Totaal aantal pageviews

donderdag, december 28, 2017

Amsterdam Light Walk 27-12-2017 / 15 km

De Amsterdam Light Walk, georganiseerd door Le Champion, is de laatste drie jaar zeer populair geworden. Via internet heb ik ons een tijdje geleden al ingeschreven en keurig netjes de papieren op tijd omtvangen en vandaag is het zover. Hans en ik zitten in startgroep 8, de laatsten die om 18.00 uur mogen starten.

De startplek is zoals gezegd in Amsterdam. Daar gaan we met de trein naartoe want de auto is geen optie tenzij je een geldboom hebt!! Met treinkaartjes van het Kruidvat reizen we zaterdagmiddag vanaf Rotterdam Alexander naar Amsterdam, helaas wel met de Sprinter en dat is een andere naam voor de vroegere stoptrein! Na ruim een uur boemelen komen we aan in Amsterdam en wat een drukte lopen we tegemoet! Omdat we iets te vroeg zijn vanwege de daluren restrictie, lopen we een eindje het Damrak op richting Bijenkorf. Over de hoofden van het publiek, man wat een drukte! Na een rondje en een toiletbezoek in de Bijenkorf keren we terug met de tram om ons naar de Passenger Terminal te begeven, het vertrekpunt van de loop. We lopen een stoet wandelaars tegemoet die grotendeels getooid zijn met lichtjes.....tja, dat hoort bij de "lichtjesloop"!

Iets verder dan twee jaar geleden bij de eerste loop, is de startplek maar nog wel in de terminal. Een donker gat lopen we in......waar is die start??? Het staat nergens aangegeven maar door het rumoer en een topje van een Le Championvlag die we boven het hek zien, lopen we maar die kant op. De start- en finishplek is dit keer gescheiden....... We krijgen een startstempel en een piepklein lichtje voor aan onze keycord, grappig! Na enig gehannis met dat lichtje een een startfoto gaan we op pad.
Hetzelfde stuk wat we net heen gelopen hebben, lopen we nu weer terug richting centrum, het begint een beetje te miezeren, wat later overgaat in af en toe een paar flinke buitjes. Maar we zijn erop gekleed want het was voorspeld......

Vanaf het centraal station lopen we weer het centrum in van Amsterdam en nu begint het toch weer serieus te regenen maar ook te waaien en met zoveel publiek om je heen is dat lastig lopen met een paraplu. Over de Heerengracht, de Prinsengracht en de Leidsestraat over smalle stukjes trottoir en tussen fietsers en auto's al dan niet met luid getoeter. Knap, als je zonder brokken door deze stad kan rijden met deze drukte!
Na een kilometer of vijf beginnen we trek te krijgen in een bakkie koffie en Hans is de regen zat. We twijfelen bij de splitsing van 10 en 15 km maar ik wil niet voor minder dus we gaan door tot we een tentje zien waar koffie te krijgen is. Helaas is de koffie lauw en we gaan snel weer door tot het Leidse plein in zicht komt. Daar gaan we The Pub in, om echt op te warmen en wat te eten. We zien diverse lopers met lichtjes voorbij schuifelen tijdens het eten. Als we opgewarmd zijn is het gelukkig weer droog en dat blijft zo tot de finish. Blij dat we voor de langere route hebben gekozen! Want dan zie je wel wat meer vind ik, hoewel de kunstwerken tot nu toe tegenvallen! Heel af en toe zien we iets moois.

In het Vondelpark, we lopen iets anders dan de vorige keer, is het laatste stukje pad versierd met glazen potjes en lichtjes erin, heel sfeervol. Daar is ook een rust van Le Champion, onderweg kregen we al een lekker kerstkransje, nu worden we op een oliebol "getrakteerd". Die ik vervolgens meteen weggooi.......brrrr.....!!! En ik ben niet de enige als ik de vuilnisbak zie!

Vervolgens lopen we naar het Museumplein onder het Rijksmuseum door en naar het Rembrandplein en de Magere Brug om met een ommetje via de Hermitage bij de Stopera aan te komen waar het weer een gezellige bedoening is van Le Champion. Een DJ staat gezellige muziek te draaien en er is warme chocomelk. Maar helaas zijn de bankjes nat van de regen dus houden we hier een korte stop.
Via kleine straatjes lopen we langs de Oude Schans en zien in de verte NEMO al, dus weten we dat de finish in zicht is. Langs de Prins Hendrikkade naar het Scheepvaartmuseum en daarvoor moeten we onder de weg door, vrijwilligers wijzen ons de weg. Het laatste stukje voert ons langs de landexpositie van de Amsterdam Light Festival, waar talloze kunstwerken te bewonderen zijn. Je moet daarvoor in de rij staan en dat doen we uiteraard niet haha! Nog een brug te gaan alvorens we weer bij de terminal uitkomen, dit keer dezelfde plek als twee jaar geleden. Er klinkt gezellige life muziek, er is wat te snoepen en wat te drinken maar omdat het al laat is (22.00 uur melden wij ons af) gaan we direct weer naar het station voor de terugreis. Die verloopt niet helemaal voorspoedig, we missen de trein waardoor we een half uur moeten wachten en tijdens de reis werd er iemand onwel waardoor een ambulance moest komen! Maar ja......wij zitten lekker droog te wachten tot we weer verder kunnen......
00.45 uur zijn we weer terug in Spijkenisse.

Ik kijk terug op een geslaagde wandeling, Amsterdam is druk maar wel sfeervol. Wel jammer van het natte weer en de kunstwerken vond ik wat tegenvallen dit keer maar de organisatie was perfect! Bedankt alle vrijwilligers voor deze mooie wandeltocht en de leuke herinnering, een schoentje voor op mijn tasje!

zondag, december 24, 2017

Sagambiarawalk 2017 / 26 km


Zaterdagochtend vroeg rij ik naar Putten voor de Sagambiarawalk, een mondvol en een vreemde naam voor een wandeltocht. Het is een samenvoeging van Sara en Gambia want de opbrengst gaat naar een goed doel voor Gambia. Er zijn vandaag maar vier wandeltochten gepland en ik heb niet zo'n zin in een poldertocht vandaar de keuze voor een Bostocht.

Helaas is het parkeerterrein vol en moet ik mijn heil zoeken in de wijk. Na enig gedraai in de rondte vind ik een plekje en ga mij aanmelden. Het is erg druk in de Peppelhoeve waar het startbureau zich bevindt. Om half tien kunnen we pas gaan lopen, en gaan meteen de bossen in waar we de hele dag blijven.

Vanwege de afgelopen sneeuwval is het flink drassig en zijn de wandelpaden bedekt met allerlei obstakels waardoor het moeilijk te lopen is maar we slaan ons er wel doorheen! Na 5 km is er een wagenrust, met dixie gelukkig, maar we gaan niet zitten want op 14 km is de grote rust bij de Rozentuin in Garderen. Ik ga nog wel even op de foto met de Kerstman!

Allerlei bospaadjes voeren ons naar die rustplek, het tempo is laag omdat de ondergrond drassig is, we hebben geen asfalt gezien vandaag! Maar dat mag de pret niet drukken en dat hebben we volop want we moeten soms halsbrekende toeren uithalen om de obstakels te ontwijken!! bekijk de foto's maar

Onderweg komen we leuke voorstellingen tegen, met bordjes als: ga d'r maar even bij zitten en groene stroom voor de elektrische fiets op een boom gemonteerd!

In de Rozentuin komen we lekker bij met een bakkie koffie zonder lekkers want dat is al op, ze hebben kennelijk niet op zoveel wandelaars gerekend! De Rozentuin is een onderdeel van de beeldentuin in Garderen wat ik ken van onze tijd op de camping in Voorthuizen, we maakten vaak een fietstochtje hiernaartoe. Het is wel erg veranderd! Minder beelden, maar wel een mooie plek met allerlei winkeltjes.

Na dit aangenaam verpozen moeten we de rest van de tocht af gaan maken, nog zes kilometer bos krijgen we voor onze kiezen. Met diezelfde obstakels en modderpaadjes dus en ik ben blij als we eindelijk de finish bereiken, het wordt ook al een beetje donker. Bij het afmelden hoor ik dat ik ook een stempel kan krijgen in het SOP-boekje, want de organisatie van deze tocht is gedaan door SOP (Samen Op Pad).

Ik kom een beetje bij op het bankje met een colaatje en ik praat nog eventjes na over de avonturen die we vandaag beleefd hebben. Het was een mooie en goed verzorgde Bostocht en goed gepijld met SGWB pijlen! Er hebben zich 371 wandelaars gemeld vandaag, een mooie opkomst!

dinsdag, december 05, 2017

Winterserie RWV 3-12-2017 / 10 km



De Winterserie van "mijn" cluppie RWV is allang begonnen, en ik ga vandaag, zondag 3 december een rondje Kralingen lopen met Hans, die wel behoefte heeft om een frisse neus te halen. Dus zo gezegd zo gedaan, half tien rijden we vol goed moed naar Kralingen. Echter, de Hartelbrug gooit roet in het eten door vrij lang open te blijven voor de scheepvaart die voorrang heeft! Maar ja, niet getreurd, we kunnen ons nog aanmelden voor de 10-km route.

De derde editie van deze serie gaat vandaag door het Kralingse bos heen, zoals ik al vele keren gedaan heb. Het is wat druilerig weer, en af en toe zelfs vrij nat! Na vijf kilometer lopen we langs een rustplek, de Big, maar we hebben allebei geen behoefte aan rust en lopen door. Na een paar kilometer zie ik drie bekende figuren voor me lopen, het zijn Sjaak, Margareth en Marja! Gezellig babbelend lopen we met z'n allen naar de finish. Omdat er nog boodschappen gedaan moeten worden gaan we meteen na afmelden naar huis. Ik neem de zak doppen mee die Larissa voor mij heeft gespaard waarvoor dank! KIKA zal er blij mee zijn.........

zondag, december 03, 2017

St.Nicolaastocht 2-12-2017 / 20 km


Als ik zaterdagochtend 2 december de gordijnen open doe zie ik een mistige wereld. Gelukkig heb ik een carpoole-date met Sjaak, hij wil mij wel vanaf Slinge oppikken om dan Margareth in Ridderkerk op te halen alvorens naar Leusden te rijden. Daar wordt de St.nicolaastocht gehouden door de Sticht Gooise Wandel Bond (SGWB) georganiseerd. De startlocatie is in de kantine van korfbalvereniging Antilope en als we daar aankomen is het al best druk. Later hoor ik dat er zo'n 350 wandelaars zich hebben aangemeld al is de parkeerplaats nog lang niet vol, er is nog genoeg plek om de koets dichtbij te plaatsen!

André met zijn buurman Michel is er ook al en Hetty is er ook, een gezellig cluppie is compleet. Dan is het nog even wachten op André die een afhaalafspraak heeft van zijn speculaaspop, die hij verkocht t.b.v. zijn actie voor Spieren voor Spieren. Ik heb er ook een gekocht maar neem die pas na de tocht mee, anders wordt het zo'n gesjouw!
Sjaak heeft ons al aangemeld en met een bonnetje voor een consumptie gaan we op pad.

Het is best koud, de rijp zit aan de grasstengels wat een mooi gezicht is maar ik vind het te koud om mijn fototoestel tevoorschijn te halen! Er zijn genoeg wandelaars die dat wel doen, ik mag vast wel een paar foto's lenen....
De route is goed gepijld, zoals we gewend zijn van SGWB. Maar het gaat toch eventjes een keer mis als we als een kudde de wandelaars voor ons volgen die ineens stil gaan staan en weer terugkomen. Het blijkt dat we een pijl of aanwijzing gemist hebben en moeten een paarhonderd meter teruglopen. Maakt niet uit, de route is ook niet precies 20 km dus zo maken we de afstand wel compleet....

De wandelpaden gaan veel over onverharde wegen, modder en gras wat het moeilijk maakt om over te lopen, mede doordat het gevroren heeft maar tot nu toe gaat het goed. André en Michel hebben zich laten inspireren door het onderwerp van de tocht, Sint Nicolaas. André heeft een pietenpetje opgezet, en Michel een zwarte pruik en hij draagt een mini-stafje. Hilariteit alom en zo komen we ongemerkt bij de eerste en enige rustplek, de YMCA. Buiten staan bankjes met dekentjes erop en twee vuurkorven zijn gevuld met brandende houtblokken, gezellig! Er is koffie met een gratis lekkere koek, daar hebben we wel oren naar! De warmte van het vuurtje doet ons goed en er worden flink wat foto's gemaakt. Maar aan alle gezelligheid komt een eind want we zijn net over de helft van de afstand die we moeten afleggen dus we gaan weer verder.

We lopen in de omgeving van den Treek, wat ik ken van de Amersfoortse Tweedaagse. Door de witte wereld kunnen we niet veel zien maar genoeg om van de herfstkleuren te genieten. Helaas raak ik de groep een beetje uit het zicht vanwege sanitaire problemen, ik moet af en toe de bosjes met een bezoekje vereren maar gelukkig is de afstand niet al te groot.

Het laatste stukje van de route is niet erg inspirerend, zo langs de autoweg terug naar de kantine en na minder dan vier uur gelopen te hebben kom ik weer terug bij de startlocatie. Daar is het gezellig druk. Sint en piet heb ik niet gezien maar hij heeft wel voor lekker strooigoed gezorgd, er staan bakjes vol op tafel! De consumptiebon wordt omgeruild voor een kopje erwtensoep. Die peuzel ik met genoegen op, hij smaakt voortreffelijk! Weer lekker een beetje warm worden.....

Aan de gezellige nazit komt ook weer een einde, we nemen afscheid van elkaar. Ik loop nog even mee met André om de speculaaspop aan te nemen en dan rijden we gedrieën weer terug naar huis. Het is nog steeds mistig.......

Hiermee komt een einde aan een heerlijke, koude wandeldag! De organisatie en vrijwilligers bedank ik bij deze voor deze mooie tocht.
klikkerdeklik voor meer foto's

zondag, november 19, 2017

Kennedymars OLAT 17-18 november 2017

Na 10 Kennedymarsen succesvol te hebben afgerond dacht ik nooit meer aan een Kennedymars te beginnen. Maar het liep toch anders.........

Tijdens een wandeltocht maak ik kennis met Jaqueline en zij vertelde mij heel enthousiast te zijn over haar eerste Kennedymars en het smaakte haar naar meer maar ze wou niet alleen gaan. Daarom heb ik me laten overhalen nog een keer te gaan! Ach.....het is toch wel kicken als je eenmaal over de finish komt na 80 km.....helemaal verrot maar toch blij. Want zo heb ik het wel weer ervaren, deze editie kreeg ik niet voor niets! Waarvan hier het verslag:
Ik heb ingeschreven voor de Kennedymars van OLAT (Ollandse Lange Afstand Tippelaars), er zijn ook andere tochten zelfs een 110 km tocht! Vanwege het 50 jarige jubileum van de vereniging zijn deze tochten vandaag gepland en overdag kan men kortere afstanden lopen voor slechts € 0,50!

Vrijdagavond 17 november pak ik mijn tas in en ga samen met Hans naar de startlocatie in St. Oederode, de Vresselse hut. Het is erg druk als ik om 22.30 uur de warme kantine binnen stap en ik ga mijn spullen halen: een routebeschrijving en kaartjes voor aan mijn tas, een consumptiebon en ik ga bij Jaqueline en Monique zitten die al binnen zitten. We krijgen ook een lichtgevend hesje als cadeautje. Ik maak kennis met een paar onbekende wandelaars waaronder Chris, Peter, Peter en Jack. De marsleiding houdt net een toespraak als wij binnenstappen, ik heb er niet veel van meegekregen......
Het is koud als het startsein om precies 23.00 uur klinkt en met een peloton wandelaars m/v gaan we op pad. Er hebben zich 204 mensen vooraf ingeschreven en ik weet niet hoeveel na-inschrijvingen er bijgekomen zijn maar de groep is erg groot.

We lopen de avond en de nacht in over voornamelijk lange en rechte wegen en het is aarde donker! Ik ben blij met mijn hoofdlampje en we lopen gezamenlijk in een groepje te grappen en te grollen zodat de km's snel onder de voeten verdwijnen, het gaat super! Tot we bij de eerste verzorgingspost komen, de boterhammetjes worden ter plekke gesmeerd.....wel jammer want het is berekoud en ik heb medelijden met de verzorgers die staan de hele tijd stil en zonder enige bescherming van een tentje ofzo!!
10 minuten wachten (staand) in de kou is niet echt bevordelijk voor je spieren!

Zo volgen er nog twee van zulk soort posten en bij de tweede post moet ik erg plassen maar er is weer geen dixie!! Wat nu??? Dan maar een plekje achter een auto zoeken, de rest van de groep staat in een rij te wachten op een bammetje. We bikkelen verder tot we bij de eerste binnenrust aankomen maar dan hebben we er al 29 km op zitten!! Dat vind ik ook rijkelijk laat maar ja....de verzorging is goed. We krijgen voor de consumptiebon een soepje, er zijn drie soorten! Helaas kan ik me niet meer herinneren waar ik de bon gestopt heb en ik kan zonder bon geen soep krijgen!! Maar daar ben ik het niet mee eens en laat dat blijken. Nou, vooruit dan maar wordt er gezegd. De soep smaakt heerlijk en ik word weer een beetje wakker. De rust is van korte duur want ik moet ook nog mijn broek verwisselen, die is vies geworden.

Maar we moeten weer verder en we verlaten het warme café. Ik lever mijn tas in en de vrijwiller vraagt: 80 of 110? En ik zeg nee, 271! Eeeuhh....dat is mijn nummer maar zij bedoelden welke route loop je hihihi! 80 km lopen doet wat met je hersenen!!
We lopen door het gehucht Olland. Ik grap nog dat dat Spaans is voor Holland, ik volg op dit moment Spaanse lessen vandaar...maar in het donker zien we niet zoveel. Het is namelijk ook nog nieuwe maan. Nieuwe maan is een van de schijngestalten van de maan. Als de maan ongeveer tussen de aarde en de zon staat, is alleen de schaduwkant van de maan waar te nemen. De maan is dan niet te zien. En dat is te merken want het is erg donker!!

Na zes kilometer lopen door de nacht zien we weer een verzorgingspost opdoemen maar wederom geen dixie!! Dat vind ik toch wel jammer hoor, en de verzorgers staan hier ook weer niet onder een tent! Ik neem alleen een kopje koffie en we gaan weer door, zitten doen we niet daar is het veels te koud voor. Over weer zes kilometer hebben we weer zo'n zelfde post met hetzelfde verhaal.
En dan zouden we na 8 kilometer de Vresselse hut weer bereiken om vanaf daar de lus van 30 kilometer te gaan lopen. Jaqueline zit er helemaal doorheen en samen slepen we elkaar er doorheen tot we de Vresselse weg eindelijk bereiken maar tjonge, wat duurt dat lang voor we eindelijk die hut kunnen zien! Binnen gekomen verwacht ik Hans te zien maar ik heb hem te laat verteld op hoeveel km ik zat dus hij is iets verlaat. We kunnen hier een macaroni schotel krijgen en Monique is zo lief deze voor mij te halen, ik ben toch wel erg moe nu. Jaqueline gaat proberen even een dutje te doen, ze voelt zich niet lekker. Ik hoop voor haar dat ze wat opknapt, ze ziet erg wit!
Gelukkig knapt ze wat op mede door het eten en Hans is ook gearriveerd, ik haal een kopje koffie voor Jaqueline en mij en ik kan even genieten van de rust, lekker bijkomen!

De laatste 30 km zijn wat mij betreft erg zwaar en dat is ook vermeld op de website, alleen maar over onverharde wegen en dat heb ik geweten! Het eerste stuk valt nog mee, we lopen over bospaadjes en op het 54,5 km punt is er weer een verzorgingspost met hè......verrassing: een dixie! Ik ben blij! Ik neem even een bakkie koffie en maak hier kennis met Arjan en Monique en maak een praatje. Maar ook hier gaan we niet zitten en daarom snel weer verder, de natuur in. Ik kan helaas het tempo van de groep niet bijhouden en doe mijn muziek op, lekker op eigen tempo en met mijn eigen gedachten doorbikkelen! Ik kom Richard "er is hoop" tegen en gezellig kletsend lopen we de A50 over en ik zie een plaatsnaambord maar ik heb geen fut meer voor een foto, Richard maakt er wel één voor zijn verzameling. Doordat we aan het babbelen zijn heb ik er geen erg in dat we alweer bij de volgende rust aangekomen zijn, een café waar ik de groep weer tegenkom. De bediening is er niet op berekend dat er zoveel wandelaars komen dus het is lang wachten op een consumptie. Hans is hier ook weer en het is eventjes bijkomen hoewel ik er behoorlijk doorheen zit, het welbekende 60-km dipje........
Voor mijn gevoel gaan we te snel weer op pad, maar ja....20 km doorbikkelen voordat we bij de finish zijn dus gaan met die banaan! Ik hoor dat we straks weer bij deze tent een volgende rust hebben. De groep besluit die niet te nemen maar ik denk daar anders over. Ik loop het grootste gedeelte alleen met mijn muziek op en dat bevalt me best. Ik ben zooooo klaar met dat geploeter over modder-, gras- en zandpaadjes! Jaqueline en Peter wachten af en toe op me maar ik zeg dat ik dat niet nodig vind, wel lief maar ik red me wel en zij gaan weer verder in hun eigen tempo. Ik duik nog even in de struiken voor een sanitaire stop, daar heb ik geen tijd voor gehad bij de rust, er stond ook een lange rij zei Jaqueline.

Ineens zie ik een extra rustpost opdoemen, hier is lekkere vla te krijgen, de groep zit hier ook en ik kom eventjes bij, de vla doet me goed! Maar we zitten hier niet te lang, de groep vertrekt en ik, ik hobbel er achteraan maar wederom kan ik het tempo niet meer bijhouden. Ik kom nu bijna bij de café rust aan en ik zie de groep aankomen, zij hebben inderdaad daar niet gerust. Nog 12 km....pfff ik bikkel weer verder. Het begint een beetje te regenen maar niet zo erg. Toch doe ik een poncho aan want het beschermt ook goed tegen de kou, er staat een gemeen windje!
Als ik over een lang modderpad loop voel ik een enorme pijn onder mijn linkervoet, als ik een bankje zie ga ik meteen zitten om de voet te inspecteren. En ja hoor, een flinke blaar. Een paar medewandelaars bieden hulp, waaronder Eduard en Ruud. Met behulp van een lancetje maak ik de blaar open en Eduard helpt me met de sok aandoen. Gelukkig gaat het nu een stuk beter en samen lopen we gezellig babbelend naar de volgende rust. Ik ben blij met zijn gezelschap want eigenlijk zie ik het niet meer zitten, ik ben zooo moe en heb veel pijn in mijn voeten!! Maar hij weerhoudt mij ervan te stoppen. Ik zeg hem dat ik het niet haal om op tijd binnen te zijn om 17.00 uur maar hij zegt joh, je hebt tot 19.00 uur de tijd, dat red je echt wel! Ik helemaal blij want ik had steeds het idee ik moet om vijf uur binnen zijn!! Dit geeft me weer goede moed om door te gaan!!!

Bij de volgende rust, we moeten nog maar 5 kilometer, zie ik Hans weer en ik krijg mijn lekkere speciaal gemaakte smoothie met avocado en kokosmelk, heerlijk bijkomen! Bernard en Richard zijn hier ook aangekomen en zij slepen mij verder naar de finish want ik neem afscheid van Eduard, hij gaat weer verder met zijn maatjes.

Ineens zie ik het straatnaambordje Vresselseweg, dus dan zijn we er toch bijna!? Maar nee, we mogen nog een lusje door de bossen, cadeautje van OLAT!!.......Tijdens het lopen kom ik een groepje Vijfhuizers tegen waaronder Rombout en Cor en voordat ik er erg in heb zie ik de Vresselse hut verschijnen! Ik heb het gered en dat in precies 18.00 uur! Nou ja, 16.57 uur kom ik binnen.
Jaqueline en de groep zijn een half uur eerder gefinished en ik ga mij afmelden. Ik krijg een diploma en mijn stempeltjes en ga er even bij zitten om te genieten van de overwinning.....ik heb het weer gedaan! Ik vond dit een hele zware Kennedymars mede door het laatste gedeelte. Wel mooi hoor maar doordat ik het zo moeilijk had onderweg heb ik niet veel meegekregen van de omgeving. Gelukkig zijn er andere bekende wandelaars die foto's gemaakt hebben en we hebben facebook waar alles op staat! Zondag lekker uitrusten en nagenieten. Verder wil ik de organisatie bedanken en vooral de vrijwilligers die voor ons in de kou stonden! Wel jammer van de slechte sanitaire voorzieningen in de nachtlus maar de rest was top!!




Klik hier voor meer foto's

dinsdag, november 14, 2017

Kennedymars tag

In navolging van Mari Smits en Henk-Jan van der Klis ga ik een zgn. Kennedy-tag maken, tien vragen over de Kennedymars. Ik ben sinds 2006 aan het wandelen geslagen en heb al reeds meerdere Kennedymarsen (10x) erop zitten dus ik kan mezelf wel een gevorderde loopster noemen. Nu....hier gaan we, ga je mee?

Wat bezielt je om 80 km te gaan wandelen?

De eerste keer dat ik dit huzarenstukje op ging voeren was naar aanleiding van een vraag van een wandelvriendin: heb je zin om mee te gaan? Ik, die best wel een aardig stukkie kon wandelen, aarzelde wel een beetje. Kan ik dat aan? dacht ik, en: heb ik wel genoeg getraind? Nou, zei mijn vriendin, als je een paar keer de vierdaagse goed hebt uitgelopen, dan kan je heus wel een 80 km wandeltocht aan dus doe het nou maar! Een paar dagen voor D-day heb ik "ja" gezegd. Ik moet zeggen, een hele ervaring! Ik was echt kapot en de laatste km's heb ik mijn vriendin, die even geen vriendin meer was, vervloekt! De finishfoto zegt alles. Maar toch.....nadat ik bekomen was van de schrik en de pijn, want pijn deed het, was ik toch wel heel erg trots op mezelf en dat gevoel is niet te beschrijven. Iemand die nooit 80 km heeft gelopen kan niet begrijpen wat ik bedoel. Dus daarom volgden er na deze geslaagde poging nog meer Kennedymarsen, het smaakte naar meer!

