Schiedam Jeneverstad 24-4-26 / 20 km

Weken geleden maakte ik een wandel afspraak met een oud-klasgenoot van de lagere school, Angèle. We hadden af en toe contact via internet en we houden allebei van wandelen. 

Vandaag, vrijdag 24 April is het dan zover. We spreken af op station Schiedam. De start van deze route is vanaf Delft-Campus, één halte verder. De route heb ik van het internet geplukt en op Komoot gezet. Het is de Schiedam Jeneverstad route en eindigt in Rotterdam bij het station.

Om 8.55 uur zien we elkaar op het station in Schiedam en na vijf minuten kunnen we op pad. Het is even zoeken naar het beginpunt want dat is lastig te zien en lopen dan ook verkeerd maar niet snel daarna lopen we op de route. We hebben gesprekstof genoeg en kletsen er op los. Daarbij moeten we oppassen dat we niet verkeerd lopen want de route is uiteraard niet gepijld.

Het eerste stuk begint al leuk, langs het water lopen van de Schie. Het is ook mooi weer vandaag, het zonnetje schijnt en er staat weinig wind. Kortom, heerlijk wandelweer.

We lopen het Abtswoudse bos in over leuke paadjes omgeven door koolzaad en het fluitenkruid begint ook al op te komen. En het is er behoorlijk stil. We steken een weiland over, een beetje ploeteren hoort er ook bij. Gelukkig is het droog en er is zelfs een loopplank neergelegd over een modderig stuk.

Daarna lopen we een stukje langs het spoor en hier trekken we onze jasjes uit, want het is behoorlijk warm in de zon. Het is voor het eerst dit jaar dat ik zonder jas loop.

Door naar Kethel en Windas. We lopen om de bebouwde kom heen door groenstroken.

Aangekomen in Schiedam lopen we door het Beatrix park en hebben we er precies 10 km op zitten. We zijn allebei wel toe aan een rust momentje en zoek een bankje uit in de zon. Hier eten we onze bammetjes op.

Als we weer verder lopen zien we in de verte een kinderboerderij. Hier kunnen kinderen en hun ouders zich goed vermaken, er is zelfs een restaurant. En ook een WC unit met kranen. Ik vul mijn fles bij en Angèle gaat even naar het toilet. We maken bij de spiegel een “spiegelselfie”.

In het park hebben we nog even een stuurloos momentje want Komoot roept dat ie de route herberekend dus dat we fout gaan. Maar een klein stukje terug lopen en we zitten weer op de route.

Na het park volgt een stukje langs de rijksweg om vervolgens over te steken via een tunnel naar de andere kant. We lopen nu door de stad Schiedam. En tot mijn verbazing lopen we op het plein af waar ik afgelopen woensdag nog op het terras gezeten heb met Hans! Hier gaan we ook nog eventjes een bakkie koffie drinken. Het terras is vol maar al snel krijgen we onze koffie geserveerd. Met een stukje boterkoek wat de specialiteit is van dit café. Zaaalig! En zo heet het café ook!

Via de Hoogstraat lopen we de stad weer uit langs de Lange Haven en de Buiten Haven. We lopen bijna achter Nolet langs maar een stukje daarvoor moeten we door het industrie terrein naar Rotterdam. Dit gedeelte is een beetje inspiratieloos.

De Marconistraat leidt ons naar Marconiplein met zijn statige kantoorpanden, drie naast elkaar. We zien ook een voormalig cruiseschip liggen in de Merwehaven, dat omgebouwd is voor asielzoekers.

Bij het Marconiplein mogen we langs een groenstrook lopen naar Rotterdam centrum. We lopen langs het Spartastadion maar helaas staat er een hek voor dus ik kan geen goede foto maken. 

We moeten de Delfshavense Schie oversteken via een brug en de route leidt ons via een kronkelweg er naartoe. Beetje vreemd, want je kan gewoon oversteken als je goed oplet.

Via de lange Essenburgsingel lopen we naar het centraal station van Rotterdam. Waar we na ruim 20 km wandelen aankomen. We nemen afscheid van elkaar en ik ga met de metro weer terug naar huis. Angèle neemt de trein naar Schiedam. We gaan zeker nog een keertje wandelen samen, het was erg gezellig!

Vandaag liepen we een heel mooie en afwisselende route. Met veel groen maar ook stad. 

Hier meer foto’s

Zeemansloop 18-4-2026 / 21 km

De Zeemansloop is altijd in april en staat steevast op de planning elk jaar. Ook dit jaar weer afgesproken met Fred om samen te wandelen, de 20 km route.

Op de parkeerplaats komen we Els tegen met haar vriendin, leuk dat we haar even zien dat is een tijd geleden! Samen lopen we naar de startlocatie.

De start is in de Houtrust in Scheveningen en Fred zit al te wachten op ons, starttijd is 9.00 uur. Na het aanmelden via de QR code gaan we op pad. Het is rustig lenteachtig weer, er staat bijna geen wind en af en toe laat de zon zich zien. Heerlijk wandelweer dus!

Al kwebbelend lopen we de wijk in en na wat straatjes heen en weer lopen we naar Madurodam waar we langs de ingang lopen. Wij weten een leuke koffie pauze in een lange straat waar ook dit keer de route doorheen gaat. Op nummer 127 woont een gezinnetje met jonge ondernemers want zij zitten met hun tafeltje en stoeltjes plus bankje klaar om ons te voorzien van koffie en koek. Voor €1,50 krijg je een vers gezet kopje maar dit keer was het koude koffie……wel jammer maar ja, we hebben er niets van gezegd. Even later zien we Els voorbij komen en wij roepen heel hard: KOFFIE!! En ja hoor, ze komen op het geluid af. Wij zijn klaar met de pauze en maken plaats voor de grote groep wandelaars.

Op naar de volgende pauze, boerderij Meijendel. Maar eerst volgt een flink stuk door de duinen. Leuke duinpaadjes die niet vlak zijn dus het is pittig! We merken op dat het onderweg niet zo druk is, we worden weinig ingehaald door andere wandelaars. De Zeemansloop-pijlen zijn weg, we moeten de knooppunten pijlen volgen. En dat gaat dit keer moeiteloos zonder te verdwalen. Op 12 km zit de pauze en we kunnen plaatsnemen op het stille terras. We moeten zelf voor ons natje en droogje zorgen, er is geen bediening. Binnen moeten we ook zelf onze kaart stempelen. Hans en ik nemen een pannenkoek met spek, Fred houdt het bij een paar Texelse schuumkopkes. We nemen het er even van hier, we moeten ook trainen op rusten hè?

Maar de tocht gaat verder richting de Watertoren waar ook een rust is. Wij vermijden de slingerweg door de duinen en gaan er linea recta op af. Twee dames komen ons tegemoet, zij vragen waar de Watertoren is want ze zijn verdwaald. Ik denk: hoe dan, de routebeschrijvingen is perfect. Maar ach, de dames lopen een stukje met ons mee naar de Watertoren die we na drie kilometer bereiken. Ook hier gaan we lekker op het terras zitten met een versnapering. Dit keer niet zo erg lang want het koelt een beetje af en van stil zitten word je koud dus we gaan weer verder naar de boulevard van Scheveningen. Hans en ik lopen wel de officiële route door de duinen, Fred kiest ervoor om langs het saaie, rechte fietspad te gaan lopen.

Uiteindelijk komen we elkaar weer tegen en gezamenlijk lopen we naar het begin van de boulevard. Heerlijk struinen langs boetiekjes en restaurantjes ik hou ervan! Het is nog niet zo heel druk met toeristen alhoewel de meivakantie al begonnen is….

Bij het monument met het vissersvrouwtje wat uitkijkt over de zee maken we zoals elk jaar een foto. Het beeld is gemaakt door Gerard Bakker in 1982. Ze symboliseert de vrouwen die thuis achterbleven terwijl hun mannen, zonen en broers op zee waren om te vissen, vaak met onzekerheid of ze zouden terugkeren. Naar schatting zijn er sinds 1860 meer dan duizend vissers verdronken. Het beeld wordt nog steeds gebruikt als herdenkingsplek. Jaarlijks vinden er ceremonies plaats waarbij bloemen worden gelegd en gedichten worden voorgelezen. Het hoort bij een reeks Scheveningse monumenten die vissers en hun families herdenken.

Fred en ik staan tussen de bloemen zonder ze te beschadigen maar sommige mensen vinden daar wat van. En maken hun ongenoegen kenbaar in harde bewoordingen. Wat ik erg jammer vind want we bedoelen er niets kwaads mee en doen heel voorzichtig. En we lopen door…..

Naar de laatste rustplek aan de haven, Doc28 voor een lekker kopje koffie. Dit keer wat minder lang want de finish roept. Het is nog maar een klein stukje langs de haven en dan ruiken we de finish. Om vier uur komen we aan en melden ons af. Ik heb mijn dubbele bootjes bij me en de dame achter de tafel zoekt voor me uit welke ik nog niet heb aan de hand van de foto die Hans laat zien. Uiteindelijk ga ik met drie bootjes naar huis. Het is de 14e keer dat ik deze wandeling gedaan heb. Met veel plezier want het is een leuke route.

Dan zie ik Henk binnen komen, hij heeft 30 km gelopen en we maken even een praatje. Ruud zie ik in de kantine zitten en zwaai gedag als wij naar de auto lopen. Fred zit al aan de bar, hij blijft nog eventjes nabieren. Ook hem zwaai ik gedag. Dan rijden we naar huis, nagenietend van deze gezellige wandeldag.

Meer foto’s hier klikken

Romeinse Limespad Zwammerdam - Bodegraven 14-4-26 / 11 km

  

Wij trekken de wandelschoenen aan op een doordeweekse dag, omdat waar wij naartoe willen het OV gebrekkig rijdt en in het weekend helemaal niet. We hebben het plan om een deel van de LAW Romeinse Limespad te gaan lopen, van Zwammerdam naar Driebruggen. Maar tot onze schrik is er file die kant uit, en de eerste bus rijdt om 10.25 uur. Dat gaan wij niet halen, want we hebben ons helemaal niet gehaast bij het opstaan! Hans heeft het idee geopperd, om de route maar een stukje te lopen vanaf de parkeerplaats in Zwammerdam, en dan weer terug via het voetpad langs de Oude Rijn. Een prima plan!

Het is vandaag heerlijk wandelweer, een zonnetje en weinig wind. We stappen lekker door Zwammerdam heen, het is maar een klein plaatsje. Het ligt in de gemeente Alphen aan de Rijn. Bij het fort Nigrum Pullum, het Romeinse Zwammerdam, lag een klein dorp en aan de Rijn lagen kadewerken. Hier zijn zes Romeinse schepen gevonden: drie kano’s, gemaakt uit een boomstam en drie grote platbodems. Ze zijn allemaal van eikenhout. Na de vondst van de eerste eikenboomstamkano stond Nederland al op zijn kop, maar het enthousiasme werd nog groter na de ontdekking van de grote platbodem, Zwammerdam 2. Wij lopen over het terrein van woonzorgcentrum Ipse, raken af en toe de weg kwijt en vragen aan iemand of we goed gaan. Hij zegt: daar is een Romeins fundament van een castellum. Maar omdat de pijlen anders staan, lopen we er niet langs. Eigenlijk wel jammer, dat we dit niet gezien hebben. Het zijn overblijfselen van een legerkamp, een castella, met rondom grachten en een aarden wal. Bovenop de wal stond een houten pallisade. 

We lopen het dorp uit langs een stukje treinspoor en zo de weilanden in. Het wemelt hier van weidevogels, het is stil en je hoort overal vogelgeluiden. We spieden de lucht en het weiland af maar echt zien doen we ze niet. Ja, af en toe wat eenden in het water met hun kroost, zo leuk om te zien. Omdat het broedseizoen is, lopen we niet door de weilanden, maar gewoon over de weg. Ook goed.

