2e Kennedymars Cuijk 20-5-2017 / 81,3 km

De tweede Kennedymars van Cuijk begint net zoals vorig jaar in de B&B van Ruud de Rijke maar nu verblijven we daar twee nachten. De eerste nacht is heel kort omdat de start al om 05.00 uur is en de wekker al op 3.45 uur staat! Ik heb ook een afspraak gemaakt om Truus met haar zus Esther op te halen vanaf Brass29, het hotel waar zij verblijven. Zo gezegd zo gedaan, ze staan al klaar als we aan komen rijden. Voordat we echt weg kunnen moet Truus nog even terug om haar autosleutels te halen, die liggen nog in haar jaszak in het hotel maar uiteindelijk stappen we voor de ingang van De Bond uit, de startlocatie van vandaag. Het is enorm druk want de opkomst is hoog: 580 deelnemers. De vorige editie was zo goed verzorgd, mond-tot-mond reclame deed de rest!

Hans parkeert de auto verder weg en komt ons uitzwaaien als het startsein gaat. Ik ga samen met Andre lopen en gespannen wachten we dat sein af wat maar niet komt.....15 minuten moeten we daar op wachten maar dan kunnen we weg, de zonsopgang tegemoet. De kade langs de Maas is bekend van de Nijmeegse vierdaagse en op dag vier is het hier erg druk, nu lopen we in alle rust hier en er is geen pontonbrug. Het is wat bewolkt en fris dus helaas geen mooie luchten te zien. Ik zet wel wat wandelmaatjes op de foto.

Er zijn veel herkenningspunten van de Nijmeegse, zo lopen we over een dijk die verdacht veel lijkt op de dijk van Overasselt naar Linden. We zijn wel in de buurt maar of het ook echt die dijk is??? Hij is wel lang en er loopt een lang lint van wandelaars. We kletsen wat en lachen wat en dan doemt ineens de eerst rust al op, we hebben er inmiddels 11 km op zitten. Monique sluit zich bij ons aan en gaan samen hier een broodje eten, ik hou het bij een bakkie koffie en zet wat bekende wandelaars op de foto.

We willen niet al te lang rusten want de dag is nog lang en we krijgen nog genoeg rustmomentjes. Veel bekende plekken van de vierdaagse komen we tegen, zelfs het pad vanaf de brug naar Linden, maar nu lopen we hem andersom! Een kort stukje maar om vervolgens het natuurgebied rond Linden in te lopen. Hier lopen ook veel Schotse Hooglanders en zijn een gewild foto object. We lopen een groot gedeelte van de vierdaagse route richting Beers maar gaan er dit keer niet rusten, we lopen een stukje door het dorp Beers tot de volgende rust weer opdoemt, we hebben er nu 20 km op zitten.
De kampeerboerderij De Tienmorgen in Beers, daar is vla te krijgen maar als ik ga halen dan istie op, ik krijg een halve beker. Jammer....
Ik vraag een aantal wandelvrienden die hier zitten: jullie zitten zeker al lang, met andere woorden mag ik zitten? En Peter staat gewillig op, ze zijn inderdaad van plan te vertrekken. Ik maak nog wat foto's van Marijke en Erik, die zitten te dollen met zonnebrillen.....
Dan lopen we weer door een mooi natuurgebied en langs kasteel Tongelaar waar ik een leuke wegwijzer op de foto zet.

Op 25 km is er een eigen post van de organisatie bemand door Remy de organisator van deze mars en hij deelt eitjes uit die hij hoogstpersoonlijk heeft gekookt. Heerlijke energie voor de komende kilometers. En een slokje water gaat er ook wel in, mijn flesje is weer vol om door te gaan.

Op weg naar de volgende rust, het natuurkampeerterrein De Herder-inn in Mill lopen we langs een groot natuurgebied de Kuilen, een strandbad en gegraven plassen omzoomd door het Langeboomse bos.
Bij deze rust op 33 km zie ik Hans weer, hij staat mij tijdens deze monstertocht bij met alles wat ik wil. Hij gaat voor ons een soepje halen. Een soepje?? Een hele grote kom groentesoep krijgen we voor onze kiezen. Helaas is de groente wat aan de rauwe kant en is de soep lauw, maar de smaak is goed al krijg ik hem niet helemaal op..... De meiden Aike, Jaqueline en Carola nemen het ervan, zij halen een gebakje!

Nog vier kilometer tot de volgende rust en die gaan grotendeels door mooi natuurgebied en ik geniet met volle teugen, we volgen de lintjes die geknoopt zijn aan de boomtakken. Maar soms ontkom je niet aan lange, rechte stukken parcours, we lopen een flink stuk langs de autoweg. Dat heet "kilometers maken".
Als we bij de camping op 37 km aankomen zegt Andre dat we hier niet gaan rusten, veel te vroeg na de vorige want we willen een mooie tijd neerzetten. Het is mijn tiende Kennedymars en het lijkt me wel leuk om rond 22.00 uur te finishen maar daarvoor moeten we niet te lang en te veel rusten. Echter roepen twee mannen dat we vooral wel van het aangeboden fruithapje moeten genieten dus vooruit dan maar, we gaan even naar binnen. Maar het hapje wordt lopend verorberd nadat ik mijn waterfles laat bijvullen met ijskoud water uit de tap.
Ik zet nog een leuke geboorte aankondiging op de foto en we gaan weer doorrrrr....

We komen nu in het plaatsje St.Hubert en zien de Heimolen (?) staan die op de foto gaat. Het plaatsnaambord ontkomt ook niet aan het gebruikelijke paaldansmomentje.
Op weg naar het plaatsje Haps, waar de volgende rust op 43 km is in een basisschool De Bongerd. Daar staan ook de tassen te wachten maar ik heb geen tas, Andre wel en hij gaat zich omkleden in wat luchtigere kleding, ik hou het bij mijn lange broek want ik vind het bij tijd en wijle nog erg fris. Hier is een soepje beloofd en een gebakken ei maar als ik de school inloop staat er een lange rij in een met baklucht gevuld lokaal, ik heb al geen trek meer. En de soep is op! Ook weer jammer....
Hier staat Angelique om de wandelaars van het forum aan te moedigen, wat lief!

We zoeken een plekje in de schaduw en Hans loopt af en toe heen en weer om wat te drinken te regelen en een (zelfgemaakt) hapje voor mij. Even ben ik bang mijn zonnebril kwijt te zijn maar gelukkig ziet Andre hem op de grond liggen, gelukkig maar want de zon schijnt nu best fel!
De plaatsjes Oeffelt en Boxmeer doen we aan en langzaam maar zeker komen we op de waterpost op 48 km, op dezelfde plek als vorig jaar bij de Meiboom en een picknick bankje. Monique en ik gaan eventjes erbij zitten, eventjes maar en hier horen we dat de baktaria zich terug getrokken heeft als sponsor en daarom geen frites heeft voor ons. Dat is een domper voor de organisatie en voor de wandelaars maar dat zijn onvoorziene omstandigheden waar niets aan te doen is.

Na het flesje water genuttigd te hebben noopt Andre mij om verder te gaan, de finish lonkt! Ik zeg ja ja en vol goede moed gaan we verder, een mooi natuurgebied in en langs een grote vijver waar de kikkers het hoogste woord hebben!

In het plaatsje Beugen aangekomen zit op 52 km de volgende rust bij de Baktaria en daar zie ik Hans weer. We gaan er weer eventjes zitten maar kopen er niets. Monique gaat nog even naar het toilet en dat ben ik vergeten als we weer verder lopen. We lopen een groot gedeelte door bebouwde kom en industriegebied en ik zie helaas geen mogelijkheid om te plassen, ik besluit een dametje aan te spreken die in haar tuin aan het werk is. Helaas zij spreekt geen Nederlands en gaat weer door met haar werk. Mijn blaas staat nu op knappen en ik krijg het behoorlijk benauwd: wat nu?? Ik besluit bij een groot huis aan te bellen, maar niemand doet open. Dan maar verder en ik zie ineens een grote berg zand en besluit daar achter maar plaats te nemen en ga opgelucht weer verder. Andre en Monique zijn doorgelopen maar ik kan ze nog wel inhalen met muziek op de oren als ondersteuning voor de nodige power. Ik ben zo bezig met de telefoon dat ik geen erg heb dat ik geroepen word omdat ik rechtsaf moet, er staat geen pijl maar wel een krijtpijl die Andre en Monique niet gezien hebben, zij moeten een stukje terug lopen. Gedrieën gaan we weer verder. Bij een spoorweg overgang gaan net de bellen rinkelen als ik erover loop, Andre en Monique zijn net te laat, ze moeten wachten.

Na de oversteek zien we de laatste waterpost op 57 km in het bos, ik neem plaats op de boomstronk maar Andre en Monique lopen verder. Eventjes, al is het maar vijf minuten, heb ik nodig om weer door te gaan. Ik ga een groepje wandelaars achterna want we lopen nu het bos in en wil niet hier alleen lopen. In de verte zie ik ze vertwijfeld staan want ze staan op een splitsing: welke kant moeten we op want er staat geen pijl? Inmiddels heb ik Andre ook ingehaald en hij raadpleegt de GPS en de plattegrond en wijst ons de goede richting op.
Met mijn muziek op heb ik er aardig de pas in, Andre raakt wat achterop omdat hij er een beetje doorheen zit. In het bos komen we twee borden tegen, eerst een met: over 2x 800 meter, voor Kennedylopers een uitgebreid menu aangeboden. Kennelijk heeft een ondernemer lucht gekregen van dit evenement en probeert klanten te trekken. Na 800 meter weer een bord: over 800 meter kunt u, Kennedyloper, hier wat nuttigen. Monique is ons vooruit gelopen en even later zien we haar bij deze gelegenheid een soepje eten. Zij wenkt ons maar wij lopen door naar de volgende rust waar ook de tassen weer zijn.. Dat is de rust bij de Gouden Leeuw op 63 km in Sambeek. Voordat we daar aankomen heb ik een tijdje met twee dames op leeftijd opgelopen, zij hadden er aardig de pas in, ik kon ze nauwelijks bijhouden. Zij hadden gerust bij die desbetreffende ondernemer en gaan niet rusten bij de Gouden Leeuw. Wij wel en Andre zoekt zijn tas. We nemen plaats op het terras en even later komt Monique aanlopen maar er is geen zitplaats voor haar. Ik vraag aan Hans een cappuccino te halen maar jammer.......dat is op! Dan maar een Radlertje, ook lekker.

Na de rust, Monique is inmiddels doorgelopen en zullen we ook niet meer zien, lopen we naar de sluizen. Andre is het goed zat en ik probeer hem zo goed mogelijk op te beuren om weer door te gaan. Ik begin het nu ook moeilijk te krijgen, mijn voeten doen pijn en heb last van mijn spieren maar we gaan gewoon door. Wat ook niet meehelpt is het parcours.......langs het water over een met hoog onkruid overwoekerd pad lopen is niet comfortabel en op zijn zachtst gezegd gewoon k...t na zoveel kilometer. Maar ach, we doen het er maar mee. Andre besluit om zonder te rusten door te lopen naar de finish en ik laat hem gaan, ik wil nog even een rustmomentje bij de waterpost van Remy op 68 km en gebruik dit moment om een steentje uit mijn schoen te halen. Ik krijg een half glaasje Cristal Clear (het water was op!) en pak een stukje komkommer en een paar dropjes en ga weer verder voor de laatste loodjes!!

Ik begin het nu wel erg moeilijk te krijgen, de kilometers lijken niet op te schieten zo en ik ben blij als ik bij het 73 km punt kom. Er is hier een ijsje te krijgen maar ik bedank daarvoor en Andre ook want hij gaat door. Ik ga hier wel even naar het toilet. Die is bezet zodat ik even kan zitten, helemaal niet erg dat ie bezet is.......
Het begint al donker te worden en ik vraag Hans mijn veiligheids hesje te pakken en ga weer verder, nog 8 km! Het is namelijk geen 80 km maar 81,3.

Omdat ik niet alleen in het donker wil lopen besluit ik achter een groepje wandelaars aan te gaan en ik knoop een praatje aan. Zo komen we de volgende kilometers wel door, een beetje kletspraat leidt af van de ongemakken, de omgeving boeit me niet meer want het is toch donker. Op de dijk naar Cuijk kom ik een moeder en dochter tegen, zij is de jongste deelneemster (15 jaar) en een leuk gesprek volgt. De laatste rustpost slaat iedereen over. Gezamenlijk lopen we naar de finish. Op 1 km voor de finish zie ik ineens Andre lopen en ik trek een sprintje om samen met hem naar de finish te lopen. Eindelijk.......mijn 10e Kennedymars zit er op en mijn snelste ooit want ik kom na 17.33 uur over de finish. Het is een PR van 12 minuten! Bij de vorige Kennedymars van Cuijk kwam ik pas om 0.30 uur binnen dus ik ben helemaal blij....

Ik meld mij af en krijg een certificaat van deelname maar geen medaille en dat vind ik erg jammer! Een stempel voor in mijn boekje en ook nog een stempel voor op mijn Kennedy kaart, ik heb mijn 10e volbracht. Hiermee kan ik een zilveren Kennedy medaille aanvragen. Na afscheid genomen te hebben van Andre ga ik nog even wat napraten om daarna naar de b&b te gaan. Monique is ook gefinished, zij kwam 20 minuten voor ons binnen. Ik heb toch wel genoten van de tocht. Het was wel anders dan vorig jaar, de verwachtingen waren hoog. Deze editie vond ik zwaarder dan de vorige mede door de taaie lange stukken en veel onverharde paden, vooral de laatste 16 kilometers waren zwaar!
Bedankt alle vrijwilligers en de organisatie voor dit mooie evenement en fijn dat ik hier mijn PR mocht lopen!!!
Voor meer foto's klik hier

Kamerikse Weteringloop 13-5-2017 / 31 km

Voor deze zaterdag heb ik een wandeling op de agenda staan die ik samen met Hetty ga lopen, de startplaats is in haar woonplaats Kamerik om de hoek! Voor haar een makkie, ik moet nog drie kwartier rijden. Kamerik is een dorp in de gemeente Woerden in de Nederlandseprovincie Utrecht. Het dorp heeft, inclusief het dorpje Kanis, 3.767 inwoners (1 januari 2014).
Van 1811 tot 1989 was Kamerik een zelfstandige gemeente. Het ontstond uit de Heerlijkheid Kamerik en de Houtdijken en ging op in de gemeente Woerden. Het dorp ligt ongeveer 1,5 km ten noorden van Woerden aan de Kamerikse Wetering. Het had oorspronkelijk lintbebouwing aan weerszijden van de Wetering. Deze oorspronkelijke bebouwing is inmiddels beschermd dorpsgezicht. Een groot aantal panden valt onder monumentenzorg. Aldus Wikipedia.

Zaterdagmorgen kom ik op de afgesproken tijd aan, een straatje verder dan de startlocatie en Hetty komt mij tegemoet gelopen zodat we samen naar de startlocatie kunnen. Daar aangekomen zie ik Annika en Gerda die al voor me hebben ingeschreven waarvoor dank! En ook Michel sluit zich bij het clubje aan, gezellig!

Maar als ik de routebeschrijving zie word ik wit om de neus.......nee.....31 km op twee A4-tjes??? En er zit ook een plattegrond bij: 4x links om, het is gewoon een vierkantje! Nou ja......we besluiten er maar het beste van te maken! Ik informeer nog even waar de rusten zitten, het antwoord: er is maar 1 rust!!!

Ik wist al vantevoren dat er weinig bossen zijn in dit gebied dus ik had me er wel een klein beetje op voorbereid maar toch...en het weer is ook al niet al te best, er is regen voorspel rond 9 uur.

Na wat straatjes en een twee km lang fietspad doorkruisen komen we op het landgoed Bredius, ik ken dit van een andere tocht in februari dit jaar. Dan komen we op het Jaagpad, een pad langs de Oude Rijn van wel 4,4 km lang! Het is best mooi hier langs het water, we zien veel mooie huizen en watervogels met jongen. De voorspelde regen komt naar beneden en ik doe een poncho om maar het regent gelukkig niet erg hard. Het blijft de rest van de dag droog.
Na ongeveer 12 km op pad te zijn komen we een rustpunt tegen, een boerderijwinkel waar leuke zitjes zijn. We nemen er even de tijd voor want dit blijkt de enige rust te zijn op de route! Hetty is bekend met de route en die beaamt dat ook. Beetje jammer hoor, ik verwacht van deze vereniging, de SGWB, toch wel meer dan dat! Het plaatsnaambord van Harmelen ontkomt niet aan mijn paaldansact dat door Gerda wordt vastgelegd.

Na de rust vertrekken we weer de polder in, en als het 11 uur is geweest nemen we er met z'n drieën een borreltje op. Helaas geen bankje in de buurt maar toch....Gerda en Annika lopen vast door. Bij cafe Kortjak was ook een rustpunt gepland maar die was niet open en bovendien komt deze al na een km na de vorige rust dus was sowieso geen optie geweest!! We lopen nu richting Kockengen, ook een dorp maar die schampen we als het ware, we lopen er alleen maar langs. Annika en Gerda komen we even later weer tegen, ze zijn net op een net bankje gaan zitten zonder mos. Ik ga er ook even bij zitten want ik wil nog wat eten. Na ongeveer 5 minuten stappen we maar weer op richting Spengen. Dit is een lintdorp en het pad is smal waardoor we vaak in de berm moeten springen voor fietsers en auto's. Links en rechts staan leuke huisjes maar niet meer dan dat. En af en toe komen we broedende zwanen tegen of zwanen met jonkies aan boord, een schattig gezicht. We zien veel jonge dieren, het is voorjaar en daar kan ik altijd wel van genieten.

We doen het plaatsje Woerdense Verlaat aan, dat herken ik ook van de tocht in februari. Toen hadden we een rust in een dorpshuis, maar helaas dit keer niet! Ik voel een pijntje aan mijn hak, zou er iets in zitten? Als ik een mooi gekleurde bank zie neem ik mijn kans. En ja hoor, er zitten minuscule steentjes in mijn schoen maar groot genoeg om mij last te bezorgen! Opgelucht stap ik weer door en even later zien we Gerda en Annika aan een soort bartafel zitten, met vijf zitjes eromheen. Het zonnetje schijnt nu en we nemen even plaats bij hun. En daar komt Rick aangelopen maar hij heeft geen tijd om te zitten, hij heeft een afspraak vanmiddag en wil op tijd terug zijn.
Na deze welkome onderbreking stappen we weer op voor de laatste zes km. Ook weer over een lange, lange weg! Vandaag is er een hardloopwedstrijd aan de gang in Kamerik, de Kamerikse Weteringloop, en het laatste gedeelte van de route lopen we met de hardlopers mee. We zitten in de staart van de 10 km-lopers. Soms ren ik een stukje met ze mee, dat geeft wel weer wat afleiding en ik moedig ze aan.

Als we bijna bij de finish zijn zien we een paarse finishboog. De speaker wil van ons een finishfoto maken en wij duiken daarna op de waterbekers die daar staan voor de hardlopers maar wij zijn uitgedroogd! Een partje sinaasappel gaat er ook in en wij melden ons even later in de kantine af. Een stempeltje en een plaatje voor in het boekje en nadat we allemaal het muntje inleveren voor een consumptie praten we nog even na. We krijgen allemaal een aandenken: een pen.

Ik heb toch wel genoten van de gezellige dag ondanks de vreselijk saaie route en dat is mede dankzij het gezelschap. En ik heb nog nooit zo snel over een 31 km route gedaan, we waren om 15.00 uur binnen! Bedankt allemaal!

voor meer foto's hier klikken

Capitulatietocht Wageningen 6-5-2017 / 25 km

Een wandeldag die in het teken staat van bananen, koelkasten, oude telefoons, wilde paardenselfies en een 11-uurtje. Wat heb ik gelachen waarvan hier het verslag.
Zaterdagochtend, heeeeeeel erg vroeg, stap ik om 05.15 uur uit bed omdat ik een tochtje ga lopen in Wageningen dat een aardig stukje rijden is vanaf Spijkenisse en ik heb met Hetty afgesproken op de carpoolplaats in Woerden. Ik ben natuurlijk weer veel te vroeg en als Hetty op de afgesproken tijd aankomt rijden we gezamenlijk met haar auto naar Wageningen. Daar aangekomen is het eventjes zoeken naar een geschikte parkeerplek, de startlocatie is in een hotel maar hoe komen we daar!? De navigatie is in de war en er is een markt aan de gang zodat we er niet kunnen komen.......uiteindelijk lukt het de auto op een plekje bij een flat neer te zetten, 850 meter verwijderd van de start. Is niet erg, zo kunnen we lekker inlopen.

André en Michel, onze wandelmaatjes voor vandaag zitten al te wachten en Andre begint een verhaal te vertellen over het kopen van een banaan die er wel heel raar uitziet namelijk recht. De verkoopster maakte een opmerking daarover nadat Andre hier wat van zei maar die niet voor publicatie geschikt is.......we hebben er vreselijk om gelachen!! De toon is gezet voor vandaag. Bij de inschrijving die ik niet echt efficiënt vind gaan (de tafel staat verkeerd zodat er een rij ontstaat) krijg ik een muntje....."waarvoor?" vraag ik. Dan krijg je een vaantje na afloop! Oké.......
De routebeschrijving is voor alle afstanden (8, 15, 25 en 40) en ziet er ingewikkeld uit. Wij gaan vandaag 25 km lopen en ik wil graag weten waar de rusten zijn maar kan die niet zo snel ontdekken. Andre komt te hulp en zegt dat er drie rusten zijn, jippie! Op 6 km, 14 km en op 20 km. Dus we kunnen mooi trainen op rusten. Andre is normaal niet van het rusten maar dit keer traint hij met 10 kilo bepakking i.v.m. zijn eigen tocht volgend jaar vanaf Oostenrijk naar Nijmegen.

We lopen het hotel uit aan de achterkant en lopen langs een slootje naar een monument van gevallenen 1940-1945. Het is de Capitulatietocht tenslotte en wij staan er even bij stil voor een foto. De route gaat verder over lange rechte wegen maar we hebben genoeg te kletsen en het zonnetje schijnt dus het is niet erg. We hebben zelfs nog erg in een Brugmomentje en lopen verder over zgn. klompenpaden. De route is gedeeltelijk verhard en onverhard. Na 6 km zien we een sportkantine van WAV, Andre zegt: is dit een hondenclub? Nee.....de rust is er naast bij V.V. ONA'53. Hier nemen we de tijd voor een bakkie en een sanitaire stop. Andre krijgt een opmerking over zijn rugzak, iets met koelkast! Later komen we dezelfde mensen weer tegen en zegt hij dat hij een oude telefoon bij zich heeft.

Na de rust is het weer lopen op lijnrechte paden en over de campus van de universiteit Wageningen waar we ons verbazen over de architectuur en de kunstwerken die overal staan. Andre gaat ineens in een pot zitten, hilariteit alom, en andere wandelaars doen hem na. We maken er een fotootje van, weer een leuke onderbreking.

De tweede rust op 14 km is weer bij een kantine waar ze tomaten- en aspergesoep verkopen. We gaan er even lekker bij zitten. Als de pauze voorbij is lopen we in eerste instantie verkeerd maar de vergissing is snel ontdekt zodat we de goede kant op gaan. Vanaf nu lopen we in een wat mooiere omgeving, we vergapen ons aan de mooie huizen die we zien en maken tijd voor een plaatsnaam paaldansmomentje.

Om 11 uur is het tijd voor een borreltje vanwege de traditionele herdenking van de gevallenen. Andre neemt daar altijd wel de tijd voor en als we een mooi bankje zien vragen we aan een wandelaarster om dit tafereeltje op de foto te zetten.
Na deze onderbreking lopen we verder en de route voert ons langs het zomerverblijf van koningin Emma en Prins Hendrik, het Oranje Nassau's Oord. Een mooi wit gebouw wat een beetje lijkt op paleis Soestdijk. Het staat in een mooi park.

Nu komt er een mooi gedeelte van de route die gaat over de Wageningse berg, over het bergpad. Het gaat over glooiend terrein met een prachtig uitzicht over de uiterwaarden van de Nederijn. Ik heb hier ook gelopen tijdens de WS78 tocht een paar maanden geleden, toen vond ik het ook prachtig hier! Soms staan we stil om er een foto van te maken, of moeten we even op adem komen #knipoog.

De derde rust is in Hotel de Wageningse berg. We gaan op het zonovergoten terras zitten maar de bediening lijkt ons niet op te merken. Dus daarom halen we zelf maar koffie al komt die uit een kartonnen bekertje maar dat doet niets af aan de smaak!
Ineens zegt Andre: is dat niet Mariska? Hij wijst op iemand die tegen een muurtje zit, met haar rug naar ons toe. En ik beaam het: ja hoor, Mariska is er ook. We maken even een praatje en Mariska zit er al een tijdje zegt ze en gaat weer verder. Niet lang daarna vertrekken wij ook.

We komen terecht in het Arboretum, de rhododendrons staan mooi in bloei, de kleuren springen je tegemoet! Na deze bloemenpracht lopen we de uiterwaarden in, een onverhard graspad dat in deze tijd van het jaar goed begaanbaar is. Een paar maanden geleden was het hier erg modderig! Bij de voormalige steenfabriek maken we een foto van de hoge ovenpijp bovenop het gebouw dat nu dienst doet als onderkomen voor de scouting. In dit gebied lopen ook wilde paarden en Andre maakt er een "paardenselfie" van. De paarden zijn gewend aan mensen lijkt het wel, ze zijn helemaal niet schuw. Ik hou niet van paarden zo dichtbij en ik ben blij als we er voorbij zijn!

Na dit natuurgeweld komen we weer in de bebouwde kom van Wageningen en lopen langs een oude Joodse begraafplaats. Van Hetty hoor ik dat deze begraafplaatsen nooit geruimd zullen worden, ik zie heel oude grafstenen van o.a. 1843!! Dat wist ik niet en je bent dus nooit te oud om te leren!

In het centrum van Wageningen aangekomen is het gezellig druk en we lopen langs de Aula van de universiteit waar de capitulatie ondertekend is en Hotel de Wereld waar de onderhandelingen plaatsvonden, het bevrijdingsmonument is versiert met een bloemenkrans, de herdenking was jongstleden op 5 mei.
Het einde van de tocht is in zicht en als we het centrum verlaten zien we inderdaad de ingang van het hotel opdoemen. We komen weer aan de achterkant binnen en nadat ik een finishfoto maak van Andre en Michel onder de finishvlag melden wij ons af. Ik krijg een vaantje voor mijn muntje en een stempel in mijn boekje. We praten nog even na op het zonnige terras met een finishbiertje. De wandelaars die een opmerking maakten over de rugzak van Andre zitten er ook, hij maakt even een praatje en legt uit waarom hij zoveel bij zich heeft. Ze dachten dat hij leeg was!!
Ik heb genoten van deze dag, niet in de laatste plaats door het prachtige, zonnige weer! En het was een mooie route, goed gepijlt en zeer gevarieerd.

meer foto's hier

Zeemansloop 22-4-2017 / 40 km

De Zeemansloop start traditiegetrouw vanaf de Visafslag in Scheveningen. Ik ga zaterdag ochtend heel vroeg op pad om daar samen met nog vier wandelvrienden te lopen, de 40 km route! Als ik op de plaats van bestemming aankom staan er nog weinig auto's en ik kan heel riant vlakbij de start parkeren....

In de kantine van de visafslag is het nog erg rustig maar mijn wandelvrienden zitten al bijna startklaar om te vertrekken en nadat ik ingeschreven ben gaan we op pad. De weersvoorspelling is gunstig maar ik vind het nog vrij fris, er staat een harde wind!

Het tempo zit er al goed in, en de Scheveningse straatjes volgen elkaar snel op. De route zou een iets andere zijn dan die van vorig jaar, bij het Indiemonument gaan we nu niet rechtsaf maar linksaf en het pad gaat steil omhoog! Ik herken de omgeving van de Lightwalk die we vorig jaar december gelopen hebben.

We lopen langs Madurodam en een stukje langs de Waalsdorpervlakte. Na 8,6 km is er een rustmogelijkheid bij camping Duinhorst. Ik heb er nog niet echt behoefte aan maar sommigen van ons wel dus we besluiten eensgezind hier een (plas)pauze te nemen met een bakkie. We gaan lekker onder het afdakje zitten buiten want de sigaren komen op tafel, het zonnetje schijnt dus het is geen straf om buiten te zitten al is het nog wel fris.....
Het is maar goed dat we hier gepauzeerd hebben want koffiehuis 't Buurtje is nog lang niet open!

Vervolgens komen we in de duurste straat van Nederland, de Konijnenlaan, met zijn kapitale villa's! We kijken onze ogen uit. Er zijn zelfs een paar huizen in aanbouw. We maken ook nog even tijd voor een paaldansmomentje bij het bord Wassenaar.

Onze tweede rustpauze is in Paviljoen de Klip. Annika en ik raken wat achterop en denken de rust te zien tussen de bomen maar als we wat dichterbij komen zien we een andere naam staan, niet de Klip. Even later krijgt ze een appje van Maike dat ze in de Klip zitten en op ons wachten. Uiteindelijk komen we daar toch aan en kunnen weer lekker buiten zitten. We hebben er nu bijna 16 km op zitten.

We lopen richting Katwijk maar gelukkig nu niet vlak langs de autobaan maar een stuk parallel. Helaas komt er wel snel een eind aan dit pad en moeten we toch langs de weg gaan lopen, maar we hebben gespreksstof genoeg dus het is niet onaangenaam lopen, de kilometers vliegen onder de schoenen door!

Even later komen we in het duingebied "Pan van Persijn" dat bekend is vanwege de Kippenloop die ook altijd in deze omgeving is. De parkeerplaats waar de "kippenpotenrust" altijd is, is nu helemaal verlaten.

De zand- en schelpenpaadjes volgen elkaar snel op, het parcours is nu niet meer vlak en de beenspieren moeten flink aan de bak! De lucht is ineens donker aan het worden en de eerste spetters vallen. Ik denk het zonder poncho aan te kunnen maar doe hem toch maar aan wat in de harde wind niet meevalt!
Als we na 1,5 uur lopen toe zijn aan een rust zien we daar het vlaggetje van Paviljoen de Duinen, daar is de volgende rustpost. Helaas kunnen we niet al te lang buiten zitten vanwege de regen, het afdakje is te klein.

Na de rust vervolgen we de route die nog steeds niet vlak is. We zien zwarte plastic doeken ter bestrijding van de zwarte Engelbloem, een giftige soort. En een oude man is bijna in zijn blootje aan het hardlopen!! Ieder zijn ding hoor, maar het is geen gezicht!

Even raken we weer het spoor bijster, moeten we nu het trappetje op naar boerderij Meyendaal of over het pad? We kiezen voor het pad en zijn blij als we daar aankomen, de kilometers beginnen te tellen. Op dit moment hebben we wel zin in een rust en kunnen een plek vinden achter de boerderij. De zon is inmiddels weer gaan schijnen en het is genieten op het stille terras! Het valt ons op dat we erg weinig wandelaars tegenkomen, zouden ze allemaal in Geldermalsen zijn, bij de Bloesemtocht??

Na deze heerlijke onderbreking hebben we nog 10 km tegoed om bij de finish aan te komen. Het plan is om nog een keer te pauzeren bij de Watertoren, 3,5 km verder.
Onze wandelmaatjes zitten al heerlijk in de zon onder het genot van een ijsje en andere versnaperingen als wij erbij komen zitten. De wind is echter nog best fris, dus we blijven niet al te lang zitten, de finish lonkt!

We bereiken de boulevard van Scheveningen voor de laatste km's. Het is er druk met toeristen en dagjesmensen en hebben de wind in de rug. Het is zo aangenaam lopen en we genieten van de zee en de omgeving. Bij de vuurtoren gaan we richting Visafslag en bij de finish aangekomen melden we ons af en krijgen een bootje als beloning. We zijn 9,5 uur onderweg geweest met vijf(!) pauzes!
Als afsluiter gaan we nog een lekker visje eten bij Simonis, waar het een drukte van belang is! We moeten even in de rij staan maar dan heb je ook wat! We vinden zelfs een plek om te zitten, op dezelfde plek als twee jaar geleden! We genieten nog na van de dag en als we alles verorberd hebben nemen we afscheid van elkaar.

Met een voldaan gevoel rij ik terug naar huis, via een omweg want er zijn wegwerkzaamheden, waardoor ik er iets langer over doe om thuis te komen.
Ik kijk terug op een heerlijke wandeldag, ik heb genoten van de route en van het gezelschap. Bedankt Maarten, Maike, Annika en Jan voor de gezelligheid en het lachen!


klikkerdeklik voor meer foto's

Halve van de Haar een achtste marathon! (5,25 km)

Op Tweede Paasdag, 17 april nu eens geen wandeltochtje maar een hardloop rondje. Met mijn wandelvriendin Annika en mijn dochter Linda in Haarzuilens startten we met prachtig weer! Het was behoorlijk druk. Het lopen ging erg lekker, heb de volle 5250 meter zonder te stoppen gerend! Heerlijk ontspannen kwam ik over de finish net na Annika. Linda liet nog even op zich wachten maar die kwam ook heel ontspannen over de finish. Familie van Annika stond ook bij de finish. In de tent hebben we nog even wat gedronken en zijn toen weer naar huis gegaan. De auto stond heel ver weg geparkeerd en dat was een lekker uitlooprondje. Ik heb erg genoten......dit smaakt naar meer!
hier zijn de foto's te bekijken

Paastocht Gouda 15-4-2017 / 25 km

Het is bijna Pasen en dus tijd voor de Paastocht in Gouda. Op zaterdag 15 april rij ik naar Gouda, en als ik daar aankom zie ik dat de parkeerplaats "vol" is, dat wil zeggen dat ik daar niet kan gaan staan. Een parkeerwacht vertelt mij dat de plekken zijn gereserveerd voor beursgangers van de Mammoet. Beetje jammer, ik moet mijn koets iets verderop neerzetten, bij de school de Meander. Ik mag graag een stukje wandelen maar ik heb een hekel aan lopen......

In het startbureau is het druk!!! Ik kan nauwelijks bij de inschrijftafels komen maar niet getreurd, ik heb de hele dag de tijd. We besluiten in overleg om niet de 25 km route te doen omdat het een echte poldertocht zou worden (zag ik aan de routebeschrijving) en daarom besluiten we eerst 15 km te lopen om dan daarna de stadswandeling van 10 km te gaan doen. Zo gezegd zo gedaan en we gaan na de opstartkoffie op pad.

Het is best fris en er staat een straffe wind. De route van vandaag is mij bekend, ik heb deze tocht al eens eerder gelopen maar dan in omgekeerde richting zodat het net een "nieuwe" route lijkt. Bij het benzinestation neem ik even een plaspauze, in het startbureau was het te druk! Na een Brugmomentje lopen we de polder in, tegen de wind in.
Ik zie de ingang van de kattenopvang van Wetland en er staat een bordje dat je er koffie kan drinken, dus we gaan er even een kijkje nemen. Ik kijk mijn ogen uit, overal waar je kijkt zie je katten en de eigenares geeft graag uitleg. Hier wonen achtergelaten poezen (150 stuks!) en hebben hier een heerlijk onderkomen. Er is een poes die mij wel heel enthousiast begroet, ze springt zo in mijn armen! Dat levert heel wat fotomomentjes op! Na een tijdje hier rondgelopen te hebben gaan we toch maar weer op pad, zonder koffie helaas.

We lopen de polders weer in tot aan de sluizen. Na de sluizen nog een flink saai stuk langs de weg om vervolgens bij de voetbalkantine van V.V. Donk aan te komen waar we even pauzeren met een bakkie koffie.

Na de pauze lopen we de laatste km's door een mooi natuurgebied om via de woonwijken van Gouda weer bij het startbureau aan te komen. We melden ons af en na een korte pauze gaan we weer op weg om de stadswandeling te gaan doen.

We hebben een zeer uitgebreide beschrijving meegekregen en de route is zelfs gepijlt.

In een voormalig wachtershuisje drinken we een heerlijke bak koffie. Wat een gezellige gelegenheid hier, klein maar knus! Helaas kunnen we niet al te lang blijven want als ik de beschrijving zie, krijgen we nog heel wat te zien! Ik kijk echt mijn ogen uit, wat is dit een leuke manier om een stad te bezoeken! Ik geniet met volle teugen! Het is een hele mooie route door de oude binnenstad met uitleg over de verschillende bezienswaardigheden, ik heb er heel wat van opgestoken. In het fotoalbum bij dit verslag heb ik uitleg gegeven bij de foto's.

Als we aankomen bij de finish is het hek van de parkeerplaats gelukkig nog open want die was dicht aan het begin van de tocht vanmorgen. We nemen afscheid en ik rij met een voldaan gevoel naar huis, wat heb ik weer genoten vandaag en ik heb geen noemenswaardige last van mijn knie gehad. Ik wil de organisatie D.E.S. bedanken voor de uitgebreide informatie bij de stadswandeling en de uitgezette route!!!
klik hier

30 van Zandvoort 25-3-2017

Het is weer tijd voor ons jaarlijks uitje naar Zandvoort, daar wordt "de 30 van Zandvoort" georganiseerd door Le Champion. Het is een populaire wandeltocht waar je tegenwoordig zelfs voor 18 km kan kiezen! Ik heb mij via internet al maanden geleden aangemeld, dan wel voor de 30 km. Er hebben zich in totaal 7500 mensen ingeschreven. Hans en ik logeren daar vlakbij de startlocatie op het circuit van Zandvoort en dit jaar hebben we gekozen voor het hotel van Center Parcs.

Vrijdagmiddag rijden we richting Zandvoort en als we daar aankomen zien we al de markeringen hangen voor de wandeltocht. Voordat we bij het hotel aankomen is het inmiddels lunchtijd en in Bloemdaal aan zee strijken we even neer voor een lunch in een strandtent geheten "Het eindpunt". Later blijkt dit een bekende rustlocatie te zijn voor de Kennedymars van Vijfhuizen en de vierdaagse van Haarlem.
Na de lunch is het nog maar een stukje naar Zandvoort waar wij inchecken in het hotel. Even installeren, acclimatiseren en dan nog even de stad in voor een ommetje en uitwaaien op het strand. Het beloofd een heerlijk weekend te worden qua weersomstandigheden en het zonnetje doet goed zijn best, al is het een noordoosten wind die de gevoelstemperatuur wat naar beneden haalt. Met de wind in de rug valt het wel mee.....

Na het rondje Zandvoort kom ik in de kamer er achter dat ik een essentieel onderdeel van mijn bagage ben vergeten, en daar kan ik echt niet zonder dus dan maar weer even de auto in op weg naar de winkels. Via Google vinden we het juiste adres en na mijn aankoop gaan we weer terug om ons op te maken voor het diner.

Zaterdagochtend pak ik mijn wandelspulletjes in en samen met Hans loop ik naar de startlocatie op het circuit van Zandvoort. Daarvoor moeten we een kleine 10 minuten lopen, en als we daar aankomen staan er al een flink aantal wandelaars te trappelen om te starten, het is 7.55 uur. Wij horen het startschot als we de tent binnen lopen. Mijn wandelmaatjes zijn er nog niet en geduldig wacht ik op whatsapp berichtjes dat zij in aantocht zijn. Even twijfel ik om mijn afstand om te zetten in 18 km omdat mijn knie nog steeds niet helemaal hersteld is van de val drie weken geleden maar ik hou het toch op 30, ik zie wel hoe het loopt, en als het echt niet gaat kan ik Hans altijd bellen om me op te halen. Ik vind het veel te gezellig om met dit clubje te lopen, een aantal van hen heb ik een tijd niet gezien, dus het wordt echt gezellig vandaag.
Een voor een druppelen mijn maatjes André en zijn buurman Michel, Ron, Hetty, en Sylvia binnen en als de klok op 8.30 staat kunnen we starten na een "startfie" (selfie van de start) genomen te hebben. Ik neem afscheid van Hans, hij gaat terug naar het hotel en straks zie ik hem weer bij de rust in Duin en Kruidberg als ik op de helft zit.
De route gaat richting het strand waar we kunnen kiezen, 2,2 km over de boulevard of meteen het strand op. De drie voorgaande jaren koos ik voor het strand, nu in verband met mijn knie kiezen Syl en ik om over de boulevard te lopen en de anderen gaan het strand op.
Syl loopt deze tocht voor het eerst en zij verbaast zich erover dat het zo druk is en velen ook voor de boulevard kiezen. We zien heel veel auto's langzaam rijden naar de rotonde, misschien moeten zij nog parkeren en gaan ze 18 km lopen want die starten pas om 9.00 uur. Op 1 km voor de strandopgang zien we een auto langs de kant staan met rook uit de motorkap. De dames staan er naast te kijken en staan op hun gemak te bellen......altijd handig, een brandblusser in je auto #knipoog

Bij strandtent "het eindpunt" in Bloemendaal aan zee gaan we weer het strand op voor de eerste stempelpost en een reepje en we zien de anderen door het mulle zand ploeteren om boven te komen, dat is ons bespaard gebleven! We lopen nu door naar de volgende rust op 8,2 km bij IJmuiderslag maar we gaan eerst een bakkie doen in een strandtent Beach Inn. We kunnen hier heerlijk in het zonnetje zitten en André gaat een bakkie thee voor me halen. De uitbater heeft niet op zoveel toeloop gerekend en het duurt dan ook vrij lang voor we de consumpties hebben maar het is geen straf om in de zon te zitten.

Bij het IJmuiderslag is een stempelpost waar we een flesje water krijgen en er is muziek, erg gezellig hier! Sommigen van ons maken hier even tijd voor een sanitaire stop en dan gaan we weer verder richting de duinen. Het is inmiddels bijna 11.00 uur en dat betekent tijd voor een "11-uurtje", André zijn rugzak kan iets lichter gemaakt worden want hij heeft een borreltje bij zich om deze traditie in ere te houden. Om 11 uur gedenken we de gevallenen in de oorlog d.m.v. een drankje.
En dan wordt het ineens erg druk om ons heen want Truus en haar zus lopen langs en René met zijn dames ook. Dus allemaal een slokje!

Na deze kleine onderbreking gaan we het duingebied in van Heerenduinen. Er volgen een flink aantal zand- en duinpaden en we worden getrakteerd op mooie natuur. De beenspieren worden flink aan het werk gezet doordat het wandelpad stijgt en daalt en uiteindelijk komen we bij de derde stempelpost aan op landgoed Duin en Kruidberg. We hebben er 16 km op zitten. Hans staat al op de uitkijk en hier ga ik even in de rij voor de dixies staan terwijl de rest op mij wacht. Er is gebak voor de wandelaars die gretig aftrek vindt.

De ruïne van Breederode zit in het parcours en daar lopen we langs. Er is een mogelijkheid om er vlakbij te komen maar we lopen er aan voorbij. Ook maak ik tijd voor een paar paaldansmomentjes, en die worden op de gevoelige plaat gelegd.

Bij het openlucht theater Caprera is een stempelpost op 20,5 km waar een gezellige band staat te trommelen en we een krentenbol en een pakje "sap" krijgen aangeboden, hier maken we tijd voor een grote stop in het Pannenkoekhuisje Peper op de heuvel. Het is lente-achtig weer, we kunnen op het terras in de zon zitten, heerlijk! De bediening komt traag op gang maar dat is onder deze omstandigheden niet erg! André bestelt "bruin fruit" en hij neemt de helft mee in zijn bananendoos voor later, Ron geniet van een pannenkoek naturel, en Gery die met Ben een stukje met ons oplopen, geniet van een bijzonder soort theetje!

Nog bijna 10 km naar de finish, die gaan voornamelijk door het bewoonde gebied van Bloemendaal. We lopen langs monumentale huizen, eentje zelfs met een gigantische boomhut in de tuin! En de bloesem staat weer prachtig in bloei, dit vind ik een heerlijk jaargetijde!

In Overveen is de laatste stempelpost op 23,5 km bij restaurant Loetje waar het terras overvol is, we lopen daar aan voorbij nadat we een stempel en een mandarijn krijgen. Staand peuzelen we die op en André probeert zijn schoenen te verkopen en biedt zijn laatste bitterballen aan een paar dames die geïnterviewd worden voor Facebook. Hier nemen we afscheid van Ben en Gery, zij gaan met de trein naar Zandvoort terug.

Bij Kraantje Lek, nog een leuk restaurant op de route maar die laten we voor wat het is, gaan we het Visserspad op voor de laatste 5 km naar de finish. Op dit stuk worden we "getrakteerd" op bordjes, nog 4 km naar de finish, nog 3....enz. Ik ben er even klaar mee, speel zelfs met de gedachte Hans te bellen maar nee......mijn maatjes slepen me door de laatste kilometers. Onderweg kom ik Caja tegen, zij had beloofd naar me te zwaaien als ze me zag en ik loop haar bijna voorbij! We kletsen de laatste kilometers naar de finish, en worden als groep op de foto gezet door Wandelfotografie.

Als we de laatste km ingaan zien we een bordje: verrassingspost. Leuk......wat zal het zijn??? Een toffee van Weerters echte! Nou.....joepie! Het budget was zeker op.....

In het centrum van Zandvoort is het heel gezellig......ik krijg een "Via Gladiola gevoel"! Eindelijk we zijn er! Bij de finish staat Hans ons op te wachten, we maken diverse finishfoto's, laten ons boekje stempelen, een medaille wordt omgehangen en we krijgen een roos. We willen nog even wat gaan drinken maar het is overal overvol, het terras waar we dachten wat te kunnen drinken is een bakkerij en het duurt erg lang voor dat er iemand komt dus helaas pindakaas. Dan maar geen drankje!

Bij het station aangekomen nemen we afscheid van elkaar en Hans en ik lopen naar het hotel waar ik een lekkere douche neem en een coolpack op mijn knie leg. Ik hoop dat de schade niet al te groot is, maar ik heb desondanks enorm genoten van deze mooie en gezellige wandeldag!! Niet in de laatste plaats door het geweldige weer!

meer foto's hier

Kilometervretermars 11-3-2017 / 40 km

Vandaag maar eens gekozen voor een tochtje (40 km) vanuit Maassluis, de Kilometervretermars. Niet mijn favoriete omgeving want ik weet dat we dan in het Westland met zijn wereldberoemde kassen gaan lopen maar ja, ik moet toch een keer wat meer kilometers gaan lopen i.v.m. mijn Kennedymars-plannen in mei en er zijn geen andere leuke tochten dit weekend. Dus deze zaterdag de wandelschoenen aan en op naar Maassluis waar ik mij aanmeld in de drukke kantine van VTM, zij organiseren deze tocht. Ik zie veel bekenden en maak een praatje met die of gene, om 8.15 ga ik van start. Het beloofd een droge dag te worden met af en toe een zonnetje, maar het is in de ochtend nog wel wat kil!
De route is uitstekend gepijld en al kletsend met elkaar lopen we langs de vele kassen van tuinderijen en boeren en door de weilanden. Het is best afwisselend, de eerste rust is al op 5 km in een sporthal in Maasland maar we lopen door, dat is nog een beetje vroeg voor een pauze! De volgende rust is pas op 18 km en dat vind ik weer wat ver en als we langs een kantine lopen van een voetbalvereniging besluiten we daar even te pauzeren.

Na de pauze lopen we naar 's Gravenzande, het volgende plaatsje dat we aandoen, en een plaatsnaambord gaat weer op de traditionele wijze vereeuwigd worden!
We lopen langs een veldje met kleine lammetjes en maken daar een foto van, ze blijven gewillig staan als volleerde fotomodellen! Langs een erg mooi en heel stil watertje staan we even stil.......wat een rust en stilte hier! Geen geluiden om ons heen behalve vogeltjes en andere dieren.

In het plaatsje 's Gravenzande aangekomen is het tijd voor een rust vinden wij en en nemen plaats in een leuk cafe. Even bijkomen en het verloren zout aanvullen met een heerlijke soep! Maar ook hier draait de klok door en we mogen nog een aantal km lopen dus op naar de finish! Die is nog lang niet in zicht als we de routebeschrijving bekijken.

Deze wandeltocht staat bekend om zijn extra wagenrust inclusief krentenbolletje en een borreltje, maar als we op de plaats van deze rust komen zien we dat we te laat zijn! Helaas, tot 14.00 kon je aanschuiven en het is 14.30.......

Vervolgens komen we aan in Hoek van Holland, het is er best druk en richting boulevard duik ik een cafe in voor een sanitaire stop. De uitbater roept: 50 cent!! als ik vraag of ik van het toilet gebruik mag maken.......tuurlijk joh.......vriendelijk is anders maar ja, wildplassen is verboden.

Vanaf de boulevard waar de diverse strandtentjes druk bevolkt zijn en er erg aanlokkelijk uitzien lopen we daar aan voorbij, we zien al aan de routebeschrijving dat we de sluitingstijd niet meer halen, een telefoontje naar het startbureau leert ons dat zij nog wel even blijven wachten op ons.....heel erg vriendelijk want ja, we willen nog wel graag een stempeltje in ons boekje!

Maar zover is het nog lang niet, want vanaf de pier is het een lang, recht eind langs de Nieuwe Waterweg naar de finish. We komen nog wel langs de rode vuurtoren en langs de Maeslandkering maar dat zijn de enige bezienswaardigheden. We vermaken ons wel met het kijken naar de kolossale schepen die voorbij komen en de eendjes in het water.

Er lijkt geen eind aan te komen, we lopen inmiddels ruim vier uur aan een stuk, maar dan zien we het bord "Maassluis" en weten we dat de finish niet ver meer is! De tijd schrijdt voorbij en het is inmiddels 17.45 uur als we bij het clubgebouw aankomen. We worden toegejuicht door de vrijwilligers die speciaal voor ons bleven wachten wat we erg waarderen! Blij dat het erop zit nemen we afscheid van elkaar en ik rij moe maar voldaan naar huis. Ik heb genoten van deze toch wel afwisselende tocht alleen het laatste stukje mogen ze eruit halen!


meer foto's

RWV Winterserie 5-3-2017 / 15 km

Op deze zondag trekken Hans en mijn zoon Rob en ik erop uit om naar de startlocatie te gaan aan het Langepad waar de start is van de laatste Winterserietocht van de RWV. Het lijkt Rob wel leuk eens een "echte" wandeltocht te lopen, zou hij het wandelvirus van mij hebben??
Als wij aankomen op het Langepad is het wandellegioen al vertrokken, we zijn iets aan de late kant. Vanwege het mooie weer is het druk met auto's dus de auto staat nu ietsje verder. Ik meld Rob vast aan, en haal onze startkaart van de serie bij Annie en we kunnen van start.
Ik zie op de routebeschrijving dat de route dit keer naar het Prinsenland gaat en dat we weer het "vierkante eiland" passeren, dus ik weet de route wel zo'n beetje.

Het eerste gedeelte van de route gaat zoals gewoonlijk door het Kralingse bos. Het is lente-achtig weer en we zien heel veel hardlopers over de paden zoeven, en veel hondenuitlaters. Als we ongeveer een half uurtje lopen komen Sjaak en Marrie ons achterop gelopen, we lopen vanaf dan gezellig samen op. Na het park steken we de Kralingse weg over om vervolgens uit te komen in Prinsenland.
Over de brug die lijkt op de Erasmusbrug maar dan veel kleiner maken we even een foto van het groepje, Rob is ons al vooruitgelopen want hij vindt het tempo iets te laag en moet ook nodig naar de WC. Het Prinsenpark ligt er weer mooi bij, we lopen op "het vierkante eiland" af, en Sjaak merkt terecht op dat we geen rondjes hoeven te lopen.....
Het eiland ligt midden in een mooie vijver omringd door hoge flatgebouwen. Net na dit eiland is de eerste en enige rust, hier maken we even tijd voor een koffie dan wel thee, Rob is inmiddels weer vertrokken, hij heeft geen tijd voor rust.

We gaan weer onder de A16 door om vervolgens in het Kralingse bos uit te komen. We zien de eerste ooievaars al op hun nesten zitten. Vanaf hier lopen we 3 km de paadjes van het park rond om bij de finish aan het Langepad uit te komen. Ik meld ons af en gaan na afscheid genomen te hebben van Sjaak en Marrie weer op huis aan. Rob zit op ons te wachten in de auto. Het was zijn eerste en ik denk ook zijn laatste georganiseerde wandeling, hij had het gevoel "in een kudde" te lopen.........jammer want ik vind georganiseerd lopen juist fijn. Smaken verschillen gelukkig.
Het was een fijne zondagochtend wandeling, ik wil de organisatie bedanken voor deze mooie wandeling. Wij hebben genoten van vier van de zes winterserie wandelingen! Het begint te regenen als we naar huis rijden, we hebben veel geluk gehad met het weer!

Westerbork pad proloog 4-3-2017

Afgelopen zaterdag op 4 maart heb ik de proloog van het Westerborkpad gelopen waarvan hier het (foto) verslag. Als je het album opent, kan je per foto nog extra informatie lezen, in het album staat algemene informatie.

fotoverslag

Tweede Bekendaltocht WS78 / 40 km

Mijn eerste 40 km tocht van dit seizoen ga ik lopen in Ede, de WS78 organiseert daar de Tweede Bekendaltocht.
Het is een aardig eindje rijden naar Ede dus ik moet vroeg op wil ik op tijd kunnen vertrekken. Vroeg opstaan is niet mijn favoriete bezigheid maar het is me toch weer gelukt om op tijd bij de startlocatie te verschijnen, het Marnixcollege in Ede.
Ik heb gehoord dat de route richting Wageningen gaat en door het Beekdal, een stroomgebied met maar liefst negen beken en sprengen met allerlei klinkende namen zoals Paradijsspreng.

De route begint met een stuk lopen over het voormalige ENKA terrein, een oude kunstvezel fabriek ook wel bekend van de ENKA zemen. De naam komt me bekend voor en ineens zie ik de reclame voor me van de man met de lange baard die aan het werk is met de zeem en zegt dat hij wel errrrrrug lang meegaat! Mijn moeder had vroeger ook zo'n zeem!
Er staan nog oude muren van de fabriek en er wordt op borden aangekondigd dat er nieuwe woningen worden gebouwd. De oude schoorstenen staan er nog.

Ik zie bekende stukjes van de Edese vierdaagse en we wandelen ook dit keer onder de A12 door. Het tempo is mij wat te snel maar doe mijn best het bij te houden. Na 8 km bospaadjes en zandpaadjes kom ik bij de eerste WS koffiepost. Het liefst zou ik hier even een bakkie nemen maar er moeten nog wat km's gelopen worden dus dan maar niet. Volgens de routebeschrijving komen we weer hier terug, we gaan eerst nog een lusje lopen over kronkelige bospaden waarbij het oppassen is om niet over de boomstronken te struikelen! Wel grappig is dat we ontdekken dat we over een zogenaamd kabouterbos pad lopen, met allerlei kabouter-paaltjes, ik ga er met een op de foto! Genietend van het natuurschoon komen we bij lunchroom De Beken die enkele meters voor de WS-post zit, we besluiten hier een bakkie te doen.

Na voor de tweede keer langs de verzorgingspost van WS te komen gaan we daar weer niet zitten en gaat de route richting Wageningen. Via de Wageningse berg, veel trappetjes en bochtige paadjes krijgen we een adembenemend uitzicht voorgeschoteld van de uiterwaarden van de Nederrijn. In Wageningen lopen we langs Hotel de Wereld. In 1945 kwam de Canadese geallieerde generaal Foulkes op zaterdag 5 mei in dit hotel met de Duitse bezettende militairen de overgave van de Duitsers in Nederland overeen. We lopen het hotel binnen om te kijken naar de plek waar dit geschiedkundige moment plaatsvond. Al wat er over is zijn foto's in de hal.

Via oude stadswallen verlaten we Wageningen en ik zie een bekende wandelaar "de bosjes" in lopen en dan zie ik ineens dat dit ook de wandelroute is!! Horror paadjes van glibberige modder volgen, en zelfs een hek die we moeten beklimmen!! Dit is echt een parcours met hindernissen! We lopen in de uiterwaarden van de Nederrijn en het slik stapelt zich op onder de schoenen.
Een prachtig stel koeien beloert ons vanaf hun plekje...."waar komen die mafkezen ineens vandaan?"...... En eindelijk krijgen we vaste grond onder de voeten die we snel weer verruilen voor een bospad, we mogen de Wageningse berg weer op! Hoge treden brengt ons naar het Arboretum Belmonte. Genietend van al het moois lopen we over een pad met langs dat pad een herdenkingsbankje voor Kim, dat staat gegraveerd in het bankje en kijkt uit over allerlei kunstwerkjes van geroest ijzer. Als we een groepje wandelaars een bocht zien maken denken wij slim te zijn om een stukje af te steken, maar helaas, de Molenbeek zit er tussen. We wagen niet de sprong om het pad te bereiken via een boomstronk dat er ligt, stel je voor de je in de beek valt!! Dan maar omlopen via de grote molensteen die ik een duwtje geef, zie foto.....

Bij de volgende rust wederom bij lunchroom De Beken nemen we het er even van, we hebben er nu ruim 30 km op zitten!! Een heerlijke soep gaat er nu wel in en even de benen strekken!

Na de rust lopen we even bij de WS-rust naar binnen voor een bakkie thee en een voet inspectie, ik krijg last van mijn wreef. De sok uit en de veters wat losser geeft snel verlichting en ik kan nu zonder pijn de route vervolgen. De laatste 10 km gaan voornamelijk door de Edese bossen waarbij ik weer stukjes herken van de vierdaagse aldaar, ook het Pannenkoekhuis de Panoramahoeve zit in het parcours. Uiteraard maken we daar geen gebruik van omdat het al aardig laat begint te worden.

Bij het tunneltje onder de A12 is de fruitpost en ook die doen we niet aan. Bij boerderij Hoekelum moet ik weer even de bosjes opzoeken en nadien loopt het een stuk lichter! Inmiddels komen we aan in de bebouwde kom en lopen we via het treinstation Ede-Wageningen naar de finish! Daar meld ik me af en maak nog een praatje met de vrijwilligster die een stempeltje in mijn boekje plaatst. Ik geef een complimentje over de uitgezette route want het was ontzettend mooi en heel afwisselend. Ook wel zwaar maar daar staat WS78 om bekend!
Na een frisje stap ik moe maar voldaan in de auto om na vijf kwartier rijden weer in Spijkenisse aan te komen. Ik kijk terug op een mooie, afwisselende maar zeer vermoeiende dag!


klikkerdeklik voor meer foto's

RS80 Woerden 18-2-2017 / 26 km

Op de sterfdag van mijn vriendin Marina rij ik vandaag over mistige wegen naar Woerden waar een wandeltocht georganiseerd is door RS80, 25 km. Als ik bij het startbureau arriveer zie ik veel wandelmaatjes al zitten. Na het aanmelden vertrekken we richting de polders van de Zuid-Hollandse prairie, zoals Maike terecht opmerkt. Ik bekijk de routebeschrijving en ik denk er het mijne van: maar twee A4-tjes voor 25 km? Dat belooft niet veel goeds!
Na een groepsfoto gaan we los, de polders in en die komen we gedurende de hele route niet uit. Na het landgoed Bredius via Kamerik, Kanis naar het Woerdense Verlaat waar ik het plaatsnaambord weer op de traditionele wijze op de foto laat zetten.
Net voordat we bij de rust komen, bel ik aan bij een oudere dame omdat ik vreselijk nodig naar het toilet moet. Gelukkig maakt ze geen bezwaar en ik bedank haar nadien uitbundig want anders had ik het niet droog gehouden! Maar als we even later verder lopen, komen we na zo'n 100 meter aan bij de eerste rust in het Dorpshuis Beatrixgebouw.

Hier schuiven we aan bij onze wandelmaatjes die er al zitten en gezamenlijk genieten we van deze rust. Die duurt niet lang en we vertrekken voor de komende 16 km, weer de polders in over provinciale wegen.......saaaaaaaai!!! Nou ja, we vermaken ons wel met Brugmomentjes en het beklimmen van een uitkijkpost. En gespreksstof genoeg!
In de verte zien we een bekende figuur lopen, dat lijkt Ilonka wel, werd er gezegd. En ja hoor, als ze naderbij komt is het inderdaad Ilonka. Zij loopt een eigen rondje en we maken even een praatje. Ze waarschuwt ons voor de komende route: niet veel te beleven........

Er is een tweede rust gepland bij een sportterrein. Tijd voor een bakkie. Hier zitten we ook niet erg lang want dat is slecht voor de spieren. Daarom vertrekken we weer snel voor de rest van de route, nog ongeveer 6 km waarvan 4 km langs een autoweg! Pffff dit is nog saaier dan saai en er komt geen eind aan. We doden de tijd door verhalen te vertellen aan elkaar.

We zijn nu in Zegveld aangekomen en via dit dorpje komen we weer aan in Woerden en de zon is inmiddels gaan schijnen! De finish lonkt en die komt snel in zicht. Eindelijk kunnen we ons afmelden, er hebben vandaag 670 wandelaars gelopen in Woerden.
Na een frisje en een gezellige nazit ga ik weer op huis aan. Moe en ondanks de saaie route toch wel voldaan, ik kijk terug op een gezellig dagje buitenspelen.
klikkerdeklik voor meer foto's

Winterserie Tilburg 13-2-2017 / 23 km

Als ik deze ochtend de gordijnen open trek zie ik een witte wereld! Het heeft gisteravond en vannacht behoorlijk gesneeuwd dus dat wordt snel opstaan en de spullen inpakken voor een wandeltochtje in Tilburg maar daarvoor moet ik eerst de auto sneeuwvrij maken! Zo gezegd zo gedaan en als ik eenmaal onderweg ben valt de overlast onderweg 100% mee. In Tilburg aangekomen lijkt de sneeuw overlast mee te vallen. Eerst maar eens inschrijven......hoewel.....het is erg donker in cafe Boerke Mutsaeres waar het startbureau is van de W.S.V. Hart van Brabant die deze tocht organiseert. Blijkbaar heeft de uitbater zich verslapen en moeten de vrijwilligers een list verzinnen (buiten in de vrieskou!) om de wandelaars op weg te helpen. Dat lukt aardig maar ja.....ik wil ook nog graag naar het toilet! Gelukkig gaan na enige tijd, als de meeste wandelaars weg zijn, de deuren open van het cafe en kan ik toch nog even een plasje plegen!
Het is inmiddels al 9.15 uur als we vertrekken.....we hebben voor de 23 km route gekozen.

Al snel gaan we de bossen in en de route wordt gekenmerkt door allerlei gekleurde paaltjes: gele, rode en oranje/wit. Er is uitbundig gepijld met papieren pijlen en krijtpijlen dus foutlopen is er vandaag niet bij! De pijlen zijn ook nog eens genummerd, zodat je de route snel kan terugvinden op de beschrijving die we meegekregen hebben. Kijk, dat zien we graag, dat maakt het wandelen zo fijn!

Grote delen van de route gaat ook over het zogenaamde Bels lijntje.
Bels Lijntje is de naam voor het Nederlandse deel van Spoorlijn 29 tussen Tilburg en Turnhout.

Tot 1865 werd het hele gebied tussen Turnhout en Baarle-Nassau beheerst door uitgestrekte heidevelden. In dat jaar werd gestart met de aanleg van de spoorlijn tussen Turnhout en Tilburg en werd het station Weelde-Merksplas (ten zuiden van de Steenweg op Zondereigen) gebouwd. De spoorlijn werd aangelegd en uitgebaat door de "Grand Central Belge", waardoor de spoorlijn in de (Noord-Brabantse) volksmond "Bels lijntje" werd genoemd.

Aldus Wikipedia.

Het zijn lange stukken fietspad maar dat is een welkome afwisseling met de grotendeels modderige paden die we bewandelen, veroorzaakt door het natte weer de afgelopen tijd. Mijn schoenen en broekspijpen zien er na afloop van de tocht niet meer uit, gelukkig hebben we een wasmachine!

Er is een rust gepland op 13 km in cafe Aan de Overkant, maar daar is het ontzettend druk en de bediening lijkt niet op gang te komen daarom duiken we een stukje verder in de Dorpstraat in een cafetaria. Hier krijgen we snel een heerlijke bak koffie!

We gaan na de koffie weer door tot de finish zonder een rust tegen te komen. Vandaag dus geen training op rusten helaas, maar niet getreurd we hebben genoeg gespreksstof. Het is zelfs zo dat we ongemerkt al kletsend aankomen bij cafe Boerke Mutsaeres! De route lijkt wel korter dan 23 km en als we de Runkeeper raadplegen is dat inderdaad zo....21 km!

Na het afmelden en afstempelen van de wandelboekjes praten we nog even na met een frisje, daarna gaat ieder zijns weegs. Ik rij met een voldaan gevoel naar huis: dit was weer een heerlijke wandeldag!

Ik heb niet veel foto's gemaakt (had het veels te druk met kletsen!)
klik voor nog een paar paaldans foto's

Westduin Parkentocht 4-2-2017 / 25 km

Zaterdagochtend is het weer tijd om naar Den Haag te rijden voor een wandeltochtje, de Haagse Wandelsportvereniging De Vierdaagsche organiseert de Westduin Parkentocht. Een tochtje die ik al eens eerder gelopen heb dus ik weet wat mij ongeveer te wachten staat, maar dat is niet erg. Wandelen kan erg therapeutisch werken en dan heb ik geen ingewikkeld gedoe nodig of een lastig parcours, gewoon lekker de kilometers maken. Het is vandaag heerlijk fris wandelweer dus laat de kilometers, het worden er vandaag 25, maar komen.
In het startbureau in de kantine van GDA is het al druk maar ik kan nog niet inschrijven omdat ik iets te vroeg ben. Is niet erg, dan maar een bakkie koffie en wachten tot het wel kan.

Zoals ik al verwacht gaan we de gebruikelijke rondjes maken om het voetbalveld heen en dan het park Ockenburg in. Na verschillende paadjes en een Brugmomentje komen we aan in het park Meer en Bos.
De eerste geplande rust is al na 6 kilometer maar ik maak alleen gebruik van het toilet daar. De rust is in een kantine van een voetbalclub en ik verbaas mij over het bord wat er staat: aub onthouden: dit zijn kinderen, dit is een spel, de coaches zijn vrijwilligers, dit is niet de Champions League, de scheids is ook een mens...... Nou ja zeg! Te erg dat dit nodig is, ik mag aannemen dat iedere volwassene deze regels in acht neemt. Kennelijk is dit WEL nodig en dat stemt mij triest.

Maar goed.....na het toiletteren gaan we weer op pad door de Vogelwijk en naar het Westduinpark dat overgaat in Bosjes van Poot. Genieten van het natuurschoon en de leuke paadjes waar we over lopen en we kletsen wat af! Ongemerkt komen we dus weer aan bij de volgende rust, bij een squash baan maar we gaan pas pas bij de volgende rust zitten op 12 km, bij "het Havenpaleis" aan de Scheveningse haven. Daar is het lekker zitten en erg rustig. Tijd voor een bakkie met iets lekkers!

Na de rust vertrek ik weer voor de rest van de route, langs het haventje vol met bootjes. Dat leidt tot veel foto momentjes! Ik zie een boot met de naam Cornelia erop...leuk! Ik loop langs flatgebouwen in aanbouw, het bord geeft aan dat het om toekomstige appartementen gaat maar met een behoorlijk prijskaartje! Als je dat bedrag kan neertellen zou ik een andere locatie kiezen....maar ja smaken verschillen!

Het is tijd om richting de duinen te lopen en ik zie weer een leuk bord: voetpad: fietsers afstappen of riskeer een boete van €5,- ......hahaha! En dat voor een zandpad waar je echt niet over KAN fietsen!! Lachen met die Hagenezen!
Een heerlijk duinpad volgt en dat is volop genieten, het is ook zulk lekker weer! De duinpaden gaan moeiteloos over in bospaden want ik kom weer in het Westduinpark aan. Tot aan Kijkduin waar ik een paar Pokemonjagers tegenkom.
Hier neem ik weer even een pauze aan de boulevard in een leuk mediterraans tentje met de naam Marmaris. Je waant je in Turkije als je binnenkomt. Het taartje is huisgemaakt en smaakt heerlijk en niet te zoet! Ik kan geen hele op maar er zijn genoeg liefhebbers voor iets extra's.

Het einde van de tocht is in zicht als ik weer in het Ockenburg park aankom. Maar dan is er wat verwarring over de pijlen en lopen we verkeerd. We zien dan een ander bordje en raadplegen de routebeschrijving, we moeten een deel van de 'Hof van Delfland' route volgen. Een verrassend leuk stukje door het bos!
Aan het eind van het bos zie ik de finish weer en meld ik mij af en ik geef de vrijwilligers een compliment voor de aangeboden route. Sinds deze vereniging met geel/zwarte pijlen de route markeert, is het veel prettiger lopen!!

Na een lekkere en gezellige nazit ga ik weer op huis aan, ik kijk terug op een heerlijke wandeldag!



Klikkerdeklik voor de foto's

Rhoonse Griendentocht 28-1-2017

Voor dit tochtje hoef ik nu eens niet vroeg op te staan, hij wordt in mijn achtertuin georganiseerd en wel door de Rotterdamse Wandelsportverening kortweg RWV. Rhoon is maar een kwartiertje rijden dus zo gezegd zo gedaan. Hans zet mij voor de deur af zodat ik niet naar een parkeerplekje hoef te zoeken en ik meld mij aan en gelijk ook maar mijn wandelmaatjes aangemeld zodat zij straks niet in de rij hoeven te staan. Mijn ervaring leert dat het nogal druk kan worden!

Als Annika, Maike en Jan arriveren drinken we nog een bakkie en er komen nog meer bekenden binnen, Ed en Coen zitten er al.
Met een gezellig clubje walkers van het wandelforum gaan we op pad.....gezellig!
Al kletsend en lachend lopen we richting het Kasteel van Rhoon, wat ik al tientallen keren gezien heb, er is zelfs een discussie gaande of dit nu wel of niet een kasteel is want alles wordt tegenwoordig "kasteel" genoemd!

We lopen richting Poortugaal, steken de Groene Kruisweg over, lopen langs "Het Wapen van Poortugaal", een restaurant in het dorp en gaan richting de eerste rust die alweer snel opdoemt! We hebben er een aardig tempo in vandaag! Hier kunnen we even naar het toilet en drinken we een bakkie (lauwe) koffie.
Het is ontzettend lekker wandelweer, niet te koud en droog met zelfs af en toe een zonnetje! Het is genieten en dat doen we ook.
Over de dijk en richting Delta, het psychiatrisch centrum van Portugaal. Je kan hier gewoon over het terrein wandelen, de huisjes staan her en der verspreid. We zien zelfs een grote boom die nog in kerstversierselen gehuld is.

En dan zien we alweer de tweede rust opdoemen, die is in de kantine van voetbalvereniging Poortugaal. Eerst is het nog druk maar we kunnen toch nog een paar stoelen veroveren in een leuk hoekje. Er worden wat consumpties gehaald en genuttigd waaronder een broodje bruin fruit oftewel een kroket.
Na deze rust zal er nog eentje volgen.....jaja....trainen op rusten noemen ze dat! Maar eerst lopen we het mooiste stukje van de tocht waar die ook naar genoemd is, de Grienden. Een natuurgebied dat onder invloed staat van de getijden van de Oude Maas. Prachtige knotwilgen die grotendeels geknot zijn en leuke kronkelpaadjes door het gebied. Even verderop zien en horen we hoe de knotwilgen geknot worden.....

Als we dit natuurgebied weer verlaten lopen we richting soeppost van de RWV waar Gijs de soep al op het vuur heeft staan. Hij heeft hulp van zijn Gijzinnen en gelukkig maar want het is erg druk! En daar zit tot onze verrassing Paul van zijn rust te genieten, er volgt een hartelijke begroeting. We nemen hier even de tijd voor een lekkere tomatensoep en gaan weer door voor het laatste stukje.
Dit vind ik altijd een wat saai stuk maar in leuk gezelschap valt het wel mee. Een plaatsnaambord wordt nog op de traditionele wijze op de foto gezet en we zien nog een aparte pijl die ook op de foto gaat. En dan komen we alweer aan in het centrum van Rhoon, lopen langs het metrostation en daar zien we de sporthal weer. We melden ons af, de stempel staat al in het boekje en we nemen er nog een drankje op om de dag door te nemen.
En hiermee komt er een einde aan een gezellig dagje buitenspelen. Later zie ik op facebook dat er meer dan 1000 mensen op de tocht zijn afgekomen!! Petje af voor de organisatie.

klikkerdeklik voor foto's

Tweedaagse Egmond / 21 en 22-1-2017 /2x21 km

Dag 1 zaterdag 21 januari
Elk jaar wordt door Le Champion de Tweedaagse van Egmond georganiseerd , een zogenaamde wandelmarathon maar dan verdeeld over twee dagen, dus 21 km per dag. Al ruim van te voren hebben Hans en ik ons ingeschreven en de verblijfplaatss geregeld.
Op vrijdagmiddag 20 januari vertrekken we richting Egmond aan zee om in te checken bij de B&B en installeren we ons ter voorbereiding op de komende wandeldagen.
Na een goede nachtrust en een heerlijk ontbijt vertrekken we lopend naar de sporthal de Watertoren waar we onze eerste stempel kunnen ophalen. Maar voordat we bijna bij de sporthal zijn, komt Hans tot de ontdekking dat hij zijn rugtas vergeten is en hij loopt weer terug, ik ga vast de sporthal in om onze wandelmaatjes te ontmoeten. Ik ben nog niet koud binnen (en koud is het!) ga ik het beton van dichtbij bekijken, ik struikel! Gelukkig geen nadelige gevolgen maar jeeeee....dat begint al goed! Het begon eigenlijk al bij het ontbijt, toen de gastvrouw de mand uit haar hand liet vallen, het hengsel zat niet goed!

Er gaan veel wandelvrienden van het wandelforum walkers4walkers mee en de meesten zijn al gearriveerd. Ik ga geen namen noemen want de kans dat ik iemand vergeet is groot! Een hartelijke begroeting volgt en is het wachten op Hans zodat we gezamenlijk kunnen vertrekken. Nadat Hans ook gearriveerd is, gaan we op pad en na de eerste stempel gaan we nog even met z'n allen op de foto.

Wij hebben vandaag gekozen voor de Noordroute en na een paar straatjes door Egmond gaan we het strand op. Het is behoorlijk koud maar er staat nauwelijks wind dus we hebben en geen last van. Na bijna vier km komen we bij de eerste rust en de eierkoeken en suikervrije cakejes komen tevoorschijn. De bankjes in het zand lijken aanlokkelijk en we gaan met een koffie en theetje zitten. Maar dan......zakt het bankje door in het zand, naar achteren waardoor we in het zand rollen!! Jeetje......een dag van dertien ongelukken in een dozijn!! Ik hoop dat het hierbij blijft, we mogen nog een aantal kilometers!

Na dit aangenaam verpozen lopen we verder het strand op, en als we in totaal 7 km langs de vloedlijn gelopen hebben is er weer een koffie/thee post waar een speculaasje bij komt en gaan we weer heel eventjes erbij zitten. Even maar hoor, want het is best koud in de schaduw. We mogen nu de Schoorlse duinen in, een prachtig natuurgebied. Na een paar heuvels die we tot aan de top beklimmen is het bijna 11 uur en dat betekent een neutje drinken ter ere van de gevallen militairen. Ruud sjouwt al die tijd met een stenen kruik rond waar een Schrobbelaartje in zit. En dat heeft gretige aftrek! Er worden foto's gemaakt van het uitzicht, en er zijn ook mensen die op caches uit zijn die hier gevonden worden. Hier kom ik een wandelaar tegen die ik van Facebook ken, dat is ook toevallig, tussen al die wandelaars een bekende tegen komen! Er volgt een hartelijke begroeting.
Na wat foto's van de omgeving en het gezellige samenzijn moeten we weer met de tocht aanvangen en dat doen we dan ook, we gaan op weg naar Bergen aan zee waar we de lunch gaan gebruiken. Als we een plaatsnaambord(je) tegenkomen verwacht men van mij dat ik erin ga hangen maar ik vind hem te klein!
Bij de volgende stempelpost krijgen we een mandarijntje en op het plein in Bergen aan zee is het etablissement waar we met de groep (weer) een rustmomentje hebben.
Vorig jaar verliep alles vlekkeloos hier, een snelle bediening en lekker eten. Dat is dit jaar helaas anders, de bestellingen komen wel snel maar niet foutloos. Iemand kreeg zelfs drie(!) keer iets wat ze niet had besteld! Iemand anders krijgt een koffie in plaats van een cola light, en mijn bestelling is ook niet helemaal wat ik ervan had verwacht.....nou ja, het is er wel lekker zitten op de bank.

Het is nog 8 kilometer naar de finish en er wacht nog een leuke rust inclusief gluhwein. Maar voordat het zover is, lopen we een mooie route door de duinen waar we zelfs een Schotse Hooglander ontwaren. Het is genieten in het zonnetje!
We horen de muziek al in de verte als we de stempelpost naderen en jawel hoor, de boerenhofkapel de Kinkeluters staat de longen uit hun lijf te spelen. De gluhwein komt tevoorschijn en nog meer lekkere hapjes. Het lijkt wel een lopend buffet en het is één en al gezelligheid.

En nog steeds hebben we nog een aantal km te gaan alvorens de finish te bereiken. Het zijn niet veel kilometers meer en aan de hand van de bordjes langs de weg kunnen we echt aftellen. Voor sommigen kan het einde niet snel genoeg in zicht komen, ik vind het toch een beetje jammer want dat betekent dat er een einde komt aan deze leuke wandeldag. Maar.....we mogen gelukkig nog een uurtje door de duinen struinen en dan komt toch de laatste beklimming in zicht. De groep verzamelt zich om dan met z'n allen op de finish af te stevenen. Een finishfoto wordt gemaakt, de laatste stempel wordt gescoord en als ik een medaille krijg ben ik even in verwarring want ik mag nog een dag! De stempelaar was kennelijk ook even in verwarring en ik krijg alsnog een kaart voor morgen, want gelukkig mogen we morgen weer en dan lopen we de Zuidroute.
We nemen afscheid van de groep, zij gaan met z'n allen ergens eten, wij gaan naar onze B&B. Heerlijk nagenieten van deze leuke wandeldag!

Dag 2 zondag 22 januari
Dag twee van de Egmondse Tweedaagse begint relaxed. Lekker geslapen in de bed & breakfast en na een heerlijk ontbijt gaan we op weg naar de sporthal. Het is ijzig koud want het heeft flink gevroren vannacht dus de muts, sjaal en wanten zijn geen overbodige luxe. In de ochtendschemering lopen we tegen de stroom wandelaars in die al vanaf 8.00 uur gestart zijn, wij starten vandaag ook weer met onze wandelvrienden. In de sporthal aangekomen zie ik Hetty staan en we kletsen nog even, zij gaat de Noordroute lopen, wij gaan vandaag zuidwaarts.
Als iedereen gearriveerd is kunnen we vertrekken. Maar als ik opsta, voel ik dat een sanitair bezoek noodzakelijk is en ik duik meteen na de start een Dixie in. De groep loopt voor ons uit, die halen we wel weer in.
Als ik de boulevard van Egmond oploop zie ik ineens Mieke uit het Westland en ik roep haar. Tijd voor een selfie!! Zij gaat met haar drie vriendinnen lopen.
En dan mogen we weer het strand op, we lopen vandaag richting Castricum. Omdat het zo koud is, is het zand net beton en dat loopt zalig! Het is echt genieten langs de vloedlijn. Hoewel Hans het maar wat koud vindt! Maar als we er flink de pas in hebben worden we wel warm. En wat ik al verwachtte, we halen de groep weer in, en er worden foto's gemaakt van elkaar. Bij de koffierust blijven we niet lang, daar is het veel te koud voor. Martin en Liesbeth denken er ook over om door te lopen en wij gaan met hen mee, en lopen naar de eerstvolgende strandtent De Deining die op 8.5 km van de route zit. Daar is onze enige binnenrust en als we daar arriveren proberen we een paar tafels bij elkaar vrij te maken. Dat lukt aardig en niet veel later komt de rest van het stel binnen.
Na de koffie MET gaan we bij Castricum de duinen in. Er staat een standje om een digitale groepsfoto te kunnen maken en dat doen we ook. Ik hoop dat die gelukt is, het is een hilarisch moment!
We boffen ontzettend met het mooie weer en de zon komt af en toe tevoorschijn. Hier en daar zit er nog bevroren rijp op de takken wat de duinen een winterse aanblik geeft. Erg mooi! We zien zelfs een verdwaalde Schotse Hooglander!

Bij camping Bakkum komt de traditionele gluhwein weer tevoorschijn.....jammmm! En de nodige snaai komt op tafel, het is weer een lopend buffet! Maar de vrieskou noopt ons tot vertrekken, op naar de volgende rust die gepaard zal gaan met een kruidenbittertje van Cobie. Maar eerst lopen we nog over de glooiende duinpaden en ik vereer de bosjes met een bezoekje. Er wordt zelfs tijd gemaakt voor een soort van paaldansmomentje maar dan met een dode boom.....ja, je moet toch wat!?
De laatste vijf kilometer breken aan, en al snel zien we de bebouwde kom van Egmond opdoemen. We komen uit op de boulevard en we maken nog even tijd voor een paar foto's van het strand en een bijna-Brugmomentje. De finish komt ook al snel in zicht, een finishfoto wordt gemaakt en we krijgen bij afmelden een medaille en een stempeltje in het boekje, de sticker heb ik gisteren al gehaald.
Zo komt er een einde aan een heerlijk wandelweekend. Na een douche in de B&B gaan we weer op huis aan, terugkijkend op 42 km lopen en genieten van elkaar en de omgeving! Bedankt voor het lachen en de gezelligheid!


Foto's dag 1

foto's dag 2

RWV Winterserie 8-1-2017 / 10 km

De eerste wandeling van het nieuwe jaar is vandaag in Kralingen, een editie van de Winterserie van RWV. Dit vind ik altijd de leukste, want er gaat een kleine nieuwjaars receptie aan vooraf! Helaas waren we een beetje aan de late kant maar ik heb toch diverse wandelvrienden en bestuursleden van de RWV een gelukkig nieuwjaar kunnen wensen. Op weg naar de kantine van PAC kom ik een paar leden van de Dordtse bende tegen, Marja en Hans. En natuurlijk wens ik ook hen een gelukkig en gezond 2017.

Mijn startkaart heeft Annie al uit het bakje gevist, ik hoef niet eens meer mijn naam te noemen, en we kunnen eindelijk op pad!
In eerste instantie wordt het de 15 km route, maar omdat het dit weekend spekglad is geweest en de paden nog niet geheel ontdooid zijn, besluiten we al wandelend dat we toch maar 10 km gaan lopen, en er moet thuis ook nog het e.a. gedaan worden, daar is dan mooi genoeg tijd voor. Suze die we onderweg tegenkomen besluit toch maar niet te starten, zij vindt het nu nog te link, die besneeuwde paden!

Het tempo is daar op aangepast, we kunnen eenvoudig niet sneller lopen, stel je voor dat je uitglijd! Nu heb ik er een handje van om zelfs zonder sneeuw uit te glijden maar toch......oppassen is het devies.

Onderweg komen we Rolf tegen, en al kletsend lopen we de rondjes door het Kralingse bos. De paadjes zijn bekend, ik heb er al vele voetstappen liggen. Dan zien we een hondje die telkens een balletje voor onze voeten brengt, of we die maar verder willen schoppen zodat hij hem kan ophalen. Erg leuk om zijn verrichtingen te volgen, er zijn diverse wandelaars die bereid zijn de bal een stukje verder te schoppen en ik waag me er ook een keertje aan. Het hondje heet Koos.

Dan zien we de splitsing van de 10-15 km, gaan we.......er is twijfel maar Hans wil toch op tijd thuis zijn dus vooruit, het wordt 10 km vandaag. Wat ik wel jammer vind want ik vind 15 km lekkerder lopen. Maar in het gezelschap van Rolf is het ook wel leuk. Er worden zelfs selfies gemaakt, wat de wandeling even onderbreekt.
De rust bij de Big slaan we over, op 10 km hoeven we niet te rusten.

De zon begint zowaar door te breken en het ijs op de paden smelt gestaag. Dat loopt toch een stuk prettiger! Als we bijna aan het eind van de route komen, zien we lopers op het wedstrijd parcours, dat wil zeggen dat zij bezig zijn met een snelwandelwedstrijd. Ik zie diverse bekenden: Larissa gaat als de brandweer en Mitchell die zijn eerste poging waagt gaat ook goed. Rolf gaat er naartoe voor een paar foto's en wij gaan verder om hem even later weer tegen te komen. We finishen gezamenlijk en ik ga ons afmelden. We nemen afscheid van Rolf en ik stap weer in de auto om naar huis te rijden: de kop van het wandeljaar is er weer af!!
bekijk hier de foto's van Rolf en mij

Samen Op Pad tocht Renswoude 28-12-2016 / 25 km

De laatste wandeling van dit jaar en ik ga vandaag voor het eerst in mijn wandelcarriere aan een groepswandeling van 25 km deelnemen van Wandelclub Samen Op Pad. Van te voren had ik er een bepaald beeld bij, maar die is bij lange na niet zoals ik het ervaren heb, waarvan hier het verslag.....

Op woensdag ochtend trek ik de gordijnen open en ik schrik: mist!! Als ik ergens een hekel aan heb is het mist maar ja.....het is nog een flink eind rijden naar Renswoude. Als ik aankom bij de startlocatie is het behoorlijk druk in het café 't Zwaantje. Ruim voor de starttijd want die is om 10.00 uur kan ik aan de bar plaatsnemen om de start af te wachten. Maar voordat we daadwerkelijk van start gaan, wordt de groep toegesproken en er wordt iemand in het zonnetje gezet voor een flink aantal SOP tochten. Deze tocht blijkt ook nog eens de 200ste te zijn, na de start in 2006! Hierover later meer....

En dan gaan we daadwerkelijk van start, en het tempo (moet ongeveer 5,5 km/u zijn) valt me mee. De wandeling is niet gepijld en er lopen voor en achter twee mensen van de organisatie om de boel in de gaten te houden. Dat is vandaag best een opgave lijkt me, met 135 deelnemers! En dat is een record sinds het bestaan van de SOP.
Er zal na een kilometer of 6 gestopt worden voor een korte stop waar wat te drinken is voor iedereen en een roze koek met 200 erop vanwege de 200ste editie. De route kenmerkt zich door veel onverharde paden en oversteekjes door middel van een balk dan wel een bruggetje. We lopen over zgn. "Klompenpaden", mijn wandelmaatje maakt een leuke foto van een paar klompjes op een hek.

Het is mistig, dus de wereld is erg klein en de omgeving is daarom niet goed te zien wat ik wel jammer vind. Tot de eerste rust lopen we dan wel met de één en dan wel met de ander te kletsen. Yolande, die ik ken van het Nijmeegse logeerhuis woont in Renswoude en zij is er ook voor het eerst bij, we kletsen gezellig de kilometers weg. Samen maken we met nog een paar dames een sanitaire stop op een dijkje, want bij de rusten zijn geen Dixies!

Na de "rust" die van korte duur is en waarbij niet gezeten kan worden stomen we door naar de café rust in het naburige Ederveen. We moeten hiervoor nog 8 kilometer wandelen over graspaadjes en paadjes langs de diverse boerderijen.
Ik heb geen idee waar we lopen en gelopen hebben want ik heb geen routebeschrijving gekregen en de Runkeeper is helaas niet zo duidelijk maar ik geniet wel van wat ik allemaal te zien krijg onderweg. In Ederveen is het cafe speciaal voor ons open gesteld en langzaam maar zeker krijgen we onze consumptie en kunnen we hier naar het toilet.

Na de horecarust die zoals gewoonlijk om en nabij 30 minuten duurt gaan we met z'n allen weer naar buiten voor de rest van de route. Die voert ons naar het Kasteel van Renswoude. Een imposant gebouw wat waarschijnlijk dateert uit eind veertiende eeuw en is gebouwd in Holland-classicistische stijl, en staat in een goed onderhouden en mooi park. We lopen om het kasteel heen om het goed op de foto te krijgen van alle kanten. Niet door mij, maar andere wandelaars doen dat waardoor de groep uit elkaar valt. Maar.....uiteindelijk wordt er toch gewacht totdat de laatste zich weer bij de groep voegt, zoals ze dat gewend zijn bij een SOP-tocht!

De route naar de finish wordt nog even onderbroken voor een volgende "rust", ook dit keer geen zitgelegenheid, en er wordt op een oliebol getrakteerd, Rolf Craanen is bijna jarig, hij wordt 72 en is een van de grondleggers van Samen Op Pad. Het is ook dit keer een korte rust en we gaan weer verder.

Uiteindelijk komen we weer aan bij het cafe 't Zwaantje. Ik kan terugkijken op een heel gezellige, niet traditionele tocht. Het voordeel is dat je geen routebeschrijving nodig hebt en ook niet hoeft te letten op pijlen waardoor het wandelen op de eerste plaats staat en je ontspannen van de omgeving kan genieten! Het is echt de moeite waard geweest om er een keer aan deel te nemen! Wel jammer dat het altijd alleen op een woensdag is........



klikkerdeklik voor meer foto's