Paastocht Gouda 26-3-2016 / 40 km

Voor de tocht van vandaag heb ik gekozen voor de Goude Paastocht georganiseerd door de wandelvereniging DES en ik heb met Annika afgesproken om daar de 40 km route te gaan lopen, de eerste van dit jaar! Het beloofd een heerlijke zonnige dag te worden dus met goede zin rij ik zaterdagochtend vroeg naar de kantine aan de Calslaan in Gouda. Daar aangekomen word ik netjes naar een plekje heel dichtbij de deur geloodst, dat zie ik graag want ik hou wel van wandelen maar niet van extra lopen hahaha.
In het startbureau is het erg druk, om 7.45 uur staan de mensen al te trappelen voor vertrek. Buiten zie ik Jan en Ton en zeg hen even gedag alvorens mij aan te melden voor de tocht. Dan zie ik Annika zwaaien naar me en ze zegt dat zij ons al heeft aangemeld. Voordat we vertrekken ga ik nog even Robert gedag zeggen, hij gaat met zijn maten 25 km lopen. In het voorbij gaan zie ik Hetty en Ed ook nog even, zij loopt de 25 met Jaqueline en Ed loopt ook 25.
Maar ik wil graag nog wat kilometers maken in verband met de komende Kennedymars in mei dus voor ons wordt het de 40 km route.
De zon schijnt uitbundig maar er staat naar later blijkt een straffe wind! Wij stappen vrolijk verder over een leuk pad door bebost terrein. Ik ken dit gedeelte niet van Gouda en ik ben aangenaam verrast. Leuke trappetjes en doorkijkjes worden ons voorgeschoteld. Maar we lopen zo te kletsen dat Jan ineens zegt: "Hee, ik zie geen pijlen meer, volgens mij klopt dat niet!". Wandelaars voor ons en achter ons kijken met ons mee hoe nu verder. We vragen aan een paar locals waar we zitten en die wijzen ons de juiste weg. Nou ja, een paar meters extra vandaag daar komen we ook wel overheen! Hier haakt Franci bij ons aan, ik herken haar van de Kennedymars in Vijfhuizen, ze loopt de rest van de tocht gezellig met ons mee.

We lopen een stukje langs de geluidswal van een rijksweg en dat komt me wel bekend voor van een eerdere tocht hier. Na de Coenecoopbrug lopen we het natuurgebied 't Weegje in, een extra lusje voor ons 40-km lopers.
De eerste rust is pas na 10,6 km en die bereiken we nadat we een heel stuk langs de Gouwe gelopen hebben met de wind pal in ons gezicht. En het waait behoorlijk!! Gelukkig wordt dit stuk langs de Gouwe onderbroken door deze rust, de kantine van v.v. Donk. Hier zijn ze niet berekent op de vele wandelaars, de wachtrij voor de bar is lang maar ik ga er toch maar in staan. Nadat we onze consumpties op hebben en ook nog even naar het toilet zijn geweest (maar twee toiletjes dus hier ook een rij!) gaan we weer op pad, hier komen we straks nog terug voor de derde rust. Jan zegt als geintje: "Zal ik hier maar blijven wachten op jullie, lekker in het zonnetje?"
Nu gaan we weer verder langs de Gouwe om bij de twee sluizen aan te komen. De weg wordt onderbroken door een sluis die open gaat, maar we hoeven niet erg lang daarop te wachten, we kletsen hier nog wat met medewandelaars en maken een paar foto's.

We lopen richting Beierschewegje, de weg die mij ook bekend voorkomt van een eerdere tocht. Ik zal vaker dit soort momenten beleven want de route komt me erg bekend voor helaas, ik weet nu ook waar we heen gaan! Lange, rechte polderwegen.....hmm! Daar heb ik eigenlijk niet zo'n zin in maar ik ben in goed gezelschap en we kletsen ons er wel doorheen. Ongemerkt gaan die kilometers wel onder de voeten vandaan!

Een heel lang onverhard pad wat goed te belopen is wordt onderbroken door een paar selfies, brugmomentjes en een Brugselfie om de sleur te doorbreken. En het waait ook nog eens behoorlijk we moeten ons echt schrap zetten tegen de wind in!

Na bijna 3 km tegen de wind in opboxen laten komen we eindelijk aan in Gouderak. Hier zie ik een bekend figuur en denk: "hee dat lijkt Charlotte wel!" En als ze zich omdraait worden we enthousiast begroet, het is toch Charlotte! Gezellig kletsend lopen we de tweede rust tegemoet, bij snackbar Hapsikee. We hebben er nu 21 km op zitten. Hier hebben ze lekkere soep en daar nemen we het er even van want die wind is best heftig.

De soep smaakt heerlijk maar we moeten ons opmaken voor de rest van de tocht. Vlakbij deze rust is de aanlegplaats voor het pontje die ons overvaart naar Moordrecht. We missen bijna de boot want als we erop springen vaart ie meteen weg en nog geen twee minuten later zijn we alweer aan de overkant. We kunnen nog net een paar foto's van elkaar (laten) maken.

Helaas moeten we hier weer afscheid nemen van Charlotte want de 25-km route gaat net de andere kant op dan wij gaan. Wat nu volgt is met geen pen te beschrijven zo saai! Alleen maar polderwegen die ook nog eens druk bezocht worden door auto's en tractoren waardoor we steeds de berm in moeten om ze te ontwijken en de wind speelt ons ook parten!

En als ik het plaatsnaambord van Moordrecht zie krijg ik het weer, er moet een foto gemaakt worden van een paaldansmomentje. Dat onderbreekt ook de saaiheid want we zijn er allebei een beetje klaar mee en die derde rust komt ook maar niet!
Als we de eindeloze Oost Ringdijk over lopen zien we ineens een klein figuurtje in de verte naar ons zwaaien. Het is Charlotte en het lijkt of ze een foto van ons probeert te maken dus wij zwaaien naar haar. De foto is erg leuk geworden!

Maar we lopen ons ongerust te maken want we lopen nu al meer dan twee uur en nog steeds geen rust in zicht. We zien wandelaars teruglopen en ik denk: nee hè moeten we datzelfde saaie stuk WEER lopen???
Eindelijk komen we dan toch bij de rust aan van v.v. Donk op 31,5 km waar Jan al buiten zit met zijn sigaartje. Hier is de rust weergekeerd want we zitten natuurlijk in de achterhoede. Dus nu geen wachtrijen bij het toilet en de bar!

Nadat we ons opgeladen hebben voor het finalestuk is de wind nog steeds niet gaan liggen en lopen we weer hetzelfde stuk langs de Gouwe en naar de twee sluizen. Dat is wel jammer van deze overigens goed georganiseerde tocht!
Als we nog ongeveer drie kilometer moeten lopen besluiten we gezamenlijk nog een bankjesrust in te lassen en hier blijkt dat mijn telefoon leeg is. Gelukkig heb ik een batterij bij me en ik sluit hem aan.

Het laatste stuk van de route is mij ook bekend, een stuk bebouwde kom en we bereiken al huisjes kijkend snel de finish. Nou ja snel? We zijn de laatsten van de 760 deelnemers! Na nog een finishdrankje en wat nakletsen gaat ieder zijns weegs. We nemen afscheid van elkaar en ik stap weer in de auto met een moe maar toch wel goed gevoel want ik heb weer 40 km op de teller!
Annika, Jan, Charlotte en Franci bedankt voor de gezelligheid onderweg!



foto's

30 van Zandvoort 19-3-2016

Dit weekend begint de lente, maar daar is vandaag niets van te merken! Het is zaterdag 19 maart weer tijd voor een wandeltocht en dit keer ga ik 30 km wandelen in Zandvoort, georganiseerd door Le Champion. We hebben een weekendje geboekt in Center Parcs zodat ik relaxed aan de start kan verschijnen, het huisje staat vlakbij de start, het circuit van Zandvoort.
Als ik samen met Hans naar de start loop, zie ik al veel wandelaars die van start zijn gegaan want 8.00 uur kan je al vertrekken. Ik doe lekker rustig aan en onderweg zwaai ik naar Cobie en Hennie en kom ik Truus tegen. Ik kan even niet op haar naam komen en ik roep: " oehoe!!" Ze reageert gelukkig wel en na een kort praatje loopt ze weer verder. Later zullen we haar nog een paar keer tegen komen.
Ik ben mijn startkaart vergeten maar gelukkig kan dit snel opgelost worden bij de helpdesk waar ik als eerste naartoe loop als we de tent binnengaan.
In de tent is het nog steeds druk, want er kan tegenwoordig ook 18 km gelopen worden, zij kunnen om 9.00 uur starten en ik wacht geduldig op Andre die met het OV naar Zandvoort komt. Er wordt iets lekkers uitgedeeld bij de ingang maar dat eet ik niet. Als Andre er is gaan we van start en ik neem afscheid van Hans, hij vindt 30 km nog iets te ver.
Gewapend met muts en sjaal gaan we het strand al snel op, je kan ook kiezen om de eerste 2 km over de boulevard te lopen maar wij kiezen meteen voor het strand. Er staat een stevige, noordenwind maar we hebben er geen last van. Het strand is stevig want het is nog steeds laag water, het loopt heerlijk. Op 2,9 km is een stempel post en daarvoor moeten we een stukje door het mulle zand en dat valt niet mee, de beenspieren hebben het even moeilijk. Daar krijgen we een notenreep die ik in mijn zak doe voor later.....
Als we een paar "duinen" op het strand passeren, het stand wordt opgehoogd, hoor ik ineens: "hee, volgens mij is dat Ineke!" En ik dacht nog, volgens mij is dat.......? Ik kan even niet op haar naam komen, maar het is Aartje! Tja, zonder zus Ilonka dus ik herkende haar niet zo snel. We kletsen wat en daarna gaan wij verder, ons tempo ligt iets hoger.
Bij 8,2 km kunnen we weer het strand af, naar Beach Inn, waar een rustmogelijkheid is en daar maken we nu graag gebruik van, ben wel toe aan iets warms! Andre neemt een appeltaartje maar dat laat ik even voor gezien, ik neem een thee. Daar zie ik ook Truus zitten, zij heeft natte voeten opgelopen doordat ze door een waterplas moest.
We kunnen binnen een plaatsje bemachtigen en luisteren naar life muziek. Erg gezellig maar we moeten weer door!
Na deze rust is een stempelpost op het IJmuiderslag en er wordt water uitgereikt. Nu is het geen dorstig weer dus ik sla af. Wat hierna volgt is ongeveer 2,5 km saai fietspad. Als we op de helft zijn zien we Truus ook weer lopen maar omdat het 11.00 uur is, staan we even stil voor een schnaps. Dat is een traditie onder militairen om de gevallenen tijdens WO2 te eren. Andre heeft daarvoor een kruikje beerenburg meegenomen. Mmm....lekker! Daarna krijgen we vleugels en lopen we het Nationaal park Zuid-Kennemerland in. Hier krijgen de beenspieren het weer goed te verduren want het parcours is nu grotendeels onverhard en niet vlak. Maar dat is wel lekker voor de afwisseling. We passeren een grote bunker en een tankgracht uit de Tweede Wereldoorlog. Na veel stijgen en dalen, ik struikel bijna van een steil zandpad af, komen we bij de volgende stempelpost, het landgoed Duin en Kruidberg. Hier worden we getrakteerd op donuts met een blauwe glazuurlaag......brrrr......het idee, maar Andre neemt er wel eentje. We gaan hier niet rusten want ik weet dat we na vier km bij een leuk pannenkoek restaurant komen en lopen dus door. Maar omdat ik wel naar het toilet moet en de rij voor de dixies erg lang is, lopen we nog even een kantine binnen van de hockey club van Bloemendaal. En als ik een plaatsnaambord zie van Bloemendaal ga ik er weer in hangen voor de inmiddels traditionele paaldansfoto!

We lopen langs een openlucht theater, Caprera genaamd.
Bij 20,5 km is weer een stempelpost en daar worden we binnen "getrommeld", er staat een band er lustig op los te trommelen en dat klinkt heel goed. We krijgen hier een Caprisun drankje maar die neem ik ook niet. Hier komen we Pascal tegen, hij ziet ons eerder dan wij hem en ik zet hem even op de foto, altijd leuk om hem tegen te komen. We blijven niet lang kletsen want we willen even bij het Pannenkoekhuis wat gaan drinken. Daarvoor moeten we een heuveltje op want hij staat op een uitzichtpunt het "Kopje van Bloemendaal". Het is er erg druk en we moeten daardoor even op onze bestelling wachten. Andre bestelt bitterballen en als die eindelijk arriveren, zijn ze bloedheet. Hij bedenkt een list om ze mee te nemen, in een bananendoos! Daar passen er precies vier in! En ik lig weer helemaal in een deuk, hoe verzint ie het!

Met pijn in mijn buik van het lachen vertrekken we weer voor de laatste 10 km. We lopen nu door een schitterende woonwijk met huizen die volgens mij wel heel erg duur zijn, ik zet er eentje op de foto. En we zien dure auto's voorbijkomen zoals een Maserati. Een wandelaar maakt een opmerking over de badge op de rugtas van Andre, het blijkt ook een wandelvriend van Facebook te zijn namelijk Willy de Haas en we raken in een geanimeerd gesprek waardoor de km's ongemerkt onder de voeten gaan. Stempelpost Loetje in Overveen slaan we over, daar krijgen we de onvermijdelijke mandarijn maar die sla ik af, je handen gaan er zo van stinken! Het is er erg druk maar Andre wil doorlopen, het is vandaag dus geen "trainen op rusten" tocht! Andre deelt zijn inmiddels afgekoelde maar nog wel lauwe bitterballen met Willy, die vindt het wel een lekkere tractatie!

Als we het landgoed Duinlust passeren, komt er weer een "struikelmomentje", ik stap in een ondiepe kuil. Gelukkig in het zand maar ik kan weer de grond van dichtbij bekijken! Geen schade dit keer en ik loop weer verder. Hier komen we in gesprek met een paar dames en een van hen heet toevallig ook Ineke.
Als ik een bekende badge zie spreek ik die persoon aan en hij blijkt de echtgenoot te zijn van Inge Mol, ook een facebook vriend, ze loopt samen met hem deze tocht. Wat grappig dat die badge toch vaak aanleiding is voor een leuk gesprek.
Andre wordt er ook op aangesproken en deze dame zegt dat ze heel graag Ineke Brouwer wel eens zou willen ontmoeten. Andre zegt daarop: "Kijk eens achterom!"
Het blijkt Olga Cligge te zijn en we raken in gesprek. Zij is samen met haar zus op pad en zo lopen we ongemerkt het vervelende Visscherspad over totdat we bijna bij de finish zijn. Vlak daarvoor worden we nog even op de officiële foto gezet door Wandelsportfotografie.

Aan het einde van dit pad krijgen we als laatste tractatie een pakje Sultana's die in de tas gaan voor thuis. We finishen om 15.37 nadat ik Hans opmerk die ons op staat te wachten en foto's van onze binnenkomst maakt.
Na een stempel en sticker voor in mijn boekje haalt Andre zijn tshirt op en gaan we daarna nog even nabieren in een nabij gelegen cafe, dat hebben we wel verdiend! Als we richting huisje en station gaan lopen, zie ik ineens Liana die samen met Hans naar de finish loopt, en we begroeten elkaar enthousiast en maken nog even een praatje.
Ik neem afscheid van Andre als we langs het station lopen op de terugweg naar het huisje, hij moet nog een eindje karren met de trein! Ik heb weer genoten van deze wandeldag, goed georganiseerd en goed gepijlt. Volgend jaar weer? Zeker weten!!!

bekijk hier de foto's

Oud Amsterdam 12-3-2016 / 10 km

Vandaag ga ik op pad met het openbaar vervoer, naar Amsterdam waar Annika en ik een rondje door Amsterdam gaan lopen. De speeltuinvereniging Ons Genoegen heeft daar een wandeltocht uitgezet. Nog nooit gedaan dus ik ben erg benieuwd!
Hans zet mij af op station Schiedam. Het is nog erg koud voor de tijd van het jaar maar er is ons wel een lekker zonnetje beloofd......na een uur treinen kom ik aan op Amsterdam CS.
Op de afgesproken tijd zie ik Annika bij cafe Loetje wat tevens een VVV is.
Het startbureau is ongeveer twee kilometer lopen vanaf het station en al kletsend lopen we daar naartoe, maar eerst gaan we een bakkie doen in Hotel Victoria, want dat is voor mij een traditie als ik in Amsterdam ga wandelen met de Dam tot Damtocht.
Op weg naar het startbureau zien we al diverse wandelaars met een A4-tje lopen waar de routebeschrijving op staat.
Het startbureau zit wat onhandig in elkaar, de ruimte is erg krap en het is druk. Ik laat alvast mijn boekje stempelen, de dame zet er de datum in en afstand (ik zeg dat ik dat zelf ook kan doen maar ze doet het met plezier) en ze plakt er ook nog een sticker in zodat we na de wandeltocht meteen door naar de trein kunnen.
Het is ook al vrij laat als we de route aanvangen, die staat erg uitgebreid beschreven en er is niet gepijlt. Dus dat wordt veel lezen vandaag en Annika neemt deze taak op zich.

Het thema van de tocht is "Geloof, hoop en liefde" en we worden getrakteerd op allerlei moois wat gebaseerd is op deze uitspraak zoals kerken, monumenten en beelden.
Vanuit het startbureau gaan we de Hazenstraat in, ik zie een of ander kastje dat beschilderd is met hazen en zet het op de foto, een leuke manier om de straatnaam te duiden. We lopen een route door "de 9 straatjes", 9 schilderachtige winkelstraatjes in het hart van Unesco's Werelderfgoed. In de Gouden eeuw ontwierp men de grachtengordel en werden de Heren-, Keizers- en Prinsengracht gegraven en in nog geen 50 jaar werd Amsterdam kilometers gracht rijker en tientallen bruggen. De vier grachten werden door dwarsstraatjes met elkaar verbonden die zorgden voor de noden van de rijke koopmansfamilies. De straatnamen herinneren nog aan het ambacht van leerbewerking. Van de Huiden tot de Ree, Beren, Wolven en Hartenstraat. Ik loop te genieten van alle mooie en aparte winkeltjes hier en de sfeer.
Nadat we de Huidensteeg uitlopen raken we even het spoor bijster maar als we weer een stukje teruglopen komen we op het goede pad. De zon schijnt uitbundig en is daardoor aangenaam wandelweer.

In de Berenstraat staat de eerste Nederlandse Bewaarschool uit 1830 een school waar arme kinderen uit die tijd onderwijs, warmte en beschutting kregen. Later opent de eerste kleuterschool van Nederland hier zijn deuren. Het is een mooi, statig en goed onderhouden pand. We blijven hier even staan en maken er foto's van.
In de Gasthuismolensteeg komen we een Brillenmuseum tegen die net zijn hekken omhoog laat zodat we de mooie uitgestalde brillen kunnen bekijken. Er staat ook een aparte collectebus buiten, een hond. Daarop staat: "geef gul, opdat de blinden hun weg kunnen vinden".

Op het plein van de Lutherse kerk gaan we even in het zonnetje op een bankje zitten nadat we op de foto zijn gegaan voor het beeldje van 't Lieverdje. Een aardige man gaat voor ons door de knieën om dat voor elkaar te krijgen.
Hier genieten we van de zon en we eten wat. Dan zie ik ineens Mieke aankomen die met haar vriendinnen op pad is en ik loop naar haar toe om haar te begroeten. Ze is heel enthousiast en verbaasd om mij hier te zien, ik dus ook. We gaan samen op de foto voor datzelfde beeldje. Leuk!!!

In de zijstraat van de Kalverstraat zit het Begijnhof volgens Annika, dat staat ook beschreven op de routebeschrijving maar de ingang is wat lastig te vinden. Uiteindelijk vinden we die toch. Hier heerst rust en bezinning. Mooie huisjes in een hofje en er staan twee kerkjes. In een van de kerkjes is een dienst gaande en we lopen even naar binnen. Daar worden "weesgegroetjes" opgezegd en ik keer weer terug naar mijn jeugd, want ik ben katholiek opgevoed en ging wekelijks naar de kerk.
Annika vraagt zich af waarom er vlaggen hangen en vraagt dit aan een medewerkster van het winkeltje. Er komt een onduidelijk antwoord, we snappen er allebei niks van.....

Dan is het tijd voor een bakkie en we zoeken een leuke plek daarvoor die we vinden in de Espritwinkel. Hier kunnen we ook nog even naar het toilet. De route heeft geen eigen rusten wat ook helemaal niet nodig is want je kan op diverse plekken rusten in Amsterdam.

Na de poort van de Munttoren en het Thorbeckeplein waar het beeld van Thorbecke staat lopen we langs de Amstelkerk, een eigenzinnige houten kerk. Het is een noodkerk waarvan men zegt dat Napoleon daar ooit zijn paard stalde. Helaas kunnen we er niet naar binnen. Even verderop zien we de Duifkerk, een van oorsprong Rooms-katholieke kerk waar momenteel een expo is voor de wandelaars naar Santiago de Compastella. Hier gaan we wel even naar binnen, het is er druk en we zoeken hier het toilet even op. Het is een rijksmonument en werd in 2006 gerestaureerd. Jos Brink heeft hier wel eens als voorganger opgetreden.

De Sarphatistraat is erg lang en daar is het Narcissenproject te vinden, een onderdeel van het levende wereldwijde Holocaust monument ter nagedachtenis aan de 1,5 miljoen overleden kinderen gedurende de oorlogstijd. Er staat ook een oorlogsmonument en we staan hier even bij stil maar kunnen niet zien wat het eigenlijk voorstelt. We zien er een vuist in maar meer ook niet. Aan de overkant van de straat zien we de hekken van Artis en het gebouw waar het auquarium in zit. Even verderop is de ingang van de dierentuin.
Naast het verzetsmuseum is een restaurantje tegenover Artis, daar gaan we even een broodje eten op het terras in de zon. Dat is genieten, zo vroeg in het jaar lekker buiten in de zon!

Na de lunch lopen we verder door de Zanddwarsstraat waar de Zuiderkerk of Janskerk staat, gebouwd tussen 1608 en 1614, een eeuwenoud gebouw. Heel indrukwekkend omdat wij beseffen dat wij hier na 400 jaar dit mooie gebouw kunnen bekijken. Een Cyperse kat laat zich gewillig aaien, hij ligt lekker te soezen in de zon op het dak van een cabrio, ik smelt! Maar ik moet hem van Hans daar laten als ik de foto naar huis stuur. In de Kromboomsloot staat een Armenische kerk, ook een mooi onderhouden pand.

Dan lopen we langs de Montelbaantoren die staat te schitteren in de zon en gaan we even op een bankje zitten om nog even van het zonnetje te genieten voordat we het laatste stukje van de route gaan doen. Maar we besluiten de route niet af te maken omdat we er vandaag wel erg lang erover gedaan hebben en we nog een lange reis terug moeten maken. Daarom lopen we langs de Schreierstoren terug naar het Centraal Station. We maken nog even een paar foto's van elkaar met het station en de gracht op de achtergrond. Nog eventjes een drankje ter afsluiting van deze heerlijke dag in cafe Loetje waar we de dag begonnen zijn. Hier is het helaas erg druk buiten op het terras maar binnen is nog wel plek.

Hiermee komt een eind aan deze heerlijke dag en we nemen afscheid van elkaar. Annika gaat met de trein naar Breukelen en ik naar Schiedam waar ik door Hans wordt opgepikt voor de rest van de reis.
Ik kijk terug op een hele aparte maar leuke wandeldag. Bedankt Annika voor de gezelligheid ik heb echt genoten!!! En de organisatie bedankt voor de uitgebreide beschrijving van deze wandeling. Het is wel even wennen, lopen zonder pijlen maar hinderlijk is het niet!

Bekijk hier de foto's

RWV Winterserie deel 6 / 6-3-2016 / 15 km

Het is bijna lente en het is weer tijd voor de laatste editie van de Winterserie van RWV.

Het woord lente is een oude afleiding van lang en heeft betrekking op het lengen van de dagen. Het is verwant aan het Duitse Lenz en het Engelse lent ('vastentijd').
Om praktische, maar ook klimatologische redenen begint de meteorologische lente op 1 maart en duurt tot 1 juni. De astronomische lente begint op 20 maart.

Hans en ik gaan samen naar het Langepad waar de start is van deze wandeling. We zijn iets aan de late kant en zien de meeste wandelaars al vertrekken, ik groet een paar bekenden die ik nu tegenkom. Wij moeten ons nog aanmelden maar dat gaat heel snel want Annie heeft mijn kaartje al als ze me voor de tafel ziet staan. Nadat ik nog een paar mensen begroet heb kunnen wij ook vertrekken, Hans stelt mijn Runkeeper vast in.

De weersverwachting voor vandaag is niet al te best maar voorlopig is het nog steeds droog en er staat amper wind dus een lekker loopweertje. We moeten de eerste twee kilometer er "even in komen" maar daarna gaat het als een speer, het tempo zit er goed in! Ik word nog enthousiast begroet door een springerig hondje, hij vindt de slingers (Sunnyveters) aan mijn tas blijkbaar erg interessant! Na een flink stuk door het Kralingse bos lopen we richting Prinsenland.
Ik klets nog even met Sico die met Tamara en Tom aan de (snel)wandel is....jeetje wat lopen zij snel zeg! Ik kan ze echt niet bijhouden....

Op de route vinden we een vierkant kunstwerk gemaakt door Frans de Wit.
Vierkant eiland in de plas is een kunstwerk in de waterpartij in het Prinsenpark. In het midden van een betonnen constructie bevindt zich een vierkant. Dit gat symboliseert het laagste punt van Nederland: zeven meter beneden NAP. De constructie, van vierkant en cirkel, vormt een schaal met oplopende balken en meet 55 x 55 meter.
We lopen er langs middels twee bruggen en komen dan aan op de rust na 10 km. Maar we willen allebei doorlopen en dat doen we dan ook.

Af en toe vallen er spetters maar we worden er niet echt nat van. Via een tunneltje onder de rijksweg door, aan beide zijden leuk beschilderd, komen we weer in het Kralingse bos. Nog een paar km bospaadjes en dan zijn we al snel bij de finish. We melden ons af en kan ik mijn boekje af laten stempelen. Na deze heerlijke besteding van de zondagochtend rijden we weer op huis aan. Bedankt RWV voor deze leuke Winterserie, we hebben er weer van genoten!

Bekijk hier de foto's

Zuurkooltocht 27-2-2016 / 25 km

De weersverwachting is voor vandaag zoals ik hem graag zie: droog met af en toe een zonnetje maar wel veel wind waardoor de gevoelstemperatuur omlaag gaat. Ik heb nu helemaal zin in de Zuurkooltocht van de wandelvereniging SWD in Dordrecht. Met mijn wandelmaatjes Jan en Annika heb ik afgesproken in de kantine van sportclub Delta waar het startbureau huist.
Als ik daar arriveer is het nog niet heel erg druk maar daar komt al snel verandering in! Gelukkig mag ik even aan het tafeltje van Robert en zijn kornuiten zitten, en Paul is vandaag ook van de partij. Hier is het gezellig wachten op Jan en Annika. Als zij inmiddels zijn gearriveerd is het startbureau bomvol!! Enige ruimte om aan te melden is er niet, dat wordt geduldig wachten in de rij voor Annika.

De routebeschrijving krijg je pas om negen uur en de horde wandelaars dringen zich naar buiten. Wij wachten geduldig eventjes totdat iedereen weg is en om half tien kunnen wij ook vertrekken. Helaas zonder routebeschrijving want die moet nog gekopiëerd worden, ze hebben kennelijk niet op zo'n grote opkomst gerekend. Is ook niet erg want ik weet dat hier goed gepijld wordt.

Ik loop nog een beetje te stoeien met mijn Runkeeper, die wil niet opstarten waardoor ik de eerste 2,5 km niet oplet waar ik loop. Eindelijk, na een half uur proberen, gaat hij aan en kan ik ontspannen wandelen. We lopen richting de Biesbosch en die route ken ik nog niet. Ik ben erg verrast door de omgeving het is mooi! En zeker met het zonnetje dat schijnt, dan ziet alles er veel mooier uit.

We lopen richting de nieuwe Dordtse Bieschbos, de Elzen.Hier is meer te lezen over dit stukje natuur. Het pad voert ons langs de nieuwe Merwede maar het is een graspad wat nogal glad is en dat loopt niet prettig maar ach, ik weet dat er straks heeeeel veel asfalt aankomt dus we doen het er maar mee!
De wind is wat feller gaan waaien, het wordt nu toch wel fris zo in het open veld. De uitzichten zijn wel erg mooi, hoe ver je kan kijken en hoeveel grasland er ligt.

Na 9 km komen we bij de eerste rust aan bij een paardenmelkerij. We lopen er naartoe onder een natuurlijke poort, van weliswaar dode bomen maar erg leuk! Hier komen we Paul nog tegen hij is al klaar met rusten. Het is er gezellig druk en we kunnen lekker binnen zitten, Jan haalt een soepje voor ons. Maar Jan gaat toch liever buiten zitten, hij vindt het er benauwd. Hier kom ik Joke en Hans nog tegen van de Dordtse bende. Na de soep moeten we allebei nog even naar het toilet en de rij is niet erg lang en kunnen wij snel de weg vervolgen. Maar eerst nog eventjes in de vlaggenmast hangen.....ik kan het weer niet laten!

Op de routebeschrijving (Jan heeft er wel een te pakken gekregen) heb ik al gelezen dat wat nu komt enorm saai is, drie aanwijzingen voor ruim 7 km! En ja hoor........we lopen de enorm lange en rechte weg tot aan de rust op 17,5 km en we vermaken ons met gezellige kletspraat en we vragen ons af wat er toch achter die dijk is. Schaapjes bekijken ons wandelaars en kauwen rustig verder en af en toe moeten we de berm in springen om een auto voorbij te laten gaan maar over het algemeen is het rustig met auto's. Hier staan een aantal bunkers in het veld maar degene die hier meer over kan vertellen en gespecialiseerd is in bunkerkunde is er vandaag niet bij.

Na 3 km rechttoe-rechtaan kunnen we eindelijk een bocht linksom maken voor de "afwisseling" maar we hebben het nog niet gehad. Nu wel met de wind in de rug waardoor we ineens een stuk sneller gaan lopen. Of willen we snel bij de rust komen!?
Een wandelstel heeft een hond bij zich, die loopt lekker rustig tussen hen in en we maken even een praatje. De hond gaat vaak mee met wandeltochten hoor ik, dus hij is het gewend zo lang te stappen.
Op de Zuiderdijk is de rust waar de tocht naar genoemd is, hier krijgen we een broodje zuurkool en worst. Even heerlijk opwarmen met een warm broodje. Ik word nog herkend door Anita de Roo, zij is vrijwilligster bij deze club.

We kunnen een plekje bemachtigen in de tent om even rustig ons broodje op te eten maar daarna is het weer tijd om te vertrekken, de finish lonkt! Na mijn flesje nog even bijgevuld te hebben gaan we weer op pad richting de watertoren die we telkens vanuit een ander gezichtspunt zien. Hij staat vlakbij het startbureau dus daar moeten we naartoe. Bij de provinciale weg steken we over en zien we Jan op een bankje zitten, hij loopt een stukje voor ons. Wij vinden het nu wel tijd voor een groepsfotootje en Annika vraagt aan twee dames of zij bereid zijn die foto te nemen. Na dit intermezzo lopen we een mooie woonwijk in en kunnen wij ons vergapen aan de mooie huizen. En zo vermaken wij ons wel richting de finish, huisjes kijken.

Als we nog ongeveer drie kilometer moeten lopen ga ik het asfalt van dichtbij bekijken! Niet dat ik daar zin in heb maar soms doen mijn voeten niet wat ik wil en struikel ik weer eens een keer. Gelukkig niet met grote gevolgen, een geschaafde knie en een knallende hoofdpijn ineens. Na een pilletje van Annika loop ik weer verder maar nu ietsje langzamer......

Bij de finish gekomen zie ik Fred nog eventjes en we kletsen wat over de wandelroute waarna ik mij af ga melden. Zijn verslag is hier te lezen. De dame achter de tafel is niet erg spraakzaam en geeft mijn stempelboekje met een chagrijnige blik terug.
We vinden nog een fijne bank om op te zitten voor de nazit met een lekker drankje en daarna is het weer tijd om afscheid te nemen.
Ik stap met een heel voldaan gevoel in de auto, om terug te rijden naar huis. Ik heb er weer van genoten, van de route in het begin en het gezelschap.




Bekijk hier alle foto's

Woerden RS80 20-2-2016 / 25 km

Het begint al goed als ik de weg oprij richting Woerden, ik zie dat er werkzaamheden zijn bij Kethelplein dus ik moet mijn geplande route wijzigen. Dan maar via de Brienenoordbrug, ook goed. Maar dan kom ik in de buurt van Woerden en de route komt mij niet bekend voor, ik heb hier wel eens eerder gelopen. Als ik bij de eindbestemming kom, zie ik geen Brediushonk, het startbureau. Ik bel Annika om te zeggen dat ik wat later ben omdat ik verkeerd ben gereden, ik zit in Kamerik, een gehucht naast Woerden! Typisch......ook in de Kievitstraat! Maar ja, tien minuten later kom ik dan toch eindelijk op de goede bestemming aan en kan ik mijn loopmaatjes van vandaag begroeten: Annika, Syl, Adri en Ron. Ik zie ook Mieke uit De Lier. Nadat ik me aangemeld heb, wat overigens heeeeel snel gaat, kunnen we op pad! We gaan 25 km lopen, de vaste afstand van deze vereniging, RS80.

Er is slecht weer voorspeld dus gewapend met een poncho en ander regenwerend spul kunnen wij de weergoden het hoofd bieden als dat nodig is. Voorlopig is het droog.
Aan het begin van de route maak ik een foto van houten letters maar pas thuisgekomen weet ik wat het bekent: Laurium en dat staat voor Castellum oftewel fort. zie hier
De route is niet bijster interessant maar we kletsen er ons wel doorheen. Een lang stuk langs de Oude Rijn, het Jaagpad genaamd, kan mij ook niet bekoren al is het wel leuk om de mooie huizen aan de overkant te bekijken. We zien ook nog een mooie muurschildering aan de overkant en een graffiti voorstelling van een jongen die kennelijk op jonge leeftijd is overleden. Een soort memoriam. Heel indrukwekkend!

Na 9,9 km lopen komen we aan bij de eerste rust in Nieuwerbrug. Maar eerst worden er foto's van ons drietjes gemaakt bij een schattig mozaïek standbeeldje van een koe. Een echtpaar is bereid deze foto te nemen waarvoor dank.
Dan gaan Syl en ik meteen naar het toilet waar het dringen geblazen is, maar ik zie dat het invalidentoilet vrij is en ik schiet erin, mijn blaas staat op klappen!!
De koffie staat al klaar voor me, die heeft Ron voor ons gehaald. En na het nuttigen van een versnapering en de koffie kunnen we weer opgefrist op pad.

Dan is het zeven kilometer bikkelen over polderwegen en molendijken en de Paperkopperdijk. Op de Papekopperdijk zit een vestiging voor funderingstechnieken genaamd Plomp en er is open huis. Misschien hier.........? Maar nee, we lopen toch door. In Papekop staat een plaatsnaambord en je raad het al.......tijd voor een paaldansmomentje! Annika zet dit moment op de foto en we volgen de rest. Op naar de volgende rust in restaurant De Dijketelg. Toepasselijke naam!
Gelukkig zitten we in de achterhoede en is er voldoende plek voor ons. Een soepje gaat er bij Annika wel in en ik hou het bij een kop koffie. En het is nog steeds droog!

Ik begin het nu een beetje zat te worden, heb genoeg van al die dijken! Maar ondanks dat heb ik het wel naar mijn zin omdat er genoeg te kletsen is met iedereen dus ik vermaak me wel. En er wordt natuurlijk weer tijd gemaakt voor een Brugmomentje want bruggen zien we genoeg!
Aan het begin van het Zwarte dijkje (wat een lugubere naam) staat een groot bord met een uitleg hierover, ik zet het op de foto om het later op mijn gemak te lezen. Dit dijkje is ook weer laaaaaaang!!
Maar dan zien we ineens de spoorlijn opdoemen, we zijn bijna bij de finish. Bij het station nemen we afscheid van Syl, zij pakt hier de bus terug naar huis, ze heeft nog andere bezigheden vanavond en wil op tijd thuis zijn. Het is inmiddels ook gaan regenen. Niet veel maar ik haal toch mijn poncho tevoorschijn, ik heb hem niet voor niets meegenomen tenslotte!
En als we niet veel later bij de finish aankomen melden we ons af. Ik ben weer eens mijn stempelboekje vergeten maar daar doen ze niet moeilijk over, ik krijg gewoon een stempel en een plaatje en ik geef een complimentje over de goed verzorgde en gepijlde route, want dat was het wel! Na een gezellige nazit, heb enorm gelachen over een "stout" liedje, gaan we weer op huis aan en ik neem afscheid van iedereen.
Moe maar voldaan rij ik naar huis. Ondanks de saaie route heb ik wel genoten van deze dag!


Bekijk hier alle foto's

RWV Winterserie 7-2-2016 / 15 km

Het is weer eens tijd voor een rondje door Kralingen want de vijfde editie van de Winterserie van RWV wordt vandaag georganiseerd. Hans en ik rijden op deze zondagmorgen richting Kralingen en aangekomen op het startbureau meld ik mij aan en pakt Annie mijn kaartje al, ik hoef niets te zeggen! Na een praatje met Sabine vertrekken wij dit keer nu eens op tijd met een routebeschrijving op zak. Die gaat de hele weg er niet meer uit want pijlen dat kunnen ze wel bij RWV!

Na een stukje langs de Kralingse plas waar ik mij verwonder over de enorme drukte waarin we lopen gaan we het Rozenburgpark in en dan een klein rondje bebouwde kom om dan weer bij de Kralingse Plaslaan uit te komen. Ik kijk naar het kleine witte hondje wat met zijn baasje op pad is, maar het baasje loopt veel te hard. Hij kan het niet bijhouden met zijn korte pootjes en wordt ook nog opgehouden door een andere hond die met hem wil spelen...... Dan zie ik hem wachten op het baasje maar die is al veeeeeeel verder gelopen. Net als ik me afvraag of hij zijn baasje wel terug kan vinden zie ik hem verderop wachten bij de oversteekplaats zodat ze weer herenigend worden en ze samen verder kunnen lopen.
Als ik het restaurant de Tuin zie gaan we hier eventjes een lekkere koffie drinken. Niet omdat we toe zijn aan een pauze maar zo in die drukte lopen vinden we op dit moment eventjes welletjes! Hier kan je ook zonder wachtrijen naar het toilet.

Na de koffie lopen we de rest van de route zonder pauze. We lopen door de mooie wijk van Oud-Kralingen en ik maak hier een paar foto's. Ook van het monumentje ter ere van de geboorte van Juliana op 30 april 1909 aan de Vijverlaan. Langs de vijver gaan we richting Honingerdijk en naar de wijk de Esch en de gelijknamige watertoren. Het zonnetje schijnt lekker en we maken weer een paar foto's van de omgeving.
De watertoren is de oudste watertoren van Nederland en gebouwd in 1871-1873. Het wordt momenteel als restaurant gebruikt en is een erkend Rijksmonument.

Tussen de huizen is een leuke wijktuin gemaakt, we mogen er doorheen lopen. Niet groot maar voor de bewoners een mooie plek om bij elkaar te komen, er staan bankjes en picknicktafels. Het is voor het eerst dat ik dit zie, een leuke afwisseling in de route.
Langs de Laan van Woudestein, waar we niet gewoon over klinkers mogen lopen maar op een pad daar parallel aan en die is onverhard, dan door naar de Laan van Nooitgedacht met zijn statige knotwilgen. Hier nog een Brugmomentje al is het bruggetje erg laag!

Dan komen we weer uit op de Kralingse weg en gaan op weg naar de geplande rust bij restaurant de Big. Alleen gaan wij nu niet meer rusten, het is nog maar zes kilometer vanaf hier. We zien een stel ooievaars zitten op hun nest, een plekje aan het maken voor het aankomend kroost! Het is een prachtig gezicht met op de achtergrond een wolkenblauwe lucht. Vanaf dit punt lopen we kriskras door het Kralingse bos om dan vervolgens uit te komen bij het hertenkamp om vanaf daar naar de finish te lopen. Lekker vlot komen we daar aan.
We melden ons af en ik ga een stempeltje halen en daarna rijden we moe maar voldaan weer naar huis......we hebben er weer van genoten en 271 wandelaars met mij....
bekijk hier alle foto's

Rhoonse griendentocht 30-1-2016 / 25 km

De hemelsluizen zijn open gegaan vanochtend en het zal, volgens de weerberichten, de hele dag regenen. En toch ga ik vandaag een rondje Rhoonse Grienden lopen met mijn wandelmaatjes Ruud, Manon en Annika. Goed ingepakt tegen de regen ga ik samen met Hans op Rhoon aan, hij zal mij afzetten voor de deur want hè.....ik hou van wandelen en niet van lopen!

Na een kleine D-Tour vanwege een afsluiting van de Botlektunnel komen we aan in Rhoon en het startbureau, de sporthal van Rhoon is nog aardig leeg. Ed en Erik zitten al een bakkie te doen, te wachten op de andere dappere dodo's. Ik klets nog wat met Danyell en Ruud en Manon die ook inmiddels zijn gearriveerd.

