Dit weekend trekken we er weer op uit. We gaan een paar etappes lopen van het Romeinse Limespad, wandelen langs de grens van het Romeinse rijk in Nederland.
We vertrekken vrijdagochtend al vroeg om 1,5 uur later op de bestemming aan te komen. We gaan verder waar we de laatste keer gestopt zijn, bij de brug over het Amsterdam-Rijnkanaal. Maar eerst zetten we de auto neer bij het eindpunt, Fort Vechten. Zonder files e.d. komen we daar aan en we vertrekken. Eerst een stukje met de bus, naar Utrecht CS, dan met de trein naar Utrecht Leidsche Rijn. Vanaf daar nog 1,5 km wandelen tot het officiële beginpunt van de route.
Het is miezerig weer maar niet koud. Wat dan wel jammer is dat als je in een sombere omgeving loopt en het weer ook nog eens somber is, alles een beetje koud aandoet. Een sfeerloze omgeving, veel woningbouw in de vorm van blokkendozen en flats. Ik zou hier niet graag willen wonen. Maar hè…..de bioscoop zit wel om de hoek!
We lopen over de Daphne Schipperbrug en volgen de aanwijzingen. Veel bebouwde kom en je loopt zo het centrum van Utrecht binnen. Na zes km zijn we toe aan een bakkie en de restaurantjes zijn talrijk hier, keuze genoeg. De eerste de beste lopen we binnen. Het heet De apotheek. We nemen het ervan en een bakkie met iets lekkers valt ons ten deel. Heerlijk genieten en meteen even schuilen voor de regen.
Na de koffie lopen we verder het centrum in. Dan doemt ineens het Beatrixtheater op, en lopen we langs de Jaarbeurs. Via een grote en lange trap lopen we weer over de sporen van het treinstation. Zo zie je goed hoe groot het is. Na nog meer bebouwde kom en lopend langs de Oude gracht, lopen we tegen een leuk restaurantje aan, De poort. Hier neem ik een broodje carpaccio en wachten een flinke bui af. Hier zit je met uitkijk over de gracht en zie je af en toe rondvaartboten langs varen.
Omdat we nog een aardig stukje moeten lopen tot het fort Vechten gaan we weer op pad. Het is niet vervelend om hier te lopen, er is veel te zien langs de gracht die verder gaat in de Vaartsche Rijn. We lopen veel langs water.
We steken de A12 over en komen in wat landelijker gebied. Tot aan het hekje naar Castellum Fectio. Het is het oudste en grootste Castellum van Nederland. Het fort, gebouwd voor het begin van de jaartelling, is genoemd naar de inheemse naam voor de Vecht. Een betonnen plint geeft de contouren van het stenen fort aan. Van hout is een wachttoren opgetrokken. Soldaten leefden binnen de wallen, vrouwen, handelaars en ambachtslui in het dorp langs de rivier.
We lopen tussen de contouren van het fort door naar het fort Vechten. Het is onderdeel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Het is een uniek en typisch Nederlands verdedigingssysteem waarbij grote stukken onder water gezet konden worden. Het was te ondiep voor de vijand om te bevaren en te diep om doorheen te waden. In het fort is een museum waar je interactieve informatie kan krijgen over de geschiedenis ervan. Het fort ligt strategisch op het snijpunt van de Romeinse Limes en de Nieuwe Hollandse Waterlinie.
Hier staat onze auto en rijden we naar het hotel in Houten waar we een overnachting geboekt hebben in het Van der Valkhotel. Heerlijk vooruitzicht, ik kan uitrusten in het bad!
Na een goede nachtrust en een heerlijk ontbijt rijden we zaterdag naar de bushalte in Werkhoven want daar is ons eindpunt van vandaag. Maar we rijden voorbij de bushalte…..eeeuhh…hoe kom je daar? Hans rijdt weer terug en via een omweggetje komen we uiteindelijk bij de bushalte. Na vijf minuten komt de bus aanrijden en die brengt ons naar de plek waar we gisteren gestopt zijn, fort Vechten.
Wat dan volgt is een prachtige route langs de Kromme Rijn. De onbedijkte rivier was ooit de hoofdstroom van de Rijn. In de 19e eeuw kreeg de Kromme Rijn een functie voor de nieuwe Hollandse waterlinie. Defensie bouwde Fort Vechten en fort Rijnauwen. We lopen langs de oprijlaan van dit fort maar gaan er niet kijken. Nu hebben de forten hun functie verloren en zijn het ware natuur paradijsjes voor onder meer vleermuizen en ringslangen. Geen waterkering betekent dat er geen dijken nodig zijn en daardoor heb je mooi uitzicht over het landschap. Door het mooie weer is het dubbel genieten. We lopen om het plaatsje Bunnik heen en blijven alsmaar langs het water lopen. Het is zo mooi hier, we genieten volop! Af en toe pakken we een bankje voor een korte rust. Dan steken we weer de A12 onderdoor om dan weer om het plaatsje Odijk te lopen en nog steeds langs het water van de Kromme Rijn. Tot aan kasteel Beverweerd lopen we langs het water. Vanaf het kasteel is het nog een klein stukje naar de bushalte in Werkhoven.
Dan zoeken we de auto op en rijden we weer terug naar huis. Dit was een hele mooie etappe! In november gaan we weer verder met dit pad.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten