Sallandse Heuvelrug 2-9-2021

 Meer foto’s klik hier

Vandaag starten we op ongeveer tien minuten rijden vanaf ons hotel De Uitkijk in Hellendoorn. Gisteren zijn we in dit kleinschalige hotel aangekomen en hebben er heerlijk gegeten en geslapen. Na een ontbijt wat aan onze tafel geserveerd werd, gaan we op pad, de route is van de app Eropuit.

Vanaf het Buitencentrum met een heel groot parkeer terrein lopen we meteen op de route, we mogen de paarse pijlen volgen. Later worden dat gele en blauwe pijlen, het is goed aangegeven.

Al snel lopen we in een mooi bos en passeren een grote schaapskooi. Mooi gebouw wat onderdak biedt aan de 600 schapen die de hei bevolken. Zij grazen de ongewenste grassen uit de hei en sinds kort wordt de kudde bewaakt door Pyrenese berghonden. We zien inderdaad een paar schapen, geen 600, en ook geen berghond. Maar het is een leuk weetje.

Dan passeren we een Joods monument en werkkamp Twillaar op een open plek in het bos. De barakken die er toen stonden zijn vervangen door gras heuvels maar zo kan je de contouren zien van het kamp. Op deze plek was van 1940-1947 Rijkswerkkamp Twillaar ingericht, een arbeidsproject voor werkeloze mannen. Zij ontgonnen de woeste grond en legden de paden aan door de bossen en over de hei. In de Tweede Wereldoorlog werden er ook Joden tewerkgesteld, waarvan een groot aantal gedeporteerd werd en nooit meer terugkeerde. Laten we hen niet vergeten, vragen deze bronzen lijsten met portretten van Joodse mannen. 

En dan is het klimmen en klauteren geblazen over de stuwwal en als we op de helft van de klim zijn nemen we plaats op een bankje om van het uitzicht te genieten. En de stilte……

De Sallandse heuvelrug kent veel open plekken door de stormen in 2018 maar er werd ook bewust gekapt om de heide ruimte te geven. Dit is belangrijk voor de insecten en daar profiteren de korhoen kuikens van.

We lopen over een aantal “bergen”. De Sprengenberg, Haarlerberg, Noetselerberg, Archemerberg, Hellendoornse berg, en de Grote Koningsbelt, met 75,5 m de hoogste van allemaal. We lopen door een zee van paars, on-Nederlands mooi. En buitenlands pittig! Na een lang fietspad waar wij niet op lopen maar er naast, nemen we even rust op een bankje bij een kleine parkeerplaats en eten iets zouts om het verloren zout aan te vullen.

We gaan de Sprengenberg op, met heel smalle paadjes en veel klim- en klauter werk. We stoppen even om twee oudere heren te laten passeren, zij bedanken ons en er ontstaat een leuk gesprekje…….en we gaan weer door.

Langs het fraaie, uitgesleten pad over de Noetselerberg zie je veel grillig gevormde eiken. Uit de bast van jonge eiken werd vroeger run gewonnen, een soort looistof die gebruikt werd bij het bewerken van leer. Hellendoorn stond bekend om dit leerlooien. Als de jonge stammen zo’n 7 cm dik zijn, werden ze gekapt en ontschorst. Dat gebeurde in mei, als de sap stroom in de boom het grootst is.

De route gaat langs stokoude jeneverbesstruiken, grillige eiken en witte berken, die de vroegere bewoners aanzagen voor spookhazen, grijze veulens en witte wieven. Op een mistige dag zie je waarom.

De Sallandse Heuvelrug is ontstaan door een kilometers dikke gletsjer die de aardbodem vooruitschoof en plooide. Deze enorme stuwwal vormt de grens tussen Twente en Salland.

Na 12 km wandelen zijn we sneller dan gedacht weer terug bij de auto. We hebben genoten van deze duidelijk aangegeven route met extra informatie uit de app. Die informatie heb ik verwerkt in dit verslag, ik hoop dat u ervan genoten heeft.

Groene Stadswissel Hengelo en Enschede 2x 11 km

Enschede 

Groene wissels, ik hou ervan! Omdat wij in een hotel in Enschede verblijven heb ik de route van de wandelzoekpagina gehaald. Een groene stadswissel van Enschede, 11 km lang.

Het is even zoeken naar een goede startplek, want “officieel” start hij bij het treinstation maar daar kan je zo lastig je auto kwijt. Dus wij rijden naar een straat dichtbij de route en kunnen op pad. Het is heerlijk weer, de zon schijnt!

Al snel lopen we de natuur in rondom Enschede en het is volop genieten! Ineens lopen we langs een koffie tentje en besluiten hier een bakkie cappuccino te drinken, we hebben er net 4 km op zitten maar vooruit! Het is er lekker rustig en de koffie is heerlijk. Ze zijn hier nog erg voorzichtig wat Corona betreft, naam invullen, alles op afstand, buiten betalen en in het toilet een ellenlange “gebruiksaanwijzing” hoe het moet….

Na de koffie weer wat parkjes door en dan is het intussen wel lunchtijd en laten we nu net in het centrum aangekomen te zijn! Het is er gezellig druk, en dat voor een doordeweekse dag! We bestellen een lekker lunch op een leuk terras en genieten we van de sfeer hier, het is erg gezellig. Met een QR code geef ik door dat we geen klachten hebben. We hebben zicht op een reuze strandstoel, leuk voor een fotootje straks.

Die foto is gemaakt na de lunch en weer door….ineens staan we op een begraafplaats midden in een wijk. De route gaat er dwars doorheen en dat is best apart. Het zijn erg oude graven en worden nauwelijks onderhouden lijkt het wel. 

De officiële benaming van deze begraafplaats is het Boerenkerkhof. Dit kerkhof werd in 1829 geopend en was vroeger de algemene begraafplaats van de voormalige gemeente Lonneker. Omdat veel mensen van het platteland hier begraven werden, kreeg het al snel de naam Boerenkerkhof. De laatste bijzetting vond plaats in 1952 en in 1954 is de begraafplaats gesloten. Sinds 1989 is de gemeente Enschede eigenaar van dit stukje grond.

Een stukje verderop zijn we aanbeland in de wijk waar op 13 mei 2000 een vuurwerk ramp plaats vond! De hele wijk is heringericht en de verwoeste huizen zijn opnieuw gebouwd. Er zijn 23 personen overleden, een gedenksteen in het parkje herinnert ons eraan. Het is een mooie wijk om doorheen te lopen.

We komen ook nog wat leuke kaboutertjes tegen in een parkje, met mini deurtjes.

Als we denken bijna bij de auto te zijn, gaat er iets verkeerd, we missen een pijl ofzo en lopen we een beetje te (ver)dwalen. Uiteindelijk komt het wel goed -leve de GPS- en vinden de auto weer waar we hem hebben achtergelaten rijden komen we aan bij ons hotel en nemen nog een lekker bakkie op het terras in de zon, en genieten we na van een heerlijke wandeling.

Hengelo

De tweede Groene Stadswissel in onze vakantie is die van Hengelo. Nadat we bij het hotel uitgecheckt zijn vertrekken we naar het begin van de route. Dat is altijd een beetje puzzelen omdat het originele startpunt meestal een treinstation is. Dit keer kunnen we bij de schaatsbaan van Hengelo parkeren, het is een groot parkeerterrein en grotendeels verlaten. Er is ook een vaccinatie locatie, die ingang is best apart met die twee zuilen links en rechts en gaat op de foto.

Het is fris voor de tijd van het jaar dus de jas gaat aan. We lopen langs Het Kristalbad waar je veel vogel spotters tegenkomt. Het Kristalbad ligt op de grens van de gemeenten Enschede en Hengelo, ten noorden van het Twentekanaal en ten zuiden van de Hengelosestraat/Enschedestraat. De spoorlijn Zutphen-Glanerbrug doorsnijdt het gebied. Het gebied is genoemd naar het vroeger hier dichtbijgelegen zwembad van die naam, tegenwoordig Camping de Zwaaikom. In tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden, biedt het nieuwe Kristalbad geen zwemgelegenheid.

We lopen door bewoond gebied en zien prachtige huizen links en rechts, je kan zien waar het geld zit hier! Het gebied mondt uit in een golfbaan waar we tussendoor lopen. Een bord waarschuwt ons voor rondvliegende golfballen…..

De route gaat door de straatjes van Hengelo, het is huisjeskijken wat de klok slaat. Het kan gebeuren dat de route niet helemaal actueel is, zo ook hier na vijf kilometer klopt de beschrijving niet meer vanwege bouw werkzaamheden in dat gebied. Uiteindelijk komen we er wel uit en lopen een stadsparkje in waar een zitgelegenheid is, Paviljoen  De Ontmoeting. Tijd voor koffie! Gelukkig zijn ze open en we kiezen een mooi plekje uit op een bankje tegenover de singel. Die staat vol met kunstwerken, een lust voor het oog.

Na de koffie lopen we het centrum van Hengelo in. Het is bijna lunchtijd en de terrassen beginnen vol te lopen. Maar wij hebben nog geen trek want we zitten nog vol van het ontbijt in het hotel en lopen door.

Het centrum lopen we uit via het treinstation van Hengelo waar de eigenlijke start is en vervolgen de route. We lopen een stukje langs de Berflobeek en een kat zit op het randje van een brug, ik moet hem (of haar) even aaien hoor, zo’n lieverd!

De beek is lang en zigzaggend lopen we er langs door de woonwijk. Ik begin een beetje flauw te worden en zie een bankje in het park. Tijd voor een gekookt eitje! Heerlijk even energie opdoen voor de rest van de tocht.

We mogen over een oud stukje spoorlijn lopen. Dit is zo te zien niet meer in gebruik en het gaat op de foto. De Schutsluis van Hengelo is groot en niet te missen, we lopen er langs en moeten dan een heel eind langs het Twentekanaal lopen tot de brug. Als we de brug over zijn zien we het stadion in de verte en weten we dat het einde van de wandeling er bijna op zit. Moe maar voldaan bereiken we de auto en rijden naar huis maar eerst even een broodje eten voordat we naar mijn schoonouders rijden voor een bezoekje. 

Dit was een leuke wandelroute en gaat in de top tien!

Meer foto’s klik hier

Soester wandelweekend 23-24 augustus/ 2x20 km

Voor het eerst sinds tijden mogen we weer een georganiseerde tocht lopen! Sinds de uitbraak van Corona vorig jaar februari zijn alle georganiseerde wandeltochten afgelast. 

Het Soester wandelweekend heb ik nog nooit gelopen en deze wordt voor de derde keer georganiseerd. We maken er gelijk een weekendje weg van en boeken een logeerplekje vlakbij de start. De start is in tijdvakken ingedeeld, wij mogen “weg” vanaf 9.20 uur een mooie tijd!

Bij aankomst worden we naar een parkeerplek geleid, allemaal perfect geregeld door Le Champion! Een heel groot grasveld hebben ze gereserveerd voor lopers die met de auto komen, het treinstation is niet ver weg dus ook het OV is een optie.

Dag 1

De vrolijke speaker “praat” ons weg en ik ben benieuwd naar wat Le Champion voor ons in petto heeft. 

De eerste kilometers verlopen vrij saai en rechttoe rechtaan. En ik moet wennen aan de drukte om mij heen. Niet dat het zo druk is als in Nijmegen maar omdat het zo lang geleden is dat ik wandelaars voor en achter me heb…..het zijn gewoon veel mensen!

Bij De Naald van Waterloo gaan we het bos in, eindelijk! In de verte zien we Paleis Soestdijk waar we straks langs mogen lopen. 

De rusten van Le Champion zijn altijd goed geregeld, ook nu weer. De bankjes staan op afstand rond een vijver en het is niet druk dankzij de spreiding van de wandelaars, er klinkt een leuk muziekje uit een soort orgel en we worden weer op de foto gezet door Wandelfotografie. Met een Snelle Jelle en een bak koffie komen we bij van de eerste 4 kilometers. De naam van de rust is De Kleine Kom.

Met een lusje komen we aan bij Paleis Soestdijk en foto’s worden gemaakt van het witte paleis. Helaas zien we niet de achtertuin die erg mooi is, dat heb ik alweer een tijd geleden gezien tijdens een andere wandeltocht. Na ongeveer 5 km komen we bij De Zeven Linden, de tweede rust. Een banaan is onze beloning en er komt net een bankje vrij als we aan komen lopen. Hier genieten we van de rust, er is geen muziek. We zien veel wandelaars in alle soorten en maten, mannen en vrouwen, jongens en meisjes, jong en oud.

Bij de derde rust, de Charlottehoeve, zitten we op 14 km ongeveer en ik herken het Sportpark Peijnenburg, van de Amersfoortse Tweedaagse. Bij deze rust speelt een man muziek, ik dacht met een accordeon. Hier is het ook gezellig druk, mensen zitten op het grasveld of op bankjes. Ook nu komt er net een bankje vrij als we in het gras willen gaan zitten. Wat een mazzel! Hier krijgen we een chocolaatje en kunnen we onze waterflessen vullen bij de kraan van een boerderij. De tocht gaat verder door de Baarnse bossen, zo heet ook deze dag. En we mogen een stukje over de heide die nu prachtig in bloei staat! Hekjes worden ook niet geschuwd onderweg, ik mag weer acrobatische toeren uithalen…….waarvan natuurlijk een foto gemaakt moet worden, charmant hoor!

Een stukje door Soest-Zuid en de laatste kilometer gaat dwars door een molen heen! Deze molen heet De Windhond en de molenwinkel is open. Dit is een verrassingspost met een mini rolletje pepermunt als “snack”. Hierna is het nog 1 kilometer naar de finish die we na 5 uur en 33 minuten bereiken. We stappen meteen in de auto, ik heb zin in mijn bad in het hotel van de Valk Amersfoort A1 waar wij een nachtje slapen. Niet lang daarna lig ik te badderen in de bubbels en kom ik heerlijk bij van het wandelen vandaag. Het weer was erg mooi en de tocht…..mmwah…..ik heb mooiere bospaden gelopen. Benieuwd wat dag 2 brengt, het weerbericht is niet best helaas…

Dag 2

Uitgerust ontbijten we in het hotel om daarna in een kwartiertje naar het startterrein te rijden. Daar worden we weer naar een plekje geleid en kunnen we meteen van start. De speaker herkent de pet van Hans…..Barcelona, en maakt er een opmerking over.

Het weerbericht is niet best en daar zijn we op gekleed, maar zoals zo vaak valt het best mee en het is zelfs warm! Maar….het venijn zit in de staart, lees maar verder.

Ook deze route begint met rechttoe rechtaan maar na een paar kilometer gaan we dan toch echt het bos in en de duinen over. Ja, het is de Soesterduinen dag en dat zullen we weten! Het is stijgen en dalen wat de klok slaat! Mooi hoor en adembenemend, letterlijk! 

Maar we worden na 4,5 km al beloond met een heerlijke rust bij restaurant De Soesterduinen met een cappuccino en appelgebak van Top, een bekende bakker in dit gebied. Hij smaakt heerlijk en het is echt genieten op het terras waar een koor staat te zingen om de sfeer te verhogen. Het is moeilijk hier weer weg te gaan maar ja, we moeten nog een aantal km lopen! Het is nu nog steeds droog…

En dan komen we langs het Nationaal Militair Museum in Soesterberg. In het museum wordt aandacht besteed aan de betekenis van de Nederlandse krijgsmacht in verleden, heden en toekomst. Het museum staat op het terrein van 45 ha op de voormalige luchtbasis Soesterberg. Ik herken sommige objecten van de Amersfoortse Tweedaagse, dan komen we hier ook langs. De tweede rust, bij restaurant ‘t Hoogt slaan we over, we lopen door tot de volgende die op 10 km zou zitten…..maar dat loopt anders!

De lucht begint nu angstvallig donker te worden, het zal toch niet….? En ja hoor, de eerste spetters vallen en wij trekken toch maar een regenjas c.q. regencape aan. We lopen verder en het begint steeds harder te regenen! Lopen we door of schuilen we? Af en toe schuilen we onder een boom, maar dat maakt uiteindelijk niet veel uit, het regent heeeeel hard! We merken weinig van de mooie omgeving waar we lopen. De paden zijn veranderd in modderpoelen en stromende beekjes waar we overheen moeten met natte voeten tot gevolg. 

Bij landgoed De Paltz begint het te onweren! Maar desondanks lopen we door tot de rust bij Villa De Paltz. Het is het nieuwe hoofdhuis van het Herman van Veen Arts Center. We lopen in het park met allerlei kunst objecten maar echt aandacht ervoor hebben we niet. Bij het tentje van de rust zitten een aantal wandelaar onder een grote parasol. Wij willen wat eten maar staand eten is niet fijn en ik besluit er een bankje bij te slepen die er omheen staan in de regen. Nu kunnen vier personen droog zitten. Wij peuzelen onze snack op, poffertjes voor mij en een patatje voor Hans. Heerlijk even bijkomen van de nattigheid en we zijn nu wel toe aan een rust!

Het lijkt droger te worden en we vertrekken weer, over 6,6 km is er weer een post. Maar helaas, we zijn nog maar net onderweg begint het NOG harder te regenen! Dit is echt afzien, we zien niets meer van de omgeving, dit is overleven. De paden zijn moeilijk begaanbaar en mijn voeten zijn daar niet blij mee. De regen loopt van mijn broek in mijn schoenen, lopen is niet fijn meer……ik wil zitten! We zien een boomstronk en pakken de matjes uit de tas. Bijkomen in de regen, het is niet anders maar het moet even.

De meeste regen is gevallen en het lijkt op te klaren. Ik doe mijn regencape uit en trek mijn jasje aan die droog is gebleven. Maar het druppelt nog wat na en doe mijn cape weer aan. In de laatste kilometers is het droog en zelfs de zon komt weer tevoorschijn. We hebben nog een stempelpost te gaan maar daar gaan we niet meer zitten, we zijn er klaar mee en het is nog maar een paar kilometer. Volgens de dame bij de post nog 3,5 km maar ik zei nee dat klopt niet, het is een kilometer minder! 

We finishen doodmoe en doornat en nemen de speld in ontvangst. Bij de auto pellen we de natte kleding uit en ruilen dit om voor droge kleding en Hans stuurt ons weer terug naar Spijkenisse. 

Ik dank Le Champion voor de mooie tweedaagse en de goede organisatie, het was fijn om weer een georganiseerde tocht te lopen! De routes vond ik enigszins tegenvallen, ik had er meer van verwacht. Of kwam het door de regen op dag 2? Aan de organisatie lag het niet, die was top!

Meer foto’s hier

Walk of Wisdom 28-7 t/m 31-7-2021 / 50 km

 

Klikker de klik voor foto’s

Met Annika spreek ik af om de Walk of Wisdom te gaan lopen, een “eigentijdse pelgrimsroute”. Het boekje heb ik aangevraagd met de route, 136 km heuvels, bossen, rivieren en oude cultuurlandschappen rondom Nijmegen. Op een middag in juni bespreken we de verblijfadressen en gebruiken daarvoor de Vrienden op de Fiets gids. De voorbereidingen zijn al leuk, we hebben er veel zin in. We besluiten om op woensdag 28 juli te vertrekken en de bedoeling is om op zondag 1 augustus weer in Nijmegen te finishen maar alles loopt anders dan verwacht…..ik word ziek en moet na een kort verblijf in het ziekenhuis mijn conditie weer helemaal opkrikken. Dat verloopt niet zonder slag of stoot maar ik zet door en uiteindelijk pak ik mijn (minimale) spullen in die ik nodig zal hebben onderweg in een kleine rugzak.

Woensdag ochtend zet Hans mij af op Rotterdam CS, vanaf daar begint mijn avontuur!  Ik reis via Utrecht om daar Annika te ontmoeten zodat we samen naar Nijmegen kunnen reizen, wel zo gezellig. Het is heerlijk wandelweer. Nog wel aan de frisse kant met af en toe een buitje maar dat mag de pret niet drukken. We beginnen eerst met een lekkere tussenstop bij bakkerij Strik, een heerlijk gebakje en bakkie koffie gaat er wel in!

En dan is het tijd om ons aan te melden bij de St.Stevenskerk. Een aardige man leidt ons naar een kamertje waar we officieel ingeschreven worden met ons pelgrims nummer, 8911 en 8912. We kunnen aan de pelgrims veter de vogel ringetjes verzamelen, die we in de 11 gemeenten waar we doorheen komen kunnen verzamelen.

Het symbool van de tocht, een zaailing, zit aan onze tas en is onze wegwijzer tijdens de tocht. Die van Annika is stuk gegaan en wordt ter plekke gerepareerd.

Het is tijd om de tocht te beginnen en volgen de aanwijzingen in ons boekje en de bewegwijzering Nijmegen uit. Vandaag zullen we vaak de skyline zien van Nijmegen. Soms is het zoeken naar de juiste weg en op sommige stukken kunnen we niet eens lopen vanwege de wateroverlast. De uiterwaarden zijn overstroomd door de overvloedige regenval in Limburg. Dat heeft ook hier effect gehad, we zien de sporen ervan terug op de wandelpaden. Gelukkig vinden we een alternatieve route over de dijk. We genieten van de omgeving, natuur en uitzichten. Op een bankje vlak voordat we langs de Bizonbaai zouden moeten lopen eten we onze meegenomen lunch op, een bakje mango, yoghurt uit een zakje en een kaas broodje. We besluiten niet langs de Bizonbaai te lopen omdat we bang zijn water tegen te komen waardoor we niet verder kunnen. Later komen we drie dames tegen die we eerder zagen. Zij hebben het wel aan gedurfd. Misschien hebben we wat gemist maar het lopen over de Ooijse Banddijk is ook mooi. Hier zijn sporen te vinden van de IJssellinie. Een verdedigingslinie in NAVO-verband tegen de Russen in de Koude Oorlog (1950-1963). In 1968 werd de IJssellinie definitief opgeheven. Het terrein van de voormalige steenfabriek Robert Jansen in de Groenlanden vormde een onderdeel van de verdedigingslinie, we lopen langs de schoorsteen van de steenfabriek.

Op een picknick bankje te midden van een boerenlandweg nemen we even een korte pauze, genietend van de stilte hier.

