Totaal aantal pageviews

dinsdag, november 14, 2017

Kennedymars tag

In navolging van Mari Smits en Henk-Jan van der Klis ga ik een zgn. Kennedy-tag maken, tien vragen over de Kennedymars. Ik ben sinds 2006 aan het wandelen geslagen en heb al reeds meerdere Kennedymarsen (10x) erop zitten dus ik kan mezelf wel een gevorderde loopster noemen. Nu....hier gaan we, ga je mee?

Wat bezielt je om 80 km te gaan wandelen?

De eerste keer dat ik dit huzarenstukje op ging voeren was naar aanleiding van een vraag van een wandelvriendin: heb je zin om mee te gaan? Ik, die best wel een aardig stukkie kon wandelen, aarzelde wel een beetje. Kan ik dat aan? dacht ik, en: heb ik wel genoeg getraind? Nou, zei mijn vriendin, als je een paar keer de vierdaagse goed hebt uitgelopen, dan kan je heus wel een 80 km wandeltocht aan dus doe het nou maar! Een paar dagen voor D-day heb ik "ja" gezegd. Ik moet zeggen, een hele ervaring! Ik was echt kapot en de laatste km's heb ik mijn vriendin, die even geen vriendin meer was, vervloekt! De finishfoto zegt alles. Maar toch.....nadat ik bekomen was van de schrik en de pijn, want pijn deed het, was ik toch wel heel erg trots op mezelf en dat gevoel is niet te beschrijven. Iemand die nooit 80 km heeft gelopen kan niet begrijpen wat ik bedoel. Dus daarom volgden er na deze geslaagde poging nog meer Kennedymarsen, het smaakte naar meer!

Wanneer ben je met Kennedymarsen begonnen

In 2011 was de eerste Kennedymars van RWV, 5 jaar na mijn allereerste wandeltocht. In 2008 heb ik voor het eerst de Nijmeegse vierdaagse uitgelopen dus ik was ruim 3 jaar een "ervaren" wandelaarster.
Hoeveel Kennedymarsen loop je per jaar?

Ik loop gemiddeld 1 tot 2 Kennedymarsen per jaar. Als ik er een loop, ben ik na afloop wel een paar dagen "van het padje af", dat wil zeggen heel erg moe en ontregeld, dus dat wil ik eigenlijk niet al te vaak doen. Wel zo fijn voor mijn gezinsleden en mijn baas!

Hoeveel Kennedymarsen heb je uitgelopen?
Ik heb er aan 10 meegedaan en heb ze tot nu toe allemaal uitgelopen!
2011 RWV
2013 RWV
2013 80 van de Langstraat
2014 RWV
2014 80 van de Langstraat
2015 Vijfhuizen
2015 Hilversum
2016 80 van de Langstraat
2016 Cuijk
2017 Cuijk
De tijden weet ik niet meer, dat vind ik niet zo belangrijk, het voornaamste is, dat ik ze allemaal binnen de vastgestelde tijd heb gehaald. De RWV tochten moesten zelfs binnen 18 uur gehaald zijn, de andere tochten binnen 20 uur.

Wat is je favoriete ondergrond voor een Kennedymars?

Ik loop over het algemeen een combinatie van verhard en onverhard, dat vind ik het prettigst maar een Kennedymars mag wat mij betreft in zijn geheel verhard zijn. De laatste KM moesten we het laatste stukje over een smal, onverhard graspaadje, dat vond ik niet fijn!
Hoe bereid je je voor op een Kennedymars?

Eigenlijk doe ik dat niet. Ik loop het hele jaar dus dat vind ik voldoende. De Nijmeegse loop ik ook ieder jaar. Ik probeer wel in de week van de KM wat meer te slapen.

Hoe houd je het 80 km lang vol?

Over het algemeen loop ik niet alleen en kan ik met mijn medewandelaars leuke gesprekken voeren! En als ik onverhoopt een stukje alleen loop, doe ik lekkere muziek in mijn oren, daar krijg ik vleugels van! En ik geniet van elke rust die ik tegenkom, maak daar dankbaar gebruik van. Ik sta erom bekend dat ik "train op rusten" en dat doe ik dan ook regelmatig! Ik heb tijdens de KM ook een "mindset", ik denk na elke rust: zo, ik heb al ......km gelopen en dat is de kracht van het volbrengen van zo'n afstand. Positief denken, niet denken ik moet nog zoveel km, nee.....ik heb ze al gehad! En lopen van rust naar rust vind ik ook fijn. Je "hakt" de afstand als het ware in stukjes.

Start je liever om 22.00 uur of om 05.00 uur?

Tot nu toe heb ik 2 Kennedymarsen meegemaakt die om 05.00 uur startten, en ik moet zeggen dat ik dit niet erg vervelend vond. Je slaat geen nacht over en dat komt het herstel na de tocht ten goede. Ik voelde me sneller weer de oude. Nadeel vind ik dat je niet echt kan uitrusten op de dag van de KM, je gaat gespannen naar bed omdat je heeeel erg vroeg op moet. Ik ben sowieso geen ochtendmens dus......
En toch heeft het starten in de avond ook wel wat. Het lopen in de nacht is heel speciaal, en de opkomende zon bij het aanbreken van de dag is fantastisch! Alleen het gevoel "te slaapwandelen" is niet zo fijn.....dat heb ik alleen met een nachtmars, dat gevoel.
Wat is je top-3 van Kennedymarsen?

Op 3 staat RVW, lekker dichtbij en erg goed verzorgd, nadeel is de tijdslimiet waardoor er "druk" komt te staan op het op tijd binnen komen.
Op 2 staat de 80 van de Langstraat, dat is een feestje vanwege het aantal deelnemers en het publiek langs de route, het wordt ook wel de Vierdaagse bij nacht genoemd.
Op 1 staat Cuijk vanwege de prachtige route en de perfecte verzorging, jammer dat deze niet meer terugkomt.

Gaat het om de eindtijd of is uitlopen voldoende?

Voor mij is het uitlopen voldoende, ik ben niet zo prestatie gericht en ik hou niet zo van het snelle lopen. Ik geniet meer van de omgeving als ik mijn eigen tempo kan lopen en dat ligt tussen de 5 en 5,5 km/u.
Dit was mijn Kennedymars-tag. Heel toepasselijk om deze vandaag te maken omdat ik aankomend weekend de jubileumtocht van OLAT ga lopen, de Kennedymars. Mijn eerste hier, ik ben benieuwd!!!

Wie volgt? Geef de tag door!

maandag, november 13, 2017

Winterserie Hart van Brabant 12-11-2017 / 23 km


Een overwegend droge maar ook natte wandeldag was het afgelopen zondag. We hadden een gevarieerd menu op het programma staan: bospaadjes, blubberpaden, trappen, (kleine) heuveltjes, heidevelden, koffie, soep, cake en maar één rust. Hier volgt het verslag:

De Winterserie van wandelvereniging Hart van Brabant begint deze maand weer en Hans en ik besluiten deze zondagmorgen van 12 november naar Tilburg af te reizen, want de startlocatie van deze wandeltocht zit in cafe Boerke Mutsaeres aldaar. Het is druilerig en bewolkt en tijdens de rit ernaartoe lijkt het steeds harder te gaan regenen! Nou ja, paraplu mee en regenjas aan, we zijn geen watjes! En ik wil na het wandelen nog eventjes bij Jan en Carla langs gaan.

Na het aanmelden - goh, 3 euro maar, met zijn tweeën? - wacht ik op Hans die de auto verder weg heeft geparkeerd en dan zie ik ook Jaqueline en Tom binnenkomen. Gezellig, met z'n viertjes gaan we deze tocht lopen, want Jaqueline en ik gaan volgende week de Kennedymars van de OLAT doen, dus dit is een mooie gelegenheid om nog even wat kilometers te maken. We kijken op de buienradar en zien dat het rond tienen niet meer zal regenen en gaan na de koffie op pad. Het regent nog maar heel eventjes en inderdaad, het wordt droog! We stappen heerlijk in de frisse herfstlucht met zijn gevallen blaadjes. Het is soms wel oppassen dat je niet uitglijdt over de blubber, het is behoorlijk drassig! Eerst langs de universiteit van Tilburg en dan het Heidepark in, de A58 onderdoor en een stukje over het zgn. "Bels lijntje". Het Bels Lijntje was een spoorlijn tussen Tilburg en Turnhout en dit tracé vormde het Nederlandse deel van Spoorlijn 29. De spoorlijn werd aangelegd en uitgebaat door de "Grand Central Belge", waardoor de spoorlijn in de (Noord-Brabantse) volksmond "Bels lijntje" werd genoemd. Aldus Wikipedia.

Het tempo zit er vandaag goed in, en na ongeveer 14 kilometer komen we aan bij de rust in een manege. Jaqueline moet nodig plassen maar vindt de toiletten erg vies. Zelfs haar koffiekopje was vies! Brr.....geen fijne rust. We blijven dan ook niet lang.
We vervolgen de route die goed is aangegeven, we zijn niet één keer fout gelopen! De lucht zien we verderop onheilspellend donker worden en we horen zelfs een donderslag maar het blijft vooralsnog droog!
Er volgen veel bospaadjes en onverharde wegen maar ook de bebouwde kom wordt niet geschuwd. Daar lopen we het laatste stukje in, en dan krijgen we ook net een hagelbui over ons heen! Dus hebben we het helaas niet helemaal droog kunnen houden, mijn schoenen zijn aardig doorweekt geraakt.
Om precies 14.00 uur melden wij ons af, naar mijn idee een snelle ronde! Jaqueline en Tom hebben het juist rustig aan gedaan vandaag! Nou ja, het was in ieder geval een gezellige en leuke wandeltocht met als afsluiter een bakkie koffie, cake en soep bij Carla en Jan. Een fijne afsluiter van een heerlijke wandeldag.

woensdag, november 08, 2017

Rondje Maarn-Maarsbergen-Doorn 5-11-2017 / 30 km


Zondag 5 november rij ik in de vroege ochtend naar Maarsbergen waar ik met Andre heb afgesproken om een rondje te gaan wandelen. Hij heeft een route uitgestippeld op afstandmeten.nl, dit rondje gaan wij uittesten omdat hij in het kader van zijn project voor "Spieren voor spieren" dit rondje wil gaan wandelen op eerste Pinksterdag 2018.

Het is bewolkt en koud maar prima wandelweer. We moeten nog even wachten op de opening van La Place, onze "startlocatie". Ik moet namelijk eerst even naar het toilet alvorens te gaan wandelen.......na een uur in de auto is dat wel nodig!

Uiteindelijk kunnen we van start. Andre fungeert als routelezer, en de app waar de route op staat wordt vaak geraadpleegd. Maar al lopende over de paden lukt dit aardig. Het eerste stuk vanaf La Place gaat langs een autoweg maar al snel duiken we de bossen in en is de ondergrond behoorlijk onverhard, dat wordt buffelen! Gelukkig niet al te lang en we lopen over het landgoed Maarsbergen. Het is erg stil, er is geen ziel te bekennen op deze zondagmorgen. Na een paar kilometer maken we een lusje "om de km's te maken" door het Doornse gat en komen we bij de uitkijktoren De Kaap. Hier ben ik al vaker langs gelopen maar nog nooit naar boven en dit keer maken we wel gebruik van de gelegenheid omhoog te gaan, 128 treden! Behoorlijk naar adem snakkend komen we boven, het uitzicht is letterlijk adembenemend! Het is nu helder weer en kunnen aardig ver weg kijken. Er staan ook een paar fotografen en een van hen wil wel een foto van ons maken....

Op 10 km heeft Andre een rust gepland bij Helenaheuvel, een mooie locatie om eventjes de benen te strekken! Het is even zoeken naar de ingang en als wij arriveren is er nog plek genoeg, maar na een tijdje loopt de zaak vol, er zijn zelfs mensen die wachten op een tafeltje! Veel hondenbezitters zitten op het terras buiten met hun hond die gebruik mogen maken van de waterbakken. Echt diervriendelijk hier! Na de consumpties, een cappuccino voor mij en een latte machiato met bosbessen gebakje voor Andre, gaan we weer op pad.

Het kleine stukje bebouwde kom gaat door het plaatsje Doorn, altijd leuk om huisjes van binnen te bekijken, lekker gluren bij de buren! Het gehucht Palmstad daar lopen we min of meer langs.

Het parcours is een combinatie van onverhard, heuvels en recht-toe-recht-aan en zelfs steile trappen komen we tegen! Dus heel divers. We raken soms het spoor bijster omdat de bedachte route niet meer bestaat door overbebossing. De weg moet door ons doorkruist worden en een kapmes zou wel makkelijk geweest zijn, maar Andre weet gelukkig weer de juiste weg te vinden!

Op 19 km is er weer een rust gepland bij cafe "Onder de pannen" en hier nemen we de tijd voor een hapje en een drankje, een mosterdsoep en een verse muntthee voor mij, een bitter lemon voor Andre. Het smaakt heerlijk maar we mogen nog een stukje dus is het tijd om verder te lopen.

De steilste trap komen we tegen vlak voor de zandafgraving naast de A12. De hemelsluizen gaan een stukje open, het zijn maar een paar druppels en we wachten even op de wandelaars die naar boven komen onder de paraplu. Als het bijna droog is lopen we naar beneden richting de zandafgraving. Een mooi stukje natuur maar met het geluid van de snelweg, dat dan weer wel.

We lopen de A12 onderdoor richting het Henschotermeer wat ik ken van de Amersfoortse Tweedaagse. Het is er nu stil en we lopen de route "andersom", dus lijkt het toch een beetje anders dan anders.
Het einde van de route is in zicht en lopend langs en over het golfterrein Anderstein tikken de kilometers langzaam weg. Mijn horloge geeft aan dat we er bijna zijn en even denk ik dat we de weg onderdoor moeten maar dan zie ik ineens links La Place verschijnen......we zijn er! Wat een leuke route was het, heel afwisselend en er is veel te zien onderweg! De test is geslaagd, al gaat Andre nog wel een paar dingetjes aanpassen. We drinken er nog eventjes een bakkie koffie en nemen daarna afscheid van elkaar. Na een klein uurtje rijden kom ik moe maar voldaan weer thuis.
Klik hier voor meer foto's

vrijdag, oktober 20, 2017

RS80 Alphen aan de Rijn /14-10 / 25 km


De tweede tocht van RS80 staat gepland voor vandaag en ik ga deze zaterdag op pad naar Alphen aan de Rijn waar het startbureau zit van deze tocht. De route ernaartoe gaat voorspoedig alleen mis ik net een afslag naar de voetbalkantine die ik over het hoofd zie. Het is wel goed aangegeven door RS80.

Het inschrijven gaat vlot en we gaan snel op pad, de start is altijd precies om 9.00 uur. De routebeschrijving is op een A4-tje, aan twee kanten beschreven weliswaar maar toch slaat de 'schrik' me om het hart! Lange rechte wegen! Het begint al goed met een lang grindpad langs de Rijn en we hebben dan wel mooi zicht op de brug. Na dit pad volgt een heel erg lang pad over het gras door de weilanden met zicht op de bekende vier molens van de Molenviergang van Aarlanderveen. Wel een prachtig gezicht en het is heerlijk weer dus we genieten volop. Ook zijn de huizen die langs dit watertje staan wel het begluren waard, zo ontzettend mooi, dus wij vermaken ons wel.

Bij het eerstvolgende dorpje is de eerste rust, we kunnen lekker buiten zitten! Wat een cadeautje dit mooie weer, zo op de helft van oktober! Na een gezellig bakkie koffie met z'n allen gaan we weer op weg naar de volgende rust, het blijken er drie te zijn deze tocht. Spekkie naar mijn bekkie: dit wordt weer een "trainen op rusten" dagje!!

Na de rust lopen we langs mooie huizen en tuintjes richting de golfbaan Zeegersloot. Deze golfbaan van 27 holes is gebouwd op vuilnis waar je nu niets meer van merkt.
We lopen door kleine plaatsjes zoals Korteraar en Papenveer en we bewonderen de leuke woonboten waar we langs gaan. Ook mogen we over een particulier bruggetje, heel eng want het heeft geen leuningen maar we komen droog over!
En dan lopen we over een lange weg met aan weerszijden bomen, een ietwat saaie weg maar al kletsend komen we daar wel doorheen. Om dan uit te komen bij de tweede rust waar we aan het plein zitten tegenover een grote kerk, de neogotische heilige Adrianuskerk. Bij deze rust is het tijd voor een kopje soep die vol met ballen blijkt te zitten.....lekker hoor!

De Langeraarse plassen wachten nog op ons, het is daar heerlijk toeven! Je loopt als het ware door de plas heen want links en rechts zie je water. Bij de laatste rust, die in het restaurant van de golfbaan is en waar een sjiek broodje kroket geserveerd wordt, is het heerlijk toeven op het terras! Daarna lopen we via het dorpje Ter Aar weer op de finish af. Ik heb weer genoten van deze uitzonderlijk warme wandeldag en van de leuke en mooie route!
klikkerdeklik hier voor meer foto's

zaterdag, oktober 07, 2017

Caminada Internacional de Barcelona 2017


Dit weekend gaan Hans en ik naar Barcelona om daar de Caminada Internacional de Barcelona te lopen. We gaan vrijdagochtend heel vroeg op pad, Rob brengt ons weg.

05.00 aankomst op het vliegveld en de security check gaat snel. De koffer hoeft niet ingecheckt te worden. Koffie om 5.15 uur en dan wachten........wachten en wachten tot 7.05 het vliegtuig vertrekt. Om 6.30 kunnen we aan boord.
Charlotte nog gezien, zij gaat naar Marbella en om 6.35 kunnen we instappen, we vliegen om 7.05.
Aankomst in Barcelona, bijna twee uur later, daar is het even zoeken naar de uitgang en de Aerobus maar die hebben we snel gevonden en hij komt er ook gelijk aan. De rit naar het hotel duurde best lang, er is veeeeeeel verkeer op de weg. We gaan eerst nog even een fietstochtje maken en de afspraak is om 10.30 uur, we halen het maar net! Via Google maps lopen we naar het meetingpoint van Baja Bikes wat ik vanuit Nederland gereserveerd heb. We zijn niet de enigen die te laat zijn, de gids is ook laat......

Stephanie heet onze gids en legt ons uit hoe e.e.a. werkt hier in Barcelona en dan gaan we op pad met de fiets. Best wel wennen want we fietsen niet zoals in Nederland over fietspaden maar veel over de stoep.....en op- en afstappen omdat het onwijs druk is!!
We zien en horen informatie over de highlights van Barcelona zoals de Sagrada Familia en de Arc de Triomph. En we leren iets over de legende van Jordi en de draak en over het ontstaan van de Catalaanse vlag. De vier rode strepen zijn bloedsporen van de draak. Na ruim drie uur fietsen komen we weer terug en gaan nog even wat eten op het pleintje, daarna nemen we de metro naar het hotel om in te checken.
's Avonds gaan we met de metro de stad in om bij de haven wat te gaan eten.
Morgenochtend moeten we vroeg op dus de luiken gaan op tijd dicht!

Dag 1
Voor deze tweedaagse in Barcelona hebben wij ons al ingeschreven via internet. De startlocatie is ruim een half uur verwijderd van ons hotel en als we ons hebben aangemeld, is er nog even een soort van paniek omdat Hans de keycard kwijt is van het hotel. Maar als we op weg gaan ziet hij een wit kaartje op de grond liggen: onze keycard! Bizar dat niemand dat heeft zien liggen......

De stad is nog aan het ontwaken hoewel het al lekker bedrijvig is met vanalles en nog wat. We lopen door de straten richting het Paleis National, een soort kasteel gebouwd in 1929 vanwege de Wereld tentoonstelling. Sinds 1934 worden er kunstwerken geëxposeerd in het Museu Nacional d'Art de Catalunya.
Voordat we de trappen beklimmen naar het kasteel passeren we de Magic Fountain, hier wordt in de avond een kleurrijke voorstelling gegeven met muziek en licht, de dansende lichten van het water.
De trappen kunnen beklommen worden deels via roltrappen, gelukkig maar want trappen komen vandaag veelvuldig voor!

De berg van Montjuïc wordt ook beklommen, steile wegen leiden ons naar een fenomenaal uitzicht over de haven van Barcelona. Er liggen grote cruise schepen maar ook industriële schepen. Was het eerst een stijgende lijn naar boven, nu lopen we vanaf boven weer naar beneden en dat gaat geruime tijd door, er lijkt geen eind aan te komen! Het is hier een favoriete plek voor sporters, we zien veel mountainbikers en hardlopers de heuvels bedwingen. Hier hebben ze geen last van het vele verkeer met hun uitlaatgassen!!

Na ruim 1,5 uur lopen hebben we trek in een bakkie koffie en we gaan dat halen bij een tentje langs de weg. Als we daar weer weggaan, zien we even later de eerste rust van de organisatie waar we getrakteerd worden op wat lekkers: een mueslireep en een zakje nootjes. Die peuzelen we al lopend op nadat onze waterflessen zijn bijgevuld d.m.v. het water wat in een stenen kruikje zit....maar we gaan hier niet meer zitten en lopen door.

Het is ondertussen drukker geworden in de stad en de route loopt door de straten van de stad. We komen vele verkeerslichten tegen en door rood lopen is niet aan te raden want ze rijden hier best hard! Via deze straten komen we weer in een stijgend gedeelte van de stad, richting Parc Guell. Helaas komen we niet in dit mooie park maar wel in een ander mooi stadspark, Turo del Putget. Na het beklimmen van de steile trappen gaan we er maar eventjes bij zitten op een bankje om bij te komen.
Hierna bereiken we de tweede verzorgingspost van de organisatie en worden weer getrakteerd op iets lekkers, chocolade en kleine cakejes.

Vanaf hier lopen we alsmaar rechtuit, de stad in met zijn drukke verkeer en uitlaatgassen!! Best wel een saai stuk, en ik vermaak mezelf door de winkeltjes te bekijken die we voorbij lopen. En soms is het zoeken naar de route aanwijzingen, hoewel dat goed geregeld is d.m.v. grote pijlen en plastic banieren om de lantaarnpalen heen. Ik weet nog van de vorige keer dat er een Starbucks op de route zit, en als we bijna de moed opgeven zien we deze koffietent opdoemen. Tijd voor een heerlijke koffiebreak!!

Weer een klein beetje opgeknapt, hoewel het me moeite kost om verder te gaan, maken we de route vol, om 14.15 uur bereiken we de finish. We melden ons af en na een toiletbezoek vertrekken we met de metro naar het hotel voor een late lunch. Een pittige wandeldag zit er weer op!

Dag 2
Zondagochtend vertrekken we na een ontbijtje in het hotel met de metro richting de startlocatie. Even denken we te laat te komen maar als we er zijn staat iedereen nog te wachten tot er gestart kan worden. Van een medewandelaar, toevallig ook een Nederlander, hoor ik dat de start precies om 8.00 uur is en dat er een routewijziging is. Even later horen we dit ook officieel van de organisatie dat we niet bang hoeven te zijn om te verdwalen, er staan vrijwilligers om ons de weg te wijzen en er is goed gepijld!

We gaan op pad, het is nog vrij fris en het duurt best lang voordat ik het een beetje behaaglijk krijg, ik draag vandaag een topje omdat er zonnig weer is voorspeld! Helaas is de routewijziging erg saai!! Een lange, rechte weg. Eerst twee kilometer rechtuit en dan bij Place Espanya met de bocht mee naar links, vervolgens weer ruim 3,5 km recht uit! En de straten van Barcelona zijn al druk met het vele verkeer ondanks dat het vandaag zondag is. Na 5 kilometer zijn we wel toe aan een lekkere kop koffie en als we een koffietentje zien......even lekker bijkomen, goed wakker ben ik pas als ik koffie heb gehad! De rust van de organisatie doemt even later ook voor ons op, daar gebruik even het toilet en gaan we weer door, de chocola en de mueslireep laat ik liggen, wel vul ik mijn water bij.

In Parc de l'Oreneta herken ik de "deur" waarin ik ga staan voor een fotomomentje. En dan gaan we klimmen! Eerst door een stukje park, later over heel erg steile asfaltwegen. Soms moeten we even stoppen, zo steil is het! We komen een Nederlands stel tegen die er moeite mee heeft en ik zeg: het wordt nog veel erger! Waarop de vrouw zegt tegen haar man: kom, we gaan eventjes uitrusten hier!

En ja hoor, we mogen het mountainbike pad weer op, gelukkig dit keer zonder dat fietsverkeer maar wel een paar joggers die naar beneden komen......het is echt steil en ik snap niet hoe die mensen dat kunnen!! Het is nu zweten geblazen want de zon is gaan schijnen en ik heb het absoluut niet koud meer!

Halverwege de klim ga ik even op een bankje zitten om van het uitzicht te genieten want dat is onze beloning voor de inspanningen! Een Nederlandse vrouw vraagt aan mij of ik een foto van haar wil nemen en ik doe dat ook. Bovenop de berg word ik nog herkend door een medewandelaar: "Jij bent toch van facebook??" Haha ik ben een BW-er (Bekende Wandelaar).

En dan is het nog een flink stuk wat omlaag gaat, er lijkt geen eind aan te komen maar dat doet het wel en komen we bij de tweede rust van de organisatie. Daar neem ik wel het zakje nootjes en de mueslireep aan en mijn lege waterfles vul ik bij. Het restaurant wat in de buurt is, wil geen klandizie lijkt het wel, Hans krijgt alleen iets als hij een tafeltje heeft maar daar moet je op wachten en dat doen wij niet. We gaan in de schaduw zitten bij het hek op een soort bankje. Ik eet mijn nootjes en ook die van Hans want ik kan de energie wel gebruiken! We gaan nog een flink stuk dalen, ook over een mountainbike pad en ik moet een paar keer opzij springen voor een fietser!

Ik ben het een beetje zat, er zit pap in mijn benen, ik ben moe en ik verlang naar de finish. Voordat we die bereiken komen we bij Camp Nou, het stadion van FC Barcelona. We gaan daar vlakbij nog even zitten bij een bowlingbaan, energie opdoen voor het laatste stukje.
Na deze pauze heb ik trek in iets zouts. Bij een patatkraampje bestellen we een zakje friet en gaan dat oppeuzelen op een bankje aan de overkant van de straat.

De finish is in zicht en als we de straat bereiken waar de startlocatie zich bevindt moeten we die nog een heel eind belopen, deze straat is behoorlijk lang! Eindelijk zien we de vlag van de Caminada hangen en de vrijwilliger die er staat wil een finishfoto van ons maken. Nog even afmelden en dan gaan we weer op pad......naar de metro.
Vanwege een demonstratie tegen de onafhankelijheid van Catalonië zou het nog wel eens druk kunnen zijn op onze route en dat wordt het! Twee haltes voordat we eruit moeten stroomt de metro vol en we kunnen er bijna niet uitkomen als we bij onze halte zijn......gelukkig lukt dit net op tijd! Verder hebben we niets meegekregen van de onrust in de stad over het referendum.

Ik heb genoten van deze twee wandeldagen in Barcelona, goed weer en een uitstekende organisatie! Morgen vliegen we terug naar huis met het vliegtuig van 15.35 uur.



voor de foto's klikkerdeklik

zondag, oktober 01, 2017

RS80 Hoek van Holland / 30-9-2017 / 25 km



Vandaag is de eerste wandeling van een serie van 10 van de RS80 wat staat voor Randstad Serie en is opgericht in 1980. De start is in Hoek van Holland bij de kantine van de Hoekse Voetbal Club. De locatie is niet ver rijden van mijn woonplaats en de starttijd pas om 9.00 uur dus ik kan "uitslapen"!

Ik ga mij aanmelden en neem vast een bakkie (hete!) koffie omdat de starttijd precies om 9.00 uur is want dan worden de routebeschrijvingen pas uitgedeeld. Ik zie veel bekende gezichten, teveel om de namen hier te noemen. Mijn wandelmaatjes zijn inmiddels ook aangemeld en we gaan op pad.

Richting de haven waar we de grote Ferry zien liggen van de Stena Line, die we later op de dag ook zien varen op de Nieuwe Waterweg. Deze vervoert twee keer per dag vracht en mensen naar Harwich.
De route is goed gepijld en de routebeschrijving is alleen nodig om te zien waar de rusten zijn. Voordat we bij de eerste rust aankomen lopen we een mooie route door het Staelduinse bos dit is een langgerekt bosgebied van 95 ha. Oorspronkelijk bestond dit gebied uit Estuariumduinen. Deze duinen waren deel van een zogenaamde haakwal, een rij duinen die loodrecht op de kust stond. In deze duinen woonden vissers. Deze visten met netten en fuiken op zalm in de Maas. Deze netten waren bevestigd aan staken of staelen. Hieraan zou de naam Staelduinse Bos ontleent zijn. Het huidige bos is rond 1850 aangeplant door de toenmalige eigenaar, de familie van Rijckevorssel.
In de oorlog maakte het bos deel uit van de Festung Hoek van Holland, waardoor er momenteel nog meerdere bunkers in het gebied zijn terug te vinden. Deze bunkers worden thans bewoond door vleermuizen, waardoor ze niet gesloopt mogen worden. Sinds 1987 is het bos in beheer bij het Zuid Hollands Landschap. Aldus de informatie die we gekregen hebben van RS80.

Dan komen we na bijna 10 km aan bij de rust in de kantine van VV 's Gravenzande waar het erg druk is maar waar we toch nog een plaatsje kunnen bemachtigen. Het is druk met voetbalsupporters en wandelaars. Het is wat druilerig weer en af en toe worden we getrakteerd op een paar regendruppels maar die zijn niet groot en het is niet koud. Het blijft wel grotendeels bewolkt.

We lopen na de pauze de bebouwde kom van 's Gravenzande door en komen we aan bij de vleermuizenbrug. Hier zijn slaap en broedgelegenheden gecreëerd voor vleermuizen. En na de brug zien we de Westlandse druiventuin. Hier worden op biologische wijze druiven geteeld.

Vervolgens komen we in het duinengebied en lopen naar de volgende rust op de boulevard van Hoek van Holland. Er komt geen eind aan het duinpad en als ik een bankje zie dan kan ik mij niet bedwingen om even mijn voeten rust te gunnen! Niet lang want we willen ook nog even in een strandtentje gaan zitten. Ik weet een tentje waar ze heerlijke huisgemaakte gehaktballen hebben!
Deze strandtent houder heeft wel humor, er hangt een bordje: "gelieve de vogeltjes niet te voeren wegens overlast, ze hebben helaas geen luiertjes aan!" En buiten staat een bord: "honden zijn welkom, zeehonden graag afdrogen". De vogeltjes hebben wel oog voor de kruimels die op de grond gevallen zijn, al dan niet per ongeluk!
De laatste vijf kilometers lopen we een deel langs de nieuwe waterweg waar het een drukte van belang is met langsvarende schepen. Het is dan ook een Wereldhaven!

Bij het vispaleis steken we over naar een groepje beelden van Joodse kinderen die vlak voor de oorlog ( 1939 ) vanuit Polen, Hongarije, Tsjechië en Duitsland door hun ouders op transport werden gezet om de oorlog te ontlopen ... de kinderen kwamen hier in Hoek van Holland met de trein aan en gingen vervolgens onder begeleiding op de boot naar Engeland. Heel veel Joodse kinderen hebben geluk gehad en dus daardoor de oorlog overleefd. Deze informatie komt van Fred van der Horst want ik heb eigenlijk niet de tekst gelezen die erbij stond, ik vond het wel mooie beelden.
De finish is nu niet ver meer en lopend langs de plek waar mijn auto staat doemt de kantine voor ons op. We melden ons af en drinken er nog een drankje op, en bespreken de eerstvolgende wandeltocht die voor ieder een andere is.

Ik wil parcoursbouwer Arie van Sponsen bedanken voor deze mooie wandelroute. Ik heb genoten!

Klik hier voor meer foto's

zondag, september 24, 2017

Rondje van Leerdam 23-9-2017 / 40 km



Vandaag staat er een 40 km wandeltocht op het programma en ik heb met Jaqueline afgesproken in Leerdam de Glasstadmars te doen. Ik heb hier nog nooit gelopen, ik ben wel benieuwd en ga vol goede moed op zaterdagochtend op pad. Het is nog wel erg vroeg en ook nog eens mistig onderweg, maar op de afgesproken tijd meld ik mij aan bij het startbureau in de kantine van Leerdam Sport. De inschrijfbalie is nog niet helemaal ingericht, de stempel is zoek en de routebeschrijving moet nog gekopieerd worden!

Even over 7-en kunnen we gezamenlijk vertrekken, Jaqueline en haar vriendin Ingrid zijn ook gearriveerd. Gezellig kletsend lopen we de mistige wereld in, het is fris maar het beloofd een zonnige dag te worden! Onderweg komen we Henk tegen die zijn routebeschrijving is verloren die wij voor hem hebben opgeraapt. Hij blijft ons de rest van de dag vergezellen.

