RET wandeldag 24 maart '07

De eerst molen onderweg

Geintje?

Ja hoor! Ga maar liggen op die vuile matras

De Prinsenmolen in zicht

Er zijn van die tochten waar niet zoveel over te vertellen valt. Zoiets als deze eigenlijk. Wel leuk, beetje lange saaie wegen en ik heb Rotterdam nu wel zo'n beetje gezien.

Het weer was ook niet om naar huis te schrijven, erg guur!

De wandeling begon bij de remise van de RET in hartje Rotterdam. Ik was er nog nooit geweest maar ik reed er in een keer naartoe.

Ik schreef me in voor de 25 en ging op pad. Met als gezelschap mijn MP3speler want ik ging alleen. Het was 9.00 uur.

De eerste rust na 10 km was bij het eetcafe "Naar boven", bij een nieuw aan te leggen NS station van Berkel en Rodenrijs. Hier was het druk, de koffie duur en er was maar een wc! Ik was weer snel vertrokken.

Nu weet ik dat er een hoop sportcomplexen zijn in Rotterdam, ik kwam er in ieder geval veel tegen. We gaan weer richting Schiebroek en na ongeveer 10 km is er een rust in een jawel: weer een cafe. Omdat ik geen zin had om in de rook te gaan zitten,maar wel een sanitaire stop nodig had ben ik even naar binnen gegaan. Bij de uitgang stonden gratis wandelappels. Dat kon in wel waarderen en heb hem opgegeten op een bankje langs de weg. Het was toch wel koud en koelde snel af en daarom ging ik weer snel op pad richting de finish.

He he, eindelijk zag ik dat we richting Kleiweg gingen, na een rondje rond de Bergse Achterplas waar ik al een aantal keren rond ben gelopen.

En die Kleiweg is lang!! Ik kreeg een dejavu want dat was net als in Nijmegen: denk je dat je er bent moet je nog een flink eind. Ik had het helemaal gehad want mijn voeten deden weer als vanouds heel erg zeer!

Na afgemeld te hebben kreeg ik nog een snoeperijtje ivm een jubilaris die trakteerde omdat hij 50 jaar lid was van de RET sportvereniging. Na een bekertje koffie a 50 centjes ging ik weer huiswaarts. Gelukkig stond mijn auto dichtbij, ik liep niet echt soepel meer! Ik was om 15.00 uur thuis.

Teken je ook mijn gastenboek?

Stiltewandeling 11 maart 2007

Om half 9 trok ik de deur achter me dicht om richting Ommoord te vertrekken voor een Stiltewandeling. Een Stiltewandeling? Ik kan me er niets bij voorstellen maar ach, de RWV verzorgt deze keer de route dus dan komt het wel goed! In de kantine van WION is het best druk en voordat ik mij aanmeld gaat Gijs op de stoel staan om de mensen toe te spreken. Er is een mededeling over iemand die ik niet ken, maar het klonk nogal verdrietig. Daarna wenst Gijs ons een prettige wandeling. Klokslag 9 uur vertrek ik richting Rottemeren.

Als ik de brug oversteek die over de Rotte gaat, zie ik de welbekende vlag hangen van RWV. Ik heb mijn routebeschrijving niet bekeken maar ik dacht: Nu al een verzorgingspost? Mijn tellertje stond op 3 km en ik had net een half uurtje gelopen. En ook nog helemaal geen trek in koffie o.i.d. dus ik heb vriendelijk afgeslagen. Een stroopwafel, dat lust ik wel dus die nam ik mee voor onderweg.

En dan volgt een route dwars door het Hoge Bergse bos, over allerlei schelpen- en zand- en modderpaadjes! De routebouwers hebben flink hun best gedaan, ik vind zulke routes altijd erg leuk.

Vlakbij het Hoekse Hout, waar ook een rustgelegenheid is, heb je een outdoor centrum. Ziet er indrukwekkend uit en ik maak er een foto van.

Ik ga wederom niet rusten, gewoon omdat ik er geen behoefte aan heb en loop verder richting de skihelling. Daar kan ik de berg op, en dat is flink zweten! Wel leuk, eenmaal op de top heb ik een schitterend uitzicht. Jammer dat mijn fototoestel vol was (ik was de geheugenkaart vergeten) maar het is ook nog wat mistig dus het vergezicht was ietsje beperkt. Maar wel mooi.

Op de terugweg kom ik een klasje nordicwalkers tegen. Ik blijf het een dom gezicht vinden: lopen met stokken. Maar ach, misschien went het nog wel eens.

Het is ook druk met skaters en joggers.

De tweede verzorgingspost van RWV sla ik ook over, ik wil op tijd terug zijn omdat we nog bij opa langs gaan voor zijn verjaardag. Bij de kinderboerderij "De Blijde Wei" is het gezellig druk, daar is ook een rust. Wederom ga ik daaraan voorbij.

Zo gaan we weer zoetjes aan richting Ommoord. Bij de derde verzorgingspost krijgen we een bekertje fruit aangeboden en dat sla ik niet over! Heerlijk, weer eens wat anders dan soep. Wat een goede verzorging toch weer.........

We naderen een stiltegebied en van twee medewerkers van de KRO krijg ik een kaartje overhandigd met een stilteoverdenking. Ik geniet van de rust in het parkje, mijn walkman heb ik even uitgezet.

Het is niet ver meer naar de finish en ik kom daar om half 12 aan. Volgens mijn teller heb ik geen 15 km gelopen, volgens de route wel. Nou ja, wie zal het zeggen, ik heb een heerlijke wandeling gehad. Mooie route, goede verzorging, wat wil je nog meer?

Na een heerlijke beker koffie vertrek ik richting Spijkenisse waar ik om half een arriveer.

RWV Winterserie 4-3-2007

Een gesneuvelde boom

Grapje van RWV!

Hier hebben we een snorkel voor nodig?

He he we zijn er weer!


Bij het opstaan is het mistig. En het blijft mistig tot ik in Vlaardingen ben en Lisette op ga halen. We hebben om 9 uur afgesproken om de laatste wandeling van de winterserie van RWV te maken.

Als we in de kantine arriveren is het al gezellig druk. Wij gaan ons inschrijven voor de 15 km en gaan gelijk op pad. We hebben geen routebeschrijving nodig want de route is altijd goed gepijld.

En zo nu ook weer, we zijn niet een keer fout gelopen. Deze route kennen we nog van vorig jaar, want we lopen richting Rottemeren. Al kletsend komen we inderdaad herkenningspunten tegen.
Ik wist zelfs nog dat we voorbij de Varenhof door een modderig stuk park moesten. En ja hoor, het pad moesten we weer gebruiken. Door de regen van de afgelopen dagen was het glibberen!

We kwamen ook een huis tegen dat helemaal blauw geschilderd was!

In de ochtend liepen langs een mistige Rotte, waarop veel roeiboten te zien waren. Roeiclub Nautilus heeft zijn clubhuis langs de Rotte.

's Middags klaarde het gelukkig een beetje op, het zonnetje probeerde door de grijze bewolking te piepen. De temperatuur was heerlijk zo'n 12 graden.
We kwamen ook een Schotse Hooglander tegen, die langs een slootje stond te grazen. We hoeven niet bang te zijn dat hij ons achterna komt, hij keek niet op of om.
De bekende molen heb ik ook nog op de gevoelige plaat gezet, en diverse omgewaaide bomen, met stronk en al omgewaaid!

En zo kwamen we weer via het Kralingse bos terug bij de kantine van PAC.
We hebben er drie uur over gedaan, om half een waren we binnen. Lisette zorgt altijd voor heerlijke soep na afloop, ik verheug me erop!