We wachten dan nog eventjes op Annika die met het OV naar Rhoon komt en iets voor negenen arriveert. Dat is ook de starttijd van de tocht en de meesten staan al in de starblokken. We krijgen een routebeschrijving van Larissa en dan kunnen wij ook van start, de regen in!

We lopen het oude Rhoon in, langs het Kasteel van Rhoon. Een mooi wit monumentaal pand waar nu een restaurant gevestigd is. Na een paar straatjes raken we ineens het spoor bijster want op een t-splitsing missen we een pijl! En dat kan niet......bij RWV zijn ze altijd heel secuur met pijlen dus we zitten fout! Dat wordt dus teruglopen! Maar het duurt niet lang voordat we weer op de goede weg zitten.
We komen de wijk weer uit om vervolgens op de weg uit te komen vanwaar we gestart zijn maar dan een stukje verder.....dat is het eerste lusje.

Dan volgt een flink stuk bebouwde kom door Poortugaal om vervolgens uit te komen bij de eerste rust in de kantine van PSV, de Poortugaalse voetbal vereniging. Een mooie kantine waar je gezellig kan zitten en even bijkomen van de regen.
Na de rust gaan we richting de grienden maar omdat het hoog water is en het door de overvloedige regenval het gebied overstroomd is kunnen we daar niet komen en worden we omgeleid.
De Rhoonse Grienden zijn net als de Carnisse Grienden en de Ridderkerkse grienden zogenaamde zoetwatergetijdegrienden aan de Oude Maas. De grienden liggen buitendijks en staan onder invloed van eb en vloed. Twee maal per etmaal staan grote delen van het gebied onder water. Het gebied kent hierdoor een bijzondere flora en fauna. Op de knotwilgen groeien mossoorten, planten en paddenstoelen. Voorkomende planten in het gebied zijn de beschermde spindotterbloem, gele lis, kattenstaart, bittere veldkers en zomerklokje.

We lopen over een heel lang fietspad. Jammer want dat is best een beetje saai maar omdat we zo lopen te kletsen met elkaar verveelt het geen moment. Ik heb hier vaker gelopen en gefietst dus ik ken het gebied heel goed.
De tweede rust is een eigen rust van RWV buiten op een parkeerterrein. We kunnen wel overdekt zitten al regent het nu niet meer zo hard. Even lekker bijkomen met een verse soep van Gijs met ballen van Astrid. Heerlijk om de handen mee op te warmen, hij is goed heet!
Er staan ook drie toiletten, maar die ga ik nog niet bekijken, straks als we de lus van de 25 km gehad hebben komen we hier weer dus dan zal ik ze even keuren!

Na de soep gaan we weer verder richting Carnisse Grienden, weer over een lang fietspad. Rechts van ons zien we al een gedeelte van de grienden die goed onder water staan. Onderweg komen we weer een bruggetje tegen en ik vind het nu tijd voor een Brugmomentje en achter ons lopen mensen die van ons die foto willen maken.

In de grienden is een leuke brug dat overdekt is met kippengaas om de gladheid tegen te gaan. Een heel bijzonder bruggetje, wat eigenlijk niet echt een brug is maar een vlonder. Hier worden ook weer diverse foto's gemaakt. Ik hang nog in een boom bij gebrek aan een paal hahaha!

De weg terug naar de rust gaat over gras langs de Oude Maas wat flink drassig is een een lang modderpad zodat mijn broek onder de modder komt te zitten. Mijn schoenhoezen die ik vandaag voor het eerst nodig heb voldoen ook niet, mijn voeten zijn kleddernat geworden! Een miskoop van de eeuw! Maar ja, daar zijn trainingstochten voor, om daar achter te komen.

Zoals gezegd komen we na een tijdje "modderen" langs het golfterrein aan bij dezelfde rust als daarnet en we komen Ed en Erik tegen die net weer vertrekken. Zij hebben de route ingekort: in plaats van 40 km lopen zij nu 30 km.
Er is nog steeds soep en die gaat er gretig in alsook een stukje wandelgebak (ontbijtkoek). Ik ga nu ook even de dixie keuren. Er is zelfs stromend water om je handen te wassen en er hangt een spiegeltje aan de deur, om de doorgelopen mascara weg te werken (hij was toch niet waterproof genoeg!). De dixie is goedgekeurd!

We maken ons op voor de laatste 5 km naar de finish en er staat een harde, en koude wind! En het gaat nu ook weer eventjes regenen maar niet veel. Onderweg zien we een stel die foto's maakt van elkaar en Annika vraagt of zij soms een foto moet maken van hun twee. Dat doet ze dan ook en vraagt aan de man of hij een foto van ons wil maken. We staan er weer leuk op!

Annika raakt aan de praat met de man en vergeet ineens dat ze een paraplu had. Die heeft Ruud meegenomen! Ik klets wat met de dame die bij hem hoort maar haar tempo is veel te hoog dus ik laat haar weer verder lopen.
In Rhoon aangekomen hang ik nog de paaldanser uit, maar het effect is minimaal omdat het geen paal is maar het idee is leuk.
Na de kinderboerderij gepasseerd te hebben lopen we het viaduct over de Groene Kruisweg over en zijn we weer bij de finish gearriveerd.
Hier melden wij ons af en ik bel Hans dat hij me kan halen. We bieren nog even na met z'n allen en dan komt er weer een einde aan deze leuke maar natte wandeldag. 208 wandelaars hebben zich vandaag ingeschreven.
De natte voeten hadden verder geen nare gevolgen gelukkig en ik kijk terug op een geslaagde wandeling, ik heb genoten!
bekijk hier de foto's

Egmondse wandelmarathon 23-24 januari 2016 / 43 km

Dag 1 Noordroute

In september 2015 heb ik mij al ingeschreven voor de Egmondse wandelmarathon van Le Champion in januari 2016 en ook meteen een logeerplek geregeld. Net als vorig jaar logeren Hans en ik in een B&B vlakbij de start. Hans gaat dit keer ook meewandelen.
Op vrijdagavond voor dit weekend arriveren we in Egmond aan zee en nadat we worden verwelkomd door de eigenaresse installeren wij ons in het huisje.
Het weerbericht voor zaterdag is prima, voor zondag wat minder maar oké de route is mooi!

Maar eerst moeten we zaterdagochtend iets administratiefs afhandelen, we gaan Hans nog even aanmelden voor dag twee, dat was ik vergeten. Gelukkig kan dat probleemloos opgelost worden!
We starten vandaag vanuit sporthal de Watertoren met een groepje bekenden, voor mij dan want Hans is nog maar net bekend met het wandelen dus er volgt eerst een voorstel rondje. De sfeer zit er al goed in en we gaan op pad!
Gezellig kletsend met die of gene lopen we vandaag de Noordroute richting Bergen aan zee. We gaan na een klein stukje door Egmond meteen het strand op, met de wind in de rug. Al lopend breekt het wolkendek open en het zonnetje probeert er doorheen te schijnen en na verloop van tijd gaat dat nog lukken ook!
Bij de eerste koffierust, die al na 4 km verschijnt, staan we eventjes stil voor een bakkie. Het wordt vandaag een "trainen op rusten" dag, en dat is helemaal niet erg!
De route gaat verder over het strand tot we bij de strandopgang van Schoorl komen, alwaar de tweede stempelpost op 8 km is en we krijgen nog meer snoepgoed zoals een Sultana. Er is ook nog een fotomomentje van de groep in de stralende zon! Een deelneemster gaat ervoor liggen op het zand wat bij de reddingwerkers vragen oproept: is deze mevrouw wel lekker??! Ja hoor, niks aan de hand, toch aardig dat ze goed op de wandelaars letten!!

Na deze onderbreking gaan we de duinen in en de jassen kunnen uit. Ik laat de mijne aan want er staat toch nog wel een straffe wind. We genieten hier van het natuurschoon, we lopen in de bossen van Schoorl richting Bergen aan Zee.
Als we een bank ontwaren is het tijd om de schnapps tevoorschijn te halen, dat is bij deze groep inmiddels traditie geworden en wij doen er graag aan mee.....mjammie: gluhwein! Daar word je wel warm van als je het al koud hebt gekregen! Er komen nog meer versnaperingen tevoorschijn: Friese dumkes en eierkoeken. Die vinden gretig aftrek.......

Als de rugzakken weer wat leger zijn geworden stappen we op voor de rest van de route. De stemming zit er nu wel heel goed in, er wordt gezongen en gelachen over bananen die er niet zijn en nog veel meer onzin. Maar we hebben er reuze veel lol om!
Zo gaan die kilometers ongemerkt onder onze voeten door en arriveren we in Bergen aan Zee. Het is inmiddels tijd voor een lekkere lunch en een binnenrust. Op de boulevard zien we een leuke gelegenheid, Hotel Meyer. Het is nog even de vraag of zo'n grote groep terecht kan maar na wat gedraal over de locatie van de plek waar we willen zitten, binnen of buiten worden we door een van de medewerkers geleid naar een leuke plek achterin. Hier installeren we ons voor een lekkere lunch die al snel gebracht wordt.
Tijdens de lunch zie ik wat bekenden uit Dordrecht binnenkomen en ik maak even een praatje. Altijd leuk om bekenden tegen te komen! Een snelle wandelaarster komt ons vergezellen, zij is later gestart maar heeft ons inmiddels weer ingehaald! Ze loopt het laatste stuk van de route gezellig met ons mee.

De lunch is op en we maken weer aanstalten om te vertrekken maar eerst moeten we even van het sanitair gebruik maken. Een hilarisch momentje volgt want er staan brommers bij het toilet. Dat wordt dus "brommers kieken", in een plaatselijk dialect, welke ben ik even vergeten, betekent dat iets heeeeeeeel anders! We liggen weer in een deuk!

Door bos en duin gaan we weer richting de volgende stempelpost aan de Woudweg. We genieten van al het moois in deze omgeving en natuurlijk ook van het weer, want het lijkt wel voorjaar!!
Na 17,5 km gelopen te hebben arriveren we bij deze laatste stempelpost, hier is live muziek om de sfeer te verhogen. En het wordt nog gezelliger want de schnapps is nog niet op! Er is zelfs iets wat op koffie lijkt, het komt in ieder geval uit een Douwe Egberts thermoskan! En lekker dat het is!! Hmmm......dit trainen op rusten bevalt me wel!
En de anderen bevalt het ook want er wordt zelfs een polonaise gelopen en de muzikanten worden toegezongen.

