Vierdaagse 2014

Maandagochtend ga ik al vroeg op pad naar Nijmegen om mijn startbewijs op te halen bij hokje F, mijn wandelmaatje Leo waarmee ik deze vierdaagse voor de vierde keer samen ga lopen, bij hokje E. Dit wordt mijn zevende keer en hopelijk ga ik dat halen, ik heb er genoeg voor getraind het afgelopen jaar! Leo gaat voor nr. 8.
We komen vroeg aan bij het gastgezin, zij zijn verhuisd binnen Nijmegen en wonen nu iets verder van de wedren dan vorige jaren dus ik heb een klein vouwfietsje meegenomen. Ik installeer mijn spullen op de kamer van Pien, heb een kamer voor mezelf, heerlijk! En na de koffie en wat bijkletsen met

de gastvrouwen ga ik naar het centrum om te genieten van de sfeer daar. Ik weet nog niet helemaal de weg en fiets in eerste instantie verkeerd maar ineens kom ik Brechtje, Bas, Jaap en Ellen tegen, die vlakbij logeren, zij weten de weg! Het is "heuvel" af naar de wedren, dat zal pittig worden als ik terug moet!
Ik ontmoet diverse wandelmaatjes hier en het wordt snel laat, het is ook TE gezellig maar we moeten vroeg naar bed om uitgerust aan de vierdaagse te kunnen beginnen!


Dag 1 Elst

Marja en Jolanda logeren ook weer bij Annemiek en Petra en fietsen deze morgen met me mee naar de fietsenstalling op de wedren. Die is vol maar we kunnen de fietsen erbij proppen. Danielle loopt dit jaar weer 50 km, zij is allang weg! We hebben late start en Leo, die al op mij staat te wachten, en ik sluiten in de rij aan. Het is best gezellig wachten zo, kletsend met andere wandelaars. Ik maak een paar foto's en er vaart een luchtballon langs! De tijd gaat hierdoor snel en om 6.22 worden we gescand. Er zijn opstartproblemen met de app maar het thuisfront kan me blijkbaar wel goed volgen, ik krijg onderweg af en toe updates toegestuurd.
Op de Waalbrug kom ik Ron tegen en we kletsen wat. De route is iets gewijzigd vanwege de bouwwerkzaamheden bij de nieuwe brug.
De zon schijnt nog wel, maar we zijn Bemmel nog niet uit of de wolken verschijnen en bedekken de zon grotendeels van de dag.
Ik heb Sunnyveters bij me om te verkopen voor het KWF en het loopt goed. Maar als ik mijn spullen wil opbergen stap ik verkeerd, of ik verlies mijn evenwicht door de drukte en ik val op mijn snufferd! Een flinke schaafwond en een buil op mijn elleboog tot gevolg. Leo is zeer geschrokken en helpt me overeind en omstanders zijn ook heel bezorgd. Het wordt letterlijk zwart voor mijn ogen en ga er even bij zitten en plak er een pleister op. Na een paar honderd meter ga ik ergens koffie drinken bij een standje en eet een puddingbroodje als troost. Dan zie ik Martin aankomen, roep en zeg hem mij niet te zoenen omdat ik koffie in mijn handen heb......hij doet het toch en de koffie gaat over mijn shirt en broek.......dat kan er ook nog wel bij!!! Deze vierdaagse begint dus goed, maar niet heus......
Nou ja, ik raap de moed weer bijeen en ga verder, met een zeurende pijn in mijn elleboog en volgens mij zit er ook een flinke beurse plek op mijn schouderblad......

Vlakbij de controle knip bij de Rijkerswoerdse plassen gaan we even rusten in het gras, daar is het lekker rustig. We gaan weer door tot aan Elst waar we in de kerk aldaar een kaarsje gaan branden.....dat wil ik al heel lang maar is er nooit van gekomen. Na de drukte in Elst gaan we rusten bij de Oase van Eric, Carla en Jos waar we verwend worden met een soepje en wat te drinken. Daar kom je heerlijk van bij.....we kletsen wat met bekende wandelaars hier en komen hier weer tot rust. Wat zijn het toch lieve mensen die dit onbaatzuchtig voor ons doen!!! Ik geef ze dan ook een knuffel als we afscheid nemen....

Valburg en Slijk-Ewijk gaan aan ons voorbij. In Oosterhout zien we een groepje feestgangers die zich verkleed hebben in jaren 70 stijl en ik maak er een foto van. Een man vraagt of hij een foto van ons mag maken en we gaan bij het groepje staan, ze zijn erg leuk geworden die foto's.
Het is warm en we worden van water voorzien door het publiek op allerlei manieren, van waterpistolen tot waterkranen......en badjes! Als ik de Oosterhoutse dijk op ga, zie ik een affiche van tv Gelderland en maak daar ook een foto van. Die dijk is lang maar we kletsen ons er wel doorheen. Mijn zusje en haar vriend zouden in Lent op mij wachten en ik krijg een berichtje dat ze vlakbij de nieuwe brug zitten bij zes vlaggen......en ja hoor, ik zie haar! Dat vind ik erg leuk en we kletsen wat en er worden natuurlijk wat foto's genomen. En ook hier vlakbij zit Sabine die nu een schorre stem heeft van het aanmoedigen! We krijgen een snoepje van haar en de nodige aanmoedigingen.

Het laatste stukje is enorm zwaar want we moeten een omweg maken om weer bij de brug te komen! Dit ook weer vanwege de bouwwerkzaamheden....
Als we de brug voorbij zijn, gaan we weer even in het gras zitten, we hebben nog tijd genoeg om ons af te melden. Ik vind het wel leuk om bekenden hier te zien en sommige mensen lopen er niet meer fris bij! De klok geeft 16.30 uur aan als we ons af gaan melden. We gaan op zoek naar een plekje op de wedren om ff lekker bij te komen van deze dag met een biertje. Heerlijk! En dan is het weer tijd om terug te fietsen, de beenspieren op een andere manier gebruiken!
De dames zijn al volop bezig met koken, en kan meteen aanschuiven als ik gedouched heb. Een heerlijke gehaktbal met boontjes en gebakken aardappelen en sla! Jammie! Na het eten kijken we nog even met z'n allen naar het verslag van de vierdaagsedag op Ned. 1 en tv Gelderland. Dag 1 zit er weer op!

Dag 2 Wijchen

Na een korte nachtrust sta ik ietwat vermoeid op. Ik word net als gisteren om 03.00 uur wakker en kan dan niet meer slapen. Een ander huisgenootje loopt de 50 en zij moet veel vroeger starten dan wij, misschien dat ik daar wakker van word?
Ik ontbijt alleen, de andere dames zijn al vertrokken. We hebben vroege start en ik ga samen met Leo naar de voorkant van de rij om ons te laten scannen, we kunnen weg om 5.55 uur. Het eerste stuk is ook saai, door Nijmegen heen. We zien de "goedemorgenman" maar niet het mannetje "met de bordjes" want we lopen een andere route. Hij staat wel langs de kant, met andere bordjes.

Als we bij Tamara aankomen, "met een koek kom je in iedere hoek, met een banaan kan je er weer tegenaan" (dat roept ze altijd met luide stem!) hebben we precies een uur gelopen. Hier eten we een appelflap met koffie om wakker te worden, ik loop nog te slaapwandelen! Het begint ook al warm te worden, mijn vestje kan uit.
Het is vandaag "Roze Woensdag", veel mensen hebben iets van roze aan, ik dus ook, een roze tshirt en een glitterhoedje.
Het is vandaag Wijchen in en Wijchen uit, alsmaar rondjes lopen. En ik verbaas me over de drukte, het lijkt wel drukker dan andere jaren, of vergis ik me nu?
Bernard komen we tegen, met zijn versierde rugtas. Ik vraag aan hem wat die slierten zijn, het zijn oude medaillelinten, die heeft hij in de loop der jaren verzameld en bij elkaar gebonden als een kwast en die danst nu met hem mee tijdens het wandelen, een grappig gezicht! Bernard verlaat ons weer en ondertussen zijn we vlakbij Alverna waar we even gaan zitten bij de rust van de RET. Daar zie ik Jolanda, een bekende van de de marathon vrijwilligersgroep. Ze herkent me eerst niet, maar later wel, ze werkt nu als vrijwilliger bij de RET. Ik zal haar de de komende dagen nog wel vaker zien!
In Alverna is het druk en het orkest boven de weg is weer duidelijk aanwezig, evenals de wit/rode ballonnen. Het is ook een dag van weinig foto's, er is gewoon weinig te zien!

Als de 50 -km lopers erbij komen wordt het weer erg druk op de route en ik ben wel weer even toe aan een rust.......lekker met de beentjes omhoog tegen een boom! Even het gewicht van de benen, straks als we voor de zoveelste keer Wijchen uitgaan hebben we weer een rust bij de Oase....daar kijk ik naar uit: pannenkoek eten!!!

Ergens tussen Beuningen en Weurt gaan we even bij mensen langs de route zitten, ze maken net iets van fruit klaar, meloen, waar we ook van mogen snoepen. Het is best warm vandaag, wat een verschil met gisteren!
De route naar het centrum van Nijmegen is iets veranderd vanwege bouwwerkzaamheden en we missen de RWV stand. Dan komen we in de Kanaalstraat, waar de mensen er weer een feestje van maken! Hierdoor vergeet je even de pijntjes en de meters glijden weer onder de voetjes vandaan!
Na de Waalkade draaien we de Voerstraat op, een lastig stukje want je stijgt iets, maar dan hebben we nog het laatste stukje van de route, de straat waar deze dag naar genoemd is: alles is hier roze! De Hertogstraat. Ik krijg hier altijd kippenvel van, de saamhorigheid die hier heerst en het plezier wat de mensen hier maken! Ik maak foto's van de dragqueens en de feestende en dansende menigte, iedereen gaat uit zijn dak! Nu voel ik mijn voeten helemaal niet meer, de dag loopt ten einde en we kunnen ons weer af gaan melden om 16.14 uur. Gelukkig is onze rij niet lang en we nemen er nog een biertje op als we een plekje gevonden hebben op het Julianaplein. Het is leuk om nog met andere wandelaars te kletsen over de wandeldag!

Ik pak mijn fietsje om weer, heuveltje op, naar het logeerhuis te rijden. Ik merk nu wel dat ik er al twee dagen op heb zitten maar het is toch wel lekker om andere spieren aan het werk te zetten. Als ik bij het huis kom ruik ik weer heerlijke luchten, het eten is bijna klaar! Na een snelle douche eten we twee verschillende hartige taarten.......hmmmmm! Na het eten nog even tv kijken, koffie of thee drinken en de foto's op internet zetten. Om 21.30 ga ik lekker slapen.....

Dag 3 Groesbeek

Het belooft vandaag een warme lange dag te worden. Ik word weer om 3.15 uur wakker en kan niet meer verder slapen. Na een uurtje dommelen toch maar opgestaan en op gemak alles klaarmaken voor dag 3.
We hebben vandaag late start, dat betekent dat we weer lekker in de rij kunnen aansluiten. Ik heb een paar losse Sunnyveters over, die heb ik maar om mijn nek gehangen, en in de rij heb ik tijd om nog een paar sleutelhangers te knopen, heb toch niets beters te doen. En ondertussen verkoop ik er ook nog een paar! Het beginnetje is altijd ff moeilijk, en ja als er mensen op je vingers staan te kijken helemaal! Een dame trekt nog net de veters niet uit mijn handen en doet voor hoe zij een beginnetje maakt.....
En terwijl ik sta te frobelen schiet de rij lekker op. Het is 6.33 als we weggescand worden.....en het feest dat wandelen heet kan weer beginnen! De Heyendaalse weg af, en die is lang en saai. Onderweg verlies ik nog een paar veters, en Manon, dochter van Ruud geeft er eentje terug, de andere is helaas onvindbaar! En ook door de straten van Nijmegen, daar valt niets te beleven.....het wordt weer een partijtje slaapwandelen voor me! Bij de tent van Tamara " met een koek kom je in iedere hoek", drinken we weer even een bakkie, al is het wel weer even zoeken naar een plekje. Een appelflap gaat er ook weer in en na deze welkome rust gaan we weer verder, naar de toiletten. Deze zijn genummerd en we worden netjes naar een vrij nummer gedirigeerd, Annie is nergens te bekennen!

Als we in Malden aankomen zie ik de bekend vlag van Eneco en ik spot Han, dus we gaan daar eventjes koffie drinken. We zijn weer heel welkom hier en na de koffie krijg ik nog een Snickers mee, voor de nodige energie.
Als we even later voorbij de camera van TV Gelderland lopen, zwaai ik even. Dat blijft niet onopgemerkt want ik krijg een sms-je van Gerdien: we hebben je gezien op tv!! Hahaha dat is leuk, voortaan zwaai ik gewoon elke keer!

De man van Marja, mijn logeermaatje, staat met zijn camper ergens tussen Malden en Molenhoek, langs het water. We hebben er al een aardig stukje op zitten als ik de vlag van DCMR ontwaar, het bedrijf waar Gerard werkt. We zijn meer dan welkom in zijn oase en worden echt verwend! Nog drie andere dames komen er even bij zitten en zij worden net zo verwend door Gerard als wij. Ze zijn er blij mee....en als we weggaan krijgen we een "vierdaagsepresentje" in de vorm van een sleutelhanger koetje! Erg leuk!
Na deze heerlijke rust bikkelen we door naar het volgende dorp, Plasmolen. In tegenstelling tot andere jaren gaan we hier niet stoppen want we hebben net een stop gehad bij Gerard.
En dan gaan we naar Milsbeek, waar de Zevenheuvelen beginnen! De weg met de "handjes", het is hier al druk met campers langs de weg, het lijkt de Tour de France wel! De heuvel is pittig, maar goed te doen. Hier spot ik Bertus weer, samen met zijn zus Diny en de opdracht is: zet Bertus eens op de foto als je hem tegen komt. En dat doe ik dus!

Ik heb er goed de vaart in hier, en stap lekker door naar Breedeweg, waar de volgende rust zit van Eneco. En ja hoor, Han is hier ook weer dus lekker genieten van de aandacht. Ik ben wel toe aan iets hartigs, een slaatje gaat er goed in! En een colaatje maar die krijg ik niet helemaal op helaas.
Het is weer tijd om op te stappen en ineens zakt de moed me in de schoenen. Ik heb pijn, ben moe, en de zin is er uit! Soms kom je jezelf wel eens tegen, zeker op dit soort dagen, als je veel van jezelf moet vergen! De dip wordt erger en erger, zelfs mijn maatje kan me er niet doorheen slepen, de mensen langs de kant ook niet! Ik kan alleen maar denken aan de volgende oase, bij Eric. Op de Zevenheuvelenweg kan ik alleen maar huilen, zelfs de aangeboden banaan van de Lidl neem ik niet aan, wil alleen nog maar zitten en uithuilen.

Bij de oase is het weer een drukte van belang maar ik zeg niemand gedag, met de ogen verborgen achter brillenglazen ga ik op een vrij stoeltje zitten. Er worden foto's gemaakt door Albert, een Friese wandelaar wiens blog ik volg, ik had hem wel even willen spreken maar helaas, de dip is te groot. Dan zegt Ilonka: "wil je soms een knuffel?" En dat was, wat ik graag wilde horen.......Carolien komt er aan, die heeft last van "een lekkende pet", en ik barst in lachen uit!!! Gelukkig, de dip is weer een beetje over en ik denk: "ik heb nu pijn maar straks als ik bij de finish ben is de pijn net zo erg dus meid, kom op!" En Carolien zegt: "Komt goed!"
En ik ga weer in de benen samen met Leo voor het laatste stukje richting Berg en Dal.

Vanaf Berg en Dal is het nog maar een klein stukje naar de finish, we komen langs "Het witte feest" en langs "Het rode feest" en dan is daar de finish!! Om 16.30 kunnen we uitklokken en een biertje gaan drinken....Poe Poe, een zware dag vandaag!
Na een snelle douche lekker eten, pasta met verschillende sausen en een salade, tv kijken en naar bed!

Dag 4 Cuijk

De laatste dag alweer, we hebben vroege start vandaag. Vanwege de verwachtte hitte mogen we een kwartiertje eerder starten, een kwartier!! Nou daar heb je lekker veel aan! Wij gaan gewoon weer niet in de rij staan maar direct naar de scanner en worden om 5.51 weggescand.
Ik weet niet of het door de warmte komt of door iets anders maar ik kom weer niet in mijn ritme! Veters zijn uitverkocht op een paar na (ze zitten in de tas bij Leo) dus daar heb ik geen afleiding van en al slaapwandelend kom ik aan bij Tamara "met een banaan kun je er weer tegenaan" voor koffie en een appelflap. Omdat we bij de vroege start zijn is het nog niet heel erg druk en er zijn stoeltjes genoeg om op te zitten. Iemand vraagt aan mij of ik nog veters heb, ja hoor die heb ik en ze vraagt aan me hoe die knoop in zijn werk gaat. Ik doe het voor maar heb niet de indruk dat ze het onthoud, het is wel lief dat ze het vraagt.
Bij de toiletten is het heeeeel erg druk, ik ga niet in de rij staan, ik zoek de bosjes wel op!

Onderweg kom ik bekende lopers tegen, van de Brugrunners, en ik ben blij met de afleiding want ik ben nog steeds niet helemaal wakker!! Als ik de vlag zie van SWD gaan we er eventjes zitten....hoewel ik weet dat de "kersenvlaairust" bij StWalrick niet ver is, wil ik NU zitten!
Na deze rust komt inderdaad StWalrick en de kersenvlaai lonkt me toe. Hmmm.....eventjes dan hahaha!! Zooo lekker zijn ze hier. Dus effe snel een taartje eten!!

Het is al behoorlijk warm....mensen langs de kant staan met waterslangen en bekertjes water, de organisatie heeft voor extra waterpunten gezorgd.
De weg naar Overrasselt is lang, en ik loop nog steeds niet helemaal in mijn ritme, de ene voet voor de andere dat wel! Voordat we de dijk op gaan richting Linden, ga ik nog even bij een lieve mevrouw naar de wc. Ze zegt: "ik loop even met je mee want mensen verdwalen hier!" Ik dacht Huh hoe moeilijk kan dat zijn? Maar toen ik binnenkwam zag ik een immens grote kamer met allerlei bochten en gangetjes dus ja, toen kon ik me dat wel voorstellen. En terug zou ik inderdaad de verkeerde "afslag" genomen hebben!
Op de dijk is het heel druk vanwege de routewijziging van de 30-ers, die lopen nu ook met ons mee en slaan aan het einde van de dijk linksaf terwijl wij naar rechts gaan, naar Linden.
Voordat we dat gaan doen rusten we nog even in het gras langs de dijk, even het gewicht van de voetjes! Dat geeft al aan hoeveel moeite het kost om in deze warmte en drukte te lopen want dat hebben we ook nooit gedaan.
Vlak voor Linden staat Gerard met zijn camper, ik ben alweer toe aan een rust! Dan zie ik vanuit de verte Ardie zitten, zou ze per ongeluk ook hier terecht zijn gekomen? Maar nee......ze blijkt bij Gerdien en Mieke te logeren! Dat is ook toevallig! Gerdien en Mieke zijn er ook, en het is een hartelijk weerzien.

We worden weer onzettend verwend door Gerard, een heerlijk broodje worst gegeten en wat te drinken en de rest van de gasten worden ook niet vergeten! Die zijn komen "aanwaaien" en zijn zeer verrast over de gastvrijheid.
Linden is zoals gewoonlijk weer een genot om doorheen te lopen, het thema is "liedjes"...... Of "kinderliedjes" daar ben ik nog niet helemaal uit.
Het is een klein plaatsje en we zijn er weer snel doorheen. De weg naar Beers is weer erg saai en lang en we doden de tijd met een muziekje op de oren.
De route is een klein beetje gewijzigd, er is een nieuwe brug aangelegd. En meestal staat hier een kraampje met verse appelsap, het kraampje staat er maar de appelsap is op!! Wat jammer nou, ik heb er zo'n trek in!!

In Beers aangekomen heb ik weer behoefte aan een rust, lekker in de schaduw de benen tegen een boom! Wat oh oh wat is het warm!
In Beers is het weer een feestje om doorheen te mogen lopen, iedereen is even uitbundig en vrolijk! En we worden hier ook weer voorzien van hapjes en drankjes en water........veel water! Van tuinslangen tot complete douches! En dat is wel nodig.....
Vanaf Beers is de volgende grote doorkomst in Cuijk.
Voordat we Cuijk inlopen ga ik nog even bij mijn vaste plasadres, deze mensen zijn altijd heel vriendelijk en zeg: "tot volgend jaar!"
Vanwege de vliegramp, een burgervliegtuig met 192 Nederlanders is neergeschoten boven de Oekraïne, is het allemaal wat minder uitbundig en ingetogener maar ik geniet er niet minder van. Na de ponton brug rusten we weer wat in een tent want we willen vooral schaduw!!! Want Poe Poe wat is het warm!!!
Na een heerlijk soepje, het verloren zout moet aangevuld worden, gaan we op weg voor de laatste etappe naar de finish....

Ze zeggen dat de Via Gladiola al in Mook begint! Nou.....dan moeten we nog een aardig stukje lopen! Want eerst krijgen we Mook, dan Molenhoek en dan Malden!
In Malden zit onze enige echte vierdaagse rust van Eric, en als ik zijn vlag ontwaar, ben ik erg blij! Want vanaf daar is het nog "maar 8,7 km"........
We worden weer heerlijk verwend in de oase en kletsen met wandelvrienden doet ons ook goed, even lekker bijkomen hier.
Die km's naar de finish loop ik in een roes, het is wat ingetogener maar het publiek doet zijn best ons toch te vermaken! Bij de McDonalds zit Sabine in de brandende zon, met Mar die een paraplu boven haar houdt ter bescherming. We staan heel eventjes bij hen stil maar mijn voeten willen verder. Ik geef mijn bloemen aan de mensen die in een bed liggen bij het Radboud.....
En als ik bij de finish aankom, geef ik nog een bloem aan de berg bij het monument ter nagedachtenis van de overledenen in de Oekraïne.......en denk aan de nabestaanden. Ik heb nu pijn in mijn voeten, dat gaat over, zij hebben pijn om hun verloren dierbaren.......dat gaat nooit meer over!!
We melden ons af om 17.21 uur en ik neem de felicitaties en nummertje 7 in ontvangst. Finish foto gemaakt en dat was het weer!!!
Deze dag heeft een zwart randje maar ondanks dat heb ik er toch van genoten!
Na het afmelden gaan we er nog even bij zitten met een biertje, dit keer wel op de grond omdat er nergens meer plaats is! En dan is het nog even wachten op Linda en Hans, die mij even later bellen of ik er al ben.

Samen met hen lopen we naar de fietsenstalling, neem afscheid van Leo en ik fiets naar het huis waar ik mijn mede logeetjes nog aantref!! Dat doet me vreselijk goed want dat was vorig jaar anders........ben echt blij dat ik ze nog even kan spreken. Ik moet toch wachten op Hans en Linda die komen lopend vanaf de wedren naar het huis. En dan is het echt tijd voor afscheid want na het douchen ben ik klaar voor de terugreis .........nu moeten we weer 52 weken wachten!! Wat is de week snel gegaan!!
Drie kleine blaartjes en een grote blaar rijker maar heel voldaan, ik heb het weer gefikst voor de zevende keer! Op naar de achtste! De spierpijn valt mee.......zou dat door het fietsen komen...........?

Bruggentocht 29 juni / 15 km

Op het programma staat vandaag een klein tochtje in Dordrecht. Meestal is de Amersfoortse Tweedaagse de laatste training voor de Nijmeegse vierdaagse maar het is zulk lekker weer, ik ga nog een rondje lopen en wel de bruggentocht in Dordrecht. Deze wordt georganiseerd door de wandelvereniging Dordtse Vierdaagse en het startbureau komt me heel erg bekend voor als ik samen met mijn wandelmaatje voor die dag aan kom rijden. Aan de overkant zit Hercules, de atletiek vereniging waar ik een prestatieloopje heb gedaan samen met Larissa!

We zijn al vroeg op het startbureau en het is ook nog niet druk, en als we de routebeschrijving willen pakken, ligt de 15 km er nog niet. Blijkt dat die pas na half 9 beschikbaar is, maar wij willen nu al vertrekken, het is 8.15! We hebben geen zin om te wachten en gaan op pad, er zal toch wel goed gepijld zijn?

De temperatuur begint al aardig op te lopen en mijn jas kan al snel uit. We lopen door de parken van Dordrecht en passeren natuurlijk een aantal bruggen waarnaar deze tocht genoemd is.

We lopen gezellig te babbelen samen en op een t-splitsing zien we geen pijl! Wat nu? We lopen een stukje terug om te kijken of we soms een pijl gemist hebben maar nee, hij staat de goede kant op! Dan maar even het internet op om een telefoonnummer te zoeken! Leve 3G! En jawel hoor, er blijkt een pijl niet te hangen en worden de goede kant op gestuurd door de organisatie. Maar na enige tijd lopen door de straatjes van Dordrecht, zit er bij een klein bruggetje een pijl niet goed op de paal vast, we twijfelen of we de goed kant op gaan en hangen de pijl goed op. En het gebeurd nog een keer dat we de organisatie bellen om ons de goede richting op te sturen, even later komen we de auto tegen met twee heren van de organisatie die met de routebeschrijving in de hand ons wederom de goed kant op sturen. We vragen daarom ook maar een routebeschrijving, die toch wel handig is, blijkt nu!

Er is een rust in een woonwijk van Dordrecht, bij mensen thuis en er staat een Dixie tot onze beschikking. Hier strekken we even de benen voor een kopje koffie en een koek. Het is er niet druk. Een dame die ik op meerdere tochten vaker tegenkom, komt ook aangelopen, zij heeft er een behoorlijk tempo in gehad want ze is veel later vertrokken dan wij! Als we tegelijkertijd vertrekken neemt ze ook weer snel de kuierlatten.......wij doen het lekker rustig aan!

Na deze rust lopen we nog een uurtje door de buitenwijken van Dordrecht en komen we weer aan op het starthonk. We melden ons af en na een stempel in het boekje vertrek ik weer naar huis. Een leuke tocht, zeker voor herhaling vatbaar, maar de volgende keer wel een routebeschrijving meenemen!

Amersfoortse Tweedaagse 20-21 juni 2014 / 2 x 40 km

20 juni dag 1

De Amersfoortse Tweedaagse is mijn favoriete wandelweekend en tevens een goede training voor de Vierdaagse. Ik heb me al lang van te voren ingeschreven via internet en mijn startkaart toegestuurd gekregen. Als ik bepakt en gezakt in de auto zit, vraagt Hans: "heb je ook je startkaart meegenomen?" moet ik dat ontkennen want......inderdaad: vergeten! Nou ja, leve de smartphone en internet, vraag ik mijn dochter een foto te maken van mijn startkaart die ik even later toegestuurd krijg. Ik stuur ook nog een mailtje naar de organisatie die het nummer voor mij kan opzoeken en krijg prompt daar ook een reactie van!!

Ik logeer altijd bij mijn schoonouders in het chalet in Voorthuizen, dat is maar 15 minuten van de startlocatie vandaan dus ideaal!
's Morgens gaat de wekker lekker vroeg, vijf uur..........en kan ik me op gemak voorbereiden voor een lange wandeldag. Ik wil vroeg aanwezig zijn vanwege het parkeren daar, de plek bij de ijsclub is komen te vervallen dus het zal wel druk zijn!
Maar helaas, ik rij de afslag voorbij en weet niet meer terug te keren naar de goede afslag! Ik raak verdwaald. Wederom is internet mijn redding, want ik zoek het adres eventjes op als ik een stille plek zie waar ik mijn auto stil kan zetten. En via Google maps kom ik weer op het goede pad! Bij het sportpark aangekomen meld ik mij aan en zoek mijn wandelmaatjes maar er is nog niemand! Ben ik later maar zij zijn nog later! Als ik net voor starttijd een paar bekenden zie besluit ik ook eventjes te wachten tot iedereen er is en dan mogen we rond 7.15 uur op pad voor dag 1.

Na 8 km door de straten van Amersfoort gelopen te hebben en natuurlijk ook een stukje over de Dodenweg en een beetje bos komen we bij de eerste rust, traditioneel De Stoeterij. We zoeken een plekje op en het is eventjes stoeien met de stoelen en bedelen voor een plekje, maar uiteindelijk kunnen we lekker zitten. Dan hoor ik van Adri dat Anoeska gespot is en ik zie haar inderdaad bij de toiletten staan. We begroeten elkaar hartelijk, het is 7 jaar geleden dat we elkaar voor het laatst gezien hebben tijdens een wandeltocht! Ze komt ook even bij ons zitten, en na de rust lopen we samen op en kletsen elkaar de oren van het hoofd, er is inmiddels veel gebeurd in die 7 jaar!
Al pratend koopt Anoeska ook nog een paar veters van Syl, ik heb ook veters bij me maar geen Vierdaagse kleuren. Ik heb er inmiddels ook weer twee verkocht onderweg.
Het militaire terrein waar we over mogen lopen keert elk jaar terug in de route en het is hier best fijn lopen, ook al moeten we soms flink stijgen en dalen! Je mag hier ook alleen lopen als je een startkaart hebt voor de Tweedaagse en hier wordt streng op gecontroleerd.
Het parcours over dit terrein is 7 km lang en we mogen tot de volgende rust daarna nog 7 km door bos en hei tot de volgende rust, 't Vliegdorp, een voetbalvereniging.
Al wandelend komen we drie mannen tegen die vragen wat voor dingen ik aan mijn tas heb hangen en ik vertel hun over de actie van KWF. Een van hen heeft een tasje op zijn rug met "Kanjer" en als hij verder loopt roep ik dat naar hem, en zeg dat hij ook knappe kuiten heeft! Hij moet daar wel om lachen en besluit een sleutelhanger van mij te kopen maar hij heeft alleen maar een 50 euro briefje en belooft bij de rust te wisselen zodat hij er toch eentje kan kopen. En dat doet hij nog ook!

