Historisch Brielle 26-9-2020 / 15 km

Vandaag gaan Hans en ik voor het eerst sinds 1 maart een georganiseerde wandeltocht lopen! Ik zag de aankondiging op Facebook en in de plaatselijke krant. Een wandeltocht georganiseerd door Stichting Samenwerkende Wandelgroepen Brielle, genaamd Historisch Brielle. Er zijn vijf(!) verschillende afstanden, voor elk wat wils dus. Vanwege de Corona regels kunnen we alleen via internet inschrijven, de kosten zijn 7 euro voor niet-leden van de KWBN en 6 euro voor leden. Je krijgt er een tasje met inhoud (bidon, hoesje, Perskindol monsters) voor, een uitgebreid route boekje en een medaille. Later blijkt, dat je ook nog 2 euro voor het parkeren moet betalen, dat is abusievelijk niet vermeld! Wel in de app die erbij hoort maar die hebben we niet. Wij gaan voor 15 km.

De jongens die aan het eind van het parkeerterrein staan krijgen het wel te verduren qua opmerkingen daar over maar ze blijven beleefd.....bij het aanmelden maak ik er een opmerking over bij de organisatie en ook hier een heel beleefd antwoord. Het is hun eerste wandeltocht en ze nemen het mee ter verbetering! 

Op het terrein van De Brielse Aap, een restaurant op een Ravelijn staat een kas waar het startbureau is. Aanmelden gaat soepel, ik moet wel mijn wandelboekje inleveren voor het stempelen na de wandeling. Dat ben ik  niet gewend want meestal doe ik dat vooraf. Maar zoals zoveel dingen die anders gaan deze tijd leg ik mij erbij neer....

Een Ravelijn is een verdedigingseiland in de hoofdgracht ter dekking van de courtine. Een courtine is een gedeelte van de hoofdwal tussen twee bastions. Op dit Ravelijn is het restaurant De Brielse Aap gevestigd.

We gaan op pad met het route boekje in de hand. Ook wel handig: ze hebben er een hoesje bij gedaan want het wordt regenachtig weer vandaag! We zijn daarop voorbereid maar aan een hoesje heb ik niet gedacht.

En zo lopen we rond half 10 richting het vestingstadje Brielle. Wij zijn wel enigszins bekend hier maar we worden toch verrast met wat we allemaal te zien krijgen onderweg. De route is heel gevarieerd! We zien een molen, de replica van de korenmolen 't Vliegend Hert' uit 1986. Het is een houten open standerdmolen. De naam is ontleend aan  die van een molenaarsfamilie. De molen staat op het Molenbolwerk, een onderdeel van de wallen rondom Brielle. We lopen vaak een stukje op deze wallen. Zo zien we daar Bastion II, het kruithuisbolwerk met het Kruithuisje uit 1633. Dit magazijn herinnert aan het Brielse garnizoensverleden. Hier lag vroeger kruit voor de kanonnen en geweren opgeslagen. Dit huisje staat, omgeven door een kleine gracht, op een van de 9 bastions (bolwerken) van de wallen.  Bij één van die kanonnen maakt Hans een foto van mij.

Als we bij de Langepoort aankomen begint het héél hard te regenen! Hier kan ik even schuilen en een poncho omgooien. Het is een van de twee flinke buitjes, verder blijft het droog en aangenaam wandelweer. De Langepoort is gebouwd in 1704 en 1705 als onderdeel van de modernisering van de Brielse vesting. In 1797 volgde een vernieuwing van de poort. De poortopening is schuin geplaatst, wat een eventuele vijand belemmert om de stad via de poort te beschieten.

Waar tot voor kort scholen stonden, waren honderden jaren geleden twee middeleeuwse kloosters te vinden. Het Sint-Catharinaklooster, ooit het grootste van Brielle is vaak verbouwd en is enkele keren van functie veranderd: van klooster, buskruitfabriek en bierbrouwerij naar commandeurshof. Naast restanten van gebouwen zijn er vondsten gedaan die veel vertellen over de manier van leven. We lopen langs restanten van dit klooster, verwerkt in de nieuwbouwwijk.

Ook zien we hier een sloepenloods en een replica van een admiraliteitsschip.

We lopen langs de Provoost op het St.Catharijnehof wat een militaire gevangenis is geweest. Het is gebouwd in 1668, met in de achterste vleugel 8 cellen. De gevangenis is gebouwd in 1623 door stadsbouwmeester Maarten Cornelisz Payse.

Na ruim 7 kilometer wandelen lopen we de Catherijne kerk binnen waar EHBO zit en een rust. Bij de ingang worden we verwelkomd door twee vriendelijke dames. We krijgen een cijfertje wat aangeeft hoeveel mensen er zijn zodat het niet te druk wordt. We halen hier een bakkie en een taartje voor een schappelijk prijsje en kunnen even lekker genieten aan een tafeltje dat net vrij komt. Alles keurig op afstand. Goed geregeld!

Soms is er verwarring over de beschrijving en komen we er niet helemaal uit. Daarvoor is google maps zo ideaal, je kan precies zien waar je bent. Ook na de rust komen we er niet helemaal uit maar uiteindellijk vinden we de weg. Een dame op leeftijd loopt een stukje mee, zij is inwoonster van Brielle en weet een hoop te vertellen. Helaas loopt ze te langzaam om bij haar te blijven, ik vind het wel interessant wat ze vertelt. In de Voorstraat gaat Hans nogmaals naar zijn sok kijken, er zit iets niet lekker. Er blijkt een steentje in te zitten.

Door een heeeeeel smal straatje (het Maarlands Sloopje) gaan we naar het Zakkendragers huisje met het Maarlands klokje. Het oude huisje is herbouwd. Naast het klokje hangt een replica van een bel die gebruikt werd om schippers te waarschuwen voor hoog en laag water.

Op de Markt komen we Koningin Wilhelmina tegen (1880-1962) een bronzen standbeeld geplaatst ter gelegenheid van de 40e Bevrijdingsdag na de Tweede Wereldoorlog.

Na een paar straatjes door een wat nieuwer gedeelte van Brielle komen we uit bij de volgende rust, alweer in een kerk. De H.H. Martelaren van Gorcum, een katholieke parochiekerk. Hier is een soeppost, de geur komt je tegemoet als je de kerk inloopt. Hier maak ik ook van de gelegenheid gebruik om een kaarsje aan te steken voor Marina, Walkerforever. In gedachten loopt zij altijd met mij mee. Ik ben niet zo van het geloof maar als ik een kerk binnenloop tijdens een wandeltocht moet ik toch even een kaarsje voor haar branden....

Met de soep mogen we plaats nemen in een binnentuin. Hier heerst een serene rust. In het midden staat een buitenaltaar, een ciborium. In 1921 gebouwd op de plaats waar ooit een turfschuur stond. De contouren van deze schuur zijn in steen aangegeven in het gazon. Het koepelvormige monument is voorzien van in de jaren 1921-1926 vervaardigde beeldhouwwerken en mozaiken.

Na deze rust hebben we weer een stuurloos momentje en lopen de verkeerde kant op namelijk de 25 km route. Gelukkig komen we er bijtijds achter en lopen weer terug. Dan is het nog maar een klein stukje naar de finish. Via het terrein van De Plantage, een verpleegtehuis, steken we de Groene Kruisweg over en via een doorsteek naar de Brielse Aap komen we weer aan bij het beginpunt van de tocht.

Hier melden wij ons af en na het krijgen van een mooie medaille en mijn wandelboekje gaan we na een praatje met de vrijwilligers een bakkie doen bij De Brielse Aap. Dat hebben we wel verdiend!

Hier genieten nog na van deze wandeltocht op het terras. Heel afwisselend met leuke informatie over wat we te zien kregen. Dat staat in het routeboekje en daar heb ik gebruik van gemaakt in dit verslag waarvoor dank!

Op enkele schoonheidsfoutjes na was dit een perfect georganiseerde tocht, zeker in deze onzekere tijden zijn wij blij dat we weer georganiseerd kunnen wandelen!

 Klik voor meer foto's

Rondje Rockanje 19-9-2020 / 20 km

Het is vandaag, 19 september, heerlijk weer, echt uitzonderlijk voor half september! Wij gaan vandaag de virtuele Dam tot Dam lopen en doen ook mee met de World Cleanup Challenge, puin ruimen onderweg. We hebben vandaag gekozen voor een rondje uit de lijst van de site opvoorneputten.nl, Kreken en meanderen. 

Die ochtend rijden we naar het beginpunt van onze tocht, bij het Quackjes strand in Hellevoetsluis. We “moeten” vandaag 20 km tippelen en de route is 17,3 dus we plakken er een stukje aan door de auto iets verder weg te zetten. Het is precies 1,2 km lopen naar het beginpunt. 

Het puinruimen begint al goed: we hebben al bijna een pedaalemmerzak vol! En ineens zie ik een oud klasgenoot aan komen fietsen met zijn vriendin. Even gezellig staan kletsen en weer door.......na ongeveer 1 kilometer de volgende, een vriendin van de marathon! Hans zegt het lijkt wel of we in de supermarkt lopen (daar kom ik ook vaak bekenden tegen).

Na ruim 1,5 km dijk komen we in een wat rustiger en mooiere omgeving, de St.Annapolder. De Schapengorsdijk vormt een grens tussen de duinen en de polder. De dijk is niet recht maar meandert door de dijkdoorbraken uit het verleden, waaronder de beroemde Elizabethvloed in 1421. De St.Annapolder is ontstaan na de herstel werkzaamheden. Vele eeuwen later is in deze polder het Annabos aangelegd. We lopen langs en over bruggetjes en waterpartijen en het is hier erg rustig en stil.

In het koeienveld

Na dit mooie gebied krijgen we weer een taai stuk voor de kiezen......rechttoe rechtaan over de weg en af en toe razen er auto’s en landbouw trekkers langs ons heen waardoor we in de berm moeten springen.

We lopen tot het gehucht Tinte en twee wandelaars die ons voorbij liepen komen nu weer terug. Ze hebben respect voor wat wij aan het doen zijn: puin ruimen. Wel leuk dat het gewaardeerd wordt, zij zijn niet de enigen die dat laten blijken!

Na een bankjes rust lopen we weer verder en al snel gaan we verkeerd, we mogen over een laarzen pad lopen! Een klein heen-en weertje is wel nodig en lopen terug naar het begin van het laarzenpad. Het is te bereiken via een smal bruggetje......brrr....wel spannend! Het is een leuk pad, over gras waar ook een stel koeien staan te herkauwen. Ze kijken ons lodderig aan, ze zijn niet gewend aan pottekijkers. Dan zien we een brede brug, althans het water is breed maar de brug niet. Echt eng! Aan het eind van de brug staan een paar paarden en twee tiener meisjes die de paarden proberen weg te sturen maar zij zijn net zo nieuwsgierig als de koeien en blijven gewoon staan. Gelukkig komen we heelhuids aan de overkant. Dit stukje is 3,6 km tot het volgende knooppunt maar wij besluiten dit niet helemaal uit te lopen anders wordt het zo laat. Het is wel een mooi pad. Het is een broedplaats van veel vogels en zwanen die ook talrijk aanwezig zijn.

Op weg naar Rockanje lopen we langs de oudste molen van Voorne Putten. Hij is in 1718 gebouwd en je kunt er helemaal omheen lopen omdat hij op een rotonde staat. We maken er een foto van en van het plaatsnaambord.

Eindelijk bereiken we het centrum en zoeken we een terras op. Die vinden we bij De Jongens. Heerlijke cappuccino hebben ze hier! Genieten......dat hebben we wel verdiend! Lekker uitrusten op het buitenterras in de schaduw.

Na de rust lopen we om Rockanje heen en lopen door mooie straten met prachtige huizen. Langs de Duinzoom is het stil en heerlijk rustig lopen zo door de duinen. Even hebben we een schrikmomentje, Hans struikelt over een boomstronk! Maar verder geen gevolgen gelukkig en weer door langs het Quackjes water. Een duinmeer dat ontstaan is in de 17e eeuw. De merkwaardige naam is waarschijnlijk te danken aan de kwak, een vogel die hier veel voorkwam en nu zeldzaam is. 

En dan zien we het bord waar we vanmorgen gestart zijn. Ondertussen hebben we drie zakken vuil gevuld. De laatste zak kunnen we niet kwijt, op de parkeerplaats staan geen bakken.....raar eigenlijk!

We hebben genoten van deze dag, een mooie afwisselende, avontuurlijke en soms zware tocht! De app van de Dam tot Dam liep vast helaas en mijn telefoon is ook leeg. 

Na een mailtje naar de organisatie krijg ik snel bericht terug: we staan genoteerd en de medaille is onderweg! Goeie service van Le Champion!

Meer foto’s

Westerborkpad 14-9-2020 / 27 km

Centrum Nijkerk bij het Waagplein

Vandaag een route gelopen van een van de vele themapaden, het Westerbork pad. Dit is een LAW van 342 km. Je kunt dit pad in etappes volgen en vandaag ga ik met mijn wandelvriend Fred de etappe Nijkerk-Harderwijk lopen, althans dat is de bedoeling maar zoals vele plannen die gewijzigd kunnen worden, wijzigt ook dit plan. Wil je meer weten, lees vooral verder!
Dit pad volgt het spoor van de jodenvervolging in WOII. Het is bedacht door Jan Dokter die het ter nagedachtenis van zijn twaalf gedeporteerde familieleden gelopen heeft en met hulp van o.a. de KWBN er een officieel lange afstandspad van heeft gemaakt. De opening van dit pad was op 27 januari 2012. Het is het verhaal van de familie Pakkedrager en 102.000 andere Joodse slachtoffers. Onderweg kom je allerlei monumenten en plaatsten tegen waar al dit verschrikkelijks heeft plaatsgevonden. Dat wordt beschreven in het bijbehorende boekje van wandel.net en ik heb dit ook voor deze gelegenheid aangeschaft. Ik ben van plan om de route helemaal te lopen. De proloog heb ik al twee keer eerder gedaan, een route van 6 km door het centrum van Amsterdam tot aan de Hollandsche Schouwburg.

Het  monument in Nijkerk

Op 14 september spreek ik af met Fred om vanaf zijn huis naar Nijkerk te rijden. Het beloofd een warme dag te worden, zo’n 27(!) graden dus een korte box en shirtje aan. Ik rij om 06.30 uur in het donker naar Rotjeknor en het is licht als ik bij Fred aankom. Als we weg willen rijden ontdekt Fred dat hij zijn mondkapje is vergeten.....Om 7.15 uur rijden we naar Nijkerk.
In Nijkerk begint de etappe die beschreven staat in het boekje. En al snel lopen we de verkeerde kant op, het is een kwestie van goed lezen en kijken naar de aanduidingen, een rood-witte sticker met een stukje prikkeldraad. Enniewee......we lopen een klein heen-en-weertje. Maar ik moet ook (weer) vreselijk plassen dus gaan we op zoek naar een gelegenheid. Bij Bakker Bart zijn we welkom voor een bakkie koffie, de eerste rust hebben we na een half uur onderweg te zijn!

Uitdragerij!!! In een klein heuptasje

Na een rondje door Nijkerk, lopend over het Waagplein en langs het gemeentehuis en de haven, komen we in wat opener gebied. En de spoorlijn blijft een onderdeel van de route waar we dan ook vaak langs moeten lopen. Onderweg hebben we de grootste lol maar hebben we ook serieuze gesprekken waardoor de kilometers ongemerkt onder de voeten doorlopen. In Nijkerk staat een monument waar we even bij stilstaan en nemen er foto’s van. Het herinnert aan de 48 vermoorde Joodse inwoners van Nijkerk. Er zitten drie druppels in, de grote druppel is de sleutel van de vroegere synagoge in Nijkerk, de tweede druppel is met opzet leeg gelaten en symboliseert de verdwenen Joodse gemeenschap, de derde druppel bevat een kleine sleutel die staat voor de toegang op een hoopvolle nieuwe toekomst. Deze informatie komt van Danyell.
Bekijk het verhaal bij dit monument op: www.4en5mei.nl/oorlogsmonumenten/getuigenverhalen
Na zo’n 11 kilometer komen we een picknick bankje tegen en hebben nu wel weer even zin in een rust. Even de benen van de grond en wat eten en drinken, het begint al aardig warm te worden! Ik laat zien wat ik allemaal in mijn heuptasje heb en Fred valt om van verbazing en maakt er een foto van.

We komen allerlei mooie dingen tegen zoals een kraampje bij een huis met leuke producten zoals kaarten, bloemetjes en pompoentjes. Een leuk uithangbord met een gave tekst waar we al grappend en grollend foto’s van maken. Een reclamebord met mijn meisjesnaam erop: Brouwer. We lopen langs het beeld van de weduwe. Het beeld op het herdenkingshof is gericht op de Oude Kerk, vanwaar de mannen werden weggevoerd. Op 2 oktober 1944 werd het dorp Putten omsingeld door de Duitse bezetter. Als vergelding voor een kort daarvoor gepleegde aanslag, brachten de nazi’s 660 mannen vanuit Putten naar kamp Amersfoort. Lees meer op de site: www.oktober44.nl
Na enige tijd lopen hebben we zin in een lekkere rust, het is inmiddels lunchtijd en in de verte zien we een uitspanning met een Heinekenbord. Helaas is het restaurant en de restauratie dicht. Na deze teleurstelling ploffen we neer in de schaduw op een bankje op het station Putten. Af en toe razen de sneltreinen voorbij met behoorlijke snelheid, je moet oppassen niet meegezogen te worden. Op het station is een waterkraan, heerlijk om mijn waterflessen te kunnen vullen en daar ben ik wel dankbaar voor, het is zulk dorstig weer!!
Bizar, vanaf dit station zijn zoveel mensen vervoerd naar hun ondergang, ik krijg ondanks het warme weer kippenvel ervan......

Fred Googled even naar een restaurant in de buurt, mijn telefoon is alweer leeg. Wat blijkt? Er zit iets op de route naar Ermelo! Maar als we goed en wel 10 minuten op weg zijn, komt Fred erachter dat zijn telefoon nog op het station achtergebleven is. Wij terug....... Fred is eerder op het station als ik, en ik blijf even staan kijken. Ik merk dat hij nog steeds aan het zoeken is en ik loop ook naar het station en het bankje waar wij net zaten. Ik zie de telefoon meteen liggen en ik zeg nog droog: “daar ligt hij toch?”
De twee jongens naast de bank hadden hem ook niet gezien, hij ligt op het randje van de zwarte leuning, de telefoon is ook zwart......eeeuhh.....Specsavers?
Eind goed al goed en we kunnen weer verder, op naar de lunch!
Die vinden we bij kasteel Vanenburg. Een prachtig gebouw met aan de achterkant een mooi terras. Kasteel Vanenburg fungeerde in 1942 als huisvesting voor Joodse mannen die onder toezicht van de Heidemaatschappij dwangarbeid moesten verrichten: langs het IJsselmeer moesten weilanden geegaliseerd. Er zijn geen overlevenden meer die erover kunnen vertellen. Het kasteel fungeert nu als hotel en restaurant. De tuin wordt mooi onderhouden, echt prachtig om te zien. Je kunt ook om het kasteel een wandelingetje maken, als het regent hangen de paraplu’s aan het begin van het pad klaar. Dat moet je niet doen in Rotterdam, dan zijn ze zo weg!

Paraplu's bij Vanenburg

We kiezen allebei voor een soepje die heel sjiek opgediend wordt: met een theepot! Geweldig om te zien. De soep was heerlijk. En alles komt toch in drieën? Want Fred slaat zijn biertje over de tafel! Boekje nat, telefoon en fototoestel nat........

We besluiten tot Ermelo te lopen want het is vanaf Ermelo nog 7 kilometer naar Harderwijk en het is eigenlijk te warm en het is al 4 uur! Tot Ermelo is er niet zo veel te beleven, het is eigenlijk een lange rechte weg, grotendeels langs het spoor en langs de Groevenbeekse heide die al uitgebloeid is. Ik vertel Fred over de weegbree en de brandnetels en dat die ene vlinder een dagpauwoog is. Onderweg houden we nog even een pauze op een boomstronk in de schaduw waar de treinen voorbij razen.

Bij station Ermelo is een restauratie waar we wat te drinken en eten halen, we moeten nog ruim een half uur wachten op de trein terug naar Nijkerk. We hebben er 27
km op zitten! Na 11 minuten treinen met een mondkapje op komen we aan in Nijkerk en daar staat de auto geduldig te wachten. Fred stuurt ons weer terug naar Rotterdam waar mijn koets staat. Een half uurtje later kom ik zonder files thuis in Spijkenisse.
Fred, bedankt voor het lachen en de serieuze gesprekken, ik ga zeker nog een keer een etappe samen lopen!
De route is goed aangegeven maar de beschrijving heb je wel af en toe nodig. Het is fijn dat je de informatie over de monumenten e.d. erbij hebt. Als ik weer fris gedoucht op de bank zit denk ik terug aan deze dag en dat we al 75 jaar in vrijheid leven en dat ik daar heel dankbaar voor ben! Al is de situatie waarin we nu leven ook niet normaal (coronaregels e.d) we leven niet in een oorlogssituatie......

meer foto's klik hier

De gehele route is 342 km

Rondje De Woldberg 4-9 / 9 km

Op de laatste dag van de vakantie gaan we vanuit ons hotel een stukje lopen alvorens naar huis te rijden. Na een overheerlijk ontbijt checken we uit en gaan op weg. De start is 15 minuten rijden, we hebben een route uitgezet in natuurgebied De Woldberg, vlakbij Steenwijk.

In dit natuurgebied zijn allerlei routes uitgezet, en via genummerde paaltjes kan je hier uren rondlopen. Ons rondje is ongeveer 10 kilometer.
Bij een restaurant annex hotel/bungalowpark zetten we de auto neer en gaan op pad. Het is vandaag lekker wandelweer, niet te warm en niet te koud en het is gelukkig droog. De paden die we bewandelen zijn behoorlijk populair want we komen regelmatig andere wandelaars tegen, met of zonder hond(je). Een man komen we zelfs twee keer tegen!
We genieten van de mooie omgeving en de diversiteit van paadjes. Soms moeten we over plassen springen want het heeft gisteren gegoten van de regen!
Over het algemeen lopen we over wandelpaden, soms moeten we via het fietspad ernaast want het is soms erg drassig.
Als we een heuvel bedwongen hebben lezen we aan het eind van het pad iets over de omgeving. De heuvel is ontstaan door gletsjers uit Scandinavië! Het is een eeuwenoude omgeving, erg interessant.
Na de heuvel strijken we neer bij een picknick bankje, de energie moet aangevuld worden door middel van een eitje en wat nootjes. We hebben er nu 5 km op zitten.
Het laatste stukje blijft genieten en komt ten einde bij de parkeerplaats van onze koets. En het is inmiddels lunchtijd, het restaurant heeft een uitnodigend terras.
We appen hier naar mijn schoonouders en vragen of zij thuis zijn, ze wonen op de helft van de route naar huis. Na een bevestigend antwoord rijden we na de lunch naar Voorthuizen.
De laatste vakantiedag zit erop, we zijn lekker actief bezig geweest en hebben veel moois gezien. Gelukkig hebben we de foto’s nog!

fotoalbum klik hier

Groene Wissel Beetsterzwaag 2-9 / 13 km

Voor vandaag heb ik een mooie wandeling uitgezocht op Wandelnet, een Groene Wissel Beetsterzwaag: Friese wouden.
De beschrijving spreekt mij aan want dit belooft een prachtige wandeling te worden: “Door serene bossen en velden van de Friese wouden, een zeer afwisselend coulissen landschap over zeer stille, nauwelijks belopen bospaden en lommerrijke landwegen langs prachtige landhuizen. Af en toe over een rustig asfaltweggetje of fietspad”.
Dus uitprinten die route en gaan met die banaan!

Vanuit ons hotel in Wolvega is het maar een half uurtje rijden naar Beetsterzwaag. De auto krijgt een plekje in de buurt van de Hoofdstraat waar het begin van de route is tegenover een bushalte. Deze route wordt ook wel een Groene Bus Wissel genoemd. De meeste groene wissels starten vanaf een treinstation, deze dus niet.
We lopen eerst nog een stukje verkeerd maar ja, een kwestie van goed lezen is wel belangrijk.
Via Kerkepad Oost lopen we over een klein kerkhofje met kerkje. We lezen de grafstenen en sommige zijn behoorlijk oud en versleten. Zo erg dat je de tekst niet meer kunt lezen. Even later lopen we de bebouwde kom uit na eerst nog een plaatsnaambord foto gemaakt te hebben, dat hoort er natuurlijk wel bij.
Na ongeveer vijf kilometer over allerlei soorten paadjes gelopen te hebben moeten we na een erg lang fietspad weer het bos in. Hier zien we twee bankjes staan waarvan de een wel heel erg veel achterover staat, de andere is beter. Daar nemen we even plaats om ons meegebracht eitje op te peuzelen en maken hier een bankselfie.
Na een tijd over de mooiste paden gelopen te hebben zien we ineens een boekenstalletje langs de weg. We gaan er even kijken of er wat tussen ligt, je weet maar nooit. Helaas, geen boeken voor ons en we lopen door tot het buurtschap Olterterp. Hier is een restaurant annex hotel maar we zien het terras vol zitten, het is natuurlijk prachtig weer voor een terrasje. Het valt ons op dat het veel pensionada’s zijn, of jonge gezinnen. We proberen toch een plekje te bemachtigen en warempel een plek in de schaduw is vrij. Weliswaar op een bankje zonder tafel maar dat deert niet. We nemen een lekkere cappuccino met iets lekkers erbij......dat is smullen zeg!

Na de rust moeten we weer verder en dan is de beschrijving wat onduidelijk. Maar het kan natuurlijk ook dat de beoogde route overwoekerd is door gras en niet als zodanig herkenbaar! Uiteindelijk komen we er wel uit zoals gewoonlijk, het is een kwestie van goed lezen. Maar toch, een andere omschrijving was handiger geweest.

“U loopt een wat grassig bospad in” is een understatement want het gras komt tot onze knieën maar oké, als dat de route is.....het is in ieder geval niet saai! We komen uit op een prachtig stukje natuur, een bosven met een bankje. Hier genieten we even van het moois om ons heen en staan even stil bij hoe mooi Nederland eigenlijk is.
Dan hebben we weer even een stuurloos momentje in het bos en weten niet precies welke kant we op moeten. En ook nu komen we er uiteindelijk wel weer uit, gewoon een stukje doorlopen dan zie je het vanzelf. En er is ook weer tijd voor een brugmomentje.
We mogen een rondje rond het ven lopen, en weer genieten we van de stilte hier.

