Effe pauze......

Ja, de boog kan niet altijd gespannen staan! Dit weekend heb ik bewust niets gepland, even lekker relaxen. Ook de nieuwe baan vergt veel energie waarvan ik even bij moet komen..........
Volgende week weer vol aan de bak hahahaha!

Zeemansloop 18-4-2009 30 km

Hotel Atlantic

Boulevard van Kijkduin

Uitkijktoren van Kijkduin

De Zeemansloop wordt elk jaar door het wandelpeloton Algemene Vereniging Oud Marinepersoneel (de AOVM) georganiseerd en staat sinds vorig jaar op mijn favorietenlijstje.
Dit keer ga ik voor de 30 km samen met Lisette en wij starten rond half 9 vanuit de kantine van de Visafslag. Het parkeren aldaar wordt prima geregeld en we hebben een mooi plekje toegewezen gekregen. We krijgen de route van de 40 km omdat die van de 30 op is. Dat brengt later wat verwarring!

Het is mooi weer en de jasjes kunnen al snel uit. We lopen richting de haven van Scheveningen en gaan richting strand en duinen. We kunnen zelf beslissen of we op het strand verder gaan of niet. Wij kiezen voor het strand. Het is moeilijk lopen daar en blijkt toch best lang te zijn want bij Hotel Antlantic moeten we weer het duin in en dat is 5 km verder! Het begint eb te worden en sommige stukken zijn moeilijk begaanbaar waardoor ons tempo beduidend minder is.

Op de boulevard van Kijkduin aangekomen is het al gezellig druk. Na de boulevard gaan we weer het Wijndaelerduin in. Dit is een bekend stuk, hier heb ik al vaker gelopen met andere wandeltochten. Hier is een recreatie park, Roompot Kijkduinpark gevestigd.

Kijkduin is een wijk van Den Haag die binnen de duinen en aan het strand ligt. Er is een boulevard met winkels en eveneens een uitkijktoren. Kijkduin is de kleinste van de twee Haagse badplaatsen.

Aan het eind van de 19e eeuw (toen Den Haag nog 'ver' weg was) werden hier enkele hotels gebouwd. Kijkduin was omstreeks 1900 niet veel kleiner dan de badplaats Scheveningen. De groei die Scheveningen daarna meemaakte, heeft in Kijkduin echter nog niet plaatsgevonden.

De eerste rust is bij de kantine van GDA, ook een bekende startlokatie van een andere wandelvereniging. Daar zie ik Bill, Nollie en Fred zitten, die hebben er een flink tempo in.
Na een heerlijk kopje koffie gaan we weer richting recreatiegebied Uithof, een mooi park langs een watertje waarvan ik de naam niet weet. Er zitten heel wat sportvissers langs het water te genieten van de rust. Ben benieuwd of ze nog wat gevangen hebben!

Ik vermeldde eerder over de 40-km route die we meekrijgen, en daardoor lopen we verkeerd.
Uiteindelijk komt het wel goed maar is toch niet leuk. Bij een benzinestation ga ik even naar het toilet omdat niet duidelijk is wanneer de volgende rust is en ik moet erg nodig.

We lopen in de bebouwde kom van Den Haag en vragen aan een paar medewandelaars of we op de goede weg zitten. Volgens hen wel maar toch twijfelen we, maar dan zien we een bordje met controlepost van de wandeling en maken even een praatje met de dames aldaar en vertellen van de verwarring dat zich meebrengt met een verkeerde routebeschrijving.
De rust is bij cafe Malik want het cafetaria is gesloten wegens omstandigheden. Het personeel van Malik loopt zich het vuur uit de sloffen en zijn heel aardig, de koffie is ook lekker en niet duur.
En ja hoor, Bill, Nollie en Fred zitten daar al uitgebreid aan het bier en de cola!

De rest van de wandeling gaat weer door de bebouwde kom tot we uiteindelijk op de Kijkduinsestraat uitkomen en het park Ockenburg in mogen. Hier moeten we behoorlijk klimmen, het is een park gemaakt van puin.
De nazorglocatie 'Ockenburg Puinduinen' is gelegen in de duinen en betreft een voormalige stortplaats. Door het storten van hoogovenslakken en bouw- en sloopafval is de bodem vervuild geraakt met lood, PAK en cyanide. De vervuilde duinen zijn in 1997 afgedekt met een schone zandlaag om niet in contact met de verontreiniging te komen. In de loop der jaren zijn diverse maatregelen (IBC; Isoleren Beheersen Controleren) getroffen, om risico's voor de volksgezondheid en het milieu te voorkomen.
Het wordt in de volksmond de Alpen van Den Haag genoemd, mede door de hoogteverschillen.

Bij een snackbar aan de boulevard van Kijkduin gaan we toch weer even rusten omdat we zo de duinen weer in moeten. En daar zitten Bill, Nollie en Fred ook. Die zitten te wachten op een frietje en dat duurt erg lang (ze zitten er al een kwartier). Lisette en ik genieten van een softijsje in de zon want die schijnt uitbundig. Achter glas is het goed uit te houden want het waait nog best behoorlijk hard.

Hierna vertrekken we richting Scheveningen door de onvermijdelijke duinen. We hebben het een beetje gehad want dit is heel zwaar lopen, die hellingen. De knieën hebben het zwaar te verduren!

Uiteindelijk komen we weer aan in Scheveningen en kunnen ons afmelden om half 5. We hebben nog nooit zo lang over 30 km gedaan. Uiteindelijk weten we door de GPS van Fred dat dit een wandeling was van 33,8 km (zij waren ook verkeerd gelopen). We nemen even een rustpauze in de kantine waar net het Shantikoor zijn laatste tonen laat horen. Want om 5 uur sluit de tent!

Helaas heb ik geen foto's want het toestel bleef op de tafel liggen. Een foto heb ik van de Haagsche courant geleend en van diverse sites op Google.

Paastocht Gouda 11-4-09 / 40 km

Voor vandaag heb ik een lange wandeldag op de planning staan: 40 km in Gouda. Maar ik word helaas te laat wakker van de wekker, het is inmiddels 6.15 uur. Ik wil om 6.45 uur vertrekken naar Gouda dus dat wordt opschieten!
Snel wassen, aankleden, eten, tas inpakken en wegwezen. Ik kom om 7.25 uur aan in Gouda, mijn Tomtom brengt me keurig bij de startlokatie in Gouda en kan om 7.30 uur precies vertrekken.
Het belooft een mooie dag te worden en al snel gaat mijn jasje uit.

Het eerste gedeelte van de route gaat door de binnenstad van Gouda, het is nog rustig en stil. De markt wordt opgebouwd en af en toe kom ik wandelaars tegen. Even raak ik van de wijs, blijkbaar een pijl gemist van de overigens goed aangegeven route. Maar ja, af en toe moet je zelf ook goed opletten! Al snel raak ik weer op het goede pad en kom ik buiten de binnenstad aan en de weg gaat naar de Zuiderijsseldijk. Ik geniet van de mooie omgeving en al snel kom ik bij de eerste rust, de scouting stelt zijn clubgebouwtje open. Daar is de koffie heet en niet duur.
Ik zit inmiddels op 12,3 km en het gaat lekker.
De Vlietdijk is heel erg lang en ik zet mijn muziek op. Hoewel ik een beetje twijfel omdat deze dijk erg smal is en er vaak auto's moeten passeren, zet ik toch de muziek op maar dan wat zachter zodat ik de auto's hoor aankomen.
De Twaalfmorgen is ook erg lang en de Oukoopsedijk dijk ook.
Dan word ik verrast door een leuk stukje: de kippekade, een heel smal stukje dijk. Het lijkt een beetje op de Grienden. Ik kom uiteindelijk aan op een grasdijk die ik als een berggeit moet beklimmen! Die dijk voert mij naar het eindpunt: een hek waar ik overheen moet klauteren!
Na ongeveer 13 km kom ik aan bij camping Het Reeuwijkse Hout en jammer genoeg verkopen ze daar geen soep, iets waar ik nu enorm behoefte aan heb! Een gemiste kans, want er wordt veel naar gevraagd. Dan maar een kopje koffie. Ik ga eventjes buiten zitten om mijn voeten te luchten en raak in gesprek met een dame die mij vertelt dat haar kleinzoon jarig is vandaag en dat ze een paar keer een Kennedymars gelopen heeft.

Na deze lange pauze vertrek ik weer richting polders. De komende negen kilometer gaan zo te zien aan de routebeschrijving ook over lange wegen. Er staan mooie huisjes en ik loop een flink stuk langs het water. Ik kijk mijn ogen uit. Hier staat behoorlijk wat kapitaal!

Een gedeelte van de route gaat langs de rijksweg richting Waddinxveen en nu kan ik de muziek lekker hard zetten want o, o, wat is dit saai! Eindelijk is de laatste rust in zicht, restaurant 't Baarsje. Ik ga lekker in de zon zitten en bestel een colaatje die ik vervolgens geserveerd krijg in een wijnglas............

De laatste 6 km gaat o.a. over een lange, lange dijk recht door de polder. Links en rechts van de dijk is water en volkstuintjes en ik zie veel watervogels en zwanen. Even zit de schrik in de benen: het pad gaat over een oversteek met wildroosters en is flink hoog! Een wandelaarster helpt mij over deze hindernis........wat ben ik een watje! Aan het einde van de dijk gaan we de rijksweg onderdoor, richting Gouda.

Ik kom precies om 16.30 uur aan bij de finish, negen uur bruto looptijd. Het is prima gegaan en ik heb genoten van deze Paastocht. De rusten waren goed verdeeld en de route goed aangegeven. De foto's staan rechts en ik vind het leuk als je mijn gastenboek tekent.

Enkeltje Oud-Beijerland

Omdat mijn schoonzusje haar verjaardag vandaag viert en het prachtig weer is, ga ik wandelen naar Oud-Beijerland i.p.v. met de auto! Het is ongeveer 17 km dus dat is goed te doen.

Ik vertrek om half 11, maar na 5 minuten kom ik erachter dat mijn MP3 leeg is (ik heb hem gebruikt bij het fietsen naar de zaak) en ga weer terug. Gelukkig heb ik nog een kleine Ipod liggen.
Dus klokslag 11.45 uur vertrek ik richting Simonshaven.

Het zonnetje schijnt, maar er waait een frisse wind en dat is in de polder goed te voelen! In Simonshaven zet ik een paar schattige lammetjes op de foto en natuurlijk het witte kerkje.

Als ik Simonshaven uitloop, kom ik op een dijk, de Schuddebeursedijk. Die is ontzettend (nou....ontzettend) lang! Uiteindelijk kom ik aan bij de steiger van de veerpont die keurig op mij wacht om vervolgens gelijk weg te varen. Hierdoor verlies ik geen tijd.

En dan is het nog een klein stukje naar Oud-Beijerland. Om 13.45 uur ga ik even op een bankje zitten, mijn maag knort en ik vind het niet fijn lopend te eten. Ook moet ik erg nodig plassen maar zie geen gelegenheid dat te doen, het is best druk met fietsers en auto's.

Dan maar even ophouden. In Oud-Beijerland ga ik een fietspad op en ik weet niet waar die uitkomt, waarschijnlijk in het dorp. Ik zie het wel. Het gemeentehuis van Oud-Beijerland staat er mooi bij dus dat zet ik even op de kiek.

In het centrum is het heel stil en als ik het centrum uitkom zie ik een benzinestation. Helaas voor mij, ik loop over de dijk en zie geen kans naar beneden te lopen. Pfff.... het wordt nu spannend!
Als ik het centrum uit ben krijg ik een belletje van Hans die zit inmiddels bij zijn zus in de tuin. En niet veel later kom ik daar ook aan. Ik heb precies drie uur gelopen en kan ik eindelijk naar het toilet!
Ik heb het even nagemeten op www.afstandmeten.nl en de exacte afstand is 16,75 km. Minus de 200 mtr over het Spui met de pont.
Bekijk je ook even mijn gastenboek? En zet er meteen een berichtje in!

Voetstappentocht 14 maart 2009

Eens per jaar wordt er een wandeltocht georganiseerd alleen voor de mensen die regelmatig op het wandelforum van Walkers4Walkers komen. Het animo voor deelname is dit jaar erg groot. De plaats en het tijdstip van vertrek is zoals vorig jaar in sporthal Helsdingen in Vianen rond negen uur. Ik mag met Danyell meerijden en samen komen wij daar om klokslag 9 uur aan. Er zijn dan al een aantal leden gearriveerd en niet veel later komt de rest.

We begroeten elkaar hartelijk, het is net een grote familie, en we vertrekken om half 10 richting Meerkerk. Niet nadat er eerst een groepsfoto is gemaakt!
De routebeschrijving staat op één A-4tje en dat beslaat ruim 30 km dus dan weet ik het wel: veel lange, rechte wegen! Nou ja, het gezelschap waarin ik mij bevind is heel gezellig dus de tijd zal zeer snel voorbij gaan zonder ik er erg in heb.

De temperatuur is zacht, maar er staat een harde wind. En aanvankelijk schijnt de zon een heel klein beetje maar het wordt later erg bewolkt en het regent ook af en toe. Dat bij elkaar opgeteld wordt het toch wel erg fris!

In de route zitten vier (!) rusten gepland in horeca gelegenheden, die deze dag een topomzet hebben door ons.....
Na de eerste rust in Hei en Boeicop, gaan Syl, Sunny Inger en ik met zijn viertjes op pad, de rest is al vertrokken want die lopen harder en hadden al een tijdje in cafe het Trefpunt gezeten. Het eerste stuk ik het laatste stuk van vorig jaar. Na deze rust gaan we richting Meerkerk, en het waait behoorlijk! Een lang stuk langs een kanaal gelopen. Over ruim 6 km is alweer de tweede rust, bij cafe het Kleine Brughuis. Daar neem ik een soepje maar de soep van de dag is op dus ik krijg erwtensoep. Die is zo stijf dat mijn lepel er rechtop in blijft staan! Het is erwtenmoes. Maar hij smaakte best lekker al mag hij van mij wel iets warmer zijn. Ik ga er niet mee terug anders werd de rust te lang.

Na deze rust gaan we richting Ameide en inmiddels gaat het een klein beetje regenen. Het plenst niet maar miezert en ondanks deze miezer worden we toch wel kletsnat! We volgen een deel van de Lek en Lingeroute. We komen een paar wandelaars tegen die vragen waar wij vandaan komen. Syl roept: "Geen idee". Ze vragen of we een georganiseerde route lopen. Wij volmondig: JA!
Op dit gedeelte is niets te beleven, we bekijken de huizen die langs de weg staan en we zwaaien naar mensen die toevallig voor het raam staan. Bart, Marc en Ed waren een stuk verkeerd gelopen en zij lopen een stukje met ons mee. Als we in Ameide aankomen, is er een loopwedstrijd gepland en we zien allerlei atleten voorbijstuiven in strakke broekjes.
Bijna lopen we het cafe Het wapen van Ameide voorbij, de vlag staat verdekt opgesteld.
Als wij binnenkomen, gaat het grootste gedeelte van de groep alweer op pad, omdat zij al een tijdje daar zitten.

Nu volgt een doodsaai stuk, een ellelange dijk waar auto's ons voorbij stuiven. Gevaarlijk ook want ze rijden niet normaal zo hard! Ik ben het nu een beetje zat en eindelijk zien we de kerktoren van Lexmond opdoemen, maar die lijkt niet dichterbij te komen. De laatste rust in cafe de drie Snoecken komt als geroepen! Daar brandt de kachel en kan ik mijn vestje drogen die inmiddels erg nat is geworden. Mijn jas is al droog. Als mijn vest droog is gaan we voor het laatste stukje op pad, we snijden de boel af. Ditmaal gaat de weg niet over een dijk en al snel komen we Vianen binnen. Half 6 is het inmiddels! Aangekomen in het sportcafe van de sporthal is het uitblazen met een biertje en bitterballen.
Er zijn mensen die na afloop gaan chinezen, maar wij vertrekken met zijn tweetjes weer naar huis. Daar kom ik om half 8 weer aan, moe maar ondanks de saaie wegen heb ik toch genoten van deze dag.
Als je dit gelezen heb, wil je dan een reactie in het gastenboek zetten, dat zou ik erg leuk vinden!

Scheveningsebostocht 7 maart '09

Brrrr....wat is het koud deze morgen! Ik moet het ijs van de ramen krabben en ben blij dat ik mijn warme jas aan heb. Ik heb met Lisette afgesproken, 8 uur bij haar. Op de afgesproken tijd ben ik er en we gaan richting de Madesteinse weg waar een wandeltocht van start gaat, de Scheveningsebostocht van de Haagse Vierdaagse Wandelvereniging. Ik ga deze tocht voor het eerst doen, en de verwachtingen zijn hoog!

We schrijven ons in en krijgen een routebeschrijving mee, alle afstanden staan hierop. Dus zouden we van gedachten willen veranderen, kan dat ook. Maar, wij zijn niet van het softe soort en gaan ervoor!

Het is vrij mistig als we op pad gaan en ook best koud, maar later veranderen deze omstandigheden want de zon breekt door en heb spijt van mijn dikke jas!
We starten om 8.50 uur en het eerste stuk gaat door bebouwde kom en dan is de rust al na 6 km! Dat is wat vroeg maar Lisette wil toch even een sanitaire stop. Deze is bij een tennisbaan en er staan allerlei leuke beelden, ik neem een prominent beeld op de kiek. We komen onderweg best veel kunst tegen. Ook een leuk beeld van schaatsers (zie foto).

Het oorlogsmonument staat er ook op, dat is vaste prik als je in Den Haag bent. Ook het beeld van Albert Plesman komen we tegen. Hij is geboren 7-9-1889 en overleden 31-12-1953. Hij was een Nederlands luchtvaartpionier en medeoprichter van de KLM.

Hij werd geboren als zoon van een eierhandelaar uit Den Haag. In 1915 was hij gelegerd in Soesterberg alwaar hij als beroepsofficier bij de gemobiliseerde Nederlandse luchtstrijdkrachten, toen de 'militaire luchtvaartafdeling' genoemd, in 1918 zijn militaire vliegbrevet behaalde.Het Ministerie van Verkeer en Veiligheid is gevestigd aan de Albert Plesmanlaan.

Ook komen we een merkwaardig beeld tegen met drie mannen bovenop die in een bepaald compromitterende positie staan! Wat het inhoudt weten we allebei niet (zie foto). Het park wat we vervolgens inlopen is erg heuvelachtig en moeten een supersteile trap op! En ook weer af. Daar gaan de overtollige calorietjes!

Na 14,1 km komen we bij de tweede rust, een hockeyvereniging. Het is er erg druk en de Jozetjes en Annabelletjes lopen af en aan. Ze worden luiddruchtig aangemoedigd door hun ouders. Wij nemen het er even van en eten onze bammetjes op met een lekker bakkie koffie erbij.

We lopen door een mooi park waar we allerlei gevogelte tegenkomen. We vragen nog aan een Wassenaarse dame (ze zag er deftig uit....) of zij soms wist hoe die beesten heten. Maar zij moest het antwoord ook schuldig blijven. We zien een soort eend met hele mooie kleuren. Een voorbijgangster, ook aan de wandel, zei dat ze ook in Afrika voorkomen.

In de speeltuin is het druk en Lisette test een leuke schommel uit. Ze heeft er plezier in dus goedgekeurd! Een foto van de uitbrekende krokusjes mag ook niet ontbreken. Het is tenslotte lente.

Uiteindelijk komen we op de boulevard van Scheveningen. Het beroemde Circustheater gaat ook op de foto en natuurlijk het onvermijdelijke Kurhaus.

De geschiedenis van het Steigenberger Kurhaus Hotel begint in 1818. Het jaar waarin de Scheveninger Jacob Pronk een badhuis sticht. Een houten paviljoen dat door z'n succes al snel uitgroeit tot een echt hotel. Het badhuis wordt in 1885 al het Kurhaus Hotel en kent van meet af aan een kleurrijke geschiedenis.

Niet alleen als imposant gebouw door bouw, brand, verbouw en herbouw, maar toch vooral ook door een rijke schare van bijzondere gasten heeft het Steigenberger Kurhaus Hotel een wereldreputatie opgebouwd. Staatshoofden, vorsten, politici, musici, filmsterren, schilders en poëten veelvuldig bezocht. Koningin Wilhelmina, 13 jaar oud, zet als eerste haar handtekening in het beroemde gastenboek, samen met haar moeder Koningin-Regentes Emma.

Het Kurhaus met z'n toenmalige fraaie Concertzaal vormde dan ook een gewild podium voor wereldberoemde artiesten. In de huidige bar wordt dat ook kenbaar gemaakt door een portretten-galerij van velen die hier ooit heeft opgetreden. Namen als Marlène Dietrich, Duke Ellington, Vladimir Horowitz en Maria Callas zijn hier terug te vinden. Maar bijvoorbeeld ook de Rolling Stones die in het Kurhaus in 1964 het roemruchte maar kortste optreden ooit hebben gegeven. Naast deze wereldberoemde sterren zijn er in het gastenboek van het Steigenberger Kurhaus Hotel namen te vinden van grootheden als Michael Gorbatchov, Kroonprins Harald van Noorwegen, Audrey Hepburn, Sir Winston Churchill, maar ook beroemdheden dichter bij huis zoals Paul van Vliet en leden van het koningshuis.

Tekst ontleend van de officiele site: http://www.kurhaus.nl/overhetkurhaus/

Tot zover de geschiedenis, wij lopen richting de Scheveningse haven. Het is er heel erg druk! Er is een rust gepland in een koffiehuis, maar die stond bol van de rook en dus niet aantrekkelijk om er even te zitten.
Vanuit de haven komen we in een imposant duingebied en daar verblijven we een lange tijd, het hotel Atlanta van Kijkduin is heeeeeeel erg ver weg maar die richting moeten we op.
Er zit een verrassing is: we mogen een duinpad op! Ontzettend stijl en ik heb er nu even geen zin meer in, ik ben het een beetje beu ook omdat we aan rust toezijn en een sanitaire stop maar dat zit er volgens de beschrijving even niet in. Jammer.......

