Totaal aantal pageviews

zondag, september 17, 2017

Dam tot dam wandeltocht 16-9-2017 / 27 km

Dit wordt mijn 11e editie van deze tocht, ik heb nauwelijks foto's gemaakt. Het is druilerig weer en er een is slechte weersvoorspelling dus ik heb mijn paraplu op zak en een poncho.
Na een kopje koffie bij Loetje gaan we op weg naar de Dam waar de start is.

De route gaat een stukje door het centrum naar de Amsterdamse brug waar een pauze en een stempelpost is. We krijgen een lekker chocolademelkje die er wel in gaat, jammer dat ie niet warm is, het is best fris!
De tweede rust is bij een cafe het Sluisje, de lekkerste appeltaart van Nederland is daar te krijgen. Onderweg kom ik Carla, Margit en Jan tegen en zij zijn ook toe aan een rust, en er is genoeg plek om te zitten. Het lijkt een stuk rustiger met wandelaars deze editie, zou dit door het weer komen?
Gezellig kletsend komen we bij de volgende rust en onderweg is er een plaatsnaampaaldansfoto gemaakt. Het Barkpad op 14 km gebruik ik om mijn voet na te kijken, ik heb nieuwe schoenen aan en het voelt niet lekker maar er zit niets......de sokken uit is ook wel even lekker, en een sanitaire stop ook. Er staan genoeg dixies langs de route, goed geregeld!

We zien een uithangbord bij een cafe waar soep te krijgen is, maar alleen een pompoensoepje. Die smaakt erg lekker maar de uitbater vraagt wel de hoofdprijs ervoor! En niet eens in een stenen kom maar in een plastic kopje met dito lepel! Beetje jammer.....
Na de soep gaan we de wijk Kadoelen in en we zien wat bewoners die een tentje buiten hebben staan maar erg druk is het niet. De versieringen vallen ook tegen hoewel dit de 15e editie is en de route altijd door deze wijk komt! Zou dat ook door het druilerige weer komen? Het regent gelukkig niet maar het is erg bewolkt!

Het volgende stuk naar de 4e stempelpost vind ik altijd een saai stuk, zo langs de snelweg maar we vermaken elkaar wel met kletspraat. Bij deze stempelpost krijgen we een krentenstol die ik in mijn tas doe voor later.
En het stuk naar de finish is voor mij onbekend. Vorig jaar niet gelopen maar dat jaar daarvoor, mijn tiende keer, was de finish voor het eerst niet bij de Burcht maar in het park. De enige grote wijziging verder. De route is vandaag exact hetzelfde als andere jaren. Desondanks heb ik weer genoten. De pendelbussen naar het station rijden niet meer, het is al half zes! Dus de kilometers naar het station krijgen we er als bonus bij!!

vrijdag, september 08, 2017

SOP Sassenheim 6-9-2017 / 25 km



Woensdag is voor mij een ongebruikelijke dag om te lopen. Maar deze wandelingen worden alleen maar op de woensdag gelopen, de zogenaamde "SOP"-tochten. En SOP staat voor Samen Op Pad. Dat zijn groepswandelingen, je start en finisht allemaal tegelijk. En dat is een hele andere loopervaring dan mijn gebruikelijke rondjes! Wel heel leuk, want de route is niet gepijld, voor en achter de groep loopt er iemand mee van SOP die de weg wijst en iedereen bij elkaar houdt.

Dit keer start de route vanuit Hotel Van der Valk in Sassenheim, Monique heeft de route uitgezet. Als ik die ochtend aankom na de spits drukte op de weg overleefd te hebben, zit ze al te wachten achter de inschrijftafel. Ik besluit later ook een stempelboekje te kopen van deze tochten, ik ben van plan wat vaker op woensdag te gaan lopen.
Ik krijg ook al meteen de vraag wat ik wil drinken.....eeeuhh....nou eerst maar effe aanmelden hoor! Ik ga met mijn koffie aan een tafeltje zitten, even bijkomen van de rit......ik ben gewend om in het weekend te rijden, dat is toch anders!
Voordat de wandeltocht begint, precies om 10.00 uur, worden er nog mensen in het zonnetje gezet vanwege het aantal gelopen tochten, Diny voor 72 keer, en Joost voor 192 keer. Allebei krijgen ze een certificaat uitgereikt. Er lopen dit keer 50 deelnemers/-sters mee, een aantal bekenden van mij zijn erbij!

Na het startsein lopen we gezellig keuvelend richting Warmond. Ik raak aan de praat met Jaqueline die haar eerste SOP-tocht loopt, ben benieuwd hoe ze het gaat vinden!
We lopen eerst een flink stuk langs de autoweg A44 om vervolgens aan te komen bij
Ruïne Warmond. Er lopen ook heel veel kippen rond valt me op, en ik zie zelfs een waarschuwingsbord: attentie loslopende kippen! De wandelgroep lijkt ook een beetje op kippen, er wordt heel wat afgekletst!

Als we er bijna 5 km op hebben zitten komen we bij een wagenrust, door Monique geregeld. Hier kunnen we even op adem komen met een pakje drinken en wat lekkers voor de liefhebber. Dit duurt maar 10 minuten en dan klinkt het fluitje weer, we gaan op pad! Na ongeveer 200 meter horen we achter ons dat we verkeerd lopen, we lopen eerst achterop maar nu voorop. En dan hoor ik twee dames zeggen dat ze een sanitaire stop gaan doen, en ik heb daar ook wel oren naar.....dat doen we bij een fietsenwinkel waar we van het toilet gebruik mogen maken, waarvoor dank!

En iedereen wacht op ons, dat is wel de bedoeling, het is dan ook een groepswandeling! Dan lopen we voor de tweede pauze naar het centrum van Leiden, langs het huis van Rembrand van Rijn en langs de molen De Put. En via vele bruggetjes komen we dan eindelijk op de markt aan, waar we zelf een rustplek mogen zoeken tussen de vele horeca tentjes hier. Maar eerst kijk ik mijn voet na, er zit iets niet lekker maar we hebben maar een half uur de tijd! Dat is dan het "nadeel" van een groepswandeling, dat je niet kan doen wat je wil, trainen op rusten is er hier niet bij.
Na de pauze in de Waag gaan we weer verder richting Poelgeest en een mooi stuk natuur. Zelfs de schapen hebben zin om met ons mee te lopen, en ook een paar ganzen vinden we op ons pad met bovendien heel wat dierenpoep! Langs een levensgroot waterrad lopen we richting de tweede wagenrust van Monique waar we getrakteerd worden op een pakje drinken en een reepje voor de liefhebbers. Ik zie een laag stenen afscheiding van een tuin en ga eventjes erbij zitten. Dit duurt ook maar 10 minuten!
Nog 4 kilometer tot de finish waarbij we langs het huisje van Jan Steen lopen, en zijn borstbeeld staat aan de overkant. En Huis te Warmond wat net een klein kasteel is, echt prachtig om te zien. Een doorkijkje, waarbij een leuk bootje de achtergrond siert zet ik nog op de foto en dan zijn we er bijna want ik zie een grote pijl: station. Daarmee wordt het treinstation van Sassenheim bedoeld zodat sommige wandelaars vanaf hier naar de trein kunnen lopen, dat scheelt. Om vier uur is de finish in zicht en ik meld mij af. Ik bedank Monique voor de mooie en afwisselende tocht, koop een stempelboekje en neem afscheid van mijn wandelmaatjes. Dit was weer een heerlijk dagje buitenspelen! En Jaqueline vond het leuk, zij koopt namelijk ook een stempelboekje!


hier nog meer foto's

maandag, september 04, 2017

Wereldhavendagen 2-3 september 2017 / 29 km


Dit weekend staat in het teken van Rotterdam omdat daar de jaarlijkse Wereldhavendagen worden gehouden en ik heb daar twee dagen gewandeld.
Zaterdag trekken Hans en ik erop uit, met de metro naar Rotterdam. We willen de Wereldhavendagtocht lopen die ook jaarlijks wordt georganiseerd door BoTu, de Wandelvereniging Bospolder Tussendijke. Het startbureau is aan te lopen vanaf de metro.
Na een babbeltje met Dick melden we ons aan en kunnen dan op pad gewapend met een uitgebreide routebeschrijving die we niet echt nodig hebben, er is dusdanig gepijld dat je ze zelfs vanuit een helikopter kan zien......aldus de vrijwilliger aan de inschrijftafel!
Het belooft een zonnige dag te worden, ik heb geen jas aan maar als we de Schiedamse weg oplopen is het best fris. Gelukkig komen we al snel in de zon.
Langs de Lage Erfbrug richting Erasmus MC. Hans neemt foto's ervan omdat het ziekenhuis zoals die nu bestaat afgebroken gaat worden de komende twee jaar, ze zijn al heel lang bezig om een nieuw ziekenhuis te bouwen en dat is bijna klaar.

Langs het Natuurhistorisch museum en de Kunsthal lopend komen we langzamerhand dichtbij het centrum van Rotterdam. Het museum Booijmans van Beuningen lopen we voorbij en zo de stad in langs de Blaak richting het Maritiem museum. Daar is het behoorlijk druk en twijfelen we over de afstand die we gaan lopen: 12 km of 17 km? Na enige aarzeling kiezen we voor 12, de kilometers van Ede zit Hans nog in de benen.

Het is inmiddels tijd geworden voor een bakkie en bij het Mainport hotel is er een plekje in de zon vrij dus nemen we hier even pauze. Lekker bijkomen met een heerlijke cappuccino.

Vervolgens lopen we een klein stukje langs de Erasmusbrug langs een zingend Shantikoor en lopen we er onderdoor om aan de andere kant uit te komen, de drukte in. Want druk is het met veel belangstellenden voor de Wereldhavendagen. Die worden elk jaar georganiseerd in het eerste weekend van september om de mensen voor te lichten over het werk in de haven, en jonge mensen te motiveren voor een baan in de havensector. De grote schepen die aan de walkant liggen zijn voor het publiek geopend vandaag. Er staan veel kraampjes van havenbedrijven en kraampjes met allerlei lekkers om te proeven en te kopen. De Veerhaven is ook één en al bedrijvigheid en het tempo is hier ver te zoeken, we moeten stapvoets lopen. Maar dat is niet erg, we genieten er wel van.

Als het tegen lunchtijd loopt krijgen we trek in een gehaktbal van de Ballentent, die is vlakbij. Gelukkig zien we net een paar mensen vertrekken, er is een plekje vrij langs het raam. Zo hebben we heerlijk uitzicht op de bedrijvigheid langs en op het water.
Ineens zien we een kolossale veerboot van P&O die vandaag de haven aandoet. Wat een imposant gezicht is dat! Fototoestellen en mobieltjes maken nu overuren.....

Na de lunch vertrekken we weer richting finish, maar eerst komen we langs de voet van de Euromast, de Reus van Rotterdam genoemd. Er staat een gigantische rij voor de ingang maar wij lopen door. Ik heb een sanitaire stop nodig, daarvoor lopen we richting het ziekenhuis, dat is een klein stukje om.....

Opgefrist lopen we het Loydkwartier in, langs de "pluk-je-kaal-straat" eeeeuh de Puntegaalstraat. Hier staat het voormalige belastingkantoor maar nu zitten er appartementen in. Helaas is het een beetje saai lopen zo langs die flatgebouwen, voormalige pakhuizen die omgetoverd zijn tot appartementen. Maar we hebben ook uitzicht op het water, dat dan weer wel. Ik zet een groot jacht van de Marine op de foto die versierd is met vlaggetjes.

Met het zicht op "Scheepswerf de Delft",Scheepswerf lopen we richting Delfshaven. Daar maken we nog een paar rondjes om de vele watertjes en bruggetjes wat dit gebied rijk is, en stevenen we af op de finish. Het laatste gedeelte gaat over het Dakpark een leuk stukje aangelegd natuur. Bij de finish aangekomen melden we ons af, de bureaulist zegt: tot morgen en ik zeg: ja is goed! Morgen, zondag ga ik hier weer een stukje lopen maar dan de 17 km!

Zondag is de route nagenoeg hetzelfde alleen de extra lus naar de Oude Haven, de Willemsbrug, het Noorder eiland en de Erasmusbrug zit er nu bij. En hoewel Rotterdam mijn thuisstad is, ontdek ik steeds weer nieuwe dingen zoals het monument vlakbij het Poortgebouw ter nagedachtenis aan de gevallenen, vooral kinderen, in de oorlog 40-45!
Het staat er al een tijdje maar ik ben er altijd aan voorbij gelopen.....vandaag dus niet.

Ik wil BoTu bedanken voor de perfecte organisatie van deze wandeltocht(en), het was een heerlijk weekend en ik kan weer 29 km bijschrijven in mijn boekje!

Klik hier voor meer foto's

zondag, augustus 27, 2017

Edese 4 daagse 23-8 t/m 26-8-2017 / 4x20 km


Voor deze vierdaagse gaan Hans en ik logeren in Ede, bij een leuke B&B in de buurt. Dit doen we al een aantal jaar en dat bevalt ons heel goed! Jan en Alice van de Boskamp heten ons weer hartelijk welkom als we daar op dinsdagavond arriveren. De start van de 4daagse is woensdagochtend.
Het is een van de mooiste vierdaagsen van Nederland en we zijn vol verwachting wat ons wordt voorgeschoteld. We zijn er inmiddels al mee bekend dus we weten het wel zo ongeveer: veel bos- en zandpaadjes en onverharde wegen. Het weer zit ons alleszins mee, er wordt voor de komende dagen geen regen verwacht. We zijn er dan ook goed op gekleed: korte boxen en een topje, meer is er niet nodig. Oh ja, een petje en een zonnebril tegen de felle zon. Maar omdat we veel door de bossen zullen lopen, is dat niet echt noodzakelijk.

Wekerom


De eerste dag is de dag van Wekerom, en dat wil zeggen dat de grote "zandbak" in de route zit. De route is goed gepijld, eigenlijk is de routebeschrijving niet nodig, behalve dan om de pauzes te bekijken en op welke afstand deze zitten. Altijd handig!
We vertrekken vanaf de startlocatie de Schuilplaats, een mooie plek voor een startbureau, lekker ruim en een grote parkeerplaats. Die hebben wij de eerste 2 dagen niet nodig, de B&B zit op loopafstand. Na een praatje met Trudy die zoals vanouds weer aanwezig is en met de routebeschrijvingen klaar staat, gaan we op pad, meteen al de bossen in! Het is heerlijk koel en de pas zit er lekker in. We maken nog een foto van mij bij een maisveld, ik kom er zogenaamd uit. Vaak een uitgelezen "plasplek" voor mij maar nu even niet!
Tot we bij de eerste rust komen, verzorgd door Veluwezoom Catering. Er staan genoeg bankjes dus we nemen even de tijd voor een bakkie en maken ons op voor het zwaarste maar mooie deel van de route: het Wekeromse zand.
Het is dit keer echt ploeteren door het mulle zand, maar dit stukje is echt de moeite waard, het is er heel erg mooi! Zo stil ook......wat een verschil met de Randstad waar wij vandaan komen!

We komen nog langs een aanduiding van het "middelpunt van Nederland"

Bij de volgende rust op 12 km zijn we wel even toe aan een flinke break, Hans heeft trek in een snack en gaat daarvoor in de rij staan. Het terras is gelukkig grotendeels in de schaduw en we rusten hier lekker uit van de inspanningen. De rust is op landgoed de Scheleberg, er staan leuke vakantiehuisjes eromheen. Na de rust vergapen wij ons aan al die mooie stulpjes, het zal allemaal niet goedkoop zijn!
De uitzichttoren De Koepel is open, maar wij hebben de puf niet om naar boven te lopen en ik kijk mijn voeten even na, giet al het zand eruit wat ik opgeschept heb in de zandbak van het Wekeromse zand.

Op weg naar het eind van de route komen we nog bij een derde rust die eigenlijk niet nodig is, maar het is een leuke plek, de Goede aarde. We gaan eventjes in de leuke tuin zitten om wat te drinken en een sanitaire stop. Het is nu nog drie kilometer naar de finish. Daar komen we na ruim 20 km aan en melden ons af, we krijgen meteen een kaartje mee voor de volgende dag, de dag van Renkum! Vanavond gaan we de stad in om te eten bij De Verleiding.

Renkum
Na een uitgebreid ontbijt vertrekken we weer te voet naar het startbureau, een praatje met Trudy en een routebeschrijving in ontvangst nemend vertrekken we weer voor de tweede dag. We bekijken de verdeling van de rusten, op 7,4 de Panoramahoeve en op 14,9 de Veluwezoom catering dus een goede verdeling.
Na een paar kilometer door de bossen, het is heerlijk weer maar nog wel fris, komen we bij de Cougartank waarvoor ik weer een pose maak voor de foto, inmiddels ook een traditie geworden.

Als we bij het uitkijkpunt komen waar ik meestal aan voorbij loop, wil ik deze keer eens gaan kijken en we maken er een foto van.
Het is nog steeds heerlijk wandelweer, en een kleine salamander laat zich even zien, zich warmend aan de zon. Hans maakt er een foto van, want wanneer kom je nou salamanders tegen op een wandeltocht?

Bij de eerste rust, de Panoramahoeve is het lekker rustig, we nemen hier even de tijd voor een bakkie met iets lekkers. Helaas is het mij te zoet, ik laat de helft staan maar desalniettemin genieten we hier van de rust. Op weg naar de volgende rust komen we een "raceauto" tegen, althans het is een gewone auto maar hij rijdt zo hard dat hij bijna gelanceerd wordt als hij over een verkeersheuvel gaat. Even later zien we hem de bocht nemen met slippende wielen, die bocht moeten wij ook nemen. Daar staat hij stil en een wandelaarster buigt zich naar het openstaande raampje van de auto. Even denken we dat hij haar aangereden heeft, maar nee, de meneer beklaagt zich over het feit dat wij op een eigen weg lopen wat verboden is, en hij vraagt het telefoonnummer van de organisatie! Wel raar, want we lopen al jaren deze route!! Hij zegt ook nog dat het gevaarlijk is vanwege loslopende honden maar wij hebben er nog nooit een hond gezien, ook nu niet.......


De enige plaatsnaampaaldansfoto (phoe....een leuk woord voor scrabble!) is in Bennekom en daarmee ook de enige bebouwde kom van vandaag.
Vanaf de rust spreken we nog een tussen-rustmomentje af, maar elke keer als we een bankje zien, is deze bezet! Ik ben er best wel een beetje klaar mee.....het Hoekelumse landgoed waar ik twee bankjes weet zijn ook al bezet. Een dame die voor ons loopt, neemt het laatste bankje in bezit, dan maar doorlopen naar de rust.
We lopen over het psychiatrisch terrein van Karakter, waarna we bij de laatste rust van vandaag komen van de Veluwezoom Catering. Maar voordat we daar kunnen gaan zitten, staan we vrij lang te wachten voor een spoorwegovergang en zien Diny en Alfred al zwaaien naar ons. Zij staan te wachten om ons kaartje te kunnen knippen!
Hier nemen we ook weer even de tijd voor een lekker bakkie koffie. Hehe even bijkomen hoor! Het valt me zwaar vandaag want het is in mijn rug geschoten: spit! Gelukkig heb ik genoeg pijnstillers bij me en met lopen heb ik weinig last want bewegen is beter dan stilzitten met spit heb ik gelezen op google!
Na deze rust lopen we door tot de finish waar we ons weer afmelden na ruim 20 km. Ik verheug me alweer op het avondeten bij Resy's een heerlijk restaurantje vlakbij de B&B!

Otterlo

Deze dag is de dag van de ontmoetingen en leuke gesprekken, de leuke rustpunten en uitzichten. We gaan dit keer met de auto naar het startbureau omdat we na het lopen naar Sauna de Veluwe rijden in Lunteren. Maar zover is het nog lang niet, eerst nog 20 km wandelen! En ik scoor nog een leuk paars wandelshirt met achterop de tekst "Edesevierdaagse", een leuke herinnering aan deze week.

Het is nog steeds prachtig weer, de weg naar de eerste rust gaat over zandpaden en bospaden overdekt met wortels van de bomen die langszij staan waardoor het flink ploeteren is! En na al twee van dit soort wandeldagen is het best zwaar. Onderweg komen we het Belgische hondje Das en zijn baasjes tegen. We raken in een geanimeerd gesprek. Het hondje wordt afwisselend gedragen of rijdt mee in zijn wagentje. Het wagentje gaat altijd mee op hun wandelingen en ineens breekt er iets af waardoor het lopen met de wagen nog zwaarder wordt! Ik ben blij dat ik die wagen niet hoef voort te duwen maar kennelijk heeft het hondenbaasje er geen moeite mee! Al kletsend komen we bij de rust van de Veluwse zoom aan en na een knuffel van Diny die ons kaartje knipt gaan we er lekker bij zitten. En dan komen Elly en Fred eraan en gaan naast ons zitten. We kletsen wat af en zo zitten we geruime tijd voordat het weer tijd is om te vertrekken. Geeft niks, we hebben de tijd en we trainen op rusten vandaag!

We doorkruisen het gebied van Planken Wambuis om vervolgens, na vele bos- en zandpaadjes aan te komen bij de tweede rust, Boerderij-theeschenkerij Mossel. Een hele fijne plek, eventjes bijkomen in de schaduw. Het is een zware dag vandaag en ik kom niet goed in mijn ritme.....misschien ook door de rugpijn. Ik had ook een pijntje in mijn teen, dat bleek een oude blaar die open is gegaan maar met een pleister is dit verholpen. Met een lekkere courgettesoep nemen we lekker de tijd voor de rust.


Na de rust gaan we het mooie heidegebied in en komen langs wat keien in het veld. Morgen komen we hier ook en dan maken we er een foto van, het is een kunstwerk. Als tip wordt genoemd het uitzichtpunt de Valeberg, we nemen daar ook een kijkje. Een adembenemend uitzicht is onze beloning.
Het lopen is erg zwaar, over vele zand- en bospaden en als ik een heuvel zie waar ik eerder op gerust heb, gaan we er dankbaar zitten. Het is gelukkig niet al te warm want er is geen schaduw. We hebben daar een mooi uitzicht en in de verte zien we een kudde schapen. Als we er later langslopen horen we dat het een dubbele kudde is van wel 660 schapen! Een schaapje maakt zich los van de kudde om te drinken.


Het laatste deel van de route voert ons over fietspaden en gezien het mooie weer zijn er vele fietsers waar we voor opzij moeten. Helaas zijn er geen gescheiden wegen en delven wij wandelaars het onderspit! Dat maakt het lopen er niet ontspannender op, elke keer weer in de berm springen voor een paar fietsers!
Na de finish melden wij ons weer af en krijgen een kaartje voor de laatste dag, maar eerst rijden we naar de sauna, lekker ontspannen! Morgen dag vier de dag van Reemst.

Reemst

Vandaag rijden we weer naar de startlocatie omdat we meteen na de finish naar huis rijden. We nemen afscheid van Alice en Jan en als Hans een plekje voor de auto zoekt meld ik me vast aan.
Ik maak even een praatje met Trudy en Tina die het na een knieoperatie weer gaat proberen. Later komen we haar onderweg weer tegen en zo te zien gaat het haar goed af. De route voert ons langs de Kreelse plas dat als tip staat aangegeven en de plas van Gent maar allebei laten we dat aan ons voorbij gaan.
Na 7 km ploeteren, ik zit nu echt in een dip waar ik niet uitkom, komen we eindelijk aan bij de rust, boerderij en theetuin Mossel. Eerst hebben we nog een foto gemaakt van elkaar bij de stenen.

Bij Mossel is er nog voldoende plek in de schaduw ondanks de drukte, want vandaag is er ook een 40-km route te lopen en er zijn veel fietsers die hier ook een pauzeplek hebben. En het is weekend. Veel mensen zijn vrij. Hier nemen we een lekkere cappuccino en ik een suikervrij hazelnootijsje, dat smaakte verrassend goed!
Helemaal opgefrist maken we ons op voor het laatste stukje naar de volgende rust bij Juffrouw Tok, ook al een begrip tijdens deze vierdaagse. Maar voordat we hier aankomen eerst nog een aantal km's bos en heide. Op het uitkijkpunt bij Planken Wambuis nemen we een paar selfies, het is er wel druk we kunnen niet echt zitten. Dan maar verder.

De Ginkelse heide ligt te blaken in de zon, en wij mogen eroverheen lopen. Hier zien we weer een schaapskudde en twee herdershondjes die de boel in het gareel houden. Prachtig om te zien!



Onderweg naar de finish komen we Marieke nog tegen en we kletsen wat, haar tempo ligt beduidend hoger en ze gaat weer verder. Tot aan de finish is het nog even buffelen, maar de beloning is snel daar als we eindelijk bij de finish aankomen. We melden ons weer af en gaan er even bij zitten met een glaasje fris. Ik krijg een viertje en Hans zijn tweetje, en kletsen nog even na. Dit zou de laatste keer zijn geweest, maar er zijn geruchten dat het misschien toch weer wel doorgaat volgend jaar. We hopen er wel op en anders vullen we onze week in Ede anders in. Na nog een leuke finishfoto van mij met Inez en Diny van de organisatie nemen we afscheid van elkaar. Heb genoten van deze (zware) editie en ik hoop er volgend jaar weer bij te zijn!!!


klik hier voor meer foto's

zaterdag, juli 22, 2017

Vierdaagse Nijmegen 2017




Maandagochtend 17 juli word ik wakker na een onrustige nacht want deze week ga ik mijn 10e Nijmeegse Vierdaagse lopen! Ik heb genoeg trainings kilometers in de benen dus dat zit wel goed maar ja......de zenuwen blijven en ik denk dat dit nooit anders zal zijn.
Mijn logeer adres is hetzelfde als vorig jaar bij Annemiek en Petra in Nijmegen, een heerlijke thuishaven voor deze week! Met Hans ga ik naar de wedren om mij aan te melden. De aan- en afmeld procedure is dit jaar gewijzigd. De 40-km en voor het eerst dit jaar ook de 30-km wandelaars zijn ingedeeld in twee groepen: wandelschoen of gladiool. Ik heb de wandelschoen en mag op dinsdag "laat" starten. Je kan naar elke willekeurige tafel lopen, daar waar de minste mensen voor staan. Als ik er ben staan er geen rijen....ideaal! Het is lekker warm en we gaan na het eten van een broodje nog even wat drinken op het "brandweerplein", een leuk pleintje waar ze jaren 80 muziek draaien. Hier kletsen we nog even met Ton, de broer van Fred.
Ik neem afscheid van Hans en ga ik mij installeren op mijn zolderkamer die ik deel met Gerda. Zij logeert voor het eerst bij ons.

Dag 1 Elst andersom
Vanmorgen gaat de wekker om 5.00 uur, ik heb late start. Na een opstartkoffie op de wedren gaan we er lekker bij zitten om de rij wachtenden te aanschouwen. Tot het 6.26 uur is en wij meteen door kunnen lopen, niks niet wachten in de rij.....
Vandaag is de tweede verandering doorgevoerd: de route is nu andersom! Dat betekent dat de Oosterhoutse dijk niet meer aan het eind is maar aan het begin. Aan het eind van de Waalbrug komen we in een fuik terecht vanwege de roadblocks die daar staan, het is niet anders. Schuifeltje schuifeltje lopen we de dijk op en het duurt nog wel even voor we een beetje fatsoenlijk kunnen lopen, het is erg druk!

In Oosterhout had ik een leuk plas adresje maar omdat we nu anders lopen kan ik deze niet vinden, dan maar ergens anders plassen. Ik doe dat meestal bij de mensen thuis, ik heb een hekel aan wachten in een lange rij, zo zonde van de tijd...
In Slijk-Ewijk zijn de plaatsnaamborden waar een streep doorstaat beplakt met een vierdaagse rozet. Hier is mijn eerste paaldansmomentje, er zullen er nog veel volgen!
De eerste koffiepauze houden we in Valburg, bij de Pannenkoekenbakker. Maar daar is het onwijs druk, ze hebben er niet op gerekend dat er zoveel mensen tegelijk koffie komen halen. Er is genoeg zit ruimte, dat wel.
Na de lange pauze gaan we weer door, op naar Elst. Daar zit Eric en in de Oase is een heerlijke rust voor ons geregeld. Hier krijgen we de liefdevolle aandacht van Carla en Eric die ons kippensoep serveren, eventjes het zoutgehalte bijtanken! En we worden verrast met een leuke gadget: een groene flesopener met de tekst: AGS 10 jaar!
AGS staat voor Auto Gaat Sneller, zijn nickname op het forum waar ik lid van ben.