Bij Persingen lopen we om het kerkje heen en komen aan bij een trekpontje. Die moeten we zelf met de hand naar ons toe trekken, een hels karwei! We wisselen elkaar af met draaien aan het kabel wiel en eindelijk kunnen we naar de overkant, ook weer draaiend aan het wiel. We zijn bijna in de buurt van onze eerste logeer plek in Berg en Dal en proberen de kortste weg er naartoe te lopen. Na een flinke klim in het Bronnenbos komen we in de bewoonde wereld en ik kom water te kort. Ik bel aan bij een huis om water te vragen, de heer des huizes kijkt ons verdwaasd aan op onze vraag: mag ik wat water?  “Je bent een wandelaar of niet” zegt ie maar geeft ons toch een gevulde waterfles al ging het niet van harte!

Mijn dorst is gelest en als we even pauzeren om te kijken hoe te lopen komen we een dame tegen die dezelfde route loopt. Ze is zwaar beladen met een gigantische rugzak, ze heeft er last van zegt ze. Annika vertelt haar dat ze beter zo min mogelijk kan meenemen en de rest in een doos moet doen en naar huis moet laten sturen. Daar ging ze over nadenken, zij moest doorlopen tot Groesbeek! 

Uiteindelijk komen we aan bij het logeer adres, een half uur te vroeg. Op een stoeprand gezeten bestelt Annika een pizza via internet, dat had ze nog nooit gedaan! Om 5 over 5 melden wij ons bij Suzan. Ze laat ons de slaapplek zien, een mooie kamer met ontbijt in de andere kamer…….tijd voor ontspanning! Deze dag hebben we uiteindelijk 13 km gelopen…..het voelt als 30! Blijkbaar is mijn conditie nog niet wat het moet zijn….. de pizza arriveert zoals afgesproken en we vallen aan! 

Dag 2 begint relaxed met een heerlijk ontbijt. Suzan is al naar haar werk en we trekken de deur achter ons dicht en doen de sleutel in de brievenbus. Voordat we uiteindelijk weer op de route zitten, zijn we 2,5 km verder, de Oude Kleefse baan aflopen wat ons meerdere herinneringen oplevert aan de Vierdaagse! En Annika heeft veel jeugd herinneringen aan de Duivelsberg die wij nu vermijden, kaart 5 van het boekje slaan we over. De Oude Kleefsebaan kruist de route door een prachtig mooi natuur gebied richting Duitsland.

Het zijn wel lange, rechte einden door o.a. maisvelden heen. Hier komen we Marion tegen, de vrouw die we gisteren zagen. Ze heeft haar rugzak minder zwaar beladen en heeft inderdaad de spullen in een doos gedaan en naar huis gestuurd. Ze is dankbaar voor het advies van Annika. Op een bankje doet ze haar verhaal. Op weg naar Kranenburg komen we haar weer tegen, ze loopt sneller dan wij en loopt een stukje met ons op. We halen het vogelringetje op bij het oude treinstation in een vogelhuisje. Voor het station gaan Annika en ik even rusten, Marion besluit naar het dorpsplein te lopen, daar zit een bakkertje. Daarna hebben we haar niet meer gezien.

Op weg naar het Reichswald gaat het zachtjes regenen, en als we af moeten slaan naar het bos heuvel op gaat het harder regenen. Gelukkig komen we in een dichtbegroeid bos aan en de druppels bereiken ons niet, wat een geluk! 

Hier besluiten we nogmaals van het pad af te wijken door linea recta naar Nederland te lopen, in één streep door het bos! Het is onwijs mooi en heel stil, we nemen een pauze op een bankje om op krachten te komen en genietend kijken we om ons heen. We lopen op een fietspad maar al die tijd geen fietsers te bekennen! Na ruim een uur lopen komen we aan het eind van het pad en zijn we bijna bij de slaapplek. Op een picknick bankje zit een dame met een kopje thee en een sigaret te pauzeren, we vragen of we erbij mogen zitten. Een gezellig gesprek volgt. Later zullen we haar nog een paar keer zien, ook bij het Eethuis de Diepen waar onze slaapplek is, een trekkershut.

Het is piepklein maar meer is niet nodig dan een droog en schoon bed om op te slapen. Het is wel vrij smal….de douche in een bijgebouw. De douchekop zit los, en het water is dan weer warm, dan weer koud. Uitgebreid douchen zit er even niet in! Het is het allemaal “net niet!”

In het eethuisje kunnen we een warme maaltijd gebruiken, dat dan weer wel. We hebben er 21 km op zitten.

Gebroken worden we wakker……er is geen ontbijt. Ik heb ontbijt repen in mijn tas ter vervanging. We besluiten een pauze dag in te lassen en de route op onze eigen manier te lopen. Van Milsbeek naar Plasmolen lopend over de St.Jansberg. Echt prachtig!!

In Plasmolen gaan we brunchen en na afloop een ijsje bij Clevers…..hmmmm!!!

Hier besluiten we het vierde adres af te bellen en morgen naar huis te gaan, het is mooi geweest.

Hierna gaan we een vogelringetje halen bij een restaurant en stappen op de bus naar St.Walrick. Daar kom ik er achter dat ik mijn jasje kwijt ben! Jammer maar helaas…..

Na wat koffie, cola en een hapje eten in het bekende restaurant (Vierdaagse memories!) lopen we via Google maps naar de slaapplek bij Machteld Meij, schrijfster en kunstenares. Een prachtige, idyllisch gelegen plek met een gigantische mooie tuin er omheen. Het huisje is helemaal voor onszelf! Twee kamers en een keukentje met douche tot onze beschikking. Wat een rijkdom! Ieder een eigen bed, wat zullen we heerlijk slapen! Vandaag hebben we 10 km gelopen.

Om 7.30 uur gaan we op ons gemak genieten van het heerlijke ontbijt wat voor ons klaar staat in de koeling, we nemen lekker de tijd ervoor. Na het ontbijt nemen we afscheid van Machteld en lopen we een stukje door de Hatertste vennen, ook heel erg mooi en indrukwekkend stil. Bovenop een heuvel genieten we van het uitzicht en een dame met hondje maakt een foto van ons. Hans komt ons zometeen ophalen en als we er bijna zijn zien we een boerderijtje met kersen in de verkoop. Annika stelt voor om hier wat kersen te halen en terwijl we dit doen kunnen we op Hans wachten, ik geef het adres door. Ze vraagt of we twee stoeltjes kunnen krijgen om naast het muurtje waar we uit de wind en in de zon kunnen zitten en de lieve boer komt met twee tuinstoeltjes! Erg fijn. Als de overheerlijke kersen op zijn komt Hans er aan. Het lijkt wel afgesproken werk! Als afsluiting van de week lunchen we bij Van de Valk in Breukelen en eindigen met een kopje koffie bij Annika thuis.

Wat heb ik genoten van deze dagen! Ik ben enorm moe maar ben erg onder de indruk van de natuur, de onverwachte ontmoetingen en elkaars gezelschap, dankbaar dat alles zo goed verlopen is. Wel jammer dat we niet de hele route konden lopen, maar we gaan hem zeker nog een keertje afmaken! We hebben in totaal ongeveer 50 km gelopen deze afgelopen dagen.

Alternatieve Vierdaagse 2021/ 20-7 t/m 23-7/ 4x 10 km

Meer foto’s klik hier

Net zoals vorig jaar gaat de Nijmeegse Vierdaagse niet door vanwege de COVID pandemie en kunnen we aan de Alternatieve Vierdaagse meedoen. Dat betekent dat je vanuit je eigen huis of desnoods vanuit een andere startplaats je kilometers gaat lopen. Veel wandelaars besluiten de routes te gaan lopen in Nijmegen lees ik op social media maar dat doe ik niet. Ten eerste moet ik gewoon werken en ten tweede vind ik het niet nodig.

