Totaal aantal pageviews

zaterdag, juli 22, 2017

Vierdaagse Nijmegen 2017




Maandagochtend 17 juli word ik wakker na een onrustige nacht want deze week ga ik mijn 10e Nijmeegse Vierdaagse lopen! Ik heb genoeg trainings kilometers in de benen dus dat zit wel goed maar ja......de zenuwen blijven en ik denk dat dit nooit anders zal zijn.
Mijn logeer adres is hetzelfde als vorig jaar bij Annemiek en Petra in Nijmegen, een heerlijke thuishaven voor deze week! Met Hans ga ik naar de wedren om mij aan te melden. De aan- en afmeld procedure is dit jaar gewijzigd. De 40-km en voor het eerst dit jaar ook de 30-km wandelaars zijn ingedeeld in twee groepen: wandelschoen of gladiool. Ik heb de wandelschoen en mag op dinsdag "laat" starten. Je kan naar elke willekeurige tafel lopen, daar waar de minste mensen voor staan. Als ik er ben staan er geen rijen....ideaal! Het is lekker warm en we gaan na het eten van een broodje nog even wat drinken op het "brandweerplein", een leuk pleintje waar ze jaren 80 muziek draaien. Hier kletsen we nog even met Ton, de broer van Fred.
Ik neem afscheid van Hans en ga ik mij installeren op mijn zolderkamer die ik deel met Gerda. Zij logeert voor het eerst bij ons.

Dag 1 Elst andersom
Vanmorgen gaat de wekker om 5.00 uur, ik heb late start. Na een opstartkoffie op de wedren gaan we er lekker bij zitten om de rij wachtenden te aanschouwen. Tot het 6.26 uur is en wij meteen door kunnen lopen, niks niet wachten in de rij.....
Vandaag is de tweede verandering doorgevoerd: de route is nu andersom! Dat betekent dat de Oosterhoutse dijk niet meer aan het eind is maar aan het begin. Aan het eind van de Waalbrug komen we in een fuik terecht vanwege de roadblocks die daar staan, het is niet anders. Schuifeltje schuifeltje lopen we de dijk op en het duurt nog wel even voor we een beetje fatsoenlijk kunnen lopen, het is erg druk!

In Oosterhout had ik een leuk plas adresje maar omdat we nu anders lopen kan ik deze niet vinden, dan maar ergens anders plassen. Ik doe dat meestal bij de mensen thuis, ik heb een hekel aan wachten in een lange rij, zo zonde van de tijd...
In Slijk-Ewijk zijn de plaatsnaamborden waar een streep doorstaat beplakt met een vierdaagse rozet. Hier is mijn eerste paaldansmomentje, er zullen er nog veel volgen!
De eerste koffiepauze houden we in Valburg, bij de Pannenkoekenbakker. Maar daar is het onwijs druk, ze hebben er niet op gerekend dat er zoveel mensen tegelijk koffie komen halen. Er is genoeg zit ruimte, dat wel.
Na de lange pauze gaan we weer door, op naar Elst. Daar zit Eric en in de Oase is een heerlijke rust voor ons geregeld. Hier krijgen we de liefdevolle aandacht van Carla en Eric die ons kippensoep serveren, eventjes het zoutgehalte bijtanken! En we worden verrast met een leuke gadget: een groene flesopener met de tekst: AGS 10 jaar!
AGS staat voor Auto Gaat Sneller, zijn nickname op het forum waar ik lid van ben.

Mijn fototoestel zit nog in de koffer, en met mijn telefoon foto's maken heb ik niet zo'n zin in dus ik heb weinig beeldmateriaal van deze dag. In Elst is het wat minder druk en uitbundig dan andere jaren en we kunnen goed doorlopen. De dierenwinkel waar ik altijd zit kan ik niet vinden dus we lopen door tot de Rijkerswoerdse plassen. Bijna lopen we verkeerd, omdat het zo rustig is op de 40 km lopen we rechtdoor met de meute mee. Gelukkig wordt er door anderen opgelet die ons de goede weg wijzen! Leve de polsbandjes....
Hier is het op de lange stukken uitgestorven, het is net of we geen vierdaagse lopen maar een willekeurige andere wandeltocht. In de schaduw van de bomen pauzeren we even, heerlijk de benen strekken.

Na de plassen komen we op het saaiste stuk van het parcours langs de snelweg. Het is behoorlijk warm en in dit open gebied ontsnappen we niet aan de felle zon. Maar we kunnen met andere wandelaars een beetje kletsen en ouwenelen zodat we redelijk snel in Bemmel aankomen. Hier is het wel een feestje, ze moeten voortaan deze dag de dag van Bemmel gaan noemen!

En dan het laatste gedeelte door Lent, ook al zo'n tamme bedoening! Ik wil hier eventjes zitten met een stukje meloen die verkocht wordt langs de route, de hitte gaat me parten spelen. Op een houten bankje zit een moeder met een kindje, ze maakt een plaatsje voor me vrij.
De Waalbrug nog "even" over maar voordat we dat doen zeggen we Sabine gedag, zij zit de gehele dag aan de kant alle bekende wandelaars aan te moedigen en dat zijn er nogal wat. Haar snoep bakje is nagenoeg leeg.....
Om 16.15 word ik gescand bij de "wandelschoen", ik ben ruim op tijd! Er staan ook dit keer geen rijen wachtenden, het nieuwe systeem schijnt te werken. Daarna gaan we nog eventjes afbieren met wandelvrienden op het brandweerplein.
Omdat ik nog naar de fysio moet, zoek ik op tijd mijn fietsje op om naar de Broerdijk te fietsen. De fysio behandelt mijn kuiten waar een paar flinke knopen in zitten!
Voor tv kijken heb ik nu geen tijd, het is morgen weer vroeg dag want dan heb ik vroege start!

Dag 2 Wijchen

Vandaag gaat de wekker erg vroeg, om 04.00 uur want ik heb om 05.00 uur op de wedren afgesproken. Minder stijf dan andere jaren maak ik mij op voor een nieuwe wandeldag, zou dat door de massage komen!?
Langs een lint van studenten vertrekken we om 05.34 richting de straten van Nijmegen, hier loop ik meestal te slaapwandelen maar dit keer kletsen we wat af en ongemerkt komen we bij het Shell station waar ook Tamara staat met haar handel. Het is opvallend rustig, wat is er aan de hand, zou ze ziek zijn ofzo? Ik zie spandoeken hangen: "wellicht dit jaar niet zo luid, maar rust hier dan loopt u de vierdaagse uit" en "wie maakt me los?".
Dus nog een verandering t.o.v. andere jaren.......

Langs de route staan diverse tafels met koffie e.d. bemand door bewoners en ik vraag of ik even van het toilet gebruik mag maken. Zegt de goede man: "ja dat mag, als u een koffie afneemt!" Beetje vreemd om dat te zeggen, hij is toch geen handelaar??! Maar goed, ik moet nodig en ben blij dat ik mag daarom neem ik toch maar een bakkie. Die is gloeiend heet, ik ga er maar eventjes bij zitten hoewel ik nog niet aan zitten toe ben....

Zitten doen we pas over de brug bij de eierboerderij. Daar is gratis koffie, alleen geen stoeltjes meer beschikbaar dus dan maar eventjes in het gras zitten, tegen een hekje aan. Is ook wel lekker hoor! We zien hier vandaan het wandellegioen voorbij schuifelen.
Het is vandaag Roze Woensdag, veel mensen hebben roze kleding aangedaan.
Ik begin last van mijn knie te krijgen en neem een pijnstiller in, gelukkig kan ik straks naar de massage bij de fysio, dan kan hij er even naar kijken.
Het gedeelte naar Wijchen toe vind ik altijd erg saai, er lijkt geen eind aan te komen voor we in Wijchen zijn. Daar staat Hans om mij aan te moedigen op het 15 km punt vlakbij bij de EHBO post. Dat is een welkome rust, lekker even langs de kant als toeschouwer fungeren met een heerlijke ijskoffie en een pannenkoek speciaal gemaakt voor mij, wat een verwennerij!!
Ik zal hem nog twee keer zien, in het centrum van Wijchen en vlakbij Beuningen net over de snelweg.