Mijn fototoestel zit nog in de koffer, en met mijn telefoon foto's maken heb ik niet zo'n zin in dus ik heb weinig beeldmateriaal van deze dag. In Elst is het wat minder druk en uitbundig dan andere jaren en we kunnen goed doorlopen. De dierenwinkel waar ik altijd zit kan ik niet vinden dus we lopen door tot de Rijkerswoerdse plassen. Bijna lopen we verkeerd, omdat het zo rustig is op de 40 km lopen we rechtdoor met de meute mee. Gelukkig wordt er door anderen opgelet die ons de goede weg wijzen! Leve de polsbandjes....
Hier is het op de lange stukken uitgestorven, het is net of we geen vierdaagse lopen maar een willekeurige andere wandeltocht. In de schaduw van de bomen pauzeren we even, heerlijk de benen strekken.

Na de plassen komen we op het saaiste stuk van het parcours langs de snelweg. Het is behoorlijk warm en in dit open gebied ontsnappen we niet aan de felle zon. Maar we kunnen met andere wandelaars een beetje kletsen en ouwenelen zodat we redelijk snel in Bemmel aankomen. Hier is het wel een feestje, ze moeten voortaan deze dag de dag van Bemmel gaan noemen!

En dan het laatste gedeelte door Lent, ook al zo'n tamme bedoening! Ik wil hier eventjes zitten met een stukje meloen die verkocht wordt langs de route, de hitte gaat me parten spelen. Op een houten bankje zit een moeder met een kindje, ze maakt een plaatsje voor me vrij.
De Waalbrug nog "even" over maar voordat we dat doen zeggen we Sabine gedag, zij zit de gehele dag aan de kant alle bekende wandelaars aan te moedigen en dat zijn er nogal wat. Haar snoep bakje is nagenoeg leeg.....
Om 16.15 word ik gescand bij de "wandelschoen", ik ben ruim op tijd! Er staan ook dit keer geen rijen wachtenden, het nieuwe systeem schijnt te werken. Daarna gaan we nog eventjes afbieren met wandelvrienden op het brandweerplein.
Omdat ik nog naar de fysio moet, zoek ik op tijd mijn fietsje op om naar de Broerdijk te fietsen. De fysio behandelt mijn kuiten waar een paar flinke knopen in zitten!
Voor tv kijken heb ik nu geen tijd, het is morgen weer vroeg dag want dan heb ik vroege start!

Dag 2 Wijchen

Vandaag gaat de wekker erg vroeg, om 04.00 uur want ik heb om 05.00 uur op de wedren afgesproken. Minder stijf dan andere jaren maak ik mij op voor een nieuwe wandeldag, zou dat door de massage komen!?
Langs een lint van studenten vertrekken we om 05.34 richting de straten van Nijmegen, hier loop ik meestal te slaapwandelen maar dit keer kletsen we wat af en ongemerkt komen we bij het Shell station waar ook Tamara staat met haar handel. Het is opvallend rustig, wat is er aan de hand, zou ze ziek zijn ofzo? Ik zie spandoeken hangen: "wellicht dit jaar niet zo luid, maar rust hier dan loopt u de vierdaagse uit" en "wie maakt me los?".
Dus nog een verandering t.o.v. andere jaren.......

Langs de route staan diverse tafels met koffie e.d. bemand door bewoners en ik vraag of ik even van het toilet gebruik mag maken. Zegt de goede man: "ja dat mag, als u een koffie afneemt!" Beetje vreemd om dat te zeggen, hij is toch geen handelaar??! Maar goed, ik moet nodig en ben blij dat ik mag daarom neem ik toch maar een bakkie. Die is gloeiend heet, ik ga er maar eventjes bij zitten hoewel ik nog niet aan zitten toe ben....

Zitten doen we pas over de brug bij de eierboerderij. Daar is gratis koffie, alleen geen stoeltjes meer beschikbaar dus dan maar eventjes in het gras zitten, tegen een hekje aan. Is ook wel lekker hoor! We zien hier vandaan het wandellegioen voorbij schuifelen.
Het is vandaag Roze Woensdag, veel mensen hebben roze kleding aangedaan.
Ik begin last van mijn knie te krijgen en neem een pijnstiller in, gelukkig kan ik straks naar de massage bij de fysio, dan kan hij er even naar kijken.
Het gedeelte naar Wijchen toe vind ik altijd erg saai, er lijkt geen eind aan te komen voor we in Wijchen zijn. Daar staat Hans om mij aan te moedigen op het 15 km punt vlakbij bij de EHBO post. Dat is een welkome rust, lekker even langs de kant als toeschouwer fungeren met een heerlijke ijskoffie en een pannenkoek speciaal gemaakt voor mij, wat een verwennerij!!
Ik zal hem nog twee keer zien, in het centrum van Wijchen en vlakbij Beuningen net over de snelweg.

Het is vandaag weer erg warm, dat lijkt ook een traditie te gaan worden! Veel mensen staan langs de kant met waterslangen, we hoeven niet zonder te zitten. Ik maak daar goed gebruik van.

De rust bij de Oase komt ook als geroepen, daar worden we verwend met een pannenkoek met spek! Hmmmjammmie.....

Het laatste gedeelte van de route vind ik het leukste van deze dag, eerst over de Waalkade met al zijn verschillende eetkraampjes, dan de Voerweg omhoog naar de Hertogstraat. Wat een feest is het daar, met heel veel publiek en verklede mensen. Vandaag is het de dag van de homo acceptatie en ik kijk mijn ogen uit hier.
Moe maar voldaan meld ik me af om 16.39 en er staat weer geen rij! We gaan hierna weer afbieren op het brandweerplein met onze wandelvrienden. Maar mijn knie doet behoorlijk zeer, blij dat ik naar de fysio mag straks. Daar krijg ik een massage en tape opgeplakt want het blijkt de aanhechting van mijn hamstring te zijn die geïrriteerd is. Maar als ik bij mijn fiets kom bedenk ik ineens dat mijn sleuteltje nog thuis ligt en ik bel naar Annemiek. Zij zorgt ervoor dat ik toch nog terug kan fietsen, ze woont heeeeel dichtbij maar ik had echt geen zin meer om heen en weer te lopen....!

Dag 3 Groesbeek

Om 05.30 uur worden we donderdagochtend weer gescand zonder in de rij te hoeven staan, wat fijn! We worden toegejuicht door de studenten om vervolgens de straten van Nijmegen te bewandelen, bijna hetzelfde stuk als gisteren tot het Shell station. Daarna gaan we naar links richting Mook.

Vanmorgen bij het ontwaken hoorden we de regen tegen de ruiten slaan en het onweerde zelfs! Maar bij de start druppelde het alleen nog een beetje.
Onderweg zien we twee meiden, de een met Jut op haar pet en de ander met Jul. Ik maak een foto en we kletsen wat, we vinden het een grappige vondst.

Ik kom Wil en Maria tegen van de Brugrunners en vraag waar Han zit, van de Eneco rust. Ik hoor dat ze moesten bezuinigen en dat ze maar een klein ploegje hebben. Gelukkig zie ik hem staan in Malden en hier rusten we wat en krijgen een bakkie koffie. En het begint ook weer te plenzen, gelukkig zitten we onder een afdakje! Als het droog is gaan we weer verder.

Harm Edens van tv Gelderland is hier in de buurt aan het filmen en als ik even later bij het toilet hem op de deuren hoor kloppen met:"toiletcontrole, is het hier lekker fris?" doe ik open en word ik gefilmd! Maar als ik de beelden later op de avond terugzie blijk ik eruit geknipt te zijn....jammer!!