We moeten bij de rust wel een steile trap op, maar dat hebben we het er wel voor over! Hier zit ook een groepje bekende wandelaars en wij gaan er eventjes bij zitten, wel zo gezellig! We nemen het er hier even van en ik zie broodjes kroket voorbij komen, daar heb ik eigenlijk ook wel zin in, ik heb niet zoveel eten meegenomen. En het smaakte me heerlijk maar ja, we moeten nog een stukje wandelen vandaag en we gaan na een toiletbezoek weer samen op pad.

Van hier tot de volgende rust is "maar" 7 kilometer en een gedeelte van de route gaat over de oude vliegbasis van Soesterberg welke we vorig jaar ook gelopen hebben. Het is inmiddels behoorlijk warm geworden! Ik maak nu voor het eerst mee dat het NIET regent tijdens deze tweedaagse en dit is mijn zevende editie!
Inmiddels gaat het niet zo lekker met mijn wandelmaatje en ik probeer haar er een beetje doorheen te sleuren. Dat lukt niet zo goed, en ik stel voor onze muziek op te zetten, misschien dat het dan beter zal gaan. En dat lukt volgens mij aardig, we swingen ieder met onze eigen favoriete muziek op de oren, het gaat lekker. Ik loop iets sneller en kom iemand tegen waar ik mee klets tot de volgende rust die inmiddels, na alweer 7 km te hebben gelopen, verschenen is. Het is het sportpark Peijnenburg. Ook hier kan ik voor het eerst buiten zitten zonder paraplu of regenjas!

Na deze rust is het 6 km naar de volgende rust, en de beschrijving daarvan beslaat vier regels, nou dan weet je het wel. We lopen veel onverharde wegen en door de bossen, het is best zwaar! Wat heel verrassend is dit jaar, we lopen nu veel over fietspaden aan de andere kant van het dierenpark blijkt later, want als we denken aan te komen bij de Kabouterhut, zien we ineens de ingang van het dierenpark. Andere jaren komen we uit aan de achterkant van het park. Dit stukje route mogen ze er van mij in laten, het is erg mooi!
Bij de Kabouterhut, waar traditioneel onze "poffertjesrust" is. Het is inmiddels wat betrokken, de zon schijnt niet meer en het wordt alsmaar donkerder. Niet veel later gaat het ook regenen en moeten we ons verplaatsen naar binnen. Ik heb poffertjes besteld en ik eet ze, weliswaar koud, binnen op. Noot voor volgend jaar: geen poffertjes meer! Schandalig duur en niet eens vers en warm! Als we weer willen vertrekken ziet Syl een voorleesboek liggen en kan het niet laten om ons nog eventjes een verhaaltje voor te schotelen!

Vanaf hier is het nog 9 km naar de finish en ondanks dat ik lekker gelopen heb tot nu toe, verlang ik ook wel naar het einde! Het is ook al best laat geworden, we hebben goed getraind op rusten! De laatste paar km's gaan door de bossen van Amersfoort, de weg over en via de woonwijk naar het sportcomplex waar ik me net voor sluitingstijd afmeld. Ik ga ook maar meteen naar huis, er wordt op me gewacht met eten.
Helaas is er een kleine opstopping op de rijksweg, maar dan kan ik eindelijk aanschuiven bij mijn schoonouders en na het eten, douchen en het vertroetelen van mijn voetjes ga ik vroeg onder de wol...............ik ben MOE!!

21 juni dag 2

Ik heb nu beter geslapen dan gisternacht en sta vol goede moed op om me klaar te maken voor dag 2. Ik heb geen voetproblemen o.i.d. maar ik tape ze wel in voor de zekerheid, en ik heb sinds kort de Eezefitsokjes ontdekt, een uitvinding tegen blaren! Hierdoor heb ik blaarloos dag 1 gelopen ondanks het zware parcours. Ik ga nu iets later weg maar kan nog steeds de auto kwijt dichtbij de startlokatie en als ik me weer aanmeld ben ik toch weer een van de eerste! Dan maar even een bakkie koffie en een broodje kopen en mijn telefoon checken op berichtjes. En ondertussen ook nog een paar veters verkopen aan andere wachtende wandelaars. Als mijn wandelmaatjes inmiddels gearriveerd zijn kunnen we vertrekken, niet nadat ik eerst nog een paar veters verkoop aan een dame die mij gisteren al beloofd had ze te kopen. Heel toevallig komen we haar tegen bij de aanmeldkraam.

Wat nu volgt is 10 km bos en hei, de route andersom dan gebruikelijk is de andere jaren. Het is een zwaar parcours, onverhard en veel zand maar we slaan ons er wel doorheen door met elkaar te dollen en wat te kletsen met die of geen. Het zonnetje is inmiddels goed gaan schijnen, het is warm. Gisteren is de zomer officieel begonnen, nou dat is te merken!

Aangekomen bij de eerste rust, Bergzicht, zoeken we een plekje op het terras en gelukkig is het mogelijk om even in het zonnetje uit te puffen. Ik zie allerlei lekkers voorbij komen, en ik besluit toch ook nog een lekker stukje appeltaart MET te nemen, dat hoort er nou eenmaal een beetje bij! En hij smaakt voortreffelijk, duidelijk geen diepvriesgeval!

Hierna vervolgen we onze weg de berg op, richting Austerlitz. Het pad is vals, dat wil zeggen dat hij langzaam maar zeker steigend is en dat is te merken, het lopen kost enige moeite! We lopen om de pyramide van Austerlitz heen, om dan weer de berg af te dalen. Dit is fijner lopen dan dat je deze berg op moet met al die losliggende steentjes. Het is wel opletten geblazen!
Ik kom de "kanjer" weer tegen, hij vraagt waar ik mijn wandelmaatje gelaten heb en loopt weer verder, zijn tempo ligt wat hoger dan de mijne.
Nu raak ik wat achter op mijn wandelmaatjes en ik kom een dame tegen die ook alleen loopt en we kletsen wat. Ze komt uit Limburg en dat is goed te horen aan haar accent. Al pratend komen we aan bij de tweede rust, het Henschotermeer. Vlak voordat we daar aankomen verkoop ik nog een paar veters, en dan hoor ik: ben jij Ineke?? Is het iemand van het Vierdaagse forum en het Walkers4walkers forum, Curmie/Gum! Dat is toch wel leuk iemand die je "kent" via een forum die IRL (In Real Life) te ontmoeten!

Het is heerlijk weer om in de zon te rusten, we kunnen zowaar wat stoeltjes bemachtigen en het is weer genieten! Ook hier even wat eten, een soepje gaat er wel in! Ik kijk mijn voet even na, ik vermoed het begin van een blaar op de bal van mijn voet, waar dus geen sokje over zit, maar er is niets te zien. Toch wil ik hem even afplakken en ik krijg een paar stukjes tape van mijn wandelmaatje. Dat voelt toch wel lekker aan als ik na de pauze weer verder loop.

Na het rondje om het Henschotermeer, wat altijd weer genieten is het is er prachtig, komen er lange paden door het bos en onverhard terrein. Ook lange rechte wegen en die km's zijn best taai! Ik verzet mijn zinnen door een muziekje op te zetten, zodat deze weer ongemerkt onder mijn voeten vandaan komen. Mijn wandelmaatjes hebben ieder hun eigen manier om de kilometers te verslinden, we zien elkaar weer bij de rust. Deze rust is bij de Valleiruiters, een bekende plek voor deze tweedaagse. Een grote groep Walkers zit hier bijeen en wij kunnen ook een stoeltje te pakken krijgen om erbij te gaan zitten. We kletsen wat, drinken en eten wat, genieten van de zon en het lachen maar dan is het toch weer tijd om te gaan. Een van onze maatjes heeft erg last van zijn knie en wij moeten hem noodgedwongen achter laten, hij gaat verder met het busje.

Als we voorbij een klein boerderijtje lopen zien we een piepklein eenden kuikentje, die blijkbaar zijn moeder mist. Syl probeert het diertje te pakken maar het lukt niet, het dribbelt verder het terrein op wat een schattig gezicht is.

Als we de brug over het kanaal oversteken zie ik een bankje en ga er twee tellen op zitten, ik ben er een beetje klaar mee maar mijn maatjes zeggen dat aan het eind van de weg de rust is dus we gaan door. Maar deze weg is wel vier km lang! Dan maar mijn muziek op met hoog volume en denken aan leuke dingen! En dan komen we eindelijk aan bij Mon-Chouette, een theehuis waar nog volop plek is op het terras en ik ga dankbaar in een stoel zitten waar ik ook mijn voeten even op een stoel leg. Heerlijk bijkomen! Er is iemand zo lief om een bestelling op te gaan halen ik heb wel trek in een broodje kroket! Zout eten zal me goed doen denk ik! Op het terras schuift een dame aan bij ons groepje en ik herken haar als iemand van een facebook groep en zij zegt ook lachend ik dacht je al te herkennen maar wist het niet zeker. Na de rust loop ik een klein stukje met haar mee maar kan niet goed op gang komen, en zij gaat haar eigen tempo weer lopen. Het duurt best lang voor ik mijn eigen tempo weer heb! Ik zoek ook nog even de bosjes op.

