Totaal aantal pageviews

zondag, april 21, 2019

Zeemansloop 20-4-2019 / 40 km

Vandaag rij ik om 6.15 uur naar Scheveningen om de 40 km route te lopen van de Zeemansloop. Deze tocht loop ik bijna elk jaar en hier loop ik mijn eerste 40 km van het jaar.
In de kantine van Houtrust squash is het al redelijk druk en ik maak een praatje met een paar bekenden. De routebeschrijving is een heel boekwerk, alle afstanden staan er in van 10 tot 40 km. Klokslag 7 uur vertrek ik, in mijn uppie en muziek op de oren zodat ik een goed tempo van 130 BPM kan aanhouden. Het is heerlijk weer en ik loop in mijn korte broek.
De route is elk jaar nagenoeg hetzelfde, dus het eerste stuk is geen verrassing voor mij. Langs Madurodam en het Monument Nederlands Indië, door stadsparken en zo naar de eerste rust op camping Duinhorst maar die sla ik over, 7 km vind ik net iets te weinig voor een rust. Dan door Oud Wassenaar waar ik mij vergaap aan de mooie huizen hier en langs Duinrell en het pannenkoekenhuis door langs de camping naar paviljoen de Klip. Daar ga ik wel eventjes zitten want ik ben toe aan een bakkie! Het is op 15 km en inmiddels ook een stuk warmer geworden. Net voordat een grote groep wandelaars aankomt vertrek ik weer naar de splitsing met de 30 km. Ik ga nu richting Katwijk en ik weet dat dit een lang en saai stuk is, langs een autoweg. Maar, met mijn muziek op en het tempo opgeschroefd ga ik als de brandweer en kom ik voor mijn idee snel genoeg aan bij de ingang van natuurgebied het Pan van Persijn. Heerlijk struinen door de duinen! Hier is de route aangegeven door Wandelknooppunten en dat is wel even wennen maar het gaat redelijk goed. Ik zie zelfs het punt waar ik vorig jaar met Annika verkeerd ging! Nu loop ik de goede kant uit, richting het Wassenaarse slag.
Het is nu wel erg warm aan het worden en ik transpireer behoorlijk! En af en toe is het behoorlijk zwaar omdat dit pad niet vlak is. Na de zoveelste heuvel bedwongen te hebben ga ik even op een bankje zitten om bij te komen, ik zit tegenover een gedeelte van een antitankwal, bekend van eerdere edities.
Na vijf minuten ben ik weer opgefrist en loop verder door naar het Paviljoen de Duinen wat nu helaas dicht is. Maar de brasserie De Badmeester is niet ver meer dus daar kijk ik maar naar uit, nu ben ik echt wel toe aan een rust!
Vanaf de brasserie ga ik na de rust door over het strand, je kan ook kiezen voor de duinen maar ik heb nu genoeg duin gezien en ik ben gek op het strand dus de keuze is niet moeilijk. De wind staat gunstig, wind in de rug dus het wordt 5 km genieten!
Het is ook druk met badgasten, gek is dat niet want het is eindelijk heerlijk strandweer.
Op de helft zie ik een zandophoping waar ik eventjes ga zitten om mijn schoenen uit te doen en weet je wat, ik doe ook lekker mijn sokken uit! Een heerlijke verkoeling........
Ik ben nu bijna aan het eind van de tocht maar eerst nog een stukje van het strand af richting de watertoren. Phoe......ik moet eventjes uithijgen als ik bovenaan de trap aankom!! Tussen de vele badgasten die het stand opgaan loop ik weer naar beneden om de rest van de route te lopen, de boulevard komt er ook nog aan. Bij de watertoren is ook een rust maar die sla ik over.
Op de boulevard is het enorm druk!! Veel toeristen en dagjesmensen, ik kan nauwelijks tempo houden en dat probeer ik maar niet. Op het midden van de boulevard neem ik even de tijd voor een boterham maar die smaakt mij totaal niet......en ik beloof mezelf straks iets lekkers!
Grenzend aan de boulevard van Scheveningen werd in 1982 opnieuw een vissersmonument onthuld. Het betreft een standbeeld, voorstellende een Scheveningse vissersvrouw in klederdracht. Het is geplaatst aan de zogenaamde kop van de Keizerstraat, de later zogenoemde Kalhuisplaats. De blik van de vrouw is symbolisch want deze is onafwendbaar gericht naar de zee vanwaar zij ooit een of meer van haar geliefden - haar vrijer, haar man, haar zoon of haar vader - mocht terug verwachten. Het standbeeld is vervaardigd door de beeldhouwer en edelsmid Gerard Bakker en het werd op 10 november 1982 onthuld door de toenmalige Koningin Beatrix. Sinds een aantal jaren is er een - jaarlijks - terugkerende herdenking die in de plaatselijke Oude Kerk haar aanvang krijgt en die vervolgens wordt verlegd naar het standbeeld. Ter plekke wordt het op de sokkel voorkomende gedicht van Inge Lievaart voorgedragen, waarna een kranslegging en een bloemengroet volgt. Het gedicht luidt:

DE ZEE,DIE STEEDS WEER NAM

ZAL EENMAAL WEDERGEVEN

ALLEN DIE ZIJN GEBLEVEN

AAN HEM DIE EERST ONTKWAM

DE HEER VAN WIND EN WATER

AAN CHRISTUS TRIOMFATORl

Bron: Wikipedia

Langs het beeld loop ik richting Visafslag en de haven. Bij de haven stop ik even voor een lekker Italiaans ijsje voor onderweg. Ik ben het nu wel een beetje zat maar ik heb best vlot gelopen en het is pas half vier als ik bij de finish aankom. Ik meld mij af en krijg een bootje als herinnering. Mijn negende!

In de kantine is het enorm druk en heb geen zin om te wachten op een drankje maar ga toch nog eventjes uitpuffen op een bankje naast een andere wandelaarster. Zij praat honderd uit o.a. over de Vierdaagse en over museumbezoeken. Na een half uur stap ik op om naar huis te rijden, het shanti koor begint te zingen.......
Ik heb genoten van deze dag, en de 40 km’s staan weer bijgeschreven hoewel het er niet precies 40 waren,
voor mijn gevoel wel!
klik hier voor meer foto’s

zaterdag, april 13, 2019

RS80 voorloop tocht Wassenaar 13-4-2019 / 25 km

Het belooft vandaag een frisse dag te worden, er is nachtvorst geweest maar het blijft wel droog. Ik ga vandaag met mijn RandstadSerie80-collega’s een geplande route vanuit Wassenaar voorlopen. De route is bedacht door Auke.
Na een starters bakkie vertrekken we vanuit de kantine van VV Blauw Zwart de koude ochtend in op weg door de straten van Wassenaar. De route gaat grotendeels door bebouwde kom, af en toe afwisselend door stadsparken. De vele aanwijzingen lees ik mee terwijl ik loop maar kost mij best veel energie en ik kan het tempo niet goed volgen. Na 8 km komen we aan bij een geplande rust Warenar maar die zijn dicht helaas. We doen navraag bij een plaatsgenoot die met een arm vol gebak een bakker uitloopt of daar ook koffie te krijgen is maar nee, ze wijst ons verder naar een zwembad verderop. Daar aangekomen ben ik blij met deze stop. Eindelijk een lekkere cappuccino.....hmmm.....
Na de rust lopen we door Park de Paauw en over verschillende landgoederen zoals landgoed Beukhaghe en landgoed Backershage. De route gaat een stukje over de zogenaamde Landgoederenroute. We doen vele bospaadjes aan en het ene schelpenpad volgt op het andere. En de huizen die we tegenkomen worden alom bewonderd door ons, wat een luxe huizen met hun bijbehorende tuinen en auto’s!
We komen aan bij een sportpark en lopen er helemaal omheen om alvorens bij de tweede rust aan te komen op 18 km, de kantine van SV Wassenaar. Daar is het heel erg druk en rumoerig en we drinken hier een frisje alvorens verder te lopen voor de laatste 7 km.
Een stuk door de bebouwde kom, een tunnel onder de N44 door en een lange straat richting Duinrell leidt ons naar de finsh.
In de kantine aangekomen puf ik even uit met een lekkere bak koffie om daarna weer naar huis te rijden.
Deze verrassende wandeltocht vanuit Wassenaar is te lopen op 16 november en start vanuit de kantine van VV Blauw Zwart. Ik zeg: doen!!

zondag, maart 31, 2019

30 van Zandvoort 30-3-2019 / 30 km


Eind maart is traditie getrouw de wandeling vanuit Zandvoort, de 30 van Zandvoort. Tegenwoordig ook met een kortere afstand, 18 km en georganiseerd door Le Champion. Ik ga dit keer lopen met Gaby en Karin en ik mag met hen meerijden vanuit Spijkenisse. Al vroeg (6.00 uur) meld ik mij bij Karin en als Gaby er ook is vertrekken we naar Zandvoort wat niet geheel naar planning gaat door een klein oponthoud onderweg maar dan komen we toch nog op tijd aan bij het circuit van Zandvoort. We worden netjes naar een plekje gedirigeerd. In de tent halen we een startstempel, maken een start selfie en dan is het 7.55 uur als we onder de startvlag door lopen.
Het belooft een prachtige, zonnige dag te worden en als wij het strand oplopen kunnen de jasjes al uit! Het is heerlijk lopen op het strakke zand en bij de eerste stempel post krijgen we een reepje en nemen we onze eerste bak koffie. Dit keer al snel omdat we straks afscheid moeten nemen van Gaby, zij loopt vandaag 18 km. Met een gebakje die Karin en ik delen is het genieten buiten in het zonnetje maar ja, we mogen nog een aantal kilometers lopen dus we stappen weer op.
Bij Parnassia gaat Gaby ons verlaten, daar is de splitsing met de 30-km lopers. We maken nog een selfie en dan zwaaien we haar na. Wij lopen verder over het strand naar de volgende rust- en stempelpost bij Beach Inn. En ook daar een lekker bitterkoekje. Er staan leuke glijbaantjes op het strand en dat haalt het kind in ons naar boven, we maken een paar leuke foto’s van elkaar. En dan is het uit met de pret, we lopen de strandopgang op naar het Kennemerduinen gebied. Dit stukje van de route vind ik altijd wat saai, lopend langs een autoweg en niets te zien of te beleven. Maar wij hebben gespreksstof genoeg dus die meters gaan eigenlijk vanzelf.
Een leuke onderbreking is het theater spel van een man verkleed als Engelse Bobby met snorkel en zwemvliezen waar wij natuurlijk mee op de foto gaan. Dat is het begin van een mooi stuk route door het Nationaal Park Zuid-Kennemerland.
Al slingerend door bos en duin, heuveltje op en af, soms door het mulle zand en genietend van het natuurschoon komen we aan bij de door mij gevreesde zandheuvel die erg stijl is. Het is oppassen geblazen waar je je voet neerzet en ik ben weer blij als ik beneden ben! Aan het eind van die heuvel is de volgende rust- en stempelpost bij Duin en Kruidberg op 16,2 km. Het is een klassiek historisch landhuis, gebouwd in 1097 waar we in de sfeervolle Engelse Landgoedtuin van een heerlijk pauzemomentje genieten. We ploffen neer op een bankje in gezelschap van meerdere wandelaars en raken aan de praat over reizen naar Nepal en Canada.
Na de rust ga ik mijn flesje bijvullen en krijgen we weer een koek, een stroopwafel gedoopt in witte chocolade en hazelnootjes......hmmm......het lijkt wel een “koekjestocht”!! Na een sanitaire stop raken we aan de praat met een hondenbezitster, want wij dachten dat de hond niet mee mocht (Karin had dolgraag met haar hondje Luuk hier gelopen).
Vanaf Duin en Kruidberg lopen wij naar de volgende rust door Santpoort-Zuid en naar het openlucht theater Caprera op 20 km. Hier aangekomen luisteren we naar de groep Jembe trommelaars en krijgen een krentenbol en een pakje Roosviee drankje (erg zoet maar oké) de krentenbol slaan we af. We besluiten over 5 km te rusten bij Kraantje Lek en lopen weer door richting Overveen. Hier vergapen wij ons aan de prachtige straten en woningen met bijbehorende dure automobielen. We verbazen ons over de staat van sommige tuintjes.......heb je zo’n mooi huis maar een afschuwelijk lelijke tuin, dat is toch jammer?
In Overveen is de laatste stempelpost en krijgen hier een mandarijn die we oppeuzelen voor Loetje waar het terras vol zit maar wij lopen nog even door naar Kraantje Lek. Daar is het lekker rustig en we genieten nogmaals van de zon buiten op het rustige terras, en nemen het er nog even van met een broodje kroket. Nou......broodje??? Een zielig sneetje witbrood vol met boter maar ach......de kroket smaakte wel verrukkelijk!
Gelaafd gaan we op weg naar de finish. Lopend langs het spoor is het laatste gedeelte wat saai over het Visscherspad en worden we op de foto gezet door Wandelsport fotografie.
Dan komen we aan in het bruisende centrum van Zandvoort, een mini Via Gladiola! De finish bereiken we om 15.36 uur. We krijgen een bloem en een medaille uitgereikt en wachten op Gaby die een finishfoto van ons neemt. Met een biertje en een wijntje sluiten we de dag af op het gezellige terras en genieten we na van deze supergezellig wandeldag!
De terugreis verloopt voorspoedig en om 18.00 uur stap ik over de drempel, moe maar voldaan. Mijn vijfde editie van deze tocht is een feit, volgend jaar hoop ik er weer bij te zijn. Er deden 7000 wandelaars mee, ongeveer 4000 op de 30 km-route.

klikkerdeklik voor meer foto’s

woensdag, maart 27, 2019

Rondje Zuidland 27-3-19 / 15 km


Vandaag besluit ik om niet naar Dordrecht te rijden voor een SOP tocht maar een zelf bedacht rondje te lopen. Mijn huidige werk vergt nu nog veel energie en vanmorgen bij het opstaan bedacht ik om niet weer de weg op te gaan maar lekker op gemak de dag starten. Het is zwaar bewolkt vandaag en de temperatuur vrij laag. De kilometers gaan gestaag tot aan het kleine dorpje Zuidland, waar ook mijn werkgever huist, ik loop langs zijn huis op de Molendijk. Ik zet de molen op de foto en neem een plaatsnaambord selfie. In Zuidland neem ik een bakkie bij de plaatselijke eettent dat werkgelegenheid biedt voor mensen met een verstandelijke beperking. Ik krijg snel mijn cappuccino en na een minuut of tien vertrek ik weer. Ik koop nog een krentenbol bij de plaatselijke marktkraam het Stoepje, klets wat met de twee verkopers en ga weer door, via de kortste weg langs Zuidland Buiten en door het mini dorpje Simonshaven. Na precies 15 km ben ik weer thuis! Lekker opgefrist en klaar voor a.s. zaterdag, dan ga ik in Zandvoort lopen, de 30 van Zandvoort met Karin en Gaby. Gezellig!

zondag, maart 03, 2019

RS80 Benthuizen 2-3-2019 / 15 km



Vandaag wordt de een na laatste RS80 tocht georganiseerd, en ik ga vandaag weer helpen aan het startbureau dat in dorpshuis De Tas zit. Ik moet vroeg aanwezig zijn, dus ik rij om 06.15 uur weg uit Spijkenisse. Ik ben nog nooit in Benthuizen geweest, want daar moet ik heen en als ik de parkeerplaats op rij, is het nog donker. En gelukkig kan ik voor de deur parkeren, de vele wandelaars hebben dat geluk niet. Die moeten een plekje in de wijk zoeken.

Als alle tafels aangekleed zijn, en alle spullen verdeeld, zijn de pijlers al op pad gegaan om de 15- en 25 km route te gaan pijlen. Wij van het startbureau zitten klaar om de wandelaars een startkaart te verkopen.

Nadat bijna alle wandelaars weg zijn ga ik met nog drie andere vrijwilligers op pad om op de 15-km route de pijlen op te gaan halen zodat ik toch nog een rondje kan lopen hier. Ik ga op pad met Harriete, Dick en Peter.

Al snel gaan we een natuurgebied in, het Bentwoud. Het is begin maart dus de aanplant is kaal en het is volgens mij nog niet zo lang geleden aangelegd, het ziet er “jong” uit. Gelukkig blijft de voorspelde regen weg en zelfs de zon probeert een gat in de wolken te branden, het is lekker loopweer.

Gezellig babbelend met elkaar halen we hier en daar de pijlen weg. Ik mag er ook af en toe een weghalen maar daarvoor ben ik nog niet helemaal geslaagd. De pijl zit nog aan een stok die in de grond staat en die moet op een speciale manier eruit gehaald worden. Namelijk ertegen aan schoppen en dan staat ie losser in de grond, maar ik schop iets te hard waardoor het stokje afbreekt tot grote hilariteit van mijn collega’s!

Vervolgens lopen we via een vijver en een heuvel naar de N455 om parallel aan de N209 te lopen. Helaas is dat niet mijn favoriete wandelpad maar ach, je kan haast niet anders in deze polderrijke omgeving. We maken hier kennis met de mentaliteit van sommige automobilisten met een kort lontje als we een fietser tegenkomen die tegelijk met ons op gelijke hoogte is waardoor deze auto even in moet houden. Dat wordt niet op prijs gesteld en de automobiliste laat dat goed merken.......

Na ongeveer 10 kilometer komen we in Hazerswoude-Dorp en kunnen we ons laven aan een kop soep! De meeste wandelaars zijn hier al weg, enkele achterblijvers daargelaten. De soep smaakt heerlijk! De nieuwe sweater die ik gekregen heb is erg warm en na de pauze besluit ik zonder jas verder te lopen.
Helaas is de zon achter de wolken verdwenen en is de wind op komen zetten maar we mogen nog ruim 5 km lopen dus ik laat mijn jasje maar uit.

Door de dorpsstraat van Hazerswoude-Dorp lopen we richting de tunnel ingang van de HSL na eerst nog een mooie molen op de foto gezet te hebben. En ja......ook dit is weer een lange weg en met lang bedoel ik ook lang! Twee hele kilometers rechtuit, rechts niets en links niets......ik ben ondertussen samen met Peter omdat de twee andere collega’s aan het geocashen zijn. Voor degene die dat niet weet, dat is een soort schatzoeken met je GPS. Kennelijk ligt er bij de kerk iets verborgen.

Peter en ik vermaken onszelf wel, we kletsen honderduit zodat de te lopen kilometers snel onder de voeten verdwijnen. En dan komen we weer aan op de Bentwoudlaan die ons brengt naar de finsh. Helaas heeft een pedicure bezoek geleid tot het ontwikkelen van een blaar(tje) maar de eksteroog is weg!
Ik kijk terug op een voor mij wat saaie tocht, ik vind het altijd wel fijn om wat te zien en te ontdekken onderweg en wil graag wat afwisseling in de route maar hè, ik heb wel een deel van Benthuizen gezien, ik was er nog nooit geweest!
De tocht mag wel een succes genoemd worden want er kwamen 576 wandelaars op af!
klikkerdeklik voor meer foto’s

woensdag, februari 27, 2019

Voorloop tocht Pijnacker RS80 25-2 / 25 km


Mijn eerste voorloop tocht bij RS80. De start is vanuit het parochiehuis in Pijnacker en daar ga ik eens met de metro naartoe! Het station is vlakbij en de reis minder dan een uur dus geen last van files. We zijn met een groepje van vijf: Ineke (mijn naamgenoot) Els, Peter en Jan. We vertrekken rond 8.00 uur en het belooft een heerlijke, droge en zonnige dag te worden. Deze tocht is door Ineke uitgedacht en uitgemeten en die gaan we met z’n allen controleren.

Na twee kilometer stoppen we even bij Ineke voor een (flinke!) bak koffie zodat we ook even een sanitaire stop kunnen houden, het beoogde startbureau in het parochiehuis is natuurlijk nu niet open.
We vervolgen de route weer na de koffie door de bebouwde kom, maar dan komen we al snel in een prachtig natuurgebied. Een ruime tien kilometer verder is de geplande rust bij het zwembad De Veur in Zoetermeer ook dicht maar buiten staat een bankje waar we onze boterhammen opeten en ik kan even mijn voet of beter gezegd mijn teentje inpakken, die doet pijn.....een eksteroog is er aan het groeien dus dat wordt een afspraak maken bij de pedicure vandeweek! De splitsing voor de 15 km lopers volgt al snel en na een brugmomentje met de zelfontspanner scheiden we het groepje in tweeën, Ineke en ik gaan de route van 25 km nalopen, Els, Peter en Jan de 15 km. We spreken af om na afloop bij Peter een bakkie te doen.
Ineke heeft een verrassing in petto: we moeten klimmen en wel twee keer kort achter elkaar. Het eerste hek geeft geen probleem maar het tweede hek wel, ik kom er niet overheen! Als het eindelijk lukt zegt Ineke ineens: hee, volgens mij kan hij open!! Pfff....
En bedankt! We lachen er maar om.....

Na ruim 17 km gelopen te hebben zijn we aangekomen bij restaurant Buytenhout, het terras nodigt ons uit om buiten te gaan zitten, het zonnetje schijnt heerlijk en ik ben wel toe aan iets lekkers. Het is heerlijk toeven hier op het bankje maar we moeten nog wel een stukje lopen. Het restaurant ligt aan een plas, de Dobbeplas en we moeten er omheen lopen.
Verderop is er weer een verrassing: de routebeschrijving zegt graspad, maar dat is er inmiddels niet meer, het is een omgewoelde zand en modder bende! Met geulen gevuld met water. Ineke heeft langere benen als ik en stapt er gewoon over heen, maar ik moet steeds grotere sprongen maken en zak uiteindelijk toch een keer in de modder! Dit pad is 320 meter ellende.....!! Hopelijk is het tijdens de wandeltocht die in december plaatsvindt, wel een graspad!
De laatste verrassing is een opgebroken straat, we moeten door het zand ploegen. Die is zeker weten wel klaar in december en zo niet , verleggen we de route. Althans dat doet Ineke want uit haar pen komt deze wandeling.
Uiteindelijk komen we na precies 25 km en een beetje aan bij het startpunt, het parochiehuis. Ineke belt Peter of we nog langs kunnen komen, hij blijkt achter het parochiehuis te wonen!
We gaan er lopend heen. Een gezellige nazit volgt met een kopje thee.
Rond vier uur nemen we afscheid van elkaar en ik loop naar het station waar ik maar vijf minuten hoef te wachten voor de metro naar huis. Zonder oponthoud kom ik een uur later weer aan in Spijkenisse en is mijn eerste voorloop tocht een feit!