Als we de duinen verlaten komen we in een mooie woonwijk in Kijkduin en dan is het nog een klein stukje naar de finish. Onderweg komen we een restaurant tegen maar dat staat niet tot onze beschikking helaas, we mogen wel van het toilet gebruik maken (gelukkig!).
Maar nu is het echt niet ver meer en wie komen we tegen bij de winkels in Den Haag? Ellie N. van de hondjes. Leuk haar gezien te hebben, zij had de 10 km gedaan met haar hondjes.

Om 14.50 uur komen we aan bij de finish, wat een schitterende tijd! En dat ondanks die vreselijk stijle heuvels! Ik ga mij afmelden en complimenteer de mensen achter de tafel over de werkelijk schitterende tocht. Goed gepijld en mooie omgeving. Beetje jammer van de slecht geplande rusten maar je kan niet alles hebben.

RWV winterserie 1 maart deel 6

Ik heb met Lisette afgesproken om vandaag het laatste deel van de Winterserie te lopen maar als ik op de snelweg rijd, ben ik zo in gedachten dat ik de afslag mis naar Vlaardingen. Dan maar doorrijden naar de andere afslag en ik kom ietsje later dan afgesproken bij haar aan.

In de kantine van het Langepad is het al gezellig druk en wij schrijven ons in voor 15 km en gaan gelijk op pad, een routebeschrijving vinden wij niet nodig, de pijlen zeggen genoeg......
Het eerste deel gaat door het Kralingse bos en het is zo stil in het bos dat we een kloppend geluid horen, en wij kijken de bomen in want misschien zit daar wel een specht. Want zo klonk het.
En ja hoor, na een paar minuten turen zie ik hem het eerst, en even later ziet Lisette hem ook.

De routewijziging betreft een leuk stuk door Prinsenland, we gaan naar het Vierkante Eiland van Fred de Wit. Heel grappig om naartoe en omheen te lopen. Na dit spektakel komen we bij de rust, een speeltuintje. De beheerder had er niet op gerekend dat er al zo vroeg zoveel mensen zouden komen, de koffie moest nog gezet worden. Die was erg sterk! Als je nog niet wakker bent dat word je het van deze koffie......

Na de koffie lopen we verder en lopen samen op met iemand die een hondje in haar rugzak heeft, een schattig zwart keeshondje. Zie foto. En we kletsen wat met een van hen, heel gezellig. Onder andere met Piet die vertelt honderd uit over zijn wandelavonturen en hij zegt dat hij al 22 jaar wandelt.

En zo komen we al kletsend aan bij het laatste stuk van de wandeling die weer door het Kralingse bos gaat. Het is heerlijk weer en het is best druk met veel gezinnetjes en kinderen, en veel fietsers en hardlopers.
We komen rond half 1 aan bij de kantine en na het afmelden en -stempelen gaan wij weer richting Vlaardingen voor de traditionele soep na afloop bij Lisette.
Dit was weer een superwandeling en ik heb genoten. Om drie uur ben ik weer thuis in Spijkenisse.

Barendrecht 21-2-2009 25 km

Vandaag staat op het programma een tocht in Barendrecht. Het is vroeg als de wekker gaat en ik heb best wel moeite om op te staan, maar ach, het is voor een goed doel.
Om 7.40 uur stap ik in de auto om richting Barendrecht te gaan, de wandelsportvereniging "Sterker Door Strijd" oftewel SDS heeft haar startlokatie aan de Dierensteinweg, een voetbalkantine. Aangezien de parkeerplekken beperkt zijn daar, ga ik vast richting het NS station want daar is plek zat! Wel een stiefkwartiertje lopen naar de kantine maar dan kan ik wel vast extra kilometers rekenen voor vandaag.

Ik meld mij aan voor 25 km en ga op pad. Lekker alleen met als gezelschap mijn MP3 en Tiësto.......De weersvoorspelling is niet denderend, er zou af en toe een buitje kunnen vallen maar daar heb ik op gerekend, mijn regenjasje doe ik aan.
Achteraf bleek dat een misrekening want het werd schitterend weer!

Het eerste stuk van de route gaat door woonwijken, en ik heb een spuuglelijk huis op de kiek gezet, knalroze was deze! Niet echt mijn smaak........
Na 4.880 meter, ja ja deze route is heel gedetailleerd opgeschreven, is de rust al maar daar loop ik voorbij want na zo'n kort stukje ben ik nog lang niet moe. Eigenlijk wel jammer want bij deze tocht krijg je consumptiebonnen, dat is bij de prijs inbegrepen.
Maar ja, ik ga toch richting de Grienden lopen, altijd leuk zo'n mooi stuk natuur! Een groot gedeelte gaat over grasvelden en modderpaadjes, mijn broek ziet er niet uit......
Hoewel ik het na ruim vijf kilometer wel weer gezien heb en ben ik erg toe aan een stukje rust, zie ik alweer het Restaurant Abel opdoemen, daar is wel vaker een rust gepland. Ik maak daar ook dankbaar gebruik van. Wel een beetje lauwe koffie maar hij smaakte goed.

En wie zie ik daar binnenwandelen als ik net wil vertrekken? Ardie, Opa-Paul, Ed, Eppy en Robert. Leuk ze weer te zien, maar ik zit al een tijdje en krijg het koud dus ik ga zonder hen op pad.

De route die dan volgt, gaat weer richting Grienden, maar dan vanaf de andere kant. Is ook leuk. We moeten ook een stuk over een glibberige vlonder en dat vind ik best eng. Stel je voor dat je eraf kukelt? Op de terugtocht is ook een vlonder maar er was iets gevonden op de glibberigheid: kippengaas. Een uitvinding want het is helemaal niet glibberig meer.......

De derde rust, voor mij de tweede, is bij dezelfde als op 4,880 km en nu zit ik op 18,750 km. Daar neem ik een heerlijke bruine bonensoep. En die is écht heel lekker! En terwijl ik zit te genieten van de soep komen Ardie en de rest ook opdagen. Ik heb dit laatste stuk met hen samen opgelopen, wel zo gezellig!

Eppy en Robert gaan er al snel vandoor, maar even later stoppen ze en lopen terug. Wat nou, zijn we verkeerd gelopen? Maar nee, Robbert gaat te snel (hij heeft onlangs zijn been gebroken en het gips was er pas sinds eind december af) en moet vaart minderen.

De laatste rust die ingepland staat, een fruitpost, zijn we ook voorbij gelopen, niemand heeft trek in een appel en het is nog maar drie kilometer naar de finish. Het laatste stuk van de route gaat dan ook weer door de woonwijken van Barendrecht, zoals op de foto's te zien een waterrijke buurt. Erg mooi hoor........

Om 14.50 uur stappen we weer het startbureau binnen na de dames gecomplementeerd te hebben met de mooie tocht krijgen we een mooi speldje voor op je tas. En natuurlijk even nabieren, voor mij koffie. Het is erg druk in de kantine vanwege de voetbalwedstrijden maar we kunnen toch nog een plekje bemachtigen.
Drie uur was ik weer thuis. Heerlijk gelopen maar voel mijn voeten wel.
Volgens de routebeschrijving is de tocht 26,690 km, maar voor mijn gevoel 30 km!

Zomaar een wandelingetje 15-2-2009

Het was vanmorgen tè verleidelijk: blijven liggen in mijn warme bed toen de wekker zo vroeg afging. Dus dat deed ik dan maar, wandelen kan altijd nog.
Volgens mijn schema zou ik vandaag naar Den Haag gaan, de Wintertocht van SDS lopen.
Maar toen ik op de bank mijn krantje zat te lezen en naar buiten keek, dacht ik, kom laat ik toch maar een wandelingetje gaan maken, het ziet er best lekker uit (ze hadden slecht weer voorspeld).

Half één was het, toen ik richting Simonshaven vertrok. Ik had lekkere muziek op van DJ Tiesto, en het ging goed. Ik besloot richting Hekelingen te gaan, richting pontje en dan richting Beerenplaat. Dat zijn lange, rechte wegen maar ach, met muziek op heb je daar niet zo'n erg in.

In Hekelingen liep ik over de dijk richting Maaswijk, en langs weer een lange dijk richting Schenkel. Daar liep ik langs het water richting Spijkenissebrug, maar wat zag ik nu? Deze weg loopt dood! Dus moest ik een heel eind omlopen richting centrum om daar weer de Spijkenissebrug op te kunnen lopen.

Het was inmiddels drie uur toen ik een SMS-je van Gon kreeg, dat er weer een update van Frans op de website stond. En dat ik Hans er één stuurde dat ik al op de brug was en nog een half uurtje moest lopen. En ja hoor, het kwam precies uit: half 4 stond ik bij mijn moeder voor de deur. Even later kwam Hans mij ophalen.
Dus toch nog drie uurtjes gelopen vandaag. Geen spectaculaire tocht en ook geen foto's gemaakt.
Na uitmeten op afstandmeten.nl kwam ik op 15,88 km. Netjes!

Wateringseveldtocht 8 februari 2009

Een tocht in Den Haag staat vandaag gepland. Ik twijfel heel even om te gaan, mijn knieeën doen nog een beetje zeer van de val van afgelopen vrijdag (ging door mijn enkel en kwakte zo op de straat!) maar ik denk dat in beweging blijven beter is dan stilzitten.

Zo gezegd zo gedaan, en zo rijd ik om 7.45 uur richting Den Haag. De ruiten zijn bevroren dus wel even krabben voordat ik op weg kan maar dan arriveer ik toch rond half 9 bij het startbureau aan de Madesteinweg. Nadat ik mijzelf aangemeld heb, loop ik Alie en Sytske tegemoet, die waren even verdwaald door de wegomlegging. Tja, ik heb een TomTom, die laat zich niet zo makkelijk van de wijs brengen!

We gaan gedrieeën op pad. Het is fris maar lekker wandelweer, een beetje bewolkt. Sytske is onze routelezer, Alie let op de pijlen en ik, ik wandel gewoon mee. Gezellig hoor.
We hebben heel wat gesprekstof en babbelen wat af.

Het park Ockenburg is erg mooi en als we daar weer uitlopen, gaan we de duinen in richting Ter Heijde. Die weg is erg lang en ook voor fietsers, maar we krijgen steeds commentaar van de fietsers. Een beetje chagerijnig zijn die fietsers wel, alsof de wereld voor hen alleen is, wij lopen keurig aan de linkerkant, niet tot last van de fietsers.

De eerste rust op 7 km is gesloten op zondag (hebben wij weer!) en daarom lopen we maar door tot aan de volgende rust bij Sportpark Verburgh. Alie moet nog wel een noodsanitaire stop maken, achter een container.
Na de pauze, een lekker kopje koffie en een sanitaire stop, gaan we weer op pad. Dit stukje gaat door allerlei paadjes langs het water en over schelpenpaadjes. We zien een leuke boot, "Jan Wandelaar" staat erop! Toepasselijke naam......

