De wandeltocht van vandaag staat al weken in de agenda. We gaan naar Woudenberg om de Spieren voor spieren tocht te gaan lopen van André, een wandelvriend van mij. Deze tocht wordt jaarlijks door hem zelf georganiseerd en is uitgelopen tot een heuse KWBN tocht. Het begon allemaal in 2016 toen André mij vroeg te helpen met een tochtje die hij wilde organiseren voor een goed doel. We startten toen met 13 mensen vanuit zijn kantoor in Scherpenzeel. En ook maar één afstand, 40 km! Dat was zo’n succes dat hij erop verder ging borduren. Twee jaar later was de start in het La Place restaurant met meerdere afstanden en natuurlijk ook meer wandelaars. En nu, in 2026 een wandeltocht voor jong en oud met veel afstanden en de start bij het Grebbelinie museum in Woudrichem. Alles heel professioneel verzorgd, met een toiletblok en tafels en stoelen voor de nazit en horeca. Inschrijven via internet is het makkelijkst maar ook op de dag zelf kan ingeschreven worden.
Maar nu over mijn eigen tocht. Omdat ik met Pinksteren gevallen ben op mijn knie kies ik voor de kortste afstand, 6 km. We zitten langer in de auto dan dat we lopen maar oké. Ik heb het er voor over. En ik had met Sjaak afgesproken dat hij tape voor me mee zou nemen en dopjes voor de blindengeleidehonden actie. Ik heb Sjaak niet gezien, hij liep 20 en was al onderweg maar de dopjes en de tape lagen bij Lianne achter de inschrijftafel. Goed geregeld!
De auto kan op het grasveld er naast geparkeerd worden na betaling van 2 euro. En na de aanmelding gaan we op pad. Richting Scherpenzeel. Over lommerrijke paadjes en langs mooie gebouwen zoals Huize Scherpenzeel. We maken een statieportret. We komen niet veel wandelaars tegen behalve twee moeders met drie kinderen die er samen een leuke dag van maken.
Door het centrum en weer verder langs een drukke provinciale weg naar een onverhard stukje van de Grebbelinie. Daar lopen we over een ongelijk graspad en langs bunkers. Dit is het laatste stukje van de route en ik ben blij dat ik voor deze afstand heb gekozen want de knie ga ik nu wel voelen. We hebben ook niet gerust onderweg. Na zo,n 1,5 uur zijn we weer terug. Moe maar voldaan melden wij ons af en na een praatje met André gaan we op huis aan. Onderweg stoppen we nog even bij het pannenkoekenrestaurant Bergzicht. Een bekende plek voor mij omdat ik tijdens de Amersfoortse Tweedaagse hier altijd een rust heb. Na de lekkere lunch die lang op zich liet wachten vanwege de drukte, rijden we naar huis.
Conclusie: de knie hield zich redelijk goed en ik heb desondanks genoten van deze dag. Mooi weer, leuke route al was het wat kort voor ons doen, maar ik moet nog wel aansterken voordat ik de Vierdaagse kan lopen. Volgende week ga ik iets langer lopen, eens kijken hoe dat gaat! Deze training is goed verlopen. Ik blijf positief.👍
Oh ja, André heeft 1000 wandelaars mogen ontvangen, een record!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten