Totaal aantal pageviews

maandag, mei 21, 2018

Spieren voor spieren tocht 20-5-2018 / 30 km

Het begon vorig jaar al met de vraag van André: zou je het leuk vinden om met mij de tocht voor te lopen die ik in gedachten heb om te organiseren voor het goede doel Spieren voor Spieren? En dat vond ik een leuk idee! André had een route uitgezet rondom Maarsbergen en Doorn met als startlocatie La Place. Tijdens het lopen ervan werden we allebei heel enthousiast en de start van de voorbereiding voor de tocht van vandaag was hiermee begonnen. André en zijn gezin hebben er veel energie in gestoken om het tot een succes te brengen waarvan hier het verslag.

Omdat André het plan heeft 1000 km te gaan lopen voor het goede doel Spieren voor Spieren heeft hij zoveel mogelijk wandelaars opgeroepen om vandaag te komen en dat is goed gelukt. Als Hans en ik aankomen bij La Place is de parkeerplaats zo goed als vol en het is een grote! Hans loopt vandaag een stukje mee want er kan ook 20 km gelopen worden, ik loop 30 km. André en zijn vrouw zitten al klaar voor de inschrijvingen en ik betaal iets extra omdat Hans op de 20 km rust mee terug gaat naar de finish. Van die service maken meer mensen gebruik want Roderick heeft zes keer heen en weer gereden! Met een overlevingspakket van de Jumbo en een duidelijke routebeschrijving gaan we samen met Sjaak en consorten op pad, het is inmiddels 8.15 uur.

Net na de oversteek van de weg komt er een auto tot stilstand en twee vrouwen vragen aan ons of er soms een wandeltocht in de buurt is?? Wij sturen ze direct na La Place, weer een paar extra deelnemers!
En al kletsend met elkaar zit het tempo er goed in, worden we ingehaald door vier jeugdige lopers die ons met een nog sneller tempo passeren. Later zullen we hen nog een paar keer tegenkomen......

De eerste 5 km gaan voorspoedig, Cobie heeft zichzelf ook gezellig toegevoegd aan het groepje maar dan komen we op een pad waar heel veel wandelaars staan te dralen......waar moeten we naartoe? Er blijkt een pijl te zijn verdwenen en na veel heen en weer gepraat en overleg op de app besluiten we terug te lopen naar waar de pijl zou moeten staan want we mogen nog een leuk lusje lopen door het Doornse gat. We zullen weer terugkeren naar dit stukje van het pad en dan zien we inderdaad weer de goede pijlen hangen. Iemand vond het kennelijk nodig de pijlen weg te halen om ons in verwarring te brengen!! André en zijn maatje Michel hebben de route de avond te voren uitgezet met duidelijke, rode pijlen met nummer die correspondeert met de nummers op de routebeschrijving dus het kan niet verkeerd gaan!
De geplande roze dixie staat er niet maar gelukkig hoef ik niet zo nodig en over 3 km is er een pauze gepland. De uitzichttoren De Kaap laten we links liggen, hoewel Rinus en Sjaak er wel op afgaan, die hebben nog energie genoeg om die vele trappen te beklimmen. Ik heb het ook gedaan toen ik samen met Andre de route voorliep dus ik weet wat het is en ik vervolg de route. Het uitzicht zal ongetwijfeld heel mooi zijn want het is helder weer en warm!

Tussen 7 en 10 km ontbreken er nog een aantal pijlen maar omdat ik de route op mijn telefoon heb staan en Cobie ook een goede gps op zijn telefoon heeft gaan we goed tot we aangekomen zijn bij de eerste rust, Chalet St. Helenaheuvel. Hier trek ik mijn korte broek aan en strijk neer voor een heerlijke cappuccino. Even later komen Andre, Michel en Patricia er ook aan.

De km’s tot de tweede rust Eetcafé “Onder de pannen” verlopen voorspoedig en gaan door de mooie natuur van de omgeving van Doorn. We doen het plaatsje Doorn aan en we vergapen ons aan de vele grote huizen hier, wat woon je hier mooi!

Bij de rust aangekomen, die eerder verschijnt dan ik in eerste instantie in gedachten had, zien we Roderick de chauffeur zitten en ik geef aan dat Hans zo terug wil rijden met hem. Maar eerst nemen we de tijd voor een lekker soepje, er is een speciaal “spieren voor spieren menu”. Een deel van het bedrag gaat naar het goede doel.
De soep en een broodje worden snel gebracht en is zalig! Maar tijd om even na te genieten is er niet, mijn gezelschap wil alweer opstappen en ik wil niet alleen lopen dus snel weer in de benen. Daardoor vergeet ik mijn zonnebrilkoker maar gelukkig komt het nog goed later (ik had hem niet eens gemist haha).

De laatste 10 km zijn best zwaar mede doordat er veel lange rechte stukken in zitten. De zandafgraving is mooi en leuk om weer terug te zien, en daarna het Henschotermeer wat ik al vaker gezien heb. Nu lopen we “andersom”, daarmee bedoel ik dat ik hier met de Amersfoortse Tweedaagse anders loop. Om het pad rond het meer te bereiken lopen we eerst over een fietspad met gravel, en een bospad bezaaid met dennenappels wat niet lekker loopt. Inmiddels ben ik het een beetje zat aan het worden, het is warm en verlang naar de finish. Ook mijn watervoorraad slinkt met de minuut en ik ben bang om zonder te komen maar gelukkig kan ik bij een toiletgebouw water bijtanken. Het is enorm druk met badgasten vanwege de warmte. Een heel andere kijk op dit recreatie gebied en ik vermaak me wel met wat er om mij heen gebeurd.

Na het Henschotermeer maken we de route af middels het lopen langs de golfbaan en over een stukje priveterrein richting de finish. Het is inmiddels 15.00 uur, een mooie tijd voor 30 km inclusief rust. In La Place zit Andre klaar om mij een leuke medaille te overhandigen en ik complimenteer hem met deze dag. Het is een groot succes gebleken, er hebben zich 80 deelnemers gemeld! Plus de nodige donaties dus dan komt hij op een mooi sponsor bedrag! We kletsen nog even na en ik ga nog eventjes buiten bij Hans en de anderen zitten, nagenieten van deze dag.

Daarna nemen we afscheid van Andre en ik wens hem veel succes met de 1000 km tocht, hij vertrekt 7 juni naar Oostenrijk, 11 juni start de tocht en hij is te volgen op spierenaandewandel

Moe maar voldaan stappen we in de auto op weg naar Voorthuizen, waar we bij Hans zijn ouders gaan eten. Een perfecte afsluiting van een perfecte dag!
In het fotoalbum meer foto’s, ook van Sjaak en Rinus
klik

zaterdag, mei 19, 2018

Verkerkloop Zwijndrecht 5 km rennen


Na vandaag, zaterdag 19 mei te hebben geholpen bij het wandelweekend van RWV heb ik even tijd gemaakt voor een verslag van mijn hardlooprondje afgelopen woensdag.

Woensdagavond 16 mei ga ik met Hans naar Zwijndrecht om daar een rondje van 5 km te rennen, de Verkerkloop. Gelukkig was ik vrij die dag en kan ik ontspannen aan de run beginnen.

Het is de tweede keer, vorig jaar samen met Linda en haar vriendin gelopen, nu loop ik “alleen”. Het is druk op de startlocatie als ik mijn startnummer ga ophalen. Die heb ik snel in mijn bezit en dan nog eventjes het toilet opzoeken alvorens ik in het startvak ga staan. Het is lekker weer, droog en fris.

Hans is inmiddels ook terug, hij heeft de auto een plekje gegeven. Ik kijk in het rond en zie geen bekenden, wel veel mensen.......ruim 3000 hardloop liefhebbers zijn erop afgekomen, het is dan ook een leuke loop! Overal staat publiek langs de route en iedereen moedigt je aan. Er is ook een 10 km loop die tegelijkertijd met de 5 km loop start. Dus je komt ook niet alleen over de finish, een leuke bijkomstigheid.

En dan is het 20.15 uur.......ik hoor geen startschot maar de mensenmenigte begint in beweging te komen. Ik heb mijn telefoon stand-by staan met runkeeper en de muziek staat al aan. Nog even mijn horloge aanzwengelen en gaan. Maar mijn telefoon moet nog in zijn hoesje en ik klungel er een beetje mee voordat ik eindelijk over de mat stap.....het loopje is begonnen.

Ik word aan alle kanten ingehaald, links en rechts schieten de jongere lopertjes mij voorbij, een luid gehijg klinkt achter mij en ik kijk, word ik ingehaald door een zwaarlijvige dame.....goed van haar maar ik doe er toch even een stapje bovenop! Ik heb haar daarna niet meer gezien, ik hoop dat ze het gered heeft!

Als ik de dame van Runkeeper in mijn oor hoor dat ik op de helft ben verbaas ik mij over al dat publiek.....zo leuk! De meters gaan eigenlijk vanzelf onder mijn voeten door en ik herken de bocht die ik straks moet nemen om bij de finish aan te komen. Een rare bocht vind ik, een meter of 150 heen en weer. Ik hou niet van heen-en- weertjes, ook niet van korte!

Ongeveer 500 meter voordat ik de finish ruik word ik weer ingehaald door een dame van gewicht en ja......dan voel ik me genoodzaakt er weer een stapje op te doen hahaha! Uiteindelijk kom ik na 40.44 min lopen aan bij de finish en ik krijg een medaille omgehangen. Weer een loopje gelopen, ik heb genoten! Nog even een finishfoto plus medaille en dan op naar de douche in Spijkenisse!

zaterdag, mei 12, 2018

Riddertocht 12-5-2018 / 25 km

Vandaag maar eens een keer naar Ridderkerk gereden, het is elf jaar geleden, dat ik daar een tochtje liep, de Riddertocht, georganiseerd door WSV Ridderkerk. Ik heb er niet zulke leuke herinneringen aan maar ach, iedereen verdiend een tweede kans! Hans brengt mij zaterdagochtend naar de startlocatie in De Fakkel, het zwembad in Ridderkerk en dat is maar een half uurtje rijden. Ik kom daar vroeg aan en men is nog niet klaar met de voorbereidingen voor het inschrijven, beetje jammer wel want als je 40 km wilt lopen moet je toch wel op tijd kunnen starten???

Mijn plan was inderdaad de 40 km route maar ik twijfel nog een beetje, mede ook door de opstart en de herinneringen aan de route van de laatste keer, want die was vrij saai.
Vandaag wandel ik alleen en na het inschrijven kan ik toch nog om 7.55 uur van start, ik loop een paar dames achterop maar die hebben er goed de sokken in, ik kan hen niet bijhouden. Dan maar met muziek op lopen, ook leuk. Maar wat ik al vreesde, de route gaat door woonwijken en industriegebied......saai dus. Het weer is overwegend bewolkt maar niet koud, mijn jasje kan al snel uit. De "pijlen" zijn ook lastig te volgen. Zij hanteren vierkante (?) bordjes die de looprichting aangeven. Paars voor rechts, groen voor links en oranje voor rechtdoor. Voor de kleurenblinden onder ons, is die looprichting ook nog aangegeven met een letter, L of R. Op zich geen verkeerde manier van pijlen maar het is constant zoeken naar een aanwijzing en dat vind ik niet ontspannen lopen. Het is soms zelfs zo, dat er een pijl ontbreekt op cruciale punten, moet je nu rechts of links? Het is dat ik vaak achterop wandelaars loop die ik dan kan volgen, anders was ik echt aan het dwalen geslagen.

Op de routebeschrijving, die gelukkig wel goed klopt, zie ik dat we twee aanwijzingen hebben tot we bij de eerste rust komen, maar als ik op mijn horloge kijk, moeten we nog ruim twee kilometer lopen! En ja hoor, de Pruimendijk en de Tarwedijk! Die zijn lang.............................
Uiteindelijk kom ik na ruim 10 km aan bij de Korenbloem, lekker eventjes de benen van de vloer met een bakkie koffie voor een schappelijk prijsje. Als ik weg wil lopen na de pauze zie ik John S. en zijn vrouw, een collega van Hans en pijler bij de RWV. Later kom ik hen weer een keer tegen maar nu zwaai ik ze gedag als ik de tocht wil vervolgen.
Weer een aantal dijken, lange rechte dijken. Niet echt mijn favoriet maar ja......ik zie ook het bekende kantoor in de vorm van een schip, dat vind ik wel mooi en zet het op de foto. De zon is inmiddels gaan schijnen en het wordt warmer en warmer en het fluitekruid tiert hier welig.

En dan is er weer een twijfelmomentje, moeten we nu het weiland in, er staat geen pijl maar volgens de beschrijving moeten we het voetpad in naar de Donckse velden. Ik kan dit met alle wil van de wereld geen voetpad noemen, het is een grasweggetje dat ons leidt naar een groot grasveld. In de verte zien we een wandelaar lopen, John en zijn vrouw zijn mij inmiddels achterop gelopen en gezamenlijk lopen we gezellig het stukje naar de tweede rust bij Wijkcentrum Bolnes. Daar kunnen we in de zon zitten om te genieten van een consumptie, koffie natuurlijk! Na de rust vul ik mijn waterflesje bij en gaan we weer verder. Ik neem afscheid van mijn gezelschap en ga alleen weer verder voor de rest van de route. Die gaat door een woonwijk en parkje tot de Rotterdamse weg waar we oversteken. Ik loop in een groepje uit Zoetermeer maar zij zijn sneller met oversteken bij de stoplichten, helaas moet ik ze laten gaan. En weer is er een twijfelmomentje bij de manege, er staat weer geen pijl maar gelukkig zie ik het groepje uit Zoetermeer die kant op gaan dus ga ik er snel achteraan. Via een woonwijk komen we weer snel bij het startbureau aan de Sportlaan. Daar meld ik mij om 13.10 uur af, heb dus redelijk snel gelopen voor mijn doen, geen trainen op rustend-dagje vandaag! Ik lever mijn inschrijfbonnetje in en krijg een stempeltje plus plakplaatje voor mijn boekje, weer 24,5 km bijgeschreven.

In de kantine van het zwembad kom ik een beetje bij van de warmte met een colaatje en wacht op Hans die mij zo op komt halen. Al met al heb ik best lekker gelopen maar de route vond ik niet bijzonder! Bij het verlaten van de Fakkel vraag ik nog hoeveel lopers zich vandaag gemeld hebben, het zijn er rond de 140. En het is de 30e Riddertocht geweest.

klikkerdeklik voor meer foto's

zaterdag, mei 05, 2018

Bevrijdingstocht Dordrecht 5-5-2018 / 25 km



Het is zaterdag 5 mei, en vandaag gaat de vlag uit omdat we vieren dat we bevrijd zijn van de Duitse bezetters in 1945. Vandaag gaan we een rondje Dordrecht lopen, de Bevrijdingsmars, hoe toepasselijk! De tocht wordt georganiseerd door Stichting Wandelsport Dordrecht en Omstreken, kortweg SWD. De laatste keer dat ik deze tocht gelopen heb is in 2012, toen samen met Leo en Larissa.

Hans en ik rijden die ochtend naar het startbureau, in een sportkantine van voetbalvereniging GSC in Dordrecht. Daar is het al razend druk maar toch gaat het inschrijven snel en ik ga naar buiten om te wachten tot de routebeschrijving wordt uitgedeeld, de starttijd is 8.30 uur precies.....en al wachtend kletsen we wat met bekende wandelaars zoals Rinus, Rolf en Ron.

Als wij ook een routebeschrijving in handen hebben kunnen we erop uit, Ron loopt gezellig met ons mee. Sabine is met haar rolstoel aanwezig en wij kijken vol bewondering hoe zij de eerste hellingen neemt naar de dijk. Die dijk voert ons naar het gezellige stadje Dordrecht, de eerste kilometers gaan langs mooie bezienswaardigheden en watertjes met mooie boten. Veel tijd dus voor brugmomentjes! En het smalste straatje van Dordrecht ontbreekt ook niet op de route, het is wel in ganzenpas lopen, maar oh zo leuk! Het is het zogenaamde “zakkendragerstraatje”. We komen ook nog langs het Augustijenenkamp waarachter een kloostertuin schuil gaat. De ingang ervan zet Hans op de foto. We lopen langs de hertenweide, de hertjes zitten allemaal in de schaduw, en komen aan bij het bevrijdingsmonument dat nu vol met boeketten ligt. Ik zet het op de foto, ook even een momentje om bij stil te staan......ze zijn hier flink aan de weg bezig en we moeten lang wachten op het stoplicht, een “verplichte” rust dus....

We lezen op de routebeschrijving dat we kunnen rusten op een plein in de binnenstad, en als we een paar gezellige terrasjes zien, gaan wij erop af. Even de benen strekken en een lekkere cappuccino nuttigen, daar heb ik nu wel zin in! We hebben er bijna 9 km op zitten, het is intussen ook lekker warm geworden, de (dunne) jassen kunnen uit!

Na de koffie zijn we weer fris en fruitig genoeg om de route te vervolgen. We zien nog een paar bekende wandelaars die op een ander plein zitten en we zwaaien naar hen.
Dan is er even een vertwijfeling: lopen we wel goed? Gezamenlijk komen we eruit, we moeten NIET de brug over maar erlangs! Deze tocht wordt er niet fout gelopen, er is overigens uitstekend gepijld! En ook de routebeschrijving ziet er goed uit, heel erg uitgebreid en daar hou ik van.

De vele haventjes die Dordrecht rijk is worden aangedaan, dat levert weer veel brugmomentjes op. Als we de lange ijzeren brug over moeten, roept Ron dat Hans er ook een keertje op moet dus bij deze. Het zijn leuke bruggetjes die uitzicht bieden over het water waar vele plezierbootjes aangemeerd liggen.

Als we er bijna 15 km op hebben zitten, heeft Hans behoefte aan een tussenstop op een bankje. We zien er twee bij een vijvertje staan en hier nemen we eventjes een boterham en wat te drinken om ons op te laden voor het laatste stukje. We blijven hier niet al te lang zitten maar lang genoeg om opgefrist weer verder te kunnen en bovendien kunnen we naar de volgende rust uitkijken die op 20 km zit. En die verschijnt alweer redelijk snel. Daar zien we Ron weer terug en nog een paar bekende wandelaars. We nemen de tijd voor een bakkie bij Anita en Frans, kletsen gezellig met die of geen en na een sanitair bezoekje gaan we weer op pad voor het slotstuk van de dag.

Daar kan ik kort over zijn, we lopen over de Koeiendijk, Vissersdijk en Noordendijk dus we mogen toch nog van een paar dijkjes genieten! Rond half drie komen we weer aan bij de kantine en ik meld ons af nadat ik de dames aan de tafel complimenteer over de geboden wandeling, we hebben genoten! Na een stempeltje en een plaatje nemen we afscheid en moe maar voldaan rijden we weer samen naar huis.







meer foto’s