Zeemansloop 20-4-2024 / 21,7 km

De Zeemansloop, wie kent het niet. Ik loop hem al jaren en eigenlijk verveelt het nooit, lopen in Den Haag en Scheveningen. Ook dit keer ga ik met Fred en Hans de tocht lopen en via internet heb ik ingeschreven. Dat kan tegenwoordig ook, lekker makkelijk!

In de Houtrusthal is het al lekker druk en rumoerig, er zijn al heel wat wandelaars gestart voor de verschillende afstanden. Wij lopen 20 km.

Het weerbericht is niet fraai, er staat veel wind en er komt af en toe een bui. Nou ja, jammer dan. Dan maar een wind- en waterdichte jas aan, ook goed!

Al gauw lopen we kletsend de route die gepijld is met zwart witte bordjes en er is een uitgebreide routebeschrijving. Dat is wel handig want in de bossen en duinen wordt niet gepijld en moeten we op de knooppunten pijlen letten. Dat lukt goed want we zijn niet één keer fout gelopen! Dat is opzich al knap want we lopen constant te kwebbelen met elkaar. Als we bijna bij de eerste rust zijn zien we op de Waalsdorperweg een jongetje met consumpties buiten zitten. Zou hij koffie hebben?? Fred die roept effe met zijn zware, harde stem en het jongetje zegt ja! Nou dat komt even goed uit, we hebben er wel oren naar. En het jongetje gaat naar binnen om versterking te vragen van zijn grote zus. Zij slingert het Nespresso apparaatje aan en kunnen we heerlijk genieten op het bankje buiten. Zelfs aan een kussen is gedacht, kunnen we lekker zacht zitten! Dit is beter dan de koffie bij de rugby club, waar de officiële rust is. Die is niet te hachelen!!

We belonen hen met een dikke fooi en en gaan weer door. Nu niet naar de rust maar een stukje verder, bij boerderij Meijendel. Maar eerst nog een flink eindje door de duinen struinen. Die duinen worden bevolkt door allerlei sporters. Hardlopers en fietsers. Misschien zie ik mijn marathon-collega Ineke nog? Maar nee…..wel veel collega’s van haar!

Ook zien we allerlei groen opkomen zoals vergeet-mij-nietjes en daslook. Ook allerlei varens en de weegbree en brandnetels. Dieren hebben we helaas niet gezien. Misschien vandaag net effe te druk voor ze met al die wandelaars.

Bij de boerderij aangekomen gaan we lekker buiten op het terras zitten, met de jas aan is dat prima te doen. Zelfs de zon heeft er wel zin in hoewel hij niet lang zijn zonnestralen laat zien. Het wordt wat frisjes en we stappen na het biertje weer op.

We lopen weer naar de Watertoren waar de volgende stop wacht. Daar nemen we een lekkere spek pannenkoek. Fred wil kibbeling scoren op de boulevard dus hij neemt niets behalve een biertje. Ook daar is het gezellig druk en ik zie Lenie zitten. We groeten elkaar, en ik zeg dat ik de foto’s wel zie verschijnen op Facebook. En Fred zegt: “jij kent ook iedereen!” 🤓

Hier zitten we vrij lang omdat we ook een bui voorbij moeten laten gaan. Behalve deze bui hebben we geen regen van betekenis gehad. Ja, een paar druppels maar dat is geen regen volgens Fred. Het laatste stukje gaat over de boulevard, zoals vele jaren bekend is bij deze tocht. Maar dat verveelt nooit en vandaag is het niet echt druk. Vanwege het weer denken wij want het waait behoorlijk en het is koud! De schuim koppen staan op de aanstormende golven! Fred speurt naar een tentje waar kibbeling te koop is maar loopt ze allemaal voorbij…..

We maken wat foto’s van elkaar want dat is leuk voor later 🤭 bij het Vissersvrouwtje en bij de kunstobjecten en de giraffe van Lego. Met de vuurtoren in zicht weten we dat het niet ver meer is naar de finish. Nog een stukje langs de haven en dan zijn we er alweer. We melden ons af en Fred gaat nog een “sappie” drinken, wij gaan meteen naar de auto en naar huis.Ik heb vandaag genoten van de tocht. Het was gezellig en de route weer erg mooi en afwisselend. Nu op de bank nagenieten en kijken naar Max Verstappen die wéér gewonnen heeft 🏁 Wij kunnen weer 21,7 km bijschrijven.

Klik hier voor meer foto’s

Vakantie Meerdal 2024 / 15 km

Vanuit ons huisje in de Limburgse Peel is het leuk wandelen. Dus hup, wandelkleertjes aan en gaan! Het weer is niet echt fraai maar oké, we zijn niet van suiker en er bestaat geen slecht weer behalve slechte kleding!

Vol goede zin stappen we door het meer dan stille bos, niemand hier haalt het in zijn hoofd te gaan wandelen lijkt het wel. Het is uitgestorven! Omdat de regen vele paden onbegaanbaar heeft gemaakt kunnen we er toch redelijk goed over wandelen. Af en toe vormt het pad een uitdaging in de vorm van modder maar dat kan de pret niet drukken, we lopen er gewoon omheen!

Dan komen we uit het bos en volgens de routebeschrijving moeten we langs een weg lopen. Hans heeft een knooppunten route gemaakt. We zien het gehuchtje Merik in de verte, de skyline van een molen en een kerkje. De weg is heel rustig, ook weinig auto’s hier. Gelukkig maar want constant in de berm springen door een langs rijdende auto is niet fijn.

Bij een kruising van wegen zien we een bankje, tijd voor een pauze want we hebben er nu 6 km op zitten en het is nog steeds droog❤️

Na ongeveer een kilometer over de weg mogen we het gras in…..joepiieee. Elk grassprietje is nat dus je begrijpt het al, onze voeten raken doorweekt! Niet getreurd, dat droogt vanzelf! We lopen langs een klaterende beek en een boomkwekerij met hele mooie in bloei staande magnolia’s.

We komen aan in het plaatsje America, waar het ook angstvallig stil is. Een kerkje, een supermarktje en een paar winkeltjes, dat is het. De lunchroom aldaar is dicht op woensdag, maar er is wel een snackbar die open is. Daar eten we wat en daar is het ook stil behalve de uitbaters is er niemand. Het plaatsnaambord met een Limburgse uitdrukking eronder gaat natuurlijk ook op de foto, evenals een brugmomentje als we eindelijk het graspad mogen verlaten!

Na het eten lopen we weer door naar de volgende geplande rust bij een ander park van Center Parcs, de Limburgse Peel. 

Dit park was vroeger van Sunparks. Hier genieten we van een heerlijk kopje cappuccino. Het is hier wel druk met vakantie gangers, gezinnetjes met kleine kinderen. Voornamelijk Duitsers en Belgen.

Dan nog een klein stukje naar ons huisje maar het laatste stuk is altijd lastig, hoe lang of kort de wandeling ook is. Moe maar voldaan komen we aan en genieten na van deze heerlijke wandeldag! We hebben 15 km gelopen en met af en toe een miezer buitje mogen we niet klagen! 😌

Meer foto’s klik hier

Trainingstochtje 14-3-2024 / 30 km

MAASHAVEN

Het is tijd voor een trainingstochtje. Omdat ik vandaag, donderdag, vrij ben besluit ik vanaf Rotterdam naar huis te lopen. Dat is precies 30 km. 