Na zes km bos ben ik er een beetje klaar mee en besluit om niet te gaan rusten bij YMCA waar de laatste rust is gepland maar als ik daar aan kom, zie ik mijn wandelmaatjes zitten en ga er toch nog eventje bij zitten maar nu niet meer zo lang want het is al vijf uur! Om zes uur is het sluitingstijd! Als ik ongeveer drie kilometer verwijder ben van de finish kom ik twee mannen tegen die vragen wat voor muziek ik op heb en geven een reactie op mijn tshirt waar mijn naam op staat. Al kletsend kom ik bij de finish aan en ik meld mij af. Ik maak nog even een praatje met de vrijwilliger die me mijn cijfertje overhandigd (ik vraag om een 8 maar heb naar later blijkt toch een 7 nodig) en complimenteer hem met deze goed georganiseerde tweedaagse.
Ik wil niet meteen vertrekken en ga nog even nagenieten van de sfeer en we kletsen nog wat na met een drankje, de DJ draait leuke jaren 80 muziek en er zijn een aantal mensen aan het dansen, waar ik nu even niet aan moet denken!!!
Als het tijd is om te vertrekken naar huis neem ik afscheid van mijn maatjes maar niet voor lang, over twee weken lopen we samen de KM van Someren!
Ik heb genoten van deze twee zware wandeldagen maar het was me meer dan waard! Prachtige routes, net weer even anders dan vorig jaar, mooi weer en leuke wandelmaatjes! Volgend jaar weer?? Jazeker!!

Betuwse nachttocht Prinses Marijke Geldermalsen 13-14-6 / 50 km

Deze tocht staat voor het eerst op mijn wandelprogramma, 50 km lopen in de Betuwe met als starttijd 22.00 uur. De tocht wordt elke twee jaar georganiseerd door de wandelvereniging Prinses Marijke. Ik zou een aantal bekenden daar tegenkomen want alleen lopen vind ik maar saai!
Na een uurtje rijden kom ik bij het startbureau aan waar ik door een vriendelijke vrijwilliger gewezen word op een perfecte plek, lekker dichtbij het startbureau!

Daar aangekomen zie ik meteen een aantal bekenden zitten waaronder ook Carolien met wie ik deze tocht zou gaan lopen. Ik meld me aan en ga bij hen aan tafel zitten, we hebben nog wel eventjes de tijd. Vandaag wordt de eerste wedstrijd van het Nederlands elftal gespeeld voor het wereldkampioenschap en dat is te zien op een groot scherm. Dat boeit me niet dus ik ga er met mijn rug ernaartoe zitten.

Een reflectievestje is verplicht en ik ben de mijne vergeten! Gelukkig heeft Carolien er twee bij zich. Als het bijna tijd is gaat iedereen naar buiten, 119 mensen hebben zich aangemeld, er zijn ook andere afstanden zoals 80 en 110 km. Na het startsein gaan we de bebouwde kom in, straatje in en straatje uit. Leuk om bij mensen naar binnen te kijken, bij veel mensen staat de tv op het voetbal aan. En de geluiden die horen bij het scoren van een doelpunt voor Nederland is ook goed te horen! Na een aantal km komen we aan in Meteren en de eerste rust is in Neerijnen op 7,7 km. We hebben er goed de pas in en we voelen ons prima. Hier kunnen we even zitten en ik neem een bakkie koffie om wakker te blijven. Er is hier van alles te krijgen, we worden goed verzorgd. We blijven niet lang en gaan weer verder lopen om bij de volgende rust aan te komen. We hebben bij de start een aantal bonnetjes gekregen voor consumpties waaronder een gehaktbal en hier verheugen wij ons op!

Vanaf deze rust moeten we ruim tien km afleggen en de routebeschrijving is kort. Dat wil dus zeggen dat er veel lange wegen in zitten. We lopen onder andere langs de A2 en zien de lichtjes van de brug naar Zaltbommel. Die lichtjes zullen we nog vaak zien vannacht, vanaf allerlei gezichtshoeken! Het is een zwoele nacht, en de maan schijnt helder op ons neer, het is volle maan. Daardoor is de nacht niet superdonker, wij lopen te genieten, ik moet zelfs mijn jasje uittrekken, het is warm!
Ergens in de verte horen we veel gejuich, een paar keer achter elkaar. Het Nederlands elftal doet het goed, ze winnen met 5-1 van Spanje. Onderweg komen we nog feestvierders in oranje tenue tegen, die hebben lekker gefeest op de overwinning!

Bij de tweede rust op 17,1 km kunnen we een soepje eten en van het toilet gebruik maken, ik doe beide. Het is er gezellig druk en ik geniet van de tomatensoep en voel me nog steeds goed. Vanaf hier gaan we lopen naar Waardenburg en komen dan weer uit in Neerijnen voor een wagenrust op 22,9 km in de kasteeltuin. Ook daar is een toilet, een schattig hokje in een schuur. Hier zitten we op een lekker bankje, Carolien heeft het even moeilijk en komt eventjes bij. Hier horen we twee meisjes zeggen dat ze ermee stoppen, ze worden opgehaald door de organisatie. Altijd jammer zoiets maar ja, als je lichaam zegt stop ermee dan moet je luisteren. Wij gaan opgefrist weer verder de nacht in.

We zien het langzaam licht worden, hoewel veel bewolking de zon bedekt. Het is ook ineens een stuk kouder geworden, en ben ik blij dat ik mijn jasje aan kan doen. We horen veel kikkers kwaken in deze vroege ochtend als we over een lange dijk lopen.
Na ongeveel 7 km komen we aan bij een binnenrust in het Dorpshuis van Est, en Carolien is daar zeer blij mee. We verwachten hier een gehaktbal te krijgen maar dat is pas bij een volgende rust. Hier doen we lekker de schoenen even uit en nemen de tijd om te ontspannen. Ik maak een praatje met de barjongen en bestel wat te drinken voor ons. Hier zijn we samen met de achterhoedelopers van de 80 km.

Inmiddels is het echt licht geworden en we lopen de ochtend tegemoet. We doen ieder wat muziek in de oren want dat kunnen we wel even gebruiken en de kilometers vliegen onder de voeten vandaan. Het is best saai lopen zo, over de straat lopen met links en rechts alleen maar huisjes, dus het is huisjeskijken op dit moment. Ik zie prachtige tuinen met veel rozen en bloeiende hortensia's. En heel veel fruitbomen, we zijn tenslotte in de Betuwe nu.

Op het 36 km punt bij eetcafe de Tol wacht ons een "verrassing", ze staan op het punt te sluiten! Carolien kan nog net gebruik maken van het toilet en vrijwilligers van de vereniging staan voor ons klaar voor een hapje en een drankje. Wij horen bij de laatste vier, er lopen nog twee wandelaars achter ons. We kletsen wat met de jongens en genieten van het sapje dat we mogen drinken en ook nog een krentenbol gaat er goed in. Het is weer tijd geworden voor de laatste 14 km en we gaan op pad. Carolien zit er even doorheen maar een muziekje op de oren wil haar de nodige energie geven om door te gaan.
De volgende vijf km gaan over dijken en lange straten en ook een verrassend stukje onverhard. Het is goed te doen, dit pad maar van mij had het niet gehoeven hahaha!!

Bij de laatste rust, Marijke's Fruitkorfje kunnen we een broodje bal krijgen maar we hebben er allebei geen trek meer in, bang dat het op de maag zal slaan de vettigheid. Carolien bestluit een broodje aardbei te nemen en zet hem op de foto voor het thuisfront, haar zoontje is gek op aardbeien! Ik laat mijn waterfles bijvullen en maak gebruik van het toilet. Ook hier is weer vanalles te krijgen en een kopje koffie gaat er wel weer in, de cafeine zal me wakker houden! Hoewel ik geen last heb gehad van een slaapdip.

De laatste negen km liggen voor ons, maar dan gaat het mis. We missen een pijl (of de pijl staat er niet?) en na verloop van tijd merken we dat pas want ik zie geen herhalingspijlen meer en ik waarschuw Carolien: volgens mij lopen we niet goed! We hadden ook gehoord van een ander wandelmaatje dat hij verkeerd gelopen is, nu zijn wij aan de beurt! Dit geeft best wel een domper, wat nu? Na wat heen en weer geloop en kijkend op de GPS van Carolien denken we weer op de route te zitten tot ik een auto aan zie komen van de organisatie. Ze houden halt en wij vertellen dat we waarschijnlijk verkeerd lopen nu. Zij bevestigen dit, en zeggen tegen ons dat we 8 km uit de route zitten! Na dit nieuws verwerkt te hebben, besluiten we dat we dit niet willen en we mogen mee terug in de auto.

Wel jammer dat de tocht op deze manier moest eindigen maar desondanks hebben we er wel van genoten! We halen onze oorkonde op, de medaille wordt nagestuurd. Als we nog even blijven zitten krijgen we van de organisatie een gratis consumptie vanwege de afloop van deze tocht. Toch wel lief van ze! We maken nog een selfie van onze oorkonde en ik neem afscheid van Carolien nadat ik mijn gratis appeltje opgepeuzeld heb. Ik sein het thuisfront in dat ik er aan kom en stap moe maar toch wel voldaan in de auto. Ik heb totaal geen last van deze nachtelijke km's en ben daar reuze blij om! Rond een uur of 11 stap ik thuis over de drempel. Na een douche en een bammetje ga ik een dutje doen, en deze tocht nog eens door mijn gedachten laten gaan. Ik wil de organisatie bedanken voor de goede zorgen, het was echt top!

Haring- en bierwandeltocht Vlaardingen 7-6-2014 / 25 km

Bij deze tocht gaat het meer om de gezelligheid dan om het trainen! Vandaag is de haring- en bierwandeltocht, met na afloop een heerlijke haring happen en een biertje. Daarom laat ik mij brengen naar de startlocatie, cafe d'Oude Stoep in Vlaardingen. Ik heb me al een tijdje geleden via internet opgegeven, dit keer ook al betaald dus het aanmelden is zo gepiept! Letterlijk, want we worden gescand! Een hele vooruitgang met andere jaren!
We krijgen een boekje mee voor de route, daar staan ook alle bezienswaardigheden in die we tegen kunnen komen, maar ja, ik neem geen leesbril mee op een wandeltocht, dus het boekje gaat ongelezen mee terug! De route is zodanig goed en duidelijk gepijlt middels gestempelde visjes dat je de routebeschrijving ook niet meer nodig hebt!

