Grebbevallei tocht Renswoude 1-7-2023 / 30 km

Ik loop het hele jaar door wel wandeltochtjes maar echt lang zijn die niet. Hooguit 15 tot 20 km. Dus wordt het wel eens tijd om wat meer meters te gaan maken! Vorig weekend heb ik 2 x 30 km gelopen en dat ging best goed! Vandaag ga ik met Annika een route van 30 km vanuit Renswoude lopen, de Grebbevallei tocht.

Het is meer dan een uur rijden naar de start, en een paar minuten over 8 arriveer ik bij de startlocatie. Er is parkeer ruimte genoeg! Een klein stukje lopen naar de start en daar tref ik Annika al, die op mij zit te wachten. Na het inschrijven blijven we nog even zitten want ik moet bijkomen van het autorijden, dat doe ik niet zo vaak meer…..

De route staat beschreven op 1,5 A4 papier…..ow jee, ik denk dat er veel lange wegen in zitten. Nou ja we zien het wel. Het weer is niet echt om naar huis te schrijven, miezerig en af en toe winderig maar al kletsend slaan wij ons er wel doorheen. We hebben elkaar lang niet gezien dus gespreksstof genoeg!!

Na een paar km komen we aan in het plaatsje Renswoude en een plaatsnaambord gaat met mij op de foto. We zien even verderop het kasteel van Renswoude, wat een prachtig gebouw! Bij een bruggetje vragen we een dame die met haar kleinzoon wandelt of hij een foto van ons kan maken. Zij lopen de 15 km route. De foto is leuk geworden, want een brugmomentje mag niet ontbreken in een wandeltocht.

De eerste rust is op ongeveer 6,5 km denken we. Ik ben vergeten om mijn tracker aan te zetten. Maar qua wandel tijd zal het wel kloppen, ongeveer 1,5 uur gelopen. Het is camping de Kleine weide waar we koffie en thee met een koek kunnen kopen. De koffie smaakte heerlijk, geen lauw en slap Haags bakkie! Hier knapt een mens van op! 

Margriet komt hier ook even pauzeren, zij woont vlakbij in Ede dus voor haar een thuiswedstrijd. We zien haar niet meer de rest van de tocht want zij loopt een stuk sneller dan wij.

Na de rust lopen we weer grotendeels door de natuur en over graspad en dijkjes, de zogenaamde Grebbelinie langs het Valleikanaal. Ook een stuk van wel 1,2 km door huizenhoog gras, er komt geen einde aan! Af en toe lassen we een pauze in om goed om ons heen te kunnen kijken want het is hier prachtig, maar ook om op adem te komen, in mijn geval! Dit is echt intensief omdat je goed moet kijken waar je je voeten neerzet. Als we langs een boerderij lopen, zien we een mogelijkheid om te rusten op een bankje dat verdekt staat opgesteld. Even bijkomen hoor! Ik maak een foto van Annika, het bankje staat ook voor een mooi schilderij van de Dikke Dames.

Hierna lopen we langs een weg waar de auto’s af en aan rijden die de vouwen uit onze broek rijden, zo hard! Dit loopt niet fijn maar uiteindelijk komen we weer in mooie natuur en lopen we over een voormalig treinspoor over een dijk. De tweede rust komt als geroepen, bij een eeuwen oude boerderij. Hier wachten we de flinke bui af en eten onze lunch op. Een cappuccino uit de automaat, betaald met een QR code. Krijg ik ineens een telefoontje van Annika die naar de WC was gegaan. Ze zit opgesloten! Blijkt het een heel ouderwets slot te zijn, aan de binnenkant zit een ring waarmee hij opengaat. De beheerder zegt dat dit al 300 jaar zo gaat! Pff dat was schrikken😝

Daarna lopen we richting de linie dijk en de loopgraven. Wij lopen door deze loopgraven verder en verwonderen ons over de geschiedenis ervan…..want er zitten ook schietgaten in en schuilplekken. We denken aan de tegenwoordige tijd waarin wij leven met een oorlog zo dichtbij, in de Oekraïne.

