Het laatste weekend van januari is het zover: we gaan weer naar Egmond aan zee voor de Wandel Marathon. Dit keer maken we er een variatie op. Alleen zaterdag doen we mee met de tocht, zondag lopen we een eigen route.
We logeren zoals gewoonlijk weer bij Cindy in haar B&B. Zelf woont ze sinds kort verderop in het dorp maar ze heeft de deur voor ons open gezet en de kachel brandt. Dat is wel nodig want het is erg koud. Ook het ontbijt moeten we zelf verzorgen, dat is natuurlijk geen probleem.
We moeten allebei op vrijdag nog werken en Hans pikt mij in Schiedam op. In Egmond aangekomen halen we meteen onze startkaart op in de sporthal de Watertoren. De startkaart is snel in ons bezit en gaan snel naar onze logeerplek. We gaan daarna lekker eten bij Van Speijk. Alleen vielen de spareribs wat tegen, erg droog! Jammer…..
Zaterdagochtend staan we vroeg op, en op ons gemak lopen we naar het ontbijt winkeltje waar Hans een paar broodjes koopt, ook voor onderweg. Ik heb mijn meegebrachte yoghurt al achter de kiezen.
Het is koud maar het waait nauwelijks. We draaien het strand op richting Castricum en ik zeg nog tegen Hans, misschien komen we nog een paar bekenden tegen. Ja, zegt Hans jij herkent ze altijd wel, ik niet. En ik had het nog niet gezegd of ik zie Annette lopen. Gezellig kletsend lopen we een stukje met elkaar op. Dan zie ik Carla aan mijn linkerkant lopen, en ik vraag hoe het gaat met haar. Annette loopt door. Carla loopt met wandelstokken in een langzaam tempo omdat ze herstellend is van een knie- en heupoperatie. Ik heb respect voor haar zoals ze het oppakt. Gewoon in beweging blijven! Na een kort praatje lopen wij door tot de 1e rust van Le Champion, de organisator van deze tocht. Een lekker gratis bakkie thee of koffie met een koekje! En een doedelzakspeler blaast zijn melodietje wat ons niet kan bekoren maar ach….
En dan zie ik de derde bekende wandelaar: Milou. Maar zij loopt helaas zo snel dat ik geen praatje met haar kan maken.
Na nog een klein stukje strand lopen we naar de 2e rust, een strand tent. We zien de “Deining” niet maar een andere tent, Zoomers. We lopen er naar binnen maar het is klein en propvol dus dat wordt hem niet. Dan maar naar de buren, Zeezicht. Daar is het ook propvol maar wij zien net twee heren weggaan, wat een mazzel! En de koffie met wat lekkers die we samen delen, komt ook al best snel. Jeetje…..wat een drukte! Dat komt natuurlijk omdat nu iedereen dezelfde route loopt op zaterdag. Voorheen kon je kiezen wanneer je welke route liep.
Na de heerlijke pauze, dit is onze eerste “zit”, gaan we lekker de duinen in. Kris-kras over voornamelijk zandpaadjes met mooie vergezichten. Maar omdat het zo druk is, heb ik het benauwde gevoel opgejaagd te worden. Het loopt niet relaxed. Soms lijkt het de Vierdaagse wel, zoveel wandelaars om ons heen. Best wel jammer want het haalt het plezier eruit.
De 3e rust is bij Camping Bakkum. Een grote seizoens camping waar we kort doorheen kunnen lopen en er is een rust momentje voor wie dat wil met wat lekkers, een krentenbol. Hier halen we ook weer een stempel en lopen door want deze rust komt net iets te snel na de vorige op het strand.
We lopen langs watertjes en soms zie je de Schotste Hooglanders grazen tussen de bomen. En natuurlijk de hoge duinen die we moeten trotseren. De een nog hoger dan de andere. En helaas maak ik een misstap in het zand waardoor mijn enkel zwikt. Ik heb er wel last van maar gelukkig kan ik doorlopen al moet ik me wel verbijten. Hopelijk wordt ie niet dik en kan ik morgen gewoon lopen.
En uiteindelijk komen we bij de laatste rust, tussen de bomen. Ook hier hebben we mazzel dat er net een plekje vrijkomt waar we kunnen zitten. Het is wel in de buitenlucht dus best koud maar toch nog lekker om de benen wat rust te gunnen. Hier eten we onze meegebrachte broodjes op wat jaloerse kreten oplevert van onze buren: “Dat ziet er lekker uit zeg, verkopen ze dat ook hier?” 😋
Het is nog maar een paar kilometer naar de finish en we zien elke kilometer een bordje met het aantal km dat we nog moeten lopen. En we worden weer op de foto gezet door de fotograaf. Aan het einde van de trap zie ik ineens Paul op een bankje zitten, de vierde bekende wandelaar! We wisselen een paar woorden en lopen door want ik ben er een beetje klaar mee eigenlijk, wil naar de finish! In het centrum van Egmond lopen we door de Voorstraat, en in een van de winkeltjes kopen we een leuk souveniertje voor in onze overkapping: een vuurtoren met lichtje. Dat had ik de avond ervoor al gezien toen we erlangs liepen naar het restaurant.
Uiteindelijk komen we aan bij de sporthal, laten een finish foto maken door een enthousiaste vrijwilliger, ontvangen een medaille, ik word nog op de foto gezet door Hans in de sporthal en snel weer weg. Wat een herrie!
We gaan lekker relaxen in de B&B en daarna eten bij de Parel van Egmond dat nu anders heet, Het Ankertje. Het is overgenomen door anderen en het eten was ook erg lekker. Hans neemt saté en ik een warme geitenkaas salade. Het is er wel druk maar gezellig. En dan zie ik de vijfde bekende wandelaar: Conny! Ze komt even babbelen aan ons tafeltje, gezellig! Ze is met haar eigen vriendinnen aan de wandel geweest. Grappig: vorig jaar zagen we haar ook hier!
Zondagochtend gaan we na een heerlijke nacht naar het ontbijt winkeltje om er daadwerkelijk te ontbijten. Een heel gezellig, klein en kneuterig zaakje. Ik neem een yoghurt bowl met fruit en huisgemaakte granola en Hans een ontbijtplankje met vanalles en nog wat! We zitten proppie vol! En de koffie is ook heerlijk. Voor herhaling vatbaar.
Daarna inpakken en wachten op Cindy die afscheid wil nemen. We kletsen wat en beloven volgend jaar weer terug te komen, we zijn van harte welkom. Tenminste, als haar ex het huis niet wil verkopen. We zien wel, voorlopig is het nog niet zover.
We rijden dan door naar het station van Castricum. Daar start de wandeling die we vandaag willen maken. Ik zet de route op Komoot en gaan wandelen. Maar wat is het kkkkkoud vandaag! Het duurt wel effe voordat we warm gelopen zijn. De omgeving is prachtig en heerlijk stil hoewel we best veel volk op de been zien. Hardlopers, wandelaars en fietsers. Maar ja, het is dan ook zondag, iedereen heeft een vrije dag.
We lopen de hele route zonder pauze, het is 11 km. Op het station nemen we een koffietje mee, drinken dat op in de auto en gaan op huis aan. Na vijf kwartier rijden komen we thuis. Het was een heerlijk wandelweekend.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten