Vierdaagse 2022 wat een driedaagse werd 19-20-21 juli / 120 km

De Vierdaagse van 2022 is een bijzondere want er wordt maar drie dagen gelopen! Vanwege de te verwachten hitte komt dag 1 te vervallen! Zondagmiddag om 14.00 uur is er een persconferentie waarin dit wordt medegedeeld en de reden waarom. Het is onverantwoord om te lopen vanwege de hitte, meer dan 38 graden!  Het is niet anders, we maken er maar wat van. Want ik ga wel op maandag al naar Nijmegen om mij aan te melden en naar het gastgezin te gaan. Annemieke en Petra rekenen op ons.

Met Syl spreek ik af om op dinsdag de stad in te gaan.

In Nijmegen heerst een gelaten sfeer. Ik meld mij aan, sta ik eerst in de verkeerde rij, en de dame die mijn bandje om moet doen doet het te strak maar ze is onverbiddelijk: ik heb twee vingers ertussen gedaan dus het is goed! Ja, háár vingers! Ik baal als een stekker maar haar collega zei dat ik bij de service desk kon vragen om een nieuwe, wat een gedoe! Het begint al goed……

In het logeer huis is een andere logé haar koffer kwijt! Zij kan dus niet mee lopen dit jaar omdat al haar spullen erin zaten, waaronder ook haar wandelschoenen. Wat jammer!

De andere logees komen dinsdag pas.

Dinsdagochtend voordat ik de stad in ga met Syl, ga ik bij de RWV stand zitten omdat Veronica een doosje Second skin heeft voor mij. Syl en ik gaan wat winkelen en dat is fijn want overal draait de airco! Heerlijk koel. Ik kom in winkels waar ik nog nooit van gehoord heb en ik koop wat snuisterijen. Een speldje voor op mijn hoed en eentje voor op mijn tas. We halen ook een speldje op bij de Tinnen Roos, met 3daagse 2022, een uniek exemplaar! En we gaan een lekker gebakje eten bij Strik! Jammieeee….

Terug gekomen bij de Wedren zie ik Richard en Wilma en hij maakt een foto van ons onder de startboog. Syl maakt een foto van de lege Wedren want hij is tot 12.00 uur open vanwege de hitte en gisteren ging hij ook eerder dicht, om 14.00 uur.

De dag van Wijchen, dag 2 of 1?

En dan breekt de woensdagochtend aan na een heerlijke nacht, ondanks de hitte heb ik goed geslapen. Het is Roze woensdag en trek mijn roze shirtje aan met een witte broekrok en een grote, roze hoed. Met de fiets naar de start, ik heb “late” start dus tussen 7.30 uur en 8.00 uur mag ik weg. Als ik aankom zie ik rijen dik maar ik ga daar niet in staan, ik wacht rustig mijn beurt af op het bankje. Er is een Vierdaagse app maar die werkt niet goed dus ik kijk daar verder niet meer naar. Ik maak nog wel een selfie met die app, leuk met een tekst eronder: Nijmeegse 4daagse 2022. Helaas nu maar een 3 daagse.

Ik ga om 7.39 onder de startboog vandaan, en stap lekker door. Onderweg raak ik aan de praat met een dame, dat vind ik altijd zo gezellig. Ik loop meestal alleen en kan dan lekker mijn eigen ding doen. Als ik toiletten zie neem ik afscheid van haar.

In Alverna is een rust van de RET. Ik ga daar niet zitten want ik had net daarvoor al gezeten maar ga wel Jolanda even gedag zeggen. Zie ik ineens Sjaak, Margareth en Jopie! Zij hadden daar gerust en gaan weer verder. Ik loop gezellig met hen een stukje op totdat ik bij Hans aankom in Wijchen.

Elk jaar staat hij daar om mij aan te moedigen en heeft een lekker drankje voor me klaarstaan: een ijs koffie. Heerlijk even bijkomen op een fijne stoel. We zitten bij de splitsing van de 30 en 40 km lopers, Hans vindt het best druk met lopers. Een dame op hoge laarsjes komt naar ons toe: waar is de splitsing want die heb ik gemist! Jeetje……hoe dan, het staat met koeieletters aangegeven!

Na deze rust verloopt de dag wat moeizaam, ik kan niet goed op gang komen en mijn maag speelt op, ik ben een beetje misselijk aan het worden……als dat maar goed gaat!

De laatste 15 km ga ik bijna elk half uur wel eventjes ergens zitten, ik moet eten maar heb geen honger. Ik zoek een tentje om eten te kopen maar zie nergens iets wat ik kan eten. Dan zie ik een friet tent en koop een broodje kroket. Als ik die bijna op heb, ik eet hem lopend op want ik zie nergens stoelen, krijg ik een appelflap aangeboden op de route. Die neem ik niet want heb net een vette hap op. Jeetje dat is jammer! En weer door!

Bij een wijkgebouw met toilet waar je voor moet betalen twijfel ik of ik een soepje neem maar doe het niet. Wel ga ik naar het toilet voor € 0,70. Gek bedrag maar goed. Er zijn maar twee dames toiletten en een heren met drie pisbakken. Ik bedenk mij geen moment en ga bij de heren met mijn plastuitje, die heb ik niet voor niets meegebracht. De dames in de gang: kijk nou wat zij doet, das handig! Waar koop je dat?? Ik laat het zien en kan snel weer verder.

De rust van RWV zit op de plek waar de Oase vroeger zat, en dat is een punt om naar uit te kijken. De Oase, gerund door Eric en Carla van het W4W forum, is ermee gestopt en RWV heeft spulletjes van hen overgenomen om dit jaar voor het eerst een rust te runnen voor de club. Een fijn idee! En ik ben blij als ik de beach flags zie van RWV……even een relax momentje in de schaduw, het is behoorlijk warm en ik krijg lieve aandacht van Astrid en Sandra. Ik vind dit erg fijn. Vanaf hier is het nog 9 km tot de finish.

Ergens op de route zie ik Aike met haar camper. Ik werd door Syl gebeld dat zij daar zit dus daar kan ik ook nog even pauzeren. Vanaf daar is het overleven naar de finish. De route is mij bekend. Het saaie stuk naar de sluis is omgelegd, we lopen nu door een straatje waar iemand misschien wel 1000 beelden heeft staan. Het zal je buurman zijn!

Dan door het Waterkwartier, de Kanaalstraat, de Waalkade waar de etensluchten mijn maag teisteren, de Hertogstraat en het feest op het Faberplein. Allemaal leuk maar ik ben blij dat ik er ben ! Om half 5 meld ik mij af. Ik zoek naar wandel vrienden op het Julianaplein maar ik zie niemand dus dan maar naar het logeer huis. Daar neem ik een drankje en ga snel daarna douchen en relaxen voordat we aan tafel gaan. We eten weer heerlijk, Mees heeft spinazie wraps gemaakt. Yolande en Marco zijn inmiddels gearriveerd. Marco loopt de 50 km voor KiKa en Yolande loopt ook de 30 net zoals ik.

Na het eten ga ik meteen naar bed, ik ben zó moe! Door de hitte en de misselijkheid geen fijne dag geweest maar ik mag wel door naar dag twee, de dag van Groesbeek!

Dag 3, maar eigenlijk dag 2 van Groesbeek

Ik sta fris en fruitig op na een goede nachtrust en ik trek een oranje hemdje en een broekrok met bloemetjes aan. Ik stop nog snel een poncho in mijn tas want het weerbericht is niet fijn: veel kans op regen, de temperatuur is  10 graden minder! Ik heb geen jas bij me maar dat is ook niet nodig blijkt later.

De “vroege” start is van 6.45 uur tot 7.15 uur maar ik ga weer niet in de rijen staan. Om 7.14 uur ga ik naar het begin van de rij wachtenden die op de late start wachten en ik vraag of ik gescand kan worden. Dat kan en om 7.15 uur precies start mijn wandeling.

Dezelfde route door Nijmegen naar Malden. Na 15 minuten loop ik naast een dame die met haar broer aan de wandel is, Pieter en Corine. Een gezellig gesprek volgt. En al kletsend lopen de kilometers onder de voeten door, eigenlijk ongemerkt. Ik neem in Malden afscheid want dan heb ik precies 2 uur gelopen. De Eneco rust staat er helaas niet meer, dan maar iets anders zoeken en ik zie een heerlijke rieten stoel met kussens  langs de route bij mensen in een tuin. Heerlijk bijkomen! 

Ik krijg een telefoontje van René dat hij met Mark ergens zit maar ik kan hen niet vinden. Wat jammer. Dan maar alleen een kopje koffie drinken. En wat eten want ik had gisteren ook te weinig gegeten.

Bij de kerk van Mook stop ik even om een kaarsje te branden voor Marina. Ik krijg een kaarsje en de vraag: draagt u iemand mee in uw hart? Ja! En ik krijg twee kaarsjes…

Natuurlijk komen de waterlanders weer en neem mijn momentje in de banken om aan Marina te denken. Komt er een man naar me toe en vraagt waarom ik zo geëmotioneerd ben en wat de reden is dat ik hier kom. Hij is journalist van De Gelderlander en is hier om bijzondere verhalen aan te horen. Voor een stukje in de krant wil ik dat wel vertellen. Ik vertel hem over Marina, het verhaal is wel bekend. Door haar loop ik nu elke Vierdaagse in Nijmegen!

Hier is de splitsing van de 30 km. Het is een lang recht stuk. Wel mooi hoor, onder de bomen. Ik doe mijn muziek oortjes in. Even later zie ik ineens Els voorbij komen! Gezellig kletsend lopen we richting Groesbeek en het gaat druppelen…..nee hè? Ik laat mijn poncho in de tas zitten maar als we in Groesbeek aankomen stroomt het van de regen en komen de 40 km lopers voorbij. Het is drúk! En nat! Ik neem afscheid van Els omdat zij in Groesbeek een rust heeft van wandelclub Marijke waar zij lid van is en ik loop door. Op de Zevenheuvelenweg stop ik toch maar om mijn poncho aan te doen, is het niet tegen de regen dan wel tegen de kou want het begint ook af te koelen en te waaien!

Tegenover de Canadese begraafplaats zit RWV en dat is mijn laatste echte rust. In Berg en Dal staat Fred op mij te wachten want hij wil de laatste 5 km met mij samen naar de finish lopen. Hij beschrijft zijn plek: bij een witte boog over de weg en bij parasols met Veltins erop. Net voordat ik die weg oploop zie ik Aike bij haar camper maar ga niet bij haar zitten, ze maakt nog wel een foto van mij. Later zie ik dat ik in de vierdaagsekleuren loop, een groene poncho met een oranje shirtje eronder.

Bij de witte boog zie ik Fred in eerste instantie niet en ik loop terug. Gelukkig zie ik hem wel ineens. Ik krijg een biertje en Fred regelt een bankje voor onder de parasol, het regent nog steeds! We lopen samen naar Nijmegen. Wat een feest! En dan zie ik opeens Pascal lopen! Ook erg leuk om hem weer te zien! Feestend lopen we de Witte straat in en de Rode straat en dan zijn we alweer bij de finish aangekomen. Wat ging dat snel deze dag, ik ben nog nooit zo vroeg binnen gekomen!

Fred gaat mee naar het afmeld hokje en maakt een paar foto’s. Het is inmiddels droog en dan krijg ik een telefoontje van Syl: waar ben jij? Op de Wedren! Ik ook!! Gezellig samen nabieren op het Julianaplein. Ik heb heerlijk gelopen vandaag ondanks de regen! Op naar dag 3…..of is het 4? De dag van Cuijk….maar de 30 km komt daar niet.

Dag van Cuijk de finale

Mijn outfit van vandaag is hetzelfde als de afgelopen 3 jaar: een shirtje met de foto van Marina en een zwart broekje en een hoedje. Ik fiets weer naar de start en mijn fiets zet ik bij het speeltuintje neer, vlakbij de start. Nu heb ik weer late start en weer ga ik niet in de rij staan maar wacht totdat de rij minder is en kan om 7.35 starten, heerlijk!

Na een paar kilometer spreekt een dame mij aan over mijn Goudenkruisdragers badge. Ze vraagt hoeveel keer ik gelopen heb en we raken in een gezellig gesprek. En dan zie ik vier dames uit Friesland die er leuk uitzien en ik spreek ze aan omdat ik het er zo vrolijk uit vind zien! Een zelfgemaakte rok van de Friese vlag en een rood shirtje….erg leuk! En het is zo gezellig dat de kilometers vanzelf onder de voeten door lopen.

Na de Hatertse brug neem ik afscheid want ik heb zin in een bakkie met puddingbroodje. Want ik moet eten…..

Helaas, geen stoeltjes meer maar even verderop zit een groepje met een vrij stoeltje en ik vraag of ik even mag zitten. Nou, de dame was eerst terughoudend omdat ik geen lid was van de vriendenclub. Maar als er iemand van de club aankwam moest ik gaan…..oké. Niet erg gastvrij maar goed ik mocht wel zitten!

Na deze korte stop ga ik verder en bij St.Walrick neem ik ook even een koffie met taartje natuurlijk want hè…..er moet wel gegeten worden! Ik zit naast een man die er erg bleek uitziet en vraag of het wel met hem gaat? Nee zegt ie, ik voel me zo beroerd! Gisteren had hij buikloop en vandaag was het al niet beter maar stoppen was geen optie zei hij want het was zijn 42e keer! En hij loopt weer verder. Ik hoop dat hij de finish haalt!

Ik krijg een telefoontje van Sjaak: waar ben je, volgens mij loop je 200 meter voor ons. Ik heb de app aangezet vandaag en Hans appte me dat hij het deed! Wat leuk.

Ik kom aan de praat met een man uit Arnhem die met zijn broer voor de zesde keer hier loopt. En dat is ook erg gezellig. En dan appt Sjaak dat hij bij de RET rust zit in Overasselt. Even later kom ik daar ook aan en ik neem afscheid van de mannen. Met Sjaak loop ik verder. In de kerk van Overasselt ga ik samen met Sjaak een kaarsje branden voor Marina en daarna gezellig kletsend over de dijk van Overasselt naar Heumen waar de splitsing is van de 30 km. Ook weer een nieuw stuk voor mij. Op de dijk zwaai ik naar de mannen uit Arnhem, zij hebben daar een pauze.

De dijk is lang, maar als je met iemand loopt te kletsen heb je er geen erg in en zo komen we aan in het plaatsje Heumen. Sjaak haalt even water voor me en dan weer door naar Malden! En dan zie ik Jan ineens lopen! Hij loopt dit jaar voor de 40e keer! En ook Andries is van de partij! In Malden is de rust weer van de RWV, ik zie de vlaggen al in de verte. Jeetje wat is dat snel, we zijn al in Malden…..en ik neem afscheid van Sjaak die bij de KWBN rust op de anderen wacht.

Na een heerlijk lange rust ga ik weer verder, ik ben eigenlijk veel te vroeg! Ik maak er een feestje van en op de helft ga ik nog even bij een stand van het Radboud ziekenhuis zitten, ik krijg een flesje water. Maar ik moet ook plassen en zie nergens toiletten! Ik ga parallel lopen en zie een huis waar stoeltjes buiten staan en vraag daar aan de dame des huizes of ik naar het toilet mag. Gelukkig zei ze geen nee!! Opgelucht ga ik verder het feestgedruis in en even later zie ik Hans ineens staan. Of hij zag mij eigenlijk, hij herkende mijn hoedje! Na een knuffel ga ik weer door……tot ik bij de finish ben. Nog nooit zo vroeg, het is pas half vier! Vlakbij de aanmeldhokjes staan Margareth en Jopie en blijf even kletsen. En dan komt Syl ineens aangelopen!! Wat gaaf!! En ook de mannen uit Arnhem zie ik aankomen. Samen lopen we naar de 30 km stands om onze beloning in ontvangst te nemen. We maken foto’s van elkaar en ik vraag hun namen. Ben uit Arnhem en Wil uit een andere plaats, vlakbij Arnhem. Ik neem afscheid en zeg: tot volgend jaar! Zou leuk zijn hen weer te zien…

Op de Wedren ga ik met Syl naar het Julianaplein via de roze brug. Oef…….trap op en trap af, dat valt niet mee na 3x 30 km! Hans is er nog niet maar na 10 minuten zie ik hem ineens voorbij lopen! Er is geen zitplaats voor hem en we blijven ook niet zo lang.

Ik neem afscheid van Syl, zij gaat nog feesten bij Wipneus en Pim omdat haar Hans later komt. Wij gaan naar Petra en Annemiek en drinken daar nog een drankje. Yolande is er ook nog, Marco is de stad in want hij gaat morgen nog de dag van Elst lopen met een vriend.

En dan is de week ten einde gekomen. Een week van vreugde en verdriet. Wel jammer dat het maar drie wandeldagen waren maar het was een juiste beslissing! Dankzij de second skin van Veronica maar twee kleine blaartjes rijker en een blauwe teen vertrekken we weer naar Spijkenisse. 

Nu lekker uitrusten en vakantie vieren! Tot volgend jaar met hopelijk een volledige Vierdaagse

 Foto’s

Amersfoortse Tweedaagse 24-6 en 25-6-2022 / 2 x 30 km

Dag een

De Amersfoortse zit er weer op maar wat heb ik afgezien! Voor het eerst loop ik 2x 30 km (voorheen altijd 2 x 40 km) en Hans en ik logeren bij van der Valk in Leusden. Hans loopt niet mee, 30 km vindt hij te ver maar hij brengt mij naar de start in Amersfoort bij het startbureau aan de Gasthuislaan waar al jaren de start is van deze tweedaagse. Eindelijk kunnen we weer, na twee jaar door Corona uitgesteld en het zal mijn 11e editie worden. Eigenlijk twaalf maar de laatste keer in 2018 viel ik door ziekte uit.

Zoals gezegd is dit de eerste keer op de 30 en ik mag later starten. Om 8.00 uur komen we aan bij het sportpark, Hans rijdt door naar het hotel om mij na de finish weer op te halen. Nog even aanmelden, toilet bezoeken en ik kan op pad. De route is bekend, stukje door de bebouwde kom. Even loop ik verkeerd want een pijl is niet geheel duidelijk en loop een dame achterna. En dan hoor ik mensen mij roepen: “dames!!!” Oeps…..dat gaat al goed.

Dan richting tennisbaan, de bossen in en de loop/fietsbrug over verder door de bossen. Ik loop een beetje in mijn eigen wereld tot ik Carla tegenkom. Gezellig kletsend lopen we samen op. Zo gaan de kilometers ongemerkt en komen we bij de eerste rust, dezelfde als altijd bij de Stoeterij. Ik zie een man aanstalten maken om weg te gaan en loop snel naar hem toe om zijn stoeltje te bemachtigen, gelukkig is hij met een dame die ook weggaat dus jippie, we kunnen even zitten. Ik verlang naar een koffie! Na de koffie gaan we het militair terrein weer op. Dit is ook al jaren een onderdeel van de route. Ik zie Syl, Gery en Carola voorbij komen en we zeggen hoi en dag tot ziens. Zij lopen de 40 km, de bikkels!

Op het militaire terrein is het fijn lopen met die brede paden en zonder verkeer zoals fietsers en auto’s. Wel heuvelachtig soms en ik moet flink de beenspieren aanspreken, ik ga als een slak. Carla moet inhouden voor mij maar ze klaagt niet.

We stappen door om via Vliegveld Soesterberg bij de volgende rust aan de komen, ook een bekende plek: Vliegdorp, een sportkantine. Ik zet een helicopter op de foto die ze op een paal hebben geplaatst maar helaas is die mislukt. Bij deze rust vul ik ook weer mijn flesjes en krijg een gouden tip van iemand om het water goed in de fles te krijgen, de kraan zit te dicht bij de wasbak. Blij dat ik twee flesjes heb want het is warm en benauwd, ik verlies heel wat vocht! Hier zie ik een paar bekenden, zoals Sjaak, André en Ilonka.

Na deze rust vervolgen we de route die niet al te spannend is of mooi. Ik maak dan ook weinig tot geen foto’s.

Zoals altijd tijdens de Amersfoortse begint het ook nu weer te druppelen. Ik heb een poncho bij me die even aan gaat maar het is niet echt nodig. Later wel, op 23 km breekt de hemel open! We schieten de bosjes in om de regen kleding aan te doen! Bellen verschijnen op de plassen maar na 15 minuten is het alweer voorbij en druppelt het na. Als we na 25 km bij de laatste rust aankomen gaat Carla alleen verder. Zij moet nog met het OV naar huis in Rotterdam.

Deze rust ken ik niet, Heinde en Ver heet het. Later hoor ik, dat ze aan het eind van de dag dicht gingen om klaar te staan voor de avond gasten!!

Hier neem ik niets, het is zo druk! Maar wel even lekker bijkomen op een gewone stoel. Ik vul mijn flesjes bij en vertrek weer voor de laatste 5 km. Helaas hebben ze die met elastiek gemeten want het was 7,5 km afzien! Onwijs saai doordat het lange, rechte stukken waren dus niets te beleven. En helaas in mijn uppie en zonder afleiding. Hans stuurt nog een appje met een foto: “dit is je beloning”…..een heerlijk bad! Daar denk ik dan maar aan en langzaam maar zeker komt de finish in zicht! Het laatste stukje is bekend, de Dorresteinse weg waar maar geen eind aan lijkt te komen. Dan zie ik Hans staan en weet ik dat ik bij de finish ben, eindelijk! Ik meld mij af en zeg dat ik de vernieuwde route niet bijster mooi vond! En dat de gemeten afstand niet klopt want ik heb er 32,5 km op zitten! Hans haalt een biertje voor me en kom een beetje bij….

Dan is het nog 10 minuten rijden naar het hotel en mijn bad, heerlijk!

Bij het diner had ik gerookte zalm vooraf, een mixed grill (te veel voor mij) en een dame blanche als toetje. Genoten!

Dag twee

Er is een misverstand over het ontbijt. Als we om 7 uur naar beneden gaan wordt er gezegd dat het pas om 7.30 uur open gaat. Een ander groepje wandelaars is daar niet van gediend en laat dit luidruchtig merken. De leidster van de groep gaat de eetzaal binnen maar wordt gesommeerd naar buiten te gaan, ze zijn nog niet klaar! Oké…

Dan maar iets later ontbijten, ik hoef toch niet zo vroeg te starten.

Om 8.15 uur meld ik mij weer aan op het sportpark en vertrek meteen. Weer is de route bekend en het eerste stuk is wel aardig, door een parkje. En dan gaan we de weg onderdoor, richting Dodeweg! Pfff….neeeee…..dit stuk zat ook op het einde van dag 1! Suuuuuper saai….nou ja verstand op nul en blik op oneindig! Zo gaat dat tot de rust bij Bergzicht na 10 km en weer moet ik een teleurstelling verwerken want ze zijn dicht! Er is wel een tentje geopend waar een lange rij voor de koffie staat. Nou bedankt ik ga wel op een bankje zitten waar net een plekje vrij komt maar ik neem niets. Bij de Pyramide is de officiële rust maar dat is pas op 12 km en ik wil nu zitten! Ik krijg een appje van Syl die zegt dat daar wel koffie met gebak is…

Na de rust de “berg” op richting de Pyramide van Austerlitz. Dat is wel mooi maar zwaar lopen over puin paden. Niet echt bevorderlijk voor je voeten! Ik voel dat de blaar op mijn linker hak weer terugkomt en het is afzien geblazen.

Op 15 km ongeveer loop ik samen op met Bert en zijn vrouw uit Emmeloord. Heel gezellig kletsend gaan de km’s ongemerkt voorbij. Bij de volgende rust, we hebben er nu 20 km op zitten, gaan Bert en zijn vrouw naar Eldorado, een theehuisje in plaats van de officiële rust bij v.v. Woudenberg. Ik ga mee en dan zie ik opeens Sjaak en zijn gezelschap. Wat leuk! Ik ga bij hen zitten en bestel een soepje want ik verlies heel wat zout door al dat zweten! Hij is erg lekker!

Na de rust gaan we gezamenlijk verder en ik ben blij met de afleiding. Want gezellig kletsend heb je geen erg in de saaiheid van de route. Ik krijg nog een gouden tip van Jopie: op een saaie weg moet je die voor jezelf in gedeeltes “knippen”. Neem bijvoorbeeld die lantaarnpaal, en als je daar bent het volgende object en zo verder. Super tip!

Vanaf Eldorado geeft de routebeschrijving aan dat het nog 5 km is naar de laatste rust bij YMCA maar dat klopt niet gezien de tijd die we er over lopen. Dat contstateert Margareth en ik denk dat ze gelijk heeft want ik vind het ook allemaal wel erg lang duren! Ik ben het nu wel erg zat en dan…..eindelijk zien we het terrein van de YMCA opdoemen met de laatste controle knipjes. Er is zowaar nog plek om te zitten, we maken er dankbaar gebruik van! 

De routebeschrijving zegt dat het nog 5 km is naar de finish maar dat klopt ook al niet, het is minder. Althans voor mijn gevoel zijn we snel bij de fiets/loopbrug van dag 1. Nu weet ik dat het niet meer zo ver is en ik ben blij dat het er bijna op zit en ik lekker in bad kan om te relaxen!

Sommige gedeeltes zijn mooi maar veel ook niet, ik maak dan ook geen foto’s vandaag. De enige foto die ik heb van vandaag is die Hans maakt als ik samen met Sjaak aankom bij de finish. Ik krijg mijn verdiende “cijfertje”……een twaalf maar moet eigenlijk een elf zijn, dat komt wel goed denk ik. Ik neem afscheid van Sjaak en zijn gezelschap en ga met Hans terug naar het hotel om op het terras daar een biertje te drinken. Wij logeren er nog een nachtje.

Bij het diner had ik vooraf een soepje, kabeljauw pannetje (heerlijk!) en als toetje een hangop, ook erg lekker! Zondagochtend nog een ontbijt hier en dan terug naar huis!

Ik kan weer meer dan 60 km bijschrijven want dag 2 is ook met elastiek gemeten, 31,2 km! Op naar Nijmegen!

Foto’s o.a. van Sjaak en Sylvia

RWV Schie-Delfland route 11-06-2022 / 15 km

Vandaag de Schie-en Delflandtocht van RWV gelopen met Hans samen. Omdat het nu sinds Corona eerder regel dan uitzondering is heb ik ons via internet ingeschreven. Sabine appte vorige week of ik zin en tijd had om bij het startbureau te helpen, dat doe ik graag en met plezier dus ja, het wekkertje ging weer vroeg vanmorgen. Even dacht ik: “waar begin ik aan, ik wil slaaaaaapen!” Maar ach, eenmaal op de fiets ging het best. Ja, ik ben met de fiets naar Schiedam gegaan. Kostenbesparend tegenwoordig vanwege de absurd hoge benzineprijs maar ook pure noodzaak, zoonlief heeft de auto geclaimd dus ja..

Klokslag 7.00 uur kom ik samen met Danyell het terrein op van korfbalvereniging DWS. Zij komt ook het startbureau ondersteunen. Met Astrid, Sandra, Tiny en Julia helpen we de wandelaars op weg.

Als de meeste wandelaars vertrokken zijn komt Hans aangelopen en kan ik ook de benen strekken. Het eerste stuk is al prachtig door het Beatrixpark en dan zo naar Windas en de Zweth, lopen langs het water en over de grindpaadjes. Veel mooie natuur onderweg en jonge eendjes en zwanen gezien. Een brugmomentje ontbreek natuurlijk niet. 

Na 5 km komen we bij de verzorgingspost van RWV en Astrid en Frans bieden ons wat te drinken en eten aan. Heleen zien we hier ook zitten en we kletsen gezellig. Na de rust lopen we gedrieën te kwekken tot de volgende rust bij de Drie Maassteden. Heerlijk naar een schoon toilet en een lekker bakkie koffie gaat er wel in!

Fred loopt langs en ik denk, waar istie nou gebleven, ik ga even kijken. Maar hier is geen gele rakker te krijgen dus Fred is doorgelopen zei ik tegen Hans. Heleen is ook vertrokken en lopen Hans en ik weer samen de rest van de route. Langs het Vlietland/SFG ziekenhuis en een stukje langs de Rijksweg waar je niets van ziet want er staan geluidswanden die begroeid zijn met klimop. En ik zie de fietspaden waar ik vanmorgen ook gefietst heb, ik weet nu dat we dichtbij de finish zijn. Na op de kop af 14,8 km gelopen te hebben klokken we uit en zien daar Fred zitten, die is inmiddels ook binnen na 25 km gelopen te hebben. Een gezellige nazit volgt, met een biertje natuurlijk! Heerlijk buiten in het zonnetje genieten we na van de mooie tocht! RWV bedankt weer voor de ouderwets mooie route en fijne verzorging!

Haring en Biertocht 4 juni 2022 / 26,5 km

Zaterdag 4 juni loop ik samen met Hans en Fred de 11e editie van Haring en Biertocht vanuit Vlaardingen. Deze tocht heb ik al vier keer gelopen, de eerste in 2011 en weet dat het een mooie en afwisselende tocht is. Hij is elk jaar anders en wordt georganiseerd door Het Blauwe Vaasje en na afloop als beloning een speldje en een haring! Het is wel flink duurder geworden, 10 euro p.p.!

Wij gaan lekker op de fiets naar de start. Het is er heerlijk weer voor, wel fris in de ochtend in onze korte broek want er wordt mooi zonnig weer voorspeld. Fred komt met het OV en is om 8.00 uur al bij de start, wij doen er ietsje langer over dan gedacht maar kunnen uiteindelijk ook om 8.30 uur starten. 

De eerste 5 km gaan door het centrum van Vlaardingen en door een mooi park. Dan lopen we het centrum uit richting het water en vinden we de eerste koffiepost op 5 km. We strijken neer voor een bakkie om daarna opgekikkerd weer verder te gaan.

En dan komen we bij de splitsing, gaan we door voor de 25 of nemen we afslag naar 15 km? Ik wil wel wat kilometers maken nog voor de Vierdaagse en kiezen we voor 25 km. Maar als ik had geweten dat de route zo saai zou worden had ik het niet gedaan! Jeetje zeg, wat een domper! Inspiratieloos lopen langs het industrie gebied en langs Het Scheur, er komt geen einde aan! Het Oeverbos (een restaurant) is gesneuveld, daar kunnen we niet rusten en het beloofde mooie weer blijft ook uit, het is bewolkt en winderig. We vermaken ons wel met leuke gesprekken en dolletjes met elkaar zoals een brugmomentje en paaldansen maar toch, we hadden er meer van verwacht. Ook nergens even een bankje om te rusten of een horeca gelegenheid. En de leuke posten die bekend zijn van deze tocht, pas op het einde van de route! Zoals de eierkoek, het borreltje en het ijzerkoekje. En tot overmaat van “ramp” vliegt mijn petje van mijn hoofd, net als wij een brug over gaan zo het water in! Niet meer te redden want hij zinkt meteen. Ach ja…. Dit wordt zo’n tocht van: “weet je nog, toen je je petje verloor in Vlaardingen?”

Bij de finish maken we een finish foto van elkaar en de nachtburgemeester komt erbij staan, leuk voor later. We vinden zowaar nog een zitplekje en Hans en Fred gaan de haring ophalen die we wegspoelen met een biertje en een speldje met nr 11 erop. We genieten van de rust en de live muziek, het is erg gezellig hier! En dan wordt het tijd om naar huis te fietsen, de zon schijnt uitbundig nu en we hebben de wind in de rug. Met een tussenstop bij de Mac in Hoogvliet voor een bakkie cappuccino komen we weer thuis in Spijkenisse, een ervaring en 26.5 km rijker! Hans heeft nog nooit zoveel km’s gelopen, ik ben trots op hem!

Meer foto’s hier

Vierdaagse training nr 2 / 31-5-2022 / 30 km

De tweede Vierdaagse training zit erop! Gisteren had ik een vrije dag dus die heb ik goed benut. Wederom besluit ik van huis naar Rotterdam te lopen, met als finish het Erasmus MC. 

Om 07.15 uur, iets vroeger dan de eerste keer vertrek ik richting het park Mallebos maar al snel krijg ik weer kramp (jeetje als dit de opmaat is voor Nijmegen…..) zoek ik de struiken op, het is toch nog lekker rustig.

Opgelucht besluit ik lekker door het bos te gaan en richting het Carlton Oasis hotel te lopen. In het bos lopen ook een dame en heer achter mij, zij lopen iets sneller en ik laat hen voorgaan bij het “bomenlaantje”. Als ik dat niet gedaan had, was ik de eerste geweest die het reetje op het pad zag! Wat schattig. Nu sprong hij weg voor het stel en had ik het nakijken.

Ik steek de Groene Kruisweg over naar het volgende park, het Hartelpark. Hier heb ik heel wat voetstappen liggen omdat ik bij een hardloopclubje zat en hier vaak onze trainingsrondjes hadden. Herinneringen komen naar boven, altijd leuk!

Bij het clubhuis van hetzelfde hardloopclubje zie ik een eenzame hardloopster en ik herken Elly! Ik zwaai en roep naar haar en we maken even een babbeltje. Ze vindt het stoer dat ik in mijn uppie aan het wandelen ben en dan zo’n eind! Tja….ik moet toch trainen en dat kan ik beter in mijn uppie!

Dan ga ik de Spijkenisser brug weer over en dezelfde scholieren passeren mij met hun mobiel in de handen niet lettend op wat voor hun gebeurt. Zucht. Bijna word ik aangereden door zo’n sufferd die met z’n drieën naast elkaar rijdt! Maar afijn….ik kom heelhuids aan de overkant. Dan ga ik weer het Hoogvlietse park in, het Ruijgeplaatbos. Hier zie ik een zwanen paartje met jonkies, zo schattig!

Als ik het park doorgelopen ben kom ik bij mijn eerste rust, de Mac! Lekker een kopje cappuccino drinken en ik zit al op 10 km! Dat gaat best vlot!

Na de rust loop ik verder door het Hoogvlietse park en door het Valckesteinse bos. Aan het eind van het lange pad loop ik nu anders dan de eerste keer en ik hoop dat ik goed ga omdat mijn telefoon niet goed opgeladen is en ik niet op de gps kan kijken.

Een stukje onverhard pad van ongeveer 400 meter brengt mij naar het dorpje Rhoon waar ik door de stille straatjes loop. Ik ga nog even op een steen zitten want ik weet dat ik geen bankjes meer tegen ga komen op weg naar de tweede Mac in Rhoon. Die bereik ik na 20 km! 

Mijn honger stil ik door het eten van een croissantje met jam en natuurlijk een cappuccino. Ik moet nog 10 km en begin het toch een beetje zwaar te krijgen, mijn spieren willen niet zo…

Op weg naar de Kromme zandweg kom ik een dame tegen die zegt: Hey ook gezond bezig! En ik draai me om en zeg: ja, heerlijk aan het trainen voor de Vierdaagse. Zegt ze: oh dat heb ik vroeger ook gedaan maar nu hou ik het geen uur meer vol. Nou zeg ik, ik mag 30 km en daar doe je wat langer over dan een uur! Oooh wat knap zegt ze! Nou veel plezier en succes bij de Vierdaagse! 

Altijd leuk zulke ontmoetingen…

Inmiddels aangekomen in het Zuiderpark zoek ik een bankje om mijn meegebrachte eten op te eten en effe de benen van de grond! Poe het is best warm ook, even bijkomen. De eerste keer dat ik hier was regende het keihard, nu kan ik genieten van het mooie park en het frisse groen. 

Na deze korte rust ga ik weer verder richting Dordtse straatweg en dan ben ik bijna bij de Erasmusbrug. Ik ga deze keer aan de andere kant lopen en als ik aan de overkant ben niet meer langs het water lopen naar de Parkkade maar linea recta naar het Erasmus MC. De finish wacht! 

Ik klok precies 30 km als ik in de hal aankom en koop bij de AH to go nog een koffie. Zo blij dat ik er ben! Hans komt ook nog even en kletsen wat als ik bijkom van deze wandeltocht. De volgende keer ga ik hem andersom lopen, lijkt me ook heel leuk.

Ik ga weer met de metro terug naar huis.

Vierdaagse trainingsrondje van huis naar Rotterdam / 18-5-2022 / 28,4 km

Donderdag heb ik een vrije dag en die ga ik benutten door een Vierdaagse training te lopen. Een training van 30 km is de bedoeling maar door de veranderde weersomstandigheden iets ingekort maar daar lees je straks meer over!

Om half 8 vertrek ik, en dat is voor mijn doen best vroeg! Ik loop richting Spijkenisse Noord en ga aan het eind van de wijk het Hartelpark in en loop zo weer terug naar de Spijkenisserbrug. Die moet ik over en loop over het fietspad wat soms gevaarlijke situaties oplevert omdat scholieren met hun mobieltje in de hand meer aandacht daarvoor hebben dan voor hetgeen zich voor hen afspeelt.Tja, wie verwacht er dan ook een wandelaar zo vroeg in de tegengestelde richting??

Veilig aangekomen ga ik aan de overkant van Spijkenisse richting Hoogvliet via het Ruigeplaatbos. Ik heb hier veel voetstappen liggen want vroeger kwam ik als kind vaak spelen hier. Je hebt er een mooie helling waar je vanaf kan glijden als er sneeuw ligt!

Na het bos loop ik langs de Hoogvlietse Heerlijkheid, een evenementenlocatie voor trouwerijen, festivals en concerten.

Als ik daar voorbij loop kom ik aan op de Chill Hill. Een heuvel met rode stoelen. Waar je kan chillen maar dat doe ik nog niet. Ik ga bij de Mac een koffie halen en ik kijk daar nu wel naar uit, na 8 km wandelen. Mijn eerste koffie deze morgen!

Na de koffie loop ik door de groene gordel langs de A15. Als je door het groen loopt hoor je niets van deze snelweg maar tussen de bladeren door vang ik een glimp op van de weg waar de auto’s in een lange file voorbij rijden.

Opeens krijg ik kramp en moet een plekje zoeken. Gelukkig is het niet druk……

Opgelucht loop ik verder naar de volgende rust. Maar eerst moet ik nog een flink stukje door industrie gebied lopen en met een omweggetje naar het tankstation aan de Groene Kruisweg waar ik een picknick bankje weet. Bij aankomst zie ik dat er niemand zit want anders was ik doorgelopen naar de Mac die even verderop zit. Hier eet ik mijn meegebrachte lunch op, het is al 11.30 uur. De waterflessen zijn ook weer gevuld en ga weer op pad richting Rotterdam Zuid. Via de Schulpweg waar het erg rustig is. De Kromme Zandweg ligt open want ze gaan hem asfalteren en daar ga ik de rest van mijn lunch opeten. Ik hoor iemand van de werklui zeggen dat het om 1 uur gaat regenen, het is nu half 1. Daarom loop ik door tot ik het erg donker zie worden en de eerste druppels vallen al. Ik trek mijn wegwerp poncho aan en dan barst de hemel open! Het is net avond, zo donker is het geworden! Het Zuiderpark is een mooi stadspark maar ik zie er weinig van door de dikke regendruppels. Hier moet ik een stukje afsnijden want ik wil schuilen bij het Ikazia ziekenhuis dat ik in de verte zie. Daar aangekomen is het zo goed als droog, het druppelt nog een beetje na. Maar desondanks ga ik toch even hier naar binnen, opdrogen en wat tegen de schuurplekken doen. Ik heb een broekrok aan en mijn benen schuren tegen elkaar wat niet zo fijn aanvoelt. Zeker niet nu mijn benen erg nat zijn geworden ondanks de regenponcho. De rest is aardig droog gebleven. Ik neem hier een (dure) cappuccino en kom een beetje bij.

Na deze ongeplande pauze loop ik naar de Strevelsweg en zo de Dordtsestraatweg in. Ik loop langs allerlei internationale winkeltjes, hier wonen voornamelijk immigranten.

Het metrostation Maashaven is vlakbij en even moet ik de neiging bedwingen om op de metro te stappen, naar huis. Maar ja, ik moet ook de kilometers maken voor de aankomende Vierdaagse. Ik mag dan wel 4 x 30 km lopen, maar is nog steeds een heel eind! Nee…..ik loop gewoon door naar de Rijnhaven en het Wilhelminaplein. 

Dan is het nog maar een klein stukje. Het ommetje wat ik bedacht heb over de Wilhelminapier laat ik voor wat het is. Ik ben het zat en wil naar de finish! De Erasmusbrug is de laatste hindernis. Die is best lang en steil! Na de brug loop ik langs het water richting Veerhaven en ik ga hier even op een bankje zitten om te genieten van de boten en de reuring op het water. Nu is het nog echt maar een klein stukje, langs de Veerhaven, de Parkkade en zo richting het Erasmus MC waar ik met Hans een cappuccino ga drinken in de hal bij de AH to go. Om 14.45 uur kom ik daar aan en ben blij dat ik er ben! Niet precies 30 km gelopen vanwege het gemiste stukje in het park maar ach…..de regen training heb ik nu wel gehad! Met de metro ga ik na de koffie weer naar huis. Een welbestede dag!

Zeemansloop 23-4-2022 / 17 km

De Zeemansloop staat al jaren op het wandelprogramma, echter de laatste twee jaar niet vanwege Corona. Nu kan de tocht gelukkig gewoon weer doorgaan en gaan Hans en ik op weg naar Scheveningen. We besluiten om de 15 km te kiezen omdat we vanmiddag nog een afspraak met mijn zusje hebben en dus vroeg thuis moeten zijn.

Ik meld mij aan en krijg allerlei spulletjes die we onderweg niet nodig hebben behalve de routebeschrijving, die we dubbel meekrijgen. Waarom is mij een raadsel, aan eentje hebben we wel genoeg en ik lever hem in. We gaan op pad, het is lekker weer maar wel winderig.

Al snel lopen we langs een drukke weg en die loopt langs het World Forum en het Joegoslavië tribunaal. Een beeld van Nelson Mandela staat er ook, nog nooit gezien. Het is druk met auto’s, het gewone leven is gelukkig weer op gang gekomen.. 

we lopen richting het Indische Oorlogsmonument en het bijbehorende parkje en singel waar verschillende vissers zitten…in hun tentje!

De rust is bij een Rugby vereniging, lekker even een bakje koffie drinken. Die smaakt verrukkelijk en als die op is lopen we weer verder. We verbazen ons wel over de route die erg rechttoe rechtaan is. Eigenlijk valt er niets te beleven of te zien. We lopen dan wel langs de Waalsdorpervlakte en Meijendel maar niet echt in de natuur. 

Uiteindelijk komen we aan op de boulevard met de Pier en het Kuhrhaus. Ik heb trek in een portie kibbeling en daar ga ik even voor zitten, lekker hoor bij Simonis natuurlijk. Op het midden van de boulevard maken we nog even tijd voor een klein schep ijsje. Het is niet druk ondanks het lekkere weer.

Aan het eind van de boulevard komen we bij de haven aan en lopen langs de eerste en de tweede zeehaven met zijn scheepjes die hier ronddobberen. Dan nog een stukje bebouwde kom en dan krijg ik een appie van mijn zus: ze gaat fietsen en is dus niet meer thuis. Jammer, de afspraak gaat dus niet door. Ik meld mij af bij de finish en krijg weer een bootje mee, mijn tiende! Hans is matroos, zijn eerst Zeemansloop is een feit.

De route was 15,8 km maar omdat wij verkeerd liepen door een verkeerd gehangen pijl werd de route wat langer.

Tilburg De Moerenburg route 25-3-2022 / 15 km

De route van deze rondwandeling voert ons door het stroomgebied van de Voorste Stroom tussen Tilburg en Oisterwijk. De route ontleent haar naam aan het voormalige Huis Moerenburg, dat aan het begin van de wandeling ligt. Het Huis Moerenburg is rond 1310 een van de eerste drie stenen huizen in Tilburg en maakt daarmee een belangrijk onderdeel uit van de Tilburgse geschiedenis. De wandelroute verloopt door het westelijk deel van het Groene woud, een gebied in de stedendriehoek Tilburg, 's Hertogenbosch en Eindhoven, dat in 2005 is uitgeroepen tot Nationaal Landschap vanwege zijn unieke kwaliteiten. Het is een natuurontwikkelingsgebied geworden waar natuurbehoud van het historisch erfgoed en natuurontwikkeling op verantwoorde wijze wordt nagestreefd. Vanaf Café Zomerlust wandelen we langs het voormalige Huis Moerenburg en onder de A65 door om dan na oversteek van de Voorste Stroom via het buitengebied Laag Heukelom en de Oisterwijkse Hoeven het Landgoed Ter Braakloop te betreden. Dan gaat het terug naar de Voorste Stroom en de buitenwijk van Oisterwijk. Door het beekdal van de Voorste Stroom gaat de route nu westwaarts richting Laag Heukelom en vandaar over de spoorlijn van Tilburg naar Oisterwijk door de Enschotse Akkers. Over het oude pelgrimspad keren we terug naar het vertrekpunt bij Café Zomerlust.

Dit is de routebeschrijving die ik op wandelzoekpagina.nl gevonden heb. Hans en ik gaan met de auto naar het beginpunt. Het café is echter dicht. Jammer, nu zit een starters bakker er niet in. Het is heerlijk weer, mijn vestje wat ik voor de zekerheid aan had gedaan kan uit.

Als eerste komen we aan bij wat ooit een statig huis moet zijn geweest en waar de route naar vernoemd is, het Moerenburghuis. Ik had niet gelezen dat deze route voor 80% onverhard is, dat heb ik geweten! Gelukkig heeft het een tijd niet geregend….. Waar ooit het huis stond, staat nu een leuk kunstwerk.

Dan steken we de A65 over, eigenlijk onder drie viaducten door en lopen we langs weidevelden en door bos. Het is een lang stuk en onverhard maar we gaan op een rust af, café Mie Pieters. Een heerlijk terrasje en dus tijd voor koffie met een stuk taart. Helaas is de taart van de dag nog niet gearriveerd dus wordt het appeltaart met slagroom, ook goed.

Na dit aangenaam verpozen moeten we weer op pad, we hebben na de tocht nog een afspraakje met Jan en Carla die in Tilburg wonen.

We lopen richting landgoed Terbraakloop en zijn we even de weg kwijt. De beschrijving is wat onduidelijk hierin. Uiteindelijk komen we er wel uit en lopen weer op de route. Bij een spoorweg overgang zien we een picknick bankje, even de benen van de vloer. Het is warm en best pittig lopen. Eventjes maar hoor, en dan gaan we weer verder dwars door een boomgaard tot aan een autoweg die we weer onderdoor gaan. Tot aan de finish zien we geen bijzonderheden meer en komen we weer aan bij het parkeerterrein bij het café. Het terras zit nu vol maar wij gaan een hapje doen bij Jan en Carla die al op ons zitten te wachten, het is vrij laat geworden uiteindelijk. Ik vond dit mooie maar zware 15 km!
 Klik voor meer foto’s hier

30 van Zandvoort 26-3-2022 / 19,3 km

De 10e editie van de 30 van Zandvoort mag dit jaar gelukkig doorgaan. Ik had mij daar al een tijdje terug voor ingeschreven, omdat Fred mij uitnodigde mee te gaan met zijn wandelmaatjes. Ik ken een aantal van hen ook van de Vierdaagse Nijmegen en al snel is er een wandelmaatjes app geopend. 

Zaterdagochtend 26 maart rij ik met Hans naar station Schiedam, hij zet mij daar af want hij gaat dit keer niet mee. Na wat heen en weer ge-app met Fred ontmoet ik hem op de afgesproken tijd in de trein en rijden naar Haarlem waar we moeten overstappen. 

In Haarlem zien we de rest van de wandelmaatjes en dan kan het wandelen beginnen. De tocht begint ergens anders dan dat de finish is. De start is bij het circuit van Zandvoort. Er is een mogelijkheid geboden om over dit circuit te lopen maar daar heb ik echt geen zin in dus slaan wij ook over. Bij de start maken wij, na de start stempel van Le Champion die deze tocht heeft georganiseerd, een start foto. Gezellig met een groep van 11 personen wandelen, dat heb ik al heel lang niet gedaan!

Het eerste stuk over het strand. Heerlijk want het zonnetje schijnt en de temperatuur is goed, genieten dus! Na 3,5 kilometer is er al een rust en een stempelpost bij Bloemendaal aan Zee.  Wij regelen een grote tafel en er wordt een pot gecreëerd voor de versnaperingen, wel zo makkelijk. Ton, René en Claudia nemen de bestellingen op en even later mogen we genieten van een dure appeltaart! We schrikken van de prijs, 6 euro! Jeetje…..Corona heeft de prijzen doen stijgen. Voor een mini bekertje koffie betaal je 3 euro! Slik……ach ja, dit is een dagje uit en de taart is overheerlijk dus maar snel vergeten!

Na een tijdje gaan we weer in de benen, nog een klein stukje over het strand. Als “versnapering” krijgen we een mini koekje…..ik had meer verwacht van een jubileum editie!

Het strand moeten we verlaten via een strandopgang en dat is behoorlijk ploeteren zeg. Amechtig hijgend komen we boven waar weer een stempelpost is bij Parnassia. Wij maken hier gebruik van de tafel om wat jassen uit te doen. Hier krijgen we een Snelle Jelle. Fred vraagt aan de vrijwilliger: heb je ook een Trage Jelle?

En dan komen we in een prachtig natuurgebied het Nationaal Park Zuid-Kennemerland. De oh’s en ah’s vliegen ons  om de oren, het is prachtig. Veel foto’s en groeps foto’s worden gemaakt en je ziet wandelaars overal staan en zitten om te genieten van het uitzicht. Hier is het bekende Vogelmeer. Het meer dankt zijn naam aan de vele vogelsoorten die hier het gehele jaar leven zoals ijs vogels, nachtegalen en aalscholvers. Op 11,5 km gaan we na een mooi meer rond te zijn gelopen bij een horeca gelegenheid wat te drinken halen. De officiële stempelpost zit bij Kraantje Lek, een stukje verder. Daar krijgen we de eeuwige mandarijn…..nee dank u! Hier staat de disk jockey die altijd bij Loetje staat maar daar komen we nu niet langs. 

Vanaf hier is het bikkelen tot de finish. Bekende stukken maar ook onbekende komen voorbij. Het saaie Visserspad is bekend en ik kan alleen maar naar de finish verlangen. Ik loop gezellig met Ton te kletsen, de rest van de groep loopt zo’n 200 meter voor ons. De fotograaf staat er ook weer en wij worden op de foto gezet. Ik hoor iemand praten over onze jubileum tocht van RS80 en ik reageer. Een leuk gesprek volgt met een dame van “de groentjes”, een wandel groep uit Zoetermeer die herkenbaar zijn aan hun groene kleding.

De “verrassingspost”, 1 km voor de finish is er ook weer, een zoute stengel mogen ze houden. Niet weg te krijgen….jammer hoor.

De finish in het centrum bereiken we om 16.00 uur precies, een roos ontbreekt maar een medaille niet. Een biertje op een winderig terras is onze belonging. Na afloop gaan we bij Loetje in Overveen eten met z’n allen maar we moeten de tijd zien te doden tot het tijd is om naar Loetje te gaan met de trein, een station verder dan Zandvoort. Zo gezegd zo gedaan, met Ton alvast naar het station gelopen want mijn spieren gingen verstijven.

Na een heerlijk en gezellig etentje gaan we op huis aan, samen met Fred neem ik de trein terug naar Schiedam, hij stapt een station verder uit in Rotterdam.

Hans staat op mij te wachten in Schiedam en dan rijden we samen terug naar huis. Nagenietend van een heerlijke dag buiten spelen, eindelijk na zoveel tijd een georganiseerd tocht gelopen! Het was 19,3 km genieten Klikker de klik meer foto’s

RS80 Katwijk 19-3-2022 / 25 km

Zaterdag ochtend rij ik om 6.00 uur naar Katwijk omdat wij van RS80 vanuit daar onze 10e tocht van serie 41 organiseren. Als ik klaar ben met de werkzaamheden ga ik samen met Sylvia de 25 km route lopen, het is

Ietsje later dan de planning (vanwege het openbaar vervoer) komt ze zich aanmelden en dan kunnen we vertrekken.

Heerlijk kletsend lopen we door Katwijk langs het uitwateringskanaal en de Berghaven. Syl is een enthousiaste fotografe, ze schiet plaatjes van alles wat los en vast zit, en kijkt thuis wel wat het resultaat is. Zij ziet dingen die ik gewoon over het hoofd zie.

Ik herken de Binnensluis van de Kippenloop, ik heb hier zo vaak gelopen. En nu gaan we de andere kant op, richting Noordwijk door de Coepelduinen richting het strand. We kunnen de weg vervolgen over het strand maar Syl wil liever niet vanwege haar heup en is bang geblesseerd te raken dus we lopen parallel aan de route naar de boulevard van Noordwijk. Dit is een glooiend pad en ook best steil soms dus de klimspieren worden weer aangesproken. Het zonnetje doet aardig zijn best en er wordt een truitje uitgedaan! Het parallel pad komt samen met de strandopgang en dan lopen we richting de boulevard van Noordwijk. Ik denk dat we hier snel een gelegenheid moeten pakken om te rusten, ben er wel aan toe! Maar eerst lopen we nog door een mooie villa wijk en vergapen we ons aan de prachtige huizen met bijbehorende dure auto’s. Er staan grote dennenbomen en er liggen veel grote dennenappels op de grond.

Bij de eerstvolgende gelegenheid die we tegenkomen gaan we lekker op het terras buiten zitten in de zon. Wat een zaligheid! We hebben er ondertussen 9 km op zitten!

Na de rust lopen we over de Koningin Wilhelmina boulevard en langs het standbeeld van de koningin. Syl maakt er, natuurlijk, een foto van.

Noordwijk is best groot en we lopen bijna verkeerd omdat we een pijl over het hoofd zien. Gelukkig lopen er wandelaars voor ons die wel goed opletten!

Ik zie ineens een kleine boeken bibliotheek bij een huis en tot mijn verbazing zit er een boek in van mijn favoriete schrijver Harlan Coben die ik nog niet heb. Hij gaat bij Syl in de rugzak!

Dan lopen we door een verrassend mooi stukje park, het pad gaat steil omhoog en als beloning mogen we genieten van het uitzicht op de spiegelvijver. Er staat een picknick bankje. Meerdere wandelaars komen naar boven en komen gezellig bij ons zitten. Lopend door Klein Leeuwenhorst vragen we aan twee meisjes met een hond of zij een foto van ons willen maken op een brug, ons brugmomentje! En wij doen hetzelfde voor hun!

De tweede rust is bij een voetbalvereniging op 17,5 km en die zien we in de verte opdoemen maar de weg ernaartoe is lang. We maken foto’s van de opbloeiende bollenvelden en Syl vraagt aan een paar dames of zij een foto van ons willen maken tussen de bollen. Maar omdat we niet meer kunnen bukken, we zijn de jongste niet meer haha, is het een hilarische toestand. De foto’s zijn leuk geworden.

Bij de rust kunnen we lekker buiten zitten in de zon met een theetje en kletsen we wat met de dames die een foto van ons maakten. Na deze gezelligheid wordt het tijd om verder te gaan om de laatste kilometers te lopen maar het valt mij zwaar. Het is een tijd geleden dat ik meer dan 15 km gelopen heb en het tempo is hoog voor mijn doen!

Dan zien we een mooi gebouw met een torentje, het lijkt een kerkje maar is een voormalig weeshuis. Ernaast een grote kerk en we mogen er omheen lopen. Het oude centrum is een lust voor het oog, erg rustig ook. Syl maakt een dolletje met een inwoner die zijn auto staat te wassen. Er was saharazand neergedaald en veel auto’s zitten onder het zand!

Er zit nog een stukje onverharde weg in, een graspad langs het industrie terrein. Gelukkig is het een tijdje droog geweest en het pad goed begaanbaar, al krijg ik hier erg last van een kramp in mijn voet. Hier zien we leuke vogels zoals een aalscholver en twee met een rode snavel, weet even de naam er niet van. Ook leer ik van Syl wat het verschil is tussen een meerkoet en een waterhoen!

Op de lange weg naar de Space expo horen we sirenes van een brandweer en we krijgen allebei visioenen van de Nijmeegse Vierdaagse in 2006! Wat een herrie maken die dingen! We zien niet de reden van de brandweer inzet.

We zijn bijna bij de finish en lopen door een parkje ernaartoe. Na precies 6 uur onderweg te zijn geweest melden we ons af. Syl gaat een plaatje en een stempel scoren en geeft mijn boek terug. Bedankt Syl voor het meenemen! En bedankt voor de gezelligheid! We hebben genoten van de afwisselende en mooie route!

Ik ga een biertje scoren en lekker uitrusten totdat alle wandelaars binnen zijn, dan kunnen wij opruimen en naar huis rijden.Klik voor foto’s

Leiden 26-2-2022 / 14 km

We hebben dit keer gekozen voor een hotel arrangement in Leiden inclusief wandeling met een mini-break. Dus na het uitchecken laten we de auto bij het hotel staan en lopen richting centrum, zo’n 3 km verder. 

Het is prachtig weer, lekker fris met een uitbundig zonnetje, dat maakt het allemaal wat vrolijker. De route start voor ons vlakbij het treinstation, en lopen langs het museum voor volkenkunde en eigenlijk is het niet meer dan de vestinggracht rondlopen. Die bestaat uit een langgerekte route langs deze gracht. De gracht is een zes kilometer lange vesting gracht sinds 1659. Deze singels vormen een van de grootste stadverdedegingswerken in Europa en vormden tot 1896 de stadsgrens. Toevallig heb ik ook een Trage tocht uitgeprint die min of meer dezelfde route is. 

We kunnen gelukkig weer ergens op een terras neerstrijken en hebben trek in een bakkie met! Bij café De Vriend gaan we op een bankje in de zon zitten, wat een rijkdom!

Ik herken dit etablissement van een rust tijdens de RS80 wandeling vanuit Leiden! Al wandelend herken ik dingen van die wandeltocht.

De route laat ons veel verschillende bezienswaardigheden zien zoals de Morspoort, een van de twee overgebleven stadspoorten van Leiden. Morsch betekent moeras: buiten deze toegangspoort was namelijk een drassig weidegebied.

Molen De Put dankt zijn naam aan molenaar Jan Janszoon Put. De originele molen is in de 17e eeuw afgebrand en herbouwd: de Korenbloem. Deze werd in 1817 gesloopt. Pas in de jaren 80 van de vorige eeuw werd de molen herbouwd.

Op het Rembrandtplaats staat een kunstwerk van de Duitse kunstenaar Stephan Balkenhol en herinnert ons aan de schilder Rembrandt van Rijn. Hij werd geboren in het huis dat hier aan de Weddesteeg stond.

We lopen langs begraafplaats Groenesteeg. De hekken zijn “versierd” met doodshoofden! De begraafplaats is gesticht in 1813 op een van de bolwerken van Leiden, omdat Napoleon het niet meer goed vond dat er in kerken werd begraven.. Sinds 1975 wordt hier niemand meer begraven. Dankzij de inzet van verontruste burgers is de begraafplaats weer prachtig gerestaureerd.

De Meelfabriek bestaat uit 13 gebouwen en hier werd ooit voor een derde van Nederland meel geprobeerd van de verschillende soorten graan die werd aangevoerd over de aangrenzende singels. In 1988 werd de fabriek gesloten om bedrijfseconomische redenen. Er zijn plannen om het een multifunctionele bestemming te geven met onder meer appartementen, horeca, winkeltjes en kunstgalerijen. Het is een historisch herkenningspunt in de stad en maakt deel uit van het Nederlandse industriële erfgoed. Hier lopen we een heen-en-weertje omdat de fabriek “in de weg staat” van de route, we moeten iets afwijken maar uiteindelijk komen we weer terug op de route.

De Zijlpoort is de tweede nog bestaande stadspoort. Hier stroomt de Oude Rijn de stad binnen. Lang geleden werd in de poort vergaderd door de rederijkers, later kwam er een school voor arme kinderen en in de negentiende eeuw werden er stadsgoederen opgeslagen. Nu is er een horeca gelegenheid gevestigd en kun je er zelfs trouwen.

De begraafplaats Zijlpoort is een rooms-katholieke begraafplaats die in 1828 in gebruik werd genomen op het voormalige bolwerk bij de Zijlpoort. Deze begraafplaats is als enige nog steeds in gebruik in de binnenstad. De kapel in de begraafplaats is een rijksmonument.

In de verte zien we een grote hoge schoorsteen, deze is van de energiecentrale EON en is 80 meter hoog uit 1909. In de volksmond ook wel genoemd De Lichtfabriek. Het is een gasgestookte centrale die elektriciteit levert aan het hoogspanningsnet en warmte aan de Leidse stadsverwarming. Hier lopen we ook een heen-en-weertje vanwege onduidelijke aanduiding. Zo wordt de route iets langer dan de 6 km!

Molen De Valk is een markant punt in Leiden. Het is een authentieke stelling korenmolen uit 1743. Ooit waren er 19 windmolens op de wallen van Leiden. Op 3 oktober is op het grote plein ervoor elk jaar kermis. Naast de molen staat het oorlogsmonument waar jaarlijks op 4 mei een kranslegging plaats vindt.

Op het plein sta ik even stil bij een groepje jongeren die aan het dansen zijn op house muziek, ik vind het schitterend leuk om te zien! Daar kan ik erg van genieten. Het zonnetje schijnt en mensen zijn blij! Heerlijk!

Zo komen we aan het eind van de Singelpark route. Nu moeten we nog ruim 3 km afleggen om bij de auto te komen en lopen een net andere route dan op de heenweg zodat we een lekker aantal kilometers hebben gelopen! 14 km wordt weer bijgeschreven en we hebben genoten van deze leuke en afwisselende route, er is heel veel te zien. Te veel voor één keer, we gaan nog een keer terug om de Trage tocht helemaal te lopen, inclusief het extra lusje!

RS80 Woerden 19-2-2022 / 15 km

Als een vriendin vraagt: ga je mee de 15 km lopen bij RS80 wat doe je dan? Natuurlijk ga je dan mee….gezellig om na zo’n lange tijd weer samen te lopen! 

Na het gebruikelijke werk aan de starttafel kan ik er tussen uit om een rondje van onze eigen route te lopen samen met haar. 

We gaan op pad vanuit een nieuw startbureau in Woerden, Proeflokaal Bregje. Sinds jaar en dag was Brediushonk de start in Woerden maar dat kan helaas niet meer en dit is een mooi alternatief.

Vergeleken bij gisteren toen Nederland zuchtte onder orkaankracht, is het vandaag heerlijk weer. Wel winderig maar de zon schijnt dus het doet vriendelijk aan. We kletsen en kletsen want we moeten veel inhalen! Daardoor heb ik niet echt oog voor de omgeving maar Syl des te meer. Haar fototoestel maakt overuren! Ik zie de foto’s wel via Facebook 🤣

Langs de Oude Rijn is het heerlijk lopen en veel te zien. Ook langs de Cattenbroekse plas is het niet vervelend lopen er is veel te zien. Dan gaan we de A12 over en richting Linschoten, daar is de rust waar we allebei wel naar uit kijken! Het dorpje Linschoten ziet er pittoresk uit met een bakkertje een klein winkelpleintje en een viswinkel waar de gebakken vis de boventoon voert. Syl zegt wil je een visje? Eeehh….nou nee ik wil een koffie😆🤣 ik ben er echt aan toe nu!

En dan eindelijk na meer dan 10 km, het Wapen van Linschoten is de rust en wij worden gewezen op een eigen ruimte, speciaal voor wandelaars. Met speciale koffie…..in een kartonnen bekertje dat dan weer wel. De appeltaart moeten we er maar bij denken of je kan een droge gevulde koek nemen. Nee dank u…..

Dan lopen we weer richting de finish. Syl blijft foto’s nemen, van mooie huisjes en vogels in de lucht. Ik zeg oh leuk die geiten…..ehh ganzen natuurlijk 😜😂 wat zat er in die koffie Ien? 

Onderweg komen we omgevallen bomen en struiken tegen, gelukkig niet op het wandelpad. Ook huizen met omgevallen tuinhekken en afgevallen dakpannen. Orkaan Eunice heeft goed huisgehouden!

Als we bijna bij de finish zijn komt Syl een bekende tegen en maakt even een praatje om vervolgens aan te komen bij de finish. Haar bus komt er zo aan dus ze gaat er meteen weer vandoor terwijl ik plaatsneem achter de starttafel, even bijkomen! 

Ik heb genoten van de route en van de gezelligheid zo samen! 

Buitenplaatspad Leyduin 23-1-2022 / 7 km

Op weg naar huis nadat wij in Egmond gelogeerd en gewandeld hebben nemen we de afslag richting Heemstede. Daar gaan we het Buitenplaatspad lopen in het landgoed Leyduin. Dit stukje natuur is bepijld met verschillende routes dus dat is handig, gewoon de paaltjes volgen. Op de parkeerplaats is het best druk. En het is lekker fris wandelweer.

Rijke lieden uit vorige eeuwen ontvluchtten ’s zomers de stank van de stad en lieten buitenplaatsen met grote huizen bouwen in de binnenduinrand. De parken werden vaak ontworpen door tuinarchitecten van naam. Het is er prachtig!

Onderweg komen we langs een oude renbaan en vinkenbaan en er schijnen reeën rond te lopen maar helaas, vandaag niet zichtbaar. 

Het Buitenplaatsenpad is een unieke verbinding tussen historische buitenplaatsen. Al wandelend ga je terug in de tijd. Het pad voert langs eeuwenoude bomen en statige huizen, terwijl we genieten van de schitterende natuur. We bekijken het restant van de oude renbaan op Woestduin en de vinkenbaan op Vinkenduin waar ooit geen vink veilig was. Onderweg worden we vergezeld door talloze vogels. We genieten van de ruimte en de rust. Op de route zien we een berg met daarop een rond gebouwtje. Helaas komen we er niet langs maar dan merken we dat we er alweer zijn en hebben een stukje gemist. Dan maar terug en komen we alsnog op de uitkijk plek. Een mooi gebouwtje waar je in kan en omheen kan lopen.

Uiteindelijk maken we toch een mooie ronde en als we aan het einde zijn gekomen besluiten we nog een bakkie to go te halen, helaas is de gasterij gesloten ivm de Corona maatregelen. Hans haalt een bakkie terwijl ik op een bankje ervoor ga zitten. Genieten van het uitzicht en de koffie. Alles bij elkaar toch nog 7 km gelopen!

Dit was een prachtige wandeling, je kan deze combineren met andere routes die vanuit hetzelfde punt starten. We besluiten dit een keer in de zomer te doen!

Egmond aan zee 22-1-22 / 20 km

Vandaag zijn Hans en ik traditiegetrouw in Egmond aan Zee. In gewone tijden is er dan de Egmondse Tweedaagse maar helaas……het is nog niet gewoon!

Maar wij gaan elk jaar, ook als er niets is georganiseerd. Het tweede jaar op rij! 😔

Maar niet getreurd, wandelen kan altijd en dus gaan we dit keer naar Castricum lopen, over het strand richting het zuiden met de wind in de rug. Heerlijk hoor, en dan door de duinen weer terug naar Egmond. Bij camping Bakkum was het eventjes zoeken maar uiteindelijk lukte het ons weer om op de route uit te komen. Diverse wandelaars komen we tegen. Het weer is vrij zacht maar toch staat er af en toe een fris windje. Ik ben blij met mijn muts die ik over mijn oren kan trekken! 🌬

In Egmond aan Zee is het gezellig druk in de winkelstraat en wij scoren nog even een lekkere bak erwtensoep die we meenemen naar de B&B. Daar genieten we na van een heerlijke wandeling!

Groene wissel Brielle 16-1-2022 / 12,5 km

Zondagmorgen word ik wakker en ik denk ik draai mij nog een keer om! Het is zo donker nog en het weerbericht gaf ook al niet al te veel zon op vandaag…. 

En toch doen wij na het ontbijt de stoute wandelschoenen aan, op naar Brielle.

Met een groene wissel in de hand lopen we nadat we de koets bij het beginpunt hebben gezet richting het vesting stadje Brielle. De route gaat via de stadswallen richting het Kruininger Gors en weer terug, zo’n 14 km. Maar wij lopen de route niet exact zoals die gaat omdat ik ideetjes op wil doen voor een nieuwe wandeltocht voor RS80. Het zal nog een heel gepuzzel gaan worden want echt veel horeca en rustpunten vind je hier niet. Ja, in Brielle zelf is genoeg horeca maar die is nu niet open vanwege de lockdown waar we nog steeds in zitten helaas! De winkels mogen nu wel weer open maar de horeca niet!

Onderweg komen we ook niet veel wandelaars tegen, een enkele fietser zoeft voorbij. Bij de Stenen Baak rusten we even op een bankje met uitzicht op deze toren. Vanaf hier lopen we naar het Kruiniger Gors en mogen we van een leuk stukje natuur genieten. Uiteindelijk komen we het bos weer uit en dan op naar de finish. 

Bij een van de toegangsbogen tot de stad maken we een foto, en een plaatsnaambord ontbreekt ook niet. Kriskras door de stad en dan komen we weer bij de stadswallen uit. Na ruim 12 km komen we bij de auto aan om een klein half uurtje later thuis aan te komen. Een leuke route waar nog wel wat aan te sleutelen is!

Trage Tocht Plasmolen 2 / 1-1-2022 / 12 km

Dit keer lopen Hans en ik de Trage Tocht Plasmolen 2. Vanuit Hotel van der Valk in Cuijk is het vijf minuten rijden naar de start en na een uitgebreid ontbijt waarbij we ook rekening houden met de lunch gaan we op pad. Alles is gesloten vanwege de lockdown en veel mensen besluiten op deze nieuwjaarsdag te gaan wandelen. Dat zien we niet alleen aan het aantal auto’s op de parkeerplaats maar merken het ook onderweg.

Het is aangenaam wandelweer, zelfs iets te warm want mijn jas gaat uit! Wat? Midden in de winter zonder jas lopen? Tja…..15 graden en het lijkt wel lente!

Het begint al goed, het pad gaat in stijgende lijn naar boven! Op het pad komen we ook veel fietsers tegen. Gelukkig mogen we het bos weer in na een tijdje. Maar…..het is een heel erg steil pad! Voetje voor voetje gaan we naar beneden, wat spannend! Dit pad blijven we volgen en gaat over zand en gevallen blaadjes. Verharde paden zullen we bijna niet meer tegenkomen dus dat wordt bikkelen! Maar wat is het hier prachtig en mooi! We komen de markering van het Walk of Wisdom pad tegen en ook van het Pieterpad. Lopend over de Mookerhei vallen we van de ene verbazing in de andere. Zo mooi hier!

Na een lang, modderig pad naar boven gaan we op de helft uitblazen op een bankje, we zitten op de helft van de afstand. Genietend van het uitzicht eten we de meegebrachte lunch op en zien heel wat mensen aan ons voorbij trekken. Een dame zet haar fiets neer achter ons en Hans vraagt of ze naast ons wil zitten maar nee, ze wacht even op iemand. Als we weer vertrekken zeggen we gedag en na zo’n vijf minuten horen we gefluit achter ons, de dame op de fiets. We denken dat ze ons in wil halen en gaan opzij. Maar……ze heeft mijn telefoon in haar hand en vraagt: is deze van u??? Ik had hem niet eens gemist! Wat een mazzel heb ik weer zeg!

Opgelucht lopen we verder het bos weer in. Nog steeds over stijgende en dalende paden en veel, heel veel modder! Heel eventjes worden we op het verkeerde been gezet door een aanwijzing: er ligt een boom op het pad. Maar er liggen twéé bomen op het pad, vlak na elkaar! Na wat heen en weertjes besluiten we toch verder te gaan en uiteindelijk komt het goed en zitten we weer op de route.

Nog één keer een heel steil pad op en daarna de laatste kilometer rechtdoor, maar wel een modderig pad, naar de auto. Ook hier komen we heel wat wandelaars tegen die de calorieën van de oliebollen willen verbranden. De wandeling was maar 12 km maar hij leek veel langer door de onverharde paden en de heuvels en dalen maar wel erg mooi! En goed en duidelijk uitgelegd, dat is toch altijd weer een verrassing. Nagenietend van de tocht stuurt Hans ons naar huis, we hebben echt genoten van deze wandeling, gevonden op Wandelzoekpagina.Meer foto’s