En dan lopen we door een naaldbomen bos, wat een afwisselende route is dit zeg, we vervelen ons geen moment! Er is ook veel te zien: koetjes in een stukje weiland, paarden en zelfs een stier die ons gewoon voorbij laat lopen. We horen ook veel vogels maar ze zijn helaas niet te zien door al dat groen.
Als we een drukke verkeersweg over moeten steken zien we twee mooie huizen, Huize De Horst wat te koop staat en Huize Vianen, een klein en naar het schijnt onbewoond huisje, je kunt er zo naar binnen kijken. We zijn nu bijna aan het eind van de route gekomen en dat vind ik best jammer! Ineens komen we weer in de bebouwde kom en zien in de verte de ijssalon waarvan we vanmorgen zeiden: hier gaan we een ijsje halen. En dat doen we ook! Lekker nagenieten van deze prachtige wandeling. Een goed omschreven route met hier en daar wat moeilijke punten maar ach, de afwisseling vergoedt veel!


meer foto’s

Oostvoorne 31-8-2020 / 9 km

Het is ook altijd leuk om een wandeling te combineren met een lekkere lunch buiten de deur. Vandaag is het nog steeds bewolkt en regenachtig maar we wagen het erop. Eerst rijden we naar Oostvoorne voor een lunch bij café Centraal in de Stationsstraat. We zetten de auto achter de kerk.

Het is hier niet erg druk en we kunnen gaan zitten zonder onze gegevens achter te laten. Met die regels wordt heel verschillend omgegaan merken we. 

Na de lunch lopen we via knooppunten een rondje. Die knooppunten route hebben we weer van de website opvoorneputten.nl maar we lopen niet de hele route, die is ruim 19 km. We besluiten om na 6 kilometer bij het Wapen van Marion wat te gaan drinken. Hier wel registreren.....blijft gek dat niet iedereen dat doet!

De route is best afwisselend te noemen, veel door straatjes met de mooiste huizen en je komt er weinig mensen tegen. Ook door de bossen en duingebied is het fijn wandelen over de gebaande paden. Hier en daar een foto van onszelf of van de aronskelken die hier welig tieren. Ik vertel van de “weegbree truc” die ik in grote getalen zie en warempel bij de brandnetels. De truc is namelijk dat als je last hebt van de brandnetelblaartjes, je met gekneusde weegbree blaadjes de pijn eraf haalt. Het schijnt ook te werken bij blaren! Deze wijsheid kwam ik tegen op Facebook in een van de wandelgroepen waar ik lid van ben. 

Na de pauze bij het Wapen van Marion gaan we weer verder, nog een klein stukje naar de auto. Eerst over de boulevard (niet echt, maar zo heet die weg) en dan de bossen weer in en zelfs over zanderige heuveltjes! Het doet even denken aan Egmond.....

Bij de auto aangekomen heb ik trek in een ijsje en die ga ik halen bij de ijsboer op de hoek van de straat, lekkerrrr.......een fijne afsluiting van deze leuke wandeling.

meer foto’s

Groene wissel Elst 28-8 / 13 km

Dit is alweer de laatste dag van de eerste vakantie week. Gisteren hebben we bij Van de Valk Duiven bij Arnhem overnacht en vandaag gaan we een stukje wandelen.

Vanaf het hotel rijden we naar station Elst. Daar begint de route en volgens de beschrijving moeten we via het tunneltje het spoor onderdoor en richting de dorpsweg lopen. Ik herken al gelijk de straat van de Nijmeegse Vierdaagse en dat zal vandaag vaker gebeuren.De dag van Elst is altijd dag 1. In de dorpsstraat kiezen we vast een restaurant om daar straks wat te gaan eten na de wandeling, het wordt het Wapen van Elst. Maar eerst nog een stukje wandelen, de route zal ongeveer 12 km zijn.

We maken kennis met het deelgebied De Park. Hier loop je regelmatig over het Romeinse Lint: een watergang met daarlangs een verhoogd pad van ca 5 km, gelegen op een oude loop van de Rijn in de Romeinse tijd. Na die 5 km stappen over voornamelijk betonplaten (de beschrijving heeft het over graspaden waar je ook over kan lopen maar die laten we links liggen) komen we bij de eerste rust: Landerij De Park. Hier vraagt men de handen te desinfecteren en de persoonsgegevens en dat geven we braaf als we zijn.

Na de koffie met het overheerlijke gebak stappen we weer op richting de Rijkerswoerdse plassen, ook al bekend voor mij vanwege de Vierdaagse! Onderweg daarnaartoe moeten we nog even stoppen voor de regen maar na 5 minuten is het alweer droog. We hebben over leuke paadjes langs een alfalfa veld gelopen. Dat hebben we thuis even opgezocht via Google lens want het is een veld met paarse bloemetjes......dat weten we dan ook weer.

Bij de plassen aangekomen lopen we langs restaurant De Klomp wat ik ook herken van de vierdaagse en ik neem er een foto van. Een mooie route langs het water volgt en als we een leuk bankje zien gaan we weer eventjes zitten, ik heb trek in mijn meegebrachte gekookt eitje. Een labrador komt ons even vergezellen, hij springt het water in waar we op uitkijken. Wat een rustig en mooi plekje is dit!

We blijven niet lang zitten en lopen daarna weer richting Elst waar ik een plaatsnaambord momentje heb, natuurlijk van Elst. Hier is de infrastructuur vernieuwd en kunnen een deel van de route niet lopen vanwege het werk daaraan. Maar nu kunnen we wel een stukje van de vierdaagse route lopen! Een feest van herkenning! Het viaduct waar we onder door moeten, de straat richting het centrum en mijn plas adresje (ik ging altijd bij mensen thuis naar de wc, dixies hou ik niet van). Erg leuk allemaal en heel onwerkelijk om hier zonder al die wandelaars te zijn. Het eind nadert en we komen weer aan in de dorpsstraat bij het Wapen van Elst. Hier vragen ze je niet om je gegevens en we kunnen gewoon ergens neerploffen. Heerlijk nagenieten van de wandeldag. Na de lunch lopen we naar de auto bij het station en Hans stuurt ons naar huis. We hebben geboft met het weer want op de terugweg regent het bij tijd en wijle behoorlijk!

Dit was weer een leuke Groene Wissel nummer 600. Volgende week gaan we weer wandelen maar dan in Friesland!

meer foto’s

Knooppunten rondje Rozenburg 25-8 / 12 km

 De vakantie is begonnen en hoe kan je beter starten dan met een wandeling? Hoewel het weer niet echt uitnodigt om naar buiten te gaan, het is regenachtig, toch de stoute (wandel)schoenen aan en een route uitgezocht op de website opvoorneputten.nl. Het wordt een rondje Rozenburg van ongeveer 14 km met als thema Schotten en Scheuren.

We rijden naar het beginpunt vlakbij de molen maar het begint nu wel erg hard te regenen en daarom besluiten we bij een restaurant te schuilen. En dan ook gelijk maar lunchen, het is al middag! 

Na de heerlijke lunch klaart het ietsje op en we starten met de wandeling vanaf de molen. Zo lopen we richting de boulevard waar je een mooi uitzicht hebt op de Nieuwe Waterweg. Er varen veel grote en kleine schepen en de pont naar Maassluis vaart hier ook. Maassluis kan je aan de overkant zien liggen en tussen de bomen door de metro richting Hoek van Holland.

We zien veel vogels zoals zwanen, een scholekster, eenden, meerkoeten, ganzen en een verdwaalde fazant. In het bosje langs het water langs de bebouwde kom zien we een paar poppetjes in het gras, een kikker en een egeltje.......wat schattig.

Op de grens van Scheur en Nieuwe Waterweg ligt het sluitstuk van de Deltawerken: de Maeslantkering. Twee ‘armen’ aan weerszijde van het water kunnen bij extreme weers- omstandigheden naar elkaar toe bewogen worden en sluiten dan de Nieuwe Waterweg af. Elk jaar is er een proefsluiting, spectaculair om mee te maken. Een arm is net zo lang (237 meter) als een (liggende) Eiffeltoren. De weg ernaartoe is lang, echt lang en gaat op den duur best vervelen. Het is er ook erg stil, we komen een enkele fietser tegen en een wandelaar. We besluiten een stukje af te steken als we een knooppunten bordje zien. 

Een mooie route door het park met paarden en Schotse Hooglanders en veeeeeeel bramen! Al snoepend lopen we door tot we weer in Rozenburg aankomen.

Daar hebben we even een stuurloos moment want in het park hebben we een pijl gemist waardoor we verkeerd uitkomen maar uiteindelijk komt het goed. Alleen is dit stuk van de route niet leuk want we hebben flinke tegenwind en het is een fietspad langs een autoweg en het Callandkanaal. In de verte zien we de Callandbrug waar we uiteindelijk aankomen en dan in het dorp raken. Ook hier missen we een pijl want we lopen over industrieterrein Pothof......dat kan niet de bedoeling zijn!

Ik begin het zat te worden, we hebben aan een stuk doorgelopen zonder pauze en verlang naar de finish. Het weer is ook niet om vrolijk van te worden......

Eindelijk zie ik een bankje voor een adempauze, we zijn er bijna maar toch! Ik zie de Molenlaan waar de start en finish is al dichterbij komen.

Na ruim 12 km stappen doen we nog even een boodschapje en rijden daarna naar huis. 

Dit was een van de tien thema-wandelingen die op de site van Voorne-Putten staat. Leuk om te doen en lekker dicht bij huis!

meer foto’s

Waarom is wandelen zo goed voor je?

Soms wordt er aan mij gevraagd waarom ik zo veel wandel? Ik vond dit wel een leuke illustratie om te laten zien. Wandelen is gewoon heerlijk!

Alternatieve Nijmeegse Vierdaagse 4 x 20 km

Alle grote evenementen gaan dit jaar niet door vanwege Covid-19 dus ook de Nijmeegse Vierdaagse moet eraan geloven. Toevallig had ik dit jaar niet voor de Nijmeegse Vierdaagse gekozen, een keertje overslaan is soms wel eens goed. Dit jaar kan dus niemand de echte vierdaagse lopen maar daar hebben ze iets op bedacht, de alternatieve vierdaagse.
Met twee wandelvriendinnen ga ik de uitdaging aan om vier dagen 20 km te lopen want je hoeft niet de verplichte afstand te lopen omdat het niet geldt voor een medaille. Die kan je wel kopen, een collectors item en dat heb ik ook gedaan.....leuk voor later!

Dag 1

Vandaag is het zover: de route heb ik verzonnen en samen met Karin en Gaby afgesproken de dag van Spijkcity te lopen. Maar dan krijg ik een appje van Karin dat Gaby in een behoorlijke file staat en het nog wel even gaat duren. Is niet erg want de starttijd kun je zelf bepalen al is het wel vervelend voor Gaby.
Uiteindelijk kunnen we starten vanuit mijn huis, via de tuin naar het fietspad achter ons huis. Daar hebben we het eerste “aaahhh” moment: een stelletje piepkleine kuikentjes met moeder kip zien we in de berm scharrelen.

We lopen lekker te kwebbelen met elkaar en zodoende komen we ongemerkt bij de eerste rust aan. We hebben wel trek in een lekker bakkie! Wat wel grappig is dat na ons nog vier wandelaars binnen komen voor een pitstop en aan ons vragen of wij soms ook de vierdaagse doen vandaag? En wij beamen dat. En of de app bij ons ook niet werkt? Ja, bij ons nog wel.......

Na dit aangenaam verpozen gaan we weer in de benen richting de Spijkenisserbrug. Een prachtig plaatje met de blauwe lucht en wolken op de achtergrond. Het is vandaag heerlijk wandel weer met af en toe bewolking.

Vervolgens lopen we de brug onderdoor naar de atletiekvelden en tennis- en voetbalclubs. In het park is het lekker koel en we kletsen weer wat af! Na een portie bramen plukken komen we bij de volgende rust, de McDonalds. En ook hier is het heerlijk toeven met een kopje cappuccino. We maken hier een groepsselfie, ook leuk voor later!

Een stukje bebouwde kom zit vandaag in de route in de vorm van een industrie terrein. Daar ontkom je soms niet aan om dan even later weer in een prachtige, parkachtige omgeving te lopen. Twee dames die hun hondje uitlaten schieten ons aan: zijn jullie de vierdaagse aan het lopen? En krijg je dan een route toegestuurd? Nee.....die mag je zelf verzinnen! Ze wensten ons succes met de wandeling en wij lopen weer door nadat Gaby bijna geschept is door een fietster zonder bel!

Op het “bomenlaantje”, een smal pad met aan weerszijden wilgenbomen maken we weer tijd voor een groepsselfie, de telefoon ingeklemd tussen de takken van een boom......als dat maar goed gaat! En het gaat goed, de foto is leuk geworden.

We zijn bijna aan het eind van de tocht maar ik heb nog een leuk gedeelte in petto, in het Mallenbos is een zogenaamd Laarzenpad. Een leuk tussendoor paadje met stapstenen en stokbruggetjes. Gaby is gek op bruggetjes en we hebben hier regelmatig een foto momentje. Het laatste stukje heeft een verrassing: een wiebelbruggetje. Ik vind het altijd een beetje eng lopen maar de dames hebben de grootste lol!

Als we de app raadplegen ziet Karin dat we op ruim 19 km zitten, ik heb nog niet op de app gekeken maar mijn Fitbit horloge geeft ook zoiets aan. Bijna thuis dus!
En dan kijk ik in de app: alles weg! Nou ja, ook niet erg want je kan de afstand handmatig invullen, de medaille krijg ik toch wel!
Thuisgekomen zwaai ik de dames uit en geniet ik na van deze wandeldag met de foto’s die Karin mij al snel doorstuurt. Heerlijk gewandeld! En morgen weer de tweede dag lopen in Oostvoorne. Nu al zin in!

Album dag 1

Dag 2

Dag 2 ga ik wandelen met Karin en de route is gepland vanuit Oostvoorne. Gaby moet helaas werken vandaag. De start is bij het bezoekers centrum Tenellaplas, daar is een grote parkeerplaats waar ik de auto makkelijk kwijt kan. De route die we gaan lopen is van route.nl en de nummers heb ik opgeschreven. Nu is het een kwestie van nummertjes volgen maar ja, zelfs dat is soms moeilijk als je zoveel te babbelen hebt met elkaar! Na twee kilometer gelopen te hebben komen we weer terug op de parkeerplaats. Er is iets niet goed gegaan.......een nummertje gemist. We gaan gewoon weer terug tot het punt waar we mis gingen en inderdaad, het paaltje staat verscholen achter een bosje!
Oké, nu weer verder dan. De route is officieel 10 km maar nu met een extra lusje 13 km, ook goed! We genieten van de prachtige natuur hier, soms moeten we over zandpaadjes en dan weer schelpenpaadjes of bospaadjes. Het is geen moment saai! En soms kom je prachtige huisjes tegen die gewoon in het bos staan!
Af en toe twijfelen of we goed gaan maar ik heb de route ook op een kaartje op de telefoon staan, die we nu en dan moeten raadplegen maar over het algemeen gaat het goed.
Op het dorpsplein van Oostvoorne zien we een leuk cafeetje waar we even buiten gaan genieten van een bakkie cappuccino. Het is nog steeds heerlijk wandelweer. Mensen naast ons vragen of wij soms de alternatieve vierdaagse lopen en dat ze meerdere wandelaars hebben gezien vandaag.

We zitten inmiddels over de helft van de route en midden in het bos zien we een prachtige constructie van hout, net een tipi. Natuurlijk een leuk fotomomentje. Vooruit dan maar, ik eerst voor te “tent” en dan Karin. Zij is wat leniger dan ik en gaat in kleermakerszit, ik hou het op knielen!

En dan geeft mijn horloge aan dat we er bijna zijn, we eten hier even onze boterhammen op. Karin deelt haar brood met een brutaal roodborstje die er echt voor gaat zitten, zo grappig om te zien!

Daarna stappen we in de auto omdat de hondjes van Karin geen oppas meer hebben en zij wil ze niet te lang alleen laten dus maken we de route af in Spijkenisse. We trekken de hondjes hun riempje aan en gaan weer verder door de stadsparken van Spijkenisse. Ze zijn uitgelaten blij dat ze weer buiten mogen spelen! Via het graspad van het Hartelkanaal, waar we ook weer eventjes tijd maken voor een paar foto’s, lopen we terug naar het huis van Karin. Bijna tot op de meter de kilometers gemaakt, niet helemaal 20 km maar de kilometers in Nijmegen zijn ook niet elke dag hetzelfde. De app heb ik uitgezet, dat heeft toch geen zin, hij gaf 20.000 km aan! Nou jaaaa.......
Thuisgekomen geniet ik na van deze tweede alternatieve vierdaagse dag, de foto’s zijn weer leuk geworden! Op naar dag 3, de dag van Hoek van Holland.


album dag 2

Dag 3

Dag 3 alweer van de alternatieve vierdaagse. De bedoeling is dat we naar Hoek van Holland rijden om daar een rondje te gaan lopen met Karin, Gaby en de hondjes Luuk en Bindy. Zogezegd zo gedaan, de fiets gepakt naar Karin en daar zit Gaby al startklaar en Karin zet nog even een bakkie koffie voor we gaan.

Karin stuurt ons naar Hoek van Holland en bij de start van de route kunnen we de auto goed kwijt, bij het kindermonument maken we een startselfie. En dan is het zoeken naar de pijlen, die zijn er niet! Maar volgens het kaartje en de beschrijving moeten we richting de haven lopen, hopelijk komen we daar wel pijlen tegen.

Een stukje geschiedenis over het monumentje:
Na de kristalnacht in november 1938 werden vele Joodse kinderen gepest en op transport gesteld. De Engelsen kregen het via onderhandelingen van de nazi’s gedaan dat er ruim 10.000 Joodse kinderen naar Engeland mochten komen als vluchtelingen. Deze zogenaamde kindertransporten vonden plaats vanuit verschillende plaatsen. De eerste uit Berlijn, later volgden transporten uit Wenen, Praag en Gdansk. Per trein werden de kinderen vervoerd naar Hoek van Holland, waarna ze per boot naar Harwich voeren. Beeldend kunstenaar Frank Meisler maakte als kind een van deze transporten mee. Als herinnering heeft hij enkele kunstwerken gemaakt waarvan er eentje in Hoek van Holland staat.

Het is heerlijk wandelweer, het jasje kan uit. Onderweg komen we een boer tegen die zijn schaapjes moet voeren. Een gesprek volgt. Hij verteld dat hij dit al jaren doet en drie keer per dag de beesten water en gras geeft. Wat een werk! De schaapjes zijn blij met hem!