zaterdag, februari 23, 2019

Zwientjes tocht DES 23-2-2019 / 20 km


De Zwientjes tocht van DES Ugchelen, daar gaan we vandaag lopen. Het belooft een prachtige zonnige dag te worden, hoe anders was het vorig jaar.......koud!!!
Het startbureau is dit keer in Apeldoorn, bij een sportclub en dat is wel 1,5 uur rijden maar ja, dat hebben wij er wel voor over.

Hans zet mij af om in te schrijven, hij zet de auto op aanwijzingen van een vrijwilliger op een plek ver van het startbureau, het is druk!! Dat merk ik ook als ik binnen kom. Het inschrijven verloopt traag, in mijn ogen heeeeel inefficiënt: naam opschrijven, pasje van de bond bekijken, bandje afscheuren (waar die voor nodig is, mij een raadsel!) en betalen om vervolgens in een andere rij gaan staan voor muntjes ??? Bij de rusten moet je met muntjes betalen.......maar later blijkt dat dit ook contant kan.

Bij de wc is het ook druk, ik ga wel in de bosjes want we gaan meteen na de start het bos in. Tot aan de rust op 8,5 km alleeeeen maar bospaadjes en lusjes gelopen want je komt steeds wandelaars tegen van andere afstanden, wij lopen de 20 km maar er zijn ook afstanden van 6, 12, 25 en 30 km. Als we een groot grasveld tegenkomen ruiken we mest!!! Brr......bah bah, de tent staat op een bemest grasveld! Nah ja, we gaan maar even in de tent zitten, buiten is geen plaats en je kan elkaar niet verstaan door de herrie van de aggregator, de rij voor de koffie e.d. is lang en besluiten daarom de muntjes maar bij de volgende rust in te leveren want hier komen we straks weer. Vandaag loopt het niet zo lekker, mijn energie niveau is erg laag lijkt het wel, ik kom niet vooruit. Af en toe rust ik op een boomstronk en bezoek ik de struiken voor een sanitaire stop. Ik stop wat eten erin, dat helpt een beetje en weer door. We komen niet in de bebouwde kom, alleen maar bospaadjes tot aan de volgende rust, ik tel de kilometers af. Niet omdat het niet mooi is, maar omdat het vandaag niet lekker gaat........de route is echt prachtig!

De tweede keer op het veld stinkt het nog net zo erg helaas. We nemen het er even van met een heerlijke erwtensoep voor een vriendelijk prijsje. Ik kom weer een beetje bij! Ik lijk weer genoeg energie te hebben gekregen voor de laatste kilometers. Het laatste stukje vind ik ook het mooiste. We komen vlakbij de Apenheul en een mooi parkje met waterval en een fontein in een meertje. Hier maak ik wel wat foto’s want ik heb tot nu toe niets de moeite waard voor een foto gezien. En tot slot zien we een aantal “zwientjes”, wilde zwijnen die gelukkig achter een hekje zitten, die wil je niet in het wild tegenkomen! Ze werden gevoerd door voorbijgangers. Daar heb ik wel een paar foto’s van geschoten.

Als we het park verlaten zijn we niet ver meer van de finish. Ik zie het bord van het sportpark en ik denk: we zijn er bijna. Maar dat duurt voor mijn gevoel nog best lang! Eindelijk komen we bij de finish, de trap op naar de kantine en ik meld ons af. Na een plaatje, een stempel en een flesje fris lopen we weer terug naar de parkeerplek, de auto staat ver.......op naar huis met een tussenstop voor een lekkere cappuccino bij La Place in Stroe, effe bijkomen! Daarna 5 kwartier naar huis karren.



klikkerdeklik voor meer foto’s