We komen aan in Scherpenzeel, de woonplaats van onze wandelvriend André die op dit moment met zijn wandeltocht van 80 dagen rond Nederland bezig is voor Spieren voor Spieren. Om geld op te halen voor het onderzoek bij kinderen met een spierziekte. Daar is veel geld voor nodig en hij heeft al meer dan € 16.000 opgehaald!

Hier hebben we even een stuurloos momentje want we zien geen pijlen meer. Het is overigens uitstekend gepijld met roze pijlen die je al van veraf kan zien. Maar nu even niet, en we raadplegen Google maps. Maar we zitten goed en lopen weer verder.

Tussen Scherpenzeel en de volgende rust moeten we weer langs een autoweg lopen wat heel onrustig loopt. In de verte zien we drie dames die we in het vizier houden want zij lopen ook de 30 km. Eindelijk mogen we weer een grasdijk op en passeren een sluisje en een kruis ter herinnering aan een fusillade in 1945. Bij de provincie weg die we moeten oversteken zit een café restaurant waar we de drie dames zien zitten maar wij gaan door tot de laatste rust bij Camping de Grebbelinie. Hier halen we een frisje en gaan buiten zitten. Er zitten nog een paar wandelaars en een van hen zegt dat het vanaf hier nog maar 3 km is. Maar dat klopt niet, het is nog 6 km!

Het laatste stuk gaat over de Slaperdijk en een fietspad en soms moeten we opzij springen voor een paar fietsers. Als we bijna bij de finish zijn passeert een fietser ons die vraagt of wij soms de Grebbelinie tocht aan het lopen zijn. Want hij is de pijl ophaler. Hij zegt het is nog ongeveer 1,5 km en dan zijn jullie bij de finish. En dan zien we inderdaad de startlocatie opdoemen en kunnen wij ons afmelden. Na een praatje, een stempeltje en een vaantje stappen wij weer op en nemen afscheid van elkaar: tot in Nijmegen! Het was een heerlijke wandeling samen en een goede training geweest! Na een goed uur rijden kom ik weer thuis in Spijkenisse en geniet na van een heerlijke dag.

Deze route was goed uitgezet, veel natuur en geschiedenis onderweg. De rusten waren goed verdeeld, jammer van de soms lange rechte stukken langs een autoweg.

Hier meer foto’s

Amersfoortse Tweedaagse 23 en 24 juni 2023 / 2x 30 km

Geen uitgebreid verslag dit keer. Deze tweedaagse loop ik omdat ik moet trainen voor de Vierdaagse en natuurlijk ook omdat nu eenmaal een traditie is. Hans en ik logeren bij Van der Valk Amersfoort A1. De twee dagverslagen staan op Facebook en ik heb weinig foto’s gemaakt. De foto met Andries is gemaakt door Bertus Meurs en de selfie met Martin bij de finish dag 2. Hans liep niet mee.

In het foto album onderaan staan foto’s o.a. van Sylvia, Ingeborg en Bertus.

Dag 1

Aan het bijkomen van een heerlijk dagje buiten spelen. Véél getraind op rusten, dat is wel toevertrouwd aan Jan en Andries! Onze wandel fotograaf Bertus eens zelf op de foto gezet, ben benieuwd hoe de foto's zijn geworden die hij van ons gemaakt heeft. Trudy Meurs zal ze wel in een album plaatsen tzt. Verder veel gekletst met bekenden zoals Sylvia Flink-van Der Horst , Gery en Ingeborg die de 40 km liepen. En Rina liep ook vaak een stuk mee. Sjaak Lodder zag ik al bij de start in de rij voor het startbureau met Henriette van Tol-Cashoek , Gerda en Margareth. En nóg veel meer (onbekende) mensen onderweg gesproken, zó gezellig. 🤩

De laatste 6 km met een muziekje op gelopen, dat liep lekker soepel! Op 500 meter van de finish stond Hans mij op te wachten.... liefff 🥰

Samen nog een drankje gedaan met Jan en Andries op het dakterras van het start bureau. 

Ik heb genoten van een warme, zonnige en gezellig wandel dagje. Het mooiste is, morgen nóg zo'n dag!! Zin in!🥳👣🇱🇺☀️👌👍🍺🍸☕ 

Hier meer foto’s

Dag 2

En weer thuis van een zeer zware tweedaagse dag. Door de hitte en het parcours want de tweede dag is altijd zwaarder dan de eerste. Pas na 12 km een rust, bij de Piramide. Gezellig op het terras. Daarna veel bos en onverhard lopen. Ook veel fietsers, vanwege het mooie weer natuurlijk. En die reageerden niet altijd even tactvol....

Tweede rust bij theetuin Eldorado waar het heerlijk toeven was in de tuin buiten. Vanaf toen ging het lopen niet zo lekker, de zandvlakte naar YMCA vermeden, en wat vaker 5 tot 10 minuten gerust. Gelukkig bij de YMCA de flessen kunnen vullen want man oh man, wat was het warm🥵 echt slecht van de organisatie dat er geen extra water te krijgen was. Later hoorde ik dat er toch een auto stond met flesjes water. Dan waren ze zeker op toen wij er waren, geen auto mat flesjes gezien.

Uiteindelijk bij de finish mijn nummertje 12 gekregen, een drankje gedaan bij Maike, Jan, Andries en Els, de vrouw van Jan boven op het terras van de voetbalvereniging. Ik was blij dat ik er was! Hans liep een stukje mee tot aan de finish. Ook leuk dat ik Martin Kelder tegenkwam, die mij in eerste instantie niet herkende maar later wel. Hij maakte een leuke selfie van ons! Geen bier selfie...😅

En ik mistte da haring kraam….

Kikkerloop 17-6-2023 / 20 km

Gisteren onder zeer warme omstandigheden de Kikkerloop gelopen, 20 km. De start was bij een nieuwe locatie en we liepen gelijk al het centrum in na een flink stuk industrie terrein. In het centrum zagen we veel politiemensen en zelfs de burgemeester leek op iemand te staan wachten. Wat zou er aan de hand zijn??? Ik ben veel te nieuwsgierig en vraag het aan één van de politiemannen. Hij zei dat er een evenement gaande was en dat hij er niets over mocht vertellen….spannend! Ik vroeg: er komt zeker een hooggeplaatst persoon? Hij gaf daar geen antwoord op en mompelde iets. Even later zien we een paar politie motoren en een zwarte auto met AA006….dat is een auto van het Koningshuis! 🙃 

We zagen veel mensen bij het Phil, een congres centrum. Blijkt daar een “Onze taal” congres gehouden te worden. Ik vermoed dat het prinses Laurentien was want die heeft veel met taal te maken. We zullen het nooit weten….

Na het centrum lopen we veel langs water zoals het Spaarne. En wordt het hoe langer hoe warmer! Na 8 km zoeken we een bankje in de schaduw op en zien dat er even verderop een restaurant zit. Dus een lekkere lunch in het verschiet. Het is Restaurant de Molenplas en kunnen een plekje in de schaduw krijgen. Het was erg druk en gezellig. Het eten was heerlijk! En we wilden eigenlijk niet meer verder. Ik herkende veel van de Kennedy mars Vijfhuizen. We komen dan ook langs dit plaatsje. 

We zien ook veel molens en Lakenvelders (koeien met een wit vlak over hun rug). Zelfs twee fazanten, een mannetje en een vrouwtje. En natuurlijk zwanen, zwaluwen en reigers komen op ons pad. Er is veel te zien en te genieten onderweg. Hoewel ik al twee flessen water en twee flesjes Spa rood op had, had ik vreselijke dorst vanwege de hitte. Het laatste gedeelte was een heen-en weertje langs de Rijksweg en langs het vorige startbureau, de Zoete inval. Daarna een verrassend stukje natuur langs water waar het heel erg stil was. En dan zien we de startlocatie in de verte liggen en lijkt het of we nog ver moeten lopen maar ineens staan we op het strandje wat bij deze locatie hoort. 