In Mook staat Gerard weer met zijn camper, deze keer vergezeld door Marja die dit jaar niet meeloopt ivm haar werk. We worden weer in de watten gelegd, en ik kom hier Millie en haar dochter Mex Mira tegen. Gezellig!
Op weg naar Plasmolen zit de verzorgingspost van Anita van PostNL en hier nemen we even een bakkie "met" en ik krijg een warme knuffel van Anita, ik heb het koud gekregen! En net als we zitten komt er wéér een plensbui naar beneden, wat een geluk want we zitten nu ook weer droog onder de tent. Als het opklaart worden we vriendelijk doch streng gemaand weer door te lopen om plaats te maken voor PostNL mensen.

Vlakbij Plasmolen kom ik Olga tegen met haar zus en we kletsen wat tot we bij het Pannenkoekhuis aankomen waar mijn rust is en we nemen afscheid. Hier is het heerlijk rustig en als we net gaan zitten komen ook Jan en het Groot Geel Genneps Genootschap aan! Gezellig eten we hier wat en Jan trakteert, bedankt Jan de soep smaakte voortreffelijk!

Na deze gezelligheid moeten we weer vertrekken, op naar de heuvels, Milsbeek en Groesbeek. De eerste heuvel bij Milsbeek is het zwaarst, dan loop je ook een stukje door Duisland. In Breedeweg is het weer lekker druk tot aan het centrum van Groesbeek waar ik eerst een kerk binnenstap, ik heb even behoefte aan rust en wil een kaarsje voor Marina opsteken. Heerlijk in de koele kerk! Na dit moment van bezinning gaan we pauzeren bij pizzeria Caïro en vinden warempel snel een plekje.

En weer door naar de Zevenheuvelenweg waar het een feestje is met de vele Campers langs de weg. Maar vergis ik me nu of zijn het er minder dan andere jaren? De herrie is er niet minder om en af en toe stop ik mijn vingers in de oren.......wat een volume komt er soms uit de speakers!

Op 8 kilometer voor de finish hebben we weer een fijne rust bij de Oase! Hier worden we in de watten gelegd met een broodje knak en wat te drinken, zo lekker.
Ik ben de hele dag een beetje uit mijn hum......weet niet wat er is, maar dat heb ik wel vaker tijdens de vierdaagse. Daar kom ik wel overheen......mijn knie houdt het goed en blaren heb ik (nog) niet, een kleintje onder mijn hiel dat is alles. Maar pijn is een emotie en emotie kan je uitschakelen dus we gaan gewoon verder! Vierdaagsetranen horen er een beetje bij....
Vanaf hier lopen we zonder rust maar de finish, vanaf Berg en Dal loop je als het ware een "heuvel" af naar beneden. In Nijmegen aangekomen lopen we door de "witte straat", waar de mensen op straat in het wit een feestje vieren, alles is wit versierd, en door de "rode straat", hetzelfde maar dan in het rood. Door deze straat moet ik straks fietsen maar tegen de tijd dat ik op mijn fiets stap zal het wel opgeruimd zijn!
16.44 word ik gescand, ik heb nog een kwartier over! Daarna een lekker biertje op het brandweerplein. Mijn knie heeft zich goed gehouden en ik besluit niet meer naar de fysio massage te gaan, ik ben laat en te moe om mij nog te gaan haasten.
Na een heerlijke maaltijd gemaakt door Annemiek sluit ik de dag af met kijken naar tv Gelderland.

Dag 4 Cuijk

Fris en fruitig - nou ja, na een paar blaren doorgeprikt en afgeplakt te hebben - stap ik weer op mijn fietsje naar de wedren. Na een startersbakkie gaan we weer lekker vroeg op pad, 05.21 worden we weggescand. Een beetje slaapwandelend lopen we door de straten van Nijmegen tot het Shell station waar mijn maatje iets in de schoen voelt, en we even langs de kant gaan zitten bij mensen die twee stoeltjes vrij hebben. We voelen ons even publiek en moedigen de lopers aan wat hilarische momentjes oplevert, ik heb gewoon spierpijn in de kaken van het lachen!

Bij de Hatertse brug zien we Mar en Erik stevig doorstappen, die redden het wel.
Ik heb de eerste pauze gepland bij St.Walrick, maar voordat we daar aankomen hebben we een leuk gesprek met Patricia en Wendy. Bij de rustplek aangekomen nemen we afscheid en zoeken een plekje wat niet meevalt, het is bijna vechten om een stoel. Uiteindelijk lukt het wel en de appeltaart en kersenvlaai smaken voortreffelijk! Hmmm....de vierdaagse is niet compleet zonder deze lekkernij.

Het is vandaag een heerlijke dag om te wandelen qua temperatuur en het zal ook droog blijven. Gelukkig hoeven we geen regenkleding mee te nemen! We lopen lekker naar Overasselt waar ik een fijn plasadresje vind. Die dixies......niks voor mij hahaha.
Hier gaan we even een kerk binnen, een kaarsje branden voor Marina. Als ik de kerk uitloop, komen we Karin tegen, een Spijkcitygirl! Maar als we in gesprek raken gaat haar telefoon en weg is ze!

De dijk naar Linden is lang, heeeeel lang. Maar omdat we steeds met iemand anders in gesprek raken en lopen te dollen met anderen lopen we ongemerkt de dijk af. Een heeeeele lange rij voor de dixies zet ik op de foto, gelukkig hoef ik hier niet in te staan! Op de brug over de Maas komen we Patricia en Monique tegen, en Bert is verstoppertje aan het spelen, die duikt ineens op aan het eind van de Brug.

De volgende pauze is gepland bij Gerard en Marja in de camper vlakbij de ingang van Linden. Een heerlijke onderbreking met een broodje bal en een kopje thee. Een jonge knul komt op de camper afgelopen en vraagt zuchtend en steunend of hij mag gaan zitten hier en ook hij wordt in de watten gelegd! Iedereen is gewoon welkom bij deze gastvrije mensen!

En dan lopen we door Linden, het thema voor vandaag is romantiek. De bewoners hebben hun best gedaan, hun tuintjes zijn prachtig versierd en mijn fototoestel maakt overuren. En we zien zelfs een bruidspaar lopen, ik herken haar van tv-beelden van vorig jaar waarin ze vertelde dat haar man ernstig ziek was. Nu heeft ze kennelijk een nieuwe liefde gevonden....

Na Linden lopen we een stukje van de route van de Kennedymars van Cuijk richting Beers. Hier is het tijd voor een kopje soep. Na de soep gaan we verder maar ver komen we niet want we zien weer een paar wandelvrienden zitten en gaan er even bij zitten.
Dan wordt het toch tijd om verder te gaan, Cuijk wacht!

Bij een plasadresje vraagt de bewoonster of ik in ruil voor deze service reclame wil maken voor hun website, en dat doe ik met plezier! Ik laat mezelf fotograferen met het bord waar de website op staat: zorgvilla Later blijkt mijn huisgenoot in het logeerhuis (er slapen nog 3 dames) ook bij dit adres een sanitaire stop had......wat toevallig!!
Dan lopen we verder tot Cuijk waar de pontonbrug ligt. Die wordt ieder jaar speciaal voor de wandelaars over de Maas gelegd door het leger. Met de mooie kerk op de achtergrond nemen we foto's van het spektakel als we even uitpuffen op het gras.
Nog ruim 14 km is het nog naar de finish!

