Totaal aantal pageviews

zondag, augustus 26, 2018

Tweedaagse van Ede 24-25 augustus / 2x 20 km



Dag 1

Donderdag avond rijden Hans en ik naar Ede toe om daar de tweedaagse te gaan lopen. Vorig jaar was het nog een vierdaagse en nu helaas maar twee dagen wandelen in de bossen in en rondom Ede! Wij logeren altijd bij Jan en Alice in hun heerlijke B&B de Boskamp en ook dit keer worden we hartelijk welkom geheten als we daar aankomen.

Na het installeren gaan we vroeg onder de wol, morgen willen we op tijd vertrekken. Dit keer is de startlocatie bij De Fietser in Ede, een stukje verder dan de Schuilplaats van vorig jaar. Nu moeten we een kleine 10 minuten in de auto zitten maar dat is niet erg.
We worden door een vrijwilliger op een plek gewezen en dat is ook wel prettig.

Omdat wij ons vooraf hebben ingeschreven, zijn we snel klaar. Na een praatje met Inez en Annika die net aan komt lopen met haar dochter, gaan wij vast op pad, de bossen in.
Al snel herken ik plekjes van andere jaren, een stukje langs de spoorlijn lopend zien we het oude ENKA terrein. De weersvoorspelling zorgde ervoor dat ik in een lange broek en jasje loop maar achteraf is een jasje niet nodig, het is heerlijk wandelweer. Na een tijdje door de bossen lopen, zien we in de verte een wagenrust maar omdat wij nog niet aan rust toe zijn gaan we er aan voorbij, na 9,5 km is de rust bij Juffrouw Tok, ons ook bekend van andere jaren.
Ik zie Ellie en Fred weglopen bij de rust en ik klets gezellig met Ellie een paar kilometer lang. Altijd leuk om bekenden tegen te komen, al kletsend leg je vele kilometers af!

Omdat het startpunt van de route van vandaag anders is, is ook de route anders en we komen nu vanaf de Ginkelse heide en de schaapskooi naar de rust. Maar een pijl staat niet de goede kant op en even zijn we in verwarring: links of rechts? Lopers voor ons zien de goede richting en daarom lopen wij er maar achteraan. Verkeersregelaars helpen ons de drukke weg oversteken, dat is wel fijn!

Op het terras nemen we een bakkie met taartje voor Hans, en even later zien we Liana ook aankomen, zij komt gezellig bij ons zitten. En nog een paar minuten later zien we Annika en Monika oversteken, en zij komen ook bij ons zitten. Wij zitten al een poosje en daarom gaan we in de startblokken voor de rest van de route, Liana loopt een stukje met ons mee, straks keren we hier weer terug.........tenminste dat is de bedoeling!! Maar daarover straks meer.....

We verlaten het parkeerterrein van het restaurant, vragen aan de verkeersregelaar: is dit de 20-km route en hij zegt ja, dus steken we over en gaan de hei weer op. Al lopen verbaasd Hans zich over de route beschrijving, die lijkt niet te kloppen, en daar hadden bij ons al alarmbelletjes moeten gaan rinkelen maar nee hoor, we lopen door.

Na zo’n 2,5 km zien we pijlen met alle drie de afstanden erop staan, we zien ook mensen terug lopen maar nog steeds geen alarmbellen. Totdat Hans de routebeschrijving er weer bij pakt, en zegt dat we klaphekjes door moeten maar die hebben we niet gezien! En ineens gaat het dagen: we zijn op de terugweg!!! Liana besluit terug te lopen maar wij gaan door, dan maar een korte(re) afstand vandaag, morgen kunnen we in de herkansing.
Aan twee dames die aan komen lopen vragen we of zij één of twee keer bij Juffrouw Tok zijn geweest, en zij zeggen een keer en dat ze twijfelden of ze wel goed liepen, nee dus! Na een tijdje heen en weer kletsen gaan wij weer verder. Dus dat betekent dat we er al bijna zijn. Wel jammer want het is heerlijk weer om te lopen.

Na het afmelden vraag ik aan Inez of het gerucht klopt dat dit de laatste keer is dat zij dit organiseren en dat klopt helaas! Wel jammer hoor, het is echt een uitje voor ons elk jaar en een prachtige omgeving om te lopen. We nemen afscheid en ik wens haar sterkte, ze zit er een beetje doorheen door alle gebeurtenissen waar wij geen weet van hebben, de dag is afgezien van een misser van ons, goed verlopen.

We rijden terug naar het centrum en besluiten een bakkie te gaan drinken op een terrasje. Na een boodschap bij de buurtsuper keren we terug naar ons tijdelijk onderkomen en genieten daar nog even na van het wandelen want we hebben heerlijk gelopen! De beloofde regen is niet gevallen gelukkig.


Dag 2

Het is deze zaterdagmorgen wat frisser dan gisteren, we hebben de lange broek aangetrokken en een wat dikkere jas. Er is zelfs regen voorspeld! We gaan het zien....
Bij het startbureau komen we Sjaak tegen die eerst nog een bakkie koffie neemt, wij vertrekken vast en we komen hem wellicht nog wel weer tegen.
De route start net zoals gisteren eerst via het terrein van de ENKA fabriek en het spoor over maar nu gaan we naar links het bos in en naderhand de heide op.

Het is heerlijk lopen door de bossen en ik krijg een appje van Annika dat zij met dochterlief bij de eerste pauze zit, wij lopen er dan net vijf minuten vandaan. Maar wij hebben nog geen behoefte aan een rust en we hebben ook nog geen trek dus we groeten hen en gaan er weer vandoor, misschien zien we elkaar onderweg nog wel even.....
Op de heide, die enigszins verbrand is door de afgelopen hete dagen maar toch wel adembenemend mooi is, maak ik een “onsie”, een foto met de zelfontspanner.
We steken de rotonde over nadat Hans mij op de foto heeft gezet bij de Cougar tank. En weer het bos in waar we bijna verkeerd lopen. Maar het paarse lint dat we zien in de verte, is voor de terug gaande weg, we komen hier straks weer.
Het lopen over de hei gaat niet over betonplaten maar zandpaden en dat is best inspannend! Als ik een slokje water uit de fles drink, zie ik Sjaak aankomen lopen en wij wachten daarom eventjes, dan kunnen we gezamenlijk verder lopen dat is wel zo gezellig! Al kletsend gaan de kilometers ongemerkt onder de voeten door en zo komen we bij de rust. Dit keer weer bij Juffrouw Tok maar nu gaan we maar binnen zitten, het is best fris nu! Annika en Monika zitten er al, zij hebben “creatief gewandeld” omdat Monika last heeft van haar benen en daarom voor een kortere route hebben gekozen.

Met een bakkie koffie en iets lekkers erbij, komen we een beetje bij van de 12 kilometers die achter ons liggen. Gezellig babbelend met elkaar is de rust ook zo weer voorbij en maken wij ons op voor de rest van de tocht.

En nu proberen we goed op de pijlen te letten om niet weer fout te lopen. Dat lukt aardig. De route is mij wel bekend van andere Edese tochten en we lopen nu weer een heel lang stuk over de hei. Als we een heuveltje op moeten zien we in de verte een bankje en Hans heeft wel zin om nog even een pauze in te lassen en dat doen we dan ook, er is plek genoeg. In de verte zien we het erg donker worden, het zal toch niet.....?

Na de korte pauze duiken we weer het bos in en dat is maar goed ook, want door de bomen is de regen die inmiddels toch naar beneden valt niet zo heel erg heftig. Wel heftig genoeg om de regenjassen aan te trekken! Het is nog maar een klein stukje naar de finish en als we die bijna bereikt hebben, houdt het op met regenen.

Ik behoed nog iemand voor een stuurloos moment, hij gaat de verkeerde kant op en ik roep hem terug. En samen lopen we verder en heb ik niet in de gaten dat mijn tempo ineens omhoog vliegt en ik neem afscheid van de man en voeg mij weer bij mijn wandelmaatjes. Met z'n vijven komen we aan bij de finish en ik meld mij af. Een sticker en een stempel is mijn deel. Helaas is dit de eerste en tevens de laatste editie van deze tweedaagse en dat vinden wij erg jammer! Bij de uitgang staat een bord met deze mededeling te lezen.
We nemen afscheid van onze wandelmaatjes en rijden moe maar voldaan terug naar onze B&B.
Ik kijk terug op een geweldig leuk wandel weekend hier in Ede!


nog meer foto's hier

3 opmerkingen:

Hans Remeeus zei

Heel leuk verslag Ineke!
Groeten, die andere Hans ;-) ;-)

Margriet zei

Uiteraard heb ik jouw verslag ook gelezen. Altijd leuk om te lezen hoe anderen het vonden, en wat ik gemist heb (grrr... moest vrijdag werken...)
Die man met de paraplu in de heuptas heb ik onderweg nog eventjes gesproken!
Ik ben er nog steeds ondersteboven van dat de 'Edese' nu echt gaat stoppen. Ik snap het wel, vrijwilligers, vergunningen etc., maar ja. Het blijft treurig dat de kleine clubs het afleggen.

Anoniem zei

Hallo Ineke,
Wat een mooie wandeldagen zijn dat, leuk dat je met Hans hebt gelopen.
De natuur speelt natuurlijk ook mee en het weer.
Je hebt zoals altijd weer heel mooi wandelverslag geschreven, fantastisch!
Vele groetjes,
Jan