Bij de haven van Hoek van Holland zien we pas een pijl en gaan voorbij de vuurtoren de bebouwde kom in, lopen door stadspark het Niewlandsepark richting het strand. Het is echt zoeken naar pijlen deze keer en de hondjes zijn erg druk! Bij iedere fietser of auto keft vooral Bindy heel hard en dat loopt niet ontspannen. Gelukkig zijn er ook veel momenten dat ze stil zijn en lief met ons meelopen. Onderweg plukken we een paar bramen.

Via het kaartje op mijn telefoon kan ik de route volgen en regelmatig zitten we verkeerd en moeten we heen en weertjes lopen eer we de goede kant uit gaan. Maar ach, het is mooi weer en er is geen “startbureau” dus we hebben geen haast.
We lopen door een recreatiepark met veel lelijke huisjes en soms staat er een mooie tussen, er is hier veel te zien. Een meisje zit op de grond onbedaarlijk te huilen en te roepen om haar mama maar wij kunnen haar niet troosten of helpen, zo te zien is er niet veel aan de hand. Hopelijk komt haar mama snel, ze maakt wel veel herrie!

Daarna lopen we de duinen in over een onbestemd pad....euuuh is het wel een pad. Volgens de kaart wel dus vooruit dan maar. Ook hier is het zoeken naar de goede weg en opeens zien we een (oude) man die heel snel een broekje aantrekt, hij ligt hier te zonnen en had niet op bezoek gerekend hahaha!
We zien een recht pad opdoemen en die volgen we het strand op, we bereiken een strandtent en strijken hier neer voor een welverdiende rust! Het is hier goed toeven en we willen wel de hele dag hier blijven maar ja, er moet nog wat gelopen worden!

Helaas mogen we het strand niet op met de honden wat wel erg jammer is maar ja, dan maar een andere kant op lopen, richting de auto. Dat is nog niet heel erg eenvoudig maar het is ons toch nog gelukt. Bij de auto aangekomen ga ik nog even naar het toilet alvorens we in de auto stappen richting Spijkenisse voor het vervolg. Maar ik fiets weer naar huis, ik ga vanavond nog een stukje lopen denk ik. Eerst een aspirine en naar bed, ik voel me helaas niet zo goed.

Na een paar uur rust komt Hans thuis en vraag ik hem om na het eten met mij nog de laatste 10 km te doen. Het is lekker weer en een route is zo bedacht via eRoutes. Om 20.00 uur gestart en lopen richting de polders over de Westdijk richting Simonshaven. Daar nog even een paaldansmomentje bij het bord Simonshaven en door naar Biert. Het is stil onderweg en het begint te schemeren. Bij het bankje in Biert heel eventjes zitten en weer door. We horen het getsjilp van sprinkhanen maar verder is het stil. Ik heb nog nooit op dit tijdstip in de polder gelopen, het heeft wel wat. Om precies 22.00 uur komen we aan bij ons huis, de derde vierdaagsedag is een feit!

Album dag 3

Dag 4

Op dag 4 gaan Hans en ik samen een rondje lopen vanuit huis. We bedenken ter plekke een route: eerst lopen we naar De Beren, daar lunchen en dan via Heenvliet, Geervliet, het industrie terrein van Spijkenisse, het Mallenbos en een stukje van mijn hardlooproute naar huis.
We kunnen lekker uitslapen want we willen tijdens lunchtijd aankomen bij De Beren, die gaat om 12.00 uur open en het is ongeveer 7 km wandelen. Het is heerlijk weer en als we aankomen zijn ze net open, het is iets vroeger dan 12.00 uur. We genieten hier van de rust en het eten en stappen verkwikt weer op voor de rest van de route. Wij lopen dit stukje vaker, even naar De Beren en dan terug met de bus. Maar vanwege Covid-19 moet je nu een mondkapje dragen in de bus.....

Via Heenvliet waar we langs de AH kopen naar Geervliet, een gehucht langs de Groene Kruisweg. Daar komen we twee wandelaars tegen die op een bankje hun lunch gebruiken. Even later komen we hen weer tegen op de dijk, wij lopen liever op het asfalt. Het is een saaie lange weg langs het Hartelkanaal naar de McDonalds waar we heel eventjes op een bankje gaan zitten, het valt mij zwaar dit keer, het gaat warempel op de echte vierdaagse lijken! Maar nu word je niet afgeleid door het publiek dus voelt het anders.
Ik probeer de thermometer bij de autohandelaar op de foto te zetten, het is 22 graden. Maar later zie ik dat dit niet gelukt is.

Dan langs het Mallenbos, via mijn hardlooproute rechtstreeks naar huis, langs de manege en de Baljuwlaan. Na ruim 15 km is deze alternatieve vierdaagse volbracht. Omdat we zometeen weer weg moeten voor een vrienden bezoekje snel douchen en aankleden, er is geen tijd voor relaxen. Dat doe ik morgen wel!
De afgelopen vier wandeldagen ging ik vaak terug in gedachten naar de enige echte Nijmeegse Vierdaagse! Dat is toch een heel andere beleving hoor, en hoewel ik dit jaar sowieso niet zou lopen in Nijmegen, heb ik het gevoel van de Vierdaagse erg gemist. Mijn wandelvrienden, het logeerhuis en de logees daar, de mensen langs de route, de sfeer, de muziek, het bier en het feestje op de laatste dag.....hopelijk kunnen we volgend jaar wel weer naar Nijmegen! Voor nu is het goed zo, lopen in deze bizarre tijden heeft ook wel wat!

Album dag 4

Alternatieve Apeldoornse 4daagse 27 km

De Apeldoornse vierdaagse, dat was de planning. Het verblijf al maanden geleden geregeld maar ja, dat virus hè? Dan maar een andere planning gemaakt maar het verblijf hebben we laten staan.
En zo gebeurde het dat we deze week naar het Van der Valk hotel in Apeldoorn vertrekken.
Ik had twee wandelingen uitgezocht via internet, het werden een groene stadswissel in Apeldoorn van 10 km en een groene wissel vanuit Nijkerk van 17 km.

Apeldoorn
Het is vandaag woensdag en het is heerlijk weer, dus de korte box en een shirtje aan en gaan. Vanuit ons hotel is het even uitzoeken waar we de koets stallen maar op Google maps kun je tegenwoordig alles vinden dus dat is zo gepiept. Hans stuurt ons naar die plek en van daar uit de route volgen......easy peasy! We mogen 10 km in en om Apeldoorn lopen, de wandeltocht heet Griftbeek, Parken en Paleis het Loo, een combinatie van stadsparken en bebouwde kom. We zien mooie monumentale panden en lopen voorbij De Naald. De Naald is een Nederlands monument aan de Zwolseweg in Apeldoorn. De zeventien meter hoge obelisk werd geplaatst op 9 maart 1901 en staat bij Paleis Het Loo, op het snijpunt van een aantal zichtassen. De Naald was eigendom van de Staat (Rijksgebouwendienst) en is op 15 januari 2016 overgedragen aan de Nationale Monumentenorganisatie. Aldus Wikipedia.

Paleis Het Loo zien we in de verte, daar gaan we niet naartoe omdat het in de steigers staat. Het is pas in 2021 klaar.
In 2009 pleegde een automobilist een aanslag op de koninklijke familie en daar in de buurt is een glazen monument geplaatst met witte en blauwe ballonnen. Er kwamen toen 8 personen om onder wie de aanslag pleger. Daar lopen we langs en lopen over de lange Koning Lodewijklaan. Een brede weg met aan weerszijden bomen. We lopen veel over honden uitlaat plekken, dat is nu niet bepaald ideaal want er is kennelijk geen opruim plicht.....
Aan het begin van deze laan staat een Canadees monument, een grote man met zijn handen in de lucht. Ik ga er naast staan voor een foto.

In het centrum van Apeldoorn is het gezellig druk, doen nog een paar boodschapjes en nemen we een pauze bij café Julius. Vanwege de Corona beperkingen is het terras vrij groot maar zitten we bioscoop zit, dwz achter elkaar. Ik kan nu niet zeggen dat dit gezellig is. Maar het broodje is lekker en verkwikt lopen we weer verder richting station Apeldoorn. Vanaf daar lopen we door stadsparken naar ons begin punt waar de auto geduldig op ons staat te wachten.
We hebben genoten van deze alternatieve Apeldoornse wandeldag!

Nijkerk
Op vrijdag is het ook weer heerlijk weer en wederom in de korte box op pad naar Nijkerk. Een klein half uurtje sturen naar het treinstation aldaar waar genoeg plek is. Na de start lopen we het centrum in van Nijkerk om daar niet veel later de natuur in te lopen. De route gaat voor grote delen over een zogenaamd “klompenpad”. Dat zijn verschillende natuurwandelpadden uitzet d.m.v. bordjes. We lopen echt te genieten van al het moois en de verschillende ondergronden en uitzichten. Langs boerderijen en monumentale panden en grote weilanden. Maar na een kilometer of 10 krijgen we toch wel zin in een pauze alleen zijn er in geen velden of wegen bankjes te bekennen! Dan zien we een zogenaamd opstapje waar we aan weerszijden van een hekje gaan zitten. We nemen een meegebracht hard gekookt eitje en na vijf minuten stappen we weer op. Een groepje wielrenners grapt nog: “is dit een stempelpost?” Zij stoppen om op het klompenpad verder te fietsen, blijkbaar mag je er ook fietsen met een mountainbike.....
Maar ja, eigenlijk willen we een bankje. En warempel, even later als we weer verder gaan leest Hans op de beschrijving dat we moeten afslaan “bij een bankje”. Dan hebben we er al 12 km op zitten!
Na de pauze lopen we het bos weer in en dan zien we veel vaker een bankje! Nou ja.......
Het laatste stukje is echt kilometers maken en valt er niet veel te beleven. Op het einde van de route, we zijn bijna bij het station, maakt Hans nog even een foto van mij bij het plaatsnaambord van Nijkerk. Na 17 km stappen zetten we de Fitbit uit en lopen naar het restaurantje wat we in het begin voorbij gelopen zijn. Nu is het echt tijd voor een verlate lunch! Het broodje smaakt heerlijk, en we genieten hier nog na van deze wandeldag.

PS: de foto’s van Nijkerk staan op de pagina Nijkerk

klikkerdeklik voor foto’s Apeldoorn

Foto’s Groene wissel Nijkerk 17 km

Het verslag staat bij Groene wissel Apeldoorn, hier staat het foto album van die dag.

klikkerdeklik voor foto’s

Vierdaagse 2008 - omdat we dit jaar de Vierdaagse moeten missen

Vandaag een verhaal over mijn wandelvriendin MARINA. Zij is in 2009 overleden aan de gevolgen van borstkanker. Omdat we dit jaar geen vierdaagse mogen lopen ivm COVID19 plaats ik het verhaal dat ik geschreven heb voor "De vriendelijkste marathon van de wereld". Mijn verhaal is uitgekozen voor publicatie!

Mijn verhaal gaat terug naar 2007, het jaar waarin ik Marina ontmoette. Via de digitale snelweg kwam ik haar op het spoor, op het toenmalige officiële forum van de Vierdaagse. Daar sprak zij haar wens uit om ooit nog eens de Vierdaagse te kunnen lopen. Als laatste wens, want ze was ziek. Ik bewonderde haar tomeloze inzet om dit te bereiken en ook de manier waarop ze haar ziekte aanvaardde, ze had uitgezaaide borstkanker. We scheelden best veel in jaren, zij 33 en ik 46. Ze had twee hele kleine kindjes en mijn kinderen waren een stuk ouder, maar we hadden genoeg raakvlakken om het samen leuk te hebben tijdens de trainingen. Want ik besloot met haar mee te trainen. Het zou ook mijn eerste, uitgelopen vierdaagse worden. Eigenlijk had ik die hoop opgegeven, ik was niet in de wieg gelegd voor lange afstanden, dacht ik. Maar Marina spoorde mij aan om toch door te zetten. Samen konden we die kilometers wel aan! En dat gebeurde ook. We hebben vier dagen enorm veel lol gehad in Nijmegen, tijdens de Vierdaagse van 2008, en met elkaar. Maar we deelden ook verdriet en pijn. Verdriet om haar ziekte, de pijn van het lopen. Dat laatste konden we delen, haar ziekte niet, maar ik kon haar daarin wel steunen.

We logeerden samen in een kerk die voor ons omgetoverd was tot logeerhuis. Ik heb daar mooie herinneringen aan. Na de laatste glorieuze wandeldag namen we afscheid, ze zou weer een traject ingaan met chemo en allerlei onderzoeken. Helaas kregen we in december van dat jaar te horen dat het een verloren zaak was, het einde was in zicht. Ik heb haar nog een paar keer thuis opgezocht, maar van wandelen kwam het niet meer.

In februari 2009 is ze overleden en op haar verjaardag, ze zou 34 geworden zijn, begraven. Elke Vierdaagse denk ik terug aan ons avontuur. De laatste twee jaar liep ik op vrijdag met een shirtje met haar foto en de tekst: ‘In loving memory Marina, walker 4ever’. Ik kreeg daar veel lieve reacties op die mij steunden in het verlies. Ik moet steeds denken aan de derde dag in 2008, waarin ik het erg moeilijk had en zij mij toesprak “en dat voor een stukkie ijzer en die kutgladiolen!’. Ik moest daar zo om lachen dat ik daar altijd aan denk als ik het moeilijk heb. Marina heeft zo’n indruk op mij gemaakt, dat ze altijd met mij meeloopt. Bij elke wandeling die ik maak, kijkt zij vanaf haar wolkje in de hemel toe en geeft mij een “schop onder de kont” als het niet lekker gaat! Door haar ben ik verslaafd geraakt aan de Vierdaagse en heb ik hem al twaalf keer uitgelopen, ik die dacht dat ik daar niet voor in de wieg was gelegd!

Ik zou dit jaar niet meedoen met de Nijmeegse, wilde een pauze inlassen en had gekozen voor de Vierdaagse van Apeldoorn maar ook dat gaat niet door! Nu lopen we maar rondjes in de eigen omgeving, soms iets verder weg. Ook leuk maar ik ga Nijmegen wel missen dit jaar!!!

Groene Wissel Venlo 2-7-2020 / 12 km

Wij combineren graag een hotelovernachting met een wandeltocht daarna. Zo ook deze keer, we gaan woensdag naar Van der Valk in Maastricht. Ik heb al een route uitgezocht op internet, uitgeprint, de koffers ingepakt en toen op naar Maastricht. Onderweg nog even een lunch gedaan bij La Place, waar we de eerste veranderingen al zagen......bij de ingang stond een dame die ons de regels vertelde. We moesten met dienblad langs de balie gaan en eerst onze handen desinfecteren. Er was een looproute aangegeven en aan de achterkant moest je weer naar buiten. Het is wel wennen dat je nu niet meer onbezorgd naar een restaurant kan gaan, maar ja het moet maar....

In het hotel aangekomen zien we ook al aanpassingen: een desinfectie zuil en routes aangegeven op de grond, met niet meer dan twee personen in de lift en een spatscherm op de balie!

Donderdagochtend na het ontbijt, ook deze ronde met wat aanpassingen, op pad voor de Groene Wissel. We gaan naar Venlo. Dat is op de route terug naar huis, zij het met een omweggetje maar toch, het is in de richting. Het weerbericht is gunstig maar er wordt wel hier en daar een bui verwacht. Hopelijk meer daar dan hier!!

We starten bij het parkeerterrein van het treinstation van Venlo en lopen al snel via de stad de natuur in. Leuke bosweggetjes en soms onverharde wegen en wat heuvelachtig gebied. Het is erg stil onderweg we komen alleen een paar honden uitlaters tegen. Soms is het zoeken naar de juiste weg omdat we van een blaadje lezen maar het is goed te doen. Ik verbaas mij wel over de rotzooi die overal op de grond ligt! Veel blikjes, flesjes en plastic! En zeer weinig prullenbakken en een van de weinige die ik zie zit vol!!
We lopen langs een muur die aangeduid staat op de routebeschrijving als kloostermuur. Wat zou er achter zitten?? Nieuwsgierig als we zijn proberen we er overheen te kijken maar dat gaat niet. We doen het op een andere manier, met de mobiel in de lucht wat foto’s maken over de muur heen. Thuis aangekomen zien we dat het een begraafplaats is! Hierna volgt een saai stuk rechttoe-rechtaan, maar dat zal het enige saaie stuk zijn.

Bij een meertje zitten we op de helft, de route is 12 km, en nemen we een pauze op een bankje aan de oever van het meertje. Het is er heel stil en wat ons ook opvalt, weinig tot geen watervogels zoals meerkoeten en zwanen die je bij ons in grote getale ziet. Je hoort wel veel vogels fluiten maar je ziet ze niet.

Uiteindelijk komen we aan in de stad Venlo, bij de Maas en hier staan we even stil om van het uitzicht te genieten. Daardoor lopen we een stukje te ver door en moeten we terug om de route te vervolgen. Ik herken stukjes van de stadswandeling die we vorig jaar hier liepen. En ook hier zien we de gevolgen van de Corona pandemie: pijlen op de grond en banners boven de winkelstraten: er is eenrichtingsverkeer. Maar er wordt daar nauwelijks aan gehouden, iedereen loopt kris-kras door elkaar.

Als we bijna bij de finish zijn gaan we nog even lunchen bij een bistro op de hoek van de straat in het centrum. Opvallend veel Duitsers zien we hier, met grote auto’s die vanuit de parkeergarage tegenover het terras komen.

Na de lunch moeten we nog anderhalve kilometer naar de finish. We zien donkere luchten boven de stad.....het zal toch niet gaan regenen?? Zodra we wegrijden begint het te spetteren en daarna breekt de hemel open! Bakken tegelijk. Gelukkig zitten we nu droog en op weg naar huis genieten we na van deze leuke dagbesteding. Wandelen is fijn, je ziet zoveel meer en is lekker ontspannend! Groene wissels zijn leuk en de route is duidelijk omschreven, het is een combinatie geweest van mooie natuur en stedelijk gebied. Erg afwisselend dus een aanrader!
klikkerdeklik foto’s hier

Alternatieve Kikkerloop 2020

De Kikkerloop is een georganiseerde wandeltocht voor het goede doel namelijk ALS de wereld uit helpen. Maar aangezien het dit jaar allemaal anders moet, lopen we een zelf bedacht rondje. Het is officiëel de derde keer en ik heb al een leuke medaille besteld bij Carla, de organisator van de Kikkerloop. Maar we gaan eerst nog wandelen!
We rijden zaterdagochtend rond 9 uur naar Kinderdijk, ik heb een mooie wandeltocht gevonden op Wandel.net en uitgeprint, het zonnetje schijnt en het beloofd een heerlijke dag te worden! Maar aangekomen in Kinderdijk bij het bezoekerscentrum waait er toch een fris windje. Mijn dunne jasje blijft dus nog eventjes aan. Het plaatsnaambord met mooie bloemetjes gaat natuurlijk op de foto!
Het eerste gedeelte lopen we langs de Lek, over de dijk en de wind heeft vrijspel. Gelukkig mogen we na ongeveer 800 meter een kade op, richting de molens die we in de verte zien. Kinderdijk is bekend om zijn vele molens, onderdeel van UNESCO erfgoed. Het is een prachtig gezicht!
Even hebben we een stuurloos momentje want we kunnen het pad niet goed zien en lopen een klein heen-en-weertje, door het gras om de eerste molen heen.
Daarna volgt een heel lang fietspad langs prachtige huizen met bijbehorende tuinen. We staan regelmatig even stil om te genieten van al het moois. Het is helaas wel druk met heen en weer fietsende mensen maar ach, we genieten toch wel.
In het plaatsje Nieuw-Lekkerland komen we een bordje tegen met: Rust en versierd met leuke koffiekopjes, een pijl wijst ons een straat in.......zullen we??........
We trekken de stoute schoenen aan en lopen de tuin in. Een dame komt ons tegemoet en wij vragen of ze open is. Jawel hoor, we mogen in de rustige tuin plaatsnemen in de schaduw. Even lekker bijkomen met een heerlijke cappuccino! Er is zelfs een toilet aanwezig! We maken een gezellig praatje met de uitbaatster en ze verteld hoe ze aan de naam is gekomen. Zij worden Lekkerlanders genoemd en zij heeft haar uitspanning Lekker Anders genoemd.
Na de koffie lopen we een parkje in, de route is heel afwisselend! We horen wel kikkers maar ik zie ze niet. Hans wel en maakt er een foto van! Dan mogen we over een heel lang graspad langs een watertje lopen naar Alblasserdam. Het graspad is droog dus het loopt redelijk goed maar toch moet je oppassen waar je je voeten zet en dat is vermoeiend lopen. Er zitten veel vissers aan de waterkant. Uiteindelijk komen we in Alblasserdam aan. Ik herken de ijsbaan van een andere tocht en we komen een groepje wandelaars tegen van Oud Alblas, dat zie ik aan hun witte t-shirt. Op de brug weer even een stuurloos momentje want we schijnen over de brug te moeten klimmen? Ja hoor het pad gaat weer verder over gras langs het water! Ik duik tussen de spijlen door en Hans klimt er overheen, ik maak er een paar foto’s van.
In Alblasserdam is er een paaldansmomentje en lopen we langs een tuintje met allemaal kikkers, het onderwerp van deze tocht. We vragen aan de bewoners of we foto’s mogen maken en dat mag.
In het centrum van Alblasserdam hebben we weer een stuurloos momentje bij de haven want de routebeschrijving is niet helemaal duidelijk. Uiteindelijk komt het wel weer goed en we besluiten nog even een bankjes rust in te lassen. We genieten hier van onze meegebrachte lunch met uitzicht op de kerk en een reiger die zijn maaltje bij elkaar vist. Fietsers, joggers en wandelaars gaan aan ons voorbij.
Wij besluiten niet langs dit fietspad te lopen maar aan de andere kant op de stoep, dat is wat rustiger lopen. We hebben er nu ongeveer 10 km op zitten.
In het parkje bij Huis te Kinderdijk zien we een meerkoeten gezinnetje met hele kleine kuikentjes. Erg schattig. Het parkje is ook mooi en heel rustig.
Dan zijn we bijna aan het einde van de route gekomen maar niet voordat we langs de vele molens mogen lopen. Het is niet erg druk met toeristen maar stil is het niet.
Na het zoveelste bruggetje zien we het eind in zicht, het bezoekerscentrum waar we gestart zijn. Na 15 km stappen we moe maar voldaan in de auto en Hans stuurt ons weer terug naar Spijkenisse.
Dit was een hele leuke en afwisselende wandeling en het was heerlijk wandelweer! Kortom, een geslaagde Alternatieve Kikkerloop!

hier meer foto’s klikkerdeklik

Decurion wandeltocht 13-6 / 16,7 km

Vandaag gaan Hans en ik de uitdaging aan om 10 mijl te lopen, dat is omgerekend 16,1 km. Onze wandelclub RWV heeft dit bedacht. Je loopt gewoon je eigen route, liefst vanuit huis en via de telefoon houd je de kilometers en de tijd bij. Wij doen geen wedstrijd maar die mogelijkheid is er ook. Als je deze afstand volbracht hebt, ben je een Decurion!
Zaterdagmorgen gaan we lekker vroeg op pad. Ik heb een route via afstandmeten uitgestippeld en weten we grotendeels uit ons hoofd want ja, we wonen al 36 jaar in Spijkenisse en kennen bijna elk straatje en laantje wel. We lopen via onze wijk naar het centrum, langs de Hekelingse weg en het is nog lekker rustig. Dan komt er een dame voorbij, ook een wandelaarster en zij groet ons. We raken even aan de praat maar zij heeft een dusdanig snel tempo, dat kunnen wij niet bijhouden. Ze loopt nog een tijdje in ons zicht maar als wij het Hartelpark ingaan zien we haar niet meer.
Lopend tussen de Schotse Hooglanders genieten we van de rust en schoonheid hier.
Even verderop groet een honden uitlater ons en keren we weer terug naar een ander gedeelte van het park waar ik een bankje in gedachten heb, we hebben er nu 5 km op zitten, tijd voor een bakkie thee! Ik heb een mooie thermosbeker gekregen en kan deze nu benutten. Het is ook al behoorlijk warm aan het worden en ik begin mijn voet te voelen. Ik heb mijn Sketchers weer aan maar deze heb ik alleen tijdens de Nijmeegse aan gehad vorig jaar en toen liepen ze ook niet zo erg lekker. Blijkbaar is dit type schoen beter geschikt voor rondjes om de kerk!
Na de theepauze gaan we weer verder richting de Spijkeniserbrug. Ook wel de “brug der zuchten” genoemd omdat ie vaak open staat! We hebben geen last van een eventuele openstaande brug want we lopen er onder door. Richting BuzBuz onze koffie break. Die zit op ruim 8 km en hij is net opengegaan. De serveerster maakt nog even een tafeltje schoon en droog en dan kunnen we op het terras plaatsnemen. Een heerlijke cappuccino met gebak gaat er wel in! Voor Hans een appeltaart voor mij een brownie.
En dan is het weer tijd om in de benen te gaan richting de Maasboulevard. We zien een groepje dames die buiten aan het sporten zijn, de sportscholen zijn nog dicht maar dit is ook een goede oplossing. En we zien een koppeltje zogenaamde burpies doen, een hele zware oefening. Pfff....moet er niet aan denken, ik loop liever! Kortom, veel sportievelingen hier.
We verlaten de Maasboulevard om aan de andere kant uit te komen, de wijk de Schenkel. Vanaf een bruggetje zien we een meerkoet met haar jonkies die luid piepend tevoorschijn komen als ze ons zien. Blijkbaar denken ze dat ze wat krijgen van ons maar helaas. Vanaf de fietsbrug over de Schenkelweg lopen we de wijk Groenoord in, parallel aan de Eikenlaan. Via een olifantenpaadje achter de Marckenburg langs, de bebouwde kom in. Daar inspecteer ik even mijn voet, er zit een kleine blaar. Met wat zalf en een stukje wandelwol kan ik weer pijnloos verder lopen. We genieten van de rust en de mooie huizen die hier staan. Het doet mij zelfs een beetje denken aan de wijk in Overasselt, net voordat we de dijk op moeten op de vierde wandeldag! Met visioenen over de vierdaagse lopen we verder.
Dan een saai stuk langs de Hekelingse weg, om dan in de wijk de Akkers aan te komen.
We zijn nu dicht bij huis maar nog niet aan het eind van de route. We zetten een zwanenpaartje op de foto en we zien hier veel nestjes van meerkoeten.
Ik begin het nu wel een beetje zat te worden, het is erg warm en doordat mijn schoenen niet lekker zitten loop ik geforceerd en dat kost kracht! We besluiten om linea recta door het winkelcentrum richting huis te lopen, dat maakt de afstand net iets meer dan dan 16 km. En ik vind het goed zo.
Thuisgekomen haal ik gelijk een bak met water tevoorschijn om mijn voeten te koelen want man oh man wat is het heet. Er komt net geen stoom af van mijn voeten als ik ze in het water doe!!
Desondanks hebben we genoten van de wandeling, en hiermee zijn wij echte Decurions geworden! Wat een leuk initiatief van onze RWV! Bedankt voor dit pleziertje in Coronatijden.
meer foto’s klik hier