We worden klokslag 8 uur verrast op een toespraak van de stadsomroeper en met de lach op de hand kunnen we vertrekken. Het weer is uitermate goed te noemen, geen jas mee en een korte broek en topje dus goed insmeren! En dat heb ik ook gedaan......

Het eerste stuk gaat door de bebouwde kom van Vlaardingen en langs de grote kerk in het centrum. Zigzaggend door de straatjes lopen vind ik op zich niet vervelend, je ziet heel veel onderweg en doet de meters onder je voeten vandaan snellen.
Wat ook heel leuk is, deze tocht is elk jaar anders! Ik ben benieuwd waar we dit keer op getrakteerd worden! We hebben al gezien dat we niet richting Bommeer lopen, en ook geen cruise gaan maken..........

En verrassing: we mogen door het theater van Vlaardingen lopen, de Stadsgehoorzaal! Wat leuk is dit! We komen uit op de buhne en mogen een selfie maken in de spotsligths! Wij laten dat dus doen, een selfie lukt meestal niet goed, en we staan er weer gekleurd op! Er is ook een mogelijkheid om koffie te drinken maar daar is het dringen geblazen, dus dan maar even niet. Om bij het volgende rustpunt te komen moeten we een klein stukje door het park, over een onverhard paadje. Er is zelfs aan rolstoelers gedacht, want die worden omgeleid! We zijn een goed uur onderweg en dan komen we bij de volgende verrassing, de flesjes van R&B. Maar wij hebben niet zo'n zin in een fles mierzoete drank en slaan deze even over! In een winkelcentrum bij de Jumbo in de wijk Vlaardingen Ambacht krijgen we een eierkoek en water en er staan bankjes, dus nu gaan we wel even zitten!

Dan steken we de weg over richting Vlaardingen Holy, ook dit keer een groot gedeelte door de bebouwde kom. Broekpolder en Holy worden gescheiden door de Vaart. Die steken we nu over middels een brug, helaas niet d.m.v. een bootje! In Holy kom ik een bekende tegen en we kletsen wat waardoor mijn maatjes iets op mij uitlopen maar die haal ik zo weer in. Als we bij de volgende rust komen in Broekpolder krijgen we een appeltje en er staan dixies waar ik even gebruik van maak, we rusten wat op een bankje en ik neem afscheid van hem want hij houdt niet zo van rusten. Nou.....wij wel! En we genieten nog even van het mooie uitzicht op de plas die volstaat met Schotse Hooglanders! Zij zoeken ook de koelte op, het is nu wel erg warm! Het is een mooi stukje natuur waar we doorheen lopen. De naam Broekpolder is afgeleid van Broek, wat "moerassig land" betekent. Dit van oorsprong vennen- en kreken gebied werd uiteindelijk ingepolderd om dit gebied voor agrarische doeleinden in te richten en had al in de 11 eeuw een verkaveling. Bij opgravingen in 1958 zijn fragmenten van aardewerk gevonden die terug gaan naar de 3e en 4e eeuw voor Christus. In de periode 1958 tot 1975 is de polder opgespoten met Rotterdams havenslib, met als doel het gebied te bebouwen. Echter door bodemvervuiling zijn deze plannen van de aan en wordt het nu gebruikt als recreatie gebied. Men is lang bang geweest dat de vegetatie niet zou gedijen op dit havenslib, maar met het zien van alles wat er groeit en bloeit doet toch anders vermoeden. Bron: routebeschrijving

Als ik een beetje begin te snakken naar een heerlijk kopje thee met een daarbij behorende snack, komen we langs een soort B&B genaamd Buitenhotel, we hebben eerder een bonnetje gekregen voor een lunch hier. maar we besluiten toch eventjes verder te lopen naar een restaurant genaamd "Buitenplaats". .

Het restaurant heeft een leuk terras waar we dan ook plaats nemen. Even heerlijk de schoenen uit! Daar ben ik wel even aan toe zeg!
We nemen een broodje en wat te drinken en we genieten van deze rust. Maar deze rust is relatief van korte duur, ik had nog wel langer willen blijven zitten maar ja, we moeten toch een keer naar de finish lopen dus vooruit dan maar!

Het volgende gedeelte van de route gaat door bebost gebied, en onderweg komen we wandelaars tegen die wel een paar veters willen kopen. Dit al lopende doen, is wel lastig want mijn wandelmaatje heeft de losse veters aan zijn tas hangen, ik heb alleen maar sleutelhangers en laat zij nu net een paar losse veters willen! Maar ja, alles voor het goede doel en de dame in kwestie is er blij mee ook al loopt ze niet de vierdaagse zegt ze nog!

Bij de post voor stoere wandelaars krijgen we een stempel op onze schouder, een zogenaamde tattoo! Grappig, ik krijg er twee, waarom weet ik niet. Maar dan begint het te druppelen en de druppels worden regen. We lopen langs de Nieuwe Waterweg, het laatste stuk van de verbinding van Rotterdam met de zee. Hier varen veel vrachtschepen en ook wel plezierjachten waar we er eentje van zien varen, wat een joekel zeg! Dat kost wel een paar tonnen!!! De regen valt gestaag op ons neer maar echt onaangenaam is het niet want de temperatuur is goed. Ik vind het wel prettig, een beetje minder benauwd is het nu. Al snel houdt het weer op te regenen.

Dan volgt een stukje industriegebied waar we niet aan kunnen ontkomen om weer in het centrum van Vlaardingen te kunnen geraken. Dit gedeelte vind ik altijd wel jammer maar helaas, het is niet anders. Mijn benen willen eigenlijk ook niet meer, de zin is weg. Maar het is nu niet lang meer weet ik. Als we de spoorlijn weer over mogen steken komen we bij de op een-na laatste verrassing, een flesje water en een stel muziekinstrumenten van hout. Ik wil daarmee wel op de foto met mijn wandelmaatje! Zo gezegd zo gedaan.

De allerlaatste verrassing is een borreltje en een ijzerkoekje in het centrum van Vlaardingen bij distilleerderij H van Toor. Dit laten we ons wel smaken! Bij de finish zijn deze koekjes ook te koop en dat doe ik dan ook. Ik meld mij af en mijn wandelmaatjes gaan bier en haring halen, ik ga even een plekje voor ons zoeken op het volle terras. Nog even nakletsen en genieten van de sfeer en de haring en er is lifemuziek maar dan is het weer tijd om op huis aan te gaan.

Deze wandeling blijft op mijn favorieten-lijstje staan! Het is de vierde keer op rij voor mij en wat mij betreft mogen er nog vele volgen!
Het aandenken gaat op mijn wandeltasje en gelukkig is de serie weer compleet want ik had er eentje verloren. Aardige lui, die Vlaardingers!
Bedankt voor deze topdag!
Nog een paar foto's staan aan de rechterzijde.

Molenwaardtocht 24 mei / 20 km

Op zaterdagmorgen spreek ik af met Leo om samen naar de Molenwaardtocht te gaan die georganiseerd wordt door de Wandelsportvereninging Kinderdijk. Ik heb deze tocht nog nooit gelopen, maar ben wel in Kinderdijk geweest ten tijde van de Kennedymars maar toen was het nacht en kon ik de molens niet goed zien. Ik ben dus benieuwd naar deze omgeving bij daglicht!
We schrijven ons in voor 20 km en gaan op pad. Het is wat wisselvallig weer op dit moment, maar gelukkig wel droog. De verwachting is, dat het aan het eind van de middag wat zonniger gaat worden, daar hopen we maar op!

Als we een paar km onderweg zijn, lijkt het of we verkeerd lopen, hebben we soms een bordje gemist? We hebben heel wat bij te praten en misschien is het daarom dat we een pijl gemist kunnen hebben. Het ligt aan ons, dat weet ik zeker want er is uitstekend gepijld! Met gele bordjes die aan verticale objecten vastzitten, ze zijn eigenlijk niet te missen!! Uiteindelijk weten we toch weer op de goede route te komen, en ik kom Alie tegen die ik bij de start al weg zag gaan. We kletsen even wat bij en gaan vervolgens ieder ons eigen weg. Bij de eerste rust bij AYC (waarschijnlijk het clubhuis van de plaatselijke ijsclub?)is het behoorlijk druk maar we kunnen nog een plekje vinden. Ik neem het er even van, heb best wel trek als ik die lekkere puddingbroodjes zie! Hap!!

Langs de route zien we een leuk restaurantje, we zijn eigenlijk net onderweg, maar besluiten hier toch even lekker buiten te gaan zitten. Ook is het fijn hier even naar het toilet te mogen, bij de rust was de rij erg lang!! Het is een partyboerderij genaamd De Kat in de wilg, er lopen veel katten en poezen rond en het restaurant staat vol met kattenbeelden, erg leuk! En de cappuccino smaakte hier verrukkelijk!
De route gaat verder door Oud-Alblas en Alblasserdam en de omgeving is mij bekend weer vanwege de Kennedymars. We komen een paar dames tegen die wel heel erg ver uit de buurt komen namelijk Venlo! Ze zijn de weg een beetje kwijt en denken verkeerd te lopen. Wij verzekeren hen dat dat niet zo is, want wij lopen ook deze afstand. We lopen het Alblasserbos in, het is hier erg mooi en rustgevend!

We komen best veel bruggetjes tegen en dan komt er meestal een brugmomentje. Die worden door Leo vastgelegd.

De tweede rust (voor ons de derde) is wederom bij de ijsclub en nu is het echt heeeeel druk hier, en warm binnen. Maar we gaan toch even zitten hier voor een lekker bakkie tomatensoep. Die komt volgens mij niet uit een blikje, hij is erg lekker, met groente en balletjes!