Hier staan nog meer foto's: http://www.mijnalbum.nl/Album=GAKJ7VEH

Laat je ook een berichtje achter in mijn gastenboek?

Zomaar een wandelingetje 25-02

Het is alweer een tijdje geleden dat ik in en rond Spijkenisse gelopen heb.
Vandaag had ik zin in een eigen bedachte route, ik zou wel zien waar ik uitkwam.

Ik besloot richting Simonshaven te lopen. Vanuit ons huis zit je zo in de polder. Het waait behoorlijk vandaag! Ik heb een flink stuk wind tegen.
Toch is het nog een behoorlijk eind naar het Witte Kerkje, ik loop daar voorbij en ga weer terug langs de provinciale weg. Dit is een erg saai en lang stuk maar ach, ik heb de tijd en met een muziekje op gaat het wel. Dit stuk is ruim 3 km, dat weet ik omdat dit aangegeven staat op de weg.

Bij Hekelingen aangekomen loop ik over de Dorpsweg richting Waterland. Hier heb je een leuk parkje waar het ondanks het miezerige weer toch nog druk is met mensen die de hond uitlaten.

Zo kom ik uiteindelijk uit bij M-point, het fitnesscentrum van Waterland. Als ik daar voorbij loop kom ik op de dijk richting Schenkel. Ik begin het een beetje zat te worden, en besluit de oversteek te maken naar Groenewoud. Eigenlijk was ik van plan richting Hoogvliet te wandelen maar dit zou nog een heel eind betekenen, en ik zat al op bijna 9 km.

Het wandelpad door Groenewoud roept herinneringen op aan de Avondvierdaagse, dit is altijd het eindpunt en aan de hardlooptraining van Nike, die ik twee keer gedaan heb.

En zo kom ik in het Centrum terecht en is het nog maar een klein stukje naar huis. Het is ondertussen ook weer gaan regenen dus ik ben blij dat dit het laatste stukje is. Ik heb toch een flinke afstand afgelegd, 12.76 km, 18243 stappen en 1039,9 kcal verbrand.

Ik zou het leuk vinden als je iets in mijn gastenboek zet!

RWV Winterserie 4-2-07

Afgesloten wandelpad!

Zondagmorgen 4 februari. De wekker gaat om7.30 want we gaan weer wandelen in Kralingen Lisette en ik. Om 8.50 ben ik bij haar en ze komt al aangelopen dus we gaan meteen weer de weg op, richting Kralingen. Meestal drinken we even koffie voor we weggaan maar nu even niet.

Het is rustig in de kantine, wij schrijven ons in voor de 15 km tocht. Pas om 9.45 zouden we een route krijgen maar wij besluiten om nu weg te gaan want eigenlijk heb je een route niet nodig, zo goed is de bepijling altijd.

In het Kralingse bos is het altijd bedrijvig, heel veel sportievelingen lopen er rond. Wandelaars, joggers en snelwandelaars. Ook een enkele fietser.

Het is een groot wandelgebied en het duurt dan ook vrij lang voordat we in de bebouwde kom komen. Bij de aangegeven rust gaan we voorbij, we hebben aardig de pas erin. Alleen: volgens mijn tellertje zouden we nu op 5 km zitten, maar de rust zit meestal op 7,5 en volgens de tijd die we onderweg zijn klopt het aangegeven getal ook niet, we zijn al ruim 1,5 uur onderweg.

We lopen door een schitterende woonwijk, het lijkt net Frankrijk! Mooie, witte huizen met een prachtig uitzicht. De straat heet Bovenlangs en kruist de Onderdoor. Origineel!

In Kralingen staan veel van dat soort huizen, echt een elitewijk.

Als we het hertekamp voorbij lopen, weten we dat we bijna aan het eind van de route zijn. We zien heel veel volk lopen, het is dan ook een prachtige dag. Heerlijk om met je gezinnetje erop uit te gaan, lekker ravotten op de grasvelden en door de bossen.

Langs de Kralingse plas is het ook heerlijk toeven.

Na 2 uur en 40 minuten zien we de parkeerplaats al verschijnen, en niet lang daarna melden wij ons weer af in de kantine. Lisette wilde graag een routebeschrijving, maar helaas, Gijs had de verkeerde route laten afdrukken. Het is maar goed dat we er niet op gewacht hebben.

Dit was weer een heerlijke wandeling en zoals we gewend zijn van de RWV perfect gepijld. Je hebt echt geen papieren beschrijving nodig, al is het wel leuk na afloop de route na te lezen. Hij bleek 15,7 km te zijn dus al met al flink doorgestapt! Binnen drie uur waren we binnen.

Teken je ook mijn gastenboek?

Voetstappentocht 20-1-07

Na een hoosbui op de hei was het droog maar de plu van Adri gaf de geest!

In het begin van de tocht was het erg slecht weer!

Het venijn zit in de staart, en in dit geval klopt dat nog ook! Laat ik met het begin beginnen......
Vrijdagavond kreeg ik een telefoontje van Danyell, of ik soms mee wilde rijden naar Hollandse rading? Nou, daar zei ik geen nee tegen, ik had al zitten puzzelen hoe ik ernaar toe zou gaan. Mijn man was ziek, die kon me dus niet naar het station brengen. Zelf rijden zag ik niet zitten, ik ben geen held in de auto!
Zogezegd zo gedaan, Danyell kwam zaterdagochtend stipt op tijd in Spijkenisse aan.

De route was uitgestippeld op de TomTom maar helaas, deze vertoonde kuren na een update, de stem was verdwenen! Nou ja, we wisten hoe we in Utrecht moesten komen en vanaf daar was het gissen. Via een klein omweggetje zijn we er toch op tijd gekomen. In de manege zaten Adrie, Marc en Sunny al te wachten.
En zo druppelde de rest van de groep ook binnen en konden we vertrekken. Het was niet helemaal duidelijk wie er nu wel of niet zou komen maar om half 11 was het toch echt tijd om te vertrekken anders zouden we niet voor donker binnen zijn!

De route was al een keer verkend door Piet en was uitgeprint door Danyell. We hoefden alleen maar de paaltjes te volgen waar een voetstap op stond. Dat bleek soms tot verwarring te leiden maar uiteindelijk lukte het toch goed op een heel klein omweggetje na.

Op de hei werden we overvallen door een hoosbui! Iedereen was tot op de draad toe kleddernat. In ieder geval diegene die geen goede waterdichte kleding had (zoals ik) De plu van Adrie gaf ook de geest na door een windhoos getroffen te zijn.

Na ongeveer 1,5 uur gelopen te hebben kwamen we een winkelcentrum tegen en gelukkig was er een coffeeshop open met genoeg stoelen vrij. Wij bestelden allen een kof koffie of thee en sommigen maakte gebruik van een sanitaire stop.

Dat was maar goed ook, de volgende rust zou lang op zich laten wachten! Ruud belde al om 14.00 uur dat hij in Kievitsdal zat te wachten. Wij liepen toen nog over de hei.
We zagen een paar reetjes (of billetjes?) in de verte. Ik heb geprobeerd een foto ervan te maken maar ze waren te ver weg.

De paden lagen bezaaid met takken en omgewaaide bomen vanwege de heftige storm van afgelopen donderdag. Daardoor leek het min of meer op een survivaltocht. Het was ook enorm drassig maar door de afgevallen bladeren lukte het wel om zonder al te veel glijpartijen de wegen te bewandelen.

Gelukkig klaarde het al gauw op en konden de poncho's en regenjassen opgeborgen worden.
Anouska en Adrie hebben nog een tussenstop gemaakt in een hele foute tent! Toen wij daar ook arriveerden, werden we weer naar buiten gesommeerd omdat "dit niks was". Het bleek een snackbar te zijn vol heikneuters die allen zaten te paffen zodat de tent blauw zag van de rook. Niet echt een plaats om tot rust te komen.

Wij vervolgden de route tot aan het Kievitsdal, een sjieke tent. De boel werd verbouwd zodat we met z'n allen in een kring konden zitten. Daar waren ze niet zo blij mee geloof ik, de kelner had een gezicht dat op onweer stond. Of zag hij er altijd zo uit? Daar werden de laatste stempeltjes en plaatjes uitgedeeld.

We waren nu nog ongeveer 5 km van de finish verwijderd en moesten daarom weer snel op pad gaan anders waren we niet voor donker terug. Helaas, het laatste stuk werd het al snel heel donker waardoor je niet kon zien waar je je voeten neer moest zetten. En waar ik al bang voor was: ik ging door mijn enkel! Niet ernstig gelukkig, ik kon weer verder lopen maar ik ging ook door mijn andere enkel. Hierdoor liep ik heel onzeker en angstig om niet te vallen. Inmiddels was het ECHT heel donker en in de verte zagen we het schijnsel van de grote weg. Op 300 meter van de finish stapte ik flink mis en viel hard op mijn knieen! Gelukkig niet ernstig maar mijn broek was wel kapot en een schaafwond op een knie. De hulpdiensten hoefde niet ingeschakeld te worden.

Om 17.45 kwamen we eindelijk aan bij de manege waar een gedeelte van de groep al aan het finishbier zat.
Na een lekker bakje koffie gingen wij weer huiswaarts.
Om 19.45 was ik thuis.
Hier staan de rest van de foto's http://www.mijnalbum.nl/Album=JGG3T8JU

RWV winterserie 7-1-07

Lisette en ik aan het begin van onze winterwandeling in Kralingen

Dit is de Watertoren in Rotterdam

De eerste wandeling van dit jaar is een feit! Vandaag, 7 januari stond er een wandeling gepland bij RWV en wel de 4e wandeling van de Winterserie. De vorige drie kon ik niet meedoen wat ik heel jammer vond.

Ik ging Lisette ophalen en na een kopje koffie gingen we op weg naar het Lange Pad in Kralingen. De kantine was stampvol, maar we konden ons aan een tafeltje rustig inschrijven voor 15 kilometer. Ik heb nog rondgekeken of ik bekenden zag maar zag niemand. Wouter van de Brugrunners zag ik wel lopen, maar hij hoorde mij niet (is een beetje doof, hahaha!)

Om 9.55 vertrokken wij.
Het was een beetje miezerig weer, maar echt last hadden wij niet. De omgeving van het Kralingse bos is heerlijk rustgevend. Al kletsend en kwebbelend kwamen we in de stad aan en wij verbaasden ons erover hoe mooi Rotterdam eigenlijk is! Achter de Maasboulevard is een schattige woonwijk waar ook een mooi beeld staat ter herinnering aan de geboorte van Juliana. Mijn fototoestel deed het niet, de batterij was leeg. Anders had ik er een foto van gemaakt.

We hebben de rustplaats achter ons gelaten, we hadden helemaal geen behoefte aan rust, het ging super. Na 2 uur wandelen zagen we de molens al die langs de Kralingse Plas staan. Nog maar een half uurtje en we zijn al bij de finish! Om 12.30 kwamen we in de kantine aan, waar ik Danyell van het forum tegen kwam. Wouter heb ik ook gedag gezegd, die zat lekker een biertje te drinken na gedane arbeid!

Om 13.00 uur kwamen we in Vlaardingen aan. Lisette had voor een heerlijk vissoepje gezorgd, dat is een traditie geworden. Om 14.30 was ik weer thuis, moe maar zeer voldaan!

Op www.danyell.nl staat ook een leuk verslag van deze wandeling met nog veel meer foto's!

Rechts van mijn verslag staat een gastenboek, ik zou het leuk vinden als je iets schrijft!

Zwarte Piet weekend 2006

Het is geen wandelverslag dit keer, maar een verslag van mijn debuut als Zwarte Piet.
Mijn vriendin Andrea vroeg mij begin oktober of ik met haar voor Zwarte Piet wilde spelen bij gezinnen die zich daar voor aangemeld hadden bij haar. Zij is al ervaren, dit is haar derde jaar en zij werd weer gevraagd om te komen dit jaar.
Zo gezegd zo gedaan, ik ben op zoek gegaan naar een Pietenpak plus accessoires.
Dit viel niet mee, uiteindelijk heb ik er een gevonden bij een internetwinkel. Mooi istie geworden he?

Afgelopen zaterdag gingen wij om 16.uur op pad, geschminkt en wel. En ik had de zenuwen! Ik was al drie keer naar het toilet geweest..........
Maar het ging erg goed Het eerste gezin was een oude bekende voor mijn vriendin dus we moesten een "nieuwe" act opvoeren.

Ik was een "PIO" ( Piet In Opleiding). Het ging wonder boven wonder erg goed, ik kreeg er schik in. Wij waren echt op dreef.
Gisteren hebben we 8 gezinnen bezocht. En dat is ook erg goed verlopen, we kregen zelfs bij een gezin een extraatje omdat we het zo leuk deden!
Dinsdag dan is het echt Sinterklaasavond en dan gaan we 11 gezinnen bezoeken.
Ik ben blij dat ik de volgende dag vrij ben, kan ik een beetje bijkomen!!!!!

Zeven heuvelen omloop 19-11-2006

Twee weken voor aanvang van deze tocht kreeg ik mijn spullen binnen: een polsbandje dat als startbewijs fungeerde, een treinkaartje een een folder met informatie over deze loop.
Ik had er zin in!

Na de reis uitgestippeld te hebben op internet besloot ik de trein te nemen in Rotterdam Alexander. De intercity naar Arnhem zou om 7.45 vertrekken. Op het perron stonden veel wandelaars waaronder ook Alie, die ik nog van vroeger ken.

In Arnhem overgestapt naar Nijmegen, dat verliep ook soepel. Na enkele SMS-jes van Anoeska vonden we elkaar op het station in Nijmegen. Een gezellig weerzien! De start was midden in de stad en onderweg konden we nog even gebruik maken van de dixies die langs de kant stonden.
Bij de start kwamen we nog enkele forumleden tegen: Anneke (Burberany), Bill, Danyell, Manja, Ruud en nog een paar bekenden van Anoeska. We besloten om 9.30 van start te gaan.
Die polsbandjes hadden geen enkele functie, ik hoefde hem niet te laten zien!

Ik wist dat dit een pittige tocht zou worden, met heuvels en dalen, maar omdat het regende waren de paden zo goed als onbegaanbaar! Enorm veel modder en natte bladeren waardoor het soms best gevaarlijk was. Ik moest me wel goed concentreren waardoor ik soms niet goed op de omgeving kon letten wat ik erg jammer vond. Af en toe drong het tot me door wat een mooie omgeving dit was. Mooie herfstkleuren en doorkijkjes. We waren op flinke hoogte!

Een beetje jammer was wel dat dat bij de eerste rust op 12 km de koffie al op was en er geen bankjes waren om te rusten. Ze hadden best wel voor wat tenten kunnen zorgen met bankjes, zoals het bij de Dam tot Dam loop was. Je betaalt best veel om mee te mogen lopen en daarom vind ik wel dat er een klein beetje verzorging langs de route moet zijn!