Na enige tijd komen we een plaatsnaambord tegen en jawel hoor, ik vraag Henk een foto van mij te maken in de bekende pose. De dames vinden dat ook wel leuk en bij het eerstvolgende bord doen ze gezellig mee.......er volgen heel wat van dit soort momentjes want we komen door veel plaatsjes! Zelfs Henk vindt het leuk en vraagt aan een paar dames om een foto van ons vieren te maken!

De eerste rust is pas op 14,6 km, het wordt geen trainen op rusten vandaag! In Beesd bij cafe 't Voorhuis kunnen we even de benen strekken maar omdat het er vrij klein is binnen, duurt het even voordat we een stoeltje hebben bemachtigd! Naar mijn gevoel gaan we weer snel op pad, het is inmiddels wat warmer geworden en volgens de routebeschrijving komen we weer hier terug.

We lopen over dijkjes langs de Linge en over mooie wegen tussen de notenbomen. Er wordt lustig noten geraapt want we zien gevulde zakken met noten staan langs de weg. Ingrid raapt er eentje op om onderweg op te peuzelen.
Het is een aaneenschakeling van mooie vergezichten en kijkjes over het water, het fototoestel van Henk maakt overuren!

Al kletsend en foto's makend komen we bij het station van Geldermalsen, ik ken dit station van de Bloesemtocht. We mogen over de loopbrug naar de overkant lopen en ik zie de veilinghal waar de start van deze tocht is. Er is ook een doorlooppost van de Kennedymars die tegelijkertijd met de 40 km loop is, maar wij lopen door. Tot grote teleurstelling van de vrijwilligers die daar staan.

Als de volgende rust nadert zien we een leuk plekje, theetuin de Fruithoeve. De plek ziet er uitnodigend uit, beter dan onze geplande rust bij het cafe! We gaan in de gezellige tuin zitten in de zon en de eigenaresse komt onze bestelling opnemen. Heerlijke huisgemaakte appeltaart (niet voor mij) en verse muntthee in een schattig kopje. Een paar bekende wandelaars schuiven hier ook aan, en een paar fietsers. De kinderen van de eigenaar helpen mee in de bediening maar dat gaat niet van harte......
De zon doet zijn best en ik wil hier best nog wel langer zitten maar ja, we mogen nog een paar kilometertjes wandelen!
Als ik naar het toilet wil loop ik per ongeluk het huis binnen wat erbij hoort, tot grote verontwaardiging van de eigenaar, het toilet is buiten!! Ik heb dat bordje niet gezien, dat hangt een beetje onduidelijk........

Tot de volgende rust lopen we geruime tijd over dijkjes en langs boomgaarden van appels en peren. Bij een van die boomgaarden zijn ze druk bezig met het oogsten van de appels en Henk wil daar een foto van maken met ons drieën erbij, net doen of we een appel eten. De eigenaar komt naar ons toe en biedt ons een appel aan, hij is heerlijk!

De laatst rust is bij een minicamping en even denken we verkeerd te lopen omdat het zo lang duurt voordat we die camping zien. Ik ben het een beetje zat, mijn hiel doet zeer en ik ben moe. Eindelijk, daar zien we dan toch de ingang, we moeten er wel omheen lopen. Snel naar het toilet en een beetje bijkomen. Er wordt iemand verzorgd door de EHBO-ers en ik kijk mijn voet na.....ja hoor een klein blaartje. Henk vraagt zich bezorgd af of dat wel goed komt en ik wil hem zelf doorprikken. Gelukkig heb ik een speldje bij me zodat ik zelf aan de gang kan......ik heb geen zin in een behandeling bij de EHBO!

Vanaf hier is het nog maar 4 km. In het centrum van Leerdam aangekomen is het gezellig druk met gevulde terrasjes. Een laatste plaatsnaampaaldansfoto van het bord Leerdam......en een paar jongetjes op de fiets wijzen ons de juiste weg. Zij hoorden dat we bij een Chinees restaurant naar beneden moesten. Hier gaat het toch nog eventjes mis, we lopen verkeerd. De beschrijving is niet helemaal duidelijk maar het is toch nog goed gekomen uiteindelijk.

We zien de sportkantine al in de verte en ik loop een beetje achteraan, mijn drie metgezellen gaan ineens naar rechts, naar een brug voor de bibliotheek. Ik roep dat ze rechtdoor moeten en zij barsten in lachen uit: grapje!!!

En zo komt er een eind aan deze geweldige, zonnige, mooie en grappige dag!
Ik meld mij af en na een heerlijke nazit buiten in de zon nemen we afscheid van elkaar en gaat ieder zijns weegs! Het was weer een heerlijk dagje buitenspelen!

Ik wil de organisatie bedanken voor deze goed georganiseerde tocht, op een paar enkele foutjes na was het uitstekend gepijld en de route was bijzonder leuk.


Klik hier voor meer foto's

De foto's van Henk staan hier waaronder alle paaldansfoto's!!