Dinsdag, dag 1. 

Ik werk tot 12.00 uur vandaag, dat is mooi, dan kan ik gewoon in de middag wandelen. Ik besluit naar het nieuwe huis van mijn dochter te lopen in Zuidland, ruim 5 km van ons vandaan. Het is prachtig wandelweer, zelfs het zonnetje schijnt uitbundig! In Zuidland is het een en al bedrijvigheid, zoon en echtgenoot zijn druk aan het werk evenals mijn dochter. Ik pauzeer even in de stoel buiten op het terras en ga hen ook eventjes helpen met behangen.

Na dit ongebruikelijke intermezzo ga ik weer op pad richting Spijkenisse via een andere route dan ik gekomen ben. Helaas is dit rechttoe rechtaan, niet veel te beleven. Het is wel druk met fietsers, vanwege het prachtige weer natuurlijk. Allemaal pensionado's met elektrische fietsen, ze zoeven rakelings langs me heen!

Thuisgekomen sluit ik de app van de Vierdaagse af, die heeft de afstand en tijd keurig bijgehouden. De dag sluit ik af met een heerlijke douche, en ga eens nadenken of deze rugzak wel goed is, heb er behoorlijk last van op het eind van de tocht! Ik ga volgende week een pelgrimstocht lopen met mijn vriendin vandaar de test met de rugzak en ik loop het liefst met een heuptas maar ja, daar past geen bagage in voor 5 dagen! 

PS: van deze dag geen foto’s gemaakt.

Woensdag, dag 2

Vandaag weer na een halve dag werken op pad en besluit zoveel mogelijk in de parken te lopen die Spijkenisse rijk is vanwege de schaduw. Het is best warm vandaag! Het eerste parkje dichtbij huis is heel bekend omdat ik vaak hier een ommetje maak na het werk ter ontspanning. Ik maak een selfie hier en weer door. Ik besluit naar de Mac te lopen voor een bakkie leut! Heerlijk vooruitzicht! Na de oppepper ga ik het volgende park in, het Hartelpark waar ook de begraafplaats van Spijkenisse is, De Ommering.

Hier in het bos is het muisstil, ik maak even tijd voor een pauze bij een watertje en geniet van alles wat zich voor mijn neus afspeelt. 

Hierna verlaat ik het park om via de woonwijken Hoogwerf en De Hoek weer thuis aan te komen. Dit keer zonder rugtas en dat bevalt prima!

Donderdag, dag 3

Omdat mijn dienst pas om 11.30 begint, ga ik het eerste stukje in de ochtend lopen. Mijn gebruikelijke rondje van 5 km als ik ga hardlopen, de polder in. Bekend terrein dus en weinig over te vertellen. Na 5 km ga ik douchen om weer fris en fruitig achter de computer plaats te nemen. Na vier uur werken ga ik op pad voor de rest van de route en loop naar de Akkers waar een ijswinkel zit die heerlijk, huisgemaakt ijs verkoopt! Daar heb ik echt zin in! Ik ga al smullend met het ijsje in de hand weer op pad! Ik loop richting de wijk Vogelenzang waar wij 18 jaar gewoond hebben en loop vervolgens via het Vogelenzangpark en de wijk De Hoek weer terug naar huis. Dit keer met rugzak en nee.....nog steeds bevalt het niet! Misschien een kleinere rugzak uitproberen die heb ik nog ergens in een doos liggen!

Vrijdag, dag 4

Besluiteloos waar te lopen ga ik op pad. Mijn idee was om naar het strand van Hoek van Holland te gaan met de metro maar het is nu niet bepaald zonnig! Heel erg bewolkt zelfs en het nodigt niet uit tot vroeg opstaan. Ik blijf nog even luieren en ga pas om 9.30 uur op pad. Als ik net op pad ben zie ik op de Westdijk Leonie en haar vader plus gezelschap. Ik herken haar van de foto's in de WSB en groet haar. Ze zijn uitbundig gekleed in de Vierdaagse kleuren en zijn druk met het fotograferen van de rondlopende kippen en haantjes die hier in grote getale rondscharrelen! 

De zin is er uit, het lijkt wel de laatste dag van de ECHTE vierdaagse! Beetje slaapwandelend loop ik rond en ga richting Hekelingen, een aangrenzend dorpje, gehucht eigenlijk. Bij de bushalte aan de Hekelingse weg ga ik even mijn krentenbol oppeuzelen die ik uit mijn kleine rugzak opdiep. Deze bevalt tot nu toe beter! Toch iets positiefs hahaha!

Na de Hekelingse weg ga ik het park Brabant is, dat nu grotendeels gesloten is wat wel jammer is, het is een mooi stukje Spijkenisse. Dan maar de Meeldijk op richting de Akkers, naar het ijswinkeltje waar ze ook koffie serveren! Met als verrassing een mini ijsje erbij! Lekkaahhh! Hazelinosmaak is mijn favoriet....jammie. Echt genieten op dit terras. Na de koffie ga ik nog even de Kruidvat in voor een boodschapje en een koud flesje water die ik in mijn bidon doe op de rand van een van de bankjes. Het plein is vernieuwd en ziet er leuk en gezellig uit.

Opgeknapt ga ik verder, de polder weer in en richting het Vogelenzangpark. Ik moet de kilometers bij elkaar sprokkelen en kijk voortdurend op mijn horloge hoe ver ik nog moet. Bij 8 km zie ik een uitnodigend bankje met tafel en maak weer een selfie terwijl een ouder echtpaar ook hier plaats neemt. We kletsen wat en ik ga weer verder, de laatste kilometers zijn echt de laatste loodjes!! En dan zie ik twee jongens op mij af komen op de fiets, de eerste lijkt recht op mij af te komen en stuurt ineens van mij weg! Ik schrik mij te pletter en roep naar hem wat een sukkel ben je toch. De andere jongen die daar achter zit, doet precies hetzelfde! Echt….wát een idioten heb je op deze aardbol rondlopen!! 

Bijkomend van de schrik loop ik met knikkende knieën weer verder! Als de teller precies 10 km aantikt, ben ik weer thuis. De kleinere rugzak is veel beter bevallen, dit gaat hem worden als ik straks de pelgrims route ga lopen. Missie geslaagd! De conditie is bijna helemaal weer terug maar dat komt vast goed. Deze afgelopen vier dagen toch maar mooi ruim 40 km gelopen, ben best trots op mezelf! 

Groene wissel Pernis 11-7-2021 / 6 km

 

Zondagochtend, het is een beetje somber buiten maar we gaan toch op pad richting Pernis voor een trainings rondje met de rugzak. Eind van de maand wil ik klaar zijn voor de pelgrimstocht van de Walk of Whisdom.

Oorspronkelijk is het idee om 10 km te lopen maar al snel heb ik het idee dat dit niet gaat lukken. Ook al is de route verrassend leuk, ik weet dat er ook een veel minder leuk stuk in de route zit die we over willen slaan. Namelijk lopen langs de A4 richting de Beneluxtunnel. We hebben dit stuk heel vaak gefietst als we naar het werk moesten dus nee…..niet echt aantrekkelijk om te lopen en vooral niet als het maar moeizaam gaat. 

In het dorp zien we veel motor rijders verzamelen op een plein. We horen van een buurt bewoonster dat dit een ode is aan een demente man die heel erg veel van Harley Davidson houdt, hij zit erbij in een zijspan motor. Kippenvel als we ze allemaal door het dorp zien rijden…..