De route gaat verder over zandpaadjes en steile hellingen en er zitten zelfs trappen in! We worden over een camping geleid, er staan her en der huisjes opgesteld. Het worden nog pittige laatste meters! Dan zien we de sporthal in de verte opdoemen en komt de wandeling ten einde. Hans maakt nog een finish foto van mij, we melden ons af en krijgen een nieuwe kaart voor morgen. Ik heb er weer zin in! Ik laat mijn stempelboekje alvast bestempelen en voorzien van een plaatje want daar heb ik vast geen erg in morgen!
's Avonds gaan we nog even de deur uit om in De Parel van Egmond een hapje te gaan eten. Een heerlijke afsluiting van een fijne wandeldag!!!


Dag 2 Zuidroute

Vandaag is het een druilerige dag, we zullen de zon dan ook niet zien! Helaas, de kilometers zullen toch gemaakt moeten worden!
We lopen vandaag weer met ongeveer dezelfde groep, vandaag in een andere samenstelling, dat wel. In de sporthal wachten we op elkaar en als het tijd is om te vertrekken doen we dat ook. We worden op de foto gezet door een Friese medewandelaar, hij loopt de Noord route vandaag.

En dan begint het toch nog te druppelen en ik heb een verkeerde inschatting gemaakt qua kleding, mijn andere jas is waterdicht, deze niet. Nou ja, ik kan niet meer terug....
We lopen nu het strand op met de wind pal in ons gezicht en de druppels wordt een nevelregen leren we van de weerman. We doen het er maar mee met in ons achterhoofd de gedachte dat ook hier weer een eind aan komt! Persoonlijk vind ik het wel wat hebben, zo tegen de wind in opboxen maar Hans die niet zo'n wandelaar is en al zeker niet in de regen vindt het nu niet zo leuk meer!!!

De eerste stempelpost is al op 3,5 km en daar kunnen we ons opwarmen. Heel eventjes maar want je koelt snel af zo! Er wordt koffie en thee uitgedeeld, ik hou het bij mijn watertje.....
Nog eventjes moeten we de wind en de regen trotseren want op 8,5 km zit pas de tweede rust, een strandtent genaamd de Deining. Een toepasselijke naam vind ik. In de verte zien we het langzaam in ons gezichtsveld verschijnen. En dan mogen we eindelijk eventjes binnen zitten en daar maken we dankbaar gebruik van! De snelle wandelaarster van gisteren is ook alweer bij ons aangeschoven. Ze loopt dan weer gezellig met ons verder.
Ik hang mijn jasje bij de open haard zodat deze wat kan drogen, versnaperingen worden besteld en genuttigd en dan wordt het weer tijd om te vertrekken richting de Duincamping Bakkum. Eerst nog even een stempeltje scoren en een mandarijntje en dan gaan we weer verder de natuur in en nu met de wind in de rug. Dat loopt toch wat comfortabeler! En ook nu is het weer genieten met een grote G van wat de natuur ons biedt. Zandpaadjes en steile hellingen worden bedwongen, en zelfs een trap die niet echt in de route zit wordt genomen alleen al om van het uitzicht te kunnen genieten. Helaas is het wel een kleine wereld, want het is nogal mistig en nevelig. Gelukkig regent het nu niet meer, dat dan weer wel.
We kletsen vandaag ook weer wat af, dan weer met de een en dan weer met de ander. Zo is het nooit eentonig en loop je ongemerkt de kilometers.

Bij stempelpost Bakkum op 11 km is het gezellig want er speelt en zingt een shantikoor. Wij nemen even de tijd om een schnapps te drinken die uit verschillende rugtassen tevoorschijn komt. En ook weer Friese dumkes en eierkoeken. Er wordt luidkeels meegezongen met de liedjes die het koor ten gehore brengt, tot groot genoegen van enkele koorleden.
Zij worden ook getrakteerd op een slokje......

Aan al deze gezelligheid komt een eind want we mogen nog een stukje kuieren naar de een na laatste stempelpost. Ook nu weer door de mooie natuur en we genieten!
Bij de "worstenman" zoals ze deze post noemen is het druk en eigenlijk wil ik nu doorlopen maar ons gezelschap gaat hier toch ook nog eventjes zitten om een broodje worst te nuttigen. Na enige tijd krijgen wij het koud en ik wil door naar de finish. Helaas raken wij het gezelschap nu kwijt en samen lopen Hans en ik naar de finish.
Het laatste stukje van de route is anders dan vorig jaar, we mogen een stukje langs de duinen lopen met zicht op zee, ware het niet dat het nu erg mistig is en niks kunnen zien van het uitzicht! Helaas......

Bij het bordje: naar de finish wordt nog een foto gemaakt van mij en even later komen we over de finishlijn. Na een echte finishfoto onder de rode finishdoek melden we ons af en ontvangen wij de welverdiende medaille. De hal is vol wandelaars en hele harde muziek, wij willen onze wandelmaatjes nog gedag zeggen door eventjes te wachten maar ik vermoed dat zij er nog een pauze aan hebben vastgeplakt (dat later naar ik hoorde waar was, zij zijn nog een visje gaan eten in Egmond).

Wij gaan dan maar op huis aan, douchen in de B&B, een bakkie doen, opruimen en de auto inpakken. Nadat we afscheid hebben genomen van de eigenaresse, rijden we terug naar Spijkenisse.
Ik heb erg genoten van dit wandelweekend en trots als een pauw op Hans dat hij zonder piepen zomaar de twee keer 21,1 km heeft gelopen!
Volgend jaar gaan we zeker weer!!
Bedankt Le Champion voor de perfecte organisatie en bedankt alle vrijwilligers voor deze mooie tocht(en)!
Bekijk hier de foto's

Midwinterwandeltocht De Lier 16-1-2016 / 25 km

De weersverwachtingen zijn niet best, er wordt veel regen verwacht en er staat een harde wind. Ik ga naar De Lier waar de Midwinterwandeltocht wordt georganiseerd door wandelvereniging Comtu voor een lusje van 25 km.
In de kantine van sporthal Vreeloo is het al druk als ik daar om 8.15 uur aankom. Ik zie Paul, Erik, Arjan en Ed al zitten en zie nog een paar bekenden. Na een kopje thee is het tijd om te vertrekken. Paul gaat 25 lopen en Ed 40 en de eerst 12 km lopen we gedrieën op.

De routebeschrijving geeft aan dat er vier rusten gepland zijn maar ik weet nu al dat we er zeker twee overslaan. Want na 4,1 km door de bebouwde kom hebben wij nog geen behoefte aan rust, al moet ik wel naar het toilet. Dat kan ik nog wel even ophouden.
Het waait behoorlijk en iemand maakt een opmerking over de Stetson van Ed, of hij nietjes in zijn hoofd heeft omdat ie anders wegwaait!
Maar de wind kan de pret niet drukken, we lopen lekker door al is de route niet zo spectaculair we hebben het toch wel naar ons zin. We zien voornamelijk kassen en huizen en lopen langs een autoweg op een fietspad. Dat vindt een dame op de fiets niet zo fijn want ze roept ons na: "dit is een fietspad hoor, geen voetpad!". Die opmerking krijgen wij als wandelaars vaak te horen omdat de route niet anders aangeeft en er vaak geen mogelijkheid is om anders dan op het fietspad te lopen.

Als we bij de tweede rust aankomen, de voetbalkantine van FC 's-Gravenzande zien we dat het hek gesloten is! Dat wordt omlopen, we lopen met een paar locals mee die weten wel de weg. Omdat ik nu onderhand heel nodig moet plassen ben ik blij als we eindelijk bij de kantine aankomen!!
Het is een grote kantine en hier kunnen we even bijkomen met een bakkie koffie dan wel thee.
Na de rust lopen we door een industrie terrein en langs vele kassen. We passeren een van de vele bruggetjes en ik vind het wel tijd voor een Brugmomentje want Ed gaat ons straks verlaten bij de splitsing.

In de verte zien we een oerlelijk wit huis, ik zet het op de foto. Ik vind het horizonvervuiling maar smaken verschillen.

We hebben het net over de wat saaie route maar dan komen we in een leuk bos terecht. Er is hier heel veel te zien en te doen voor kinderen, er staan allerlei bordjes zoals vleermuizenbos, moerasbos, vlindertuin, vogelbos en griendtuin. Er is zelfs een bordje Praatplek, bij een ligweide, hoe toepasselijk! Het blijken paadjes rondom Recreatieplas Prinsenbos te zijn. Wat een leuke afwisseling in de route!

Hierna is het tijd voor de derde geplande rust, onze tweede. Hier is een broodje worst of erwtensoep gratis te verkrijgen. Of een kop koffie. Ik neem het laatste en Paul een broodje worst. Hier klets ik wat met Gerrit, Marga en Nel die ook weer present zijn.

Na deze rust lopen we door Honselersdijk en Naaldwijk en is het ook weer tijd voor een paaldansmomentje als ik het bord van Naaldwijk zie. Ik vind dat altijd wel grappig, heb het afgekeken van een medewandelaarster uit Friesland.

Als we bijna aan het eind van de route zijn zien we de nieuwe brug over de rijksweg. Hij heeft wat weg van de Erasmusbrug. De weg ernaartoe is lang en Paul en ik zijn "stout" want we steken een stukje af, door de modder dat wel.
We zijn er een beetje klaar mee en zoeken een punt waar we af kunnen steken naar de Veilingweg. De weg die we op het oog hebben is afgesloten, dan maar parallel lopen aan de vaart. Langs deze weg zit de "anijsmelk-rust" maar omdat we beiden geen anijsmelk willen slaan we deze over. We zijn dan al bijna bij de finish maar we steken weer door, rechtstreeks naar de Veilingweg en de sporthal Vreeloo. Het plaatsnaam bord van De Lier nodigt uit voor een foto en dat doe ik ook.