Na ongeveer 3,5 uur gelopen te hebben zochten wij een boomstronk op om effies te zitten. Daar was ik wel aan toe. Ik was ook helemaal doorweekt, mijn regenjas werkte niet.

In Beek aangekomen konden we even rust nemen in restaurant het Spijker. Daar zaten ook enkele forumleden en een paar Pink Angels. Het was erg warm binnen en daarom besloten wij niet lang te blijven, ik kreeg het steenkoud!
Nog even doorbikkelen, we hadden nog een paar heuvels tegoed.

Ik heb geen enkel MP3momentje gehad, en ook geen last van mijn voeten. Die had ik wel uit voorzorg ingetaped.

De terugweg verliep ook (bijna) vlekkeloos, er was vertraging van 20 minuten. Maar ik zat lekker op een bankje op het station al die mensen te bekijken die stonden te wachten. Het was een drukke dag voor Nijmegen!
De trein ging helemaal door tot Rotterdam, dus kon lekker blijven zitten.

Prachtig doorkijkje op de route!
Modder!!!
Even een rustmomentje.Het eindpunt is in zicht! De Waalbrug.

Om 6 uur kwam ik aan op station Alexander waar Hans mij opwachtte zodat we per auto weer naar Spijkenisse konden. Om half 7 stapte ik moe maar voldaan onder de douche!

Hier nog enkele foto's: http://www.mijnalbum.nl/Album=CRU8PTRA

Najaarswandeltocht De Jonge Tippelaars 29-10-2006

Deze tocht heb ik al eens in het voorjaar gelopen samen met Lisette en Michelle, deze keer ga ik hem in mijn eentje lopen. Van diverse mensen heb ik begrepen dat zij ook gaan dus........
Hans heeft een klusje te doen in Oostvoorne dit kunnen we dan mooi combineren.Om 8.15 zet ik hem af bij mijn vriendin en een kwartiertje later schrijf ik me in voor 25 km plus herinnering.
Ik zie geen bekenden in de kantine en ga op weg. Het beloofd een zonnige dag te worden met ruim 16C! Dat is wel uniek voor eind oktober.

De route gaat over lange, rechte polderwegen en ik besluit mijn nieuwe MP3 te gebruiken. Diverse keren word ik ingehaald door snellere wandelaars, maar dat vind ik niet erg.

Ik zie ook geen noemenswaardige dingen om te fotograferen alleen maar weilanden en boerderijtjes.

Bij Hotel van Marion kunnen we rusten, volgens de route zou dit op 15 km zitten. Nou, dan heb ik mijn snelste 15 km ooit gelopen, ik was er al na 2 uur! Dat klopt niet, want mijn stappenteller geeft 10,8 km aan, dat geloof ik eerder.

Bij het toilet loop ik Danyell van het wandelforum tegen het lijf, zij gaat verder lopen omdat ze 15 km doet. Ik besluit een kopje koffie te nemen maar o, o, wat is die bediening traag! Eindelijk na een kwartier spreek ik een serveerster aan voor koffie. Na nog een kwartier werd deze eindelijk geserveerd. Tijdens het wachten komen twee bekenden naar me toe: Margreet en haar dochter van de Brugrunners. Na drie kwartier vervolg ik mijn weg.

We gaan het Kruiniger Gors in, ik weet nog van de vorige keer dat deze weg ook erg lang is. De tuinhuisjes staan er verlaten bij, sommigen zijn versierd voor Halloween.
Wederom geen foto's gemaakt.

Langs het fietspad van de Brielse Maas ga ik even op een bankje zitten, want de rust bij de Kogeloven heb ik overgeslagen. Ik geniet van het uitzicht op de Brielse Maas. Even later hoor ik voetstappen achter mij, en wie komt daar aangelopen? Danyell! Zij had de Stenen Baak beklommen. En heeft (uiteraard!) wel foto's genomen.

We gaan het laatste stukje samen op en al kwebbelend komen we door het dorpje Brielle. Ik loop al flink te transpireren maar het laatste stukje heb ik flink doorgelopen en daardoor transpireerde ik nog meer! Het was vrij warm.

Om 13.15 komen we bij het startbureau aan en de koffie daar smaakte overheerlijk! Nog bedankt Danyell! Er ontstond nog enige paniek bij mij omdat ik ontdekte dat mijn sleutels niet in mijn jaszak zaten. Ik controleer voortdurend of ze er nog inzitten, alleen het laatste uur heb ik dat niet gedaan. Onbewust heb ik ze in mijn tas gestopt denk ik. Gelukkig vond ik ze nadat ik mijn tas leeggegooid had. De schrik zat er goed in! Maar.... eind goed al goed.

Om 14.00 uur ga ik Hans ophalen in Oostvoorne en besluit ook een handje mee te helpen met de verhuizing.

Door een foutje van Blogger, krijg ik er geen foto's in. Zie de site van Danyell.http://www.danyell.nl

Metromars RET 7-10-06

Spijkenisse gezien vanaf de kade langs de Maas in Hoogvliet

De Spijkenisserbrug in het zonnetje. Om 7 uur gaat de wekker en de regen slaat tegen de ramen. Ik draai me nog een keer om: zal ik gaan of niet? Na 10 minuten gedraaid te hebben besluit ik toch mijn wandelschoenen aan te trekken om de metro naar Hoogvliet te nemen. Daar start vandaag de Metromars van wandelvereniging RET.

Daar aangekomen schrijf ik me in voor 25 km en zowaar, het zonnetje schijnt! Het valt mij op dat er veel oudere mensen meedoen, ik zie geen enkel "jong ding". Of het moeten de studenten zijn die mij een enquete formulier in de handen duwen? Maar zij lopen niet mee.

Via de straten van Zalmplaat komen we aan bij de Maas en loopt de route naar een bekend stukje Hoogvliet, het Ruigeplaatbos. Daar heb ik veel gespeeld in mijn jeugd, en het standbeeld, de Olifant, staat er nog.
De foto laat een grijs ding zien in het midden, dat is De Olifant.

En ja hoor, ik moet weer eens plassen en ik duik achter een boom. He he dat lucht op! De routebeschrijving voert mij langs de oude voetbalvelden van Animo, die er nu niet meer zijn maar vroeger wel en ik zie tot mijn verbazing dat we door de Texasweg gaan. Ik besluit even langs Ma te gaan voor een bakkie, die straat ligt erachter!

Van tevoren even gebeld, misschien is ze niet thuis. Maar jawel hoor, ze was wel thuis. Na een heerlijk bakkie en een tosti ga ik weer richting McDonalds, waar de eerste rust zou zijn. Die ben ik voorbij gelopen, ik had mijn rust tenslotte al gehad.

Door het parkje van Oudeland kom ik in het nieuwe gedeelte van Hoogvliet en loop langs het huis van oude vrienden. Ik zwaai even naar Kimberley die in de keuken staat, die zal wel gedacht hebben: "Wie was dat??". Helaas hebben we niet zoveel contact meer.

Dit is ook wel een saai stuk maar het zonnetje schijnt en ik vind het niet erg. Aangekomen bij het metrostation Tussenwater, waar ik in de zomer vaak langsfiets als ik naar mijn werk ga, komen we weer in een park. Nooit geweten dat daar een park was! Onderweg kom ik een agressieve zwaan tegen die heel lelijk tegen me doet.
Ik loop er rustig voorbij.

Dan volgt een wel erg lang pad tot de wagenrust. Beetje jammer maar ja. Na de wagenrust, waar ik een bekertje koffie haal voor 50 centjes loop ik weer verder. Dit is een schelpenpaadje midden in een weilandje waar de schaapjes loslopen. Grappig.

Nu ga ik mijn voeten wel voelen maar ik schenk er geen aandacht aan. In Rhoon aangekomen loop ik langs het onvermijdelijke Kasteel van Rhoon. Een bekende trouwlokatie, er staan veel mensen voor de deur voor een trouwerij.

Bij metrostation Rhoon steek ik de Groene Kruisweg over en kom ik uiteindelijk bij de laatste rustplaats, De Gouden Arend. Hier zie ik geen wandelaars zitten maar ga toch even naar het toilet en een neem een drankje.

Hierna volgt een supersaai, vreslijk lang stuk, langs een autoweg i.v.m. een wielerwedstrijd is het park afgesloten. Jammer!

Nu vind ik het niet leuk meer, het waait vreselijk hard en de weg is ellenlang. Uiteindelijk kom ik op de dijk achter het huis van mijn broer. Ik zwaai even maar ik weet niet of ze thuis zijn.

Om 10 minuten over 2 kom ik het startbureau binnen om mij af te melden en ga gelijk naar de metro. Die komt al aan als ik net boven ben en ik stap om half 3 mijn huis binnen. Al met al viel het weer erg mee, ik heb maar een klein buitje gehad, het waaide wel heel erg hard. Ik had wonderwel geen blaren!

Dam tot Dam wandeltocht 16 september

Foto's van de Dam tot Dam wandeltocht van boven naar beneden:

Rustplaats op 13 km, het was erg druk maar gezellig. Hier hebben we even gezeten om een broodje te eten

De startstempel halen. We stonden in de rij te wachten komt er een zwerver naar ons toe: "Waarvoor staan jullie in de rij?" Ik wou bijna zeggen: "Voor gratis methadon" maar ik hield wijselijk mijn mond. Niemand reageerde dus hij was weer snel vertrokken.

Het Vredesmonument, ligt er verlaten bij. Het was nog vroeg: half negen.

Op station Amsterdam aangekomen zag ik al snel bekende gezichten van het forum: Carola, Yvonne van het wandelgezin en Carola's moeder. Gezamenlijk liepen we naar de start waar ik kennismaakte met Ed van het wandelgezin, Sylvia de dochter, Erik, Berend, David, Gon en Anoeska.
Met Anoeska heb ik de hele tocht gelopen, ik vond dat erg gezellig. We hadden hetzelfde wandeltempo en hebben veel gelachen.
Er was nog even een schrikmoment: een wat oudere wandelaar viel op de grond doordat hij struikelde. Even hadden wij allebei een flashback naar Nijmegen, we schrokken ons naar! Gelukkig bleek er niets aan de hand en de man zoefde ons voorbij.

Het was prachtig weer, zo'n 24 graden. De route ging door oud Amsterdam, langs veel water en door een park. Nog even langs de snelweg gelopen, dat was wat minder maar met een walkman op ging het supersnel. Onderweg een lekker kopje koude koffie gekregen van DE.

We werden onderweg erg verwend, allerlei koek, fruit en water en koffie werd ons aangeboden. Goed georganiseerd!

Op het 5 km punt kregen we water, op 13 km water en AAdrink en koek van Bolletje.
Op 21 km kregen we van de brandweer een douche en appeltjes en koek van AH.
Hier zaten we beiden even in een dip, het was best warm en we hadden er geen zin meer in. Langs de kant van de weg gingen we een berm in om even bij te komen in de schaduw. Nog even een telefoontje naar het thuisfront.
Ik vond de sanitaire voorziening ook goed, je kon vaak gebruik maken van de Dixie's.

In Zaandam aangekomen was het gezellig druk. De terrasjes zaten vol.
Je zag veel mensen met een medaille rondlopen dus de sporthal waar de finish was zou wel snel komen. Dat vond ik best nog wel tegenvallen!
Uiteindelijk kwamen we toch binnen om 14.30 uur. Na onze medaille in ontvangst genomen te hebben, zochten we een plekje in de schaduw om een biertje te drinken en de tocht te laten bezinken. Ik heb erg genoten, van het gezelschap maar ook van de gelopen route. Onderweg hadden de bewoners flink hun best gedaan om het zo gezellig mogelijk te maken.

Anoeska wachtte nog even op haar vriend en samen gingen we op weg naar het station Zaandam. Daar aangekomen kon ik zes minuten later met de Sprinter naar Amsterdam. De trein zou daar om 17.10 vertrekken. Een uur later was ik in Delft waar Hans mij op zou halen. Half 7 was ik thuis.

Geen blaren opgelopen, wel twee vreemde witte bobbels op mijn hielen die aanvoelden als blaren maar ik kon er geen vocht uithalen. Pas nadat ik een uur in de trein gezeten had voelde ik dat het "mis" was. Ik strompelde naar de parkeerplaats waar Hans mij opwachtte.

Nou ja, de gezellige dag vergoedde veel, ik heb echt genoten vandaag! Volgend jaar ga ik deze tocht, bij leven en welzijn, weer doen! In een berichtje op internet las ik dat er 8500 mensen aan deelgenomen hebben.

.

4e Dam tot Dam wandeltocht 16-9

Aanstaande zaterdag is het zover: de Dam tot Dam wandeltocht. Deze keer ga ik "alleen" lopen. Ik zal een hoop bekenden van het forum ontmoeten, zij gaan ook lopen. Ik ga voor 26 km van Zaandam naar Amsterdam. Ik hoop dat het net zulk lekker weer wordt als vandaag!

Wereldhavenwandeltocht 3 september

Een doorkijkje bij Delfshaven!
Tijdens demonstraties van de Marine stond de kade vol publiek.

Helicopters gaven een spectaculaire demonstratie. Vanaf de Erasmusbrug hadden we een mooi uitzicht daarop.

Rotterdam, een Wereldhaven! Elk jaar in september worden er Wereldhaven dagen georganiseerd. Dit jaar besloten Lisette en ik om de wandelroute te lopen die door wandelvereniging BOTU werd georganiseerd.

In eerste instantie kozen we voor 25 kilometer maar omdat het zo regende besloten we de 15 km route de doen. En het was onze eerste tocht na de 4daagse en we moesten er nog even in komen.

Na een bakkie koffie gingen we op pad, het miezerde wel en af en toe een flinke bui maar dat deerde ons niet. Het was wel somber op straat, je zag geen kip, ja mensen zoals wij die aan het wandelen waren. We startten om 9.30 uur.

De route was goed aangegeven, met dikke pijlen op de weg zodat we onze routebeschrijving eigenlijk niet nodig hadden. Dat ging ook moeilijk omdat het papiertje steeds natter werd!

Bij cafe het Bolwerk hebben we een rust- en plaspauze ingelast. Een kopje koffie gedronken en een kletspraatje met de barjuffouw. Die vertelde over de geschiedenis van het Bolwerk en dat er een flink stuk bij is gekomen dat nu als dancing wordt gebruikt. Het eten was ook goed vertelde ze, maar erg duur.

Het regende nog steeds, maar het werd al wat levendiger in de stad. Uiteindelijk kwamen we via de Willemsbrug bij het Noorder eiland. Anita, een goede vriendin/collega heeft hier jaren gewoond. Het waaide behoorlijk en we hadden grote moeite om overeind te blijven! Op de kop van het Noorder eiland zagen we de Erasmusbrug liggen, maar we moesten dat zelfde stuk weer terug lopen alleen dan aan de andere kant van het eiland om via de Koninginnebrug weer bij de Erasmusbrug te komen.

