Wij gaan dit jaar weer een keer de 37e editie van Heuvelland wandelvierdaagse lopen in Limburg. Het is ook gelijk de start van onze vakantie en de vierde keer dat we hier aan deelnemen.
Op woensdag kunnen we al de startbandjes ophalen en omdat we vroeg van huis waren vertrokken zetten we de auto op het grote parkeer terrein naast het starterrein. Het is hier super goed geregeld met duidelijke aanwijzingen en veel bankjes en horeca. De consumpties betaal je met bonnetjes die je apart moet aanschaffen. Wel duur zeg, 3 euro per bonnetje! Een biertje (klein)1 bonnetje, een Radler 1,5! Je bent zo door je bonnetjes heen! We komen Fred tegen die hier ook gaat wandelen, dit keer op de 14 km “vanwege zijn leeftijd”. Er doen heel veel wandelaars mee vanaf 60 jaar blijkt later uit de cijfers. Wij vinden de 14 km gewoon een mooie afstand, niet te kort en niet te lang en je hebt de hele dag de tijd, geen tijdsdruk zoals in Nijmegen. We drinken er een biertje op, en na deze gezelligheid gaan we inchecken in ons hotel in Maastricht. Dat is een fijne uitvalsbasis, maar 8 minuten rijden!
Dag 1 Bemelen en Cadier en Keer
We rijden donderdagochtend naar Berg en Terblijt en worden op de grote parkeerplaats geleid. Goed geregeld met verkeers begeleiders. Elke auto wordt keurig naar een plekje verwezen. Het is een paar minuten lopen naar de start en het is mooi wandelweer, het jasje kan uit blijven de hele dag. Wandelstokken mee voor de soms moeilijk begaanbare wegen. Ik stuur een appje naar Syl dat wij op pad zijn en dat we haar wel op de rust zien. Zij loopt met haar Hans ook al jaren deze vierdaagse, zij zitten op een camping vlakbij.
Na een paar honderd meter word ik aangesproken door een man: “heee, Rotterdam!”. Ik draag mijn marathonshirtje met achterop Rotterdam. Een joviale man waarmee ik in gesprek raak. Hij komt uit De Lier! Wat grappig, mijn familie ook. Hij heeft een écht Westlandse tongval. Helaas ben ik zijn naam vergeten te vragen. Hij loopt 28 km en zijn eerste keer. Zijn snelheid is ook hoger dus al snel verdwijnt hij uit mijn gezichtsveld. Als we een steile berg, de Bemelerberg, af moeten trek ik mijn wandelstok te hard uit, waardoor hij niet meer te gebruiken is. Maar gelukkig heeft Hans er ook eentje die ik dan mag gebruiken, hij kan wel zonder.
Bij de pauze in Cadier en Keer, een aardappelboer Hovagro BV Blankenberg komen we Fred tegen die daar al een tijdje zit en vlak daarna komen Syl en Hans er aan. Wij hebben daar vrij lang gezeten. Met vlaai natuurlijk en een bakkie waterige koffie.
En dan op de terugweg naar Berg en Terblijt, die gaat langs mergelgroeven en over bospaadjes. Hele smalle paadjes waardoor we af en toe in de file komen te staan. Dat vind ik niet erg, even bijkomen hahaha! Maar soms zijn de paadjes zó steil, dat we langs een touw moeten lopen om ons er aan vast te houden! Best wel spannend! En pittig voor de beenspieren! Maar ook dat overleven we en komen we, na de laatste berg beklommen te hebben, aan in de airco want het was best warm vandaag. Het diner was lekker, ik had een pokebowl.
Dag 2 Margraten
Vandaag hetzelfde ritueel: ontbijten, naar Berg en Terblijt 8 minuutjes met de auto, parkeren en lopen naar de start. Syl en Hans starten wat later, we spreken af bij de rust. Al snel komen we Fred tegen, hij logeert bij de scouting in het dorp en we zien hem aankomen, hij moet zich nog bij de start melden. Hij roept ons toe dat hij ons wel inhaalt. En dat klopt. Ook al is hij “op leeftijd” zoals hij zelf zegt, hij kan best doorstappen! 😄
En zo lopen we al grappend en grollend naar de rust. Onderweg foto’s makend en Fred vraagt of ik een foto van hem wil maken bij een straatnaam bordje Mathieu van der Poel allee. Fred raakt in gesprek met een wandelaarster die er wat over wist. Dit stukje was een onderdeel van de Amstel Goldrace en op dit pad was een cruciaal moment voor hem zodat hij die race won. Een leuk weetje!