We komen nu in een hele mooie wijk, dit zijn echt heel leuke huisjes in een rustige, en waterrijke omgeving. We genieten van al dit moois.
Als we de wijk weer uitkomen, gaan we nog even naar een kwalitaria, een nette friettent waar je ook even kan zitten. We nemen weer een bakkie en Alie "moet" heel nodig!
Dit is het 17 km punt en na deze rust is het dus nog maar een klein stukje naar de finish.
Daar komen we aan om 14.15 uur.

Nog even met de mensen achter het startbureau gekletst, en ook aangegeven dat de routebeschrijving completer zou zijn met de vermelding van de te lopen meters, zodat je weet hoelang een weg is. Maar nee, daar begonnen ze niet aan. Nou ja, het was maar een idee. De route was opzich wel goed gepijld, maar was soms wel wat onduidelijk.
Ondanks dit minpuntje hebben we wel genoten van deze 24,4 km!!

RWV winterserie 1 februari 2009 -deel 5

Dit is deel 5 van de serie maar voor mij de vierde keer. Zoals altijd starten we weer vanuit de kantine van PAC aan het lange pad. Arie en Adrie waren er ook. Leuk ze weer te zien want dat is alweer een half jaar geleden, bij de Dam tot Dam tocht en Adrie heb ik voor het laatst tijdens de Kippenloop gezien......

Ik arriveer rond 9.15 uur bij de kantine en Adrie schrijft ons in terwijl Arie een kopje koffie gaat halen klets ik nog even met Danyell die ook al gearriveerd is. Een beetje slaperig ben ik nog omdat dochterlief zo laat(of vroeg!) thuiskwam van een avondje stappen: 06.00 uur! Ze hadden de bus gemist.
In de kantine is het warm en mijn ijskoude handen ontdooien een beetje want het is echt heel erg koud vandaag. Ben blij dat ik mijn sjaal meegenomen heb.

Helaas heeft mijn heuptasje de geest gegeven, nog even een herstelpoging gedaan maar dat lukte niet. Dan maar zonder heuptas en alles in de auto gedumpt, het hoognoodzakelijke mag bij Arie mee in de rugtas.
Na 5 km door het Kralingse bos gekuierd te hebben is er een rust in "de Big", een klein maar gezellig onderkomen. Even van het toilet gebruik maken en een kopje cappuccino drinken.
We zitten net en het stroomt vol met wandelaars!
Normaal loop ik deze afstand in één keer samen met Lisette maar omdat het nu zo koud is, is een kleine tussenstop met iets warms wel lekker.

Na deze rust komen we al snel in de bebouwde kom van Capelle aan de IJssel. Een hele lange weg voert ons naar de volgende tussenstop, de McDonalds. Maar hier blijven we niet lang, alleen een sanitaire stop is noodzakelijk. En snel vervolgen we weer de route, we komen door allerlei leuke straatjes met statige woningen, je ziet wel waar het geld zit! Prachtig om te zien en we lopen weer te genieten. Het zonnetje piept ook af en toe door de wolken, dat maakt het wandelen nog aangenamer........

We lopen de Kralingse weg over om zo weer het bos in te lopen. Dan is het nog maar een klein stukje naar de startlocatie. De route blijkt ietsje langer te zijn dan de beloofde 15 km, n.l. 17.095 km. Adrie loopt iets sneller en die gaat alvast naar de kantine terwijl ik mijn spulletjes uit Arie zijn tas haal. Nog even afmelden en dan weer op huis aan waar een trappelende echtgenoot wacht die de auto nodig heeft.
13.45 uur kom ik bibberend van de kou binnen, snel een hete douche en iets warms drinken!
Dit was weer een zoals altijd mooie wandeling en ook gezellig om weer met een delegatie van de Dordtse Bende te lopen!

RWV- Rhoons Grienden Wandeltocht 23-1

Deze tocht start vanuit de sporthal te Rhoon. Ik heb met Lisette afgesproken en als wij voor het stoplicht staan richting sporthal belt ze mij al dat ze reeds gearriveerd is. Het is inmiddels 9.45 uur en vijf minuten later gaan we van start want Lisette heeft ons al aangemeld. Dat is een snelle start!

Het is mooi wandelweer, af en toe een zonnetje en een redelijke temperatuur. We lopen richting Poortugaal en komen Hoogvliet binnen. In Hoogvliet gaan we richting de welhoeksedijk waar Arno vlakbij woont. Ik vertel nog tegen Lisette dat hij aan het trainen is voor de Marathon Rotterdam die 5 april gelopen wordt.

Als we het trappetje bij Hoogvliet oplopen zien we bovenaan de trap een wagenrust staan, dat is altijd gezellig. We praten even met medewandelaars en ik neem een chocomelletje. Quirinus is er ook en maak even een praatje met hem. Leuk hem eens IRL (in het echt) te zien. We zijn vlakbij Spijkenisse want we zien de Spijkenissebrug van dichtbij.

Via het park langs de Oude Maas gaan we over vlonders weer richting Poortugaal. Over die vlonders lopen is een aparte ervaring! Het is nat maar het valt reuze mee, ik vind het wel grappig. Maar opeens komen we in de modder, de planken waren blijkbaar op! Ploegend door de drassige grond, onze schoenen zijn gelijk een kilo zwaarder, komen we weer op vaste grond.

Deze dijk gaat richting het Delta Psychiatrisch Centrum waar we achterlangs lopen. De paadjes zijn bezaaid met schapen- en ander dierenpoep! Nou ja, het is organisch en is zo schoongeboend van je schoenen.

In Poortugaal aangekomen zien we op de weg grote pijlen staan richting een drassig grasveld maar daarbij staat: wijziging! Gelukkig hoefden we die kant niet op, het leek wel een moeras.
We moesten daar erg om lachen.........
En terwijl we nog nahinniken van het lachen hoor ik een hardloper achter ons, blijkt dat mijn broertje Arno te zijn. Dat is ook toevallig! Nou ja, niet eigenlijk want hij is in training en het is heerlijk loopweer én hij woont dichtbij.

Bij de eerste echte rust, een kantine van een korfbalvereniging ETC neem ik een lekker bakkie erwtensoep voor maar één euro. Hij was heerlijk. En ook even gekletst met een medewandelaarster.

Na deze rust gaan we richting Oude Maas en lopen een heel stuk langs het water. Dit vind ik vrij saai omdat ik hier al veel vaker ben geweest, hetzij fietsend, hetzij lopend. Maar we hebben genoeg gespreksstof en al kletsend komen we weer bij de volgende rust, een restaurantje. Daar is een trouwerij aan de gang en we worden naar een andere kamer gestuurd. Daar is het minder gezellig dan aan de bar maar de cappuccino is heerlijk. Daar zien we de dame weer die we bij de vorige rust zagen en gaan even bij haar zitten. De meneer die achter ons zat moest lang op zijn erwtensoep wachten! Maar onze koffie wordt vlot gebracht.

We vervolgen onze weg richting Rhoonse Grienden. Lisette heeft dit natuurfenomeen nog nooit gezien en vindt het prachtig! Het is hoog water, de dijkjes lopen bijna onder. Er zijn zelfs stukken onbegaanbaar en dat wordt duidelijk aangegeven. Er is een lus ingepland, maar die is zo onder water gelopen dat het onverantwoord is er doorheen te gaan. Gijs die ons uitleg geeft zegt dat het wel mag maar op eigen risico. Nou..............laat maar!

We zijn nu bijna bij het eindpunt maar niet voordat we een eeeeeeeeeeeeeeindeloze weg moeten afleggen richting Rhoon, en de wind is wat feller (en kouder) geworden! Lisette vraagt zich af wat voor groenten op de velden staat. Ik vertelde haar dat het spruiten zijn. Ze staan zo voor het grijpen maar dat doen we natuurlijk niet. We lopen bijna de tweede wagenrust voorbij want deze staat in een inhammetje. Drie andere lopers maken er ons attent op en we gaan toch eventjes langs voor een lekkere ranja en een stuk ontbijtkoek.

In Rhoon aangekomen lopen we langs een hertenkampje richting centrum. Het metrostation is al in zicht en zo komen we 16.40 uur aan bij de finish.
Een prachtige wandeldag met afwisselend parcours, ik heb weer genoten en Lisette ook!

Alternatieve route 4-1-09 Spijkenisse

In de planning stond vandaag een wandelroute van RWV, de Winterserie in Kralingen maar door allerlei omstandigheden deze vandaag niet gedaan.

Ik werd wakker gemaakt door de poes, en besloot na het ontbijt een rondje Spijkenisse te doen.
Om 10.50 uur vertrok ik richting Mallebos.

De twee opgespoten velden waren nog steeds bevroren en er waren al een aantal kinderen aan het schaatsen. Een leuk gezicht. Hoelang zal het nog duren voor het ijs weer weg is?
Het Mallebos werd bevolkt door een groot aantal Schotse Hooglanders en ik besloot maar eromheen te lopen, je weet tenslotte maar nooit! Die hoorns zagen er scherp uit. Ze kregen hooi toegediend en liepen er met een drafje op af......

Langs de manege was het het ook een drukte van belang, een vrachtje hooi werd daar afgeleverd.
De RTM baan opgelopen richting Hoogvliet. Misschien een ritje naar moeders? Dat is het leuke van een ongeplande route, je kan gaan waar je wilt.
Maar nee, bij het stoplicht van de Groene Kruisweg besloot ik toch richting Hartelpark te lopen.
Een stukje door het park gelopen, daar liepen een aantal mensen hun hond uit te laten.

De Hartelbrug onderdoor en richting Hartelborgt, de jeugdgevangenis van Spijkenisse. Even dacht ik langs de Mac te gaan voor een kopje koffie maar ik was een goed uur onderweg en eigenlijk nog lang niet moe. Dus toch maar weer terug het Hartlebos in richting crematorium.
Ik kwam langs een strooiveldje en moest even aan papa denken. Het is een mooi park, gebouwd om de begraafplaats heen.

In het Hartelbos teruggekomen, ging ik de andere richting op, een gedeelte van de route "dijken en parken" van de VVV. Die heeft stickers geplakt maar ik vind de route niet echt duidelijk want bij diverse splitsingen dacht ik: waar moet ik heen? Ik had geen routebeschrijving maar wist ongeveer waar je uit komt dus geen probleem.

Op de Pieter de Hooghstraat aangekomen, ging ik richting Maranatha en liep achterom het parkje in. Even flitste door mijn hoofd of ik hier een bankje zal nemen, maar nee nog eventjes wachten. Bij een speeltuintje langs de Schiekampsingel, ging ik toch eventjes zitten, mijn rug speelde een beetje op (te lang blijven liggen vanmorgen??). Maar na vijf minuten ging ik alweer op weg naar huis. Het was nu niet ver meer en weer de Groene Kruisweg overgestoken richting de Nieuwe Westdijk. Na ruim twee uur kwam ik weer aan in mijn tuin. Relaxed dat wel, want ik hoefde niet meer naar huis te rijden.......

Sagambiara-walk 20-12-08

Vandaag staat een leuke tocht op het programma: de Sagambiara-walk. De opbrengsten van deze tocht gaan naar een goed doel, nl. een scholenproject in Gambia.
Ik heb veel goede berichten gehoord over de tocht dus ik dacht: kom laat ik eens gek doen, en helemaal naar Putten rijden, want daar is de start gepland.
Met Ardie afgesproken, ik haal haar op rond 8 uur.
Helaas brengt de Tom-Tom mij naar de verkeerde straat, maar net op dat moment gaat mijn mobiel: waar ben je? Ze komt naar me toegelopen en samen rijden we richting Putten.
Zonder problemen, hoewel ik de Tom verdenk van een mis(om)leiding, komen we aan bij de "Peppelhoeve". Daar is het al gezellig druk, de meeste walkers zijn al gearriveerd. Bill komt op het afgesproken tijdstip, 10 uur, aangelopen en nu zijn wij compleet.
Ardie kiest voor de 30 km en is al vertrokken, wij gaan met een hele club de 20 km route doen.

Het is weer is schitterend, een beetje bewolkt dat wel. De afgelopen tijd heeft het flink geregend en daardoor waren de paden flink modderig en glibberig. Maar een echte walker deert dat niet, die gaat er gewoon doorheen. Douwine heeft haar hondje Benthe meegenomen en die hobbelt gezellig met ons mee.

Bij de eerste rust die al na bijna 5 km verschijnt, kunnen we even lekker zitten en iets drinken. Voor de hoge nood staat een dixie klaar, en dat was wel handig! De kerstman komt ons verblijden met een snoepje en een praatje. De vrijwilligers werken zich in het zweet voor een bakje soep of worst.

We komen op bekende plekken voor mij, wij hadden een aantal jaar geleden hier vlakbij een stacaravan en in deze omgeving hebben wij veel gefietst. Op de Hessenweg staan drie jongens die ons een dropje of een klein reepje aanbieden. Toch aardig van ze!

We gaan ook een stukje over de Hoge Boeschotenweg, waar onze caravan stond. Op de Wildfosterweg krijgen we een verrassing: een gratis Berenburgertje oftewel huppelwater! Mm...dat is best lekker!

Vlakbij Garderen is een groot veld omheind door schrikdraad. Benthe loopt ertegenaan en ze rent van schrik het bos weer in.. Douwine gaat er snel achteraan maar het duurt vrij lang voor Benthe weer gekalmeerd is. We gaan even op een bankje zitten om op hen te wachten. Bart heeft Benthe gelukkig gekalmeerd, anders was het misschien wel slecht afgelopen.

Op 12 km komen we dezelfde rust tegen waar we op 4 km ook zaten, ik neem een lekker bakkie erwtensoep. Dat smaakte best goed. En velen zijn het met me eens getuige de vele bakjes in de afvalbak. Helaas gaat het een beetje regenen, maar niet zodanig dat je er flink nat van wordt.

Bij het 17 km-punt is weer een rust en ik word door het vrijwilligersteam van deze tocht op de foto gezet. Met mijn kerstmuts op, die we bij de start uitgereikt kregen.......
Daar brandt een vuurkorf en die rookt wel erg. Maar de bedoeling is goed.
Nog maar een klein stukje doorkuieren en dan komen we rond 15.15 uur aan op de "Peppelhoeve". Bij afmelden krijg ik een leuke attentie: een zelfgemaakte medaille.
Ik zie Truitje zitten en daar is ook een stoeltje vrij hoewel de man die ervoor staat niet opzij wil gaan, hij doet een beetje moeilijk en ik heb even met de kerstman gekletst, die zijn baard weer in de koffer heeft gedaan.

Ardie is nog onderweg, maar een half uurtje later komt zij ook weer aan. Omdat we nog een flink eindje moeten rijden, gaan we weer richting Rotterdam. Zonder brokken komen we daar aan en even later ik ook in Spijkcity. Mijn broek zit tot mijn kniëen onder de modder, om niet te spreken van mijn schoenen. Maar ik heb een heerlijke tocht gelopen, lekker afwisselend en leuk gezelschap.

7 december 2008 Winterserie deel 3- 10 km

Gisteren was het zulk baggerweer, maar vandaag een heerlijk winters wandelweertje! En toevallig staat voor vandaag een winterwandeling gepland, de derde van de Winterserie van RWV.

Lisette weer in Vlaardingen opgehaald en om half tien kunnen wij vertrekken vanaf het Lange pad in Kralingen. Wij kiezen er altijd voor om zonder briefje te vertrekken, eigenlijk is de start om 9.45 uur want dan krijg je de route uitgereikt van Gijs, maar wij willen snel weer thuis zijn, de één gaat naar een verjaardag en de ander gaat klussen bij dochterlief.

Dus vandaar een vroege start, richting Kralingse Plas. De rest van de route gaat alleen maar door het Kralingse bos en bij het Pannenkoekenhuis "De Nachtegaal" gaat Lisette even naar binnen voor een sanitaire stop. We zien een tekst op de grond: "links lopen". Waar zou dat voor zijn? Als snel merken we de snelwandelaars op, die zijn met een wedstijdje bezig. Ik vind het altijd een koddig gezicht, het is een typische manier van lopen en sommigen hebben het erg zwaar, er wordt flink gehijgd! Wouter van Wieringen zien we voorbij stuiven maar hij merkt ons niet op.
Om half 12 zijn we alweer bij de finish.

Nog even met Carla van de Dordtse bende gesproken, die heeft met haar moeder een stukje van 5 km door het bos gewandeld en zij zitten alweer aan de soep. En ook nog even Opa-Paul gezien van W4W die gelijk met ons binnenkomt.

Dit is een zeer kort verslag van een als vanouds mooie route door het Kralingse Bos.
Zou Wout weer een PR gelopen hebben?

16 november - Winterserie RWV deel 2

Vandaag staat deel twee van de winterserie die de RWV organiseerd op het programma. Zoals gewoonlijk rij ik rond 8.45 uur richting Vlaardingen om Lisette op te halen. Van daaruit rijden we naar het Lange Pad in Kralingen waar de inschrijving plaatsvindt. Ik zie Yvonne van de Brugrunners en Opa-Paul en ik zwaai ze even gedag. Wij schrijven ons in voor de 15 km. Het is best druk, wij zijn aan de late kant, en we hebben nog niet ingeschreven of Gijs staat al bij de deur met de routebeschrijving.
Nadat ik Danyell gedag heb gezegd gaan wij ook om 9.50 uur op pad. De mensen staan te trappelen van ongeduld, zij willen starten met deze tocht.Het is aangenaam wandelweer, af en toe een spatje motregen maar niet koud. We gaan dit keer richting Kralingse Zoom en de Brienenoordbrug.
Maar eerst gaan we een vrij lang stuk langs het Kralingse Plas om dan richting de Kralingse zoom te gaan. We komen langs het universiteitsterrein, waar ook de HES (Hoge Economische School) gevestigd is, de school waar mijn zoon tegenwoordig op zit. Die gaan we straks passeren zag ik op de routebeschrijving.

We lopen langs de Nieuwe Maas en langs de Watertoren in de wijk de Esch. Dit is de oudste watertoren van Nederland. Bovenin de watertoren was een waterreservoir van 1 miljoen liter, het grootste in Nederland. De Rotterdamse Drinkwaterleiding (DWL) is opgericht in 1874. Voor de huisvesting van het waterleidingbedrijf werd een complex gebouwd aan de Oude Plantage in het verlengde van de Honingerdijk, ver buiten de toenmalige stadsgrenzen. Het complex is ontworpen door de stadsarchitect C.B. van der Tak. De 48 meter hoge watertoren met bovenin een waterreservoir van een miljoen liter water, domineert het complex. Zij bestaat verder uit een ketelhuis, een pompgebouw, een directeurswoning, twee grote bezinkbassins waar het rivierwater werd gezuiverde en vier waterbassins van elk 1000 m3.
De bakstenen watertoren is een fantastische mengvorm van neo-Romaanse,neo-Renaissance en Moorse bouwstijlen.
In 1977 vertrok de waterleiding naar een nieuw complex bij de van Brienenoordbrug. Door het initiatief van een groep studenten rond het tijdschrift Utopia werd het DWL-terrein een van de eerste voorbeelden van hergebruik van een industrieel complex. Op de bassins verrees woningbouw, het pompgebouw werd een winkelcentrum. Verder is in de Watertoren een cafe en een restaurant gevestigd. De watertoren en bijgebouwen zijn in 1981 benoemd als Rijksmonument. Hier een luchtfoto hoe het eruit zag een aantal jaar geleden:

Na dit stukje geschiedenis (met dank aan Wikipedia) gaan we weer verder met de route.
We lopen een stukje door het park langs de Nieuwe Maas richting Brienenoordbrug. Een modderig en leuk stukje, echt weer RWV om zo'n pad te vinden! Ook gaan we twee (hele) dikke balken over, wat een beetje onwennig aandoet maar het is goed te doen.
Dan gaan we de grote Brienenoordbrug onderdoor en komen we weer in het industrieterrein het Rivium van Capelle aan de IJssel. Zo zie je Rotterdam eens van een andere kant! Een stukje door het Brainpark, een groot stuk terrein waar allerlei bedrijven gehuisvest zijn. Daar is ook de rust, in het Novotel. Maar wij gaan door, want er is geen reden tot rust, we lopen heerlijk. Helemaal niet het gevoel dat we al bijna twee uur onderweg zijn.
Als we het Brainpark uitkomen, steken we de Kralingse weg over om in het Kralingse bos het laatste stukje van de tocht te lopen. We zien de twee bekende molens opdoemen. Het blijkt nog een aardig eindje te zijn richting Lange pad. Het is behoorlijk druk met dagjesmensen. Fietsen, (hard)lopen, wandelen, het gebeurt allemaal in dit prachtige bos.

Na precies drie uurtjes komen we aan in de kantine. Lisette neemt een peukje terwijl ik mij afmeld bij de organisatie. Na heel even op het bankje gezeten te hebben gaan we toch weer richting auto, het koelt aardig af! En dan is het richting Vlaardingen voor de traditionele soep. Dit keer pindasoep. Het was weer heerlijk en rond drie uur stap ik weer bij mijn eigen huis binnen. Het was een fijne wandeldag!

2 november 2008- Winterserie RWV deel1

Altijd leuk om een rondje Rotterdam te doen en zeker als het zulk mooi weer belooft te worden!
Met Lisette afgesproken dat we na de wandeling lekker erwtensoep gaan eten al is het weer er niet naar, ik kijk er wel naar uit.
Rond half tien komen we aan in de kantine van PAC en we schrijven ons in voor de 15 km, en Lisette wordt gelijk lid van RWV. We hebben geen routebeschrijving nodig omdat ze altijd zo goed pijlen dus wij gaan vast op pad. Dit keer zonder fototoestel (vergeten....) maar ach, ik heb hier al zo vaak gelopen.Ik weet niet meer precies de route maar het eerste stuk is bij ons in ieder geval niet bekend. Of wel? We twijfelen een beetje. We komen in ieder geval weer langs de Rotte meren en de Prinsenmolen. Het is er al vrij druk, ik denk door het mooie weer, iedereen trekt erop uit.
We komen Opa-Paul van W4W tegen, en we lopen een stukje met hem op.
Danyell heb ik gezien, ze zat achter de tafel om de wedstrijd snelwandelen te registreren.

Tijdens de wandeling komen we onder de modder te zitten, het heeft gisteren flink geregend waardoor we soms over flink bemodderde paadjes moeten. Nou ja, de wasmachine is geduldig!
Het stukje door het vlonderpark zit er weer in en het is uitkijken geblazen, je moet hier niet uitglijden!

De rust die op 7,5 km zit gaan we voorbij, we zijn nog lang niet moe.
Hoewel ik mijn benen wel voel en dat komt denk ik door de steunzolen. Die doe ik weer uit na 2 uur wandelen, ik ga mijn hielen nu ook voelen en dat is niet zo lekker.
Het stukje wat door Ommoord gaat is ook bekend, waar van die leuke huisjes en flats staan. Ze hebben de speeltoestellen veranderd, er staan nu mooie touwcreaties. Ziet er netjes uit.
Onder het Terbregseplein door, waar de duifjes lekker kunnen sch......ten. Is ook niet onbekend.
En zo komen we weer aan het begin van het Kralingse bos dat ons weer terug voert naar het beginpunt. We zien Ardie nog even en Yvonne van de Brugrunners, die heeft het rustig aan gedaan vandaag. En gelijk heeft ze!
De foto's heb ik geleend van de website Rotterdam.

Dam tot dam wandeltocht 2008

Het beloofd vandaag een mooie dag te worden. Maanden geleden heb ik me via internet ingeschreven voor de Dam tot Dam wandeltocht van 18 km. Ik ga samen met Lisette, zij is debutante op deze wandeltocht. 18 km is een andere route dan de 26 km, die heb ik inmiddels al twee keer gedaan en het wordt tijd voor iets anders.
Om 8.16 nemen Lisette en ik de trein richting Amsterdam CS. Daar is het reuze druk en we volgen de "rugzakken" richting Dam. We gaan nog even een bakkie cappuccino drinken, ik moet erg nodig plassen.
Bij de Dam aangekomen is het ons niet helemaal duidelijk welke richting we nu op moesten, de 18-km route gaat richting Jordaan, een wijk in Amsterdam die wordt begrensd door het water van de Prinsengracht en de Lijnbaansgracht, respectievelijk de Brouwersgracht en de Leidsegracht. Hier ben ik nog nooit geweest en door het mooie zonnige weer vond ik het hier erg leuk, met kleine huisjes van oudsher en een typische volksbuurt. Na ongeveer drie kwartier lopen we op het IJ af en de veerboot vaart net naar de overkant. Maar het duurt niet lang voordat er een volgende komt en wij lopen meteen richting buitenrand om lekker van het uitzicht te genieten. We zijn snel aan de overkant om de route te vervolgen.
Over de Buiksloterweg langs het cafe Ot en Sien. Het gebouwtje ziet er vervallen uit, ik zou niet snel daar een feestje boeken!
We lopen langs een kunstwerk: spelende kinderen waarschijnlijk gemaakt van brons. Het ziet er wel grappig uit.
De eerste rustpost is bij de Barkweg en het is er ontzettend druk. Daar krijgen we van diverse sponsors wat te eten en te drinken. Het wordt niet gewaardeerd: overal zie je halfvolle flessen Barleduc liggen en/of staan, de prullenbakken lopen over.
Op de Kadoelenweg is het ontzettend gezellig, overal hangen slingers en de bewoners zitten uitnodigend in hun tuintjes. Een schitterend mooi aangelegde wijk, we kijken onze ogen uit. Dit herken ik wel van vorig jaar, Lisette ziet het voor het eerst en geniet.
Bij de stempelpost Molenwijkpark staat een podium waarop een bandje gezellig staat te zingen en het klinkt goed. Ik ga aan een tafeltje zitten om mijn Sultanaatjes en het aangeboden fruit op te peuzelen en ik word aangesproken door "wandelaar" van het forum. We kletsen wat en later komt Lisette er ook bij zitten. Even later vervolgen wij de route.
Vlak voor de laatste rustplaats komen we een gezellig standje tegen waar we even een koffiebreak nemen. We gaan aan een tafeltje zitten waar vier dames zitten waarvan drie dezelfde kapper hebben: ze zien er hetzelfde uit, alledrie een blond bobkapsel. We verbazen ons nog over de schoenen van een van die dames, het leken wel waterschoentjes! Kan me niet voorstellen dat ze daar lekker op loopt al beweerde ze van wel.
Bij de officiële stempelpost gebruik ik even een dixie om vervolgens, na een heerlijk broodje in ontvangst genomen te hebben, richting Zaandam te lopen. Daar ziet Lisette een gelegenheid om op een schoon toilet te kunnen zitten en maakt er gretig gebruik van, ik ga even bij een dame zitten die uitnodigend vraagt of ik soms een kopje thee wil. Gezellig kletsend wacht ik tot Lisette weer klaar is en ik koop hier ook nog even een watertje.
We gaan verder, vervolgen een leuke route langs het water en zien mooie appartementen. Door het centrum lopende komen we allerlei cafeetjes tegen, de terrasjes zitten bomvol! Na dit centrum is het nog een stief kwartiertje naar de sporthal "De Vang" waar wij allebei onze medaille in ontvangst mogen nemen. Het is inmiddels 15.15 uur en ik koop nog een mooi lichtblauw t-shirt.
We gaan daarna lekker op het terras zitten voor de sporthal en ik informeer bij Arie of hij inmiddels binnen is. En warempel, even later zie ik het hele Dortse gezelschap. Gezellig babbelend lopen we naar de pendelbus die ons weer naar station Zaandam zou brengen.
Op station Amsterdam Centraal, het is alweer over 5-en, scheiden daar onze wegen. Lisette en ik nemen de trein op perron 1 richting Schiedam. Kwart over 6 komen we daar aan.
Dit is het einde van een schitterend mooie wandeldag, mooi weer en leuk gezelschap. Zeven uur zit ik schoon gewassen weer lekker met de beentjes op tafel.

Vierdaagse Nijmegen 2008

Afstand:	40km	Geb. Datum (dd-mm-jjjj):	15-10-1961
Plaats:	Spijkenisse
Land:	Nederland

Afstand:	40km	Geb. Datum (dd-mm-jjjj):	15-10-1961
Plaats:	Spijkenisse
Land:	Nederland

Maandag 14 juli, Blauwe maandag

De zenuwen gieren door de keel: om 10 uur zou ik opgehaald worden door Hennie (voetvrouw) en echtgenoot Jan en dochter Gea om gezamenlijk naar Nijmegen te rijden.Op de afgesproken tijd staan ze voor de deur en de buurvrouw komt mij ook even uitzwaaien, Hans is al naar zijn werk en de kids liggen nog op bed. Probleemloos komen we aan in Nijmegen waar we na een beetje zoeken de Vrouwenschool vinden, ons slaapadres.

Na onze spullen te hebben afgeleverd, Marina en Frans staan ons op te wachten, gaan we de stad in om onze startkaart op te halen. De rijen zijn niet lang omdat men gisteren ook de kaart kon ophalen. Na ontvangst van de kaart gaan we een hapje eten, Hennie gaat met manlief en dochter eventjes de stad in, wij gaan een visje eten. Mmmmm……..

Het is inmiddels half 2 en is het tijd voor de jaarlijkse bijeenkomst van de Walkers, de Blauwe Maandag (bijna ieder forumlid heeft een blauw T-shirt met naam erop). Het begint al aardig druk te worden en er worden heel wat handen geschud en gezoend. Ik leer er ook een aantal IRL (in het echt) kennen. Om drie uur moeten Hennie, Marina en ik weer even terug naar de Vrouwenschool voor een introductie maar daarna keren we weer even terug. Helaas is dan al de groepsfoto gemaakt en staan wij er niet bij (snik).

We gaan dan uiteindelijk toch weer terug, het is maar 5 minuten lopen om een beetje te relaxen en onze spullen installeren. We slapen op stapelbedden, ik lig onderop en bovenop slaapt niemand. Het is een ruime slaapzaal, vroeger was dat een kapel. Er logeren 14 vrouwen hier tijdens deze Vierdaagse.

Half 7 is het etenstijd, we eten een vegetarische schotel wat ik niet zo lekker vond. We eten ook buiten omdat het nog heerlijk weer is. Na afloop van de maaltijd krijgen we een niet zo leuke mededeling: of er een bijdrage geleverd kan worden aan de afwas!! Nou, dat ben ik dus niet van plan, ik betaal ten slotte niet voor niets 150 euro voor een volledige verzorging. Ik vind dit niet erg gastvrij en vind het een domper op de verder goede verzorging.

Marina en ik gaan de komende twee dagen “buiten de deur” eten omdat vegetarisch eten niet ons ding is. Na het eten installeren wij ons op bed, en gaan vroeg onder de warme lappen, het is morgen tenslotte vroeg dag! Vier uur wordt de wekker gezet.

Dag 1- Elst

En vier uur gaat de wekker echt! Ik heb niet goed geslapen, ik zag het nog 02.00 uur worden, dus maar twee uurtjes geslapen! Wij hebben vroege start en kunnen, na enkele minuten in de rij staan, vertrekken! De dronken studenten staan ons aan te moedigen als we de Waalbrug oversteken richting Lent. In Lent is het ook al druk met mensen die langs de kant zitten, zo vroeg op de dag! De straten zijn versierd, Via Begonia lopen we over.

In Bemmel hebben we onze eerste pauze, we lopen nu ruim twee uurtjes. Ik weet een particulier WC-tje en gaan lekker luxe plassen. Hier gaan wij een gewoonte van maken, want voor de Dixies staan vaak lange rijen en is niet echt fris plassen!

Als we Bemmel uitgaan moeten we een lange, saaie weg vervolgen richting Elst. Die weg gaat ook een stuk langs en over de rijksweg. Als we eroverheen gaan toeteren de automobilsten en tientallen handen gaan de lucht in. Leuk!

We gaan eerst een stuk nieuwbouw in van Elst en vervolgens komen we in het drukke dorp. Zo druk zelfs dat we in de file komen! Het is hier een feest om door te lopen. Wat een enthousiastme. In Elst staat ook Eric (AGS) met een wagen en stoeltjes en verzorging voor de W4W-ers. Dat is wel lekker, eventjes bijkomen. Voy en Henrike komen ook nog eventjes zitten. Voy heeft al heel wat veters verkocht! (ik ben ze vergeten mee te nemen……)

In Valburg aangekomen is het al net zo feestelijk en druk. Het huis van Inger is snel gevonden, nummer 1 tegenover Het Wapen van Valburg, maar ik dorst niet aan te bellen voor een soepje of zo. Inger had gezegd dat haar ouders dat helemaal leuk zouden vinden maar heb het toch maar niet gedaan. Ik heb wel enthousiast gezwaaid naar het huis en kreeg ook reactie terug. Vanuit Valburg gaat de route naar Slijk-Ewijk, waar Trudy zou staan om ons aan te moedigen, maar we hebben haar niet gevonden. We gaan 12.45 het dorp weer uit.