Met de metro rij ik samen met Hans naar het Erasmus MC, waar hij werkt. We nemen afscheid in de hal en ga nog even naar het toilet. Ik vertrek precies om 7.55 uur vanaf de uitgang aan de Westzeedijk. Het beloofd een heerlijke lentedag te worden en heb er zin in!

De pas zit er goed in en ik geniet van het Rotterdamse. Het is lekker druk want iedereen is gehaast op weg naar zijn of haar werk. Via de Erasmusbrug met zijn magnifieke uitzicht loop ik naar Rotterdam Zuid. Daar zie ik de werkzaamheden bij de Rijnhaven. Ze gaan daar een stads strand aanleggen. Nou, ik ben wel benieuwd hoe dat gaat worden!

Onder de metrolijn zie je de geschilderde pilaren waar ik een foto van maak. Ik plaats hem op Facebook en vraag: waar ben ik?

Mijn oorspronkelijk plan is om bij het Ikazia een stop te houden maar ik ga zo lekker dat ik doorloop naar de volgende rust in Charlois. Achter het Ikazia langs ga ik naar het Zuiderpark. Een groot en uitgestrekt stadspark waar het op dit moment uitgestorven is. Maar niet getreurd, ik geniet wel van de opkomende lentebloemen en de rust. Op mijn oren lekkere muziek dus ik stap heerlijk door.

Bij de rust in de McDonalds kom ik even bij, ik heb nu 10 km gelopen en ik ben niet ontevreden over de tijd. Na de koffie loop ik richting Rhoon en zie een ganzen moeder met heel veel pulletjes, ik zet ze op de foto.

In Rhoon loop ik achter de Intratuin langs naar het park er achter. Ook hier een oase van rust. En door naar Hoogvliet via de stadsparken. Helaas geen Schotse Hooglanders te zien vandaag, dit is hun begrazingsgebied. De rust in Hoogvliet is ook weer een Mac, ze hebben daar heerlijke koffie voor weinig. Ik ben een tevreden mens, want ik zit alweer op ruim 20 km! 

In mijn hoofd heb ik wel de route zitten maar toch loop ik hem niet helemaal als gepland want in Hoogvliet loop ik een stukje door het Ruigeplaatbos waar mijn jeugd ligt. Vroeger ging ik hier vaak met mijn broertje spelen. In de winter van de heuvel roetsjen of bij “de Spin” klimmen. Memories all over🥰

Dan ga ik de Spijkenissebrug over die gelukkig niet open staat. En onderdoor richting Schenkel, een van de nieuwste wijken in Spijkenisse. Nog even een bankjesrust waar een waterkraan is en weer door. Ik besluit niet langs te gaan bij Kerels aan de Maas, een restaurantje langs het water maar ik loop door. Via het parkje achter de Planetenlaan en Eikenlaan is het nog maar een klein stukje naar huis.

Daar arriveer ik precies 7 uur later, om 14.55 uur. Best een mooi tempo vind ik, en ik voel mij prima! Het is nog steeds heerlijk weer en ik geniet na op de schommelbank in de tuin. Een welbestede dag! Laat de Vierdaagse maar komen!

Rotterdam RWV 9-3-2024 / 18 km

Dit keer gaan Hans en ik met de metro naar Rotterdam, om daar de nieuwe wandel route van RWV te lopen. Ik heb de route op mijn telefoon gezet en de routebeschrijving uitgeprint na aanmelden bij RWV. Wat fijn dat je deze routes nu kan lopen wanneer het jou uitkomt! Dat is dus vandaag, zaterdag 9 maart.

Eigenlijk was Amsterdam de bestemming maar omdat ik nogal last heb van vroeg opstarten, dat kan ik slecht, toch maar naar Rotterdam gegaan. Het zonnetje schijnt lekker maar er staat nog een gemeen oosten windje!

We pakken de route op bij metro station Beurs, en lopen richting de Wijnhaven en de Oude Haven. Op de Maasboulevard staan stenen beelden van een leeuw. Drie in totaal en nog nooit gezien. Terwijl ik een “ras Rotterdamse” ben hahaha! Het is een serie van vier en de vierde staat in Amersfoort volgens de routebeschrijving. Ook nooit geweten! Een lang stuk lopen langs de oude Maas is ook niet vervelend en helemaal niet met dit weer!

We kruisen de Honingerdijk en de Sint Lambertuskerk zetten we op de foto. Dan lopen we door een stukje Oud-Kralingen waar we al vaker liepen maar omdat we nu andersom gaan is het toch anders. Dus op naar de Kralingse weg en de Kralingse Plaslaan om aan het eind daarvan aan te komen bij Woodz, een heerlijke plek om even een koffie te drinken. En dat doen we ook, we hebben er ruim 5 km op zitten nu.

Helaas is het zonnetje even achter de wolken verdwenen. We zitten buiten en krijgen het koud dus in de benen maar weer! Na weer een stukje door Kralingen lopen we via een drukke winkelstraat naar de Kubuswoningen maar gaan via de Mariniersweg en de Hoogstraat achterlangs. Het is zaterdag dus marktdag en dus is het druk op straat. De Hoogstraat missen we even maar omdat we Rotterdam goed kennen komen we weer via-via op de route en komen we op de Meent aan.

Het Sint Jacobuspark kennen we ook niet en even ben ik mijn oriëntatie kwijt. Maar dan zie ik het, we zitten vlakbij het Hofplein en de Hofpleinvijver met zijn fonteinen. We lopen langs de Delftse poort en maken er een foto van.

Het Centraal station doemt voor ons op, het plein is druk met mensen. Het nieuwe, grote standbeeld van een meisje in sportkleding wordt ook op de foto gezet.

Via de Westersingel met kunstwerken lopen we naar het Depot van Museum Boijmans van Beuningen. Om daarna aan te komen bij het Erasmus MC. Daar gaan we eventjes een koffie halen bij de AH to go aldaar. Even bijkomen….

Na de rust besluiten we de rest van de route af te maken, het is nog maar een klein stukje. Het ziekenhuis uit, de Westzeedijk oversteken en een stukje door Het Park, waar ook de Euromast staat. Voor ons een bekend bouwwerk. En dan nog een stukje via de Veerhaven langs de Oude Maas waar ik de Erasmusbrug oftewel “De Zwaan” op de foto zet. Met de blauwe luchten van vandaag een plaatje, de brug blijft een mooi bouwwerk waar ik als Rotterdamse trots op ben!

Via de Leuvehaven waar we veel schepen zien liggen lopen we naar station Beurs. Daar eindigt onze wandeling en stappen op de metro terug naar huis. We hebben genoten van deze verrassend leuke route. Ik heb dingen gezien waar ik geen weet van had, altijd leuk om nieuwe dingen te ontdekken! Bedankt RWV voor deze mooie gelegenheid om Rotterdam te ontdekken!

Meer foto’s klik hier

Westerborkpad Putten - Ermelo - Harderwijk /15 km en Harderwijk - Nunspeet 1-2 maart 2024 / 20 km

Putten - Ermelo - Harderwijk 15 km

Op 1 maart is het weer tijd voor een etappe van het Westerborkpad, het pad in het spoor van de Jodenvervolging. Omdat het startpunt steeds verder weg is combineren we de wandeling met een overnachting in Harderwijk natuurlijk bij Van der Valk.

Vrijdagochtend rijden we dan naar het station om daar verder te gaan met de trein naar ons beginpunt in Putten. Het is heerlijk voorjaarsweer en we gaan op pad richting het werkkamp de Vanenburg. Het kasteel huisvestte in 1942 Joodse mannen die onder toezicht van de Heidemaatschappij dwangarbeid moesten verrichten: langs het IJsselmeer moesten weilanden geëgaliseerd worden. Met een stralende blauwe hemel zet ik het kasteel op de foto. Dan lopen we naar Ermelo langs de spoorlijn die een rode draad vormt in dit pad. Na 5 km rusten we even uit op een bankje. Uiteindelijk komen we aan in Ermelo en gaan op zoek naar een eettentje. Op de hoek vlakbij het station zien we Peacock en het is er druk maar we kunnen nog een plekje vinden. We lunchen hier lekker om ons op te laden voor de rest van de wandeling.

Door een onduidelijke aanduiding in het boekje lopen we een stukje verkeerd door de bebouwde kom van Harderwijk of we kijken verkeerd en missen daardoor een pijl. En vanwege werkzaamheden aan de infrastructuur lopen we weer een stukje verkeerd omdat de palen waar de stickers zouden moeten zitten weg zijn…. Uiteindelijk komen we wel weer op de route langs een huis waar twee meisjes ons uitnodigen voor een kopje koffie. Op ons: “helaas, we zijn onderweg naar ons hotel”, roepen ze nog: “het is gratis hoor!” Maar wij lopen door naar het station om daar weer in de auto te stappen naar ons hotel, 8 minuten rijden verder. Daarna checken we in om lekker uit te rusten van onze wandeling.

Harderwijk - Nunspeet 20 km

Na een heerlijke nachtrust en een uitgebreid ontbijt starten we weer bij het station Harderwijk. Maar een domper volgt: de treinen rijden niet vandaag vanwege werkzaamheden! Het is 10 uur als we bij het station aankomen. Er rijden wel NSbussen. Nou ja, we zien het dan wel weer, eerst maar eens een stukje wandelen. Het beginpunt is zoals altijd lastig te vinden en gaan aanvankelijk de verkeerde kant op. 

Het eerste stuk is leuk, door de straatjes van Harderwijk in het centrum waar ook een synagoge te vinden is. Dan gaan we het centrum uit om vervolgens over een heeeeeel lang pad te lopen, langs het spoor. Op de helft gaan we eventjes uitrusten want we zien twee bankjes. Om dan weer verder te gaan tot de voetgangers- en fietsbrug over het spoor en de weg die er naast loopt. We gaan de Hardewijkse bossen in, een oase van rust. Heerlijk rustig vervolgen we onze weg tot we bij de volgende verrassing komen! Het stukje over het Hulshorsterzand is afgesloten en we moeten een alternatieve route volgen. Deze route is geheel verhard en ook gepijld dus het moet maar. En ook hier lopen we een groot deel langs het spoor. Bij een stromend beekje gaan we eventjes uitrusten op een bankje en eten onze meegebracht eitje op om de eerste honger te stillen. We hopen onderweg een eettentje tegen te komen maar helaas, die is dicht. Dan lopen we maar door naar Hulshorst hoewel de route daar niet heen gaat doen we het toch, we willen eten! In Hulshorst is het onwerkelijk stil, hoewel het zaterdagmiddag is, zien we geen mens op straat! Wel een eettentje dat open is, gelukkig. Snackie Wok, de plaatselijke snackbar annex kroeg. Hij is ook sponsor van het plaatselijke jeugdelftal. De eigenaar is een gezellige jonge man die even staat te kletsen met ons.

Na ons buikje vol te hebben gegeten gaan we op pad voor het laatste stukje. Het Belvédère bos is ook weer erg rustig en is het nog maar een klein stukje naar Nunspeet. Maar omdat ze daar ook aan de infrastructuur bezig zijn, moeten we zigzaggend naar het station. Maar omdat de trein niet rijdt, naar het busstation een stukje verder. Gelukkig hoeven we niet al te lang te wachten op de bus en rijden we naar Harderwijk en stappen in de auto richting Spijkenisse.

Dit waren weer twee mooie wandeldagen mede door het zachte voorjaarsweer. Hoewel het allemaal niet echt volgens plan ging heb ik er toch van genoten. We zitten nu op 159 km van het 342 km lange-afstand-wandelpad.

Meer foto’s hier

Scheveningen - Hoek van Holland 13-2-2024 / 15 km

Omdat er flink geklust gaat worden in huis heb ik de stoute wandelschoenen aangetrokken om te gaan wandelen vandaag. Het is een doordeweekse dinsdag en mijn plan is om een wandeling aan de kust te maken. Ik heb sinds kort een NS flex abonnement waarmee ik in de daluren korting heb dus ik ga met de trein naar Den Haag. Ik hoef niet lang te wachten maar de trein is propvol behalve in de eerste klas. Met de app kan je naar eerste klas upgraden dus dat doe ik dan maar, geen zin om 20 minuten als een sardientje vervoerd te worden!

Op Den Haag HS neem ik tram 12 naar Duindorp. Na een flink aantal haltes stap ik uit bij halte Zuiderstrand en binnen no time sta ik op het strand richting Hoek van Holland. Maar ik heb een verkeerde dag qua wind gekozen, hij waait flink vanuit het zuiden en ik moet naar het zuiden…..dus dat wordt bikkelen!

Na wat een eeuwigheid lijkt kom ik aan in Kijkduin. Daar is de infrastructuur dusdanig verandert dat ik helemaal de weg kwijt raak, letterlijk. Ik wil wat gaan drinken en moet nodig plassen maar helaas, waar ik ook kijk er is niets open! Dan maar verder lopen over het fietspad door de duinen langs het strand. Daar waait de wind evengoed erg hard dus het is nog steeds bikkelen!! Gelukkig heb ik ook mijn plastuitje bij me zodat ik mijn blaas kan ledigen en is het tijd voor een bankjes rust. Dit is de enige mogelijkheid om te rusten blijkt later…..

Tot aan Ter Heijde kan ik over het fietspad lopen en dan houdt het op. Ik moet weer het strand over of door Ter Heijde gaan. Maar dan weet ik niet waar ik uitkom, het is niet anders. De wind blaast nog steeds om mijn oren maar gelukkig heb ik muziek op voor wat afleiding want het is zwaar! Ik tel de strandpalen en elke keer als ik er een bereik, tel ik af: wéér een stukje verder. Dat heb ik geleerd van een medewandelaarster. Het is met recht je hoofd leeg maken!

Zo loop ik door tot ik een strand tent zie met de deuren open…….zal ik?? Ik waag het erop maar helaas, één van de werkmannen die aan het terras bezig zijn roept: we zijn gesloten hoor!! Nee hè?!! Dan maar even op een bankje zitten voor ik de laatste kilometers ga maken, ik ben inmiddels in ‘s Gravenzande aangekomen. Er is niet één strand tent langs het strand te vinden die open is! 

Maar…..als ik eindelijk Hoek van Holland bereik is er toch een strandtent waar ik lekker op kan warmen met een drankje en wat eten! Super blij ga ik lekker er even van genieten.

Na de rust kan ik over betonplaten lopen naar het metrostation. Ik ga weer terug naar Schiedam om daar over te stappen naar de Akkers. Die reis gaat erg vlot, ik hoef nauwelijks te wachten.

De werklui zijn ook vertrokken als ik thuiskom. Blij dat het erop zit, dit was een zware wandeling van 15 km! Die telt wat mij betreft dubbel!!! Vanavond ga ik mij inschrijven voor de Nijmeegse 4daagse dus de eerste training zit er weer op!

RWV winterserie Bergse Plas 11-2-2024 / 15 km

Soms komt een geplande wandelroute niet uit en dan is het fijn als je toch de route kan lopen in je eigen tijd. Zoals het geregeld is bij RWV, dat is gewoon ideaal. Je krijgt de route via de mail en zelfs een plaatje wordt meegestuurd!

Zo gezegd zo gedaan, een Tikkie betaald en mail gekregen van Sabine met alle gegevens.

Deze zondag gaan we dus een Winterserie lopen die op 19 november georganiseerd werd. Vandaag is het lekker weer, niet al te koud en er staat amper wind.

In het Kralingse Bos is het weer een drukke boel, ben benieuwd of het minder is als we moeten betalen voor het parkeren! Nu staat het tot ver op de Prinses Beatrixlaan vol met auto’s!

We lopen niet naar het startbureau, dat is ook niet nodig want de route kunnen we al snel oppakken en lopen richting de Boezemlaan.

Dat is een lang, recht eind tot het gebouw waar de politie gehuisvest is en dan zijn we vlak bij de Rotte en de Bergse Voorplas.

Dit is een zeer bekende route en eigenlijk heb je helemaal geen beschrijving nodig, want ik ken het blindelings.

De Prinsen Molen staat weer te shinen en de exotische eendjes dobberen ook weer in het vijvertje ernaast.

Het gebied rond de nieuwe rijksweg A16 is flink op de schop gegaan en je ziet al de contouren van wat het gaat worden.

De Rottemerentunnel is al bedekt met veel grond en we lopen middels een hoge brug naar de overkant.

Daar zit het restaurant De Bergse Plas. Die zit natuurlijk tjokvol want het is inmiddels lunchtijd. We zijn ook niet vroeg vertrokken vanmorgen, lekker op het gemakkie!

Maar gelukkig is er nog een tafeltje voor twee, en bestellen een koffie en een erwtensoep daar hebben we allebei trek in!

Na de rust zijn we weer voldoende opgeladen voor de rest van de route, terug naar het Terbregse Plein. Dat stukje van de route vind ik altijd zo saai maar ja je moet toch weer terug naar het Kralingse bos! Eenmaal daar aangekomen gaan we ook niet meer de route volgen en linea recta naar de auto. Dat is toch nog 2 kilometer over de kleine steentjes van de Prinses Beatrixlaan. Dan is de auto snel gevonden en rijden we dik tevreden naar huis, weer 15 km bijgeschreven!

Egmondse Tweedaagse 27-28 januari 2024 / 43 km

Hier meer foto’s

Het is weer tijd voor ons jaarlijks uitje naar Egmond aan Zee. Daar wordt namelijk elk jaar de Egmondse Tweedaagse gelopen. Twee dagen van 21,1 km vol strand, zee en duinen! Heerlijk genieten van wat de natuur ons te bieden heeft.

We gaan vrijdag al naar Egmond om daar in te checken in onze vertrouwde B&B bij Cindy. Maar vanwege omstandigheden helaas zonder ontbijt en daar is wel een mouw aan te passen. Gewoon een extra tasje eten mee, that’s it!

Omdat de organisatie dit jaar besloten heeft om alle afstanden dezelfde kant op te laten lopen, denken wij dat dit ten nadele gaat komen van de tocht. Maar niets is minder waar, daarover later meer. Wij halen onze startkaart op, in de drukke hal, maar het loopt gesmeerd. Al zijn sommige mensen wel wat ongeduldig en lopen tegen mij aan te duwen, ik verblik of verbloos niet en laat mijn goede zin niet verpesten!

Een vrolijke dame geeft mij mijn startbewijs en dit keer zit er ook de kaart bij voor zondag, da’s handig! Wij verlaten de sporthal en lopen naar onze B&B om de middag heerlijk relaxed door te brengen. Het weer is voor nu heel erg lekker en de vooruitzichten zijn zeer goed, we gaan het zien. Als we net de hal verlaten krijg ik een mail van de organisatie: vanwege hoog water is de starttijd een half uur later. Dat wordt uitslapen, want wij gaan niet naar de sporthal voor de start morgenochtend!

 

Het diner bij Van Speijk is ook traditie en was weer heerlijk!

 

Zaterdag

 

Zaterdag ochtend worden we relaxed wakker, ik heb heerlijk geslapen. We gaan lekker op ons gemak eten en ons klaarmaken voor de start. Omdat we geen zin hebben in een heen-en-weertje sluiten we aan op de massa wandelaars die het strand op draaien.

 

Dit keer eerst de Zuid route, dat zijn wij niet gewend want wij gingen altijd eerst Noord lopen omdat die veel zwaarder is! We genieten volop van het strand en de zee, het is laag water en het strand is als beton en loopt heerlijk. Na ongeveer 3 kilometer de stempel- en de koffiepost maar wij stempelen alleen maar, de koffie geloof ik wel. We lopen door tot de volgende rust bij De Deining, hopen maar dat er plaats is!

 

Na 8 km lopen eindelijk rust bij onze vaste rustplaats, De Deining. Wonder boven wonder is er een plekje maar Hans moet wel lang in de rij staan voor de koffie. Die is best te pruimen en Hans geniet van zijn appeltaartje als hij eindelijk mag zitten.

 

De route gaat verder richting Bakkum, de camping aldaar. Bovenop de strandopgang zien we Karin en Gaby met hondje Luuk en een vriendin van Karin, Andrea met haar hond. Maar omdat Hans nodig naar het toilet moet lopen we niet gezamenlijk verder helaas……en we zien hen ook niet meer terug. We lopen niet zoals gewoonlijk de duinen in maar worden omgeleid omdat het water te hoog staat en veel paden onbegaanbaar zijn geworden. Een goede keus van de organisatie want het is nu ook minder zwaar omdat we veel op verharde paden moeten lopen. Ik vind het niet erg, dit kost minder energie en is net zo mooi!

 

De volgende rust verschijnt niet lang daarna, het is er gezellig met muziek en er wordt lekker veel etenswaar gemaakt en verkocht, het is ondertussen lunchtijd! Wij nemen het er even van en eten onze eigen lunch hier op. Een zalig plekje hier maar helaas kunnen we hier niet lang meer zitten omdat we nog lang niet bij de finish zijn.

 

Vanaf de camping tot de laatste rust is het best wel een lang stuk en het laatste stuk is zoals de route altijd was dus dat betekent heuvels op en af! Gelukkig zijn het er nu niet meer zoveel en na de laatste heuvel worden we op de foto gezet en is de rust nabij. Maar omdat het best druk is, geen plekje over voor ons. Wij hebben hier op gerekend en al wat eerder een bankje opgezocht. Dus nu lopen wij na de stempel en een komkommertje voor onderweg naar de finish!

 

Ook nu wijkt de route iets af, we gaan meteen op het einde door de Voorstraat. Dat is een drukke winkelstraat en erg gezellig. Als de route afbuigt naar de sporthal, besluiten wij rechtstreeks naar de B&B te gaan. Desondanks hebben wij er toch ruim 21 km op zitten! We vinden het wel goed zo.

Na het douchen en relaxen we met een boek tot we lekker gaan eten bij De Parel van Egmond, ook traditie! Wel raar…………..we zien een pijl in de Duinstraat, de straat waar onze B&B zit. Maar wij zijn daar niet als wandelaar doorheen gelopen.

 

Zondag

 

Nog best wel moe van de vorige dag staan we zondagochtend op om ons klaar te maken voor de wandeldag. Het wordt wederom prachtig weer en hebben er zin in. Dezelfde tactiek als zaterdag, dus aansluiten bij de massa wandelaars, dit keer richting Schoorl en Bergen aan Zee. Bij de stempelpost in Bergen zien we Carla die daar als vrijwilliger werkt en van haar krijgen we een stempeltje en een koekje (die van mij mag Hans hebben).

 

Met de wind in de rug lopen we naar Schoorl waar de tweede stempelpost zit. Dit keer moeten we flink de beenspieren aanspreken want het is heuvelop en heuvel af en door mul zand!

Bij uitzicht op De Kerf gaan we even uitpuffen en genieten van het uitzicht, het is prachtig en verveelt eigenlijk nooit. Nu staat er wat meer water, dat is het enige verschil met andere jaren.

 

Het vervolg van de route is weer ietsje anders vanwege de water overlast maar niet minder mooi.

 

We kijken uit naar de rust in Bergen aan Zee, want we gaan meestal als er plek is bij Zilt zitten. En ook dit keer hebben we geluk, er is een plekje vrij in de hoek. Een heerlijke plek om lekker bij te komen. We bestellen een soepje en een cappuccino maar dat laatste komt veel later dan de soep. Hij smaakte er niet minder om en ik vind het nooit zo erg als een rust langer duurt dan gepland. Je moet tenslotte ook trainen op rusten he? 😊

 

Maar dan moeten we toch verder en even worden we op het verkeerde been gezet want we zien een pijl over het hoofd, we lopen Bergen aan Zee in. Maar we zien geen wandelaars meer voor ons dus we twijfelen en ja hoor, we zien ze de andere kant op gaan! Wij er achter aan…..en zien weer een heel nieuw stukje waar we nog nooit geweest zijn. Echt verrassend vandaag die route en het valt ons 100% mee met de drukte! Gelukkig maar.

 

Op een gegeven moment begin ik het zat te worden. Mede door mijn gesteldheid (ik ben snotverkouden en moet ook hoesten van tijd tot tijd) ben ik het gesnotter zo zat en ook klaar met het wandelen want het is me toch een partij zwaar! Veel zand en heuvels en op het laatst kan ik geen zand en heuvels meer zien! Bij de laatste rust heb ik het echt gehad en nog voordat we gaan stempelen zoeken we een bankje op want er is plek! He he, effe bijkomen!

 

Dan gaan we maar weer verder maar weer het zand in en heuveltjes op. Het is afzien! Gelukkig is het mooi weer……..en niet zo ver meer. Maar dan…..we missen een pijl want we gaan niet het camping park op en ik zie geen wandelaars meer voor ons. We hebben geen zin om terug te lopen en merken dat er meer wandelaars verkeerd zijn gegaan. Uiteindelijk komen we op de doorgaande weg uit naar Egmond en lopen langs deze weg naar de sporthal die niet ver meer is. De finish foto wordt gemaakt (een selfie) en de medaille nemen we in ontvangst. In de hal is het een drukte van belang en er is veel herrie dus Hans zegt: snel wegwezen hier! En zo geschiedde: we zijn niet lang daarna in de B&B.

We gaan na de koffie meteen door met inpakken en de gastvrouw gedag zeggen. Krijg ik een bosje bloemen omdat we zoveel jaar trouwe gast zijn! Wat lief!! Het is inderdaad de 10e keer bij Cindy, in de Corona jaren hebben we ook gelogeerd hier en gewandeld. 

Nu thuis op de bank, nagenietend van dit mooie wandelweekend ook al was het zwaar. En de drukte viel 100% mee dus volgend jaar zijn we weer present in Egmond aan Zee!

RS80 Scheveningen 13-1-2024 / 17 km

Vandaag weer eens naar Scheveningen gereden om daar een wandeling te lopen georganiseerd door RS80. Het startbureau is makkelijk te vinden en zoals altijd gevestigd in de sportkantine van SVV Scheveningen.

Ik meld ons aan en met een routebeschrijving gaan we op pad, het is niet meer zo heel erg koud. Gelukkig maar! Want we gaan richting strand en daar kan het flink spoken! In de haven is het druk met bootjes. Het stuk langs de boulevard is bekend en duurt best wel lang. Dat komt omdat er niet veel meer te zien is, alle strand tenten zijn weg. Ze zijn de boulevard ook aan het verbreden, de graafmachines staan erbij. En er ligt overal zand maar dat komt misschien door het slechte weer van de afgelopen tijd. Storm Gerrit heeft huisgehouden hier!

Als we bijna een uurtje erop hebben zitten zijn we wel toe aan een bakkie en zoeken een strand tentje op. Nog niet alles is open, maar deze nodigt uit met zijn vuurkorven buiten. Binnen is het aangenaam warm, even bijkomen!

Na de pauze lopen we verder de boulevard af, richting de watertoren. Hier passeren we Saskia en Ronald en maken even een praatje. De route is voor ons vanaf de watertoren onbekend, we lopen over zanderige paden met veel hoogte verschillen. Heel afwisselend maar best zwaar….

En dan gaat het bij de van Alkemadelaan fout. We steken over en missen een pijl en helaas zijn er lopers achter ons aan gekomen waaronder ook Saskia. Na de route op papier bekeken te hebben komen we er achter dat we inderdaad fout zitten. Niet getreurd, het is maar een klein stukje terug. De beoogde pauze bij Klein Zwitserland slaan we over en lopen verder door de duinen. We lopen over “de Bloedberg”, een steile trap omhoog om daarna van het uitzicht te genieten en weer met de trap omlaag.

En weer over heuvels en dalen en onverharde paadjes. Hans is er een beetje klaar mee en als we een bankje zien gaan we eventjes pauzeren. Dit bankje staat tegenover het Indisch oorlogsmonument. Elk jaar op 15 augustus vindt hier de Nationale Indië herdenking plaats, er liggen nog heel veel boeketten en planten en zijn door het weer niet meer als zodanig herkenbaar. Het doet een beetje armoedig aan.

De laatste meters naar de finish dan maar, we mogen nog een klein stukje door de bebouwde kom. Hé…..verrassing, we komen door de straat van vrienden van ons. Even kijken of ze thuis zijn. Helaas, deze tussenstop gaat niet door! Al die jaren dat we in Scheveningen wandelen hebben we nog nooit door hun straat gelopen!

En dan zijn we aangekomen bij de parkeerplaats. Ik ga even mijn doppen halen die Sjaak voor mij gespaard heeft en maak nog even een praatje bij de starttafel met de vrijwilligers. Hans gaat vast de auto halen. Hiermee is een einde gekomen aan de wandeling en ik kijk terug op een afwisselende en verrassend zware tocht, met al die heuvels! En hij was niet 15 km lang maar 16,7! Met het fout lopen dus ruim 17 km…

Rotterdam Night walk 27-12-2023 / 7 km

Om het jaar af te sluiten lopen we in Rotterdam de Nightwalk. Na het werk in Schiedam haalt Hans mij op en rijden we naar station Vijfsluizen om met de metro naar Coolhaven te gaan. De route gaat langs het Erasmus MC maar ik moet plassen (wanneer niet!) en gaan het ziekenhuis in. Na het toilet ook gelijk maar wat te eten halen bij de AH to go. We eten het op in de hal, het is inmiddels 18.30 uur. Als we de uitgang uitlopen aan de achterkant zien we een lange sliert lichtjes……wandelaars van de Rotterdam Night Walk. We sluiten aan en lopen de donkere straten in. 

In het Museumpark zien we de eerste licht show, een man met beat box en opzwepende muziek in een verlicht pak. Wel leuk om te zien met op de achtergrond het Depot. Dat is een gebouw met spiegels en mooi in het donker, de maan en de bomen er omheen. 

De rij bij de eerst stempelpost gaan we voorbij, we hebben tenslotte geen stempelkaart. We lopen weer tussen de vele wandelaars naar de Kunsthal en hier kan je ook naar binnen maar wij lopen uiteraard weer door. Even is er twijfel over de route want er is een pijl gedraaid. We denken op de splitsing te zijn maar nee, dat klopt niet. De splitsing is goed aangegeven met grote borden en even later gaan wij die richting ook op, over de Kruiskade. Hier lopen is alleen aan te raden als je samen bent, het is een duistere straat met veel kroegjes en buitenlandse eet tentjes. 

Uiteindelijk lopen we langs een paar vuurtjes, aangestoken door een entertainment team maar wij staan er niet stil. Echt spectaculair is het niet! Omdat we op tijd thuis moeten zijn voor de boodschappen van Picnic lopen we bij Delfshaven naar het metrostation aldaar. Maar eerst nog een brugmomentje met de molen van Delfshaven verlicht op de achtergrond. We hebben er in totaal 7 km op zitten als we in de metro naar Vijfsluizen zitten en zijn weer op tijd thuis om de boodschappen in ontvangst te kunnen nemen. Ondanks dat deze tocht niet echt in de planning zat hebben we lekker gelopen en ik vond het wel jammer dat we gebonden waren aan de tijd want de route was leuk. Misschien voor volgend jaar?

Winterserie Hart van Brabant / 17-12-2023 / 15 km

Gisteravond hebben we de spullen al klaargezet want vandaag zouden we naar Tilburg gaan voor een wandeling. Er is droog weer voorspeld en misschien zelfs een zonnetje, dat hebben we al heel lang niet gezien.

De rit naar Boerke Mutsaers, waar het startbureau zit, duurt maar een uurtje en om half 9 komen we daar aan. De koets bij het station gezet want daar is nog genoeg plek. Aanmelden bij een van de vrijwilligers van Hart van Brabant die de tocht organiseert. Maar de dame achter de tafel heeft er blijkbaar niet zo’n zin in, ze is behoorlijk chagrijnig: goedemorgen kwam nauwelijks over d’r lippen en ik moest een formuliertje invullen. “Hier invullen” commandeerde ze……nou ja, dat kan ook anders hè? Een stempeltje krijgen kan ook eigenlijk niet want dat kan na afloop. Met veel moeite kan ik toch een stempel en een plaatje krijgen! Gauw weg wezen hier……

Het is niet druk en samen lopen we de stad uit, langs de Tilburgse Universiteit en het bos in. We passeren een wat oudere heer die aan ons vraagt of we hier voor het eerst lopen. Nee, is ons antwoord. Dit is volgens mij de 8ste keer ofzo. Toen liep hij leeg over zijn wandel prestaties en afstanden die hij gelopen heeft en luisterde amper naar wat ik te vertellen heb. Ik ben dan al snel klaar met zo iemand! Dus toen we een smal paadje over moesten zette ik de pas erin……hij had ook niet zoveel met McDonalds. Gelukkig voor ons, dan komt ie ook niet bij ons zitten!

We zien wat leuke vogelhuisjes, Hans maakt een foto en dit is ook de enige van de dag!

Bij de rust aangekomen bestellen we een kop cappuccino, en Hans wat te eten. Daar zijn we wel aan toe! Als we zitten te eten zien we de oude man voorbij komen. Dus wij nog wat langer zitten want ik wil hem niet nog een keer tegen komen!

 Nu is het nog maar zes kilometer naar de finish en daar valt niet zoveel over te vertellen. Behalve dan dat het een vrij saai stuk is door de bebouwde kom en we na 70 minuten weer bij de auto aankomen. We gaan niet meer naar het startbureau want we worden bij mijn schoonouders verwacht. Ik weet niet of we nog een keer hier gaan lopen. We kunnen ook niet meer bij Jan langs, want hij is onlangs overleden! Ik heb het nu wel gezien in Tilburg. Wat ik wel fijn vind aan deze tochten, de aanwijzingen zijn genummerd en die vind je terug op de pijlen en het is uitstekend gepijld! Toch nog wat positiefs!

Centerparcs Meerdal november 2023 / 16 km

Het is altijd fijn als de start van je wandeling vlakbij is, daarom gaan wij in onze vakantie lekker wandelen! In het Meerdal hebben wij een huisje vlakbij de bosrand. Helaas ben ik flink verkouden geworden maar we gaan toch op pad, het is ook wel heerlijk weer om te wandelen! Heel koud maar droog en het heeft vannacht gesneeuwd dus dat is altijd mooi in een bos.

We kiezen de Schadijkse route die 11,5 km is. Dat is goed te doen. We starten niet zo vroeg op de dag en willen natuurlijk op tijd binnen zijn voor het donker wordt. De route is gepijld met groene pijlen, dus dat is heel fijn. De pijlen zijn regelmatig te zien en goed geplaatst, je hebt geen beschrijving nodig zo.

De eerste uren komen we helemaal niemand tegen, wat is het stil in het bos. De ondergrond is wisselend. Dan weer een pad vol dennennaalden, dan weer bospad. Ook heuvels komen we natuurlijk tegen want we zitten in Noord-Limburg! Soms is het een hele uitdaging om het pad te volgen omdat ze ondergelopen zijn. Maar wij houden daar wel van en kiezen een alternatief. Hierdoor doen we lang over de route en ik wil ook wat vaker rusten vanwege mijn verkoudheid, ik heb haast geen lucht!

We pakken af en toe een bankje, die veelvuldig voorkomen gelukkig. Dankzij de zitjes in de tas kunnen we droog en warm zitten! Leve de ANWB! Maar we blijven niet lang zitten want het is best koud!

De eerste wandelaar die we zien is een Snelle Jelle die ons voorbij stuift. Niet lang daarna zien we twee boswachters op de heide. Want ja, we lopen ook een stukje over de hei! Daar is een monument geplaatst van een gefusilleerde man, we blijven er even bij stilstaan. Bedenken ons: waarop juist DIE plek?? En waarom??? We zullen het nooit weten maar het blijft wreed.

We komen ook een gedenkplaats tegen van een geliefd persoon, een mooi boeket hangt aan een boom met de tekst:Ik mis je al 16 jaar….

Een kudde schaapjes blokkeert de weg maar ze laten ons gewoon doorlopen hoor, er is geen beweging in te krijgen. Na 11,5 km staan we weer bij het hek van het park en gaan we ons lekker opwarmen in het huisje. Dit was een leuke wandeling.

De andere dag besluiten we een korte wandeling te maken, maar dan echt kort! Vlakbij ons park zit een ander park van Center parcs, de Limburgse Peel. Nooit geweten dat daar nog een park zit. Kleinschaliger, dat wel. We lopen tot we bij de Market Dome zijn, nemen een bakkie met wat lekkers, en gaan weer terug. Bij elkaar 5,5 km en ook een mooi stukje natuur gezien met allerlei vennetjes en bankjes met houtsnijwerk. We lopen een stukje door het Avonturenbos en langs een grondwater peil. Vandaag is het iets minder koud maar toch ben ik blij als we weer in het huisje zijn. Kan ik weer lekker in bad!

Het was weer genieten van deze dagen in een andere omgeving! 

Meer foto’s

Westerborkpad Amersfoort - Nijkerk 7 km en Nijkerk - Putten 14 km

Amersfoort Vathorst - Nijkerk 11 november 2023

Soms heb je van die dagen dat alles mis gaat….het begon al bij het ontbijt. Ik liet een schep yoghurt vallen op mijn weegschaaltje en de granola schepte ik naast de pot. Toen liet ik een besje op de grond vallen, dacht dat raap ik zo op, maar nee….ik stap erin.

Op weg naar Nijkerk, want we gaan weer twee etappes van het Westerbork pad lopen. Als we in Nijkerk aankomen is de parkeerplaats aan de voorkant vol, dat wordt omrijden. We vinden een plekje maar bij het perron aangekomen, vergeet ik mijn telefoon waar al mijn pasjes in zitten, hij ligt nog in de auto. Hans is zo lief om terug te gaan en zet de auto meteen een stuk dichterbij het perron. Even later komt de trein en een station verder stappen we uit. Helaas, een station te vroeg! We moeten bij Schothorst de etappe oppakken, daar waren we de laatste keer gestopt. Nou ja…..dan maar hier starten. De koffie tent verderop is super druk, we gaan weer verder.  En dat blijkt ook nog wat voeten in aarde te hebben, we kunnen het begin niet vinden. Dan maar terug naar het station. De beschrijving zegt, dat we aan de achterkant van het station een fietspad op moeten maar het blijkt de voorkant te zijn! En het is maar goed ook, want we waren vergeten uit te checken….elk nadeel heeft een voordeel!

Het is nu een korte etappe, maar 7 km. Is niet erg want het is regenachtig. Maar vandaag toch grotendeels met een zonnetje. De route is niet bijzonder, veel langs het spoor en lange rechte wegen. Onderweg wat foto’s van plaatsnaamborden en de donkere luchten die we in de verte zien.

We komen aan in Nijkerk en hebben trek in een bakkie en wat eten, het is al ver in de middag. Maar eerst nog effe boodschappen doen bij de Appie onderweg.

Daarna lopen we een eettent binnen, iets met “bijzonder”. Het blijkt een soort brownies and downies te zijn, het is druk en er komt maar geen personeel langs. Dus wij weer naar buiten om een andere tent op te zoeken. Vlakbij het station weten we een leuk tentje waar we al eerder lekker gegeten hebben, ‘t Koetshuis. En het was inderdaad weer heerlijk eten en een lekkere cappuccino met een likeurtje erbij, dat hebben we wel verdiend.

Dan rijden we naar Ermelo waar we een B&B geboekt hebben, Het Kantoor. Om 16.00 uur precies komen we daar aan en worden er welkom geheten en krijgen uitleg over het verblijf. Klein maar voldoende voor een nachtje.

En dan kom ik er achter dat ik mijn leesbril vergeten ben! Tsjonge……dan maar snel de auto in en naar het centrum gereden, het Kruidvat is nog net open! 

In het huisje is geen tv. Dat is niet erg want ik heb ook mijn boek bij me maar zonder bril doe ik niets…!

Hopelijk vergaat ons de dag van morgen beter als vandaag. Hoewel dat ook wel iets heeft, niets is voorspelbaar!

Nijkerk - Putten 12 november 2023

Zondag gaan we na een uitgebreid ontbijt in onze B&B naar het station in Putten. Dan rijden we naar Nijkerk met de trein om vanaf daar de route te vervolgen. Het weer is prima, geen regen van betekenis en niet echt koud. Hoewel Hans daar anders over denkt want de muts gaat op en de handschoenen aan!

Hier zijn best veel monumenten ter nagedachtenis aan de Joden vervolging en wij staan er even bij stil.

Het is ook rustig in het dorp en alle winkels en horeca zijn gesloten. De zondagsrust wordt hier wel gerespecteerd. Als we het dorp uitlopen moeten we een heel lang stuk langs de spoorlijn lopen, de spoorlijn die een rode draad vormt tijdens de wandelingen van het Westerborkpad. Deze route heb ik al een keer gelopen samen met Fred dus het komt mij bekend voor allemaal. Omdat het zondag is, rijden er gelukkig niet zoveel auto’s langs, het is een smal weggetje! 

Het pad gaat verder door het bos maar omdat het zo geregend heeft de laatste tijd wordt onze weg versperd door een mega plas! We proberen nog eromheen te lopen maar helaas…..de plas is te groot en te diep. We keren terug en gaan over het asfalt verder. We waarschuwen nog enkele wandelaars voor de plas maar sommigen wagen het erop. Een ander paar loopt met ons mee terug, die hadden ook geen zin in natte voeten!

Eindelijk zien we Putten in de verte en lopen niet door het dorp helaas. 

Op 2 oktober 1944 werd Putten omsingeld door de bezetter. Als vergelding voor een kort daarvoor gepleegde aanslag, brachten de nazi’s 660 mannen vanuit Putten naar kamp Amersfoort. In Putten staat een beeld van een vrouw. Dat stelt een weduwe voor. Ze staat met haar gezicht gericht op de Oude Kerk waarvandaan de mannen werden gedeporteerd naar het concentratiekamp Neuengamme bij Hamburg.

We hebben zin in koffie met iets lekkers maar de eerstvolgende eettent zit bij het station! Maar voordat we daar zijn….de laatste loodjes zijn altijd het zwaarst! We zien eindelijk het treinstation en het café is dit keer wel open maar Hans wil liever iets onderweg eten. Dat doen we dan ook. Het is 14.00 uur als we weer uit Putten weg rijden. De volgende etappe zal in het voorjaar gelopen worden want het zal steeds kouder en natter gaan worden ben ik bang. 

Meer foto’s

RS80 Brielle 4-11-2023 / 15 km

Het is zaterdagochtend 4 november en de weersvoorspellingen zijn niet al te best. Vanaf het middaguur regen. Maar toch trekken wij de wandelschoenen aan om naar Brielle te rijden en daar mijn zelf bedachte tocht voor RS80 te lopen. Twee jaar geleden ben ik daarmee begonnen en vandaag kunnen de wandelaars meegenieten. 

Het startbureau zit in het restaurant De Brielse aap in een kas buiten. Een praatje met de vrijwilligers en daarna kunnen we op pad.

De route begint in het stadje Brielle en heeft een rijke historie en mooie pandjes en straatjes. Ook een stadswal waar we gedeeltelijk overheen lopen. In het centrum aangekomen zien we een bord buiten staan: hier koffie voor wandelaars! Wij aarzelen geen moment en gaan naar binnen. Het is een klein zaakje en heet Bij koffietje en binnen zie ik een aantal bekende wandelaars. Ik zeg tegen de eigenares dat ik het bord buiten leuk vond. En toen vertelde ze dat ze gisteren twee mensen in de zaak had met hesjes die vertelden dat ze een wandelroute aan het uitzetten waren en bedacht dat het dan wel leuk zou zijn om het bord buiten te zetten. Een goed plan! De koffie is heerlijk en niet duur! We genieten van een rust momentje en maken een foto van de buitenkant.

Het is nog steeds droog en onderweg komen we een paar wandelaars tegen van “de groentjes” , een wandel club uit Zoetermeer. Ik maak een praatje met een van hen en hij zegt dat ze twijfelen aan de afstand die ze willen lopen omdat het bijna flink gaat regenen volgens buienradar. Hij laat het zien en inderdaad, om 11 uur barst het los. Nu is buienradar niet altijd even betrouwbaar maar soms komt de voorspelling uit. We gaan het zien…..

Als we bijna bij de tweede rust zijn bij voetbalvereniging Brielle gaat het druppelen. Ik zie Ed naar buiten komen en maak een praatje, ik heb hem lang niet gezien of gesproken. Het gaat goed met hem! Binnen genieten we van een heerlijke kop koffie en zien we verschillende wandelaars met regen kleding binnenkomen. Wij zitten heerlijk droog. Hans neemt nog een snack en voor mij een tweede bak koffie. De koffie is hier ook niet duur met lekkere, verse melk!

De laatste vijf kilometers lopen we in de regen maar het regent niet super hard. Het Vrijheidsbos waar we doorheen lopen is op verschillende plekken onder water gelopen, maar de paden zijn iets verhoogd waardoor wij daar geen last van hebben. Vlakbij de finish zie ik Saskia en ik maak een babbeltje met haar de weg er naartoe, zij woont vlakbij in Vierpolders en gaat lopend naar huis. Het is “maar” vier kilometer zegt ze!

Dan komen we bij de finish aan en ik meld ons af. Els overhandigd mij een cadeaubon als dank voor het bedenken van de route en verteld dat er 240 mensen op af zijn gekomen. Blij en tevreden rijden we naar huis, nagenietend van een leuke wandeltocht.

Henk, bekend als Heopa, heeft prachtiche foto’s gemaakt van de 25 km route die zijn

Hier te zien.

Meer foto’s hier

Tussen Slik & zand Ameland 26-10 / 18 km

Voor de derde keer gaan wij naar Ameland om daar de Slik & Zand tocht  te lopen. Het is de 12e editie. De start is vanaf het plaatsje Nes, waar ook ons hotel zit. We hebben een kamer in Hotel Westcord geboekt en dat is ongeveer twee kilometer lopen vanaf de veerpont. Maar het regent al de hele dag en als we op het eiland aankomen is het ook nog eens hard gaan waaien dus we nemen de bus. Maar voordat die vol is en weg rijdt…….tegen vijven komen we aan in het hotel, doorweekt en koud.

Gelukkig is het weer op zaterdag omgeslagen en is het wel bewolkt maar droog! Na het ontbijt lopen we op ons gemak naar de start op het kerkplein en horen we dat de starttijd van 9.30 uur niet vastligt en kunnen we gewoon vertrekken na een start selfie. Karin en Gaby zijn er nog niet maar wij denken dat zij ons straks wel in zullen halen. Helaas, niets is minder waar…..we hebben ze de hele dag niet gezien!

De route begint over een ellenlange dijk van wel 4 km lang. Maar we hebben de wind in de rug en het loopt wel lekker. We worden op de foto gezet door een fotografe die Anja Brouwer heet. Ik vraag voor de gein of ze familie is maar nee…..

Daarna over een zogenaamd “oliefantenpaadje”, een heel smalle doorgang waar je achter elkaar aan moet lopen. Daar voel ik mij wat opgejaagd want er zijn best veel wandelaars. Maar niemand passeert mij tot we weer op vaste grond lopen, richting de camping waar een rust is. En omdat we in de voorhoede lopen hoeven we niet in de rij voor de “koffie” met wat lekkers zoals cake, ontbijtkoek en dropjes. Dat is niet aan mij besteed en de koffie is warm water met een koffiesmaakje.

We kunnen lekker in het zonnetje zitten en zien Margriet en haar broer voorbij komen. Zij wijst mij op een toilet op het kampeer terrein. Vanwege de lange rijen bij de toiletten. Daar ga ik ook niet staan maar ik heb mijn plastuitje bij me, dus dat komt wel goed. Ik heb het toilet overigens niet gezien.

Het vervolg van de route leidt ons naar het strand maar voordat we daar aankomen lopen we door de duinen die vrij vlak zijn en uiteindelijk over een lange grasdijk. We kunnen ook een stuk over het fietspad maar of dat nou een goed idee is……het is namelijk best druk met fietsers!! Maar uiteindelijk komen we aan op het strand. Het is heerlijk daar want het is niet meer zo koud en af en toe schijnt de zon en het is droog. We hebben trek in een echte kop koffie en lopen op een strandtent af. Hans denkt dat ie dicht is maar we gaan er gewoon even kijken. Hij blijkt nog open te zijn ook en we bestellen koffie. Het is niet druk want de rustplaats is verzet, oorspronkelijk zouden we hier van de organisatie een rust hebben maar vanwege het slechte weer kon dat niet. 

Als we net onze koffie hebben begint het een beetje te druppelen en gaan onder een afdakje zitten. Het begint dan ook door te druppelen tot echte regen en we zijn blij dat we hier droog zitten.

Na de rust vertrekken we richting finish. We lopen het strand weer af en de duinen weer in tot de volgende rust bij Bravo. Maar daar is een lange rij waar wij niet in gaan staan. We hebben ook net gezeten dus we gaan er ook niet naar binnen. 

Eventjes zijn we in de war omdat we nog steeds geen splitsing gezien hebben en misschien lopen we nu wel op de 25 km route. We vragen het aan diverse lopers. Uiteindelijk blijkt de splitsing iets verderop te zitten en kunnen we gelukkig de goede kant op naar de finish. Die laat nu niet meer lang op zich wachten. We zien de Phenix molen al en het dorp is er vlak naast. Een finish foto wordt gemaakt van ons onder luid gejuich, een speldje en een paar sokken is onze beloning. 

We lopen naar café de Jong voor een late lunch. We hebben best honger gekregen! En we proosten met een finish biertje op de goede afloop. Daarna lopen we naar ons hotel en gaan een paar uurtjes relaxen. Morgen weer terug naar huis. Dan komen we Gaby en Karin en het hondje Luuk tegen op de boot. De terugreis was weer gezellig en we waren zo aan de overkant! Onderweg naar huis gaan we bij Van der Valk Wieringermeer lunchen en hiermee komt een eind aan een heerlijk wandelweekend.

Klik voor meer foto’s