We lopen langs een grote koeienstal en ik ben wel nieuwsgierig hoe ze erbij staan, lekker in de schaduw. Het zijn er megaveel en een robot komt langs om de vloer bij te houden. Heel apart.
De rustpost is bij boomkwekerij Rob Frijnts in Margraten. Daar bakken ze live heerlijke pruimenvlaai maar ik hou het op een puddingvlaai. Fred zoekt een plekje en wachten we op Syl en Hans. Het is hier goed toeven, lekker in de schaduw want we zitten in een mega grote ruimte van het bedrijf. Er is plek genoeg. Voor wie wel buiten in de zon wil zitten is er ook genoeg plek.
Na de vrij lange rust gaan we weer op pad. Fred en Syl hebben dezelfde achternaam maar zijn wellicht geen familie. Ze grappen en grollen erover, Fred noemt haar mijn zus 😂
Dan lopen we langs een prachtig veld met zonnebloemen, daar willen wij wel een foto van. En zo geschiedde, we maken van elkaar foto’s met de mooie zonnebloemen op de achtergrond. Lopend tussen de open velden hoop ik dat de finish niet lang meer op zich laat wachten. En dan zien we een ijsco karretje staan, en Syl en Hans staan er vlakbij een ijsje te smikkelen. Daar heb ik ook zin in. Het is een leuk klein karretje van een klein meisje, Famke, die wat centjes wil verdienen voor de vakantie. Dat doet ze goed! En het ijs is heerlijk en niet duur, 1 euro voor een bolletje. Ze belooft er morgen weer te staan ergens op de route.
Als we bijna bij de finish zijn maar nog niet helemaal, zien we het cafeetje waar we eerder hebben gerust tijdens een andere editie. Syl is er al en heeft wat stoelen kunnen bemachtigen. Fred heeft bier uit een blauw flesje en ik hou het op een Radler 0,0.
Hierna is het niet ver meer, maar we moeten natuurlijk nog een berg beklimmen naar de finish. Als dat gebeurt is komen we weer aan bij de finish, melden ons af en drinken er een biertje op! Dag twee is in de pocket zonder voetproblemen. Heel blij mee! Vanavond zijn we bij Syl en Hans op de camping uitgenodigd voor een BBQ. Het was erg gezellig en lekker!!
Dag 3 Valkenburg
Vandaag blijkt het een warmere dag te worden. Na het opstart ritueel lopen wij het dorp uit richting Valkenburg. We zijn de bebouwde kom nog niet uit of we moeten een flinke afdaling maken! En het is deze dag veel door bossen lopen wat niet zo erg is want er is veel schaduw. We spreken af dat we na een uur lopen een pauze nemen, als er een bankje beschikbaar is. Helaas niet na een uur maar na vijf kwartier bikkelen over de flinke heuvels en dalen zien we een boomstronk waar ik even op kan zitten. We zijn nu wel bijna bij de rust in Valkenburg dus nog even volhouden 😅
Als we Valkenburg inlopen is de rust bij het Shimano fiets centrum heel druk en de schaduwplekken miniem. Fred komt aangelopen maar heeft al gerust en gaat weer verder. Wij zoeken schaduw…..dan zien we Syl en Hans ook aankomen en Syl pakt er een bankje bij, ook handig! Rick en Frits zijn er ook.
De route gaat verder langs de Geul, die niet zo laag staat als verwacht. Het is een mooi pad en meandert maar door met af en toe leuke doorkijkjes en bruggetjes. En ook veelal in de schaduw dus erg prettig wandelen. Als we na een flinke heuvel amechtig boven komen, zien we het ijsjes meisje weer. En wie zien we ook? Syl en Hans! Zij staan weer een ijsje te eten en wachten op ons. Ik wil nu ook wel weer een ijsje en neem het er lekker van, er is zelfs een stoeltje om op te zitten! Even opladen voor we de laatste berg moeten beklimmen. Dit keer een andere, minder steile berg. We komen wat verder in het dorp Berg en Terblijt aan. En moeten dus nog door een paar straatjes naar de finish lopen. Wel leuk dat de routes elke dag iets anders zijn!
We melden ons af en drinken er een biertje op.
Dag 4 Schimmert
De weersvoorspellingen van vandaag doet Fred besluiten de kortste route te gaan lopen. Dat mag bij deze vierdaagse, je kan elke dag een andere afstand lopen als je wil. Maar wij gaan gewoon 14 km lopen.
De route gaat langs aardappelvelden en door maisvelden om uiteindelijk aan te komen bij de rust, Schutterij Schimmert. De muziek staat hard…..teveel prikkels! Vanmorgen had ik in de ontbijtzaal ook zo’n moment. Ik moet rustig de dag op kunnen starten! Dus ik was al niet zo in mijn hum…….
Gelukkig komen Syl en Hans er ook aan, gezellig! We gaan na afloop van de tocht lunchen in een leuk eettentje, “Van alles get”. Ik kijk daar nu al naar uit.
Wat het weer betreft, het blijft een beetje heiig, de zon wil niet echt doorbreken en dat is alleen maar gunstig! De route van deze dag heb ik niet meer zo in beeld, ik herken wel veel van vorige edities. Als we bij het begin van de laatste berg zijn maakt Hans nog een foto van een brugmomentje en dan zie ik Syl zitten met een man naast zich die ik herken als Ate! Ik ga eventjes bij hen zitten. Helaas is de ijscoman die hier altijd stond weg maar even later worden we verrast door Famke die op de helft van de berg staat. Heerlijk hoor! Syl en ik nemen hier weer een ijsje en Hans heeft er ook oren naar. Helaas is het stoeltje bezet maar ach, het is nog maar een klein stukje naar boven!
Wij worden op een alternatieve route gewezen, iets minder steil omhoog. Hans kiest voor de originele route en hij is 10 minuten eerder boven, hoe dan?
We worden als helden onthaald in Berg en Terblijt, krijgen een roos en een mooie medaille! Dat is nieuw, want andere jaren kon je een medaille bestellen of je kon er ook voor te kiezen om zonder medaille te lopen. Dit jaar is de organisatie in handen van een nieuwe organisator, de PEPrcompany die ook de Amstel Gold Race organiseert. De Heuvelland4Daagse heeft nu ook een andere naam: Heuvellandwandelvierdaagse. Er hebben dit jaar 8300 wandelaars deelgenomen. Een record. Ik hoop alleen niet dat het er nog meer gaan worden want dan is het helemaal niet te doen op de smalle wandelpaden. Het was soms nu al veel te druk! Zeker met de langere afstanden erbij en snellere wandelaars die willen maar niet kunnen passeren.
Wij drinken er nog een drankje op en gaan gezamenlijk naar het lunchcafé. Dat zit maar een paar honderd meter van de start vandaan. Heerlijk gegeten daar, een aanrader!! En de zon is nu echt gaan schijnen en is het toch nog erg warm geworden.
Dat is het einde van een heerlijke wandelweek, zonder noemenswaardige problemen gelopen.
Wij gaan nog een paar daagjes vakantie vieren in Sittard en in het Meerdal. Zin in!
Meer foto’s klik hier
1 opmerking:
Prima verslag Ineke en zo nu en dan genoten van jullie aanwezigheid en de momenten dat wij gezellig met elkaar konden 'oplopen'. Vooral dag twee was erg gezellig omdat ik een aantal kilometers samen met waarschijnlijk een 'ver familielid' van mij ( ook een van der Horst ) over het parcours mocht wandelen en haar aan passerende wandelaars als 'mijn zus' Sylvia voorstelde, ha-ha-ha-ha. Het was overigens aan het einde van elke wandel dag leuk dat wij ons allemaal even aan de finish troffen. Mijn 11-de en werkelijk waar wat het weerbeeld betrof de mooiste en warmste tot nu toe. Ook de fraaie medaille op de laatste dag was echt een verrassing maar met deze 'nieuwe commerciële organisatie' ben ik reuze benieuwd of deze 4-daagse zijn 'charme en eenvoud' zal kunnen gaan behouden. De vorige organisator, Jo Eijkelenboom heeft het stokje overgedragen wat zoals hij het zegt ; de vierdaagse groeit een beetje uit zijn jasje !? En dat is duidelijk zichtbaar met inmiddels 8.300 deelnemers. Eigenlijk kunnen de wandelpaden in het heuvellandschap meer deelnemers niet meer aan. Hoe dat zich gaat ontwikkelen zal in de toekomst gaan blijken. Ik hoop in elk geval Ineke dat ik jouw en Hans ook volgend jaar weer zal treffen want na mijn geslaagde 11-de deelname weet ik nu al dat er bij goede gezondheid ook weer een 12-de deelname aan zal komen !
Een reactie posten