In Oosterhout staat Maarten achter de bar bij de brandweer en daar gaan we eventjes genieten van onze rust. Brechje en Jose zitten er ook al en later komen Kor, Ed en Natalia ook binnen. Een colaatje doet ons weer goed (suiker en zout en cafeine).Nu is het nog maar een klein stukje (7km) naar de eindstreep maar eerst moeten we “de dijk” over. We zagen Frans ook nog even die reserve sokken bij zich had voor Marina.

Ik vind de dijk nu wel meevallen, we luisteren naar de liedjes die gezongen worden en kletsen wat met medewandelaars. Eindelijk zien we de finish en melden ons af bij ons starthokje. Na de finish een heerlijk colaatje gedronken (iets wat ik normaal nooit zou drinken) en nemen er een frietje bij. We hebben voor morgen vroege startkaarten kunnen regelen met Syl en Bianca, die worden ons bij de friettent overhandigd na een belletje van Syl.

In ons gezelschap op het logeeradres is ook een Belgische dame, Chris, die nog nooit een 40 km tocht gelopen heeft. Ze had een camelbac gekregen maar wist niet hoe dit te gebruiken. Op zijn kop in de tas! Ik zei: "Je bent ook een echte Belg hè?"Ze heeft een zware dag achter de rug met heel wat blaren! Haar enkel doet ook pijn zegt ze. Misschien start ze morgen niet. Marina en ik hebben geen blaren, Marina heeft wel iets last van haar bilspier maar gelukkig kan ze terecht bij de masseur . Helemaal rozig na een warme douche kruip ik vroeg in bed, hopen dat ik nu beter ga slapen.

Dag 2- Wijchen

En weer gaat de wekker om 4 uur! Nu heb ik ietsje beter geslapen, ondanks het snurken van een aantal dames! Er werden heel wat bomen afgezaagd…….. En Chris gaat toch van start vandaag.

We worden gefilmd door TV Gelderland die onze slaapplek komt bekijken. En Marina is iets gevraagd maar dat is niet uitgezonden, wel zie je ons allebei door het beeld lopen.

Dag 2 staat bekend als heel zwaar en saai. Maar wij maken ons daar niet druk om en gaan gewoon op pad na uitgezwaaid te zijn door de studenten. De route gaat langs het Radbout ziekenhuis, dat is me vorig jaar helemaal ontgaan. Ik heb ook aangeboden om paarse veters te verkopen t.b.v. het KWF en het gaat als een trein. Ik had er al een aantal verkocht in het huis maar onderweg gaan ze ook als zoete broodjes! Leuk om te doen, de tijd gaat zeer snel en je hebt zo weer een aantal kilometers weggetrapt…

Na de Hatertse brug gaan we even zitten, het miezert en toch wel zodanig dat je er nat van word, wat heel jammer is maar niets aan te doen. De ponchos komen te voorschijn.

In Wijchen komen we Joop “van de buren” tegen die er helemaal doorheen zit. We mogen rusten bij mensen die langs de weg zitten, Marina maakt gebruik van hun toilet. Joop maakt een aantal foto’s van ons en ik heb Joop op de kiek gezet samen met Marina.Ook komen we bekende Nederlanders tegen zoals Ronnie Tober en Johan Vlemminx en TV-reporters van SBS6 en TV Gelderland, Harm Edens doet daar verslag. Ook kunnen we, als we Wijchen weer uit zijn, terecht bij een collega van Frans om te plassen.

Het is erg druk en gezellig in Wijchen ondanks het miezerige sombere weer. De mensen bouwen een feestje voor ons! De route richting Beuningen is wederom erg saai, er staat niemand langs de weg. Maar in Beuningen is weer een feest aan de gang, erg gezellig hoor! In Beuningen staat Frans, de man van Marina ons op te wachten, wel jammer dat hij geen stoeltjes bij zich heeft, daar heb ik nou wel behoefte aan! Tussen Wijchen en Beuningen ben ik mijn laatste veters kwijtgeraakt aan Sunny, want die was uitverkocht en had er nog een paar nodig. Uiteindelijk voor 53 euro aan veters verkocht.

Ik weet niet meer precies waar Eric (AGS) staat om ons te voorzien van een natje en droogje. Ik dacht zo rond de 30 km. We maken er weer dankbaar gebruik van, wat lief dat hij dat voor ons over heeft! Elke dag staat hij voor ons Walkers4walkers langs de route met verzorging!

Jammer dat de dorpjes niet vlak naast elkaar liggen, we moeten toch weer een saai stuk lopen om in Weurt aan te komen. De sluis van Weurt is opgeknapt, vorig jaar moesten we een noodbrug over, die erg stijl was, nu gaan we gewoon over de sluis.

Het industrieterrein van Nijmegen is ook een dood stuk, er staan geen hond langs de kant en we moeten nog een stief kwartiertje! Uiteindelijk draaien we de Waalkade op en moeten nog stevig doorlopen willen we de eindstreep op tijd halen. Dat lukt en 16.49 uur kunnen we ons weer afmelden. Nu gaan we heel even op de wedren uitpuffen met een colaatje en daarna naar de Turk voor een goede stevige maaltijd! Voor mij kebab en voor Marina shoarma, wat zullen we lekker ruiken………

In het Kapelhotel ontdekt Marina twee bloedblaren, op iedere voet één! Grote paniek want wat nu? Gelukkig is er een oplossing: een arts in opleiding die aan de overkant woont en ook de Vierdaagse loopt, kan haar helpen met intapen en doorprikken van de blaren, wat een opluchting! Ze heeft er verder geen last meer van. Chris heeft er een blessure bij gekregen: de knie “doet raar”.

En ik? Ik heb erg last van stijve bovenbeenspieren, waarschijnlijk door het koude, natte weer en korte broek. Gelukkig mag ik naar de masseur!

Dag 3 – Groesbeek

Dit wordt voor mij de zwaarste dag, mijn spieren zijn verzuurd en willen voor geen meter meewerken! Gelukkig is er een masseur in huis want zo gaat het niet goed komen. Het lijkt of ik niet vooruit kan komen.

We hebben weer een vroege start en kunnen om 05.40 uur door de poort. Weer een stuk door Nijmegen en weer langs het Radbout en weer (het wordt wel eentonig!) aangemoedigd door tientallen studenten die doorgefeest hebben en straks weer in bed liggen.

Na een uur en drie kwartier MOEST ik echt even zitten, terwijl het met Marina uitstekend ging. Maar er wordt gezegd dat men naar het lichaam moet luisteren, nou mijn lichaam schreeuwde om rust!! We worden op de kiek gezet door een medewandelaarster maar ik heb zeer kleine oogjes van het slaapgebrek dus het zal er wel niet uitzien………

En dan de dijk richting Malden, daar gaat kompleet het lichtje uit! Ik word ook nog gebeld door Lisette (die belt altijd als ik het even moeilijk heb) en zet het op een brullen. We gaan er even bij zitten en Marina pept mij op door te zeggen: “En dat voor een stukkie ijzer en die kutgladiolen!” en ik moet weer vreselijk lachen………

Ik krijg hierdoor weer de energie om door te gaan en komen uiteindelijk in Malden waar mensen langs de kant staan die je verder dragen. Koffie en thee wordt gratis aangeboden, blikjes icetea en Rivella en nog veel meer artikelen. Als je zou willen hoef je niet eens een portemonnee mee te nemen, je kan heel veel gratis eten en drinken krijgen!

Weer een stuk langs een watertje lopen, ik geloof dat dit de Maas is om vervolgens in Mook uit te komen. Neem ik een lekker soepje en wie zien we daar weer? Joop! Hij komt niet van ons af.In Breedeweg, een dorp voor Groesbeek is het ook weer een feestelijke boel. En we gaan de eerste heuvel op. Dat valt mee. Maar na Groesbeek gaat het echte heuvelfeest beginnen. De 7heuvelenweg is erg lang en zoals de naam zegt, vol heuvels. En wat voor heuvels! Dit is echt pittig hoor.

Hijgend en puffend komen we aan in Berg en Dal, waar Frans en de moeder van Marina ons op staan te wachten met, jawel: stoeltjes! Heerlijk we maken er dankbaar gebruik van. Helaas het regent nu wel maar dat kan ons niet deren, eerst de finish maar zien te halen.

Vanaf de Kwakkenberg is het nog “maar” 4 kilometer, we zien Elly met haar hondjes en krijgen bemoedigende woorden en een mini-snicker voor extra energie. Het is nu niet ver meer zegt Elly. Maar wat duren die kilometers lang!!!! En als we in Nijmegen aankomen worden we toegeschreeuwd door feestende studenten en publiek maar het kan me niet bekoren, ik wil alleen maar ZITTEN! Tot overmaat van “ramp” gaat het ook nog in de laatste kilometer kei- en keihard regenen. Ik kan snel mijn poncho omgooien maar Marina ziet daar geen kans meer toe, alles wat ze wil is de finish bereiken. We komen daar kleddernat aan om half 5. Het is ons weer gelukt!

We hoorden dat Chris na 5 kilometer terug naar de start gelift is omdat ze niet meer verder kon, helaas. Volgend jaar gaat ze wel trainen!

Dag 4 - Cuijk

We hebben weer geluk want we kunnen onze late startkaart ruilen voor een vroege want twee medebewoonsters gaan met ons mee. Wat een mazzel, we gaan om precies 05.30 uur door de poort.De eerste 5 kilometer s zijn (bijna) hetzelfde als de afgelopen twee dagen, het gaat nu wel vervelen. Weer over de Hatertse brug maar nu gaan we niet zitten, we stomen door naar Overasselt.

Maar dan: ik hoorde in de wandelgangen iets over een dijk? Nee toch? Niet weer een dijk????

En ja hoor, kiiiiiiiiiiiiiiiiiiilometers lang is die dijk richting Linden. Nu gaat de MP3 weer op om die kilometers weg te stampen. We zien de brug opdoemen die over de Maas gaat richting Linden maar eerst gaan we eventjes uitpuffen. Sunny komen we tegen, die is jarig vandaag en heeft een paar paarse balonnen aan haar rugzak. De man met de puddingbroodjes staat er ook weer maar ik krijg geen kans er eentje te kopen (voor een halve euro roept hij) want het is superdruk op de dijk.

In Linden heeft men weer zijn best gedaan, het thema dit jaar is muziek. Er staan leuke dingen opgesteld, jammer van de regen maar het is me toch gelukt om foto’s te maken. Erg grappig is dat allemaal, de mensen hebben erg hun best gedaan. We gaan ook nog even naar een luxe toilet in Linden en nemen een pauze van 5 minuutjes.

In Beers gaan we voor een langere pauze even zitten bij een cafeetje, lekker onder het zeil. Na een heerlijk bakkie koffie en een inspectie van de voeten (nog steeds geen blaren, geweldig!!) gaan we weer verder richting Cuijk.