Daar was het inmiddels een stuk drukker i.v.m. de demonstraties. We hebben even op de brug staan genieten van het spectakel! Maar oei wat een storm. We moesten ons echt goed vasthouden.

Op de Willemskade stonden allerlei leuk kraampjes en het was er gezellig druk. We konden aardig doorlopen dat wel. Daar nog even een sanitaire stop gedaan in een Dixie.

Via de Veerkade, Westerkade en Parkkade kwamen we weer bij de Euromast.

En via de Westzeedijk kwamen we weer aan bij Delfshaven en het wijkcentrum van BOTU. Het was inmiddels 13.00 uur en alweer een tijdje droog. We kwamen nog wandelaars tegen die we ook bij de SDS wandeling in Den Haag gezien hadden. Na een heerlijk kopje soep zijn we weer huiswaarts gekeerd, ik met de metro en Lisette met de fiets. Om 14.30 was ik weer thuis.

Wereldhavendagen Rotterdam 3 september

Komende zondag, 3 september, gaan Lisette en ik weer een wandeling maken in Rotterdam tijdens de Wereldhavendagen (met dank aan Edwin voor de foto).

Vierdaagse 2006, een drama

Wat als een feest begon is als een drama geeindigd. Door extreme weersomstandigheden van tropische temperaturen is de 90ste edite van de Nijmeegse wandelvierdaagse afgelast. Er zijn 5 mensen gereanimeerd waarvan er twee inmiddels zijn overleden. 300 meldingen van mensen die onwel werden en 30 zijn er in het ziekenhuis beland.

Wij worden op dinsdagmorgen gewekt om 4.00 uur, na een gebroken nacht. Een snel ontbijtje en dan gaan we met de bus richting Nijmegen. Dat is nog een 20 minuten rijden. Op de Wedren is het al erg druk en wij sluiten aan bij de tweede boog, daar leek het wat minder druk. Achteraf maar goed ook, wij konden na 25 minuten door de boog lopen, anderen hebben ruim een uur moeten wachten!

Het was al aardig warm aan het worden, militairen liepen al te zweten op de Waalbrug om 6.15! Ze liepen dan ook met 10 kg bepakking en lange broek en laarzen aan. Ik had medelijden met die lui.

In Lent aangekomen is het al aardig feestelijk. Mensen zitten je aan de kant aan te moedigen en dat om 7 uur 's morgens! Via Begonia is heel indrukwekkend! In Bemmel aangekomen gaan we even rusten voor een bakkie koffie. Natuurlijk in de schaduw, het was al behoorlijk warm!

De weg richting Elst is saai en lang maar door het aantal mensen om je heen heb je niet in de gaten dat het wel een erg lange weg is. Onderweg zijn we nog even de bosjes ingedoken, bij de toiletten staan veel rijen en dat in de felle zon! Daar hebben we geen zin in. We waren niet de enigen..........
We werden aangemoedigd door de langsrijdende vrachtauto's op de rijksweg die naar ons toeteren. Duizenden armen gaan omhoog, erg grappig!
Bij Arnhem komen de 50 km wandelaars er weer bij en dat maakt het nog drukker!

In Elst is het ook feest, daar gaan we even bij een kerk rusten om te lunchen, ook in de schaduw natuurlijk. Na een voetinspectie gaan we weer op pad. Die voeten houden het aardig, ik heb nog geen blaren. Ik smeer met de zalf van Yvonne, het lijkt te helpen.

Maar na verloop van tijd voel ik toch de welbekende pijn van een opkomende blaar!
Vlakbij Slijk-Ewijk gaan we weer even in de schaduw zitten en ik geef mijn voet een blaarbehandeling. Het is nu onmenselijk warm geworden en ik vraag me af hoe dat af gaat lopen. Gelukkig staan de mensen overal met waterslangen e.d. om de mensen af te koelen, dat was echt nodig! We krijgen vanalles aangeboden, van koek tot broodjes kaas en bekers water. De mensen zijn erg betrokken met ons "leed".

In Oosterhout is het ook weer druk en nat maar dan.........de allom gevreesde dijk komt eraan, ik heb er al heel veel mensen over horen praten dat dit heel erg gaat worden. Ik draai de dijk op en ja hoor, de man met de hamer kom ik tegen. Ik zit er helemaal doorheen en wil eigenlijk stoppen maar ja, Lisette wou ik niet uit het oog verliezen, die liep een paar honderd meter voor me.
Gelukkig liep er een vrouw naast me die een praatje met me wilde maken en al kletsend lopen we door. Maar ik heb het nu echt gehad, moet ook nodig naar de wc maar zie daartoe geen mogelijkheid voor, het is een eindeloze, schaduwloze dijk. Weinig watervulpunten, een ambulance motor moet een bedwelmde wandelaar bijbrengen. Het asfalt voelt als een kookplaat zo heet!!

En de Waalbrug komt maar niet dichterbij, en als ik die eindelijk bereik ben ik stik gelukkig. Nu nog even naar de finish lopen maar dat valt zooooooooooo tegen! Die laatste kilometer lijkt wel 10 kilometer!!!! Als ik aan iemand vraag hoever is het nog? "o, die hoek om en dan ben je er" blijkt dat ik nog een straat door moet en voor het stoplicht moet wachten. En dan gaat het lichtje uit, ik weet totaal niet meer waar ik ben en een vrouw vraagt aan mij of het gaat. Nee! Zeg ik en barst in huilen uit. Het is bijna 4 uur. Gelukkig helpt zij me de weg te vinden en blijft even bij me zitten op een stoepje. Ik krijg van haar wat te drinken aangeboden en neem dat gretig aan.
Lisette is in geen velden of wegen te bekennen, ik hoop dat zij ook goed aangekomen is.

Met de plattegrond in mijn hand voor de bushalte van de Wanmolen, ons logeeradres, strompel ik er naartoe, hopend Lisette daar te vinden. Gelukkig zit ze daar met nog een aantal wandelaars die bij ons logeren. De bus komt op de afgesproken tijd aan en we kunnen nu lekker uitblazen in de koele bus. In de Wanmolen heerst een bedrukte stemming, want er gaan geruchten dat het feest afgelast wordt, of in ieder geval een dag er tussenuit.

Ik laat het even voor wat het is, en ga naar de blarenpoli, om mijn blaar te laten behandelen en mijn voeten af te tapen, je weet maar nooit wat er beslist wordt, voor hetzelfde geld gaan we toch verder.

Maar om 9 uur is het definitief beslist, dit was de eerste en de laatste dag. Een wijs besluit, het zou alleen maar warmer worden morgen en inkorten was blijkbaar ook geen optie. Helaas, we moeten morgen naar huis.

Woensdagmiddag komen we weer thuis, met een kater maar ondanks dat hebben we wel veel lol gehad samen. Het was erg gezellig.
Dit was mijn eerste en kortste 4daagse ooit!!!

Laatste trainingsdag 12 juli

Het is warm vandaag! En omdat ik nieuwe zooltjes gekregen heb en nog niet ingelopen zijn besluit ik toch een wandeling te maken vandaag.

Ik ga om 9.30 op pad met mijn nieuwe heuptas en ruim 500 ml water. Ik weet nog niet in welke richting ik ga lopen, via de Spijkenisserbrug naar Rhoon of blijf ik in Spijkenisse. Via het Schotse Hooglandenparkje ga ik richting Noord. Daar kom ik weer in een parkje, lekker koel is dat. Via de golfbaan van Mellaart kom ik bij de Spijkenisserbrug aan. Ik besluit toch maar onder de brug door te gaan en zo via de haven weer richting centrum te lopen.

