Odoorn 5-5-2016 / 30 km

Woensdagmiddag 4 mei vertrekken Hans en ik om naar Schoonloo te rijden. Dat ligt helemaal in Drenthe en dat is best een eind rijden. We zijn van plan om in Odoorn, een plaatsje vlakbij Schoonloo, een dag mee te lopen met de Drentse wandelvierdaagse die daar georganiseerd wordt. En omdat het zo'n eind rijden is, heb ik een b&b geregeld zodat we uitgerust aan de etappe kunnen beginnen.
We zijn goed en wel onderweg als we op de radio horen dat de A12 is afgesloten vanwege een ongeluk, we moeten omrijden via Amsterdam! De navigatie op de telefoon heeft al aangegeven dat er trubbels waren want hij geeft aan: rij via Gorinchem! Ok, dan gaan we maar terug want Amsterdam is helemaal een reis om de wereld! Maar ja, het is inmiddels spitsuur en is het overal druk dus we komen van de ene file in de andere, het is niet alleen Hemelvaartsdag morgen maar ook Bevrijdingsdag.......en ik bel de b&b eigenaar dat we "wat later" zijn. Na 4,5 uur (het is normaal 2,5 uur rijden) komen we aan! Tussendoor wel even wat gegeten en even gerust hoor, dat dan weer wel want zo lang autorijden is niet verantwoord.

We rijden het erf op en worden na aanbellen begroet door Annie de eigenares en ze laat het verblijf zien. Ik schrik: de kamer is klein en ruikt erg muf!! De slaapkamer is ook klein maar voldoende en de badkamer sober maar schoon. Het is voldoende voor 1 overnachting dat wel maar we zijn beter gewend! Het ontbijt staat al klaar dus geen vers gebakken broodjes morgenochtend en de koffie moeten we zelf zetten.....

Na een gebroken nacht, ondanks de goede bedden, maken we ons op voor de wandeldag. We worden uitgezwaaid door de eigenaar, kletsen nog wat. Het belooft een zonnige dag te worden en rijden naar de startlocatie, het is een klein stukje rijden. We komen al wandelaars tegen als we bijna bij de tent zijn waar het startbureau zit. We schrijven ons in en gaan in de rij staan. Ja, een rij want de organisatie schrijft ieders naam over van het inschrijfbiljet op een startkaart. Waarom??? Zo niet nodig en tijdrovend. De prijs is ook niet mis: 6,- p.p. We krijgen er niets voor, ja een hele stapel papier want we krijgen het hele programma mee terwijl we maar 1 dag lopen! Na een toiletbezoek waar ook al 0,50 voor wordt gevraagd gaan we op pad.

Bij het verlaten van het start-finish terrein komen we Rob Keetlaer tegen die aan zijn tweede lus begint van de Kennedymars die woensdagavond om 22.00 uur gestart is. Hij is dus al een tijdje onderweg! We lopen een stukje met hem op en al kletsend komen we na 6,1 km bij de eerste stempelpost, buurthuis De Miet. Ik moet nodig naar het toilet maar de rij is erg lang dus ik besluit verder te lopen, dan maar even een plekje in het bos zoeken! We gaan dus meteen weer verder en laten Rob hier achter, hij gaat even van zijn rust genieten. Helaas moeten we nog een flink stuk door akkervelden voordat we het bos bereiken maar uiteindelijk lukt het om ergens achter een boom mijn blaas te ledigen.......wat een opluchting want dat loopt een stuk prettiger!

Na dit stukje akker-bos komen we aan bij de tweede rust op 9,1 km en dat is een acceptabele afstand om even te gaan zitten, genieten van de zon op het terras. We zijn te gast bij een Huifkarrencentrum en heet Rij Maar An. Gelukkig gaan er net een paar mensen weg zodat wij plaats kunnen nemen en Hans gaat een bakkie koffie halen. Een groepje wandelaars komen bij ons aan de tafel zitten en we kletsen wat. Dat is het leuke van wandelen, er is altijd tijd voor een babbeltje! We hebben zicht op de drie huifkarren die volgeladen met toeristen in de bossen van Drenthe gaan rijden. Lijkt mij zeer oncomfortabel maar de wagens zitten vol!

Ongeveer vijf kilometer volgt tot de volgende rust maar daar is weinig over te vertellen helaas, het is erg saai recht-toe-recht aan. Soms afgewisseld door een stukje bos waarin we een leuk stel honden tegenkomen, bordercollies. Ze lopen ook deze wandelroute met hun baasjes en op dit stukje mogen ze los lopen. Een grappig gezicht, het zijn enthousiaste beestjes die al spelend met een stok hun rondjes rennen. Er lopen trouwens veel honden-met-baasje mee, iets wat we niet vaak tegenkomen op wandeltochten. Meestal is dat verboden.
De derde rust is weer bij De Miet en daar komen we Albert en Meintsje tegen, we staan even met hen te kletsen en maken een foto van elkaar. Snowy is er natuurlijk ook bij. Zij vervolgen hun weg als wij nog even een drankje nemen. Het is jammer dat je voor het inschrijfgeld niets krijgt en de consumpties zijn niet goedkoop.

Na de rust moeten we nog ongeveer 5,3 km lopen na eerst een Brugmomentje vastgelegd te hebben, de brug over het Oranjekanaal. Even verderop zien we een prachtige boom in de bloesem staan, die gaat ook nog op de foto. Daarna lopen we een stukje bos in om dan weer over een akkerveld te gaan. Het laatste stuk is lang, recht en saai en ik ben blij als we de tent zien om ons af te melden. Nog even een finishfoto en dan snel naar huis. We willen bij het Pannenkoekhuis De Snoepert wat gaan eten maar daar kunnen we niet lekker buiten zitten, ja op picknickbanken maar ik ben toe aan een lekkere stoel in de zon! We rijden daarom door naar Schoonoord en zien een terras langs het kanaal, hetzelfde kanaal waar we vandaag drie keer langs zijn gelopen! En na een heerlijk drankje (helaas geen eten want ze zijn met een verbouwing van de keuken bezig) rijden we op huis aan, een tochtje van 2,5 uur.

Ik moet zeggen dat het mij enorm is tegengevallen want ik had zulke goede berichten gehoord over Drenthe. Naar mijn idee heb ik niet de leukste en mooiste stukjes gezien op deze dag en ik verwacht ook niet dat we hier nog een keer terugkomen. Maar het is weer een ervaring rijker en we hebben desondanks wel genoten van het heerlijke wandelweer.

De volgende tocht is een Groene Wisseltocht in Gouda a.s. zaterdag

hier de foto's

Zeemansloop 23-4-2016 / 40 km

Het is de zesde keer dat ik vandaag afreis naar Scheveningen voor de Zeemansloop vanuit de visafslag in de haven aldaar. Deze keer ga ik alleen, maar ik zal later Cobie tegen komen die de rest van de tocht met mij mee loopt.

De tocht wordt al jaren georganiseerd door het Wandelpeloton van de Algemene Vereniging voor personeel van de Koninklijke Marine, AVOM.
Na de aanmeld- en opstartrituelen ga ik om 7.30 uur op pad, ik ga 40 km lopen. Bij het verlaten van de visafslag zegt iemand tegen mij: hee, jij bent ook Facebookvriend, ik ook (ik heb mijn badge op de rugzak zitten). Dat blijkt de marsleider te zijn van deze tocht, Kees Dorregeest.

Na een paar meter begint het te regenen, maar nadat ik mijn poncho goed en wel aan heb is het alweer over! En dan zie ik Cobie aankomen, hij is net na mij gestart en lopen we samen verder door de straten van Scheveningen. We lopen zelfs nog een stukje door de straat van Jan en Joke, dat zijn vrienden van mij.

We lopen richting Madurodam, een leuk attractiepark waar ik een paar keer met de kinderen geweest ben in een ver verleden. Na het park voorbij te zijn gelopen lopen we over een smal onverhard pad langs de trambaan richting de Waalsdorpervlakte.
De eerste rust is op 8,2 km maar daar gaan we niet zitten. Niet omdat het te vroeg is, we zien het gewoon over het hoofd. We vergapen ons aan de mooie huizen, we zijn nu in de betere wijken van Scheveningen aanbeland. Een groepje wandelaars loopt luidruchtig hun wandeltocht te promoten, de Dodentocht in Bornem maar ik zeg dat dat mij een stapje te ver is, 100 km in 24 uur!

Voorbij de ingang van Duinrell, ook een attractiepark, gaan we even bij een Pannenkoekhuis zitten dat net zijn deuren opent. Een gelukje voor ons, de zon schijnt lekker op het terras voor een cappuccino. Hier komt Nel net naar buiten, zij heeft hier een sanitaire stop gehad en loopt vandaag zonder haar maatje Magda.
Na de rust gaan we verder naar de eerste stempelpost. Die is gevestigd in "The greenhouse", de kantine van een volkstuin vereniging. We gaan alleen maar een stempeltje halen want we hebben tenslotte net gerust!
We vervolgen de tocht vanuit deze post over een fietspad langs de weg.....pfff......en ik zie op de routebeschrijving dat deze weg twee km lang is! Hier heb ik echt zo'n hekel aan, want dit is "kilometers maken", zo saai!! En het waait ook nog eens flink dus dat wordt bikkelen.

Na deze "horror" komen we het natuurgebied in, Pan van Persijn. Dit komt me bekend voor, van de Kippenloop! En ik herken de parkeerplaats die ten tijde van deze loop vol zit met lopers die hier een kippenpootje nuttigen. We zijn inmiddels in Katwijk aangekomen, we zien een vliegtuig aanvliegen op vliegveld Valkenburg wat hier in de buurt zit.
Dan volgt kilometers duinpad, slingerend langs de kust van Katwijk richting Wassenaar. Best mooi hoor, maar het loopt ook zwaar vanwege het vele stijgen en dalen. Soms over het voetpad en soms over het fietspad voor de afwisseling. We genieten wel van deze omgeving, het is prachtig. En het weer is wonder boven wonder ook goed al zien we vaak donkere wolken in de verte maar de regen valt niet op ons maar een stukje verder, het is de hele dag droog gebleven.

Op een bankje langs het voetpad zien we een man zitten maar dat is niet zo bijzonder. Wat wel bijzonder is, dat er een vosje naast hem zit! Ik maak er een foto van en hij zegt tegen mij: "geef je toestel maar aan je man (haha, weet hij veel!) en kom maar hier".
Ik ga naast hem zitten en hij geeft me een hondenbrokje in mijn hand met de woorden: "laag houden en NIET terugtrekken". Dat doe ik en het vosje eet uit mijn hand! Zo leuk! En Cobie maakt er een paar mooie foto's van. Het vosje rent dan weg en zijn "baasje" zegt dat ie gaat drinken in een plas verderop. Ik neem afscheid van hem en zet de vos nog een keer op de foto van heel dichtbij. Nog nagenietend van deze onderbreking lopen we verder naar de tweede rust bij het Wassenaar Paviljoen, ook weer bekend van de Kippenloop. Hier kunnen we weer lekker in de zon zitten. We hebben er 24 km op zitten. Ik vul mijn fles bij en we gaan na de rust weer verder.
Na een paarhonderd meter wil ik wat drinken maar spuug het weer walgend uit! Wat een smerig water zeg! Cobie zegt dat het misschien wel grondwater is wat daar uit de kraan komt! Gelukkig staan we bij een waterpunt van Durea en ik ververs het water. Brrrrr......wat vies!

We zien grote stukken plastic liggen, dat blijkt daar te liggen vanwege de bestrijding van de zwarte engbloem, een giftig gewas. Hierdoor wordt verspreiding van dit gewas tegengegaan. We lopen nu in het duingebied van Meijendel. Ik ben wel weer toe aan een rust, die kunnen we vinden in het pannenkoek huis met dezelfde naam: Meijendel.
We nemen plaats op het terras nadat we bij Jopie en Nel een stempel gehaald hebben. Hmmm.....ff genieten van de zon en kijken naar een groepje televisie makers, Lodewijk van Eigen huis en tuin zit er ook!! Maar volgens mij voor een ander programma want ik zie verder geen andere BN-ers.

Hierna volgt nog vier km duingebied en langs de watertoren om daarna weer aan te komen in de bewoonde wereld. Het laatste stukje gaat over de boulevard van Scheveningen en het is er lekker druk met weekendvierders. Het is er dan ook prachtig weer voor, hoewel koud maar de zon schijnt nog steeds heerlijk.
Op het einde van de boulevard hou ik nog een sanitaire stop want dat haal ik niet meer tot de finish. Die is niet ver meer maar toch neem ik het zekere voor het onzekere. Ook zien we veel bedrijvigheid in de branding die door de wind flink is opzwiept, kitesurfers nemen het er goed van onder deze omstandigheden.

Bij de vuurtoren gaan we naar links, de route gaat officieel langs de semafoor maar we hebben het even gehad voor vandaag. Vlakbij de finish zie ik wandelvrienden Maike, Maarten en Teus zitten bij Simonis die ik even ga begroeten en we maken een praatje alvorens we ons af gaan melden. Maar voordat we naar binnen kunnen word ik nog even aan de praat gehouden door een dame die zegt mijn wandelverslagen te volgen en Kees staat naast haar. Ik complimenteer hem met de bepijling, die is heel creatief gemaakt en op een kleinigheid na goed geplaatst. De route was goed te volgen zonder routebeschrijving en dat loopt heerlijk! We hebben volgens Runkeeper 38,78 km afgelegd met een gemiddelde snelheid van 5,2 km per uur.

Eindelijk kunnen we even nazitten met een drankje en worden we begroet door het shantikoor dat hier altijd vissersliedjes zingt. Het is gezellig! We kunnen zelfs nog eventjes zitten en ik ga aan het tafeltje zitten waar Heleen zit, een ander wandelmaatje. We kletsen nog wat maar dan wordt het tijd om afscheid te nemen.
Bedankt Cobie voor deze gezellige dag en bedankt AVOM voor de leuke wandeltocht!
Ik loop naar mijn auto die in de buurt staat geparkeerd en rij dan met een goed gevoel naar huis want ik heb een heerlijke wandeldag gehad, geen enkele blaar of ander ongemak! Volgend jaar weer om een nieuw bootje aan mijn matroosje te hangen, want als beloning krijg je hier een bootje........



bekijk hier nog meer foto's

Naaldwijks wandelevenement 2-4-2016 / 22,5 km

De eerste tocht van april is tevens de laatste want ik kan de hele komende maand niet lopen vanwege andere afspraken! Tja, het leven bestaat uit meer dan wandelen......

Vandaag dus een tochtje in Naaldwijk starten, samen met Hans. We kiezen voor de 21 km route en die start vanuit sporthal de Pijl in Naaldwijk.
Op zaterdagochtend rijden we daar naartoe, een klein half uurtje rijden. We zien een mooi plekje dichtbij en we gaan ons aanmelden. Vlakbij de ingang staat Mieke haar wandeltocht te promoten, zij gaat later een stukje kuieren hier maar dan de 30 km route. Ik zeg haar gedag en na de opstart rituelen kunnen we vertrekken om 8.50 uur. Het weerbericht is heel positief voor vandaag maar bij de start is het nog fris.
De routebeschrijving is duidelijk en overzichtelijk, ik vind het alleen wel jammer dat de gelopen afstand er niet bij staat.......
Het is een druk bezochte tocht, je kan hier diverse afstanden lopen zoals 10, 15 en 30 km. En soms moet je goed opletten dat je niet een splitsing over het hoofd ziet, de pijlen zijn met onopvallend geel gemaakt maar verder is er prima gepijld. Het eerste stuk vanuit de sporthal gaat langs de vele kassen en tuinderijen waar het Westland om bekend staat en we lopen de nieuwe brug over de rijksweg over, de Snelbinder genaamd. Die is zo genoemd vanwege zijn uiterlijk......het is inderdaad net een snelbinder als je hem vanaf de bovenkant bekijkt.

Dan gaan we een tunnel onder de weg door, blijken we uit te komen bij de rijksweg en ik zie dat we een heel stuk langs deze weg moeten lopen. Wat een herrie en een stank, beetje jammer is dit. Aan de rechterkant zien we een bedrijven terrein, ook niet bepaald aantrekkelijk maar we lopen er wel op los te speculeren wat dat nou voor bedrijf is, dat Natures Pride.....
Ik hoor twee dames achter me kwebbelen en mevrouw zegt aan het eind van haar relaas: "Tja....dat is de andere kant van de keerzijde...." En ik dacht huh?? Ik lig helemaal in een deuk want ze haalt twee gezegdes door elkaar!! Dit zal later tijdens de tocht nog vaak terugkomen.....
En al lachend komen we eigenlijk ongemerkt aan het eind van die lange rechte weg naast de rijksweg. Er wordt maar weer eens een paaldans fotootje gemaakt, ook leuk!!

Na 7,2 km komen we bij de eerste rust, we moeten daarvoor een stukje van de route af en een drukke weg oversteken. Daar worden we goed bij geholpen door de vrijwilliger die hier de mensen veilig over laat steken en dat is wel nodig want het is een af en aan rijden van vrachtauto's! De rust is gesponsord door Trefzeker, een verhuurbedrijf. Hier is gezellige muziek en veel bankjes dus er is voor iedereen een plekje. De koffie is echt heerlijk en dat voor maar €0,50 waar zie je dat nog? En er is zelfs gratis een broodje te krijgen! Lekker hoor, even de benen van de vloer!

Na de pauze lopen we weer de drukke weg over op weg naar de volgende rust. In de verte zie ik Nel en Marga lopen en ik roep en zwaai naar ze, wel jammer dat ze net de andere kant op gaan, ze lopen een andere afstand.
We lopen nu richting Maassluis en ik herken gedeeltes van vorige wandeltochten vanuit VTM. De bekende Weverskade zit er dit keer ook in, een leuk paadje langs een watertje met heeeel veel bruggetjes en leuke huisjes. Dus al huisjes kijkend en foto's makend, zoals (weer) een paaldans foto en een Brugmomentje komen we vlakbij de Nieuwe waterweg aan. In de verte zien we een groot gevaarte waarvan ik denk dat het een pontonboot is, maar het is een kabellegger volgens Hans. Bij een Shell station probeer ik naar het toilet te gaan maar dat mag niet!! Balen.....nou ja, de volgende rust is nu niet ver meer.

We mogen nu een trappetje op om aan te komen bij de oever van de Nieuwe Waterweg. Ik zie een paar hele grote schepen voorbij komen en maak er een foto van. Dit vind ik wel lekker lopen, er staat nauwelijks wind en de temperatuur is goed.
Aan het eind van deze weg lopen we richting manage De Nieuwe Oranjehoeve op 12,2 km waar een mogelijkheid is om te pauzeren, maar ik ga daar alleen even naar het toilet. We hebben allebei nog niet echt de behoefte om weer te rusten dus we lopen door.

In het verlengde van de Nieuwe Waterweg maar dan niet langs de oever maar door het weiland zien we de stormvloedkering van Hoek van Holland in de verte en horen de vogeltjes fluiten. Wat een rust hier....we komen eventjes bij en de zon probeert door het toch wel dikke wolkendek te komen. Hier voelt Hans iets onder zijn voet en als we een bankje zien ga ik zijn voet even afplakken.

Dit loopt voor hem een stukje lekkerder en dan komen we aan bij de derde en laatste rust op een unieke plek volgens de routebeschrijving. We hebben er nu 17,2 km op zitten. Omdat dit de tiende editie is van deze wandeltocht, krijgen we hier een verrassing en treed er een artiest op, Ed Citroen. Het is er gezellig druk en er is heerlijke tomatensoep te krijgen. Hier hebben we wel zin in en ik geniet van de gezelligheid hier, het zonnetje is ook een klein beetje doorgebroken.
Er is ook een mogelijkheid om de tuin te bekijken, er staat een oude brandweerwagen en een straaljager opgesteld maar wij laten de tuin voor wat hij is.

De traktatie is een zure bom met worst of een plakje cake, wij nemen de bom. Die is zuuuuur! Maar de worst is lekker.....
Vanaf hier is het nog maar vier kilometer. Het Oranje gemaal zet ik even op de foto en een fietser wordt kwaad op een van de wandelaars omdat hij/zij niet uitkijkt. Fietsers zijn wat intolerant vandaag want vanmorgen was er ook al een fiets schermutseling.
In de route zit nog een leuke verrassing: de weg loopt door een bakkerijtje heen waar je ook wat lekkers kan nuttigen, je kan er zelfs lekker buiten zitten! Het laatste stuk lopen we langs sportvelden zoals een hockeyveld en een voetbalveld om daarna aan te komen in het centrum van Naaldwijk.

Hier zien we een hoop hardlopers zich warm lopen voor een hardloop wedstrijd die kennelijk vanmiddag gaat beginnen.
Een mevrouw wil nog even een Brugmomentje van ons maken als we bijna bij de finish zijn, daar komen we aan om 13.40 uur. En dan zien we dat de auto wat ongelukkig staat geparkeerd, het stukje weg waar wij staan is afgesloten in verband met de hardloopwedstrijd. Dan maar snel afmelden en vragen of we eruit mogen.
Na het afmelden krijgen we NOG een verrassing: allebei een plantje en een komkommer! Dan mag de route wel ietwat saai zijn geweest, de verzorging is perfect! Dat is dan weer de andere kant van de keerzijde, hihi!

