Winterserie Hart van Brabant 8-2-26 / 15 km

Vandaag rijden we naar Tilburg want daar kunnen we een wandeling maken georganiseerd door Hart van Brabant. Vijftien kilometer en het weerbericht is gunstig: een lekker zonnetje en weinig wind. Dus op naar Tilburg!

Het is ruim een uur rijden als we bij het station Tilburg Universiteit aankomen. Vanaf daar is het nog een paar minuten naar het nieuwe startbureau, niet meer bij Boerke Mutsaers! Het is weer even geleden dat we een georganiseerde tocht lopen dus even zoeken. Inschrijven, betalen en de route op de telefoon zetten maar als het goed is, kunnen we de pijlen volgen. En dat klopt, de pijlen zijn ook genummerd. Handig om te zien waar je bent op de route. De rust is bij nummer 49 dat zit op ongeveer 8 km, mooi op de helft.

Vanaf het begin is het bos wat de klok slaat. Geen straf, ik vind dat altijd heerlijk zo rondstruinen over die bospaadjes. Het kan mij niet lang genoeg duren!

Er volgt helaas wel een (lang) stuk langs de rijksweg, dat hadden we gezien toen we richting het startbureau reden. We zagen toen ook, dat de wandelaars over gras gingen! En ja hoor, dat klopt ook. Dat is even goed opletten waar je je voeten neerzet, hobbel-de-bobbel langs grasveldjes en watertjes. Op zich ook geen straf, het is lekker rustig. En de rust is ook niet ver meer, lezen we op de routebeschrijving.

Bij het restaurant Commanderie kunnen we erwtensoep eten, of een broodje en appeltaart is ook aanwezig. Wij kiezen voor erwtensoep maar wat is dat duur zeg! Ik vind het niet normaal die prijzen! Zes euro voor een kartonnen bakje (te zoute) soep! Nah ja, geld moet rollen maar toch……

Na de pauze stappen we de buitenlucht weer in en zien op de routebeschrijving dat we de komende kilometers recht-toe-recht-aan krijgen voorgeschoteld. Niet veel aan helaas, maar je we moeten toch de finish bereiken. Het zgn “Bels lijntje” zit ook weer in de route, wel 2,5 km lang! We doen het er maar mee.

Het Bels lijntje was een spoorlijn tussen Tilburg en Turnhout. Ten noorden van station Baarle-Nassau Grens vormde dit het Nederlandse deel van Spoorlijn 29. Sinds 1990 is op het tracé van het Bels Lijntje een fietspad aangelegd.

Dan volgt een stukje door de Warande, een zgn “sterrenbos”. Het is een 18^e eeuws park en werd in 1712 aangelegd in opdracht van Willem VIII van Hessen-Kassel en is een van de weinige intacte sterrenbossen in Nederland.

Een sterrenbos wordt zo genoemd omdat vanuit een centraal punt een aantal lanen, meestal zes of acht, naar de hoeken en de buitenranden lopen. De oude Warande heeft acht sterlanen, en langs de randen lopen vier lanen die een vierkant van ongeveer zes hectare omsluiten. Het park is in barokke stijl aangelegd, waarbij de ontwerpen van tuinarchitect Andre le Notre als voorbeeld dienden. Dit komt tot uiting in het symmetrische, rechthoekige lanenpatroon vanuit een klein centraal beeldenperk.

In de jaren 1980 waren deze opzet alleen de hoofdlijnen nog te zien. Daarna volgde een bijna twintig jaar durende renovatie die in 2008 gereedkwam. De oude lanen werden hersteld, zieke bomen gerooid, de verzande vijver uitgediept en “wilde” paden verwijderd. Aldus Wikipedia.

Het zijn inderdaad brede lanen waar we wandelen, best mooi maar ik wil naar de finish! Nog maar een paar kilometer doorbijten en dan zijn we er. We melden ons af en gaan nog even een Radlertje drinken. Ik heb een mega dorst! Komt vast van die erwtensoep!

Na weer ruim een uur sturen brengt Hans de auto weer naar Spijkenisse, bijkomen van dit Brabants avontuur!

 

 

 

 

DELTA Fiber Nederland BV
KvK-nummer 22051676 • btw-nummer NL811599930B01

RS80 Scheveningen 31-1-26 / 15 km

We hebben weer zin in een wandeling niet al te ver van huis en daarvoor kiezen we de route vanuit Scheveningen van RS80. Route al enige tijd in mijn bezit en gedownload op Komoot. Dat is voor ons een prettige manier van routes lopen, het wordt gewoon verteld waar je heen moet in plaats van pijlen volgen.

Na bijna drie kwartier rijden zetten we de auto op een zo goed als verlaten parkeer terrein op de Lange Poot. Een bekende plek, want de Zeemansloop vertrekt ook vanaf dit punt. 

Al snel lopen we het naastgelegen Westduinpark in, en moeten we flink de kuitspieren laten werken! Het stijgen en dalen wat de klok slaat, het is een prachtig duingebied. Dan zien we een raar  “heen en weertje” op Komoot, dat blijkt de toegang te zijn naar een uitkijkpunt. Daarvoor moeten we flink klimmen! Nadat we op de bankjes uitgerust zijn, genieten we nog even van het uitzicht. Helaas is het geen helder weer maar kunnen toch nog best ver kijken. Later zullen we nog meer uitkijkpunten tegen komen maar die lopen we voorbij.

Met de vuurtoren in het zicht lopen we door de duinen naar de boulevard van Kijkduin. Die is opnieuw ingericht en de draaimolen en het bootje staan weer te pronken. Er zijn ook een aantal restaurants en omdat we trek hebben in een koffie gaan we bij de eerste de beste naar binnen. Ik vind het er (te) warm en niet gezellig. Er zwemt ook een haai in het auquarium…..nah jaaa…en de koffie was veel te duur!! Maar wel lekker.

Na de pauze lopen we het strand op bij afslag 3 en mogen bij afslag 2 er weer af. Ik vind het altijd fijn op het strand, lekker uitwaaien. Het is niet koud of winderig.

Dan denken we van de heuvels verlost te zijn maar nee, we mogen het puinduin nog over. Op zich ook wel een leuk natuurgebied maar hoog! Ik voel me wat duizelig worden en gaan eventjes wat eten op een bankje. De puinbal zet ik op de foto. Het is een herinnering aan het ontstaan van dit duin. Het duin is een letterlijke hoop van puin als gevolg van sloopwerkzaamheden in de jaren vijftig en zestig. De puinduinen dienden als versterking van de kust en is zelfs gebruikt als kleine vlieghaven, vliegveld Ockenburg. Er is ook een golfpark gemaakt. We komen uit bij de sportvelden waar oorspronkelijk een rust zit maar het is nu zondag en er wordt niet gesport. Maar even later zien we een frietkraampje en gaan daar even wat halen, lekker zout! Twee meeuwen zitten te wachten op een hapje maar de frietboer zegt dat deze twee goed zijn opgevoed en dat ze je eten niet uit je handen grissen! Maar je moet je bakje niet even wegzetten want dan is het weg! We gaan verder op op een bankje zitten en genieten van deze lekkere friet!

De route gaat verder langs de Laan van Meerdervoort en door het park Meer en Bosch, een eeuwenoud landgoed dat diende als buitenverblijf voor welgestelden. En dan lopen we het volgende park weer in, de Bosjes van Pex. Meanderend langs de slootjes in het Rode Kruisplantsoen lopen we zo naar de finish. Ik koop nog even een watertje voor onderweg bij het tankstation en even later rijden we weer naar huis. Nagenieten van een behoorlijk “groene” wandeling wat je niet zou verwachten in Scheveningen. We hebben genoten!

 

Meer fotos Klik hier