De Zeemansloop is altijd in april en staat steevast op de planning elk jaar. Ook dit jaar weer afgesproken met Fred om samen te wandelen, de 20 km route.
Op de parkeerplaats komen we Els tegen met haar vriendin, leuk dat we haar even zien dat is een tijd geleden! Samen lopen we naar de startlocatie.
De start is in de Houtrust in Scheveningen en Fred zit al te wachten op ons, starttijd is 9.00 uur. Na het aanmelden via de QR code gaan we op pad. Het is rustig lenteachtig weer, er staat bijna geen wind en af en toe laat de zon zich zien. Heerlijk wandelweer dus!
Al kwebbelend lopen we de wijk in en na wat straatjes heen en weer lopen we naar Madurodam waar we langs de ingang lopen. Wij weten een leuke koffie pauze in een lange straat waar ook dit keer de route doorheen gaat. Op nummer 127 woont een gezinnetje met jonge ondernemers want zij zitten met hun tafeltje en stoeltjes plus bankje klaar om ons te voorzien van koffie en koek. Voor €1,50 krijg je een vers gezet kopje maar dit keer was het koude koffie……wel jammer maar ja, we hebben er niets van gezegd. Even later zien we Els voorbij komen en wij roepen heel hard: KOFFIE!! En ja hoor, ze komen op het geluid af. Wij zijn klaar met de pauze en maken plaats voor de grote groep wandelaars.
Op naar de volgende pauze, boerderij Meijendel. Maar eerst volgt een flink stuk door de duinen. Leuke duinpaadjes die niet vlak zijn dus het is pittig! We merken op dat het onderweg niet zo druk is, we worden weinig ingehaald door andere wandelaars. De Zeemansloop-pijlen zijn weg, we moeten de knooppunten pijlen volgen. En dat gaat dit keer moeiteloos zonder te verdwalen. Op 12 km zit de pauze en we kunnen plaatsnemen op het stille terras. We moeten zelf voor ons natje en droogje zorgen, er is geen bediening. Binnen moeten we ook zelf onze kaart stempelen. Hans en ik nemen een pannenkoek met spek, Fred houdt het bij een paar Texelse schuumkopkes. We nemen het er even van hier, we moeten ook trainen op rusten hè?
Maar de tocht gaat verder richting de Watertoren waar ook een rust is. Wij vermijden de slingerweg door de duinen en gaan er linea recta op af. Twee dames komen ons tegemoet, zij vragen waar de Watertoren is want ze zijn verdwaald. Ik denk: hoe dan, de routebeschrijvingen is perfect. Maar ach, de dames lopen een stukje met ons mee naar de Watertoren die we na drie kilometer bereiken. Ook hier gaan we lekker op het terras zitten met een versnapering. Dit keer niet zo erg lang want het koelt een beetje af en van stil zitten word je koud dus we gaan weer verder naar de boulevard van Scheveningen. Hans en ik lopen wel de officiële route door de duinen, Fred kiest ervoor om langs het saaie, rechte fietspad te gaan lopen.
Uiteindelijk komen we elkaar weer tegen en gezamenlijk lopen we naar het begin van de boulevard. Heerlijk struinen langs boetiekjes en restaurantjes ik hou ervan! Het is nog niet zo heel druk met toeristen alhoewel de meivakantie al begonnen is….
Bij het monument met het vissersvrouwtje wat uitkijkt over de zee maken we zoals elk jaar een foto. Het beeld is gemaakt door Gerard Bakker in 1982. Ze symboliseert de vrouwen die thuis achterbleven terwijl hun mannen, zonen en broers op zee waren om te vissen, vaak met onzekerheid of ze zouden terugkeren. Naar schatting zijn er sinds 1860 meer dan duizend vissers verdronken. Het beeld wordt nog steeds gebruikt als herdenkingsplek. Jaarlijks vinden er ceremonies plaats waarbij bloemen worden gelegd en gedichten worden voorgelezen. Het hoort bij een reeks Scheveningse monumenten die vissers en hun families herdenken.
Fred en ik staan tussen de bloemen zonder ze te beschadigen maar sommige mensen vinden daar wat van. En maken hun ongenoegen kenbaar in harde bewoordingen. Wat ik erg jammer vind want we bedoelen er niets kwaads mee en doen heel voorzichtig. En we lopen door…..
Naar de laatste rustplek aan de haven, Doc28 voor een lekker kopje koffie. Dit keer wat minder lang want de finish roept. Het is nog maar een klein stukje langs de haven en dan ruiken we de finish. Om vier uur komen we aan en melden ons af. Ik heb mijn dubbele bootjes bij me en de dame achter de tafel zoekt voor me uit welke ik nog niet heb aan de hand van de foto die Hans laat zien. Uiteindelijk ga ik met drie bootjes naar huis. Het is de 14e keer dat ik deze wandeling gedaan heb. Met veel plezier want het is een leuke route.
Dan zie ik Henk binnen komen, hij heeft 30 km gelopen en we maken even een praatje. Ruud zie ik in de kantine zitten en zwaai gedag als wij naar de auto lopen. Fred zit al aan de bar, hij blijft nog eventjes nabieren. Ook hem zwaai ik gedag. Dan rijden we naar huis, nagenietend van deze gezellige wandeldag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten