Nijmeegse vierdaagse 2026 die een tweedaagse werd 20-21 juli

Foto’s

Zoals ieder jaar sinds 2006 heb ik mij ingeschreven voor de Nijmeegse Vierdaagse. Hoewel ik het vorig jaar als minder leuk als anders had ervaren, toch maar weer gedaan. Ook mijn logeerplek is weer sinds het derde jaar bij Aad en Merit die in Nijmegen wonen, vlakbij de Wedren. Voor mij 10 minuten fietsen alhoewel mijn huisgenoten gewoon gaan lopen elke dag! Ik logeer hier met met nog drie mannen, Sander, Ramon en een nieuwe gast Jo uit Limburg. Heel gezellig!

Hans brengt mij op maandagochtend naar Nijmegen. Eerst bij de logeerplek aanmelden, Aad en Merit en de andere gasten behalve Jo zijn er ook al. Een hartelijke begroeting volgt, een beker citroen water en een babbeltje en snel weer naar het centrum want ik heb geen rust voordat ik mijn bandje heb. Die zit snel om de pols, een paar foto’s en dan een lunch plek zoeken. Als we onderweg zijn hoor ik ineens: Ineke!! En ja hoor, Annika, Syl, Aike en Carola staan daar. Nog even gekletst en daarna naar de RWV stand om mij daar aan te melden. Als dat gebeurt is wandelen we naar het centrum. Het is enorm druk!

Bij Dock17 aan de Waalkade gaan we lekker lunchen, met zicht op de Waalbrug. Daar lopen we morgen twee keer over, op de heen- en terugweg. Altijd een mooi gezicht. Na de lunch gaat Hans naar huis en ik vermaak mij in de stad. Ik loop een rondje via de Ramblas en de Vereniging terug naar de Wedren waar ik nog een “barometerfoto” laat maken. Terug op de fiets naar mijn logeerplek. Daar staat het eten bijna klaar. Sander en Ramon gaan in de stad eten, we zijn nu met z’n vieren. Ook gezellig. We eten een hartige taart en het smaakte voortreffelijk.

Na het eten ga ik mij voorbereiden op de volgende dag, alles klaarzetten zodat ik morgenochtend niet hoef te zoeken. 

Dag 1 - Leuke Ontmoetingen - Elst 

Ik word wakker na een gebroken, korte nacht. Ik mag 30 km lopen en de start is tussen 7.00 uur en 8.00 uur. Omdat ik geen zin heb om lang te moeten wachten tussen al die wandelaars, ga ik vrij laat naar de start. Om 7.15 uur stap ik op de fiets en sluit om 7.30 uur aan in de rij. Dit jaar is er weer voor een andere procedure gekozen en ik denk niet de beste. Het is onoverzichtelijk en druk! Er worden twee plastic ballen rond gegooid, die men dan voort kan bewegen met de handen ter vermaak. Nou….van mij mogen ze dat voortaan laten, ik kreeg ineens die bal tegen mijn hoofd toen ik even niet oplette. Lekker dan….maar ja, de tijd ging door en om 7.43 uur mocht ik gaan lopen.

Al slaapwandelend loop ik de stad uit richting de Waalbrug. Dan hoor ik ineens: hee Rotterdammert! Ik draag vandaag mijn blauwe Rotterdam Marathonshirtje. Maarten en Maike lopen achter me. We raken gezellig in gesprek en zo lopen de km’s vanzelf onder de voeten door. Nou…..vanzelf…..ik moet echt een tandje erbij doen voor mijn gevoel. Dus toen we in Oosterhout aankwamen voelde ik al wat pijntjes opkomen, dit is niet goed. Dat heb ik normaal niet. Ik zie ineens een bekende wandelaar langs de route staan, we kletsen wat en Maarten en Maike verlies ik uit het oog. Ik ga nu ook even erbij zitten om mijn sok goed te doen, misschien zat hij dubbel ofzo???

Ik ga weer door tot het Wapen van Valburg. Daar aangekomen loop ik een nagenoeg lege zaal binnen, en neem een kop soep en jus d’orange. De soep is lauw helaas maar wel lekker voor het zout. Als ik naar buiten stap, zie ik bijna geen wandelaars meer! Maud staat langs de kant, steek ik mijn duim op en zij schudt neeee….ze is gestopt helaas. Vanwege pijn in de rug. Wat jammer voor haar. Na een paar bemoedigende woorden loop ik verder. Naar Elst dan maar. Voor me en achter me nauwelijks wandelaars, wat is dit? Loop ik zo achteraan? In Elst zie ik ook al mensen langs de kant die aan het opruimen zijn, lekker dan. Gezellig hoor!! Gelukkig zie ik Sjaan wel zitten. Haar broer woont hier. Zij is de vriendin van mijn zusje en ze zit elk jaar langs de route. Tot vorig jaar had ik haar hier nooit gezien. Ik krijg een lekker bakkie koffie, een koek en een pakje drinken, maar blijf niet lang zitten want voor mijn gevoel heb ik straks misschien tijd tekort?

Als ik Elst uitloop hoor ik zeggen:”nou, ze lopen hier wel steeds slechter”……pardon??? Dat is ook niet aardig.

Verderop zie ik Ilona die met haar dochter komt aanmoedigen en ik maak heel even een kort praatje want ik moet doorrrrr……..zij maakt nog een actiefoto van mij. Dan komt het vervelendste stuk van deze dag, het industriegebied van Elst tot Bemmel. Ik doe mijn muziek in mijn oren en loop dapper verder. Aan het eind een verrassing, de route is ietsje anders! In Bemmel is het weer een feestje want de andere afstanden zijn er weer bij gekomen en is het wat drukker gelukkig.

Eindelijk zie ik de RWV stand en ga daar eventjes zitten. Een drankje en een peptalk en weer doorrrrr……

Dan komt Lent dichterbij gelukkig maar voor mijn gevoel duurt het lang voordat ik de Via Begonia oploop. Want ik weet dat het daarna niet meer zover is naar de Waalbrug. Gelukkig geen opstoppingen in het tunneltje en ik loop de brug over naar het centrum. Ik heb niet zo veel tijd meer. Ik zie ineens Nynke, de dochter van Marina staan. We vliegen elkaar om de nek, ze loopt een stukje mee maar niet tot de scanner, dat mag niet. Het is 16.45 uur als ik gescand word! Jeetje, dat scheelt niet veel, en het kostte me ook veel meer moeite dan andere jaren. Mijn voet doet aardig veel pijn. Met Nynke blijf ik even op de Wedren zitten tot de hekken weer open gaan want mijn fiets staat aan de andere kant. Als ik thuis ben kijk ik wel wat de schade is. Maar het eten is bijna klaar, ik kan pas gaan douchen als ik gegeten heb. 

Sander en Ramon eten gelukkig nu wel mee, des te gezelliger! We eten pasta.

De schade: een blaar op mijn hiel (hoe dan) en van mijn voorvoet is het vel dubbel gaan zitten (hoe dan maar wel pijnlijk!). Na het douchen smeer ik de voeten in met Hirschtalg crème om ze in te laten drogen.

Dag 2 - Heel veel pijn - Wijchen

Om 6.15 uur gaat de wekker maar ik ben daarvoor al wakker. Ik tape mijn voeten in, ga ontbijten en stap daarna op het fietsje naar de Wedren. Om dezelfde tijd in de rij en precies 15 minuten later mag ik weg. Richting Alverna, maar eerst nog ruim 8 km door de stad banjeren. Na 20 minuten lopen voel ik het, dit gaat hem niet worden Ien! Ga terug, nu kan het nog zei een stemmetje in mijn hoofd. Maar een ander stemmetje zei: nee, loop maar door misschien loop je het eruit. Maar dat was een misrekening, ik blijf pijn houden. Het is net alsof ik op glas scherven loop. Ik verbijt de pijn maar dat is niet leuk wandelen. Ik probeer een uur te lopen en ga dan pas zitten. Even koffie drinken bij mijn vaste standje. Die stoppen er helaas mee, dit is het laatste jaar. Na 15 jaar is het genoeg geweest zei de man.

Ik loop weer in de achterhoede, het is stil om mij heen. Ik doe mijn oortjes in ter afleiding en stamp verder. In een slakkentempo. Ik zie weer mensen langs de route opruimen. Dat is echt niet leuk, mensen in de achterhoede hebben ook aanmoedigingen nodig! Wat mij ook opvalt, weinig stands met voedsel verkoop. Of stands die al los/leeg verkocht zijn! En veel motoren tussen de wandelaars,  controleurs ter beveiliging van de Vierdaagse.

Gisteren werd ik aangesproken, waar is uw bandje? Die had ik onder mijn bandana aan mijn pols zitten. Niet zichtbaar. Maar ja, alles voor de veiligheid en crowdcontrol.

Als ik bij Blije Dries ben, een speeltuin met terras, ga ik een lekkere soep halen om even bij te komen. En ook hier is het rustig, geen rijen en een bijna leeg terras. De soep is heeeel lekker maar ik moet doorrr…..Margrit en haar vriendin zitten hier ook. Zij gaan net iets eerder weg als ik, richting Wijchen.

Daar loop ik een stukje op met een dame, even gezellig babbelen. Zij draagt het rode KWF shirt. Dan zie ik ineens Dini zitten, of nee….zij roept mij! Wat leuk. We babbelen even maar ik moet echt weer door want ik heb het gevoel dat ik in tijdsnood kom. Dat gevoel is niet fijn. In Wijchen is het druk maar wij kunnen zo doorlopen er is geen file. Ik kijk nog of ik mijn buurtjes zie maar nee, helaas.

Bij de RWV stand word ik weer liefdevol opgevangen door de dames. Een fijn moment om naar uit te kijken! Helaas druppelt het af en toe, geen echte regen maar toch niet zo gezellig. 

Na Wijchen komen Beuningen en Weurt maar eerst nog lopen over lange, rechte wegen. Ik ben er klaar mee. Dan voel ik ineens dat iemand mijn hand pakt, een hele knappe militair! Hij zegt: wat ligt daar? En hij wijst naar de grond. Ik zeg: niks. Hij zegt dan: waarom loop je dan zo gebogen?? Ik moest erg lachen, en hij liep weer door…..

Bij de Kwbn stand ga ik naar binnen. Dat doe ik eigenlijk nooit maar dacht kom. Ik ga eens kijken. Mijn pasje op mijn telefoon moet ik laten zien en krijg dan een groen bandje voor de volgende dag. Het is stil op het immens grote veld en ga, na het “kuiten spuiten door Perskindol” naast een mevrouw zitten. Ze zegt: wil je ook een yoghurtje, ga ik wel voor je halen hoor. Je ziet er moe uit, hier neem een mandarijn en bla bla bla. Zo’n lief en gezellig mens! Ze loopt ook nog eens de 50! Ze is hier met haar neven om geld op te halen voor een school in Malawi. Ze heten De Matties. De neef komt bij me zitten om de app te laten zien om te doneren. Het lukt niet dus ik zeg stuur maar naar mijn mobiel ik kijk straks wel. Dat is gelukt, ik heb ook gedoneerd. Ik krijg nu ook steeds updates van hun wandelavontuur, zo leuk. De tante heeft een t-shirt aan waarop staat: stoere tante. En dat is ze!! Ik heb een grote glimlach op mijn gezicht als ik weer verder loop. 

Voordat we Beuningen in lopen moeten we een brug over. Voor die brug stonden vorig jaar mijn vriendinnen van de marathon speciaal voor mij, nu waren ze er niet helaas……

Op de brug staat een dame mij aan te moedigen en ze biedt mij haar arm aan, samen lopen we er overheen, zo lief! Ze had zelf 1x 50 gelopen dus ze weet wat het is om af te zien. In Beuningen is het een feest maar het gaat langs mij heen, ik wil alleen maar dat de finish dichterbij komt. Maar voor mijn gevoel gebeurt dat niet……..

Dan komt Weurt en de Via Flamingo. Ook dat gaat langs me heen. Een Vierdaagse official roept naar me: een stapje erop hoor, je hebt nog een uur en 20 minuten!!! Whut…..?? Hoe dan, we moeten nog door het Waterkwartier en over de Waalkade, de Hertogstraat en het Faberplein! Vanaf hier heb ik voor mijn gevoel “tempo” gemaakt want ik was als de dood dat ik te laat zou zijn. Maar dat gevoel is niet fijn. Ook niet dat er steeds tegen me gezegd wordt het is nog zoveel km, doorlopen mevrouw!! Vanaf hier heb ik ook niet meer gerust. Ik krijg nog een biertje in mijn hand gedrukt, de tweede. Wel lekker fris en weer door…..

Ik zie eindelijk de Waalkade maar wat is die lang……en die Voerstraat, zó steil! Ik kom niet vooruit! Eindelijk, de Hertogstraat, gelukkig geen opstopping hier dus ik kan doorlopen. Mensen roepen constant: doorlopen mevrouw, nog ……minuten. Ik werd er gek van. Met stoom uit mijn oren langs de tribune. Daar zie ik bekenden, zoals Carla, Tina en Elly maar ik moest door……nog 3 minuten om aan te melden. Eindelijk, eindelijk bereik ik de scanhokjes en kan ik om 16.59(!) uitscannen. Ik ben kapot! Letterlijk want mijn voeten…..ik wil niet weten hoe ze er nu uitzien…..

Op de Wedren. Zitten…..waar, want het is druk. Ik zie een plekje……hè hè ik heb het gered. Ik zie Connie voorbij lopen, zo fris als een hoentje. Zij was om 14.00 uur al binnen na 50 km. Hoe doen sommige mensen dat?? Die lopen zo makkelijk! Ben jaloers hahaha. We kletsen wat tot ze weer verder gaat. 

Dan ga ik toch maar mijn fiets opzoeken, loop ik de verkeerde straat in, ik zie de fiets niet…..hoe dan. Toch vind ik hem uiteindelijk en fiets terug. Uitgeput bel ik aan. Ik vertel hoe het gegaan is….na het eten gaat Ramon mijn voeten proberen te herstellen. Met eindeloos geduld haalt hij de tape eraf met olie. Daarna ingesmeerd met skinlube. Er zit geen blaar maar doet wel heel veel pijn. Nou ja….even uitrusten, strompelend naar de douche, en onder de douche besluit ik niet meer te starten morgen. Ik heb teveel pijn. En die pijn is er morgen ook. Ik krijg een pilletje tegen de pijn en duik mijn bed in.

Dag 3 - Naar huis

Ik heb verrassend goed geslapen, word ik wakker zonder wekker. Hans heb ik gister gebeld, hij is om 9.30 uur bij mij. Ik ontbijt alleen, en even later komen Aad en Merit naar beneden. Ze hebben met me te doen, vinden het heel naar dat het zo gelopen is. Maar ach, ik heb er vrede mee. Met zoveel pijn lopen is niet fijn en ik hoef mezelf niet te bewijzen want ik heb het al 16x wel gedaan! De 17e komt nog wel een keer……of niet? Daar heb ik nog geen antwoord op. Eerst maar eens herstellen. Ik heb ook geen foto’s gemaakt gisteren want ik was teveel met mezelf bezig. We komen om 12.00 uur thuis zonder files. Uitpakken en uitrusten en vroeg naar bed.

Dag 4 - The day after - Thuis in Spijkenisse

Na een zeer goede nachtrust doet mijn voet nog steeds pijn, het is een goed besluit geweest te stoppen. Ik krijg steeds berichtjes van vrienden en kennissen op Facebook en whatsapp over hun verrichtingen en beterschap meldingen. Ook van de Matties. Zij stuurden zelfs een filmpje om mij beterschap te wensen. Ze hebben € 13.000 euro opgehaald! Geweldig. En ook alle drie de finish gehaald. En al mijn vrienden, die ik via Whatsappjes gevolgd heb ook. Wij zijn deze dag lekker wezen lunchen met de kids in Oud-Beijerland, ook leuk en gezellig. Dus een raar einde aan deze vierdaagse week.

De enige foto van roze woensdag door Elly gemaakt

Mijn voet vandaag

Hoek van Holland 10-7-26 / 10 km

Omdat het vandaag weer zo warm wordt en ik toch nog een keertje wil wandelen besluiten Hans en ik om naar Hoek van Holland te gaan met de metro. Ik heb een route op Komoot staan die ik al een keer eerder heb gedaan maar dan in de winter. Het lijkt me wel leuk om het in de zomer ook te doen.

Het is wel ruim een uur reizen met de metro naar Hoek van Holland. Bij station Hoek van Holland Haven stappen we uit. Het parkje in. Lekker rustig en koel maar omdat ik Komoot nog niet aan heb gedaan lopen we verkeerd. Ik zie een huis en dat was de vorige keer niet zo. Even kijken op de app dan maar en weer door. Tot we aan de rand van de duinen komen, tegenover een gigantisch mooi huis de trap op. Die was de vorige keer geblokkeerd. Nu zie ik waarom: er zijn gloednieuwe hekken geplaatst en het pad is vernieuwd. We worden getrakteerd op een mooie duinroute. Even worden we op het verkeerde been gezet: het pad wat we moeten lopen is overwoekerd. Dan maar over het fietspad en oppassen voor langs razende fietsers! Na een tijdje mogen we gelukkig weer op het voetpad, deze keer niet overwoekerd. We passeren wat strand opgangen en zien legers van dagjesmensen die naar het strand gaan, het is gewoon heerlijk strandweer vandaag!

En dan zien we in de verte een camping met een eetcafé ernaast. We hebben wel zin in een bakkie! We zitten nu bijna op de helft van de route dus dat komt mooi uit. Met een appelpunt erbij natuurlijk. Lekker genieten.

Na een poosje besluiten we weer op te stappen, nog een lange rechte weg naar het strand. Bij ‘s-Gravenzande gaan we het strand op. Met de wind in de rug en hoog water lopen we zo goed en zo kwaad als het gaat naar het eindpunt. Dat ligt nog 4 km verder. Op het strand is het levendig druk. Niet zo druk dat je over de hoofden moet lopen en er zitten zelfs stille stukken tussen. En ook een stukje over het naakt strand waar bijna alleen mannen gebruik van maken.

Voorbij het naaktstrand kunnen we weer over beton platen lopen maar daarvoor moet je toch een stukje omhoog door het zand ploeteren. Daarna is het relaxed lopen naar Hoek van Holland strand, het eind- of begin station van de metro. 

Voordat we terug gaan nog even het zoutverlies aanvullen met een lekker patatje. Jummieeee!

Dit was weer een heerlijke dag, de laatste wandeling voor de Vierdaagse. Nog 3 dagen werken, dan ga ik donderdag inpakken.

20 jaar!

Met ruim 200 duizend views kom ik tot de ontdekking dat mijn blog al 20 jaar bestaat! Vanaf 2006 houd ik mijn wandelavonturen bij in deze blog en hoop daarmee mensen te vermaken. Ik vind het zelf ook wel fijn om alles bij te houden want soms kom ik op plekken dat ik denk: hé hier ben ik vaker geweest! En ook: hoe vaak hebben we deze tocht al gelopen? Dat kan ik dan mooi nalezen hier.

Ik ben er best trots op dat ik deze mijlpaal heb bereikt!

Delft-Zuid tot Marconiplein Rotterdam 28-6-26 / 16 km

Vandaag weer een training gelopen, want ja het duurt nog maar 3 weken voordat de Vierdaagse begint. Mijn knie voelt goed aan, eens kijken hoe het gaat na 20 km wandelen.

Maar zoals dat gaat, plannen maak je om gewijzigd te worden, het werden er 16! Het hoe en waarom lees je hier.

Hans en ik nemen de metro naar Schiedam om vanuit daar met de trein naar Delft Campus (Delft Zuid) te rijden. Daar starten we met deze lijn wandeling, van A naar B. B is Rotterdam centraal maar zoals gezegd, zover komt het niet.

Eerst lopen we langs de Schie vanuit het station, richting het Abtswoudse bos. Dat komt mooi uit, want vandaag is het warm! Niet zo heel erg warm als afgelopen dagen met temperaturen van over de 30 maar wel 25 graden en dat is ook warm!

In het bos is het koel, maar ook druk met fietsers. Het is zondag, en het lijkt erop of er veel fietsclubjes zijn die op de pedalen stappen. Gelukkig kunnen we ze goed ontwijken maar het blijft oppassen!

Na een tunneltje mogen we een stukje onverhard lopen. Hans zet een verkeersbord op de foto: voetpad hier. Eeeuhhh waar? Het is niet te zien. Omdat ik deze route al eens eerder liep, weet ik dat we hier heen moeten en dat lukt aardig. We lopen hier ook in de schaduw, dat scheelt.

Na dit onverhard gedeelte mogen we langs het spoor lopen. En laat de zon nu net op dit moment achter een dikke pak wolken zitten. En er waait een verkoelende wind. Het is dus niet onaangenaam om hier te wandelen. En zo richting het Beatrixpark. Maar eerst onze eerste rust op een bankje na ruim 9 km wandelen. Even bij komen en weer verder. Ik weet dat er in het Beatrixpark een restaurant zit, we lopen er langs. Omdat we nog geen koffie hebben gedronken strijken we hier neer voor een bakkie cappuccino met wat lekkers erbij. We komen binnen in een gekoelde ruimte maar willen op het terras. Want daar waait ook een verkoelend windje en we zitten in de schaduw aan een vijver. Heel mooi.