Mijn voeten gaan zeer doen en ik besluit op een bankje uit te rusten, ik loop nu al een tijdje langs het water van de Maas. Een mooi uitzicht! Na inspectie van mijn voeten doe ik de zooltjes weg, mijn voorvoeten gaan zeer doen. Dat is dus niks!
Ik heb net 10 km gelopen en na een kwartiertje rusten ga ik weer op pad richting Maaswijk.

Langs de Gaddijk zie ik veel mooie huizen staan, waaronder een wit hoekhuis met een gigantisch zwembad ervoor. Naast het zwembad een dame in een zwarte bikini die bijna een net zo'n zwarte huid heeft! En ze had blond haar. Lijkt me niet echt gezond maar ach, ieder zijn ding. Ik loop fluitend verder.

Even later kom ik Yvonne tegen en vertelde haar van mijn blaarproblemen. Zij heeft voor mij DE oplossing: een zalf uit Amerika. Ik kan van haar een klein beetje meekrijgen, zij zweert erbij. Dat potje heb ik een dag later opgehaald. Ik rook eraan en dacht, wat een bekend luchtje! Lijkt wel..........? Levertraan! Volgens mij is het levertraanzalf dat in Nederland niet meer te verkrijgen is. Ik ga het in ieder geval wel uitproberen.

In Hekelingen aangekomen ben ik het toch ineens heel zat geworden! Het is warm, ik ben moe en mijn voeten doen zeer. Bah! Ik vind er niets meer aan. En ik wou dat ik thuis was. Mijn plan om 20 km te lopen laat ik varen, ik kom bij het winkelcentrum Akkerhof aan en ga linea recta richting huis. Thuisgekomen blijk ik toch ruim 16 km gelopen te hebben in precies drie uur (inclusief kwartiertje pauze) maar o, o het kostte toch veel moeite! Deze generale repetitie is niet hoopgevend voor de komende week! Maar ja, de 4daagse loop je met je hoofd, dus het zal wel meevallen (zei ze hoopvol hahahaha!)

SDS Wandeltocht Den Haag

Vandaag zou ik met Lisette en Michelle voor het eerst 40 km lopen in Den Haag.
Zo gezegd zo gedaan, we spreken af op station Schiedam om 7.10 (oei wat vroeg!)
Om 7.50 schrijven wij ons in voor de 40 km en gaan precies om 8.00 uur op pad.
De weerverwachting is niet best: onweer en regen in de loop van de middag. En, ze zitten er niet ver naast, zie je de dreigende wolken al hangen?

De eerste rust is al op 7,5 km, en we zijn nog lang niet moe maar Lisette moet nodig het sanitair bezoeken dus dat doen we hier even. Na 10 minuten vervolgen we onze weg. De route voert ons langs vele, lange en saaie wegen waar geen eind aan lijkt te komen! Ook veel grindpaden wat mijn voeten niet prettig vinden. Na iets meer dan 10 km gaan we even rusten voor een bakkie cappucino. Al genietend van de koffie spot ik drie paar paarse veters!

Dit is een voorbeeld van zo'n lange, saaie weg bij Zoeterwoude. Op 20 km komen we bij een kaasboerderij waar een gezellige bedrijvigheid was. Je kon er lekkere broodjes met geitekaas kopen en chocolademelk van geitenmelk. Ik heb het maar niet geprobeerd. Een wat oudere heer kwam ook even bij ons uitzitten, we waren hem al een paar keer tegengekomen onderweg op een bankje.
Hieronder een mooi beeldhouwwerk van een ooievaar.

Hier zit ik even uit te blazen met een frisdrankje en een boterham. Nu miezert het heel licht en ik besluit mijn broek weer langer te maken (makkelijk met afritspijpen).

Op dit moment zit ik even in een dip want mijn voeten gaan erg branden en ik ben bang dat er weer blaren zitten maar ik laat mijn sokken zitten en kijk er niet naar.

Nu wordt het moeilijker, het regent, de wegen zijn oersaai. Ik zet mijn walkman op en loop mijn eigen tempo. Lisette en Michelle lopen hun eigen tempo, ik kan door de pijn in mijn voeten dit tempo niet meer volgen.

Als we in Leidschendam aankomen, staat de wagenrust van SDS klaar voor een gratis consumptie. Maar ja, de koffie is op dus dat wordt een bakkie soep. Tja, dat kost weer een euro! Nou ja........................de soep was lekker maar ik zit er ff doorheen. Nog maar een paar kilometer. Dat blijkt nog meer dan een uur lopen te zijn.

In de stad spotten we een auto "verkleed" als wuppie! Vanavond speelt het Nederlands elftal voor de WK.

Om precies 17.00 checken we uit bij het startbureau en mogen we een welverdiende medaille in ontvangst nemen.

Onderweg naar de trein loop ik Edwin van W4W tegen het lijf, een snelle groet en op naar de trein. Om half 7 was ik weer thuis. Verkleumd maar voldaan dat ik deze barre tocht volbracht heb!!

41.88 km

3359.8 kcal

58169 stappen

Nachtstrandwandeling 17-18 juni

Ik ga weer de nachtwandeling doen, die ik 10 jaar geleden voor het laatst gelopen heb. Mijn wandelmaatje Astrid gaat mee en Karin, een collega. Om 22.15 vertrekken we uit Spijkenisse om Karin op te halen in Vlaardingen. In Hoek van Holland staan er al verkeersregelaars om ons naar een parkeerplaats te dirigeren, dat is goed geregeld. Ik rij nog een stukje verkeerd ook, rij zo de parkeerplaats voorbij. Gelukkig heb ik goed oplettende passagiers die mij erop wijzen dat ik verkeerd ga.

We moeten nog een flink eind lopen naar het startbureau, dat in een recreatiepark gevestigd is. Na ons aangemeld te hebben krijgen we een button en het regelement en wachten tot het 24.00 uur is.

En dan, de bellen klinken, we mogen weg. Wat een mensenmassa! Iedereen tegelijk het strand op, dat gaat natuurlijk niet lukken. We staan dan ook heel even in de file. Maar gelukkig, na een kwartiertje kunnen we het strand op en dan is het heel makkelijk, alleen de vloedlijn volgen.

Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan, we moeten vaak zigzaggend over het zand i.v.m. de plassen. Ik haal ook geregeld een nat pak (mijn voeten dan) want de geulen zijn best breed en ik heb te korte benen om er overheen te springen.
Astrid neemt geregeld een aanloopje om eroverheen te springen. Dat gaat haar goed af.

We zien ook fluoriserende golven verschijnen, een erg mooi verschijnsel! En het weer is schitterend, een graad of 15 en een zacht briesje. Mooier kan je het niet hebben. Mijn jasje gaat dan ook snel uit.

Om 3.20 zien we het eindpunt verschijnen en moeten we het laatste stukje flink aanpoten, want we moeten door het mulle zand naar boven. Dat valt erg zwaar, maar eindelijk kunnen we om 3.30 onze medaille in ontvangst nemen.

De bus staat al klaar die ons rechtsstreeks naar mijn auto brengt. Wat een service! Nou ja, daar betaal je dan ook voor.
Om 4.45 was ik eindelijk thuis en 5.00 viel ik als een blok in slaap.

17.45 km
1400.9 kcal
24254 stappen

Vierdaagse Trainingsdag 10 juni

Het belooft vandaag een zéér warme dag te worden. Ik heb maar vast een afritsbroek gekocht, kan ik die mooi uittesten.

Om 7.45 kom ik bij aan op de Robert Kochplaats maar waar is toch die korfbalvereniging waar het startbureau is? Het is echt een doolhof in Ommoord. Ik heb mijn auto ergens achter een flat neergezet en aan iemand gevraagd hoe ik er moest komen. Het is achter het flat, nog 100 meter.

Zo gezegd zo gedaan, en om 8.00 uur kan ik vertrekken voor 35 kilometer.

De Rotterdams Wandel Vereniging staat erom bekend dat ze zeer mooie routes uitzetten en dat de verzorging onderweg erg goed is, dus er staat mij een leuke wandeltocht te wachten.

Ik ga vol goede moed op pad. Al snel moet ik mijn afritsbroek korter maken, het is toch wel warm nu! En een zonneklep op.
We lopen door een parkje en daar staat een reiger op wacht voor zijn ontbijtje.

Via allerlei leuk straatjes komen we langs een molen, ik ben er al eens eerder langs gelopen met de Midwinterwandeltocht maar dan vanaf de andere kant. Ik meen dat dit langs de Rotte is, ik weet het niet zeker.

We moeten ook langs een sluisje en op het moment dat wij eraan komen staat het bruggetje open! Wel grappig, een sluis midden in de stad.

Op een gegeven moment moeten we een stuk langs het spoor, maar zoals je boven ziet, het is nog lang niet af! Dat wordt ploeteren door het zand.

We komen weer in een parkje en in de sloot zwemt een behoorlijk grote school ganzen! Kijk dan, hoe schattig! Vroeger had ik daar geen oog voor, een wandelvriendin, waarmee ik regelmatig een rondje wandel, heeft mij geleerd hier oog voor te hebben. Ik moet zeggen, dat ik nu meer op dit soort tafereeltjes let.

Bij de eerste verzorgingspost op 10 km neem ik mijn eerste bakje koffie van vandaag. Hè, hè, dat is lekker! Danyell heeft nog een leuke foto gemaakt met wandelbeer en de paarse veters van www.sunny.nl . Kijk op www.danyell.nl voor haar verslag van vandaag.

Het gaat goed, ik voel me lekker en ik voel mijn voeten helemaal niet. Dat is wel eens anders geweest. Bij de tweede verzorgingspost heb ik mijn broodje tegen heug en meug gegeten, ik had helemaal geen honger. Maar ja, je moet eten dus....... En ik voel nog steeds niets! Maar na 20 km voel ik toch weer die blaren branden en bij de caferust in "t Hoekse Hout" prik ik ze door en doe er een tapeje op.

We lopen ook een stuk over de golfbaan in Rotterdam, die op een behoorlijk hoge heuvel ligt. Dit is vast een oefening voor de 3e dag in Nijmegen, als we de Zevenheuvelen moeten bedwingen. Nou, dat valt lang niet mee. Ik was blij dat ik boven was. Bovenaan gekomen heb ik het vermoeden dat mijn andere voet ook een blaar ontwikkelt, en ja hoor! Nog een giga blaar erbij. Prikken maar en aftapen en eventjes op de tanden bijten.

Bij de verzorgingspost op 30 km heeft Gijs van de EHBO mijn voeten goed verzorgd. En ik kon weer verder, ik hoefde nog "maar" 5 kilometer.

We komen bij een kinderboerderij waar ook een rust was gepland maar daar ben ik niet gaan zitten, ik was er tenslotte bijna. Bij de EHBO heb ik ook vrij lang gezeten, want ik kreeg uitleg over het ontstaan van mijn blaren en tips om ze te voorkomen.

Heel grappig was, dat mijn veters herkend werden! Hee, jij bent......? Robert en Winner van W4W zijn ook van de partij vandaag. Robert voor 55 km en Winner loopt 35 km.

Ik wilde op tijd thuis zijn want Hans zou vanavond naar Leipzig vertrekken voor de eerste wedstrijd van het Nederlands elftal. Ik kwam om half 5 aan bij het startbureau en ik was om 17.10 thuis.

Wederom mijn complimenten voor de routemakers, het was een mooie tocht!

37.30 km

2992.7 kcal

51814 stappen

Wandeldag RWV 3 juni

Om 8.45 sta ik bij Lisette voor de deur om naar Schiedam te rijden voor de wandeldag van RWV. Daar aangekomen zie ik "walkwithasmile" zitten, oftewel Annemarie. Ze herkende mij van de site. Leuk om eens iemand van het forum te ontmoeten!

Als we ingeschreven zijn voor 25 km gaan we op weg maar niet zonder een bezoekje aan het toilet wat ik dus vergat. Toch nog even terug gelopen. Op het toilet krijg ik een telefoontje van Danyell, ook iemand van het forum. Ze vertelde dat ze nog onderweg was maar ook naar Schiedam kwam om te wandelen, daarna zou ze assisteren bij de snelwandelwedstrijd.

Het is lekker weer en al gauw kan ik mijn jasje uittrekken. De route is erg afwisselend, door bossen en langs de vaart en door parkjes. We komen allerlei paadjes tegen. Zelfs een kilometer door het weiland! Erg leuk om te lopen. Heel jammer is dat ik door mijn enkel ging vanwege de onregelmatige paden.

Na 6,6 km komen we bij een wagenrust waar we een lekker bakje koffie nemen en een versnapering.

Maar op een gegeven moment moet ik weer erg nodig en ben achter een boom gedoken. Niet wetend dat na 1o minuten de rust eraan komt! Bij de kantine van hockeyvereniging Pollux konden we even bijkomen. Nou ja, bijkomen?? De herrie van de muziekinstallatie was al van ver te horen, en bij de kantine konden we elkaar niet verstaan, zo hard stond 'ie! Er was blijkbaar een hockeyfeest aan de gang, waar wij even van mee mochten genieten.

Annemarie zat er al en even later kan ik Danyell de hand schudden. We kletsen en eten wat en na een half uur vertrekken we weer. Volgens de routebeschrijving moesten we nog 10 kilometer, dus nog twee uurtjes wandelen. Mijn enkel doet wel zeer maar niet zodanig dat ik gehinderd word bij het lopen. Ik zie zoveel mooie dingen onderweg, dat ik volkomen afgeleid ben. En Lisette doet heel veel herinneringen op uit haar jeugd, al lopend door het tuinhuisjes park van Schiedam.

Bijna twee uur na de pauze komen we weer aan bij het sportcentrum waar de snelwandelwedstrijd al aan de gang was. We hebben nog even met Danyell gekletst, die alweer binnen was!

Na een bakje zelfgemaakte soep gingen wij moe maar voldaan weer huiswaarts. We hebben er 5,5 uur over gedaan inclusief pauze.

Vierde dag 1 juni 2006

De laatste avond en we starten met een zonnetje!

Als we aankomen bij het startbureau rond 18.15 schijnt het zonnetje voor een keer. De zonnebril gaat zelfs op! We gaan weer richting Waterland, wel jammer want daar waren we gisteren ook alleen gaan we nu de andere kant op. Via de Aspergegaard gaan we naar de Akkerhof, daar heb ik 18 jaar gewoond.

Het is wat drukker dan andere avonden, wat een gezellig vierdaagssfeertje!

Druk in het centrum!

Via de Hoek komen we in het centrum waar al diverse muziekkorpsen rondlopen. Bij de Marckenburg wordt het drukker en drukker en komen in een file te staan. Allemaal in de rij om de burgermeester een handje te geven! Wij glippen langs de menigte door om via de kinderboerderij weer terug naar het startbureau te keren.

Om 20.15 komen we moe maar voldaan weer binnen. Er wordt nog een fotootje gemaakt als aandenken.

De laatste loodjes, Corrie! Bijna binnen!

Mijn nummertje 14!