Wanneer ben je met Kennedymarsen begonnen

In 2011 was de eerste Kennedymars van RWV, 5 jaar na mijn allereerste wandeltocht. In 2008 heb ik voor het eerst de Nijmeegse vierdaagse uitgelopen dus ik was ruim 3 jaar een "ervaren" wandelaarster.
Hoeveel Kennedymarsen loop je per jaar?

Ik loop gemiddeld 1 tot 2 Kennedymarsen per jaar. Als ik er een loop, ben ik na afloop wel een paar dagen "van het padje af", dat wil zeggen heel erg moe en ontregeld, dus dat wil ik eigenlijk niet al te vaak doen. Wel zo fijn voor mijn gezinsleden en mijn baas!

Hoeveel Kennedymarsen heb je uitgelopen?
Ik heb er aan 10 meegedaan en heb ze tot nu toe allemaal uitgelopen!
2011 RWV
2013 RWV
2013 80 van de Langstraat
2014 RWV
2014 80 van de Langstraat
2015 Vijfhuizen
2015 Hilversum
2016 80 van de Langstraat
2016 Cuijk
2017 Cuijk
De tijden weet ik niet meer, dat vind ik niet zo belangrijk, het voornaamste is, dat ik ze allemaal binnen de vastgestelde tijd heb gehaald. De RWV tochten moesten zelfs binnen 18 uur gehaald zijn, de andere tochten binnen 20 uur.

Wat is je favoriete ondergrond voor een Kennedymars?

Ik loop over het algemeen een combinatie van verhard en onverhard, dat vind ik het prettigst maar een Kennedymars mag wat mij betreft in zijn geheel verhard zijn. De laatste KM moesten we het laatste stukje over een smal, onverhard graspaadje, dat vond ik niet fijn!
Hoe bereid je je voor op een Kennedymars?

Eigenlijk doe ik dat niet. Ik loop het hele jaar dus dat vind ik voldoende. De Nijmeegse loop ik ook ieder jaar. Ik probeer wel in de week van de KM wat meer te slapen.

Hoe houd je het 80 km lang vol?

Over het algemeen loop ik niet alleen en kan ik met mijn medewandelaars leuke gesprekken voeren! En als ik onverhoopt een stukje alleen loop, doe ik lekkere muziek in mijn oren, daar krijg ik vleugels van! En ik geniet van elke rust die ik tegenkom, maak daar dankbaar gebruik van. Ik sta erom bekend dat ik "train op rusten" en dat doe ik dan ook regelmatig! Ik heb tijdens de KM ook een "mindset", ik denk na elke rust: zo, ik heb al ......km gelopen en dat is de kracht van het volbrengen van zo'n afstand. Positief denken, niet denken ik moet nog zoveel km, nee.....ik heb ze al gehad! En lopen van rust naar rust vind ik ook fijn. Je "hakt" de afstand als het ware in stukjes.

Start je liever om 22.00 uur of om 05.00 uur?

Tot nu toe heb ik 2 Kennedymarsen meegemaakt die om 05.00 uur startten, en ik moet zeggen dat ik dit niet erg vervelend vond. Je slaat geen nacht over en dat komt het herstel na de tocht ten goede. Ik voelde me sneller weer de oude. Nadeel vind ik dat je niet echt kan uitrusten op de dag van de KM, je gaat gespannen naar bed omdat je heeeel erg vroeg op moet. Ik ben sowieso geen ochtendmens dus......
En toch heeft het starten in de avond ook wel wat. Het lopen in de nacht is heel speciaal, en de opkomende zon bij het aanbreken van de dag is fantastisch! Alleen het gevoel "te slaapwandelen" is niet zo fijn.....dat heb ik alleen met een nachtmars, dat gevoel.
Wat is je top-3 van Kennedymarsen?

Op 3 staat RVW, lekker dichtbij en erg goed verzorgd, nadeel is de tijdslimiet waardoor er "druk" komt te staan op het op tijd binnen komen.
Op 2 staat de 80 van de Langstraat, dat is een feestje vanwege het aantal deelnemers en het publiek langs de route, het wordt ook wel de Vierdaagse bij nacht genoemd.
Op 1 staat Cuijk vanwege de prachtige route en de perfecte verzorging, jammer dat deze niet meer terugkomt.

Gaat het om de eindtijd of is uitlopen voldoende?

Voor mij is het uitlopen voldoende, ik ben niet zo prestatie gericht en ik hou niet zo van het snelle lopen. Ik geniet meer van de omgeving als ik mijn eigen tempo kan lopen en dat ligt tussen de 5 en 5,5 km/u.
Dit was mijn Kennedymars-tag. Heel toepasselijk om deze vandaag te maken omdat ik aankomend weekend de jubileumtocht van OLAT ga lopen, de Kennedymars. Mijn eerste hier, ik ben benieuwd!!!

Wie volgt? Geef de tag door!

maandag, november 13, 2017

Winterserie Hart van Brabant 12-11-2017 / 23 km


Een overwegend droge maar ook natte wandeldag was het afgelopen zondag. We hadden een gevarieerd menu op het programma staan: bospaadjes, blubberpaden, trappen, (kleine) heuveltjes, heidevelden, koffie, soep, cake en maar één rust. Hier volgt het verslag:

De Winterserie van wandelvereniging Hart van Brabant begint deze maand weer en Hans en ik besluiten deze zondagmorgen van 12 november naar Tilburg af te reizen, want de startlocatie van deze wandeltocht zit in cafe Boerke Mutsaeres aldaar. Het is druilerig en bewolkt en tijdens de rit ernaartoe lijkt het steeds harder te gaan regenen! Nou ja, paraplu mee en regenjas aan, we zijn geen watjes! En ik wil na het wandelen nog eventjes bij Jan en Carla langs gaan.

Na het aanmelden - goh, 3 euro maar, met zijn tweeën? - wacht ik op Hans die de auto verder weg heeft geparkeerd en dan zie ik ook Jaqueline en Tom binnenkomen. Gezellig, met z'n viertjes gaan we deze tocht lopen, want Jaqueline en ik gaan volgende week de Kennedymars van de OLAT doen, dus dit is een mooie gelegenheid om nog even wat kilometers te maken. We kijken op de buienradar en zien dat het rond tienen niet meer zal regenen en gaan na de koffie op pad. Het regent nog maar heel eventjes en inderdaad, het wordt droog! We stappen heerlijk in de frisse herfstlucht met zijn gevallen blaadjes. Het is soms wel oppassen dat je niet uitglijdt over de blubber, het is behoorlijk drassig! Eerst langs de universiteit van Tilburg en dan het Heidepark in, de A58 onderdoor en een stukje over het zgn. "Bels lijntje". Het Bels Lijntje was een spoorlijn tussen Tilburg en Turnhout en dit tracé vormde het Nederlandse deel van Spoorlijn 29. De spoorlijn werd aangelegd en uitgebaat door de "Grand Central Belge", waardoor de spoorlijn in de (Noord-Brabantse) volksmond "Bels lijntje" werd genoemd. Aldus Wikipedia.

Het tempo zit er vandaag goed in, en na ongeveer 14 kilometer komen we aan bij de rust in een manege. Jaqueline moet nodig plassen maar vindt de toiletten erg vies. Zelfs haar koffiekopje was vies! Brr.....geen fijne rust. We blijven dan ook niet lang.
We vervolgen de route die goed is aangegeven, we zijn niet één keer fout gelopen! De lucht zien we verderop onheilspellend donker worden en we horen zelfs een donderslag maar het blijft vooralsnog droog!
Er volgen veel bospaadjes en onverharde wegen maar ook de bebouwde kom wordt niet geschuwd. Daar lopen we het laatste stukje in, en dan krijgen we ook net een hagelbui over ons heen! Dus hebben we het helaas niet helemaal droog kunnen houden, mijn schoenen zijn aardig doorweekt geraakt.
Om precies 14.00 uur melden wij ons af, naar mijn idee een snelle ronde! Jaqueline en Tom hebben het juist rustig aan gedaan vandaag! Nou ja, het was in ieder geval een gezellige en leuke wandeltocht met als afsluiter een bakkie koffie, cake en soep bij Carla en Jan. Een fijne afsluiter van een heerlijke wandeldag.