Het is vandaag weer erg warm, dat lijkt ook een traditie te gaan worden! Veel mensen staan langs de kant met waterslangen, we hoeven niet zonder te zitten. Ik maak daar goed gebruik van.

De rust bij de Oase komt ook als geroepen, daar worden we verwend met een pannenkoek met spek! Hmmmjammmie.....

Het laatste gedeelte van de route vind ik het leukste van deze dag, eerst over de Waalkade met al zijn verschillende eetkraampjes, dan de Voerweg omhoog naar de Hertogstraat. Wat een feest is het daar, met heel veel publiek en verklede mensen. Vandaag is het de dag van de homo acceptatie en ik kijk mijn ogen uit hier.
Moe maar voldaan meld ik me af om 16.39 en er staat weer geen rij! We gaan hierna weer afbieren op het brandweerplein met onze wandelvrienden. Maar mijn knie doet behoorlijk zeer, blij dat ik naar de fysio mag straks. Daar krijg ik een massage en tape opgeplakt want het blijkt de aanhechting van mijn hamstring te zijn die geïrriteerd is. Maar als ik bij mijn fiets kom bedenk ik ineens dat mijn sleuteltje nog thuis ligt en ik bel naar Annemiek. Zij zorgt ervoor dat ik toch nog terug kan fietsen, ze woont heeeeel dichtbij maar ik had echt geen zin meer om heen en weer te lopen....!

Dag 3 Groesbeek

Om 05.30 uur worden we donderdagochtend weer gescand zonder in de rij te hoeven staan, wat fijn! We worden toegejuicht door de studenten om vervolgens de straten van Nijmegen te bewandelen, bijna hetzelfde stuk als gisteren tot het Shell station. Daarna gaan we naar links richting Mook.

Vanmorgen bij het ontwaken hoorden we de regen tegen de ruiten slaan en het onweerde zelfs! Maar bij de start druppelde het alleen nog een beetje.
Onderweg zien we twee meiden, de een met Jut op haar pet en de ander met Jul. Ik maak een foto en we kletsen wat, we vinden het een grappige vondst.

Ik kom Wil en Maria tegen van de Brugrunners en vraag waar Han zit, van de Eneco rust. Ik hoor dat ze moesten bezuinigen en dat ze maar een klein ploegje hebben. Gelukkig zie ik hem staan in Malden en hier rusten we wat en krijgen een bakkie koffie. En het begint ook weer te plenzen, gelukkig zitten we onder een afdakje! Als het droog is gaan we weer verder.

Harm Edens van tv Gelderland is hier in de buurt aan het filmen en als ik even later bij het toilet hem op de deuren hoor kloppen met:"toiletcontrole, is het hier lekker fris?" doe ik open en word ik gefilmd! Maar als ik de beelden later op de avond terugzie blijk ik eruit geknipt te zijn....jammer!!

In Mook staat Gerard weer met zijn camper, deze keer vergezeld door Marja die dit jaar niet meeloopt ivm haar werk. We worden weer in de watten gelegd, en ik kom hier Millie en haar dochter Mex Mira tegen. Gezellig!
Op weg naar Plasmolen zit de verzorgingspost van Anita van PostNL en hier nemen we even een bakkie "met" en ik krijg een warme knuffel van Anita, ik heb het koud gekregen! En net als we zitten komt er wéér een plensbui naar beneden, wat een geluk want we zitten nu ook weer droog onder de tent. Als het opklaart worden we vriendelijk doch streng gemaand weer door te lopen om plaats te maken voor PostNL mensen.

Vlakbij Plasmolen kom ik Olga tegen met haar zus en we kletsen wat tot we bij het Pannenkoekhuis aankomen waar mijn rust is en we nemen afscheid. Hier is het heerlijk rustig en als we net gaan zitten komen ook Jan en het Groot Geel Genneps Genootschap aan! Gezellig eten we hier wat en Jan trakteert, bedankt Jan de soep smaakte voortreffelijk!

Na deze gezelligheid moeten we weer vertrekken, op naar de heuvels, Milsbeek en Groesbeek. De eerste heuvel bij Milsbeek is het zwaarst, dan loop je ook een stukje door Duisland. In Breedeweg is het weer lekker druk tot aan het centrum van Groesbeek waar ik eerst een kerk binnenstap, ik heb even behoefte aan rust en wil een kaarsje voor Marina opsteken. Heerlijk in de koele kerk! Na dit moment van bezinning gaan we pauzeren bij pizzeria Caïro en vinden warempel snel een plekje.

En weer door naar de Zevenheuvelenweg waar het een feestje is met de vele Campers langs de weg. Maar vergis ik me nu of zijn het er minder dan andere jaren? De herrie is er niet minder om en af en toe stop ik mijn vingers in de oren.......wat een volume komt er soms uit de speakers!

Op 8 kilometer voor de finish hebben we weer een fijne rust bij de Oase! Hier worden we in de watten gelegd met een broodje knak en wat te drinken, zo lekker.
Ik ben de hele dag een beetje uit mijn hum......weet niet wat er is, maar dat heb ik wel vaker tijdens de vierdaagse. Daar kom ik wel overheen......mijn knie houdt het goed en blaren heb ik (nog) niet, een kleintje onder mijn hiel dat is alles. Maar pijn is een emotie en emotie kan je uitschakelen dus we gaan gewoon verder! Vierdaagsetranen horen er een beetje bij....
Vanaf hier lopen we zonder rust maar de finish, vanaf Berg en Dal loop je als het ware een "heuvel" af naar beneden. In Nijmegen aangekomen lopen we door de "witte straat", waar de mensen op straat in het wit een feestje vieren, alles is wit versierd, en door de "rode straat", hetzelfde maar dan in het rood. Door deze straat moet ik straks fietsen maar tegen de tijd dat ik op mijn fiets stap zal het wel opgeruimd zijn!
16.44 word ik gescand, ik heb nog een kwartier over! Daarna een lekker biertje op het brandweerplein. Mijn knie heeft zich goed gehouden en ik besluit niet meer naar de fysio massage te gaan, ik ben laat en te moe om mij nog te gaan haasten.
Na een heerlijke maaltijd gemaakt door Annemiek sluit ik de dag af met kijken naar tv Gelderland.

Dag 4 Cuijk

Fris en fruitig - nou ja, na een paar blaren doorgeprikt en afgeplakt te hebben - stap ik weer op mijn fietsje naar de wedren. Na een startersbakkie gaan we weer lekker vroeg op pad, 05.21 worden we weggescand. Een beetje slaapwandelend lopen we door de straten van Nijmegen tot het Shell station waar mijn maatje iets in de schoen voelt, en we even langs de kant gaan zitten bij mensen die twee stoeltjes vrij hebben. We voelen ons even publiek en moedigen de lopers aan wat hilarische momentjes oplevert, ik heb gewoon spierpijn in de kaken van het lachen!

Bij de Hatertse brug zien we Mar en Erik stevig doorstappen, die redden het wel.
Ik heb de eerste pauze gepland bij St.Walrick, maar voordat we daar aankomen hebben we een leuk gesprek met Patricia en Wendy. Bij de rustplek aangekomen nemen we afscheid en zoeken een plekje wat niet meevalt, het is bijna vechten om een stoel. Uiteindelijk lukt het wel en de appeltaart en kersenvlaai smaken voortreffelijk! Hmmm....de vierdaagse is niet compleet zonder deze lekkernij.

Het is vandaag een heerlijke dag om te wandelen qua temperatuur en het zal ook droog blijven. Gelukkig hoeven we geen regenkleding mee te nemen! We lopen lekker naar Overasselt waar ik een fijn plasadresje vind. Die dixies......niks voor mij hahaha.
Hier gaan we even een kerk binnen, een kaarsje branden voor Marina. Als ik de kerk uitloop, komen we Karin tegen, een Spijkcitygirl! Maar als we in gesprek raken gaat haar telefoon en weg is ze!

De dijk naar Linden is lang, heeeeel lang. Maar omdat we steeds met iemand anders in gesprek raken en lopen te dollen met anderen lopen we ongemerkt de dijk af. Een heeeeele lange rij voor de dixies zet ik op de foto, gelukkig hoef ik hier niet in te staan! Op de brug over de Maas komen we Patricia en Monique tegen, en Bert is verstoppertje aan het spelen, die duikt ineens op aan het eind van de Brug.

De volgende pauze is gepland bij Gerard en Marja in de camper vlakbij de ingang van Linden. Een heerlijke onderbreking met een broodje bal en een kopje thee. Een jonge knul komt op de camper afgelopen en vraagt zuchtend en steunend of hij mag gaan zitten hier en ook hij wordt in de watten gelegd! Iedereen is gewoon welkom bij deze gastvrije mensen!

En dan lopen we door Linden, het thema voor vandaag is romantiek. De bewoners hebben hun best gedaan, hun tuintjes zijn prachtig versierd en mijn fototoestel maakt overuren. En we zien zelfs een bruidspaar lopen, ik herken haar van tv-beelden van vorig jaar waarin ze vertelde dat haar man ernstig ziek was. Nu heeft ze kennelijk een nieuwe liefde gevonden....

Na Linden lopen we een stukje van de route van de Kennedymars van Cuijk richting Beers. Hier is het tijd voor een kopje soep. Na de soep gaan we verder maar ver komen we niet want we zien weer een paar wandelvrienden zitten en gaan er even bij zitten.
Dan wordt het toch tijd om verder te gaan, Cuijk wacht!

Bij een plasadresje vraagt de bewoonster of ik in ruil voor deze service reclame wil maken voor hun website, en dat doe ik met plezier! Ik laat mezelf fotograferen met het bord waar de website op staat: zorgvilla Later blijkt mijn huisgenoot in het logeerhuis (er slapen nog 3 dames) ook bij dit adres een sanitaire stop had......wat toevallig!!
Dan lopen we verder tot Cuijk waar de pontonbrug ligt. Die wordt ieder jaar speciaal voor de wandelaars over de Maas gelegd door het leger. Met de mooie kerk op de achtergrond nemen we foto's van het spektakel als we even uitpuffen op het gras.
Nog ruim 14 km is het nog naar de finish!

In Mook begint de Via Gladiola maar die is nog erg lang! Eerst nog naar Molenhoek en Malden. In Malden zit de Oase weer, onze laatste rust. Veel wandelvrienden zijn hier te vinden en we worden wederom in de watten gelegd, warme balletjes en wat te drinken!
Mijn doel was om rond 15.00 uur bij Eric te zijn en dat lukt nog ook! Dus nog tijd genoeg voor de laatste 8 km!!

Heerlijk ontspannen loop ik naar de finish, op 3 km voor de eindstreep staat Hans om mij aan te moedigen, hij haalt me straks op. Ik krijg van iemand langs de route een bekertje Boswandeling....hmmm lekker! Hierdoor vlieg ik over het parcours en als ik Hans langs de kant zie vlieg ik in zijn armen, en moet vreselijk huilen. Door lopers word ik getroost dmv een schouderklopje en ga weer verder.
Met het bekertje in de hand loop ik langs het publiek en zodra deze leeg is krijg ik ongevraagd er weer bier in. In een roes loop ik op de finish af, wat is dit kicken zeg! Ik geniet met volle teugen van de victorie, ik voel mijn voeten niet meer, de vermoeidheid ook niet, ik voel me onoverwinnelijk hahaha!
Ik meld mij af bij het bordje 9-16, ook weer een nieuwe procedure want nu hoef je niet in een lange rij te gaan staan. Hier krijgen de mensen die de beloning 9 t/m 16 krijgen, daar val ik dus onder want ik ga mijn tiende kruisje ophalen!!
Met mijn beloning in de hand loop ik naar het brandweerplein en zie ik Fred lopen. Ik raak, door de alcohol en adrenaline, wat emotioneel en Fred vangt mij op. Samen maken we nog een finishfoto, net als vorig jaar. Daarna puf ik uit op de wedren bij de wandelvrienden van Fred waar ik uiteindelijk ook door Hans gevonden word.
We vieren een feestje op de overwinning, iedereen heeft de finish gehaald, Fred voor het eerst op de 30 km. Na nog een groepsfoto neem ik afscheid en ga mijn fiets ophalen, ondersteund door Hans fiets ik langzaam naar de Broerdijk waar de gastvrouwen op mij wachten. De gasten zijn inmiddels vertrokken.
Ik rij samen met Hans weer naar Spijkcity, moe maar heel voldaan over deze fantastische vierdaagse! Ik heb genoten van alles, de wandelaars, de mensen langs de route, de perfecte verzorging, het superfijne logeeradres, de massages en de heerlijke maaltijden, kortom: het wordt weer afkicken en aftellen naar de volgende Vierdaagse!

bekijk hier mijn fotoverslag

zondag, juli 09, 2017

Rondje Zuidland 9-7-2017 / 15,7 km


Vandaag heb ik de aller- aller- allerlaatste training gedaan voor Nijmegen. Nou.....training? 15 km in een rustig tempo en het is heeeeel warm vandaag! Via Spijkenisse Noord, het Carlton Hotel en het Mallebos de polders in richting Zuidland. Via het voormalige trampad lopen we op Zuidland aan en dan hebben we er inmiddels bijna 10 km op zitten. In het centrum van Zuidland bij Blessing een kopje koffie en een lunch. Na een uur vertrekken we weer en lopen langs een "struikel steentje". Een gedenksteen ter nagedachtenis van iemand die daar woonde en in Auschwitz is vermoord. Ik sta er even bij stil en maak een foto.....

Dan weer verder via Park Zuidland met zijn mooie huisjes voor de bemiddelde mensen onder ons. Het is een soort vakantiepark. Mooi hoor, ik vergaap me aan de mooie stulpjes. En dan lopen we via het stille dorpje Simonshaven, het kerkje de skyline van Spijkenisse tegemoet. We komen vandaag veel fietsers en wandelaars tegen, het is er een mooie zondag voor.

Na 5 km komen we moe maar voldaan weer thuis, in totaal 15.7 km afgelegd. Mijn nieuwe schoenen zitten erg lekker en ik heb er weer een paar paaldansfoto's bij!! Nu een weekje rust, volgende week dinsdag 18 juli sta ik weer aan de start voor mijn 10e Nijmeegse vierdaagse!

zaterdag, juni 24, 2017

Amersfoortse tweedaagse 23-24 juni 2017 / 70 km

Dag 1
Al lang geleden heb ik mij ingeschreven voor mijn jaarlijkse uitje naar Amersfoort, de tweedaagse. Daar verheug ik me ieder jaar weer op, een weerzien van bekenden en soms nieuwe ontmoetingen en daarbij een flink stukje wandelen door de mooie natuur.
Ik logeer die dagen bij mijn schoonouders in Voorthuizen, dat is dichterbij dan Spijkenisse en donderdagavond rijden Hans en ik daar naar toe.
Na een korte nachtrust sta ik vroeg op, de start is al om 7.00 uur maar omdat Hans mij wil afzetten voor de deur van de startlocatie aan de Gashuislaan hoef ik me niet te haasten. Daar aangekomen is het al druk en zie een lange rij bij de aanmeldtent en tevens een paar bekenden waar ik bij ga staan, de rij gaat zo best snel. Dit keer ben ik niet mijn startkaart vergeten en ik krijg mijn knipkaart en een routebeschrijving. Die blijft de hele dag in mijn tas zitten want het is goed gepijld. Hoewel ik later op de dag toch een paar pijlen mis maar daarover later meer........

Na onze startknip gekregen te hebben lopen we al kletsend door de bebouwde kom van Amersfoort die we al snel verlaten voor de bossen. Na een kilometer of 9 is de eerste rust bij De Stoeterij en ik word getrakteerd op een kopje koffie. Lekker daar ben ik wel aan toe. Het is vandaag heerlijk weer, sommigen zullen het te warm vinden maar ik vind het heerlijk, lopen in een korte broek en topje. Ik heb een nieuw broek-rokje, het zit heerlijk en ik krijg grappig bedoelde opmerkingen daarover maar daar kan ik alleen maar om lachen. De lachspieren hebben ook training nodig!

Na de rust lopen we het militair terrein "De Vlasakkers" over. Daar mogen we alleen maar met een inschrijfbewijs over lopen die aan het begin van het terrein gecontroleerd wordt. Veertien kilometer lang breed asfalt, kronkelend over het terrein en ook nog eens af en toe glooiend omhoog en omlaag maakt het een pittig stukje lopen maar al kletsend met elkaar lopen we ongemerkt weer de bebouwde kom in om vervolgens aan te komen bij de volgende rust, voetbalvereniging het Vliegdorp in Soesterberg. Ik zoek meteen het toilet op en we zoeken een plekje buiten de kantine om uit te rusten. Hier zitten we vrij lang.

Als ik met Rina loop te kletsen komen we langs het Nationaal militair museum en heb ik een sanitaire stop nodig, Rina loopt door want ik haal haar zo wel in. Tenminste, dat is de bedoeling maar hoe langer ik doorloop hoe minder mensen ik zie. Ik kom René en zijn maatjes tegen, met hen klets ik een paar kilometer als zij vervolgens stoppen voor een sanitaire stop en ik doorloop maar nog steeds geen Rina te bekennen. Dan zie ik de fotograaf en word ik in mijn uppie op de foto gezet. Mijn maatjes zijn nergens te bekennen. En hier gaat het mis want opeens zie ik mensen van een pad links van de spoorwegovergang komen, ik vraag welke afstand zij lopen. De 40! Hè??? Ik ook maar ik kom ergens anders vandaan! Ik zie ineens Melvin en Margareth lopen en ik weet dat zij 40 doen, ik loop met hen mee naar de volgende rust die niet ver meer is, sportpark Peijnenburg. Als ik daar aankom zie ik André en consorten en als ik die gezichten zie als ik aankom.......vol ongeloof dat ik daar al ben want dat KAN niet!! Toch wel, ik heb gewoon een paar pijlen gemist!! En echt niet bewust hoewel daar zwaar aan getwijfeld wordt door sommigen.......

Hetty, Silvia en Ron komen aangelopen en ik vertel hen het verhaal, ook zij zijn verbaasd. Na enige tijd komen Annika, Andries, Adri, Ingeborg en Sylvia er aan. Bij hen blijf ik een tijdje zitten zodat mijn totale rusttijd meer dan een uur bedraagt! Ik ben zelf ook verbaasd.....hoe kan ik toch in hemelsnaam die pijlen gemist hebben???
De afstand tot deze rust blijkt ook nog langer geweest te zijn dan aangeven op de routebeschrijving, niet 8 km maar 11 km!!

Vanaf hier lopen we over betonpaden door het bos, langs de dierentuin van Amersfoort naar de volgende rust, de Kabouterhut. Dit is niet de officiële rust de Vlasakker maar hier kan je lekker buiten zitten en worden we bediend. Ik zie twee dames met een heerlijk ijsje, verse aardbeien en vanille-ijs met slagroom, daar heb ik trek in!!
Zogezegd zo gedaan, ik geniet ervan en Syl zet het op de foto.
Na een sanitair bezoek gaan we weer op pad voor de laatste kilometers, de bebouwde kom van Amersfoort. Het laatste stukje lopen Annika en ik zoals we vroeger liepen maar ik denk dat dit niet veel uitmaakt met de route zoals hij nu is, misschien zelfs wel langer want de finish komt maar niet in zicht! Eindelijk, we zien de ingang van het sportpark en we leveren onze knipkaart in, en gaan bij onze wandelmaatjes zitten. Ik app Hans dat ik er ben en ik wacht daar op mijn ritje naar huis, lekker luxe hoor!
Na nog even nagepraat te hebben neem ik afscheid en ben ik blij dat ik snel onder de douche mag zo, het was een warme dag! Vanavond gaan we lekker uit eten om Hans zijn verjaardag te vieren! Een heerlijk einde van een lange en mooie wandeldag.......

Dag 2

Na een korte nachtrust ga ik weer met Hans naar de startlocatie om samen met mijn wandelvrienden dag twee te lopen. Het weer is compleet omgeslagen, er wordt zelfs regen verwacht! Mijn jasje zit nog bij Michel in zijn tas en ik hoop hem te zien bij de start want ik loop nog in mijn T-shirtje. En ja hoor, vlak voor de start zie ik hem en ik word herenigd met mijn jasje....
Vlak voor de start zie ik ook Sjaak lopen en we spreken af een selfie te maken onderweg voor Jolanda, mijn schoonzus en een oud-collega van Sjaak.

De route tot de eerste rust gaat voornamelijk door bosrijk gebied met zandpaadjes en af en toe een paar gemene klimmetjes! Dag twee is de zwaarste dag! En het begint ook zwaar te miezeren helaas, maar ik doe geen regenkleding aan.
Als we bij Bergzicht aankomen, de eerste rust op 10 km gaan we lekker binnen zitten. Er wordt koffie met appeltaart gehaald maar ik hou het bij een koffie met een eigengemaakte pannenkoek. Daar zit Sjaak ook en voordat ik vertrek laat ik door een medewandelaar een foto maken. Hier zitten we vrij lang, bijna een uur, en gaan weer op pad. Dit keer kiezen we ervoor de 30-km route te lopen omdat het zulk slecht weer is, sommigen zijn niet gebouwd voor regen en het gemopper is niet van de lucht!
Samen met Andries lopen we al moppentappend en zingend naar de volgende rust bij het Henschotermeer maar als we daar zijn regent het nog steeds en je kan daar niet binnen zitten. We wachten nog even op de achterblijvers en na enig overleg besluiten we de route te vervolgen.

Het Henschotermeer is een prachtig stukje natuur. We maken een rondje eromheen. Dit komt altijd terug in deze tweedaagse maar het verveeld nooit. Ik weet nog van mijn eerste tweedaagse dat ik hier vreselijk veel last van blaren had en dat ik toen bij de EHBO gezeten heb, dit keer heb geen last daarvan.

Omdat we er al een flink stuk op hebben zitten ben ik nu wel toe aan een rust! De volgende is bij de Valleiruiters en ook daar moet je buiten zitten, of in een ongezellige stal waar je om een stoel moet vechten. Sylvia weet een leuk tentje in de winkelstraat van Woudenberg en we besluiten daar onze rust te pakken. We kunnen daar heerlijk overdekt op het terras zitten, en worden we door de aardige bediening in de watten gelegd. Ik bestel een tosti en als die arriveert val ik aan, ik ben er echt aan toe en hij smaakt voortreffelijk!! Ook hier zitten we vrij lang en ik word wat kil van de vochtigheid.
Het wordt weer tijd om op te stappen hoewel de zin om weg te gaan ontbreekt. Maar ja, we mogen nog een stukje afleggen!

Het blijft miezerig weer, en met flinke tegenzin stappen we de laatste kilometers weg, op naar de volgende en laatste rust bij de YMCA. Maar voor we daar komen lopen we weer op onverharde paden. Ik moet even plassen en zoek een boom maar als ik klaar ben doe ik gehaast mijn tasje om want ik denk dat mijn maatjes doorgelopen zijn. Die blijken op mij te staan wachten maar in de haast verstap ik mij en kus de grond!! Ja hoor.....het is weer zover! Gelukkig zonder al te veel schade want de grond was zacht. Na een provisorische schoonmaakbeurt gaan we weer verder.....
Andries kan heel goed zingen en als we uitgekletst zijn en geen inspiratie meer hebben zet hij het op een zingen. Genietend van zijn stem en de tekst van Ons dorp maar dan in de Turkse versie Ons dorp komen we aan bij de YMCA. Onder een afdakje genieten we van de rust en Andries besluit hier te stoppen, hij gaat met zijn vrouw terug. Later zien we hem weer bij de finish.
Het laatste stukje is hetzelfde als op dag 1 maar nu lopen we de officiële route. Die blijkt inderdaad een stuk korter te zijn dan de oude!
Ik meld mij af en krijg een medaille voor 10x Amersfoort, Syl legt het vast op de gevoelige plaat. Ik groet André en Michel die allang binnen zijn en ga in de tent zitten. Ik stuur Hans een app dat we binnen zijn en ik geniet nog even van een finishbiertje. Dit waren weer twee hele leuke wandeldagen, niet zozeer het wandelen maakte het leuk maar vooral de mensen er omheen. Genieten van elkaar en van de schoonheid van de natuur maakt dit mijn favoriete wandel evenement! En tevens mijn laatste "training" want ik neem even een wandelpauze tot de Nijmeegse Vierdaagse over drie weken.
Moe maar voldaan neem ik afscheid van iedereen en ga weer met Hans naar Voorthuizen. Na een heerlijke douche en avondeten gaan we weer op huis aan.
Tot volgend jaar!!!


hier een paar foto's

zondag, juni 18, 2017

Halve van Hoogvliet 5 km hardlopen 18-6-2017


Mijn derde "loopje" vandaag! Ik loop tegenwoordig ook "hard", nou ja voor mijn doen dan! Eerder liep ik de Halve van de Haar april, daarna de Verkerkloop in april en nu dus in juni de Halve van Hoogvliet, lekker dichtbij! En het gaat hierbij dus om een rondje rennen van 5 km en geen halve marathon ofzoiets!

Deze zondagmorgen is er heel warm weer voorspeld en ja hoor, als we op de fiets stappen hebben we geen jasje nodig, het is heerlijk op de fiets. Op de Binnenban, waar de start is, is het al druk. Hoewel het aantal lopers wel tegenvalt, ik had er meer verwacht. De start van de 10 km en de halve marathon is tegelijk, om 11.00 uur. De spieren zijn losgemaakt d.m.v. een gezamenlijke warming up maar daar deed ik niet aan mee.......

Wij, de 5-km lopers mogen een kwartier later starten. Ik sta te wachten in het startvak op het sein en Hans maakt alvast een foto van me......een voor- en een na-foto.
Ik heb mijn handflesje bij me want ik hoorde dat er geen water langs de route staat, dat vind ik wel slecht maar ja......

Na het startsein word ik door Hans uitgezwaaid en ik ga de Binnenban op, ik raak meteen al in de achterhoede but who cares??? Een wat oudere man en een jonge knul blijven wel in mijn buurt, zij lopen net een tikkeltje harder. En opeens, als ik de rotonde passeer van de Aveling, gaat mijn muziek uit!!! Balen......ik ga als ik in de schaduw van de bomen loop kijken of ik het kan fixen want het liefst loop ik op lekkere stampmuziek. Maar helaas, het lukt niet goed. Waardoor ik ook niet lekker loop. Het is ook wel echt TE warm hoor!! De oudere man is ook heel vaak aan het wandelen zie ik. Ik passeer hem wel en hij maakt een opmerking over de warmte.

Als ik voorbij de Spijkenissebrug kom, zie ik de fotograaf van de organisatie en ik zwaai uitbundig! Leuk voor later.....
Op het 3 km punt zie ik Hans staan, en het gaat eigenlijk best wel lekker. Totdat ik de Aveling weer langs moet lopen, naar de Endenhout. Nu krijg ik het zwaar en ik heb voortdurend kleine wandelpauzes. Er staat een bewoonster met water maar ik neem het niet aan omdat ik zelfvoorzienend ben. Bijna zit ik op 4 km als ik de Hoogvlietse dijk op moet, ja.......een heuveltje!!! Pfffff ook dat nog! Die wandel ik maar eventjes. Dan zie ik het kerkje van Hoogvliet in de verte en weet ik dat het niet ver meer is. Een paar dames die in de schaduw van de brug zitten moedigen mij nog aan en ik zet er weer de vaart in naar de finish. Daar staan Hans en Linda! Ik heb het weer gedaan maar ik heb de tijdklok niet gezien, ik weet niet wat mijn tijd is want Evy stopte er ook mee......wat een pech.

Ik heb ondanks de hitte wel een leuk loopje gehad! Na het in ontvangst nemen van mijn medaille en een flesje water kom ik in de schaduw van een boom een beetje bij. En dan fietsen we weer naar huis terug, op naar het strand!!!
meer foto's hier

zondag, juni 11, 2017

13e Kippenloop 10-6-2017 / 28 km

Voor de derde keer op rij en zeven keer in totaal loop ik vandaag weer de Kippenloop in Katwijk. Dat is een sponsortocht voor het KWF. De loop is genoemd naar Gijs van den Oever, een wandelaar die als bijnaam "De Kip" had, hij was een geliefd persoon in Katwijk en is in 2004 gestorven aan kanker. Zijn vrienden wilden hem in 2005 eren door een wandeltocht te organiseren, dit is uitgegroeid tot een groot evenement, er mogen maximaal 6000 personen meelopen. Vorig jaar was de totale opbrengst € 270.000!!
In 2007 deed ik voor het eerst mee en de route is nog steeds hetzelfde wat ik persoonlijk wel jammer vind maar het is wel een mooie route, over strand en door de duinen weer terug.

Ik ga deze zaterdagochtend al vroeg op pad omdat mijn wandelvrienden Hetty en Andre de 42 km lopen en vroeg willen starten, om 6.45 uur. Ik ruil mijn startkaart om voor 42 km, ik zie wel hoe het gaat. We kunnen nu in ieder geval samen starten. Bij de koffietent zie ik een paar kennissen en terwijl ik met hen sta te kletsen komen Hetty en Andre er al aan, Anja is ook meegekomen, een wandelvriendin van Hetty. En zo starten we precies om 6.45 uur de wandeltocht, met een ommetje door de duinen lopen we richting het strand en de eerste verzorgingspost waar koffie en een krentenbol te krijgen is. We nemen een bakkie maar gaan niet zitten, er is nog maar 4,8 km afgelegd.
Er is mooi weer voorspeld maar tot nu toe ben ik nog blij met mijn jackje, er staat een straffe wind en het is droog! Tot aan de volgende rust lopen we gezellig kletsend langs de vloedlijn waar het eb is, dus het loopt lekker door. We zien zelfs een zwemmer in de branding, zijn kleding ligt op het strand.

De strandopgang naar het Wassenaarse duin op 9 km is de volgende stempelpost waar we een banaan krijgen en een flesje Sourcy. Heerlijk even bijkomen, er is een bankje vrij op het terras. Gezellige muziek klinkt uit de speakers en gelukkig nog geen rijen bij het toilet, het is niet druk met 42 km wandelaars.

Na deze rust gaan we de duinen in, hetzelfde als alle andere keren. Echter deze keer ga ik bij de splitsing 25-42 km de andere kant op dus dit keer is de route toch een stukje anders dan anders. We komen een paar bunkers tegen en zgn. drakentanden en en daar worden veel foto's van gemaakt. Het is heerlijk lopen in de duinen, al zijn de paden wel onverhard en niet echt vlak en mijn knie gaat een beetje opspelen. Ik besluit bij de "kippenpotenrust" de route van 25 te lopen. Hier komen we Andre Hetty en Anja weer tegen, die zitten er al een tijdje en gaan weer door als wij onze kippenpootjes gaan oppeuzelen. Ze zijn dit keer wel erg klein en daarom krijgen we er drie na het inleveren van een bonnetje. Ze smaken heerlijk!!

Het is hier heel gezellig maar we moeten door en na een sanitaire stop doen we dat ook. Dit laatste stukje is ook weer hetzelfde, best saai lopen zo langs de weg. En dan gaan we gelukkig weer de duinen in. Daar zien we in de verte een observatiebunker. Ik ben daar altijd aan voorbij gelopen maar nu hebben we tijd genoeg en besluiten het klimmetje naar boven te doen om er te kijken. Het is een pittige klim maar we worden beloond met een fenomenaal uitzicht! Het is helder weer en kunnen best ver kijken, we zien de wandelaars als kleine stipjes aan de horizon voorbij schuifelen.

Na deze onderbreking nemen we de trap weer terug naar beneden om aan te sluiten in de stoet wandelaars die naar de laatste verzorgingspost lopen, de kippensoep wacht!
We nemen heel even de tijd om dit lekkere soepje tot ons te nemen om vervolgens de laatste km's naar de finish te lopen. Die is sinds een paar jaar niet meer op de boulevard maar in het centrum van Katwijk en dat vind ik erg jammer. Veel te druk!!

Met een bonnetje krijgen we een medaille en we halen een sticker voor het wandelboekje maar de rij voor de gratis kibbeling of haring is zo ontzettend lang dat we besluiten om een finishdrankje te halen in een strandtent, een heerlijk einde van een zonnige en gezellige wandeldag.
Op de website lees ik dat er dit jaar een record bedrag van € 300.000 is opgehaald!! Ik wil alle vrijwilligers en organisatie weer bedanken voor deze mooie en goed georganiseerde wandeltocht. En alle wandelaars bedankt boor het doneren! Mijn maatjes bedank ik voor het lachen!!!
klikkerdeklik en zie hier meer foto's

maandag, juni 05, 2017

2e Andre vd Hoef Verzekeringen Wandeltocht 4-6-2017 / 40 km


Na het succes van vorig jaar, toen Andre voor het eerst een eigen wandeltocht organiseerde, ga ik dit jaar voor de tweede keer de uitdaging aan: 40 km in en om Scherpenzeel wandelen. Hans en ik gaan vrijdagmiddag voorafgaand aan de wandeldag naar het Boshotel te Overberg, dichtbij Scherpenzeel omdat ik dan niet zo heel vroeg op hoef te staan, het is 9 minuten rijden naar het kantoor van Andre vanaf Overberg. We gaan 's middags nog even naar de sauna in het hotel, een privesauna want er is verder niemand.......

Zaterdag rijden we naar het kantoor van Andre waar de startlocatie is, en er zijn al meerdere wandelaars gearriveerd. Ik begroet diverse bekenden en maak kennis met nieuwe wandelaars en als het 8.00 uur is kunnen we bewapend met een uitgebreide routebeschrijving op pad. Ik heb al gezien dat de rusten goed zijn aangegeven, daar hou ik van!

Het is lekker weer, af en toe een flinke windvlaag maar verder een lekkere temperatuur want ik kan in korte box lopen! Mijn vestje heb ik al in de auto achtergelaten en een dun jasje gaat mee......die heb ik wel af en toe nodig.
Gezellig kletsend met Olga, die voor het eerst mee gaat, komen we aan bij de eerste rust Mon Chouette. Andre heeft een plekje voor ons gereserveerd en ik kan mijn schoen even uitdoen want het voelt niet lekker. Sjaak heeft plakspullen bij zich en ik laat mij beplakken, mijn voet welteverstaan! Er worden foto's gemaakt en ik lig in een deuk want het kietelt aan mijn voet. Gelukkig voelt het daarna beter aan en na de thee kan ik opgelucht mijn weg vervolgen. Hans is ook nog even hier naartoe gekomen om daarna naar zijn ouders in Voorthuizen te rijden.

Vanuit het theehuis lopen we direct de Liniedijk op, een onderdeel van de Grebbelinie. Af en toe wordt de weg verspert door op- en afstapjes wat de snelheid uit de route haalt maar je zet wel weer andere spieren in beweging!
Op de dijk is het ook 11 uur, tijd dus voor een zogenaamd "11-uurtje". Van Esther hoorde ik dat iemand tijdens de Eerste Wereldoorlog besloten heeft dat we niet moeten vechten maar drinken en dat er op dat moment, om 11 uur dus, de gevallenen overal ter wereld herdacht wordt, elke dag weer! Dat vind ik een mooie gedachte en na deze onderbreking gaan we weer verder, op naar de volgende rust verzorgd door de zoon en schoondochter van Andre. Maar jee.....die Laagerfseweg is wel erg lang! Waar is die rust nou?? Onderweg zie ik nog een paar leuke vogelhuisjes die te koop zijn, die zet ik even op de foto voor een vriendin die daar naar op zoek is.

Eindelijk, we zien in de verte het felle shirtje van Michel daar waar de rust is. Als we daar aankomen worden we begroet door iedereen die daar al zit en wij nemen de tijd voor een bakkie en wat lekkers. We zitten er niet lang want we hebben er net 19,3 km erop zitten.

Vervolgens lopen we op klompenpaden en langs landgoed "de Laan" en door het mooie natuurgebied van de Amerongse berg. Het is genieten van al dat natuurschoon en de route gaat langzaam omhoog. We komen langs een ander landgoed "de Hek" en langzaam maar zeker doemt daar de derde rust op, Bosrestaurant Overberg, ja dat is dezelfde als waar wij gisteren gegeten hebben. Het is druk op het terras, dat is niet zo gek met dit weer! Het duurt even voordat we voorzien zijn van een natje, het blijkt niet te overzien zijn voor de bediening. Sommige wandelaars vertrekken weer omdat zij er al een tijdje zaten, wij gaan eerst nog even toiletteren. We hebben er nu 26,5 km op zitten en ik begin het een beetje zat te worden. Raar......dat heb ik nooit. Zou de Kennedymars van Cuijk twee weken geleden me parten spelen? Ik weet het niet maar ik moet mezelf bedwingen niet te stoppen. Aan de route ligt het niet, die is geweldig mooi, en het ligt ook niet aan het gezelschap. Je hebt wel eens van die dagen.....

De 6,3 km naar de volgende rust gaat door stedelijk gebied en over polderwegen. Als we de snelweg weer onderdoor gaan herken ik dit nog van vorig jaar en weet ik dat de rust bij de zendmast is, die zien we heeeeeel langzaam dichterbij komen. Ik kom tot de ontdekking dat ik vergeten ben mijn fles water bij te vullen en ik ben blij als we de rust bereiken, want we krijgen een flesje water en een heerlijke vers fruit salade! Hier kom ik echt van bij....dit doet een (vermoeid) mens goed!