Daar ligt de pontonbrug die het leger daar voor de wandelaars neergelegd heeft. Na deze brug weer een kleine pauze en kletsen wat met een medewandelaar die 50 km loopt. In Mook zien we hem weer maar wij lopen lekker verder. Het gaat heel goed, beter dan gisteren, het lijkt of we vleugels krijgen! Of we ruiken de stal?

In Malden zien we de familie van Marina en gaan er weer eventjes bij zitten want Via Gladiola is nog ver! Maar de weg ernaartoe is al helemaal versierd met vlaggetjes en er staan mensen langs de kant die ons een gladiool geven. En het gaat helaas weer regenen! Bah bah bah! Het thuisfront is ook gearriveerd en zij staan langs de weg voor een bejaardenhuis Bellevue.

Corine, Hans en Linda staan na vijf uur wachten in de regen langs de kant en ik mag de gladiolen in ontvangst nemen, wat zijn die dingen zwaar! Voor Marina en Hennie is er ook een bos, uiteindelijk helemaal vergeten ze mee te geven. En een kampioensbeker als ballon maar dat zie ik niet zitten om die mee te zeulen.

In Nijmegen is het een superfeest, ik geniet ondanks de pijn in mijn voeten met volle teugen. Frans en de zus van Marina en vrienden van haar staan er ook en onder een spandoek gaat ze over de finish om 17.30 uur. Mooi op tijd! Even uitblazen en mijn eerste kruisje in ontvangst nemen, wat een geweldig gevoel is dat, nooit gedacht dat ik het een keer zou halen………… Van Marina kreeg ik een cadeautje: een echte kampioensbeker als aandenken aan deze Vierdaagse. En kleine klompjes voor aan mijn rugzak.

In de Vrouwenschool kan ik nog lekker douchen want Hans is met de auto op weg naar Nijmegen en staat in de file voor de Waalbrug. Half negen was ik thuis heel erg moe en heel erg voldaan en geen blaren!!!!

2daagse Amersfoort 20 en 21 juni 2008 2 x 40 km

Op donderdagavond, na het werk, eten en boodschappen doen vertrek ik richting Voorthuizen. Ik mag logeren in het chalet van mijn schoonouders. Mijn tas is snel ingepakt en de spullen voor onderweg ook. tien uur arriveer ik in Voorthuizen. Maar ik ben zo moe, dat ik al snel onder de warme lappen duik. Jammer is alleen dat ik de slaap niet kan vatten!

De wekker gaat onverbiddelijk om 05.00 uur.........een klein beetje vroeg maar ik heb tijd nodig om me voor te bereiden op de zware wandeldag. Om 6.15 arriveer ik in Amersfoort, een parkeerplek is snel gevonden. Bij de aanmeldstand zie ik al een aantal W4W forumleden en ik maak kennis met een aantal nieuwe gezichten. Ik heb ook kennis gemaakt met Inger, zij en ik hebben hetzelfde wandeltempo en dat loopt prettig en dat is wederzijds.

Om 7.10 uur vertrekken we dan richting bebouwde kom van Amersfoort. Via parkjes en leuke straatjes komen we uiteindelijk aan bij de eerste rust, aan de rand van het militair terrein de Vlasakkers. Daar is het zo druk, dat we even staand een bammetje wegwerken en weer snel doorgaan, we hebben er tenslotte pas 8 km op zitten.

We betreden een militair terrein dat voor deze gelegenheid is opengesteld voor wandelaars. Een uniek iets, we zien dan ook diverse tankwagens voorbij schuiven, indrukwekkend hoor. En wat zien die militairen er ernstig uit! We komen Gon tegen en al kwebbelend met elkaar lopen we over dit terrein.
Het is behoorlijk uitgestrekt, en het duurt ruim 12 km voordat we bij de 2e rust aankomen, een sportterrein genaamd Peijnenburg. Daar nemen we het er even van, want het is tijd voor een soepje en sanitaire stop. Even gaat het een klein beetje druppelen maar dat houdt snel op.

Na ruim drie kwartier stappen we weer op, we gaan richting de derde rust, de Vlasakker. De route voert ons een heel lang stuk langs een treinbaan en duurt vrij lang.
In de Vlasakker is het ook weer heel druk maar gelukkig is het mooi weer en kunnen we buiten op het terrein zitten. Daar zitten weer verschillende forumleden en ik mag twee paar herenbenen insmeren met Biofreeze.........of ze daar blij mee zijn weet ik nog steeds niet.

We komen een ouder echtpaar tegen uit Hoorn die wel van een gezellig praatje houden en gezamenlijk vervolgen we de route. Ze heten Mary en Bart. Mary heeft niet zo'n snel tempo en ik blijf een stukje bij haar lopen. Ze vertelt leuke anekdotes over Nijmegen, zij gaat voor de 10e keer en Bart voor de 29e keer.

En dan is het nog maar een klein stukje tot aan het eindpunt en arriveren daar om 15.45 uur. Ik vraag mij af of dit wel 40 km was, 8,5 uur inclusief pauzes is wel erg snel en zo snel liepen wij niet. Na wat gedronken te hebben ga ik weer richting Voorthuizen voor een warme prak. Ik duik vroeg mijn bed in, want ik ben reuze moe en morgen is het weer vroeg dag.

Dag 2

De wekker gaat weer om 5 uur maar ik heb een goede nachtrust gehad, jammer dat ik zo'n vreselijke hoofdpijn heb en neem een pijnstiller bij het ontbijt. In Amersfoort zit Gon al te wachten, ze was extra vroeg gekomen. En in de loop van de ochtend druppelen de rest van de forumleden binnen, kijken een beetje slaperig uit hun ogen. Van Adri krijg ik koffie aangeboden maar daardoor moet ik wel 2 keer binnen een half uur plassen!

We verlaten Amersfoort via de Dodeweg, een lang fietspad langs de rijksweg om vervolgens het bos in te duiken en er voorlopig niet meer uit te komen. Veel bos- en zandpaadjes gaan we over.
Na 10,5 km komen we bij de eerste rust, Mon Chouette en daar is het heel erg druk. Inger en ik duiken de berm in bij gebrek aan zitplaatsen. Daar zien we ook de 50 km lopers Gerie en Syl.

De beschrijving van de volgende 6,3 km naar de volgende rust voorspelt niet veel goeds: heel kort dus ik vermoed errug lange wegen!! En ja hoor, er zitten soms wegen bij alleen maar rechtoe-rechtaan. Niet leuk! Ik bereik een dieptepunt in mijn welzijn: ik heb er geen zin meer in, ben het helemaal zat. Daarom gaat de Ipod op en Inger denkt er net zo over.

Met de muziek op de oren bereiken we het Henschotermeer, een prachtig natuur- en recreatiegebied. Het is er heerlijk rustig ondanks het mooie weer. Daar is ook de derde rust en zien daar weer veel forumleden, we gaan er gezellig bij zitten. Er wordt patat en frikadellen besteld maar daar heb ik nu geen trek in. Eigenlijk schiet het eten bij mij er altijd in, dat vind ik nog steeds moeilijk.

Na het Henschotermeer is het nog 7 km naar de volgende rust en de route gaat door het gebied waar ook de piramide van Austerlitz staat. Midden in de bossen van de Utrechtse heuvelrug ligt een markante heuvel in de vorm van een piramide met op de top een obelisk. Deze Pyramide van Austerlitz is in 1804 opgericht als een blijvende herinnering aan de Franse overheersing van Nederland aan het begin van de negentiende eeuw. De Franse generaal De Marmont gaf zijn leger opdracht om een 36 meter hoge piramide op te richten en daarop een houten obelisk van dertien meter hoogte te plaatsen.
De naam Austerlitz verwijst naar een plaatsje in het huidige Tsjechië, waar in 1805 een bloedige veldslag plaatsvond tussen de Franse, Russische en Habsburgse legers. Marmont droeg de Pyramide op aan Keizer Napoleon Bonaparte, de man met wie hij een veldtocht in Egypte had meegemaakt.
In de loop der jaren is de Pyramide in verval geraakt, waardoor dit bijzonder monument sterk aan waarde heeft ingeboet. De Stichting Pyramide van Austerlitz, waarin de gemeente Woudenberg en het Landgoed Den Treek-Henschoten samenwerken, heeft in 2001 de restauratie ter hand genomen. De Stichting wordt daarbij ondersteund door de provincie Utrecht.


De route gaat over veel zand- en bospaden en dat loopt erg zwaar. We moeten een hele steile heuvel afdalen om vervolgens bij de 4e rust aan te komen, restaurant Bergzicht. Bill wil daar een Palmpje bestellen maar die kan alleen binnen genuttigd worden. Hij zei: laat maar, want ik wil buiten bier drinken. Ik maak gebruik van het sanitair en een dame vraagt mij waar nou toch die paarse veters vandaan komen, ze ziet er zoveel mensen mee lopen. Ik vertel haar van de aktie van Sunny, dat de opbrengst van die veters geheel ten goede komt van het KWF. Ik zei: die dame met de paarse hoed verkoopt ze en ze zit hier nu ook. Ik weet niet of zij ze ook daadwerkelijk gekocht heeft.

Na Bergzicht is het nog 5 km naar de laatste rust, het is vandaag echt een "trainen op rust" dag, er zitten wel 5 rusten ingepland! Dit stuk gaat alleen maar door de bossen. Erg mooi maar zwaar lopen. En een heeeeeeeeeeeele lange weg die volgens mij wel 3,5 km was! Niet leuk meer en ik heb echt een opkikker nodig. Inger adviseert mij een colaatje te drinken, want daar zit suiker en zout in. Het helpt een klein beetje en moet al mijn zin bijeenrapen om de laatse km's weg te trappen.

De rest van de route is een "paddestoelen" weg, d.w.z. we moeten de ANWB paddestoelen volgen. Dit is ook lang en saai maar ik vermaak me wel met mijn Ipod op. Ik zie een dame vooruitstrompelen en ik zeg dat het nog maar een klein stukje is. Ja, zegt ze dat zeiden ze een uur geleden ook al tegen me, ik geloof je niet meer!

Het is inmiddels 17.00 uur geworden en moeten dan nog een kwartiertje bebouwde kom doorworstelen om uiteindelijk onze welverdiende medaille (voor Inger) en cijfer 2 in ontvangst te nemen. We zijn blij dat het erop zit, Inger een aantal blaren rijker, ik gelukkig niet. Wel zere voeten maar dat is ook niet verwonderlijk.

We gaan lekker op het kunstgras zitten om de rest van de forumleden te zien binnenkomen, een deel zit er al. Ik neem een lekker broodje haring, en als ik vertrek koop ik er nog een voor onderweg, ze zijn heerlijk! Ik heb lekker mijn sandaaltjes meegenomen en daarmee arriveer ik bij de auto. Na een uurtje rijden ben ik weer thuis, een ervaring rijker. Ik voel me goed, heel erg moe dat wel maar supertrots dat ik het gehaald heb zonder blaren.