30 van Zandvoort 28-3-26 / 20 km

 

Dit weekend staat de 30 van Zandvoort op het programma, een wandeltocht door Le Champion georganiseerd. Wij lopen de 20-km versie ervan want dat vinden we lang zat!

Op vrijdagmiddag komen we aan in het huisje van Center Parcs waar we de komende twee dagen gaan logeren. Altijd fijn om meteen na een wandeling te kunnen relaxen. Ik kijk er nu al naar uit maar eerst gaan we lopen!

Zaterdagochtend spreek ik Fred via de app dat hij al bij de start is, met een (duur!) kopje koffie waar hij meteen zijn beklag over doet. Het is niet normaal meer die prijzen tegenwoordig, en dat voor een half bakkie filterkoffie!

Fred wacht nog op zijn wandelmaat, wij starten vast met de wandeltocht en het is precies 9.00 uur! Het eerste stuk gaat via de boulevard tot aan Bloemendaal en daar het strand op. Daar is de eerste stempelpost al, maar wij gaan niet rusten. Wel krijgen we drie tomaatjes mee….sorry maar dat zie ik niet als traktatie!

Dan nog een stukje over het strand, de wind waait behoorlijk en het is frisjes maar de zon schijnt wel! Af en toe vallen er een paar spettertjes uit de hemel maar zo weinig dat je er niet nat van wordt. Ik moet even mijn sokken goed doen en wat wandelwol frummelen tussen mijn tenen voordat ik verder kan. Dat doe ik op een bankje voordat we het strand op gaan en dat was precies het goede moment want we hebben hierna geen bankje meer gezien.

We gaan de duinen in uiteindelijk, de 30-km lopers mogen nog verder over het strand. Heerlijk rustig hier qua wind maar niet qua wandelaars want we lopen in een lang lint over de meanderende duinenpaadjes. Soms wordt ons de adem benomen door het uitzicht maar ook door de zwaarte van het klimmen, we worden ouder hè? Dan gaat het wat moeizamer!

Af en toe belt Fred waar we zijn, maar hij kan ons niet inhalen. Wij blijven niet lang op de rust in Parnassia, en gaan wel af en toe op een bankje zitten om van het uitzicht te genieten. Het is een heel mooi duingebied. Hier is een stempelpost en krijgen we een slagroomsoesje, lekkerrr! 

Bij de laatste rust, 5 km voor de finish, krijgen we een appel en een poffertje. Ik zeg Ruud gedag, hij is daar vrijwilliger. En nemen even plaats op een bankje en ik eet mijn appel op. Ook hier zitten we niet zo lang. We maken ons op voor het laatste stuk wat ik altijd heel erg saai vind! Langs het spoor naar Zandvoort. Met af toe vals plat. Bij elke km staat een bordje met km aanduiding. Volgens het horloge van Hans klopt het nog ook!  We worden drie (!) keer op de foto gezet. Dit is een verdienmodel geworden voor fotografen, Picturebird kom je ook vaak tegen bij de Nijmeegse.

Eindelijk komen we aan in het centrum van Zandvoort en lopen de finish over waar wij een medaille omgehangen krijgen. Vroeger kreeg je ook een bloem, nu niet meer. De medaille is mooi, een Caminoschelp. Wij nemen er nog een drankje op en omdat het koud en kil is, blijven we niet lang zitten. Later hoor ik van Fred dat hij om 16.30 uur bij de finish was, wij om 14.30 uur.  We moeten ook nog een paar boodschapjes doen bij de AH, HEMA en Kruidvat. Na dit gedaan te hebben lopen we op ons gemakje naar het park. Hé hé, lekker even bijkomen in bad en een sauna daarna. Superfijn voor de spieren!! Zondag middag rijden we naar huis, zonder files komen we veilig aan. Dit was weer een heerlijk wandelweekend, mijn 8^e keer in Zandvoort.

 

 

 Klik voor fotos

Trainingsrondje 17-3-2026 / 30 km

Over krap vier maanden ga ik weer 4 x 30 km lopen in Nijmegen. Ik wil wel goed beslagen ten ijs komen door wat meer te trainen want dat voelt toch beter heb ik gemerkt. Vorig jaar was een ander verhaal omdat ik toen een maand voor het evenement nog in het ziekenhuis lag waardoor trainen niet in de agenda stond. Ja, op conditie komen. Beginnen met 1 km en blij zijn als het erop zit, dat werk. Elke dag een paar meter meer en zo verder. Uiteindelijk de vierdaagse uitgelopen op karakter maar prettig was dat niet! Ik heb ook serieus overwogen nooit meer de Nijmeegse te gaan lopen maar, bloed kruipt waar het niet gaan kan dus toch maar weer ingeschreven.

Dus op een vrije dag zoals vandaag en een goed weerbericht ga ik vroeg in de ochtend met Hans mee naar het Erasmus MC waar hij werkt en vanaf daar start mijn tocht. Die heb ik al vaker gelopen dus ik weet wel zo’n beetje wat me te wachten staat.

Het is nog bewolkt en miezerig, ongezellig weer. Ik doe het er maar mee en stap lekker door. Richting Erasmusbrug maar nu aan de andere, linker kant. Voor een beetje afwisseling 😊

Bij de Rijnhaven zijn ze ook druk bezig met bouwwerkzaamheden. Dan via de Dordtsestraatweg naar Zuid, mijn eerste pauzeplek. Ik heb ruim 5 km gelopen en toe aan een bakkie koffie. Het restaurant van Ikazia is rustig. Eventjes een koffie shotje want daar heb ik echt zin in!

Na de pauze loop ik naar het Zuiderpark. Een groot park met brede wandel- en fietspaden. Heerlijk rustig hier. Het gaat lekker, het tempo zit er goed in. Maar als ik op de Kromme Zandweg loop, zie ik een groepje ganzen in het gras. Opzich niet raar maar eentje ligt er niet lekker bij. Hij is dood! Er zit ook bloed op zijn vleugel. Ik besluit hem op te laten ruimen en zoekend naar een telefoonnummer komt er een politiebusje aanrijden. Hij doet zijn raampje open en vraagt wat er is, ik zeg dat er een dode gans ligt en dat hij opgehaald moet worden. Ik krijg iemand aan de lijn ondertussen maar zij zegt dat ik de dierenambulance moet bellen. Dat doe ik maar die zeggen je moet 14010 bellen, de gemeente! Na een heel menu doorlopen te hebben, eindelijk iemand te pakken die de melding door zet. Ik blij en loop weer door, ondertussen een stief kwartiertje ermee bezig geweest. Enniehoe, ik loop doorrrrr….

De Schulpweg op. Die is veranderd zeg, de woonwijk erachter is compleet vernieuwd. Het vroegere “Wielewaal” is niet meer!

Bij mijn volgende rust, de Mac in Rhoon neem ik even uitgebreid pauze met een flinke beker cappuccino. Inmiddels 12,5 km gelopen.

Daarna loop ik richting Rhoon en loop langs Intratuin. En over lommerrijke paadjes richting het Valckestijnse bos. Maar ik maak een verkeerde inschatting door over een denk ik, lange asfalt weg te gaan lopen maar deze weg is in onderhoud, de laag is eraf geschraapt en dat loopt op zijn zachtst gezegd niet lekker! Hobbels en bobbels doen mijn voeten niet goed maar teruglopen is ook geen optie. Zo goed en zo kwaad als het gaat kom ik aan het eind van dit pad en loop richting dijk en het Valckestijnse bos. Hier is het heerlijk rustig en de narcissen langs de kant staan al flink in bloei. Mooiiiii! Ook een paar bloesembomen, ik hou van de lente!

Maar ik krijg enorm last van mijn voeten, ik voel een blaar! Nee he? Gelukkig ben ik voorbereid en ga op een bankje mijn voeten verzorgen. Opgelucht kan ik verder richting het Hoogvlietse Bos. Daar huizen de Schotse Hooglanders maar ik heb er geen last van. Ik zie een paar jonkies maar die grazen ongestoord verder.

Aan het eind van dit bos is mijn tweede grote pauze bij de Mac. Een laf, lauw bakkie helaas. Terugbrengen heb ik geen zin in, ben blij dat ik zit.

Hierna een stukje door het Hoogvlietse park en het Ruigeplaatbos door naar de Spijkeniserbrug. Die staat gelukkig niet open en na de brug weet ik een bankje met een waterpomp. Even zitten en weer doorrrrr! Mijn voeten doen serieus pijn……maar ik moet nog een km of 4! ☹

De zon schijn nu uitbundig en ik stap dapper verder. Richting centrum dan maar, langs de Noordkade en de Voorstraat zo naar huis. Mijn hartslag is erg hoog op het laatste stuk en ben blij dat ik de deur kan openen van mijn huis. Om 8.00 uur vertrokken, om 15.15 uur binnen. Ik zeg: training geslaagd maar ik ben versleten!!

Note to myself: nieuwe schoenen kopen!! 😊

 

 

 

RS80 Wassenaar 8-3 / 15 km

Zondagochtend rijden wij naar Wassenaar om daar de RS80 wandeling te starten. Het startbureau is een vertrouwde locatie, een voetbalveld met heel veel parkeerplekken. Daar aangekomen bekijken we de route. Die hebben we op Komoot gezet zodat we zonder op de beschrijving te hoeven kijken kunnen wandelen want de pijlen zijn natuurlijk al weg. Deze route was  “live” in november.

Het is helaas behoorlijk mistig, en de route naar het duingebied niet inspirerend: door een woonwijk, industriegebiedje en langs de weg lopen. Dit stuk herken ik van een ander loopje, de Zeemansloop 40 km. Toen moest ik nog deze afstand lopen i.v.m. training voor de Vierdaagse. Nu lopen we 15 km, lang zat 😊

De kilometers gaan vanzelf onder de voeten door en komen we aan bij de parkeerplaats voor de ingang van het duingebied Panbos. Er staan heel veel auto’s, het is druk met gezinnetjes die hier een ommetje lopen. Die schudden we van ons af naarmate we verder in het duingebied komen. Vennetjes en zandpaadjes wisselen elkaar af, en af en toe een duintopje biedt ons een mooi uitzicht. Althans dat is de bedoeling maar door de mist zien we niet veel.

Er is ook een rust ingepland voor ons maar daarvoor moeten we een heen-en-weertje lopen. Daar zijn we niet zo van dus lopen dooooor!! Het strand moeten we op via een hele hoge strandopgang, en hoog istie! Buiten adem kom ik boven, het uitzicht beneemt me de adem. En niet alleen het uizicht hahaha!! 😊 De mist is inmiddels zo goed als opgetrokken maar de zon heeft het nog steeds moeilijk. Ik denk door het Sahara zand.

We mogen best een aardig eindje over het strand, wat ik geen straf vind maar Hans is het een beetje zat. En hongerig! Ik zie in de verte een duin waar we op kunnen zitten met onze zitjes en daar eten we onze meegebrachte broodjes op. We worden vergezeld door twee meeuwen die ook hongerig uit hun ogen kijken. Of zijn die beesten altijd hongerig? Ze krijgen uiteraard niets.

Opgefrist gaan we weer verder, naar de volgende strandopgang! Die is net zo hoog, maar gelukkig niet zo steil naar beneden. En even worden we op het verkeerde been gezet, want ik denk dat het niet meer zo ver is naar de auto. Maar dat valt tegen zeg. En de route is alsmaar rechtuit en ook niet echt spannend. De finish duurt langer dan verwacht en ik ben blij als ik de auto zie. Inmiddels is de zon wat uitbundiger gaan schijnen en rijden we weer naar huis. Ondanks dat we het heen-en-weertje niet hebben gelopen, staat er 15 km op de teller en dat voelen we! Dit was een pittige!!

 

 

 

 

DELTA Fiber Nederland BV
KvK-nummer 22051676 • btw-nummer NL811599930B01

Winterserie Hart van Brabant 1-3-26 / 15 km

“Zal ik een weekendje hotel boeken?” vroeg Hans vorige week. Nou….dat klinkt goed! Ik had de winterwandeling van Hart van Brabant in gedachten, kunnen we dat mooi combineren! Zo gezegd zo gedaan. Zaterdagochtend rijden we dan naar Breda, dat is vlakbij het hotel van der Valk in Tilburg. In Breda lekker shoppen, lunchen (na 3x ergens binnenlopen eindelijk een plekje!) en dan inchecken in het hotel. Wel jammer van het weer, best wel somber en aan het eind van de middag hadden we regen! Maar morgen wordt er beter weer verwacht.

Na een heerlijk ontbijt, er was veel te veel keuze, trekken we hotelkamer achter ons dicht en rijden naar de Reitse Plint in Tilburg waar het startbureau huist van de wandelvereniging. De auto staat geparkeerd bij het station Tilburg Universiteit dat is maar een klein stukje lopen naar de start. Inschrijven is zo gepiept en we gaan op pad.

Dit keer is het een verrassend andere route dan die we gewend zijn. Na het treinstation lopen we zo de natuur in. Lekker struinen langs vijvertjes en bruggetjes, mij kan je niet blijer maken! Hoewel ik aan het begin van de wandeling wel op gang moet komen, loopt het uiteindelijk wel lekker. De rust zit op 8 km en voor we het weten zijn we daar al. Het is bij een clubhuis van een hondentraincentrum, en dan vooral van herdershonden. Het is lekker weer dus gaan we buiten zitten om naar de verrichtingen te kijken van de honden en hun trainers. Leuk gezicht.

Na de pauze gaan we weer op de terugweg langs groenstroken. En af en toe door de wijk maar daar ontkom je niet aan. Het is nog steeds heerlijk weer en na een paar uur zijn we alweer aan het eind van de wandeling gekomen. We melden ons af en drinken er nog een drankje op. Even nagenieten van een heerlijke wandeling Dit was de laatste van de winterserie in Brabant.