Na de koffie vertrekken we weer maar eerst een ijsje, daar heb ik heel veel zin in! Dat geeft een echt zomers gevoel en past wel bij deze temperaturen! Verderop op een bankje vlakbij het restaurant eten we het ijs op om vervolgens weer verder te gaan. Maar ik heb het reuze benauwd gekregen van het weer en het tempo zakt drastisch. Mijn knie gaat goed gelukkig.

Via een paar straatjes in Schiedam, Hans ziet een schaakspel met koetjes in een etalage, komen we aan in het centrum en lopen langs de Schie over de 

Lange Haven. Daarna over de Buitenhavenweg langs de Buitenhaven naar Rotterdam Marconiplein. Want hier besluiten we tot het metrostation te lopen in plaats van tot Rotterdam Centraal. 

Maar voordat we daar aankomen, gaan we nog heel even op een bankje zitten aan het water van de Merwedehaven, met zicht op de watertaxi en het asielschip. Een cruiseschip omgebouwd tot asielcentrum. Je kan op een slechtere plek terechtkomen!

Na de pauze lopen we de laatste 900 meter naar het metrostation Marconiplein. Ik moest nog even een OV-chip truc uitvoeren omdat ik was vergeten uit te checken vanmorgen. Dan stappen we in een nagenoeg lege metro, op weg naar Spijkenisse. Vanaf daar nog 1 km lopen naar huis. Dus uiteindelijk heb ik 16 km gelopen vandaag! Blij mee, want het gaat in een stijgende lijn en ook al ging het vandaag niet helemaal vlekkeloos, ik ben tevreden! 

Romeinse Limespad De Meern - Utrecht 22-6-2022 / 7,8 km

We willen dit weekend etappe 7 afmaken. Die moesten we noodgedwongen afbreken op Tweede Pinksterdag omdat ik toen op mijn knie viel. Nu gaat het weer goed met lopen al kan ik nog niet meer aan dan 10 km gaan we vandaag op pad. Het startpunt is de plek waar ik gevallen ben.

Eerst vanuit ons Van der Valk hotel in Vianen met de auto naar de bushalte, 20 minuutjes rijden. De bus brengt ons naar de Meern. We zetten de “onheilsplek” van toen op de foto. 

Daarna lopen over meanderende paadjes door het Mauritspark. Zelfs een vlonderpad ontbreekt niet. Prachtig en we genieten hier van de stilte. Het is maandag dus de meeste mensen zijn op het werk, we zien af en toe een hondenuitlater.

Het is volop genieten want we lopen langs de randen van de bebouwde kom en veel door het groen.

Dan komen we aan bij het Castellum Hoge Woerd, een archeologisch museum. Het is een reconstructie gebouwd op de plek waar daadwerkelijk een Romeins fort heeft gestaan. Het is een groot gebouw en bevat een museum,, het beroemde Romeinse schip De Meern, een theater Podium Hoge Woerd, een stadsboerderij en educatief centrum en een café en evenementen ruimte. We kunnen er helaas niet in, het is op maandag gesloten en vandaag is het maandag. Wat een pech. We lopen er daarom maar omheen en vervolgen onze weg. Langs een watertje met mooie huizen en kijken onze ogen uit! Een gans met kleine kuikentjes langs de oever van de sloot gaat op de foto en dan zijn we aan het eind van de route gekomen en zijn nu vlakbij Utrecht.

Omdat de auto nog een stukje verder staat kijkt Hans op Google Maps hoe we terug kunnen lopen. Het is warempel ook nog een mooi stukje waar we op getrakteerd worden en na ongeveer 20 minuten zien we de auto weer terug. En passant nemen we een kinderboekje mee uit een minibieb.

We rijden moe maar voldaan weer terug naar huis. In totaal weer bijna 8 km gelopen en dat is mooi zat want ook vandaag is het heet 🥵Mijn knie hield het goed! Blij mee!

Kikkerloop 20-6-2026 / 10,4 km

Zaterdag 20 juni gaan Hans en ik naar Haarlem om de Kikkerloop 🐸 te wandelen. Deze loop is door Carla georganiseerd. Zij heeft de loop gekoppeld aan een goed doel, geld ophalen voor onderzoek naar  ALS. Een vreselijke ziekte waaraan haar man Ton is overleden. Ter nagedachtenis aan hem is de tocht in het leven geroepen en Ton hield van kikkers 🐸 vandaar de naam Kikkerloop.

Het belooft vandaag een zeer warme dag te worden en gaan goed voorbereid beginnen aan de wandeling. We schrijven ons in, ik neem mijn sleutelhanger in ontvangst en we gaan op pad. Lekker in de korte box, hoedje op en genoeg water mee. We gaan ook “maar” 10 km omdat ik nog steeds wat last heb van mijn knie al moet ik zeggen dat het best goed gaat nu.

We lopen langs de IKEA naar het groene, parkachtige gebied rond Mooie Nel, een grote waterpartij en om de Veerplas heen. Bij Paviljoen Loef meren we aan voor een cappuccinootje. Wel binnen want buiten is het te warm ook al zit dit plekje aan het water. Na de koffie gaan we weer op de terugweg maar dan bovenlangs. Hierdoor heb je mooi uitzicht over Haarlem.

Na nog wat weggetjes rond Haarlemmerliede, lopen we weer terug naar het beginpunt. Ook over de lange vlonder die we nog kennen van de vorige edities. En we zien De Zoete inval, hier was de start van de eerste editie van deze tocht. De Veerplas met het strandje herkennen we van de vorige keren. Wel jammer dat we niet in het centrum van Haarlem komen maar daar is de afstand te kort voor. Door omstandigheden kan ik helaas niet langer lopen maar vanwege het warme weer misschien ook maar beter!

Ik meld ons af, maak nog even een praatje met Carla en geef haar complimenten voor de goed gepijlde tocht. Je had geen beschrijving nodig! 

Blij dat het ons weer gelukt is, rijden we moe maar voldaan naar huis, op naar een koude douche en schaduw!🥵

9e Spieren voor spierentocht 13-6-26 / 6 km

De wandeltocht van vandaag staat al weken in de agenda. We gaan naar Woudenberg om de Spieren voor spieren tocht te gaan lopen van André, een wandelvriend van mij. Deze tocht wordt jaarlijks door hem zelf georganiseerd en is uitgelopen tot een heuse KWBN tocht. Het begon allemaal in 2016 toen André mij vroeg te helpen met een tochtje die hij wilde organiseren voor een goed doel. We startten toen met 13 mensen vanuit zijn kantoor in Scherpenzeel. En ook maar één afstand, 40 km! Dat was zo’n succes dat hij erop verder ging borduren. Twee jaar later was de start in het La Place restaurant met meerdere afstanden en natuurlijk ook meer wandelaars. En nu, in 2026 een wandeltocht voor jong en oud met veel afstanden en de start bij het Grebbelinie museum in Woudrichem. Alles heel professioneel verzorgd, met een toiletblok en tafels en stoelen voor de nazit en horeca. Inschrijven via internet is het makkelijkst maar ook op de dag zelf kan ingeschreven worden.

Maar nu over mijn eigen tocht. Omdat ik met Pinksteren gevallen ben op mijn knie kies ik voor de kortste afstand, 6 km. We zitten langer in de auto dan dat we lopen maar oké. Ik heb het er voor over. En ik had met Sjaak afgesproken dat hij tape voor me mee zou nemen en dopjes voor de blindengeleidehonden actie. Ik heb Sjaak niet gezien, hij liep 20 en was al onderweg maar de dopjes en de tape lagen bij Lianne achter de inschrijftafel. Goed geregeld!

De auto kan op het grasveld er naast geparkeerd worden na betaling van 2 euro. En na de aanmelding gaan we op pad. Richting Scherpenzeel. Over lommerrijke paadjes en langs mooie gebouwen zoals Huize Scherpenzeel. We maken een statieportret. We komen niet veel wandelaars tegen behalve twee moeders met drie kinderen die er samen een leuke dag van maken.

Door het centrum en weer verder langs een drukke provinciale weg naar een onverhard stukje van de Grebbelinie. Daar lopen we over een ongelijk graspad en langs bunkers. Dit is het laatste stukje van de route en ik ben blij dat ik voor deze afstand heb gekozen want de knie ga ik nu wel voelen. We hebben ook niet gerust onderweg. Na zo,n 1,5 uur zijn we weer terug. Moe maar voldaan melden wij ons af en na een praatje met André gaan we op huis aan. Onderweg stoppen we nog even bij het pannenkoekenrestaurant Bergzicht. Een bekende plek voor mij omdat ik tijdens de Amersfoortse Tweedaagse hier altijd een rust heb. Na de lekkere lunch die lang op zich liet wachten vanwege de drukte, rijden we naar huis.

Conclusie: de knie hield zich redelijk goed en ik heb desondanks genoten van deze dag. Mooi weer, leuke route al was het wat kort voor ons doen, maar ik moet nog wel aansterken voordat ik de Vierdaagse kan lopen. Volgende week ga ik iets langer lopen, eens kijken hoe dat gaat! Deze training is goed verlopen. Ik blijf positief.👍 

Oh ja, André heeft 1000 wandelaars mogen ontvangen, een record!

Romeinse Limespad etappes 6 en 7 Pinksterweekend 2026

 

Vrijdag 22 mei

Vrijdagochtend, het weekend voor Pinksteren rijden we naar Papekop. Daar is de route geëindigd de vorige keer. Omdat het OV in die contreien niet optimaal is, hebben we het plan opgevat om dan maar naar het startpunt te lopen. Dat betekent wel 8 km doorstappen.

Maar zover is het nog niet, eerst een bakkie bij de Dijkentelg op het terras. Het begint al warm te worden! We zijn de enige gasten. Na de koffie lopen we langs een provinciale weg naar het begin van de route. Dit stuk lopen we ook voor een deel terug. Het is niet anders en stappen dapper door. Via de site van afstandmeten.nl heeft Hans de route uitgezet en op Komoot gedownload. Easy peasy! We komen door het dorpje Waarder en kopen daar in de plaatselijke super een broodje. Want die zijn we vergeten mee te nemen! 

We komen bij het bord Oude Hollandse Waterlinie die we vanuit de auto voorbij zagen komen. Hier moeten we het weiland in! Vlak voor het hek zien we een bankje in de bosjes. Hier eten we ons broodje op. Maar daarna is het bikkelen over graspaden door het hoge gras en lager gras waar veel schaapjes liggen te soezen. Door de schapestront laveren we verder over het pad waar geen eind aan lijkt te komen. Tot overmaat van “ramp” moeten we ook een paar hekjes over klimmen. Niet mijn favoriete bezigheid 😂

Het fietspad naar Driebruggen komt als geroepen. Aan het begin staat een mooi kunstwerk wat drie aalscholvers moet verbeelden, naast een uitkijktoren die we natuurlijk niet gaan beklimmen! Ik frummel nog wat wandelwol tussen mijn tenen en weer doorrrr…..

Het fietspad naar Driebruggen is lang en druk met fietsers. Niet zo gek met dit mooie weer!

Eindelijk komen we aan in het dorp en bij de eerste de beste kroeg gaan we zitten om wat te drinken, een Radlertje gaat er wel in! In de schaduw op het terras komen we weer een beetje bij!

Nog een klein stukje door Driebruggen en dan weer over een natuurpad naar Papekop. Dit is een mooi pad en niet recht-toe-recht-aan. Hier is het stil, het enige geluid is dat van veel vogels en andere dieren. Ook veel jong grut, zoals zwanen, fuutjes en meerkoetjes. Leuk om te zien!

Maar na verloop van tijd, het pad is 2,5 km lang, zijn we het zat en zien we twee stenen bankjes, hier gaan we eventjes rusten om ons op te laden voor het laatste stukje. Dat is die provinciale weg terug naar Papekop. Eindelijk zie ik het tunneltje en het mozaïek bankje van Papekop. Daar maken we een foto van! De auto staat geduldig te wachten bij de Dijketelg. Het plan was om daar te gaan eten maar helaas zat het vol gillende meiden en personeel wat niet echt vriendelijk was, dus snel wegwezen hier. We zoeken wel iets anders om te eten. Ik heb trek in een ouderwets frietje!

Daarna rijden we naar ons hotel in Nootdorp. Een niet zo voor de hand liggende uitvalsbasis maar het was een aanbieding. Dus vooruit dan maar. We checken in en gaan lekker chillen in de kamer met airco. Die is wel nodig vandaag! We rusten uit van een lange, warme wandeldag. We hebben 20 km gelopen waarvan 12 km de officiële route. Morgen verder.

Zaterdag 23 mei

Na een heerlijke nacht en uitgebreid ontbijt vertrekken we naar Harmelen. Daar zetten we de auto vlakbij een bushalte en de bus brengt ons via Woerden naar Papekop, de plek waar we gisteren geëindigd zijn. Dit keer geen startersbakkie omdat we in het hotel voldoende cafeïne gedronken hebben. De busverbinding is prima!

Eerst nog over een lange weg langs huisjes links en rechts. Wel vermakelijk om over te lopen. Een tuin vol met “papekoppen” zet Hans op de foto. Maar dan moeten we over een lang en saai fietspad naar Woerden lopen. Om de verveling tegen te gaan, tellen we de lantaarnpalen! En zo kom je vanzelf aan het eind. De weg onderdoor richting Woerden. Woerden is een vestingstad. En heeft een gezellig centrum. Omdat we wel zin in een broodje hebben gaan we bij het eerste de beste restaurantje buiten op het terras zitten. In de schaduw want het is nog steeds erg warm! Het broodje smaakte heerlijk! Een broodje carpaccio met truffelsaus! Een bitterlemon en een koffie toe…..

Over de markt struinen we naar een buitenwijk en lopen we langs de Oude Rijn naar Harmelen waar de auto staat. Dit pad is ook ellenlang maar niet vervelend om te lopen want er is veel te zien. Zoals al die watervogels met hun jonge grut. Zo leuk om te zien!

Eindelijk zien we de auto en rijden naar het hotel terug. We hebben niet zo’n honger en halen een broodje bij een tankstation voor straks op de kamer. Lekker uitrusten in de airco van een fijne wandeldag. Dit keer hebben we 15 km gelopen.

Zondag 1e Pinksterdag 24 mei

Na wederom een heerlijk ontbijt stappen we in de auto om naar Harmelen te rijden. De bus brengt ons bij het eindpunt van gisteren. En ook vandaag is het heet!🥵 

Route 7 leidt ons langs de Leidse Rijn naar De Meern. Door parkjes en langs singels, en veel bebouwde kom. We gaan vaak ergens rusten op een bankje, soms aan het water, omdat het de afgelopen dagen best pittig was en we zijn allebei moe. Het is misschien daarom dat ik ineens de aarde kus, ik struikel over een stuk asfalt, een gat in de weg! Mijn knie is kapot, mijn linker arm waar ik de klap mee opgevangen heb doet vreselijk pijn. Twee hele lieve hardlopers, een man en een vrouw, schieten mij te hulp en samen met Hans brengen ze me naar een bankje bij de bushalte. Gelukkig hebben we een verband doosje bij ons en alles wordt ontsmet en beplakt. Een andere aardige vrouw komt ons nog een fles koud water brengen om over mijn handen te spoelen, dat is zo fijn die hulp. Zij heeft ons naar de auto gebracht die 2 km verder stond want ik kon niet meer lopen! Ik ben zo dankbaar voor alle hulp!

Om het weekend af te sluiten gaan we eten in het restaurant beneden maar het kost mij vele moeite om daar te komen, strompelend en wel. Het eten was heerlijk, dat dan weer wel!

Maandag 2e Pinksterdag 25 mei

Na een toch wel redelijke nachtrust ontbeten en uitgechekt. Al vroeg komen we thuis, om bij te komen van een enerverend weekend! Uiteindelijk hebben we gisteren toch nog 10 km van de route kunnen lopen. Ook als ik niet gevallen was vonden we het vandaag welletjes. In juni hopelijk verder met de route als het herstel voorspoedig verloopt….

Update: ik ging dinsdagochtend naar de huisarts die mij doorverwees naar het ziekenhuis voor foto’s. Ik heb niets gebroken. Maar het doet nog flink pijn. Ik probeer wel in beweging te blijven, dat adviseerde de dokter ook. Duimen maar dat mijn Vierdaagse hierdoor niet in gevaar komt! Ik blijf positief.👍 

Foto’s klik hier

Romeinse Limespad Bodegraven 27-4-2026 / 10 km (maar niet de hele route)

Meer foto’s klik hier

Een lang weekend is altijd fijn om te besteden aan wandelen. We gaan eerst nog een nachtje slapen in het Van der Valk hotel in Breukelen, gewoon omdat het kan. Het is verbouwd, een nieuwe vleugel is er aan gebouwd. Wij gaan via een overkapping naar buiten en weer naar binnen. Wel raar, want ’s avonds moest je ook via deze uitgang weer naar binnen voor het restaurant. Zal wel tijdelijk zijn…..

Na het ontbijt op maandagochtend, het is Koningsdag vandaag, gaan we op pad richting Bodegraven. Want daar is onze route geëindigd. En wat een geluk, we kunnen precies op de plek gaan staan waar we moeten beginnen met de route. Het is natuurlijk de Romeinse Limespad waar we mee verder gaan. Ook dit keer “alternatief” omdat op zondag geen vervoer rijdt en vandaag is het ook nog een feestdag. Het plan is dus om een stukje voorbij de rijksweg, waar we onder/over moeten voor het pad naar Driebruggen, terug lopen naar Bodegraven.

Het is een mooi pad hoor, en het is lekker weer. We genieten van de koolzaad bloemen die nog in volle bloei staan, en het fluitekruid, vogels met hun jongen en een zwanenpaar. Het is ook vrij rustig, veel mensen zijn natuurlijk bezig met Koningsdag te vieren op de vrijmarkt. 

Als we Bodegraven weer in lopen komen we ook veel mensen tegen met tassen vol spullen en oranje kleding of versierselen. Het ziet er vrolijk uit.

Dan is het nog een klein stukje naar de auto en weer naar huis. De volgende keer moeten we weer iets verzinnen om de rest te lopen. Ik denk dat vanaf Woerden de routes beter te volgen zijn.

Romeinse Limespad Zwammerdam 14-4-2026 / 10 km (maar niet de hele route)

  

Wij trekken de wandelschoenen aan op een doordeweekse dag, omdat waar wij naartoe willen het OV gebrekkig rijdt en in het weekend helemaal niet. We hebben het plan om een deel van de LAW Romeinse Limespad te gaan lopen, van Zwammerdam naar Driebruggen. Maar tot onze schrik is er file die kant uit, en de eerste bus rijdt om 10.25 uur. Dat gaan wij niet halen, want we hebben ons helemaal niet gehaast bij het opstaan! Hans heeft het idee geopperd, om de route maar een stukje te lopen vanaf de parkeerplaats in Zwammerdam, en dan weer terug via het voetpad langs de Oude Rijn. Een prima plan!

Het is vandaag heerlijk wandelweer, een zonnetje en weinig wind. We stappen lekker door Zwammerdam heen, het is maar een klein plaatsje. Het ligt in de gemeente Alphen aan de Rijn. Bij het fort Nigrum Pullum, het Romeinse Zwammerdam, lag een klein dorp en aan de Rijn lagen kadewerken. Hier zijn zes Romeinse schepen gevonden: drie kano’s, gemaakt uit een boomstam en drie grote platbodems. Ze zijn allemaal van eikenhout. Na de vondst van de eerste eikenboomstamkano stond Nederland al op zijn kop, maar het enthousiasme werd nog groter na de ontdekking van de grote platbodem, Zwammerdam 2. Wij lopen over het terrein van woonzorgcentrum Ipse, raken af en toe de weg kwijt en vragen aan iemand of we goed gaan. Hij zegt: daar is een Romeins fundament van een castellum. Maar omdat de pijlen anders staan, lopen we er niet langs. Eigenlijk wel jammer, dat we dit niet gezien hebben. Het zijn overblijfselen van een legerkamp, een castella, met rondom grachten en een aarden wal. Bovenop de wal stond een houten pallisade. 

We lopen het dorp uit langs een stukje treinspoor en zo de weilanden in. Het wemelt hier van weidevogels, het is stil en je hoort overal vogelgeluiden. We spieden de lucht en het weiland af maar echt zien doen we ze niet. Ja, af en toe wat eenden in het water met hun kroost, zo leuk om te zien. Omdat het broedseizoen is, lopen we niet door de weilanden, maar gewoon over de weg. Ook goed.

We lopen langs een gemaal, het Bulaeus Brack. Het is een 19^e -eeuws gemaal genaamd naar de voorzitter en secretaris van de Polder Reeuwijk. Het gemaal nam destijds de plaats in van twee molens, inmiddels bemaalt het gemaal het elektrisch aangedreven Bulaes Brack het veenweidegebied in de Polder Reeuwijk en Sluipwijk en een deel van de polder Willens.

Onder de N11 door naar Bodegraven en daar eindigt de route voor ons officieel, maar omdat we naar de auto terug moeten, lopen we langs de Oude Rijn terug. Het is niet vervelend lopen zo langs het water van de Oude Rijn. Er is veel te zien zoals woonbootjes en mooie huizen met aanlegsteigers. Af en toe vaart er een bootje langs. Heel mooi. Al snel doemt de brug op, waar we begonnen zijn. En de auto staat dichtbij deze brug. Ondertussen hebben onze horloges stop gezet, en hebben we ruim 10 km op de teller! We rijden weer terug naar huis, nagenietend van een middagje buiten spelen.

 Meer foto’s klik hier