We lopen langs een gemaal, het Bulaeus Brack. Het is een 19^e -eeuws gemaal genaamd naar de voorzitter en secretaris van de Polder Reeuwijk. Het gemaal nam destijds de plaats in van twee molens, inmiddels bemaalt het gemaal het elektrisch aangedreven Bulaes Brack het veenweidegebied in de Polder Reeuwijk en Sluipwijk en een deel van de polder Willens.

Onder de N11 door naar Bodegraven en daar eindigt de route voor ons officieel, maar omdat we naar de auto terug moeten, lopen we langs de Oude Rijn terug. Het is niet vervelend lopen zo langs het water van de Oude Rijn. Er is veel te zien zoals woonbootjes en mooie huizen met aanlegsteigers. Af en toe vaart er een bootje langs. Heel mooi. Al snel doemt de brug op, waar we begonnen zijn. En de auto staat dichtbij deze brug. Ondertussen hebben onze horloges stop gezet, en hebben we ruim 10 km op de teller! We rijden weer terug naar huis, nagenietend van een middagje buiten spelen.

 Klik voor fotos hier

RS80 Oudewater 6-4-26/10 km

 

Het belooft vandaag, Tweede Paasdag, een mooie lente dag te worden dus dat betekent: wandelen! Met mooi weer ga je niet binnen zitten, profiteren van de zon! Is goed voor je humeur en aanmaak van vitamine D, dus spullen ingepakt en gaan!

We hebben een route uitgekozen van RS80 Oudewater. Deze staat al lang in de planning. Zo gezegd zo gedaan, na ontbijt en koffie rijden we naar het startpunt in Oudewater. Vlak bij een sportveld, lopen we zo de route op.

Heel dom van mij, ik “vergeet” te plassen. Dat moet ik vaker als ik een tijdje in de auto heb gezeten. Dus al lopend zoek ik naar een plekje. Maar ja, we lopen meteen het stadje binnen, dus bebouwde kom en tja, dan lukt het niet meteen. Maar dan zie ik een klein bosje en ik grijp mijn kans. Opgelucht lopen we weer verder, een dijkje op richting Papekop.

Het is heerlijk weer, een zonnetje en nauwelijks wind dus dat de weg lang en rechtuit is, vinden we nu niet zo heel erg. Ergens op de helft doe ik mijn sok goed in mijn schoen want het irriteert een beetje. Ik dacht het zijn mijn (nieuwe) schoenen maar gelukkig niet want daarna kan ik weer lekker doorlopen.

Hans heeft de route bekeken en ziet dat we een soort van heen-en-weertje moeten lopen naar Papekop en over het weiland weer terug. En ik heb op foto’s gezien, dat er een overstappunt is met een plankje! En als ik ergens een hekel aan heb, is het overstap plankjes! Dus de keus is snel gemaakt, we slaan het stuk naar Papekop over.

We lopen Oudewater weer in na een foto van het plaatsnaambord. Ik ben hier al een keer eerder geweest, in 2020 tijdens de Coronapandemie met Annika.

Het is inmiddels lunchtijd en komen toevalligerwijs aan in het gezellige centrum. Omdat het zulk mooi weer is, zijn de terrassen goed gevuld. Gelukkig is er nog plaats voor ons en genieten we van een heerlijke lunch bij het Stads café. Helaas komt er ineens een hele grote groep bikers langs, met uitlaatgassen uit hun vooroorlogse brommertjes! Gezellig voor die lui dat ze een uitje hebben maar man, wat stinken die dingen!! Nou ja, het is toch tijd om weer op te stappen en maken wij plaats voor de groep. Ik ga nog even een ijsje halen bij de IJsscheppers.

Na mijn heerlijke ijsje met appeltaartsmaak maken we de route af, we mogen nog een paar kilometer langs huisjes aan de Lange Burchwal, en weer terug langs de Grote Gracht. Maar Hans krijgt opeens last van zijn darmen en wil snel terug zijn dus het laatste stukje, om de voetbalclub tot aan de Waardsedijk slaan we over. Al met al toch nog ruim 10 kilometer gelopen.