Het stukje langs de Nieuwe Maas is ook erg leuk, je ziet veel boten af en aan varen en er is een aanlegplaats voor de watertaxi. Aan de overkant kan je de skyline zien van Rotterdam. Er zitten ook veel mannen te vissen aan de oever. Af en toe piept de zon door de wolken en het is vrij benauwd, de jas kan in de tas blijven.

Het aangrenzende park is ook mooi om er doorheen te lopen. Na bijna 4 km even rusten op een bankje, volgens mij is de tas ook veel te zwaar, straks even de inhoud kritisch bekijken.

We lopen langs een groot hertenkamp, een voormalige vuilstort plaats. Er zijn veel herten en reetjes te zien. Sommigen zijn nieuwsgierig maar anderen rennen hard weg als je te dicht bij het hek komt.

Ik pluk een mooi blauw bloemetje, thuis eens kijken via Google lens wat het is….

Het metrostation Pernis is het eindpunt, die zien we al in de verte. De betonnen palen onder het spoor zijn leuk beschilderd, ik maak er een foto van. Blij dat het erop zit, het is ook benauwend warm! We rijden via Hoogvliet naar huis, in Hoogvliet eten we nog een broodje bij het nieuw geopende Tramhuysje. Er zit een nieuwe eigenaar in.

Na de late lunch rijden we voldaan naar huis, wetende dat ik nog een paar keer moet oefenen met de rug tas maar dan minder vol!Meer foto’s

Klompenpad Appelpad en meer 30-31 juni 2021 / 9 en 8 km

Na een week halve dagen gewerkt te hebben vanwege mijn ziekenhuis opname, gaan we na nog een hele dag werken dinsdag op pad naar de Eemhof. Daar hebben we een huisje met sauna geboekt voor twee nachten om bij te komen van alle stress en om te ontspannen. Helaas zit het weer niet mee, het blijft druilerig en somber maar ach, we vermaken ons wel! Gelukkig is alles weer gewoon open en kunnen we op de Plaza een bakkie troost halen om de bui af te wachten. 

We besluiten niet al te ver te lopen vanwege mijn conditie die erg achteruit is gegaan. Op de kaart lijkt het of we aan de rand van het park het terrein kunnen verlaten maar in de praktijk blijkt dit niet zo te zijn, het hek is hermetisch afgesloten. Dan maar weer een rondje maken naar de officiële uitgang. Het park blijkt enorm in de opknap fase te zitten, veel huisjes zijn gerenoveerd! Wij zitten toevallig nog in een oud huisje, we doen het er maar mee…..

Bij de Eemhof Marina (haventje) besluiten we de dijk op te lopen en naar het Hulkesteijnse bos te gaan. Het is nog steeds miezerig weer, jammer hoor. Maar daardoor is het ook weer stil, we komen amper mensen tegen! In het bos komen we zelfs niemand tegen, maar het is best een saai bos eigenlijk. Het pad gaat over beton dus dat is wel relaxed lopen.

Als we het bos weer uitkomen blijken we weer bij de dijk te zijn. Aan het eind van de dijk wacht ons een heerlijke lunch aan de haven. Een beloning voor gedane arbeid. Gelukkig kon ik het goed volhouden, de ruim 9 km die we gelopen hebben.

De volgende dag besluiten we een Klompenpad te lopen, vlakbij Nijkerk. Een half uurtje sturen en dan komen we aan bij de startplaats van het Appelpad, 8 km. Het is nog steeds somber weer, ik heb een extra vestje aan gedaan. Het begin van het pad is leuk, langs een akkerveld met mais. Maar dan moeten we drie lange rechte stukken lopen en ook nog een stuk op een weg waar auto’s ons voorbij razen. Niet echt ontspannen lopen. Maar dan komen we weer bij een aanwijzing dat we de natuur in mogen. Vanaf dan is het echt genieten van alles. De bomen, de dieren, koeien die ons aanstaren terwijl we langs lopen van heel dichtbij, schapen en zelfs een roofvogel komt op ons pad. Het groen is fris vanwege al het vocht van de laatste tijd dus het ruikt ook nog eens heel lekker! We lopen langs mooie boerderijen en stulpjes gebouwd in “the middle of nowhere”. 

We komen op een punt waar je kan kiezen, de verkorte route of een extra lus. We kiezen voor het laatste, het gaat best goed. Hoewel ik toe ben aan een rust, we lopen al geruime tijd aan één stuk door. Een man en een kind lopen achter ons met een hond en we besluiten de “veter truc” te doen maar dan met de telefoon…….als ze passeren vraagt de man: ”appelpad?” alsof we niet weten waar we heen moeten hahaha. We zeggen ja klopt. Oké die kant moet je op! Ik kijk nog wel op de “bankjes app” of er een bankje in de buurt is en jawel, op nog geen 200 meter van ons vandaan! Heerlijk eventjes de benen van de grond……..en dan blijkt dat we bijna bij de finish zijn, nog 600 meter zegt Hans! En ja hoor, als we de bocht om zijn herken ik het maïsveld van het begin van de tocht. Heerlijk gelopen al ben ik nog wel erg moe maar het begin is er weer! Na de tocht eten we een heerlijk broodje in ‘t Koetshuis in Nijkerk. Een mooie afsluiting van een paar daagjes er tussenuit!

Groene wissel Vlietland 13-6-2021/ 11 km

Het is weer tijd voor een mooie wandeling en vandaag, zondag ochtend 13 juni rijden Hans en ik naar Vlietland, een recreatie plas bij Leidschendam. Ik wil ook mijn rugzak testen die ik gekocht heb voor de pelgrimstocht die ik samen met Annika ga lopen eind juli. Met de route van internet geplukt gaan we op pad. Het is prachtig mooi weer en we verwachten drukte onderweg maar dat valt toch reuze mee. De meeste mensen zitten aan het water met een handdoekje of met een vishengel en laten het gewandel aan ons over.

De route gaat voornamelijk door  en over graspaadjes al dan niet met hoge begroeiing waar je nauwelijks doorheen kan lopen maar het lukt wel. Er zitten ook een paar hekjes in de weg waar we overheen moeten klimmen. Dat liever dan lopen op een fietspad waar je je leven niet zeker bent door de langs razende fietsers want ook die zijn in grote getale aanwezig!!

Na zo’n vijf kilometer zien we een bankje en nemen even pauze. Ik voel wat gerommel in de darmen maar dat blijkt loos alarm......hoewel....aan het eind van de dag zal blijken dat dit niet helemaal waar is! Daar over later meer, lees maar verder!

Op het pad bij het bankje loopt ook een grote kudde schapen en die sjokken ons voorbij zonder blikken of blozen. Al etend, poepend en plassend lopen ze ons bankje voorbij, een koddig gezicht. Eentje laat zich op zijn koppie aaien.....

Dan zijn we aan de andere kant van de plas en lopen een klein beetje verkeerd maar dat is niet erg want we komen op hetzelfde punt uit...

Gelukkig laten ze de route niet over het naaktstrand gaan. Dat was vorig jaar in Almere wel anders maar dit keer kunnen we de bordjes “naaktstrand” voorbij lopen.

En dan komen we bij het gewone strandje waar het overvol is! Het grasgedeelte maar ook het zandgedeelte ligt hutje mutje alsof er helemaal geen Corona is!

Net als bij het restaurant, dat gelukkig nog een plekje in de schaduw vrij heeft. Hier geen gezondheidscheck en geen mondkapjes....We bestellen wat te eten en te drinken en genieten van het uitzicht over de plas, van het komen en gaan van bootjes, groot en klein. 

We zijn bijna aan het einde van de route hier maar mogen nog een klein stukje tot de auto lopen. Die staat geduldig te wachten in de schaduw en de parkeerplaats is inmiddels bommetje vol auto’s. Op weg naar huis genieten we na van deze zomerse wandeldag maar het venijn zit in de staart.....na het douchen voel ik mij niet goed en ga even op bed liggen. Trek in eten heb ik niet, en we moeten ook nog op visite want het Nederlands elftal speelt zijn eerste wedstrijd voor het EK. Met hangen en wurgen sleep ik mij door de avond en ik word zieker en zieker.....

Maandag ochtend na een nacht zonder slaap bel ik meteen de huisarts en kon gelijk langs komen. De dokter zag dat het goed mis was en stuurde mij door naar de SEH van het Ruwaard. Daar ging ik de medische molen in en werd aan het infuus gelegd en dan is het wachten en wachten en wachten. Tot eind van de middag bekend werd dat ik een ontsteking had aan de alvleesklier en moest opgenomen worden! Ik werd met de ambulance vervoerd naar het Maasstad ziekenhuis en werd opgenomen op de obeservatie afdeling. Daar mag je 24 uur blijven maar na 24 uur bleek dat ik verder onderzocht moest worden en kreeg medicatie voor de pijn en een nieuw infuus.

Na 24 uur moest ik naar de afdeling Maag Darm Lever en werd ik op een zaaltje van vier personen gelegd. Ik werd goed verzorgd en donderdag middag bleek na de CT-scan dat ik naar huis mocht want er was verder niets ernstigs aan de hand gelukkig! De ontsteking moet vanzelf genezen met veel rust en pijnmedicatie. Ik ben nog steeds herstellende maar het gaat de goede kant op en kan ik weer werken aan mijn conditie. Het lopen met de rugzak was wennen maar ging best goed, dus het is geen miskoop!

Zo zie je maar........zo heb je niets en zo lig je in het ziekenhuis!  Leef bij de dag en geniet!!!

 

Groene wissel Leiden 4-6-2021

Vandaag met Hans een Groene Wissel gelopen, start in Leiden.

Eigenlijk is de start bij het trein station maar wij rijden met de auto naar een parkeerterrein bij een voetbalveld. We betalen het verschuldigde parkeergeld en gaan op pad. Heerlijk in de korte box en een T-shirtje! Voor het eerst dit jaar....

We lopen al snel de gezellige binnenstad in met schilderachtige grachten, de vele bruggetjes daarover, pittoreske straatjes en steegjes. We lopen in een straat met uitzicht op de imposante Hooglandse kerk. We gaan bij de Burcht kijken, een hoge heuvel waar je een rondje kan maken en uitzicht hebt op Leiden. Bij het Koetshuis voor de burcht gaan we op het gezellige terras wat eten en drinken.🍽

We doen de Koornmarkt aan waar het gonst van de bedrijvigheid, gelukkig is het bijna terug naar normaal. De terrassen zitten bommetje vol! In het Van der Werfpark is het heerlijk koel en lopen daarna langs het Rijksmuseum voor Volkenkunde en van Oudheden, de Hortus Botanicus en standerdmolen De Put. Langs de Beestenmarkt, een prachtig plein aan het Galgenwater met veel horeca. 🍹

Bij een ijswinkeltje 🍦zitten een moeder en dochter te genieten van een ijsje en de moeder zegt dat dit het lekkerste ijs is van Leiden! Ik bedenk mij geen moment en ga er eentje halen....lekker hoor, ze heeft niets teveel gezegd!

Na het stadsgebeuren lopen we het Leidsche Hout in, een heerlijk stukje parkbos met een theetuin en zelfs een dierentuin. 🐅 Die hebben we niet gezien. Hier hebben we even een stuurloos momentje.

Daarna lopen we het kleine landgoed Oud Poelgeest in. Bij het kasteeltje is een bruiloft aan de gang, het is er heerlijk weer voor! Over slingerende paadjes en een romantisch bruggetje kom je hier tot rust..... Na de Kikkermolen lopen we de Heemtuin in en kunnen naar eigen inzicht rondlopen. We zien een eenden moeder met kleintjes, zo schattig! 🐥Niet lang daarna komen we aan het eind van de wandeltocht, toch nog 11 km wandelplezier. Moe maar voldaan stuurt Hans ons weer naar huis om bij te komen van deze warme wandeldag! Wat een mooie en afwisselende route! Deze komt in mijn top tien!

Maarn 14-5-2021 / 25 km

Meer foto’s

Op vrijdag spreek ik af met Annika om vanuit Maarn een wandeltocht te maken. Maarn ligt aan de voet van de Utrechtse Heuvelrug en dit is sinds 2003 bekend als het Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug. Het dorp telt 4750 inwoners en doet pittoresk aan.

We gaan de route uit het boekje van de Utrechtse Heuvelrug vierdaagse lopen. We spreken af op het parkeerterrein van sporthal De Twee Marken om 9.00 uur. Ik moet daarvoor nog wel een uurtje rijden maar dat heb ik er graag voor over!

Op de afgesproken tijd treffen we elkaar en lopen door het centrum naar het treinstation. Daar is de start. We hopen hier een ijsje te scoren na de finish maar die moeten we wel eerst verdienen!

Annika doet het leeswerk en ik volg. Valt af en toe niet mee als je gewend bent om alleen maar de pijlen te volgen.

Onderweg verval ik van de ene verbazing in de andere.....wat is het hier mooi en rustig! Het frisse groen aan de bomen, de geur van het bos, de bospaadjes waar we over lopen.....en ineens zie ik een ree tussen de blaadjes. We stoppen met praten en Annika kan ook net een glimp ervan opvangen. 

Vogels die we horen maar niet zien en prachtige uitzichten over de hei en vennen. Volgens de routebeschrijving moeten we een kleine omleiding volgen in verband met werkzaamheden in het bos, Annika heeft het genoteerd op een blaadje. Het is niet helemaal duidelijk te volgen maar ondanks dat komen we weer op de officiële route. Na  10 km wordt het tijd voor een pauze en als we twee bankjes zien waarvan er een bezet is, ploffen we neer en genieten van het uitzicht op een mooi meertje. Op het bankje staat een tekst: “De stilte van de natuur heeft veel geluiden”.....mooi hè?

We zijn in het natuurgebied van Leersum. Hier is het wat drukker, we zien heel wat auto’s bij het beginpunt van de wandelroutes. Hier is ook een kabouterpad en ik moet natuurlijk weer gek doen en op de foto met een paddestoel en kabouter paaltje.

Hier komen we straks weer terug als we door het Leersumseveld gelopen hebben.

We lopen over mulle zandpaadjes en ik krijg het behoorlijk warm! Er was regen voorspeld maar daarvan is voorlopig geen sprake! Annika loopt vandaag met een grote rugzak. Niet omdat ze veel nodig heeft onderweg maar omdat zij met haar zus binnenkort een wandelpad gaat lopen, ruim 400 km in drie weken! Daar moet ze wel enigszins voor trainen, vandaar die rugzak.

Een tweede rustpunt kijkt uit over een grote vlakte waar een aantal bunkers hebben gestaan maar deze zijn afgebroken op een paar betonnen resten na. Ik ga daarbij staan voor een fotomomentje. Hier zien we wel veel wandelaars rondlopen. Het zal in augustus een prachtig gezicht zijn als de hei hier in bloei staat!

Mijn water is ook op en bij het rustpunt aan het einde van het Leersumseveld zitten wel mensen maar niets is open, zelfs geen kraan! Maar als we langs een camping lopen en een caravan midden in het bos trek ik de stoute schoenen aan en vraag aan de dame die op dit idyllische plekje zit te schilderen of ik wat water in mijn fles mag. Gelukkig zegt ze geen nee en ik krijg heerlijk koel bronwater in mijn flesje! Wat een bofkont ben ik! Het is nog een aardig stukje lopen naar de finish.

De route is goed omschreven hoewel het laatste stukje naar ons idee niet goed is maar we komen toch aan het einde van de route en na zeven uur wandelen komen we weer in het centrum van Maarn aan waar de terrassen vol zitten, het is dan ook heerlijk zonnig weer! Op een terras bij een snackbar bestellen we een ijsje. Wat is dat genieten om na gedane arbeid jezelf te verwennen met iets lekkers!

Als we vertrekken ziet Annika een (wandel)bekende en dan zie ik ook een (wandel)bekende ernaast zitten! Zij lopen deze vier dagen achter elkaar. Die luxe hebben wij niet. Na een praatje gaan we allebei op huis aan. Nog een uurtje sturen door een paar flinke regenbuien maar thuis aangekomen is het weer droog. Ik heb een heerlijke dag gehad vandaag, wat een mooie route en fijn gezelschap, wat wil je nog meer!

Groene wissel Voorschoten 9-5-2021 / 14 km

Zondagochtend rijden Hans en ik naar Voorschoten. De weersverwachting is goed, de temperatuur gaat flink omhoog vandaag. Lekker wandelweer dus. De route is uitgeprint en op de telefoon gezet, makkelijker kan niet.

De start is bij het treinstation Voorschoten, een groot parkeerterrein ervoor. We starten nog met een jas aan maar die gaat na 10 minuten uit, wat is het warm....

Het eerste stuk van de route loopt langs een weg, maar ach aan het begin van de route dus niet erg. De ingang van De Horsten lopen we voorbij helaas, en dan het tunneltje onderdoor naar het Raadhuis De Paauw. Tijd voor een foto van de nog immer witte leeuwen die ervoor staan en ik ga er tussen staan. Natuurlijkgaat ook De Baadster op de foto, die nog altijd in de vijver achter het raadhuis staat. Veel meer foto’s worden hè niet, behalve dan van een 

brugmomentje die mag niet ontbreken tijdens een wandeltocht.

Dan door landgoed Backershagen met veel stuurloze momentjes. Dit keer is de route beschrijving niet erg duidelijk (of we lezen niet goed) want we lopen diverse keren fout.

Op het hoekje van de Menkenlaan is een bankje en daar genieten we even van een rust en de kapriolen van een meerkoeten paartje op een nest. Het is broedseizoen dus....

Met een d-tourtje door het park er naast komen we aan het einde van deze laan. Door naar de Houtlaan en de lange Raaphorstlaan. We zien veel fietsers en wandelaars op dit stuk en is vrij lang en saai. Een afwisseling is wel leuk, we mogen over een wilgenlaantje langs een watertje lopen.

Na 13 km, we zijn bijna aan het eind van de route, mogen we nog een stukje rond een vijver lopen een zogenaamd wandelpark. Hier veel honden uitlaters. 

Het laatste stukje naar het station is doorbijten, ook omdat ik geen water meer heb. Dus snel naar huis en bijtanken! Deze groene wissel komt niet in mijn top 10 helaas. Wel genoten van het mooie weer.

Groene Wissel Driebergen 3-5-2021 / 16 km

 Foto’s hier

Het is weer tijd voor een logeer partijtje gecombineerd met een wandeltocht. Hiervoor het Van de Valk hotel in Vianen geboekt voor een overnachting en dan vanuit daar naar een beginpunt te rijden van een groene wissel. Het is elke keer wel weer een puzzel om op de route te komen zonder al te veel parkeergeld te betalen! De routes starten meestal vanaf een treinstation, dit keer Driebergen-Zeist. Maar om daar te mogen parkeren betaal je de hoofdprijs dus moet je zoeken naar een alternatief. Dat is er wel maar je moet dan goed opletten waar je start. Het kaartje dat bij de route zit is niet heel erg duidelijk, weinig straatnamen maar uiteindelijk is het toch gelukt om te parkeren bij een tennisvereniging.

En dan is het nog een puzzeltje om uit te vogelen welke richting je op moet lopen maar ook dat is, na wat hindernissen, toch gelukt. Eindelijk kunnen we op pad, het is inmiddels 11.00 uur.

We staan vlakbij het Slot Zeist maar dat kunnen we pas op het eind van de route bewonderen, daarover later meer.

Eerst lopen we richting de voormalige ijsbaan van Zeist over leuke paadjes. Dan richting het treinstation Driebergen-Zeist, onder het spoor door naar landgoed Bornia. Op een heuvel staat een prieeltje en het wordt tijd voor de eerste foto van vandaag, we lopen er even naartoe om het van dichtbij te bekijken.

Na ruim 7 km komen we in een beschermd broedgebied en moeten een hekje over klimmen. Het is ons makkelijk gemaakt want je kan gewoon een trapje nemen met een soort van leuning voor je evenwicht. In dit mooie heide gebied staan volop bankjes volgens de bankjes app (handig!!) en de eerste komt snel in beeld....helaas bezet. Maar als we dichtbij komen gaat de persoon die erop zit verder en kunnen wij plaatsnemen om de meegebrachte lunch te verorberen. De terrassen mogen nu open maar deze is nog te ver en het ontbijt in het hotel was zo overvloedig dat we meer dan genoeg eten bij ons hebben!

Het waait behoorlijk en we blijven daarom niet al te lang, we mogen nog 9 km kuieren.

Het heet hier Groot Heidestein en er lopen dieren rond die je niet mag storen dus we moeten op de paden blijven. We zien inderdaad wat schapen met jonkies, erg leuk.

Bij de schaapskooi is een leuk rondje gemaakt voor kinderen.

Hierna volgen wat rechte stukken, helaas. Het pad is haast onbegaanbaar en niet aangenaam om te lopen. Maar Hans zegt dat er een leuk rustpunt aankomt, een hotel waar vast een terras open is, daar hou ik mij maar aan vast.

We lopen langs een groot gebouw maar we zien alleen de achterkant. Het is een markant geheel.....wat zou het zijn? We lopen te speculeren, zou het een school zijn, er lijkt een soort stadion gebouwd te zijn. Als we aan de voorkomt komen zien we dat het het KNVB gebouw is. Een foto momentje waard.

En dan het rustpunt bij Hotel Restaurant Oud London. Heerlijk terras en koffie met taart besteld om te vieren dat we weer op een terras kunnen zitten. Genieten hoor!

Het laatste stukje naar de auto is niet heel bijzonder maar wel het rondje om de slotgracht heen van Slot Zeist. Genieten van het mooie gebouw en de kunst die in het water staan en er omheen. Tussen de sportvelden door naar de auto en dan zien we heel veel pulletjes in het water met een aantal mannetjes eenden en de moeder eend. De eendjes hebben de grootste lol in het water, lijkt het. Leuk om te zien hoe ze door het water snellen alsof ze er over lopen.

De auto wordt bereikt na ruim 16 km stappen. Moe maar voldaan stuurt Hans ons naar huis over de drukke snelweg! Het is meivakantie, coronatijd maar toch staan we soms af en toe stil, zo druk is het! Nou ja, uiteindelijk komen we zonder kleerscheuren om 17.00 uur thuis!