Paul zegt: "als het maar geen diplomazwemmen is"......want dan is het druk in de kantine. Als we daar aankomen......zien we tientallen ouders met kindjes en hun zwemdiploma! Je zal het er maar net over hebben!
Ik meld mij af en ben weer een stempel rijker in mijn boekje. Paul heeft een plekje gevonden en we kletsen nog even na. Eventjes zitten!
Moe maar voldaan keer ik naar huis, dit was een heerlijke wandeling. De Runkeeper geeft aan dat we 27 km gelopen hebben.
Bekijk hier de foto's

RWV Winterserie deel 4 / 3-1-2016 / 15 km

Het eerste weekend in het nieuwe jaar en het begint al meteen goed: lekker wandelen in Kralingen bij de RWV! Hans en ik gaan, ondanks de slechte weersvoorspelling naar het Kralingse bos om daar 15 km te wandelen.
De startlocatie is als vanouds aan het Langepad. We zijn vandaag wat laat, er moest nog getankt worden onderweg maar dat is helemaal niet erg, je kan tot 11.00 uur starten. Na alle bekenden een gelukkig nieuwjaar gewenst te hebben kunnen we op pad.
Vandaag gaat de route richting de Rotte, dat is mijn favoriete wandeling. Nadat we allebei de Runkeeper hebben ingesteld gaat de pas erin en die gaat de hele route er niet uit, we lopen lekker door!! Het is heerlijk weer, niet te warm en niet te koud. Precies goed eigenlijk en we genieten.
Bij de Rotte aangekomen lopen we natuurlijk ook een stuk over het Prinsenmolenpad. We zien een stel bankjes met daartussen "rust" geschreven. Volgens mij een grapje van de de pijlers, dat je hier even mag uitrusten!
We passeren een stel wandelaars die mopperen:"waar is nou die beloofde rust?" En ik leg hen uit dat dit niet een echte verwijzing is maar een grapje! Ze kunnen er niet echt om lachen geloof ik, ze zijn toe aan een bakkie!
Wij nog lang niet en we stappen lekker door. Als we bij de geplande rust aankomen, die is in de Blokhut, lopen we toch door, het tempo zit er lekker in en ik heb ook geen behoefte aan een sanitaire stop.......
Dan wordt het tijd voor een Brugmomentje hoewel we al veel bruggetjes gepasseerd zijn! We lopen om de plas heen waar de Blokhut zit en dan gaat het weer richting de Rotte. Die steken we over middels een brug om dan uit te komen in Ommoord. Achter de hoge flatgebouwen langs door een parkje en over het onverharde pad weer terug naar Terbregge. Niet lang daarna lopen we zo het Kralingsebos weer in om de kilometers vol te maken.
Na 2,5 uur komen we weer aan op het Langepad, ik meld ons af en regel mijn administratie nog even (een plaatje scoren van de vorige editie, dat was ik toen vergeten, en een plaatje van vandaag plus stempel) zeg nog een paar mensen gedag en dan gaan we moe maar voldaan op huis aan! Dit was weer een leuke editie van de vierde wandeling van de Winterserie!

IK WENS IEDEREEN EEN GOED EN GEZOND 2016 MET HEEL VEEL (WANDEL)PLEZIER!!

Amsterdam Light Walk 27-12-2015 / 15 km

Het loopt alweer tegen het eind van het jaar 2015 aan......vandaag ga ik de laatste wandeltocht lopen van dit jaar in Amsterdam. Daar is door Le Champion een tocht georganiseerd, de eerste editie van Amsterdam Light Walk. Een route door de avond en langs allerlei met licht versierde straten, grachten, kerstmarkten en kunstobjecten. Ik ben benieuwd! Amsterdam is zoiezo een favoriete stad van mij dus ik heb er reuze zin in!
Hans en ik gaan met de trein want met goedkope Blokkerkaartjes reis je zeer voordelig, daar kan geen auto tegenop! En waar laat je je auto? Is ook niet goedkoop......

Ruim voor de starttijd komen we aan op het centraal station in Amsterdam. De startlocatie is de Pessenger Terminal Amsterdam en dat is zo'n tien minuten lopen vanaf het station. Daar aangekomen melden we ons bij de helpdesk omdat de kaart van Hans verkeerd bezorgd is. We krijgen zonder problemen een nieuwe!
Er speelt tango muziek, en er is een stel aan het dansen, ik vind de sfeer hier een beetje tam, de hal vind ik ook niet sfeervol......maar ja het is wel een perfecte locatie als je 5000 deelnemers wilt laten starten!!
Er zijn startgroepen om de stroom wandelaars te verdelen over de route, wij zitten in de laatste startgroep en mogen om 19.00 uur vertrekken. We besluiten om wat eerder te gaan en dat is geen probleem, de startstempel wordt door een enthousiaste vrijwilliger op de kaart gemept, zonder te kijken of wij wel in de juiste groep zitten....
Het is heerlijk weer, de kalender geeft december aan maar het voelt als de lente zo zwoel is de avond. Ik geniet ervan! Met een uitgebreide routekaart gaan we op pad...........

We lopen weer terug naar het centraal station dat mooi verlicht is en er staat een grote kerstboom voor, prachtig! Het valt mij ook op dat de meeste wandelaars geen "wandelaars" zijn, ze hebben geen rugzak of buideldas mee en veel mensen lopen op gewone schoenen. Ik vraag mij af of zij een idee hebben wat 15 km lopen inhoudt.
En ook veel versieringen met lichtjes, sommigen hebben er veel werk van gemaakt!
Ik zie dat de rondvaartboten ook goede zaken doen, het is erg druk bij de aanmeerplaatsen tegenover het station.
We lopen door de Jordaan en het is gezellig druk, veel winkels zijn nog open en de cafés en restaurants hebben nog stoeltjes buiten staan want zoals eerder gezegd, het lijkt wel lente! We moeten wel oppassen waar we lopen, de straatjes zijn smal en er is veel volk op de been, ook vanwege de wandeltocht natuurlijk. Echt doorlopen is er hier niet bij helaas maar ja, er is genoeg te zien en te bekijken dus het is geen straf.
We zien mooi verlichte straten als we door de "9 straatjes" lopen. Dit gebied tussen de Leidsestraat en de Raadhuisstraat is zo genoemd naar de negen dwarsstraatjes die de hoofdgrachten verbinden. Hier bevinden zich allerlei leuke en aparte winkeltjes en restaurantjes. Als je hier gaat winkelen is de kans groot dat je met iets bijzonders thuis komt!
Ik fotografeer een kunstwerk boven de gracht maar mijn fototoestel is wat primitief en kan het beoogde effect niet goed vatten. In het echt is het mooier dan op de foto.
Een ander kunstwerk moet een balzaal voorstellen, ik zie het niet. Het is wel mooi dat wel!
De Leidse straat die naar het Leidseplein leidt is erg druk met winkelend publiek en de tram rijdt hier ook door dus het is nu echt uitkijken geblazen. Ik herken de omgeving van andere bezoekjes aan deze wereldstad!
We naderen het Vondelpark, veel over gehoord maar daar heb ik nog nooit gelopen. Daar bevindt zich ook de eerste geplande rust in het Blauwe Theehuis. Hier krijgen we een stempel en een oliebol en we zoeken een plekje om te zitten die helaas niet beschikbaar is maar ach......we zijn nog niet echt moe en het is heerlijk weer. We lopen lekker door, de oliebol gaat voor de helft in de prullenbak........plassen doe ik wel in een tentje onderweg! De route naar deze rustplek is mooi aangegeven, door middel van glazen potjes langs het pad met een waxinelichtje erin. Leuk gevonden.
Vlakbij het Rijksmuseum is een ijsbaan met een gezellig restaurant en we besluiten hier even een bakkie te doen. Dat smaakt heerlijk maar de toiletten zijn te druk dus ik hou het nog wel even op...
We vervolgen de weg die onder het Rijksmuseum door gaat en als we langs de ingang lopen zien we een mooi hologram van een kerstboom. En dan weer richting Rembrandplein en lopen langs de Herengracht met veel spectaculaire voorstellingen. Ik doe mijn best om er een foto van te maken. Ineens komen we in een wachtrij terecht. Hier kan je kennelijk iets krijgen, we hebben bij de startkaart een armbandje gekregen waarmee je dit kleinood kan ophalen. Wij gaan de rij voorbij maar ik ga hier nog wel even naar het toilet.
We passeren de Magere brug die ook heel mooi verlicht is. Dit is het moment voor een foto, natuurlijk het Brugmomentje! De magere brug is een brug over de rivier de Amstel, oorspronkelijk gebouwd in 1691 en heette de Kerkstraat brug. Omdat deze brug erg smal was werd hij in de volksmond "magere brug" genoemd. Het is een ophaalbrug en werd vanwege bouwvalligheid vervangen in 1871. Vijftig jaar later was deze brug ook aan vervanging toe. In 1934 kwam er een grotere vergelijkbare brug die talloze renovaties achter de rug heeft. De laatste grote renovatie dateert van 1969. Tot 2003 reed er autoverkeer overheen. Na een reparatie en herinrichting gebruiken tegenwoordig alleen fietsers en voetgangers de brug. Enkele keren per dag wordt hij opgehaald om schepen te laten passeren. De rondvaartboten kunnen eronderdoor als hij dicht is. In 2010 werd de brug gerenoveerd, omdat ze aangetast was door houtrot.

Tot zover de info over deze aparte brug, gevonden op Wikipedia.

We zijn bijna bij de tweede rust en we krijgen de mogelijkheid om door de Hermitage te lopen maar dat doen we niet omdat de tijd wat krap is, we moeten om 23.00 bij de finish zijn.
En dan zijn we aangekomen bij de tweede geplande rust, de Stopera. Hier krijgen we een stempeltje en een bekertje warme chocomelk. Hans doet even zijn sok goed en ik geniet van de sfeer en de warme drank. Er is een DJ die leuke disco muziek draait.

Op de Nieuwmarkt is het erg gezellig met op de achtergrond de Waag wat nu omgebouwd is tot restaurant. Het is een 15-eeuws gebouw en was oorspronkelijk een stadspoort. De huidige naam verwijst naar de latere functie als waag. Het gebouw heeft een reeks andere functies gehad zoals gildenhuis, brandweerkazerne, museum
en anatomisch theater.
Hier maken we een selfie van elkaar met op de achtergrond de reusachtige kerstboom die we in grote getale gezien hebben in de stad vanavond.

Via de Prins Hendrikkade met zicht op Nemo lopen we weer richting de finish. Ik ben helemaal niet moe, zou zo nog een rondje kunnen lopen maar het is ondertussen wel 22.30 uur. Ik krijg een app van Annika dat zij inmiddels gefinished is en bij een kroegje zit naast de finish locatie, en als we daar langs lopen zien we haar samen met Willem Jan. We groeten elkaar en ik zeg dat we wel even erbij komen zitten na het afmelden. In de Passenger hal is het rumoerig en druk, er draait harde muziek. Ben blij dat we even kunnen nabieren verderop in cafe Delerium. Een drankje halen zit er niet in.......de rijen zijn erg lang!!! We praten even gezellig na en lopen dan gezamenlijk naar het station. We reizen nog een stukje met hen mee tot Breukelen, wij gaan er in Alexander uit. Ik heb genoten van deze wandelavond! Om 01.00 uur komen we weer moe maar voldaan thuis in Spijkenisse allebei met een leuke pin rijker.

Klik hier voor de foto's

Capelse Tweedaagse 19-12-2015 / 25 km

De Capelse Tweedaagse van RWV is altijd in de laatste maand van het jaar. Meestal is het dan ook erg koud maar vandaag lijkt het wel lente! Heel raar, dat ik op 19 december zonder ruiten te krabben op weg kan naar Capelle aan de IJssel waar de start is van deze tweedaagse. Ik loop 1 dag mee, op zaterdag.
Ik heb met diverse wandelvrienden en -vriendinnen afgesproken en nadat ik me aangemeld heb ga ik in de kantine een bakkie koffie drinken om te wachten tot zij ook gearriveerd zijn.

Het is erg gezellig in de kantine maar dan worden we door Gijs op pad gestuurd want het begint nu wel erg vol te raken binnen en de stroom wandelaars gaan naar buiten om het lusje door Capelle aan de IJssel te gaan lopen. De een gaat voor 15 de ander voor 25 of zelfs 35 km! Wij hebben de 25 -km route gekozen en gaan op weg.
Het heeft even gemiezerd maar het is nu gelukkig droog en we stappen de vochtige lucht in richting de IJssel die we gaan oversteken. De bekende Algerabrug over en dan naar beneden lopen we langs het water. Dit heet de Sliksloothaven en we komen een man tegen die zijn hond uitlaat. Hij zegt dat het hondje vandaag wel erg veel aandacht krijgt door al die wandelaars!
Bij de eerste RWV rust staat Gerrit in de verzorging, wij gaan er even bij zitten voor een lekker bakkie koffie. Er staat natuurlijk vanalles te snaaien maar nee.....het blijft vandaag bij een kopje koffie.
In een van de straatjes staat een jongetje heel enthousiast te doen en als we iets verder lopen heeft hij een tafeltje met allerlei lekkers erop zoals limonade en chocolade en dropjes. Wij lusten wel wat en de kleine ondernemer tilt zijn blikje op waar geld onder ligt.....want we moeten WEL betalen hahaha!! Dat doen we dan ook, we vinden het wel leuk zo'n enthousiast mannetje. Hij roept en zwaait ons nog na als we weer vertrekken.
De tweede rust is in een cafe en de stamtafel is ruim, we kunnen makkelijk aanschuiven. Hier ruikt de soep erg lekker en Annika besluit een kop te nemen, ik hou het bij koffie. De rest van ons groepje zit er ook al en het is erg gezellig.
We zitten nu op de helft van de route en gaan weer verder, de 25 km moeten we nog even vol maken.
Al kletsend en kwebbelend hebben we niet eens in de gaten dat we alweer bij de volgende rust zijn aangekomen......wat gaat de tijd toch snel als het gezellig is! We hebben inmiddels Krimpen aan de Lek achter ons gelaten en gaan nu naar Ouderkerk aan de IJssel. Het schijnt dat we weer de IJssel over moeten door middel van een pontje......is altijd leuk.
Maar eerst nog een rust in De Blokhut waar we aanschuiven aan de bar. Carla is inmiddels ook bij ons aangeschoven, ze heeft trek in een broodje kroket. Ik hou het bij een spaatje rood. Na dit aangenaam verpozen is het tijd om naar het pontje te lopen voor het laatste gedeelte van de tocht. Bij de aanmeerplek gekomen, struikelt Annika nog bijna over een paar omhoog liggende stenen, nog net geen PBS! (Plat op je bek smak)
Het bootje is erg klein, er kunnen misschien net 15 mensen op, er varen twee fietsers mee en de boot is vol! De overtocht duurt niet lang en al foto's makend van elkaar komen we weer heelhuids aan de overkant. De laatste RWV rust is de soeppost van Gijs en ja hoor, de soep staat al klaar! Dat is even heerlijk genieten om energie op te doen voor het laatste stukje.....
Het laatste gedeelte gaat door de wijken van Capelle aan de IJssel en langs het Pannenkoekenhuis Schollenbos waar we ooit eens poffertjes gegeten hebben. We kunnen Jan ervan weerhouden daar naar binnen te gaan anders waren we nu nog niet gefinisht! Het trainen op rusten is goed aan bod gekomen, er waren er vier en we hebben ze alle vier benut.
Nog even door het parkje, onder de Capelseweg door via een tunneltje en dan zijn we weer bij het startbureau gearriveerd. Ik heb mijn stempel al, en we melden ons af. En dan nog eventjes nagenieten en -praten en wat drinken en dan is het weer tijd om op te stappen.
We nemen uitgebreid afscheid van elkaar en ik rij met een tevreden gevoel naar huis......ik heb er weer van genoten! Leuke route, leuk gezelschap en heerlijk weer.

Bekijk hier de foto's

Oliebollentocht Crooswijk 12-12-2015 / 9,3 km

Tja, er staat boven dit verhaal 9,3 km. Dat komt zo......

Het plan voor vandaag is een stukje van 20 km te wandelen in Rotterdam Crooswijk, de Oliebollentocht. Ik heb met Martje afgesproken om 8.30 uur te vertrekken. Als ik in Crooswijk aankom is het even zoeken naar een parkeerplekje, ik zet hem aan de overkant tegenover een sporthal, daar is plek genoeg.
De ingang van de kantine van de speeltuin is wat lastig te vinden in het donker, dat kan duidelijker! De kantine is sfeervol versierd, het is tenslotte bijna Kerstmis!
Martje zit al te wachten en na de inschrijfrituelen kunnen we vertrekken.
De routebeschrijving ben ik vergeten op te halen maar Martje niet dus ik vertrouw helemaal op haar en de pijlen. Er is nog wel een briefje van de organisatie over de bepijling die ik niet helemaal snap maar goed, dat kan ook aan mij liggen!

We gaan op weg en de verwarring slaat al snel toe want lopen we wel goed? Er zijn nauwelijks pijlen en de routebeschrijving snappen we ook niet helemaal.
We lopen een stuk langs de Kralingseweg en we moeten tot de veilingbrug maar die is naar mijn idee helemaal niet die kant op!
Als we bij de manege aankomen besluit ik de organisatie te bellen want zó lang zonder pijlen lopen.....dat kan volgens mij niet!
En ja hoor, als we om de manege heen lopen, wat de beste man aan de lijn vertelde, komen we weer pijlen tegen. Dit is voor mij een heel bekend stukje van Rotterdam, ik heb er tientallen keren gelopen. Het laantje Nooitgedacht bijvoorbeeld en een stukje door Oud Kralingen waar het gedenkteken staat voor de gevallenen in de oorlog. Martje maakt er een foto van en ik denk ach waarom ook niet? Ben er vaak genoeg langs gelopen zonder er een foto van te maken....
Maar al lopend verbazen we ons er weer over hoe gebrekkig de bepijling is. De routebeschrijving zegt ons dat we bijna bij de finish zijn! Nou ja......we hebben er net 7,5 km op zitten! We lopen onder een viaduct door wat helemaal kleurrijk versierd is, en goed in de verf is gezet. Erg creatief!
We staan ook vaak stil om even te kijken waar we nu zitten. Maar we komen geen pijlen meer tegen. Wel een bankje gemaakt van mozaïek. Dit soort bankjes zie je veel in Rotterdam, we gaan er even opzitten. Trainen op rusten.......soort van! Want we zijn allebei niet moe! En ik zie achter ons de speeltuin vanwaar we vertrokken zijn!
Het is een tijd geleden dat ik zo'n slecht gepijlde wandeltocht heb gelopen! Dus we hebben uiteindelijk 9,3 km gelopen volgens Runkeeper.
Dit gaan we even bespreken met de organisatie en vragen waar we nu fout zijn gegaan. En we geven tips voor de volgende keer hoe het beter kan. Dit nemen ze ter harte en bieden ons een oliebol aan. Nou nee......daar vind ik het nog te vroeg voor. En gluhwein mag ik niet want ik moet nog naar huis rijden!
We blijven nog even nakletsen met een bakkie koffie en daarna nemen we weer afscheid van elkaar. Ondanks de slechte organisatie hebben we wel lol en plezier gehad!

RWV Winterserie deel drie 6-12-2015 / 10 km

Sinterklaas is weer het land uit en vandaag is het tijd voor een wandeltochtje bij de RWV. We gaan dit keer 10 km lopen, onze dochter heeft de auto nodig vanmiddag.
Het is bewolkt en het waait behoorlijk maar het is gelukkig wel droog.

Na het aanmelden en een kletspraatje met Larissa, Sabine en Chiel gaan we op pad nadat we allebei de Runkeeper gestart hebben.
Het eerste gedeelte van de route gaat weer door het Kralingse Bos om bij de Kralingse weg eruit te komen en dan is het meteen weer tijd voor een Brugmomentje. Vandaag gaat de route richting Brainpark. Een stukje door de bebouwde kom en dan de weg oversteken naar het Brainpark. Dat is zo genoemd vanwege de vele bedrijven die hier gevestigd zijn. Aan de overkant van dit park zit de Erasmus Universiteit.
De rust is gepland in de kantine van Leonidas maar omdat wij maar 10 km lopen, gaan we daar aan voorbij. Het is hier best druk want er kan ook geschaatst worden!
Na de rust splitst de route voor de 15 km lopers, zij gaan richting Brienenoordbrug. Wij lopen meteen richting de Esch waar de mooie watertoren staat. Hans zet mij op de foto met dit gebouw op de achtergrond.
Na de Esch steken we de Maasboulevard over om richting Oud Kralingen te gaan. En weer vergapen wij ons aan de mooie en grote huizen die hier staan! Wat ook wel leuk is om te vermelden: de pijlers maken ons attent op een mooie gevel via de tekst op de grond: een oogje met "gevel nr.29". Erg leuk want ik was er anders zo aan voorbij gelopen! De gevel is versierd met mooie koppen.
Als we in het Rozenburgpark aankomen, zijn we bijna aan het eind van de route. Hij is niet precies 10 km maar 11,5 km!
Na het park steken we de Kralingse weg weer over voor het laatste gedeelte langs de Kralingse Plas. Om 12.05 komen we aan bij de kantine. Ik ga nog even naar het toilet terwijl Hans ons afmeld waardoor ik vergeet mijn boekje af te laten stempelen! Nou ja, dat komt de volgende keer dan wel weer! Sinterklaas had voor de wandelaars vandaag een lekkere speculaaspop achter gelaten, bedankt!
Ik heb heerlijk gelopen in een voor mijn doen rap tempo.....mijn wangen gloeien als we terug rijden naar huis.