Vanaf de rust is het nog maar een paar km naar de finish. We mogen over het beroemde molenpad lopen, langs al de molens van Kinderdijk, het zijn er veel, heel veel! En we komen ook veel chinezen tegen die foto's lopen te maken. Het is nu erg lekker weer, de zon schijnt volop! Ik vind het jammer dat we alweer aan het eind van deze wandeling komen, we melden ons af en gaan nog wat drinken na afloop.
Ik had verwacht veel recht-toe recht-aan paden te lopen hier maar dat viel reuze mee! Ik heb echt genoten vandaag!
Nog meer foto's bij het onderdeel foto's aan de rechterzijde.

Wandelbabbelforumtocht 3-5-2014 Delft

Dit is een verslag van een stadswandeling, die is georganiseerd door een forumlid van het 4daagseforum. Het is een onderdeel van de wandelbabbelforumtocht, die ieder jaar door een ander wordt georganiseerd. Dit keer is Martin degene geweest die het op zich genomen heeft een groepje wandelliefhebbers te plezieren, samen met zijn vrouw Marianne die de stadswandeling op zich neemt.
Na afloop is er ook een etentje door Marianne gemaakt maar daar kan ik helaas niet aan deelnemen.

De start van de stadswandeling is rond 10.30 vanaf station Delft, de plek waar ieder forumlid die mee wil daar zal zijn op de afgesproken tijd.
Maar voor de start ga ik eerst nog even naar Martin in Zoetermeer, zet daar mijn auto neer en neem een bakkie koffie bij hem. Er zijn nog anderen die ook de auto hier neer willen zetten zoals Liane, Louise met aanhang en Herman. Langzaam druppelt iedereen binnen vanaf 9.00 uur.
Na de koffie gaan we naar de bus om na een half uurtje bussen bij station Delft aan te komen. Daar is iedereen inmiddels gearriveerd en kunnen we beginnen met de wandeling.
Omdat ik de zaterdag ervoor een Kennedymars gelopen heb en mijn voeten nog niet geheel hersteld zijn, ga ik niet mee met de wandeling aansluitend aan deze rondleiding.
Als ik het station af loop verbaas ik me over de verandering die hier heeft plaatsgevonden, het is een grote bouwput hier! Ik herken het niet meer terug, hoewel ik hier jaren geleden voor het laatst geweest ben. Via allerlei straatjes komen we bij leuke bezienswaardigheden waarover Marianne heel veel te vertellen heeft. Welke bezienswaardigeheden dit geweest zijn, kan ik helaas niet meer terughalen, het waren er in ieder geval heel veel! En iedereen luisterde aandachtig en maakten veel foto’s. Zo komen we ook bij een leuk hofje, waar we even naar binnen mogen gluren. Een heel stil stukje stad, met hele kleine huisjes bestemd voor 1 persoonshuishoudens. Bij 1 huisje staan heeeeeeeeeel veel lege flessen! Was vast gezellig geweest in het weekend!
Op de Grote markt staan we natuurlijk nog even stil voor de Nieuwe Kerk en het beeld van Hugo de Groot die prominent aanwezig is op het grote plein. Het huis van Johannes Vermeer is een souvenir winkeltje geworden met aan de gevel een mooi mozaik van Het Meisje met de Parel.
We gaan ook nog even langs de Beestenmarkt, een leuk pleintje met veel terrasjes.
In het centrum staan allerlei kraampjes uitgestald, Marianne en ik gaan daar straks nog even op ons gemak langs struinen…….want ik ga met haar weer terug met de bus naar Zoetermeer.
Ze laat me ook nog even de straat zien waar mijn vader geboren is en ik neem een paar foto’s om later aan mijn moeder te laten zien.
Op de markt kom ik nog een paar lepeltjes tegen voor weinig en Marianne koopt een beker voor haar verzameling. Ik wil een leuke sleutelhanger kopen maar dan zegt Marianne dat ik nog een verrassing tegoed heb en ze geeft me een zelfgemaakt aandenken, een sleutelhanger dus, aan deze dag. Deze komt natuurlijk aan mijn wandeltas!!
Na een broodje bij de Hema lopen we samen weer naar de bus die na een paar tellen er aankomt. In Zoetermeer drinken we samen nog even een bakkie koffie en daarna vertrek ik weer richting Spijkenisse.
Jammer dat ik niet de hele dag mee kon maken maar ik heb genoten van deze leerzame stadswandeling. Het was ook nog eens reuze gezellig!
Martin en Marianne bedankt

Kennedymars RWV 25-26 april 2014 / 80 km

Met een gezonde spanning in mijn buik bereid ik me voor op een lange wandeling, 80 km oftewel een Kennedymars. Deze wandeling start vanuit het sportcafe De Fakkel in Ridderkerk en via Dordrecht weer naar Ridderkerk. Als ik daar aankom zitten mijn wandelvrienden er al, Carla en Arjan, Wil, Erik en Coert. Sommigen van hen lopen de hele tocht met me mee, anderen lopen hun eigen tocht. Later komen ook Geert, Larissa en Rob aan. Rob komt uit Katwijk, hij vraagt of hij met ons mee mag lopen. En waarom niet, hoe meer zielen hoe meer vreugd. Klokslag 22.50 gaan we naar buiten waar we nog even door Mar op de foto worden gezet, en Gijs zijn praatje houdt, het is nog geen 23.00 uur als we mogen vertrekken.

De eerste verzorgingspost is bij Antilope Outdoor, waar we ook van het toilet gebruik kunnen maken en dat is een luxe die voor deze tocht heel zeldzaam is! Hier neem ik een heerlijke kop vers gezette koffie en een boterham want daar ben ik wel aan toe na 9,3 km! En ik vind het ook best koud!!

Vanaf deze post lopen we richting Kinderdijk, daar ben ik nog nooit geweest en hoewel het nog best donker is, vergaap ik me aan de schoonheid hiervan. Wat is het stil en de molens doemen voor me op in het zachte maanlicht. Ik geniet! Deze weg is erg lang, bijna 2300 meter maar erg mooi en ik vind het jammer dat het donker is nu. Ik kan me voorstellen dat buitenlanders hier lyrisch over worden!

Bij de volgende verzorgingspost neem ik weer een kop koffie en een boterham, ik heb vandaag enorme behoefte aan caffeine! En het zijn geen slappe aftreksels van automatenkoffie, nee.....vers gezet! En dat proef je.

Via straatjes door Alblasserdam en Oud-Alblas over dijken komen we bij de eerste binnenrust bij cafe de Krom. Bijna iedereen is hier al geweest, het is er stil. Ik wissel mijn shirt voor een schone, bestel wat te drinken en neem het er even van!
Hierna lopen we richting Dordrecht, waar heel wat voetstappen van mij liggen omdat ik daar best vaak wandeltochtjes gelopen heb. We komen langs de skibaan en het golfterrein en ik vermoed dat we niet het asfaltpad erlangs nemen maar het dijkje aan de andere kant. En ja hoor, de pijlen wijzen inderdaad daarheen! Mopper-de-mopper in mezelf loop ik achter Carla, en denk aan leukere dingen dan lopen over deze dijk! Rob komt me achterop gelopen en zegt enthousiast: "mooi is het hier he?" en ik sla hem nog net niet in elkaar, hahaha!! Maar daar komt natuurlijk ook weer een eind aan en als we de dijk verlaten zien we de verzorgingspost van Astrid en Julia. Eindelijk, weer eventjes vertroeteld worden.......een bakkie koffieeeeee!!!

De tweede binnenrust is al net zo rustig! Ze zijn de boel al aan het schoonmaken maar we gaan er toch even zitten voor een versnapering.
Via allerlei parkjes en straatjes door Dubbeldam en Dordrecht, we gaan hier nog even op de schommel, Larissa en ik, komen we bij de volgende verzorgingspost onder de brug bij Zwijndrecht. Hier wachten ze ook met smart op de laatste lopers, wij dus. We worden weer in de watten gelegd met een soepje en een boterham en ik geniet ervan in het zonnetje op een dekentje. Hans, die ons vanuit RWV begeleid, gaat er eventjes bij liggen, gelijk heeft hij. En ik neem een paar foto's van ons groepje, het is lekker hier in het zonnetje.

Als we weer op willen stappen, gaat de bel van de brug! Hij gaat open dus kunnen we nog even genieten van de extra tijd. Maar dan is het weer tijd om te vertrekken en ik moet mijn spieren even tot de orde roepen, jullie moeten weer aan de gang!

Na iets meer dan 5 km komen we aan bij de volgende verzorgingspost aan het Weetpunt. Dit is de "fruitpost", heerlijke fruitsalade! Maar hier krijg ik een niet zo leuke mededeling te horen, wij hebben nog maar heel weinig tijd voor de komende rusten. Dit drukt een onaangename stempel op mijn gemoedrust, ik heb het gevoel dat ik het deze keer niet ga redden! Met mijn muziek op de oren probeer ik de mineurstemming te dempen, dat lukt aardig. Maar als ik zie welke richting we op gaan, raak ik even in "paniek"! Ooooh dit gaat erg moeilijk worden! Mijn voeten doen me enorm pijn en de gedachte dat ik het niet ga halen onverdraaglijk. Ik besluit Frans te bellen om te vragen of hij me er doorheen wil praten en dat lukt. Als ik bij de verzorgingspost kom, krijg ik vijf minuten om bij te komen, meer niet. Ik neem een vla want brood krijg ik op dit moment niet weg en een paar bekertjes sinas en het huilen staat me nader dan het lachen maar roep mezelf tot de orde en ik ga weer verder.

Hierna lopen we naar de Heijnenoordtunnel! Saaier dan saai is deze weg maar ja, ik moet toch bij de finish zien te komen. Ik duik nog even de struiken in, want toiletmogelijkheden zijn er maar weinig op deze tocht. Met de muziek hard op mijn oren stuif ik mijn wandelmaatjes voorbij, ik zie ze wel bij de volgende binnenrust. Als ik de pijlen op de grond zie met: heen en terug, denk ik er aan om deze rust niet te pakken en door te lopen maar iets zegt me toch door te lopen naar deze rust. We moeten daarvoor helemaal om het terrein heen lopen, je ziet de kantine van de hockeyvereniging al heel snel liggen maar het duurt nog even voor ik er ben. Ik word op de foto gezet door Danyell.