De volgende wandeltocht is op 1 mei, de bevrijdingstocht in Dordrecht!




foto's staan hier

Paastocht Gouda 26-3-2016 / 40 km

Voor de tocht van vandaag heb ik gekozen voor de Goude Paastocht georganiseerd door de wandelvereniging DES en ik heb met Annika afgesproken om daar de 40 km route te gaan lopen, de eerste van dit jaar! Het beloofd een heerlijke zonnige dag te worden dus met goede zin rij ik zaterdagochtend vroeg naar de kantine aan de Calslaan in Gouda. Daar aangekomen word ik netjes naar een plekje heel dichtbij de deur geloodst, dat zie ik graag want ik hou wel van wandelen maar niet van extra lopen hahaha.
In het startbureau is het erg druk, om 7.45 uur staan de mensen al te trappelen voor vertrek. Buiten zie ik Jan en Ton en zeg hen even gedag alvorens mij aan te melden voor de tocht. Dan zie ik Annika zwaaien naar me en ze zegt dat zij ons al heeft aangemeld. Voordat we vertrekken ga ik nog even Robert gedag zeggen, hij gaat met zijn maten 25 km lopen. In het voorbij gaan zie ik Hetty en Ed ook nog even, zij loopt de 25 met Jaqueline en Ed loopt ook 25.
Maar ik wil graag nog wat kilometers maken in verband met de komende Kennedymars in mei dus voor ons wordt het de 40 km route.
De zon schijnt uitbundig maar er staat naar later blijkt een straffe wind! Wij stappen vrolijk verder over een leuk pad door bebost terrein. Ik ken dit gedeelte niet van Gouda en ik ben aangenaam verrast. Leuke trappetjes en doorkijkjes worden ons voorgeschoteld. Maar we lopen zo te kletsen dat Jan ineens zegt: "Hee, ik zie geen pijlen meer, volgens mij klopt dat niet!". Wandelaars voor ons en achter ons kijken met ons mee hoe nu verder. We vragen aan een paar locals waar we zitten en die wijzen ons de juiste weg. Nou ja, een paar meters extra vandaag daar komen we ook wel overheen! Hier haakt Franci bij ons aan, ik herken haar van de Kennedymars in Vijfhuizen, ze loopt de rest van de tocht gezellig met ons mee.

We lopen een stukje langs de geluidswal van een rijksweg en dat komt me wel bekend voor van een eerdere tocht hier. Na de Coenecoopbrug lopen we het natuurgebied 't Weegje in, een extra lusje voor ons 40-km lopers.
De eerste rust is pas na 10,6 km en die bereiken we nadat we een heel stuk langs de Gouwe gelopen hebben met de wind pal in ons gezicht. En het waait behoorlijk!! Gelukkig wordt dit stuk langs de Gouwe onderbroken door deze rust, de kantine van v.v. Donk. Hier zijn ze niet berekent op de vele wandelaars, de wachtrij voor de bar is lang maar ik ga er toch maar in staan. Nadat we onze consumpties op hebben en ook nog even naar het toilet zijn geweest (maar twee toiletjes dus hier ook een rij!) gaan we weer op pad, hier komen we straks nog terug voor de derde rust. Jan zegt als geintje: "Zal ik hier maar blijven wachten op jullie, lekker in het zonnetje?"
Nu gaan we weer verder langs de Gouwe om bij de twee sluizen aan te komen. De weg wordt onderbroken door een sluis die open gaat, maar we hoeven niet erg lang daarop te wachten, we kletsen hier nog wat met medewandelaars en maken een paar foto's.

We lopen richting Beierschewegje, de weg die mij ook bekend voorkomt van een eerdere tocht. Ik zal vaker dit soort momenten beleven want de route komt me erg bekend voor helaas, ik weet nu ook waar we heen gaan! Lange, rechte polderwegen.....hmm! Daar heb ik eigenlijk niet zo'n zin in maar ik ben in goed gezelschap en we kletsen ons er wel doorheen. Ongemerkt gaan die kilometers wel onder de voeten vandaan!

Een heel lang onverhard pad wat goed te belopen is wordt onderbroken door een paar selfies, brugmomentjes en een Brugselfie om de sleur te doorbreken. En het waait ook nog eens behoorlijk we moeten ons echt schrap zetten tegen de wind in!

Na bijna 3 km tegen de wind in opboxen laten komen we eindelijk aan in Gouderak. Hier zie ik een bekend figuur en denk: "hee dat lijkt Charlotte wel!" En als ze zich omdraait worden we enthousiast begroet, het is toch Charlotte! Gezellig kletsend lopen we de tweede rust tegemoet, bij snackbar Hapsikee. We hebben er nu 21 km op zitten. Hier hebben ze lekkere soep en daar nemen we het er even van want die wind is best heftig.

De soep smaakt heerlijk maar we moeten ons opmaken voor de rest van de tocht. Vlakbij deze rust is de aanlegplaats voor het pontje die ons overvaart naar Moordrecht. We missen bijna de boot want als we erop springen vaart ie meteen weg en nog geen twee minuten later zijn we alweer aan de overkant. We kunnen nog net een paar foto's van elkaar (laten) maken.

Helaas moeten we hier weer afscheid nemen van Charlotte want de 25-km route gaat net de andere kant op dan wij gaan. Wat nu volgt is met geen pen te beschrijven zo saai! Alleen maar polderwegen die ook nog eens druk bezocht worden door auto's en tractoren waardoor we steeds de berm in moeten om ze te ontwijken en de wind speelt ons ook parten!

En als ik het plaatsnaambord van Moordrecht zie krijg ik het weer, er moet een foto gemaakt worden van een paaldansmomentje. Dat onderbreekt ook de saaiheid want we zijn er allebei een beetje klaar mee en die derde rust komt ook maar niet!
Als we de eindeloze Oost Ringdijk over lopen zien we ineens een klein figuurtje in de verte naar ons zwaaien. Het is Charlotte en het lijkt of ze een foto van ons probeert te maken dus wij zwaaien naar haar. De foto is erg leuk geworden!

Maar we lopen ons ongerust te maken want we lopen nu al meer dan twee uur en nog steeds geen rust in zicht. We zien wandelaars teruglopen en ik denk: nee hè moeten we datzelfde saaie stuk WEER lopen???
Eindelijk komen we dan toch bij de rust aan van v.v. Donk op 31,5 km waar Jan al buiten zit met zijn sigaartje. Hier is de rust weergekeerd want we zitten natuurlijk in de achterhoede. Dus nu geen wachtrijen bij het toilet en de bar!

Nadat we ons opgeladen hebben voor het finalestuk is de wind nog steeds niet gaan liggen en lopen we weer hetzelfde stuk langs de Gouwe en naar de twee sluizen. Dat is wel jammer van deze overigens goed georganiseerde tocht!
Als we nog ongeveer drie kilometer moeten lopen besluiten we gezamenlijk nog een bankjesrust in te lassen en hier blijkt dat mijn telefoon leeg is. Gelukkig heb ik een batterij bij me en ik sluit hem aan.

Het laatste stuk van de route is mij ook bekend, een stuk bebouwde kom en we bereiken al huisjes kijkend snel de finish. Nou ja snel? We zijn de laatsten van de 760 deelnemers! Na nog een finishdrankje en wat nakletsen gaat ieder zijns weegs. We nemen afscheid van elkaar en ik stap weer in de auto met een moe maar toch wel goed gevoel want ik heb weer 40 km op de teller!
Annika, Jan, Charlotte en Franci bedankt voor de gezelligheid onderweg!



foto's

30 van Zandvoort 19-3-2016

Dit weekend begint de lente, maar daar is vandaag niets van te merken! Het is zaterdag 19 maart weer tijd voor een wandeltocht en dit keer ga ik 30 km wandelen in Zandvoort, georganiseerd door Le Champion. We hebben een weekendje geboekt in Center Parcs zodat ik relaxed aan de start kan verschijnen, het huisje staat vlakbij de start, het circuit van Zandvoort.
Als ik samen met Hans naar de start loop, zie ik al veel wandelaars die van start zijn gegaan want 8.00 uur kan je al vertrekken. Ik doe lekker rustig aan en onderweg zwaai ik naar Cobie en Hennie en kom ik Truus tegen. Ik kan even niet op haar naam komen en ik roep: " oehoe!!" Ze reageert gelukkig wel en na een kort praatje loopt ze weer verder. Later zullen we haar nog een paar keer tegen komen.
Ik ben mijn startkaart vergeten maar gelukkig kan dit snel opgelost worden bij de helpdesk waar ik als eerste naartoe loop als we de tent binnengaan.
In de tent is het nog steeds druk, want er kan tegenwoordig ook 18 km gelopen worden, zij kunnen om 9.00 uur starten en ik wacht geduldig op Andre die met het OV naar Zandvoort komt. Er wordt iets lekkers uitgedeeld bij de ingang maar dat eet ik niet. Als Andre er is gaan we van start en ik neem afscheid van Hans, hij vindt 30 km nog iets te ver.
Gewapend met muts en sjaal gaan we het strand al snel op, je kan ook kiezen om de eerste 2 km over de boulevard te lopen maar wij kiezen meteen voor het strand. Er staat een stevige, noordenwind maar we hebben er geen last van. Het strand is stevig want het is nog steeds laag water, het loopt heerlijk. Op 2,9 km is een stempel post en daarvoor moeten we een stukje door het mulle zand en dat valt niet mee, de beenspieren hebben het even moeilijk. Daar krijgen we een notenreep die ik in mijn zak doe voor later.....
Als we een paar "duinen" op het strand passeren, het stand wordt opgehoogd, hoor ik ineens: "hee, volgens mij is dat Ineke!" En ik dacht nog, volgens mij is dat.......? Ik kan even niet op haar naam komen, maar het is Aartje! Tja, zonder zus Ilonka dus ik herkende haar niet zo snel. We kletsen wat en daarna gaan wij verder, ons tempo ligt iets hoger.
Bij 8,2 km kunnen we weer het strand af, naar Beach Inn, waar een rustmogelijkheid is en daar maken we nu graag gebruik van, ben wel toe aan iets warms! Andre neemt een appeltaartje maar dat laat ik even voor gezien, ik neem een thee. Daar zie ik ook Truus zitten, zij heeft natte voeten opgelopen doordat ze door een waterplas moest.
We kunnen binnen een plaatsje bemachtigen en luisteren naar life muziek. Erg gezellig maar we moeten weer door!
Na deze rust is een stempelpost op het IJmuiderslag en er wordt water uitgereikt. Nu is het geen dorstig weer dus ik sla af. Wat hierna volgt is ongeveer 2,5 km saai fietspad. Als we op de helft zijn zien we Truus ook weer lopen maar omdat het 11.00 uur is, staan we even stil voor een schnaps. Dat is een traditie onder militairen om de gevallenen tijdens WO2 te eren. Andre heeft daarvoor een kruikje beerenburg meegenomen. Mmm....lekker! Daarna krijgen we vleugels en lopen we het Nationaal park Zuid-Kennemerland in. Hier krijgen de beenspieren het weer goed te verduren want het parcours is nu grotendeels onverhard en niet vlak. Maar dat is wel lekker voor de afwisseling. We passeren een grote bunker en een tankgracht uit de Tweede Wereldoorlog. Na veel stijgen en dalen, ik struikel bijna van een steil zandpad af, komen we bij de volgende stempelpost, het landgoed Duin en Kruidberg. Hier worden we getrakteerd op donuts met een blauwe glazuurlaag......brrrr......het idee, maar Andre neemt er wel eentje. We gaan hier niet rusten want ik weet dat we na vier km bij een leuk pannenkoek restaurant komen en lopen dus door. Maar omdat ik wel naar het toilet moet en de rij voor de dixies erg lang is, lopen we nog even een kantine binnen van de hockey club van Bloemendaal. En als ik een plaatsnaambord zie van Bloemendaal ga ik er weer in hangen voor de inmiddels traditionele paaldansfoto!

We lopen langs een openlucht theater, Caprera genaamd.
Bij 20,5 km is weer een stempelpost en daar worden we binnen "getrommeld", er staat een band er lustig op los te trommelen en dat klinkt heel goed. We krijgen hier een Caprisun drankje maar die neem ik ook niet. Hier komen we Pascal tegen, hij ziet ons eerder dan wij hem en ik zet hem even op de foto, altijd leuk om hem tegen te komen. We blijven niet lang kletsen want we willen even bij het Pannenkoekhuis wat gaan drinken. Daarvoor moeten we een heuveltje op want hij staat op een uitzichtpunt het "Kopje van Bloemendaal". Het is er erg druk en we moeten daardoor even op onze bestelling wachten. Andre bestelt bitterballen en als die eindelijk arriveren, zijn ze bloedheet. Hij bedenkt een list om ze mee te nemen, in een bananendoos! Daar passen er precies vier in! En ik lig weer helemaal in een deuk, hoe verzint ie het!

Met pijn in mijn buik van het lachen vertrekken we weer voor de laatste 10 km. We lopen nu door een schitterende woonwijk met huizen die volgens mij wel heel erg duur zijn, ik zet er eentje op de foto. En we zien dure auto's voorbijkomen zoals een Maserati. Een wandelaar maakt een opmerking over de badge op de rugtas van Andre, het blijkt ook een wandelvriend van Facebook te zijn namelijk Willy de Haas en we raken in een geanimeerd gesprek waardoor de km's ongemerkt onder de voeten gaan. Stempelpost Loetje in Overveen slaan we over, daar krijgen we de onvermijdelijke mandarijn maar die sla ik af, je handen gaan er zo van stinken! Het is er erg druk maar Andre wil doorlopen, het is vandaag dus geen "trainen op rusten" tocht! Andre deelt zijn inmiddels afgekoelde maar nog wel lauwe bitterballen met Willy, die vindt het wel een lekkere tractatie!

Als we het landgoed Duinlust passeren, komt er weer een "struikelmomentje", ik stap in een ondiepe kuil. Gelukkig in het zand maar ik kan weer de grond van dichtbij bekijken! Geen schade dit keer en ik loop weer verder. Hier komen we in gesprek met een paar dames en een van hen heet toevallig ook Ineke.
Als ik een bekende badge zie spreek ik die persoon aan en hij blijkt de echtgenoot te zijn van Inge Mol, ook een facebook vriend, ze loopt samen met hem deze tocht. Wat grappig dat die badge toch vaak aanleiding is voor een leuk gesprek.
Andre wordt er ook op aangesproken en deze dame zegt dat ze heel graag Ineke Brouwer wel eens zou willen ontmoeten. Andre zegt daarop: "Kijk eens achterom!"
Het blijkt Olga Cligge te zijn en we raken in gesprek. Zij is samen met haar zus op pad en zo lopen we ongemerkt het vervelende Visscherspad over totdat we bijna bij de finish zijn. Vlak daarvoor worden we nog even op de officiële foto gezet door Wandelsportfotografie.

Aan het einde van dit pad krijgen we als laatste tractatie een pakje Sultana's die in de tas gaan voor thuis. We finishen om 15.37 nadat ik Hans opmerk die ons op staat te wachten en foto's van onze binnenkomst maakt.
Na een stempel en sticker voor in mijn boekje haalt Andre zijn tshirt op en gaan we daarna nog even nabieren in een nabij gelegen cafe, dat hebben we wel verdiend! Als we richting huisje en station gaan lopen, zie ik ineens Liana die samen met Hans naar de finish loopt, en we begroeten elkaar enthousiast en maken nog even een praatje.
Ik neem afscheid van Andre als we langs het station lopen op de terugweg naar het huisje, hij moet nog een eindje karren met de trein! Ik heb weer genoten van deze wandeldag, goed georganiseerd en goed gepijlt. Volgend jaar weer? Zeker weten!!!

bekijk hier de foto's

Oud Amsterdam 12-3-2016 / 10 km

Vandaag ga ik op pad met het openbaar vervoer, naar Amsterdam waar Annika en ik een rondje door Amsterdam gaan lopen. De speeltuinvereniging Ons Genoegen heeft daar een wandeltocht uitgezet. Nog nooit gedaan dus ik ben erg benieuwd!
Hans zet mij af op station Schiedam. Het is nog erg koud voor de tijd van het jaar maar er is ons wel een lekker zonnetje beloofd......na een uur treinen kom ik aan op Amsterdam CS.
Op de afgesproken tijd zie ik Annika bij cafe Loetje wat tevens een VVV is.
Het startbureau is ongeveer twee kilometer lopen vanaf het station en al kletsend lopen we daar naartoe, maar eerst gaan we een bakkie doen in Hotel Victoria, want dat is voor mij een traditie als ik in Amsterdam ga wandelen met de Dam tot Damtocht.
Op weg naar het startbureau zien we al diverse wandelaars met een A4-tje lopen waar de routebeschrijving op staat.
Het startbureau zit wat onhandig in elkaar, de ruimte is erg krap en het is druk. Ik laat alvast mijn boekje stempelen, de dame zet er de datum in en afstand (ik zeg dat ik dat zelf ook kan doen maar ze doet het met plezier) en ze plakt er ook nog een sticker in zodat we na de wandeltocht meteen door naar de trein kunnen.
Het is ook al vrij laat als we de route aanvangen, die staat erg uitgebreid beschreven en er is niet gepijlt. Dus dat wordt veel lezen vandaag en Annika neemt deze taak op zich.

Het thema van de tocht is "Geloof, hoop en liefde" en we worden getrakteerd op allerlei moois wat gebaseerd is op deze uitspraak zoals kerken, monumenten en beelden.
Vanuit het startbureau gaan we de Hazenstraat in, ik zie een of ander kastje dat beschilderd is met hazen en zet het op de foto, een leuke manier om de straatnaam te duiden. We lopen een route door "de 9 straatjes", 9 schilderachtige winkelstraatjes in het hart van Unesco's Werelderfgoed. In de Gouden eeuw ontwierp men de grachtengordel en werden de Heren-, Keizers- en Prinsengracht gegraven en in nog geen 50 jaar werd Amsterdam kilometers gracht rijker en tientallen bruggen. De vier grachten werden door dwarsstraatjes met elkaar verbonden die zorgden voor de noden van de rijke koopmansfamilies. De straatnamen herinneren nog aan het ambacht van leerbewerking. Van de Huiden tot de Ree, Beren, Wolven en Hartenstraat. Ik loop te genieten van alle mooie en aparte winkeltjes hier en de sfeer.
Nadat we de Huidensteeg uitlopen raken we even het spoor bijster maar als we weer een stukje teruglopen komen we op het goede pad. De zon schijnt uitbundig en is daardoor aangenaam wandelweer.

In de Berenstraat staat de eerste Nederlandse Bewaarschool uit 1830 een school waar arme kinderen uit die tijd onderwijs, warmte en beschutting kregen. Later opent de eerste kleuterschool van Nederland hier zijn deuren. Het is een mooi, statig en goed onderhouden pand. We blijven hier even staan en maken er foto's van.
In de Gasthuismolensteeg komen we een Brillenmuseum tegen die net zijn hekken omhoog laat zodat we de mooie uitgestalde brillen kunnen bekijken. Er staat ook een aparte collectebus buiten, een hond. Daarop staat: "geef gul, opdat de blinden hun weg kunnen vinden".

Op het plein van de Lutherse kerk gaan we even in het zonnetje op een bankje zitten nadat we op de foto zijn gegaan voor het beeldje van 't Lieverdje. Een aardige man gaat voor ons door de knieën om dat voor elkaar te krijgen.
Hier genieten we van de zon en we eten wat. Dan zie ik ineens Mieke aankomen die met haar vriendinnen op pad is en ik loop naar haar toe om haar te begroeten. Ze is heel enthousiast en verbaasd om mij hier te zien, ik dus ook. We gaan samen op de foto voor datzelfde beeldje. Leuk!!!

In de zijstraat van de Kalverstraat zit het Begijnhof volgens Annika, dat staat ook beschreven op de routebeschrijving maar de ingang is wat lastig te vinden. Uiteindelijk vinden we die toch. Hier heerst rust en bezinning. Mooie huisjes in een hofje en er staan twee kerkjes. In een van de kerkjes is een dienst gaande en we lopen even naar binnen. Daar worden "weesgegroetjes" opgezegd en ik keer weer terug naar mijn jeugd, want ik ben katholiek opgevoed en ging wekelijks naar de kerk.
Annika vraagt zich af waarom er vlaggen hangen en vraagt dit aan een medewerkster van het winkeltje. Er komt een onduidelijk antwoord, we snappen er allebei niks van.....

Dan is het tijd voor een bakkie en we zoeken een leuke plek daarvoor die we vinden in de Espritwinkel. Hier kunnen we ook nog even naar het toilet. De route heeft geen eigen rusten wat ook helemaal niet nodig is want je kan op diverse plekken rusten in Amsterdam.

Na de poort van de Munttoren en het Thorbeckeplein waar het beeld van Thorbecke staat lopen we langs de Amstelkerk, een eigenzinnige houten kerk. Het is een noodkerk waarvan men zegt dat Napoleon daar ooit zijn paard stalde. Helaas kunnen we er niet naar binnen. Even verderop zien we de Duifkerk, een van oorsprong Rooms-katholieke kerk waar momenteel een expo is voor de wandelaars naar Santiago de Compastella. Hier gaan we wel even naar binnen, het is er druk en we zoeken hier het toilet even op. Het is een rijksmonument en werd in 2006 gerestaureerd. Jos Brink heeft hier wel eens als voorganger opgetreden.

De Sarphatistraat is erg lang en daar is het Narcissenproject te vinden, een onderdeel van het levende wereldwijde Holocaust monument ter nagedachtenis aan de 1,5 miljoen overleden kinderen gedurende de oorlogstijd. Er staat ook een oorlogsmonument en we staan hier even bij stil maar kunnen niet zien wat het eigenlijk voorstelt. We zien er een vuist in maar meer ook niet. Aan de overkant van de straat zien we de hekken van Artis en het gebouw waar het auquarium in zit. Even verderop is de ingang van de dierentuin.
Naast het verzetsmuseum is een restaurantje tegenover Artis, daar gaan we even een broodje eten op het terras in de zon. Dat is genieten, zo vroeg in het jaar lekker buiten in de zon!

Na de lunch lopen we verder door de Zanddwarsstraat waar de Zuiderkerk of Janskerk staat, gebouwd tussen 1608 en 1614, een eeuwenoud gebouw. Heel indrukwekkend omdat wij beseffen dat wij hier na 400 jaar dit mooie gebouw kunnen bekijken. Een Cyperse kat laat zich gewillig aaien, hij ligt lekker te soezen in de zon op het dak van een cabrio, ik smelt! Maar ik moet hem van Hans daar laten als ik de foto naar huis stuur. In de Kromboomsloot staat een Armenische kerk, ook een mooi onderhouden pand.

Dan lopen we langs de Montelbaantoren die staat te schitteren in de zon en gaan we even op een bankje zitten om nog even van het zonnetje te genieten voordat we het laatste stukje van de route gaan doen. Maar we besluiten de route niet af te maken omdat we er vandaag wel erg lang erover gedaan hebben en we nog een lange reis terug moeten maken. Daarom lopen we langs de Schreierstoren terug naar het Centraal Station. We maken nog even een paar foto's van elkaar met het station en de gracht op de achtergrond. Nog eventjes een drankje ter afsluiting van deze heerlijke dag in cafe Loetje waar we de dag begonnen zijn. Hier is het helaas erg druk buiten op het terras maar binnen is nog wel plek.

Hiermee komt een eind aan deze heerlijke dag en we nemen afscheid van elkaar. Annika gaat met de trein naar Breukelen en ik naar Schiedam waar ik door Hans wordt opgepikt voor de rest van de reis.
Ik kijk terug op een hele aparte maar leuke wandeldag. Bedankt Annika voor de gezelligheid ik heb echt genoten!!! En de organisatie bedankt voor de uitgebreide beschrijving van deze wandeling. Het is wel even wennen, lopen zonder pijlen maar hinderlijk is het niet!

Bekijk hier de foto's

RWV Winterserie deel 6 / 6-3-2016 / 15 km

Het is bijna lente en het is weer tijd voor de laatste editie van de Winterserie van RWV.

Het woord lente is een oude afleiding van lang en heeft betrekking op het lengen van de dagen. Het is verwant aan het Duitse Lenz en het Engelse lent ('vastentijd').
Om praktische, maar ook klimatologische redenen begint de meteorologische lente op 1 maart en duurt tot 1 juni. De astronomische lente begint op 20 maart.

Hans en ik gaan samen naar het Langepad waar de start is van deze wandeling. We zijn iets aan de late kant en zien de meeste wandelaars al vertrekken, ik groet een paar bekenden die ik nu tegenkom. Wij moeten ons nog aanmelden maar dat gaat heel snel want Annie heeft mijn kaartje al als ze me voor de tafel ziet staan. Nadat ik nog een paar mensen begroet heb kunnen wij ook vertrekken, Hans stelt mijn Runkeeper vast in.

De weersverwachting voor vandaag is niet al te best maar voorlopig is het nog steeds droog en er staat amper wind dus een lekker loopweertje. We moeten de eerste twee kilometer er "even in komen" maar daarna gaat het als een speer, het tempo zit er goed in! Ik word nog enthousiast begroet door een springerig hondje, hij vindt de slingers (Sunnyveters) aan mijn tas blijkbaar erg interessant! Na een flink stuk door het Kralingse bos lopen we richting Prinsenland.
Ik klets nog even met Sico die met Tamara en Tom aan de (snel)wandel is....jeetje wat lopen zij snel zeg! Ik kan ze echt niet bijhouden....

Op de route vinden we een vierkant kunstwerk gemaakt door Frans de Wit.
Vierkant eiland in de plas is een kunstwerk in de waterpartij in het Prinsenpark. In het midden van een betonnen constructie bevindt zich een vierkant. Dit gat symboliseert het laagste punt van Nederland: zeven meter beneden NAP. De constructie, van vierkant en cirkel, vormt een schaal met oplopende balken en meet 55 x 55 meter.
We lopen er langs middels twee bruggen en komen dan aan op de rust na 10 km. Maar we willen allebei doorlopen en dat doen we dan ook.

Af en toe vallen er spetters maar we worden er niet echt nat van. Via een tunneltje onder de rijksweg door, aan beide zijden leuk beschilderd, komen we weer in het Kralingse bos. Nog een paar km bospaadjes en dan zijn we al snel bij de finish. We melden ons af en kan ik mijn boekje af laten stempelen. Na deze heerlijke besteding van de zondagochtend rijden we weer op huis aan. Bedankt RWV voor deze leuke Winterserie, we hebben er weer van genoten!

Bekijk hier de foto's

Zuurkooltocht 27-2-2016 / 25 km

De weersverwachting is voor vandaag zoals ik hem graag zie: droog met af en toe een zonnetje maar wel veel wind waardoor de gevoelstemperatuur omlaag gaat. Ik heb nu helemaal zin in de Zuurkooltocht van de wandelvereniging SWD in Dordrecht. Met mijn wandelmaatjes Jan en Annika heb ik afgesproken in de kantine van sportclub Delta waar het startbureau huist.
Als ik daar arriveer is het nog niet heel erg druk maar daar komt al snel verandering in! Gelukkig mag ik even aan het tafeltje van Robert en zijn kornuiten zitten, en Paul is vandaag ook van de partij. Hier is het gezellig wachten op Jan en Annika. Als zij inmiddels zijn gearriveerd is het startbureau bomvol!! Enige ruimte om aan te melden is er niet, dat wordt geduldig wachten in de rij voor Annika.

De routebeschrijving krijg je pas om negen uur en de horde wandelaars dringen zich naar buiten. Wij wachten geduldig eventjes totdat iedereen weg is en om half tien kunnen wij ook vertrekken. Helaas zonder routebeschrijving want die moet nog gekopiëerd worden, ze hebben kennelijk niet op zo'n grote opkomst gerekend. Is ook niet erg want ik weet dat hier goed gepijld wordt.

Ik loop nog een beetje te stoeien met mijn Runkeeper, die wil niet opstarten waardoor ik de eerste 2,5 km niet oplet waar ik loop. Eindelijk, na een half uur proberen, gaat hij aan en kan ik ontspannen wandelen. We lopen richting de Biesbosch en die route ken ik nog niet. Ik ben erg verrast door de omgeving het is mooi! En zeker met het zonnetje dat schijnt, dan ziet alles er veel mooier uit.

We lopen richting de nieuwe Dordtse Bieschbos, de Elzen.Hier is meer te lezen over dit stukje natuur. Het pad voert ons langs de nieuwe Merwede maar het is een graspad wat nogal glad is en dat loopt niet prettig maar ach, ik weet dat er straks heeeeel veel asfalt aankomt dus we doen het er maar mee!
De wind is wat feller gaan waaien, het wordt nu toch wel fris zo in het open veld. De uitzichten zijn wel erg mooi, hoe ver je kan kijken en hoeveel grasland er ligt.

Na 9 km komen we bij de eerste rust aan bij een paardenmelkerij. We lopen er naartoe onder een natuurlijke poort, van weliswaar dode bomen maar erg leuk! Hier komen we Paul nog tegen hij is al klaar met rusten. Het is er gezellig druk en we kunnen lekker binnen zitten, Jan haalt een soepje voor ons. Maar Jan gaat toch liever buiten zitten, hij vindt het er benauwd. Hier kom ik Joke en Hans nog tegen van de Dordtse bende. Na de soep moeten we allebei nog even naar het toilet en de rij is niet erg lang en kunnen wij snel de weg vervolgen. Maar eerst nog eventjes in de vlaggenmast hangen.....ik kan het weer niet laten!

Op de routebeschrijving (Jan heeft er wel een te pakken gekregen) heb ik al gelezen dat wat nu komt enorm saai is, drie aanwijzingen voor ruim 7 km! En ja hoor........we lopen de enorm lange en rechte weg tot aan de rust op 17,5 km en we vermaken ons met gezellige kletspraat en we vragen ons af wat er toch achter die dijk is. Schaapjes bekijken ons wandelaars en kauwen rustig verder en af en toe moeten we de berm in springen om een auto voorbij te laten gaan maar over het algemeen is het rustig met auto's. Hier staan een aantal bunkers in het veld maar degene die hier meer over kan vertellen en gespecialiseerd is in bunkerkunde is er vandaag niet bij.

Na 3 km rechttoe-rechtaan kunnen we eindelijk een bocht linksom maken voor de "afwisseling" maar we hebben het nog niet gehad. Nu wel met de wind in de rug waardoor we ineens een stuk sneller gaan lopen. Of willen we snel bij de rust komen!?
Een wandelstel heeft een hond bij zich, die loopt lekker rustig tussen hen in en we maken even een praatje. De hond gaat vaak mee met wandeltochten hoor ik, dus hij is het gewend zo lang te stappen.
Op de Zuiderdijk is de rust waar de tocht naar genoemd is, hier krijgen we een broodje zuurkool en worst. Even heerlijk opwarmen met een warm broodje. Ik word nog herkend door Anita de Roo, zij is vrijwilligster bij deze club.

We kunnen een plekje bemachtigen in de tent om even rustig ons broodje op te eten maar daarna is het weer tijd om te vertrekken, de finish lonkt! Na mijn flesje nog even bijgevuld te hebben gaan we weer op pad richting de watertoren die we telkens vanuit een ander gezichtspunt zien. Hij staat vlakbij het startbureau dus daar moeten we naartoe. Bij de provinciale weg steken we over en zien we Jan op een bankje zitten, hij loopt een stukje voor ons. Wij vinden het nu wel tijd voor een groepsfotootje en Annika vraagt aan twee dames of zij bereid zijn die foto te nemen. Na dit intermezzo lopen we een mooie woonwijk in en kunnen wij ons vergapen aan de mooie huizen. En zo vermaken wij ons wel richting de finish, huisjes kijken.

Als we nog ongeveer drie kilometer moeten lopen ga ik het asfalt van dichtbij bekijken! Niet dat ik daar zin in heb maar soms doen mijn voeten niet wat ik wil en struikel ik weer eens een keer. Gelukkig niet met grote gevolgen, een geschaafde knie en een knallende hoofdpijn ineens. Na een pilletje van Annika loop ik weer verder maar nu ietsje langzamer......

Bij de finish gekomen zie ik Fred nog eventjes en we kletsen wat over de wandelroute waarna ik mij af ga melden. Zijn verslag is hier te lezen. De dame achter de tafel is niet erg spraakzaam en geeft mijn stempelboekje met een chagrijnige blik terug.
We vinden nog een fijne bank om op te zitten voor de nazit met een lekker drankje en daarna is het weer tijd om afscheid te nemen.
Ik stap met een heel voldaan gevoel in de auto, om terug te rijden naar huis. Ik heb er weer van genoten, van de route in het begin en het gezelschap.




Bekijk hier alle foto's

Woerden RS80 20-2-2016 / 25 km

Het begint al goed als ik de weg oprij richting Woerden, ik zie dat er werkzaamheden zijn bij Kethelplein dus ik moet mijn geplande route wijzigen. Dan maar via de Brienenoordbrug, ook goed. Maar dan kom ik in de buurt van Woerden en de route komt mij niet bekend voor, ik heb hier wel eens eerder gelopen. Als ik bij de eindbestemming kom, zie ik geen Brediushonk, het startbureau. Ik bel Annika om te zeggen dat ik wat later ben omdat ik verkeerd ben gereden, ik zit in Kamerik, een gehucht naast Woerden! Typisch......ook in de Kievitstraat! Maar ja, tien minuten later kom ik dan toch eindelijk op de goede bestemming aan en kan ik mijn loopmaatjes van vandaag begroeten: Annika, Syl, Adri en Ron. Ik zie ook Mieke uit De Lier. Nadat ik me aangemeld heb, wat overigens heeeeel snel gaat, kunnen we op pad! We gaan 25 km lopen, de vaste afstand van deze vereniging, RS80.

Er is slecht weer voorspeld dus gewapend met een poncho en ander regenwerend spul kunnen wij de weergoden het hoofd bieden als dat nodig is. Voorlopig is het droog.
Aan het begin van de route maak ik een foto van houten letters maar pas thuisgekomen weet ik wat het bekent: Laurium en dat staat voor Castellum oftewel fort. zie hier
De route is niet bijster interessant maar we kletsen er ons wel doorheen. Een lang stuk langs de Oude Rijn, het Jaagpad genaamd, kan mij ook niet bekoren al is het wel leuk om de mooie huizen aan de overkant te bekijken. We zien ook nog een mooie muurschildering aan de overkant en een graffiti voorstelling van een jongen die kennelijk op jonge leeftijd is overleden. Een soort memoriam. Heel indrukwekkend!

Na 9,9 km lopen komen we aan bij de eerste rust in Nieuwerbrug. Maar eerst worden er foto's van ons drietjes gemaakt bij een schattig mozaïek standbeeldje van een koe. Een echtpaar is bereid deze foto te nemen waarvoor dank.
Dan gaan Syl en ik meteen naar het toilet waar het dringen geblazen is, maar ik zie dat het invalidentoilet vrij is en ik schiet erin, mijn blaas staat op klappen!!
De koffie staat al klaar voor me, die heeft Ron voor ons gehaald. En na het nuttigen van een versnapering en de koffie kunnen we weer opgefrist op pad.

Dan is het zeven kilometer bikkelen over polderwegen en molendijken en de Paperkopperdijk. Op de Papekopperdijk zit een vestiging voor funderingstechnieken genaamd Plomp en er is open huis. Misschien hier.........? Maar nee, we lopen toch door. In Papekop staat een plaatsnaambord en je raad het al.......tijd voor een paaldansmomentje! Annika zet dit moment op de foto en we volgen de rest. Op naar de volgende rust in restaurant De Dijketelg. Toepasselijke naam!
Gelukkig zitten we in de achterhoede en is er voldoende plek voor ons. Een soepje gaat er bij Annika wel in en ik hou het bij een kop koffie. En het is nog steeds droog!

Ik begin het nu een beetje zat te worden, heb genoeg van al die dijken! Maar ondanks dat heb ik het wel naar mijn zin omdat er genoeg te kletsen is met iedereen dus ik vermaak me wel. En er wordt natuurlijk weer tijd gemaakt voor een Brugmomentje want bruggen zien we genoeg!
Aan het begin van het Zwarte dijkje (wat een lugubere naam) staat een groot bord met een uitleg hierover, ik zet het op de foto om het later op mijn gemak te lezen. Dit dijkje is ook weer laaaaaaang!!
Maar dan zien we ineens de spoorlijn opdoemen, we zijn bijna bij de finish. Bij het station nemen we afscheid van Syl, zij pakt hier de bus terug naar huis, ze heeft nog andere bezigheden vanavond en wil op tijd thuis zijn. Het is inmiddels ook gaan regenen. Niet veel maar ik haal toch mijn poncho tevoorschijn, ik heb hem niet voor niets meegenomen tenslotte!
En als we niet veel later bij de finish aankomen melden we ons af. Ik ben weer eens mijn stempelboekje vergeten maar daar doen ze niet moeilijk over, ik krijg gewoon een stempel en een plaatje en ik geef een complimentje over de goed verzorgde en gepijlde route, want dat was het wel! Na een gezellige nazit, heb enorm gelachen over een "stout" liedje, gaan we weer op huis aan en ik neem afscheid van iedereen.
Moe maar voldaan rij ik naar huis. Ondanks de saaie route heb ik wel genoten van deze dag!


Bekijk hier alle foto's

RWV Winterserie 7-2-2016 / 15 km

Het is weer eens tijd voor een rondje door Kralingen want de vijfde editie van de Winterserie van RWV wordt vandaag georganiseerd. Hans en ik rijden op deze zondagmorgen richting Kralingen en aangekomen op het startbureau meld ik mij aan en pakt Annie mijn kaartje al, ik hoef niets te zeggen! Na een praatje met Sabine vertrekken wij dit keer nu eens op tijd met een routebeschrijving op zak. Die gaat de hele weg er niet meer uit want pijlen dat kunnen ze wel bij RWV!

Na een stukje langs de Kralingse plas waar ik mij verwonder over de enorme drukte waarin we lopen gaan we het Rozenburgpark in en dan een klein rondje bebouwde kom om dan weer bij de Kralingse Plaslaan uit te komen. Ik kijk naar het kleine witte hondje wat met zijn baasje op pad is, maar het baasje loopt veel te hard. Hij kan het niet bijhouden met zijn korte pootjes en wordt ook nog opgehouden door een andere hond die met hem wil spelen...... Dan zie ik hem wachten op het baasje maar die is al veeeeeeel verder gelopen. Net als ik me afvraag of hij zijn baasje wel terug kan vinden zie ik hem verderop wachten bij de oversteekplaats zodat ze weer herenigend worden en ze samen verder kunnen lopen.
Als ik het restaurant de Tuin zie gaan we hier eventjes een lekkere koffie drinken. Niet omdat we toe zijn aan een pauze maar zo in die drukte lopen vinden we op dit moment eventjes welletjes! Hier kan je ook zonder wachtrijen naar het toilet.

Na de koffie lopen we de rest van de route zonder pauze. We lopen door de mooie wijk van Oud-Kralingen en ik maak hier een paar foto's. Ook van het monumentje ter ere van de geboorte van Juliana op 30 april 1909 aan de Vijverlaan. Langs de vijver gaan we richting Honingerdijk en naar de wijk de Esch en de gelijknamige watertoren. Het zonnetje schijnt lekker en we maken weer een paar foto's van de omgeving.
De watertoren is de oudste watertoren van Nederland en gebouwd in 1871-1873. Het wordt momenteel als restaurant gebruikt en is een erkend Rijksmonument.

Tussen de huizen is een leuke wijktuin gemaakt, we mogen er doorheen lopen. Niet groot maar voor de bewoners een mooie plek om bij elkaar te komen, er staan bankjes en picknicktafels. Het is voor het eerst dat ik dit zie, een leuke afwisseling in de route.
Langs de Laan van Woudestein, waar we niet gewoon over klinkers mogen lopen maar op een pad daar parallel aan en die is onverhard, dan door naar de Laan van Nooitgedacht met zijn statige knotwilgen. Hier nog een Brugmomentje al is het bruggetje erg laag!

Dan komen we weer uit op de Kralingse weg en gaan op weg naar de geplande rust bij restaurant de Big. Alleen gaan wij nu niet meer rusten, het is nog maar zes kilometer vanaf hier. We zien een stel ooievaars zitten op hun nest, een plekje aan het maken voor het aankomend kroost! Het is een prachtig gezicht met op de achtergrond een wolkenblauwe lucht. Vanaf dit punt lopen we kriskras door het Kralingse bos om dan vervolgens uit te komen bij het hertenkamp om vanaf daar naar de finish te lopen. Lekker vlot komen we daar aan.
We melden ons af en ik ga een stempeltje halen en daarna rijden we moe maar voldaan weer naar huis......we hebben er weer van genoten en 271 wandelaars met mij....
bekijk hier alle foto's

Rhoonse griendentocht 30-1-2016 / 25 km

De hemelsluizen zijn open gegaan vanochtend en het zal, volgens de weerberichten, de hele dag regenen. En toch ga ik vandaag een rondje Rhoonse Grienden lopen met mijn wandelmaatjes Ruud, Manon en Annika. Goed ingepakt tegen de regen ga ik samen met Hans op Rhoon aan, hij zal mij afzetten voor de deur want hè.....ik hou van wandelen en niet van lopen!

Na een kleine D-Tour vanwege een afsluiting van de Botlektunnel komen we aan in Rhoon en het startbureau, de sporthal van Rhoon is nog aardig leeg. Ed en Erik zitten al een bakkie te doen, te wachten op de andere dappere dodo's. Ik klets nog wat met Danyell en Ruud en Manon die ook inmiddels zijn gearriveerd.

We wachten dan nog eventjes op Annika die met het OV naar Rhoon komt en iets voor negenen arriveert. Dat is ook de starttijd van de tocht en de meesten staan al in de starblokken. We krijgen een routebeschrijving van Larissa en dan kunnen wij ook van start, de regen in!

We lopen het oude Rhoon in, langs het Kasteel van Rhoon. Een mooi wit monumentaal pand waar nu een restaurant gevestigd is. Na een paar straatjes raken we ineens het spoor bijster want op een t-splitsing missen we een pijl! En dat kan niet......bij RWV zijn ze altijd heel secuur met pijlen dus we zitten fout! Dat wordt dus teruglopen! Maar het duurt niet lang voordat we weer op de goede weg zitten.
We komen de wijk weer uit om vervolgens op de weg uit te komen vanwaar we gestart zijn maar dan een stukje verder.....dat is het eerste lusje.

Dan volgt een flink stuk bebouwde kom door Poortugaal om vervolgens uit te komen bij de eerste rust in de kantine van PSV, de Poortugaalse voetbal vereniging. Een mooie kantine waar je gezellig kan zitten en even bijkomen van de regen.
Na de rust gaan we richting de grienden maar omdat het hoog water is en het door de overvloedige regenval het gebied overstroomd is kunnen we daar niet komen en worden we omgeleid.
De Rhoonse Grienden zijn net als de Carnisse Grienden en de Ridderkerkse grienden zogenaamde zoetwatergetijdegrienden aan de Oude Maas. De grienden liggen buitendijks en staan onder invloed van eb en vloed. Twee maal per etmaal staan grote delen van het gebied onder water. Het gebied kent hierdoor een bijzondere flora en fauna. Op de knotwilgen groeien mossoorten, planten en paddenstoelen. Voorkomende planten in het gebied zijn de beschermde spindotterbloem, gele lis, kattenstaart, bittere veldkers en zomerklokje.

We lopen over een heel lang fietspad. Jammer want dat is best een beetje saai maar omdat we zo lopen te kletsen met elkaar verveelt het geen moment. Ik heb hier vaker gelopen en gefietst dus ik ken het gebied heel goed.
De tweede rust is een eigen rust van RWV buiten op een parkeerterrein. We kunnen wel overdekt zitten al regent het nu niet meer zo hard. Even lekker bijkomen met een verse soep van Gijs met ballen van Astrid. Heerlijk om de handen mee op te warmen, hij is goed heet!
Er staan ook drie toiletten, maar die ga ik nog niet bekijken, straks als we de lus van de 25 km gehad hebben komen we hier weer dus dan zal ik ze even keuren!

Na de soep gaan we weer verder richting Carnisse Grienden, weer over een lang fietspad. Rechts van ons zien we al een gedeelte van de grienden die goed onder water staan. Onderweg komen we weer een bruggetje tegen en ik vind het nu tijd voor een Brugmomentje en achter ons lopen mensen die van ons die foto willen maken.

In de grienden is een leuke brug dat overdekt is met kippengaas om de gladheid tegen te gaan. Een heel bijzonder bruggetje, wat eigenlijk niet echt een brug is maar een vlonder. Hier worden ook weer diverse foto's gemaakt. Ik hang nog in een boom bij gebrek aan een paal hahaha!

De weg terug naar de rust gaat over gras langs de Oude Maas wat flink drassig is een een lang modderpad zodat mijn broek onder de modder komt te zitten. Mijn schoenhoezen die ik vandaag voor het eerst nodig heb voldoen ook niet, mijn voeten zijn kleddernat geworden! Een miskoop van de eeuw! Maar ja, daar zijn trainingstochten voor, om daar achter te komen.

Zoals gezegd komen we na een tijdje "modderen" langs het golfterrein aan bij dezelfde rust als daarnet en we komen Ed en Erik tegen die net weer vertrekken. Zij hebben de route ingekort: in plaats van 40 km lopen zij nu 30 km.
Er is nog steeds soep en die gaat er gretig in alsook een stukje wandelgebak (ontbijtkoek). Ik ga nu ook even de dixie keuren. Er is zelfs stromend water om je handen te wassen en er hangt een spiegeltje aan de deur, om de doorgelopen mascara weg te werken (hij was toch niet waterproof genoeg!). De dixie is goedgekeurd!

We maken ons op voor de laatste 5 km naar de finish en er staat een harde, en koude wind! En het gaat nu ook weer eventjes regenen maar niet veel. Onderweg zien we een stel die foto's maakt van elkaar en Annika vraagt of zij soms een foto moet maken van hun twee. Dat doet ze dan ook en vraagt aan de man of hij een foto van ons wil maken. We staan er weer leuk op!

Annika raakt aan de praat met de man en vergeet ineens dat ze een paraplu had. Die heeft Ruud meegenomen! Ik klets wat met de dame die bij hem hoort maar haar tempo is veel te hoog dus ik laat haar weer verder lopen.
In Rhoon aangekomen hang ik nog de paaldanser uit, maar het effect is minimaal omdat het geen paal is maar het idee is leuk.
Na de kinderboerderij gepasseerd te hebben lopen we het viaduct over de Groene Kruisweg over en zijn we weer bij de finish gearriveerd.
Hier melden wij ons af en ik bel Hans dat hij me kan halen. We bieren nog even na met z'n allen en dan komt er weer een einde aan deze leuke maar natte wandeldag. 208 wandelaars hebben zich vandaag ingeschreven.
De natte voeten hadden verder geen nare gevolgen gelukkig en ik kijk terug op een geslaagde wandeling, ik heb genoten!
bekijk hier de foto's

Egmondse wandelmarathon 23-24 januari 2016 / 43 km

Dag 1 Noordroute

In september 2015 heb ik mij al ingeschreven voor de Egmondse wandelmarathon van Le Champion in januari 2016 en ook meteen een logeerplek geregeld. Net als vorig jaar logeren Hans en ik in een B&B vlakbij de start. Hans gaat dit keer ook meewandelen.
Op vrijdagavond voor dit weekend arriveren we in Egmond aan zee en nadat we worden verwelkomd door de eigenaresse installeren wij ons in het huisje.
Het weerbericht voor zaterdag is prima, voor zondag wat minder maar oké de route is mooi!

Maar eerst moeten we zaterdagochtend iets administratiefs afhandelen, we gaan Hans nog even aanmelden voor dag twee, dat was ik vergeten. Gelukkig kan dat probleemloos opgelost worden!
We starten vandaag vanuit sporthal de Watertoren met een groepje bekenden, voor mij dan want Hans is nog maar net bekend met het wandelen dus er volgt eerst een voorstel rondje. De sfeer zit er al goed in en we gaan op pad!
Gezellig kletsend met die of gene lopen we vandaag de Noordroute richting Bergen aan zee. We gaan na een klein stukje door Egmond meteen het strand op, met de wind in de rug. Al lopend breekt het wolkendek open en het zonnetje probeert er doorheen te schijnen en na verloop van tijd gaat dat nog lukken ook!
Bij de eerste koffierust, die al na 4 km verschijnt, staan we eventjes stil voor een bakkie. Het wordt vandaag een "trainen op rusten" dag, en dat is helemaal niet erg!
De route gaat verder over het strand tot we bij de strandopgang van Schoorl komen, alwaar de tweede stempelpost op 8 km is en we krijgen nog meer snoepgoed zoals een Sultana. Er is ook nog een fotomomentje van de groep in de stralende zon! Een deelneemster gaat ervoor liggen op het zand wat bij de reddingwerkers vragen oproept: is deze mevrouw wel lekker??! Ja hoor, niks aan de hand, toch aardig dat ze goed op de wandelaars letten!!

Na deze onderbreking gaan we de duinen in en de jassen kunnen uit. Ik laat de mijne aan want er staat toch nog wel een straffe wind. We genieten hier van het natuurschoon, we lopen in de bossen van Schoorl richting Bergen aan Zee.
Als we een bank ontwaren is het tijd om de schnapps tevoorschijn te halen, dat is bij deze groep inmiddels traditie geworden en wij doen er graag aan mee.....mjammie: gluhwein! Daar word je wel warm van als je het al koud hebt gekregen! Er komen nog meer versnaperingen tevoorschijn: Friese dumkes en eierkoeken. Die vinden gretig aftrek.......

Als de rugzakken weer wat leger zijn geworden stappen we op voor de rest van de route. De stemming zit er nu wel heel goed in, er wordt gezongen en gelachen over bananen die er niet zijn en nog veel meer onzin. Maar we hebben er reuze veel lol om!
Zo gaan die kilometers ongemerkt onder onze voeten door en arriveren we in Bergen aan Zee. Het is inmiddels tijd voor een lekkere lunch en een binnenrust. Op de boulevard zien we een leuke gelegenheid, Hotel Meyer. Het is nog even de vraag of zo'n grote groep terecht kan maar na wat gedraal over de locatie van de plek waar we willen zitten, binnen of buiten worden we door een van de medewerkers geleid naar een leuke plek achterin. Hier installeren we ons voor een lekkere lunch die al snel gebracht wordt.
Tijdens de lunch zie ik wat bekenden uit Dordrecht binnenkomen en ik maak even een praatje. Altijd leuk om bekenden tegen te komen! Een snelle wandelaarster komt ons vergezellen, zij is later gestart maar heeft ons inmiddels weer ingehaald! Ze loopt het laatste stuk van de route gezellig met ons mee.

De lunch is op en we maken weer aanstalten om te vertrekken maar eerst moeten we even van het sanitair gebruik maken. Een hilarisch momentje volgt want er staan brommers bij het toilet. Dat wordt dus "brommers kieken", in een plaatselijk dialect, welke ben ik even vergeten, betekent dat iets heeeeeeeel anders! We liggen weer in een deuk!

Door bos en duin gaan we weer richting de volgende stempelpost aan de Woudweg. We genieten van al het moois in deze omgeving en natuurlijk ook van het weer, want het lijkt wel voorjaar!!
Na 17,5 km gelopen te hebben arriveren we bij deze laatste stempelpost, hier is live muziek om de sfeer te verhogen. En het wordt nog gezelliger want de schnapps is nog niet op! Er is zelfs iets wat op koffie lijkt, het komt in ieder geval uit een Douwe Egberts thermoskan! En lekker dat het is!! Hmmm......dit trainen op rusten bevalt me wel!
En de anderen bevalt het ook want er wordt zelfs een polonaise gelopen en de muzikanten worden toegezongen.

De route gaat verder over zandpaadjes en steile hellingen en er zitten zelfs trappen in! We worden over een camping geleid, er staan her en der huisjes opgesteld. Het worden nog pittige laatste meters! Dan zien we de sporthal in de verte opdoemen en komt de wandeling ten einde. Hans maakt nog een finish foto van mij, we melden ons af en krijgen een nieuwe kaart voor morgen. Ik heb er weer zin in! Ik laat mijn stempelboekje alvast bestempelen en voorzien van een plaatje want daar heb ik vast geen erg in morgen!
's Avonds gaan we nog even de deur uit om in De Parel van Egmond een hapje te gaan eten. Een heerlijke afsluiting van een fijne wandeldag!!!


Dag 2 Zuidroute

Vandaag is het een druilerige dag, we zullen de zon dan ook niet zien! Helaas, de kilometers zullen toch gemaakt moeten worden!
We lopen vandaag weer met ongeveer dezelfde groep, vandaag in een andere samenstelling, dat wel. In de sporthal wachten we op elkaar en als het tijd is om te vertrekken doen we dat ook. We worden op de foto gezet door een Friese medewandelaar, hij loopt de Noord route vandaag.

En dan begint het toch nog te druppelen en ik heb een verkeerde inschatting gemaakt qua kleding, mijn andere jas is waterdicht, deze niet. Nou ja, ik kan niet meer terug....
We lopen nu het strand op met de wind pal in ons gezicht en de druppels wordt een nevelregen leren we van de weerman. We doen het er maar mee met in ons achterhoofd de gedachte dat ook hier weer een eind aan komt! Persoonlijk vind ik het wel wat hebben, zo tegen de wind in opboxen maar Hans die niet zo'n wandelaar is en al zeker niet in de regen vindt het nu niet zo leuk meer!!!

De eerste stempelpost is al op 3,5 km en daar kunnen we ons opwarmen. Heel eventjes maar want je koelt snel af zo! Er wordt koffie en thee uitgedeeld, ik hou het bij mijn watertje.....
Nog eventjes moeten we de wind en de regen trotseren want op 8,5 km zit pas de tweede rust, een strandtent genaamd de Deining. Een toepasselijke naam vind ik. In de verte zien we het langzaam in ons gezichtsveld verschijnen. En dan mogen we eindelijk eventjes binnen zitten en daar maken we dankbaar gebruik van! De snelle wandelaarster van gisteren is ook alweer bij ons aangeschoven. Ze loopt dan weer gezellig met ons verder.
Ik hang mijn jasje bij de open haard zodat deze wat kan drogen, versnaperingen worden besteld en genuttigd en dan wordt het weer tijd om te vertrekken richting de Duincamping Bakkum. Eerst nog even een stempeltje scoren en een mandarijntje en dan gaan we weer verder de natuur in en nu met de wind in de rug. Dat loopt toch wat comfortabeler! En ook nu is het weer genieten met een grote G van wat de natuur ons biedt. Zandpaadjes en steile hellingen worden bedwongen, en zelfs een trap die niet echt in de route zit wordt genomen alleen al om van het uitzicht te kunnen genieten. Helaas is het wel een kleine wereld, want het is nogal mistig en nevelig. Gelukkig regent het nu niet meer, dat dan weer wel.
We kletsen vandaag ook weer wat af, dan weer met de een en dan weer met de ander. Zo is het nooit eentonig en loop je ongemerkt de kilometers.

Bij stempelpost Bakkum op 11 km is het gezellig want er speelt en zingt een shantikoor. Wij nemen even de tijd om een schnapps te drinken die uit verschillende rugtassen tevoorschijn komt. En ook weer Friese dumkes en eierkoeken. Er wordt luidkeels meegezongen met de liedjes die het koor ten gehore brengt, tot groot genoegen van enkele koorleden.
Zij worden ook getrakteerd op een slokje......

Aan al deze gezelligheid komt een eind want we mogen nog een stukje kuieren naar de een na laatste stempelpost. Ook nu weer door de mooie natuur en we genieten!
Bij de "worstenman" zoals ze deze post noemen is het druk en eigenlijk wil ik nu doorlopen maar ons gezelschap gaat hier toch ook nog eventjes zitten om een broodje worst te nuttigen. Na enige tijd krijgen wij het koud en ik wil door naar de finish. Helaas raken wij het gezelschap nu kwijt en samen lopen Hans en ik naar de finish.
Het laatste stukje van de route is anders dan vorig jaar, we mogen een stukje langs de duinen lopen met zicht op zee, ware het niet dat het nu erg mistig is en niks kunnen zien van het uitzicht! Helaas......

Bij het bordje: naar de finish wordt nog een foto gemaakt van mij en even later komen we over de finishlijn. Na een echte finishfoto onder de rode finishdoek melden we ons af en ontvangen wij de welverdiende medaille. De hal is vol wandelaars en hele harde muziek, wij willen onze wandelmaatjes nog gedag zeggen door eventjes te wachten maar ik vermoed dat zij er nog een pauze aan hebben vastgeplakt (dat later naar ik hoorde waar was, zij zijn nog een visje gaan eten in Egmond).

Wij gaan dan maar op huis aan, douchen in de B&B, een bakkie doen, opruimen en de auto inpakken. Nadat we afscheid hebben genomen van de eigenaresse, rijden we terug naar Spijkenisse.
Ik heb erg genoten van dit wandelweekend en trots als een pauw op Hans dat hij zonder piepen zomaar de twee keer 21,1 km heeft gelopen!
Volgend jaar gaan we zeker weer!!
Bedankt Le Champion voor de perfecte organisatie en bedankt alle vrijwilligers voor deze mooie tocht(en)!
Bekijk hier de foto's

Midwinterwandeltocht De Lier 16-1-2016 / 25 km

De weersverwachtingen zijn niet best, er wordt veel regen verwacht en er staat een harde wind. Ik ga naar De Lier waar de Midwinterwandeltocht wordt georganiseerd door wandelvereniging Comtu voor een lusje van 25 km.
In de kantine van sporthal Vreeloo is het al druk als ik daar om 8.15 uur aankom. Ik zie Paul, Erik, Arjan en Ed al zitten en zie nog een paar bekenden. Na een kopje thee is het tijd om te vertrekken. Paul gaat 25 lopen en Ed 40 en de eerst 12 km lopen we gedrieën op.

De routebeschrijving geeft aan dat er vier rusten gepland zijn maar ik weet nu al dat we er zeker twee overslaan. Want na 4,1 km door de bebouwde kom hebben wij nog geen behoefte aan rust, al moet ik wel naar het toilet. Dat kan ik nog wel even ophouden.
Het waait behoorlijk en iemand maakt een opmerking over de Stetson van Ed, of hij nietjes in zijn hoofd heeft omdat ie anders wegwaait!
Maar de wind kan de pret niet drukken, we lopen lekker door al is de route niet zo spectaculair we hebben het toch wel naar ons zin. We zien voornamelijk kassen en huizen en lopen langs een autoweg op een fietspad. Dat vindt een dame op de fiets niet zo fijn want ze roept ons na: "dit is een fietspad hoor, geen voetpad!". Die opmerking krijgen wij als wandelaars vaak te horen omdat de route niet anders aangeeft en er vaak geen mogelijkheid is om anders dan op het fietspad te lopen.

Als we bij de tweede rust aankomen, de voetbalkantine van FC 's-Gravenzande zien we dat het hek gesloten is! Dat wordt omlopen, we lopen met een paar locals mee die weten wel de weg. Omdat ik nu onderhand heel nodig moet plassen ben ik blij als we eindelijk bij de kantine aankomen!!
Het is een grote kantine en hier kunnen we even bijkomen met een bakkie koffie dan wel thee.
Na de rust lopen we door een industrie terrein en langs vele kassen. We passeren een van de vele bruggetjes en ik vind het wel tijd voor een Brugmomentje want Ed gaat ons straks verlaten bij de splitsing.

In de verte zien we een oerlelijk wit huis, ik zet het op de foto. Ik vind het horizonvervuiling maar smaken verschillen.

We hebben het net over de wat saaie route maar dan komen we in een leuk bos terecht. Er is hier heel veel te zien en te doen voor kinderen, er staan allerlei bordjes zoals vleermuizenbos, moerasbos, vlindertuin, vogelbos en griendtuin. Er is zelfs een bordje Praatplek, bij een ligweide, hoe toepasselijk! Het blijken paadjes rondom Recreatieplas Prinsenbos te zijn. Wat een leuke afwisseling in de route!

Hierna is het tijd voor de derde geplande rust, onze tweede. Hier is een broodje worst of erwtensoep gratis te verkrijgen. Of een kop koffie. Ik neem het laatste en Paul een broodje worst. Hier klets ik wat met Gerrit, Marga en Nel die ook weer present zijn.

Na deze rust lopen we door Honselersdijk en Naaldwijk en is het ook weer tijd voor een paaldansmomentje als ik het bord van Naaldwijk zie. Ik vind dat altijd wel grappig, heb het afgekeken van een medewandelaarster uit Friesland.

Als we bijna aan het eind van de route zijn zien we de nieuwe brug over de rijksweg. Hij heeft wat weg van de Erasmusbrug. De weg ernaartoe is lang en Paul en ik zijn "stout" want we steken een stukje af, door de modder dat wel.
We zijn er een beetje klaar mee en zoeken een punt waar we af kunnen steken naar de Veilingweg. De weg die we op het oog hebben is afgesloten, dan maar parallel lopen aan de vaart. Langs deze weg zit de "anijsmelk-rust" maar omdat we beiden geen anijsmelk willen slaan we deze over. We zijn dan al bijna bij de finish maar we steken weer door, rechtstreeks naar de Veilingweg en de sporthal Vreeloo. Het plaatsnaam bord van De Lier nodigt uit voor een foto en dat doe ik ook.

Paul zegt: "als het maar geen diplomazwemmen is"......want dan is het druk in de kantine. Als we daar aankomen......zien we tientallen ouders met kindjes en hun zwemdiploma! Je zal het er maar net over hebben!
Ik meld mij af en ben weer een stempel rijker in mijn boekje. Paul heeft een plekje gevonden en we kletsen nog even na. Eventjes zitten!
Moe maar voldaan keer ik naar huis, dit was een heerlijke wandeling. De Runkeeper geeft aan dat we 27 km gelopen hebben.
Bekijk hier de foto's

RWV Winterserie deel 4 / 3-1-2016 / 15 km

Het eerste weekend in het nieuwe jaar en het begint al meteen goed: lekker wandelen in Kralingen bij de RWV! Hans en ik gaan, ondanks de slechte weersvoorspelling naar het Kralingse bos om daar 15 km te wandelen.
De startlocatie is als vanouds aan het Langepad. We zijn vandaag wat laat, er moest nog getankt worden onderweg maar dat is helemaal niet erg, je kan tot 11.00 uur starten. Na alle bekenden een gelukkig nieuwjaar gewenst te hebben kunnen we op pad.
Vandaag gaat de route richting de Rotte, dat is mijn favoriete wandeling. Nadat we allebei de Runkeeper hebben ingesteld gaat de pas erin en die gaat de hele route er niet uit, we lopen lekker door!! Het is heerlijk weer, niet te warm en niet te koud. Precies goed eigenlijk en we genieten.
Bij de Rotte aangekomen lopen we natuurlijk ook een stuk over het Prinsenmolenpad. We zien een stel bankjes met daartussen "rust" geschreven. Volgens mij een grapje van de de pijlers, dat je hier even mag uitrusten!
We passeren een stel wandelaars die mopperen:"waar is nou die beloofde rust?" En ik leg hen uit dat dit niet een echte verwijzing is maar een grapje! Ze kunnen er niet echt om lachen geloof ik, ze zijn toe aan een bakkie!
Wij nog lang niet en we stappen lekker door. Als we bij de geplande rust aankomen, die is in de Blokhut, lopen we toch door, het tempo zit er lekker in en ik heb ook geen behoefte aan een sanitaire stop.......
Dan wordt het tijd voor een Brugmomentje hoewel we al veel bruggetjes gepasseerd zijn! We lopen om de plas heen waar de Blokhut zit en dan gaat het weer richting de Rotte. Die steken we over middels een brug om dan uit te komen in Ommoord. Achter de hoge flatgebouwen langs door een parkje en over het onverharde pad weer terug naar Terbregge. Niet lang daarna lopen we zo het Kralingsebos weer in om de kilometers vol te maken.
Na 2,5 uur komen we weer aan op het Langepad, ik meld ons af en regel mijn administratie nog even (een plaatje scoren van de vorige editie, dat was ik toen vergeten, en een plaatje van vandaag plus stempel) zeg nog een paar mensen gedag en dan gaan we moe maar voldaan op huis aan! Dit was weer een leuke editie van de vierde wandeling van de Winterserie!

IK WENS IEDEREEN EEN GOED EN GEZOND 2016 MET HEEL VEEL (WANDEL)PLEZIER!!