Nu komen we op het punt waar ik vorig jaar verkeerd ben gegaan en Andre zorgt ervoor dat ik de pijl(en) niet over het hoofd zie, hij staat daar te wachten hahaha! Een hilarisch moment want ik snap nu nog niet dat ik die toen over het hoofd heb gezien!

Het is nog maar een klein stukje naar de finish, 6 km ongeveer, maar elk bordje en aanwijzing tel ik af, Andre haalt ze intussen ook meteen weg omdat wij in de achterhoede lopen. Aan het eind van de route zie ik Hans al staan en weet ik dat we de tocht volbracht hebben......ik ben blij dat ik er ben!! Het kostte me meer moeite dan dat ik gewend ben maar ondanks dat heb ik wel weer genoten.

Na nog even nagekletst te hebben met een drankje, een mooie medaille rijker en ook nog een stempeltje voor in het boekje nemen we afscheid van iedereen en vertrekken Hans en ik naar Voorthuizen. Andre en familie bedankt voor deze geweldige dag, ik heb genoten en de verzorging was top!!
hier nog een paar foto's van o.a.Hetty, Andre en Sjaak

zondag, mei 21, 2017

2e Kennedymars Cuijk 20-5-2017 / 81,3 km


De tweede Kennedymars van Cuijk begint net zoals vorig jaar in de B&B van Ruud de Rijke maar nu verblijven we daar twee nachten. De eerste nacht is heel kort omdat de start al om 05.00 uur is en de wekker al op 3.45 uur staat! Ik heb ook een afspraak gemaakt om Truus met haar zus Esther op te halen vanaf Brass29, het hotel waar zij verblijven. Zo gezegd zo gedaan, ze staan al klaar als we aan komen rijden. Voordat we echt weg kunnen moet Truus nog even terug om haar autosleutels te halen, die liggen nog in haar jaszak in het hotel maar uiteindelijk stappen we voor de ingang van De Bond uit, de startlocatie van vandaag. Het is enorm druk want de opkomst is hoog: 580 deelnemers. De vorige editie was zo goed verzorgd, mond-tot-mond reclame deed de rest!

Hans parkeert de auto verder weg en komt ons uitzwaaien als het startsein gaat. Ik ga samen met Andre lopen en gespannen wachten we dat sein af wat maar niet komt.....15 minuten moeten we daar op wachten maar dan kunnen we weg, de zonsopgang tegemoet. De kade langs de Maas is bekend van de Nijmeegse vierdaagse en op dag vier is het hier erg druk, nu lopen we in alle rust hier en er is geen pontonbrug. Het is wat bewolkt en fris dus helaas geen mooie luchten te zien. Ik zet wel wat wandelmaatjes op de foto.

Er zijn veel herkenningspunten van de Nijmeegse, zo lopen we over een dijk die verdacht veel lijkt op de dijk van Overasselt naar Linden. We zijn wel in de buurt maar of het ook echt die dijk is??? Hij is wel lang en er loopt een lang lint van wandelaars. We kletsen wat en lachen wat en dan doemt ineens de eerst rust al op, we hebben er inmiddels 11 km op zitten. Monique sluit zich bij ons aan en gaan samen hier een broodje eten, ik hou het bij een bakkie koffie en zet wat bekende wandelaars op de foto.

We willen niet al te lang rusten want de dag is nog lang en we krijgen nog genoeg rustmomentjes. Veel bekende plekken van de vierdaagse komen we tegen, zelfs het pad vanaf de brug naar Linden, maar nu lopen we hem andersom! Een kort stukje maar om vervolgens het natuurgebied rond Linden in te lopen. Hier lopen ook veel Schotse Hooglanders en zijn een gewild foto object. We lopen een groot gedeelte van de vierdaagse route richting Beers maar gaan er dit keer niet rusten, we lopen een stukje door het dorp Beers tot de volgende rust weer opdoemt, we hebben er nu 20 km op zitten.
De kampeerboerderij De Tienmorgen in Beers, daar is vla te krijgen maar als ik ga halen dan istie op, ik krijg een halve beker. Jammer....
Ik vraag een aantal wandelvrienden die hier zitten: jullie zitten zeker al lang, met andere woorden mag ik zitten? En Peter staat gewillig op, ze zijn inderdaad van plan te vertrekken. Ik maak nog wat foto's van Marijke en Erik, die zitten te dollen met zonnebrillen.....
Dan lopen we weer door een mooi natuurgebied en langs kasteel Tongelaar waar ik een leuke wegwijzer op de foto zet.

Op 25 km is er een eigen post van de organisatie bemand door Remy de organisator van deze mars en hij deelt eitjes uit die hij hoogstpersoonlijk heeft gekookt. Heerlijke energie voor de komende kilometers. En een slokje water gaat er ook wel in, mijn flesje is weer vol om door te gaan.

Op weg naar de volgende rust, het natuurkampeerterrein De Herder-inn in Mill lopen we langs een groot natuurgebied de Kuilen, een strandbad en gegraven plassen omzoomd door het Langeboomse bos.
Bij deze rust op 33 km zie ik Hans weer, hij staat mij tijdens deze monstertocht bij met alles wat ik wil. Hij gaat voor ons een soepje halen. Een soepje?? Een hele grote kom groentesoep krijgen we voor onze kiezen. Helaas is de groente wat aan de rauwe kant en is de soep lauw, maar de smaak is goed al krijg ik hem niet helemaal op..... De meiden Aike, Jaqueline en Carola nemen het ervan, zij halen een gebakje!

Nog vier kilometer tot de volgende rust en die gaan grotendeels door mooi natuurgebied en ik geniet met volle teugen, we volgen de lintjes die geknoopt zijn aan de boomtakken. Maar soms ontkom je niet aan lange, rechte stukken parcours, we lopen een flink stuk langs de autoweg. Dat heet "kilometers maken".
Als we bij de camping op 37 km aankomen zegt Andre dat we hier niet gaan rusten, veel te vroeg na de vorige want we willen een mooie tijd neerzetten. Het is mijn tiende Kennedymars en het lijkt me wel leuk om rond 22.00 uur te finishen maar daarvoor moeten we niet te lang en te veel rusten. Echter roepen twee mannen dat we vooral wel van het aangeboden fruithapje moeten genieten dus vooruit dan maar, we gaan even naar binnen. Maar het hapje wordt lopend verorberd nadat ik mijn waterfles laat bijvullen met ijskoud water uit de tap.
Ik zet nog een leuke geboorte aankondiging op de foto en we gaan weer doorrrrr....

We komen nu in het plaatsje St.Hubert en zien de Heimolen (?) staan die op de foto gaat. Het plaatsnaambord ontkomt ook niet aan het gebruikelijke paaldansmomentje.
Op weg naar het plaatsje Haps, waar de volgende rust op 43 km is in een basisschool De Bongerd. Daar staan ook de tassen te wachten maar ik heb geen tas, Andre wel en hij gaat zich omkleden in wat luchtigere kleding, ik hou het bij mijn lange broek want ik vind het bij tijd en wijle nog erg fris. Hier is een soepje beloofd en een gebakken ei maar als ik de school inloop staat er een lange rij in een met baklucht gevuld lokaal, ik heb al geen trek meer. En de soep is op! Ook weer jammer....
Hier staat Angelique om de wandelaars van het forum aan te moedigen, wat lief!

We zoeken een plekje in de schaduw en Hans loopt af en toe heen en weer om wat te drinken te regelen en een (zelfgemaakt) hapje voor mij. Even ben ik bang mijn zonnebril kwijt te zijn maar gelukkig ziet Andre hem op de grond liggen, gelukkig maar want de zon schijnt nu best fel!
De plaatsjes Oeffelt en Boxmeer doen we aan en langzaam maar zeker komen we op de waterpost op 48 km, op dezelfde plek als vorig jaar bij de Meiboom en een picknick bankje. Monique en ik gaan eventjes erbij zitten, eventjes maar en hier horen we dat de baktaria zich terug getrokken heeft als sponsor en daarom geen frites heeft voor ons. Dat is een domper voor de organisatie en voor de wandelaars maar dat zijn onvoorziene omstandigheden waar niets aan te doen is.

Na het flesje water genuttigd te hebben noopt Andre mij om verder te gaan, de finish lonkt! Ik zeg ja ja en vol goede moed gaan we verder, een mooi natuurgebied in en langs een grote vijver waar de kikkers het hoogste woord hebben!

In het plaatsje Beugen aangekomen zit op 52 km de volgende rust bij de Baktaria en daar zie ik Hans weer. We gaan er weer eventjes zitten maar kopen er niets. Monique gaat nog even naar het toilet en dat ben ik vergeten als we weer verder lopen. We lopen een groot gedeelte door bebouwde kom en industriegebied en ik zie helaas geen mogelijkheid om te plassen, ik besluit een dametje aan te spreken die in haar tuin aan het werk is. Helaas zij spreekt geen Nederlands en gaat weer door met haar werk. Mijn blaas staat nu op knappen en ik krijg het behoorlijk benauwd: wat nu?? Ik besluit bij een groot huis aan te bellen, maar niemand doet open. Dan maar verder en ik zie ineens een grote berg zand en besluit daar achter maar plaats te nemen en ga opgelucht weer verder. Andre en Monique zijn doorgelopen maar ik kan ze nog wel inhalen met muziek op de oren als ondersteuning voor de nodige power. Ik ben zo bezig met de telefoon dat ik geen erg heb dat ik geroepen word omdat ik rechtsaf moet, er staat geen pijl maar wel een krijtpijl die Andre en Monique niet gezien hebben, zij moeten een stukje terug lopen. Gedrieën gaan we weer verder. Bij een spoorweg overgang gaan net de bellen rinkelen als ik erover loop, Andre en Monique zijn net te laat, ze moeten wachten.

Na de oversteek zien we de laatste waterpost op 57 km in het bos, ik neem plaats op de boomstronk maar Andre en Monique lopen verder. Eventjes, al is het maar vijf minuten, heb ik nodig om weer door te gaan. Ik ga een groepje wandelaars achterna want we lopen nu het bos in en wil niet hier alleen lopen. In de verte zie ik ze vertwijfeld staan want ze staan op een splitsing: welke kant moeten we op want er staat geen pijl? Inmiddels heb ik Andre ook ingehaald en hij raadpleegt de GPS en de plattegrond en wijst ons de goede richting op.
Met mijn muziek op heb ik er aardig de pas in, Andre raakt wat achterop omdat hij er een beetje doorheen zit. In het bos komen we twee borden tegen, eerst een met: over 2x 800 meter, voor Kennedylopers een uitgebreid menu aangeboden. Kennelijk heeft een ondernemer lucht gekregen van dit evenement en probeert klanten te trekken. Na 800 meter weer een bord: over 800 meter kunt u, Kennedyloper, hier wat nuttigen. Monique is ons vooruit gelopen en even later zien we haar bij deze gelegenheid een soepje eten. Zij wenkt ons maar wij lopen door naar de volgende rust waar ook de tassen weer zijn.. Dat is de rust bij de Gouden Leeuw op 63 km in Sambeek. Voordat we daar aankomen heb ik een tijdje met twee dames op leeftijd opgelopen, zij hadden er aardig de pas in, ik kon ze nauwelijks bijhouden. Zij hadden gerust bij die desbetreffende ondernemer en gaan niet rusten bij de Gouden Leeuw. Wij wel en Andre zoekt zijn tas. We nemen plaats op het terras en even later komt Monique aanlopen maar er is geen zitplaats voor haar. Ik vraag aan Hans een cappuccino te halen maar jammer.......dat is op! Dan maar een Radlertje, ook lekker.

Na de rust, Monique is inmiddels doorgelopen en zullen we ook niet meer zien, lopen we naar de sluizen. Andre is het goed zat en ik probeer hem zo goed mogelijk op te beuren om weer door te gaan. Ik begin het nu ook moeilijk te krijgen, mijn voeten doen pijn en heb last van mijn spieren maar we gaan gewoon door. Wat ook niet meehelpt is het parcours.......langs het water over een met hoog onkruid overwoekerd pad lopen is niet comfortabel en op zijn zachtst gezegd gewoon k...t na zoveel kilometer. Maar ach, we doen het er maar mee. Andre besluit om zonder te rusten door te lopen naar de finish en ik laat hem gaan, ik wil nog even een rustmomentje bij de waterpost van Remy op 68 km en gebruik dit moment om een steentje uit mijn schoen te halen. Ik krijg een half glaasje Cristal Clear (het water was op!) en pak een stukje komkommer en een paar dropjes en ga weer verder voor de laatste loodjes!!

Ik begin het nu wel erg moeilijk te krijgen, de kilometers lijken niet op te schieten zo en ik ben blij als ik bij het 73 km punt kom. Er is hier een ijsje te krijgen maar ik bedank daarvoor en Andre ook want hij gaat door. Ik ga hier wel even naar het toilet. Die is bezet zodat ik even kan zitten, helemaal niet erg dat ie bezet is.......
Het begint al donker te worden en ik vraag Hans mijn veiligheids hesje te pakken en ga weer verder, nog 8 km! Het is namelijk geen 80 km maar 81,3.

Omdat ik niet alleen in het donker wil lopen besluit ik achter een groepje wandelaars aan te gaan en ik knoop een praatje aan. Zo komen we de volgende kilometers wel door, een beetje kletspraat leidt af van de ongemakken, de omgeving boeit me niet meer want het is toch donker. Op de dijk naar Cuijk kom ik een moeder en dochter tegen, zij is de jongste deelneemster (15 jaar) en een leuk gesprek volgt. De laatste rustpost slaat iedereen over. Gezamenlijk lopen we naar de finish. Op 1 km voor de finish zie ik ineens Andre lopen en ik trek een sprintje om samen met hem naar de finish te lopen. Eindelijk.......mijn 10e Kennedymars zit er op en mijn snelste ooit want ik kom na 17.33 uur over de finish. Het is een PR van 12 minuten! Bij de vorige Kennedymars van Cuijk kwam ik pas om 0.30 uur binnen dus ik ben helemaal blij....

Ik meld mij af en krijg een certificaat van deelname maar geen medaille en dat vind ik erg jammer! Een stempel voor in mijn boekje en ook nog een stempel voor op mijn Kennedy kaart, ik heb mijn 10e volbracht. Hiermee kan ik een zilveren Kennedy medaille aanvragen. Na afscheid genomen te hebben van Andre ga ik nog even wat napraten om daarna naar de b&b te gaan. Monique is ook gefinished, zij kwam 20 minuten voor ons binnen. Ik heb toch wel genoten van de tocht. Het was wel anders dan vorig jaar, de verwachtingen waren hoog. Deze editie vond ik zwaarder dan de vorige mede door de taaie lange stukken en veel onverharde paden, vooral de laatste 16 kilometers waren zwaar!
Bedankt alle vrijwilligers en de organisatie voor dit mooie evenement en fijn dat ik hier mijn PR mocht lopen!!!
Voor meer foto's klik hier