 Klik hier voor foto’s

30 van Zandvoort 28-3-26 / 20 km

 

Dit weekend staat de 30 van Zandvoort op het programma, een wandeltocht door Le Champion georganiseerd. Wij lopen de 20-km versie ervan want dat vinden we lang zat!

Op vrijdagmiddag komen we aan in het huisje van Center Parcs waar we de komende twee dagen gaan logeren. Altijd fijn om meteen na een wandeling te kunnen relaxen. Ik kijk er nu al naar uit maar eerst gaan we lopen!

Zaterdagochtend spreek ik Fred via de app dat hij al bij de start is, met een (duur!) kopje koffie waar hij meteen zijn beklag over doet. Het is niet normaal meer die prijzen tegenwoordig, en dat voor een half bakkie filterkoffie!

Fred wacht nog op zijn wandelmaat, wij starten vast met de wandeltocht en het is precies 9.00 uur! Het eerste stuk gaat via de boulevard tot aan Bloemendaal en daar het strand op. Daar is de eerste stempelpost al, maar wij gaan niet rusten. Wel krijgen we drie tomaatjes mee….sorry maar dat zie ik niet als traktatie!

Dan nog een stukje over het strand, de wind waait behoorlijk en het is frisjes maar de zon schijnt wel! Af en toe vallen er een paar spettertjes uit de hemel maar zo weinig dat je er niet nat van wordt. Ik moet even mijn sokken goed doen en wat wandelwol frummelen tussen mijn tenen voordat ik verder kan. Dat doe ik op een bankje voordat we het strand op gaan en dat was precies het goede moment want we hebben hierna geen bankje meer gezien.

We gaan de duinen in uiteindelijk, de 30-km lopers mogen nog verder over het strand. Heerlijk rustig hier qua wind maar niet qua wandelaars want we lopen in een lang lint over de meanderende duinenpaadjes. Soms wordt ons de adem benomen door het uitzicht maar ook door de zwaarte van het klimmen, we worden ouder hè? Dan gaat het wat moeizamer!

Af en toe belt Fred waar we zijn, maar hij kan ons niet inhalen. Wij blijven niet lang op de rust in Parnassia, en gaan wel af en toe op een bankje zitten om van het uitzicht te genieten. Het is een heel mooi duingebied. Hier is een stempelpost en krijgen we een slagroomsoesje, lekkerrr! 

Bij de laatste rust, 5 km voor de finish, krijgen we een appel en een poffertje. Ik zeg Ruud gedag, hij is daar vrijwilliger. En nemen even plaats op een bankje en ik eet mijn appel op. Ook hier zitten we niet zo lang. We maken ons op voor het laatste stuk wat ik altijd heel erg saai vind! Langs het spoor naar Zandvoort. Met af toe vals plat. Bij elke km staat een bordje met km aanduiding. Volgens het horloge van Hans klopt het nog ook!  We worden drie (!) keer op de foto gezet. Dit is een verdienmodel geworden voor fotografen, Picturebird kom je ook vaak tegen bij de Nijmeegse.

Eindelijk komen we aan in het centrum van Zandvoort en lopen de finish over waar wij een medaille omgehangen krijgen. Vroeger kreeg je ook een bloem, nu niet meer. De medaille is mooi, een Caminoschelp. Wij nemen er nog een drankje op en omdat het koud en kil is, blijven we niet lang zitten. Later hoor ik van Fred dat hij om 16.30 uur bij de finish was, wij om 14.30 uur.  We moeten ook nog een paar boodschapjes doen bij de AH, HEMA en Kruidvat. Na dit gedaan te hebben lopen we op ons gemakje naar het park. Hé hé, lekker even bijkomen in bad en een sauna daarna. Superfijn voor de spieren!! Zondag middag rijden we naar huis, zonder files komen we veilig aan. Dit was weer een heerlijk wandelweekend, mijn 8^e keer in Zandvoort.

 

 

 Klik voor fotos

Trainingsrondje 17-3-2026 / 30 km

Over krap vier maanden ga ik weer 4 x 30 km lopen in Nijmegen. Ik wil wel goed beslagen ten ijs komen door wat meer te trainen want dat voelt toch beter heb ik gemerkt. Vorig jaar was een ander verhaal omdat ik toen een maand voor het evenement nog in het ziekenhuis lag waardoor trainen niet in de agenda stond. Ja, op conditie komen. Beginnen met 1 km en blij zijn als het erop zit, dat werk. Elke dag een paar meter meer en zo verder. Uiteindelijk de vierdaagse uitgelopen op karakter maar prettig was dat niet! Ik heb ook serieus overwogen nooit meer de Nijmeegse te gaan lopen maar, bloed kruipt waar het niet gaan kan dus toch maar weer ingeschreven.

Dus op een vrije dag zoals vandaag en een goed weerbericht ga ik vroeg in de ochtend met Hans mee naar het Erasmus MC waar hij werkt en vanaf daar start mijn tocht. Die heb ik al vaker gelopen dus ik weet wel zo’n beetje wat me te wachten staat.

Het is nog bewolkt en miezerig, ongezellig weer. Ik doe het er maar mee en stap lekker door. Richting Erasmusbrug maar nu aan de andere, linker kant. Voor een beetje afwisseling 😊

Bij de Rijnhaven zijn ze ook druk bezig met bouwwerkzaamheden. Dan via de Dordtsestraatweg naar Zuid, mijn eerste pauzeplek. Ik heb ruim 5 km gelopen en toe aan een bakkie koffie. Het restaurant van Ikazia is rustig. Eventjes een koffie shotje want daar heb ik echt zin in!

Na de pauze loop ik naar het Zuiderpark. Een groot park met brede wandel- en fietspaden. Heerlijk rustig hier. Het gaat lekker, het tempo zit er goed in. Maar als ik op de Kromme Zandweg loop, zie ik een groepje ganzen in het gras. Opzich niet raar maar eentje ligt er niet lekker bij. Hij is dood! Er zit ook bloed op zijn vleugel. Ik besluit hem op te laten ruimen en zoekend naar een telefoonnummer komt er een politiebusje aanrijden. Hij doet zijn raampje open en vraagt wat er is, ik zeg dat er een dode gans ligt en dat hij opgehaald moet worden. Ik krijg iemand aan de lijn ondertussen maar zij zegt dat ik de dierenambulance moet bellen. Dat doe ik maar die zeggen je moet 14010 bellen, de gemeente! Na een heel menu doorlopen te hebben, eindelijk iemand te pakken die de melding door zet. Ik blij en loop weer door, ondertussen een stief kwartiertje ermee bezig geweest. Enniehoe, ik loop doorrrrr….

De Schulpweg op. Die is veranderd zeg, de woonwijk erachter is compleet vernieuwd. Het vroegere “Wielewaal” is niet meer!

Bij mijn volgende rust, de Mac in Rhoon neem ik even uitgebreid pauze met een flinke beker cappuccino. Inmiddels 12,5 km gelopen.

Daarna loop ik richting Rhoon en loop langs Intratuin. En over lommerrijke paadjes richting het Valckestijnse bos. Maar ik maak een verkeerde inschatting door over een denk ik, lange asfalt weg te gaan lopen maar deze weg is in onderhoud, de laag is eraf geschraapt en dat loopt op zijn zachtst gezegd niet lekker! Hobbels en bobbels doen mijn voeten niet goed maar teruglopen is ook geen optie. Zo goed en zo kwaad als het gaat kom ik aan het eind van dit pad en loop richting dijk en het Valckestijnse bos. Hier is het heerlijk rustig en de narcissen langs de kant staan al flink in bloei. Mooiiiii! Ook een paar bloesembomen, ik hou van de lente!

Maar ik krijg enorm last van mijn voeten, ik voel een blaar! Nee he? Gelukkig ben ik voorbereid en ga op een bankje mijn voeten verzorgen. Opgelucht kan ik verder richting het Hoogvlietse Bos. Daar huizen de Schotse Hooglanders maar ik heb er geen last van. Ik zie een paar jonkies maar die grazen ongestoord verder.

Aan het eind van dit bos is mijn tweede grote pauze bij de Mac. Een laf, lauw bakkie helaas. Terugbrengen heb ik geen zin in, ben blij dat ik zit.

Hierna een stukje door het Hoogvlietse park en het Ruigeplaatbos door naar de Spijkeniserbrug. Die staat gelukkig niet open en na de brug weet ik een bankje met een waterpomp. Even zitten en weer doorrrrr! Mijn voeten doen serieus pijn……maar ik moet nog een km of 4! ☹

De zon schijn nu uitbundig en ik stap dapper verder. Richting centrum dan maar, langs de Noordkade en de Voorstraat zo naar huis. Mijn hartslag is erg hoog op het laatste stuk en ben blij dat ik de deur kan openen van mijn huis. Om 8.00 uur vertrokken, om 15.15 uur binnen. Ik zeg: training geslaagd maar ik ben versleten!!

Note to myself: nieuwe schoenen kopen!! 😊

 

 

 

RS80 Wassenaar 8-3 / 15 km

Zondagochtend rijden wij naar Wassenaar om daar de RS80 wandeling te starten. Het startbureau is een vertrouwde locatie, een voetbalveld met heel veel parkeerplekken. Daar aangekomen bekijken we de route. Die hebben we op Komoot gezet zodat we zonder op de beschrijving te hoeven kijken kunnen wandelen want de pijlen zijn natuurlijk al weg. Deze route was  “live” in november.

Het is helaas behoorlijk mistig, en de route naar het duingebied niet inspirerend: door een woonwijk, industriegebiedje en langs de weg lopen. Dit stuk herken ik van een ander loopje, de Zeemansloop 40 km. Toen moest ik nog deze afstand lopen i.v.m. training voor de Vierdaagse. Nu lopen we 15 km, lang zat 😊

De kilometers gaan vanzelf onder de voeten door en komen we aan bij de parkeerplaats voor de ingang van het duingebied Panbos. Er staan heel veel auto’s, het is druk met gezinnetjes die hier een ommetje lopen. Die schudden we van ons af naarmate we verder in het duingebied komen. Vennetjes en zandpaadjes wisselen elkaar af, en af en toe een duintopje biedt ons een mooi uitzicht. Althans dat is de bedoeling maar door de mist zien we niet veel.

Er is ook een rust ingepland voor ons maar daarvoor moeten we een heen-en-weertje lopen. Daar zijn we niet zo van dus lopen dooooor!! Het strand moeten we op via een hele hoge strandopgang, en hoog istie! Buiten adem kom ik boven, het uitzicht beneemt me de adem. En niet alleen het uizicht hahaha!! 😊 De mist is inmiddels zo goed als opgetrokken maar de zon heeft het nog steeds moeilijk. Ik denk door het Sahara zand.

We mogen best een aardig eindje over het strand, wat ik geen straf vind maar Hans is het een beetje zat. En hongerig! Ik zie in de verte een duin waar we op kunnen zitten met onze zitjes en daar eten we onze meegebrachte broodjes op. We worden vergezeld door twee meeuwen die ook hongerig uit hun ogen kijken. Of zijn die beesten altijd hongerig? Ze krijgen uiteraard niets.

Opgefrist gaan we weer verder, naar de volgende strandopgang! Die is net zo hoog, maar gelukkig niet zo steil naar beneden. En even worden we op het verkeerde been gezet, want ik denk dat het niet meer zo ver is naar de auto. Maar dat valt tegen zeg. En de route is alsmaar rechtuit en ook niet echt spannend. De finish duurt langer dan verwacht en ik ben blij als ik de auto zie. Inmiddels is de zon wat uitbundiger gaan schijnen en rijden we weer naar huis. Ondanks dat we het heen-en-weertje niet hebben gelopen, staat er 15 km op de teller en dat voelen we! Dit was een pittige!!

 

 

 

 

DELTA Fiber Nederland BV
KvK-nummer 22051676 • btw-nummer NL811599930B01