In Mook begint de Via Gladiola maar die is nog erg lang! Eerst nog naar Molenhoek en Malden. In Malden zit de Oase weer, onze laatste rust. Veel wandelvrienden zijn hier te vinden en we worden wederom in de watten gelegd, warme balletjes en wat te drinken!
Mijn doel was om rond 15.00 uur bij Eric te zijn en dat lukt nog ook! Dus nog tijd genoeg voor de laatste 8 km!!

Heerlijk ontspannen loop ik naar de finish, op 3 km voor de eindstreep staat Hans om mij aan te moedigen, hij haalt me straks op. Ik krijg van iemand langs de route een bekertje Boswandeling....hmmm lekker! Hierdoor vlieg ik over het parcours en als ik Hans langs de kant zie vlieg ik in zijn armen, en moet vreselijk huilen. Door lopers word ik getroost dmv een schouderklopje en ga weer verder.
Met het bekertje in de hand loop ik langs het publiek en zodra deze leeg is krijg ik ongevraagd er weer bier in. In een roes loop ik op de finish af, wat is dit kicken zeg! Ik geniet met volle teugen van de victorie, ik voel mijn voeten niet meer, de vermoeidheid ook niet, ik voel me onoverwinnelijk hahaha!
Ik meld mij af bij het bordje 9-16, ook weer een nieuwe procedure want nu hoef je niet in een lange rij te gaan staan. Hier krijgen de mensen die de beloning 9 t/m 16 krijgen, daar val ik dus onder want ik ga mijn tiende kruisje ophalen!!
Met mijn beloning in de hand loop ik naar het brandweerplein en zie ik Fred lopen. Ik raak, door de alcohol en adrenaline, wat emotioneel en Fred vangt mij op. Samen maken we nog een finishfoto, net als vorig jaar. Daarna puf ik uit op de wedren bij de wandelvrienden van Fred waar ik uiteindelijk ook door Hans gevonden word.
We vieren een feestje op de overwinning, iedereen heeft de finish gehaald, Fred voor het eerst op de 30 km. Na nog een groepsfoto neem ik afscheid en ga mijn fiets ophalen, ondersteund door Hans fiets ik langzaam naar de Broerdijk waar de gastvrouwen op mij wachten. De gasten zijn inmiddels vertrokken.
Ik rij samen met Hans weer naar Spijkcity, moe maar heel voldaan over deze fantastische vierdaagse! Ik heb genoten van alles, de wandelaars, de mensen langs de route, de perfecte verzorging, het superfijne logeeradres, de massages en de heerlijke maaltijden, kortom: het wordt weer afkicken en aftellen naar de volgende Vierdaagse!

bekijk hier mijn fotoverslag

zondag, juli 09, 2017

Rondje Zuidland 9-7-2017 / 15,7 km


Vandaag heb ik de aller- aller- allerlaatste training gedaan voor Nijmegen. Nou.....training? 15 km in een rustig tempo en het is heeeeel warm vandaag! Via Spijkenisse Noord, het Carlton Hotel en het Mallebos de polders in richting Zuidland. Via het voormalige trampad lopen we op Zuidland aan en dan hebben we er inmiddels bijna 10 km op zitten. In het centrum van Zuidland bij Blessing een kopje koffie en een lunch. Na een uur vertrekken we weer en lopen langs een "struikel steentje". Een gedenksteen ter nagedachtenis van iemand die daar woonde en in Auschwitz is vermoord. Ik sta er even bij stil en maak een foto.....

Dan weer verder via Park Zuidland met zijn mooie huisjes voor de bemiddelde mensen onder ons. Het is een soort vakantiepark. Mooi hoor, ik vergaap me aan de mooie stulpjes. En dan lopen we via het stille dorpje Simonshaven, het kerkje de skyline van Spijkenisse tegemoet. We komen vandaag veel fietsers en wandelaars tegen, het is er een mooie zondag voor.

Na 5 km komen we moe maar voldaan weer thuis, in totaal 15.7 km afgelegd. Mijn nieuwe schoenen zitten erg lekker en ik heb er weer een paar paaldansfoto's bij!! Nu een weekje rust, volgende week dinsdag 18 juli sta ik weer aan de start voor mijn 10e Nijmeegse vierdaagse!

zaterdag, juni 24, 2017

Amersfoortse tweedaagse 23-24 juni 2017 / 70 km

Dag 1
Al lang geleden heb ik mij ingeschreven voor mijn jaarlijkse uitje naar Amersfoort, de tweedaagse. Daar verheug ik me ieder jaar weer op, een weerzien van bekenden en soms nieuwe ontmoetingen en daarbij een flink stukje wandelen door de mooie natuur.
Ik logeer die dagen bij mijn schoonouders in Voorthuizen, dat is dichterbij dan Spijkenisse en donderdagavond rijden Hans en ik daar naar toe.
Na een korte nachtrust sta ik vroeg op, de start is al om 7.00 uur maar omdat Hans mij wil afzetten voor de deur van de startlocatie aan de Gashuislaan hoef ik me niet te haasten. Daar aangekomen is het al druk en zie een lange rij bij de aanmeldtent en tevens een paar bekenden waar ik bij ga staan, de rij gaat zo best snel. Dit keer ben ik niet mijn startkaart vergeten en ik krijg mijn knipkaart en een routebeschrijving. Die blijft de hele dag in mijn tas zitten want het is goed gepijld. Hoewel ik later op de dag toch een paar pijlen mis maar daarover later meer........

Na onze startknip gekregen te hebben lopen we al kletsend door de bebouwde kom van Amersfoort die we al snel verlaten voor de bossen. Na een kilometer of 9 is de eerste rust bij De Stoeterij en ik word getrakteerd op een kopje koffie. Lekker daar ben ik wel aan toe. Het is vandaag heerlijk weer, sommigen zullen het te warm vinden maar ik vind het heerlijk, lopen in een korte broek en topje. Ik heb een nieuw broek-rokje, het zit heerlijk en ik krijg grappig bedoelde opmerkingen daarover maar daar kan ik alleen maar om lachen. De lachspieren hebben ook training nodig!

Na de rust lopen we het militair terrein "De Vlasakkers" over. Daar mogen we alleen maar met een inschrijfbewijs over lopen die aan het begin van het terrein gecontroleerd wordt. Veertien kilometer lang breed asfalt, kronkelend over het terrein en ook nog eens af en toe glooiend omhoog en omlaag maakt het een pittig stukje lopen maar al kletsend met elkaar lopen we ongemerkt weer de bebouwde kom in om vervolgens aan te komen bij de volgende rust, voetbalvereniging het Vliegdorp in Soesterberg. Ik zoek meteen het toilet op en we zoeken een plekje buiten de kantine om uit te rusten. Hier zitten we vrij lang.

Als ik met Rina loop te kletsen komen we langs het Nationaal militair museum en heb ik een sanitaire stop nodig, Rina loopt door want ik haal haar zo wel in. Tenminste, dat is de bedoeling maar hoe langer ik doorloop hoe minder mensen ik zie. Ik kom René en zijn maatjes tegen, met hen klets ik een paar kilometer als zij vervolgens stoppen voor een sanitaire stop en ik doorloop maar nog steeds geen Rina te bekennen. Dan zie ik de fotograaf en word ik in mijn uppie op de foto gezet. Mijn maatjes zijn nergens te bekennen. En hier gaat het mis want opeens zie ik mensen van een pad links van de spoorwegovergang komen, ik vraag welke afstand zij lopen. De 40! Hè??? Ik ook maar ik kom ergens anders vandaan! Ik zie ineens Melvin en Margareth lopen en ik weet dat zij 40 doen, ik loop met hen mee naar de volgende rust die niet ver meer is, sportpark Peijnenburg. Als ik daar aankom zie ik André en consorten en als ik die gezichten zie als ik aankom.......vol ongeloof dat ik daar al ben want dat KAN niet!! Toch wel, ik heb gewoon een paar pijlen gemist!! En echt niet bewust hoewel daar zwaar aan getwijfeld wordt door sommigen.......

Hetty, Silvia en Ron komen aangelopen en ik vertel hen het verhaal, ook zij zijn verbaasd. Na enige tijd komen Annika, Andries, Adri, Ingeborg en Sylvia er aan. Bij hen blijf ik een tijdje zitten zodat mijn totale rusttijd meer dan een uur bedraagt! Ik ben zelf ook verbaasd.....hoe kan ik toch in hemelsnaam die pijlen gemist hebben???
De afstand tot deze rust blijkt ook nog langer geweest te zijn dan aangeven op de routebeschrijving, niet 8 km maar 11 km!!

Vanaf hier lopen we over betonpaden door het bos, langs de dierentuin van Amersfoort naar de volgende rust, de Kabouterhut. Dit is niet de officiële rust de Vlasakker maar hier kan je lekker buiten zitten en worden we bediend. Ik zie twee dames met een heerlijk ijsje, verse aardbeien en vanille-ijs met slagroom, daar heb ik trek in!!
Zogezegd zo gedaan, ik geniet ervan en Syl zet het op de foto.
Na een sanitair bezoek gaan we weer op pad voor de laatste kilometers, de bebouwde kom van Amersfoort. Het laatste stukje lopen Annika en ik zoals we vroeger liepen maar ik denk dat dit niet veel uitmaakt met de route zoals hij nu is, misschien zelfs wel langer want de finish komt maar niet in zicht! Eindelijk, we zien de ingang van het sportpark en we leveren onze knipkaart in, en gaan bij onze wandelmaatjes zitten. Ik app Hans dat ik er ben en ik wacht daar op mijn ritje naar huis, lekker luxe hoor!
Na nog even nagepraat te hebben neem ik afscheid en ben ik blij dat ik snel onder de douche mag zo, het was een warme dag! Vanavond gaan we lekker uit eten om Hans zijn verjaardag te vieren! Een heerlijk einde van een lange en mooie wandeldag.......

Dag 2

Na een korte nachtrust ga ik weer met Hans naar de startlocatie om samen met mijn wandelvrienden dag twee te lopen. Het weer is compleet omgeslagen, er wordt zelfs regen verwacht! Mijn jasje zit nog bij Michel in zijn tas en ik hoop hem te zien bij de start want ik loop nog in mijn T-shirtje. En ja hoor, vlak voor de start zie ik hem en ik word herenigd met mijn jasje....
Vlak voor de start zie ik ook Sjaak lopen en we spreken af een selfie te maken onderweg voor Jolanda, mijn schoonzus en een oud-collega van Sjaak.

De route tot de eerste rust gaat voornamelijk door bosrijk gebied met zandpaadjes en af en toe een paar gemene klimmetjes! Dag twee is de zwaarste dag! En het begint ook zwaar te miezeren helaas, maar ik doe geen regenkleding aan.
Als we bij Bergzicht aankomen, de eerste rust op 10 km gaan we lekker binnen zitten. Er wordt koffie met appeltaart gehaald maar ik hou het bij een koffie met een eigengemaakte pannenkoek. Daar zit Sjaak ook en voordat ik vertrek laat ik door een medewandelaar een foto maken. Hier zitten we vrij lang, bijna een uur, en gaan weer op pad. Dit keer kiezen we ervoor de 30-km route te lopen omdat het zulk slecht weer is, sommigen zijn niet gebouwd voor regen en het gemopper is niet van de lucht!
Samen met Andries lopen we al moppentappend en zingend naar de volgende rust bij het Henschotermeer maar als we daar zijn regent het nog steeds en je kan daar niet binnen zitten. We wachten nog even op de achterblijvers en na enig overleg besluiten we de route te vervolgen.

Het Henschotermeer is een prachtig stukje natuur. We maken een rondje eromheen. Dit komt altijd terug in deze tweedaagse maar het verveeld nooit. Ik weet nog van mijn eerste tweedaagse dat ik hier vreselijk veel last van blaren had en dat ik toen bij de EHBO gezeten heb, dit keer heb geen last daarvan.

Omdat we er al een flink stuk op hebben zitten ben ik nu wel toe aan een rust! De volgende is bij de Valleiruiters en ook daar moet je buiten zitten, of in een ongezellige stal waar je om een stoel moet vechten. Sylvia weet een leuk tentje in de winkelstraat van Woudenberg en we besluiten daar onze rust te pakken. We kunnen daar heerlijk overdekt op het terras zitten, en worden we door de aardige bediening in de watten gelegd. Ik bestel een tosti en als die arriveert val ik aan, ik ben er echt aan toe en hij smaakt voortreffelijk!! Ook hier zitten we vrij lang en ik word wat kil van de vochtigheid.
Het wordt weer tijd om op te stappen hoewel de zin om weg te gaan ontbreekt. Maar ja, we mogen nog een stukje afleggen!

Het blijft miezerig weer, en met flinke tegenzin stappen we de laatste kilometers weg, op naar de volgende en laatste rust bij de YMCA. Maar voor we daar komen lopen we weer op onverharde paden. Ik moet even plassen en zoek een boom maar als ik klaar ben doe ik gehaast mijn tasje om want ik denk dat mijn maatjes doorgelopen zijn. Die blijken op mij te staan wachten maar in de haast verstap ik mij en kus de grond!! Ja hoor.....het is weer zover! Gelukkig zonder al te veel schade want de grond was zacht. Na een provisorische schoonmaakbeurt gaan we weer verder.....
Andries kan heel goed zingen en als we uitgekletst zijn en geen inspiratie meer hebben zet hij het op een zingen. Genietend van zijn stem en de tekst van Ons dorp maar dan in de Turkse versie Ons dorp komen we aan bij de YMCA. Onder een afdakje genieten we van de rust en Andries besluit hier te stoppen, hij gaat met zijn vrouw terug. Later zien we hem weer bij de finish.
Het laatste stukje is hetzelfde als op dag 1 maar nu lopen we de officiële route. Die blijkt inderdaad een stuk korter te zijn dan de oude!
Ik meld mij af en krijg een medaille voor 10x Amersfoort, Syl legt het vast op de gevoelige plaat. Ik groet André en Michel die allang binnen zijn en ga in de tent zitten. Ik stuur Hans een app dat we binnen zijn en ik geniet nog even van een finishbiertje. Dit waren weer twee hele leuke wandeldagen, niet zozeer het wandelen maakte het leuk maar vooral de mensen er omheen. Genieten van elkaar en van de schoonheid van de natuur maakt dit mijn favoriete wandel evenement! En tevens mijn laatste "training" want ik neem even een wandelpauze tot de Nijmeegse Vierdaagse over drie weken.
Moe maar voldaan neem ik afscheid van iedereen en ga weer met Hans naar Voorthuizen. Na een heerlijke douche en avondeten gaan we weer op huis aan.
Tot volgend jaar!!!


hier een paar foto's