En dan zie ik tot mijn grote verrassing Silvia staan, zij besluit een stukje met ons mee te lopen tot de finish. Ik vlieg haar in de armen, blij met deze steun! Mar is er ook en geef haar een knuffel. Ze spreken me moed in voor het volgende stukje al is het me hard te moede. Ik ben nog steeds bang het niet te halen, vanaf hier is het nog 19 km! Dat betekent nog ruim vier uur doorlopen! Pfff....waar ben ik aan begonnen? Nou ja, Silvia loopt met me mee om me door de moeilijke momenten heen te sleuren! Daar ben ik wel erg blij mee.

Ik weet ook dat er een mooi maar zwaar stuk aan zit te komen, de Grienden. Samen met Sil en Geert loop ik hier doorheen maar als ik aan het eind daarvan Gijs in het gras ziet zitten die ons de richting van het gras op dirigeert, breek ik. Want ik weet, dat dit stuk ook parallel gelopen kan worden, over asfalt!! Maar dat mag niet........boehoe!!
Op het Koedoodpad is de een-na-laatste verzorgingspost, en ik laat me hier ook weer vertroetelen er wordt vanalles aangedragen, van banaan tot krentensnee en ik neem het dankbaar aan. Bekertjes cola giet ik erin voor een beetje meer energie en ik kan er weer even tegenaan hoewel ik het op dit moment, op het 68-km punt erg moeilijk heb. Ik baal ervan dat er een foto van gemaakt wordt maar als ik die de volgende dag terugzie op Facebook vind ik hem toch wel leuk!

Hierna komen we weer langs cafe het Schaapje, ook zeer bekend bij mij van vorige wandeltochten, maak dankbaar gebruik van een Dixie langs de kant van de weg en we lopen richting het Kooiwalbos, want daar moeten we doorheen om naar de laatste verzorgingspost te gaan. Hier bel ik Frans weer om me door de laatste meters te laten slepen. Ik zie aan het eind van dit park Gerrit van RWV zwaaien en ben blij dat ik het weer gered heb. Voor mijn gevoel duurt deze rust best lang en sta als eerste van de groep op om te vertrekken want ik weet dat ik nu veel moeite heb met opstarten.......langzaam komt er weer wat "snelheid" in en maak me op voor de laatste 6,1 km!!! Het ziet er naar uit dat ik niet helemaal binnen de tijd binnen zal komen, maar van de organisatie hoorde ik net dat de prestatie van uitlopen telt en niet de snelheid waar je het op doet. Gelukkig maar, dit geeft weer moed!!

Als ik het viaduct van het knooppunt Ridderkerk zie heb ik Frans weer aan de telefoon en ik deel mijn vreugde met hem want nu duurt het echt niet lang meer! Hoewel.......???
Op de brug naar Ridderkerk komt Ger van de organisatie ons tegemoet lopen en zegt dat het vanaf de rotonde nog ongeveer 1 km naar de finish is en ik haal opgelucht adem. Ik ga het halen! Frans staat me al op te wachten en samen lopen we over de finish en mag ik mijn medaille en diploma in ontvangst nemen. Ik ga nog eventjes zitten in de kantine om deze overwinning op mezelf te vieren en drink er een biertje op die aardig binnenkomt! Ik krijg cadeautjes waar ik superblij mee ben!! Lachend neem ik afscheid van mijn wandelvrienden als ik een belletje krijg van het thuisfront, ze staan op me te wachten op de parkeerplaats.

Heel erg moe maar voldaan ga ik meteen onder de douche en duik ik mijn bed in om vervolgens het klokje rond te slapen! Mijn vierde KM is een feit en ik ben supertrots op mezelf al kostte het deze keer veel meer moeite!!
Als laatste wil ik de organisatie bedanken voor de top-verzorging! Eigenlijk te veel en te goed, want het gevaar dreigt te lang te blijven zitten omdat het altijd zo gezellig is!!!!! Maar niettemin..............BEDANKT!!!
Nog meer foto's onder het kopje foto's aan de rechterzijde.

Paastocht Gouda 21-4-2014 / 27,1 km

Nadat ik zaterdag 19 april een tochtje "trainen op rusten" heb gedaan, besluit ik om op Tweede Paasdag een tochtje te lopen in Gouda en wel de Paastocht samen met Silvia en Larissa. Het is alweer een poosje geleden dat ik met "de meiden" op stap ben geweest, ik heb er wel weer zin in! Zogezegd zogedaan, en ik maak een carpool-afspraak met Larissa. Als ik afgezet word op het station Capelsebrug komt ze net aanrijden en ik stap in een loeiwarme auto!! Larissa houdt van tropische temperaturen blijkbaar! We rijden zo richting Krimpen aan de IJssel om Silvia op te pikken en gedrieën rijden we naar Gouda.

Het inschrijven is zo gepiept, Silvia schrijft ons drietjes in. We krijgen kaartjes mee voor de pont, leuk want er zit weer een overvaart(je) in! Een soort mini-cruise hahaha!
Vol goede zin stappen we de de bebouwde kom in van Gouda, en wie zien we daar ineens aan komen fietsen? Ilonka! Zij komt net van de HAP vandaan omdat ze afgelopen zaterdag de Kennedymars van Sittard in een recordtijd gelopen heeft en wat last heeft van haar enkel, en ze kan dus niet met ons meelopen. Dan maar een stukje meefietsen, gezellig! Voor haar ook goed, kan ze haar afvalstoffen wegfietsen. Ook al gaat dat fietsen niet erg hard, met ons tempo! En zo lopen we al babbelend met elkaar naar de brug vlakbij Waddinxveen en het Gouwe Aquaduct. Deze brug staat open maar dat geeft niet want dat geeft ons de kans een paar foto's te maken!

Als de brug weer dicht gaat, kunnen we verder, richting de eerste rust die bij de speeltuin is. Maar voordat we daar aankomen moeten we eerst nog langs het Gouwe Kanaal, waar veel vissers zitten. Eentje heeft zelfs zijn tentje opgezet op onze route! Het pas maar net, we kunnen er nauwelijks langs! Het is wel heerlijk wandelweer, er worden heel wat zweetdruppels geplengd! Het jasje kan zelfs uit! Na ongeveer negen kilometer, komen we bij de speeltuin aan en nemen we het er lekker van! Een kopje koffie gaat er altijd in en ook maar een paar krentenbollen, ik zal de energie nog nodig hebben!

Na de rust steken we de Gouwe Rivier over om vervolgens de polder in te gaan richting Gouderak waar het pontje wacht. Deze polderwegen kunnen me helemaal niet bekoren, maar omdat het onder elkaar zo gezellig is, heb ik er niet zo erg in. Hier nemen we afscheid van Ilonka, zij moet vandaag nog naar een verjaardag. Ik neem de omgeving in me op, het is wel rustgevend, en maak foto's van divers gevogelte zoals een zwanenpaartje en meerkoetjes op een nest. En we zien een fuut, is dat nou een vogel of een eend, we zijn het er niet over eens!
Bij het pontje is tevens een rust waar ik lekker een soepje ga eten, goed voor het zout. En zout is tie! Tjonge.......maar wel lekker.......al ga ik wel even mijn flesje water aanvullen, ik zal het nodig hebben straks!
Larissa neemt een "Danyellfoto" (= een foto van eten)

Na dit intermezzo gaan we richting pontje, dat is 100 meter van de rust vandaan. We moeten er eventjes op wachten want hij is net weg, maar hij blijft niet lang weg zodat wij ook overgezet kunnen worden. Het gaat zo snel, dat ik al foto's makend er geen erg in heb dat we alweer aan de overkant zijn!
Het stuk naar de volgende rust, weer bij de speeltuin waar we net waren, is nou niet mijn favoriete omgeving, polderrrrrr en door parkjes en langs water. Nou ja, het moet maar! De ene voet voor de andere en genieten van het lachen, want dat doen we wel!

Bij de speeltuin is het weer tijd voor een sanitaire stop en een bakkie. Die moet ik maar weer snel opdrinken want Larissa krijgt het koud, zij houdt ook niet zo van lange rusten en daar moeten we dan wel rekening mee houden...........

We komen allerlei beelden tegen, eentje waar je naast kan zitten wat een hilarisch tafereel oplevert, en eentje vanuit de verte, van over elkaar springende mannen (of zijn het vrouwen, dat is niet goed te zien).
Vanaf de laatste rust is het nog ongeveer 9 kilometer en ik denk deze niet zonder een rust te volbrengen maar......we gaan ook altijd 15 km kuieren in het Kralingse bos en dan rusten we ook nooit dus het moet kunnen! Het gaat echt dwars door de polder en komen langs een poezenopvang met een poezenhok waar "Poes" op staat. Onze poes heet ook "Poes", dat is toevallig! Er staan schaapjes te grazen in het gras en Larissa moet deze natuurlijk weer op haar eigen wijze begroeten, de omstanders schrikken ervan!! Ja, zegt ze, ik moet mijn familie toch even gedag zeggen??

Na een stukje bebouwde kom worden we door een leuk stukje natuur geleid, langs een begraafplaats. We roepen nog eventjes naar een dame die ons wel heel erg snel passeert want zij ziet de pijl over het hoofd, maar hoort ons uiteindelijk toch. Dit is een verrassend mooi stukje waar we even van kunnen genieten. Na wat kruip-door-sluip-door wegen komen we dan uiteindlijk aan bij de finish. Die kreet staat duidelijk omschreven en is dus niet mis te verstaan. He he voor mijn gevoel zijn we er dan eindelijk! Na afmelden rijden we meteen door naar het station waar ik opgewacht word om naar huis gebracht te worden. Ik voel mijn spieren wel hoor, maar ik heb er wel van genoten.....het was gezellig!

Voor nog meer foto's rechts onder het kopje "FOTO'S"