Annika vroeg mij laatst: heb je zin om met mij een wandeling te maken in IJsselstein, de RS80 heeft daar een route uitgezet. Nou, ik had daar wel oren naar. We zouden de 25 km route gaan doen, waarvan hier het verslag.
Die zaterdagochtend ga ik op pad, met de auto naar IJsselstein. Ik rij zelden nog alleen dus dat is wel een dingetje maar het gaat goed, om 8.15 uur rij ik het parkeerterrein op. Ik kan zowaar een plek dichtbij de kantine vinden en ik stap op de afgesproken tijd binnen. Annika is er al en na het aanmelden en wat kletspraatjes hier en daar met bekenden kunnen we weg.
Het is fris maar lekker weer, tenminste de eerste vijf kilometers. We maken wat foto’s van de omgeving, het zijn voornamelijk lange en rechte paden, soms over een vlonder, soms over gras. De Gerbranditoren, de zendmast van Lopik en het grootste bouwwerk van Nederland. Hij is 374 meter hoog inclusief antenne. De toren blijft ons steeds vergezellen, je ziet hem vanaf elk gezichtspunt in de route.
Sinds 1992 wordt de toren omgetoverd tot “de grootste kerstboom van Nederland” d.m.v. 120 LED-lampen langs de tuidraden. De ontsteking vindt plaats op zaterdag 28 november. Annika vertelt dat zij daar elk jaar bij is met haar dochter. Ze wonen dan ook niet zover hier vandaan.
We maken selfies met de toren als achtergrond.
Na een aantal km moeten we langs een watertje lopen, over het grasveld. Tot we bij Vianen aankomen want daar is de rust bij ‘t Vosje. We moeten de bestelling zelf aan de balie doen en meteen betalen. Daar moet je geduld voor hebben…….de koffie is lauw als het bij ons wordt afgeleverd. Beetje jammer en ook erg duur!!
De route gaat een stukje door de straten van Vianen tot het pontje. Wij slaan dit stukje over. We mogen een mini-cruise maken naar de overkant, het kaartje is inbegrepen bij de wandeltocht. Goed geregeld.
We steken de Lek over naar Nieuwegein. En maken daar ook foto’s van de omgeving. Het is er rustig en stil en af en toe passeren we wandelaars, bekende en onbekende.
Dan volgt een heen-en-weertje langs het kanaal tot we bij de volgende rust zijn, een sport accomodatie. We kunnen kiezen uit twee kantines, en kiezen die van een hockeyclub. We bewonderen de binnenkant, die ziet er stijlvol uit. Een man die ons hoorde praten over de mooie kantine vertelde ons wat geïrriteerd dat we niet over een kantine mogen spreken maar over een clubhuis! Sorry mijnheer!
De route gaat verder door een parkje, en we genieten omdat de herfst zijn intrede heeft gedaan en de bomen mooie herfstkleuren hebben. Maar aan al dat moois komt een eind maar is niet minder fijn lopen want we lopen langs de Kromme IJssel op het jaagpad. We lopen zo te kletsen dat we een pijl missen. Het is maar 280 meter maar ja, die moeten we weer terug lopen om op de route te kunnen komen.
Onder de A2 door, terug naar IJsselstein. Het begint al een beetje te schemeren maar we komen toch voor donker binnen! Na het afmelden nemen we er nog een drankje op, laten onze handen op de foto zetten omdat we heel toevallig dezelfde kleur nagels hebben ,en daarna rijden we allebei weer terug naar ons huis. Ik heb genoten van de tocht, niet in de laatste plaats door het gezelschap. Bedankt Annika voor het lachen en RS80 voor de mooie route! Meer fotos klik hier


Geen opmerkingen:
Een reactie posten