We melden ons af, maken nog een praatje met Carla en een vriendin van haar en stappen in de bloedhete auto, op naar huis! Ik heb nog wat pepermuntjes om de dorst te lessen en na een uur rijden zijn we weer in Spijkenisse. Ik drink de kraan leeg en geniet na van deze gezellige en mooie tocht. Ik hoor dat er 160 deelnemers waren! Ik hoop dat de opbrengst voor ALS goed is! Want daar deden we het ook voor. Deze loop is ter nagedachtenis aan Ton, de man van Carla, die is overleden aan ALS.

Haring- en Biertocht 3-6-2023 / 17 km

 

Juni begint al goed met een wandeltocht in Vlaardingen, de 12e Haring- en Biertocht. Ik heb ons online ingeschreven voor de 25 km maar dat worden er 15 km maar met elastiek gemeten want het bleken er 17 te zijn! We hebben een druk weekend achter de rug en het is ook heel warm en willen op tijd weer thuis zijn. We gaan op de fiets want parkeren daar is niet mogelijk. Tenzij je geld teveel hebt en voor de parkeergarage wilt betalen maar bij ons staat nog steeds geen geldboom!

Dus lekker op de fiets want het is ook prachtig weer! De fiets stallen we vlakbij de start en sluiten aan voor de start. De startbewijzen worden via de telefoon gescand, de techniek staat voor niets! Je kan starten tussen 9.30 uur en 11.00 uur, wij gaan om 9.50 uur van start.

De route is zoals elk jaar weer helemaal anders en we komen nu langs het vorige huis van een oud-collega. En ik zie twee muurschilderingen van een poes die ik op de foto zet. Dan gaan we richting Vlaardingen Holy door een leuk park waar je een stukje met de koptelefoon kan lopen, erg leuk en de dames zien er mooi uitgedost uit.

De koffierust is bij een voetbalvereniging en dat is op ongeveer 6 km. En die komt als geroepen, we zijn er wel aan toe. Gelukkig kunnen we ook nog een bankje vinden om van de koffie te kunnen genieten. Dan door de wijk Vlaardingen Ambacht en een stukje door Vlaardingen Holy langs de Vaart. Daar lopen we noodgedwongen een ganzenpas omdat het voetpad heel smal is. Gelukkig duurt het niet al te lang en kunnen we weer ons eigen tempo lopen naar de volgende rust. Daar kan je broodjes e.d. kopen maar wij houden het op ons eigen meegebrachte eten. Hier is het reuze gezellig met een live band die leuke liedjes ten gehore brengt. De sfeer is onwijs leuk, iedereen is vrolijk en blij. De vrijwilligers doen hun uiterste best ons een leuke dag te bezorgen.

Wat ik wel mis is plekken waar je je waterfles kan bijvullen. Je zou denken dat ze weten dat het warm gaat worden en dat ze daar dan rekening mee houden?

Na de rust lopen we een mooi natuurgebied in, de Broekpolder. Het is genieten hier en we zien ook veel Schotse Hooglanders met hun vele jonkies rusten vlakbij het wandelpad. Wel jammer dat er een man het nodig moet vinden om midden in de kudde te gaan staan om foto’s te nemen, één van de dieren laat luid en duidelijk weten dat hij daar niet van gediend is!

Dan steken we de A20 over richting de Krabbeplas waar ik eindelijk mijn flesjes kan vullen. Hier wordt ook gezongen maar behoorlijk vals, en hard! Snel wegwezen hier! De kraan is moeilijk te vinden maar na een paar keer vragen toch gevonden! Hier kan je tentjes huren, nou dat is niet aan ons besteed!

Bij de laatste rustpunt staat de brandweer bekertjes water uit de delen die gretig aftrek vinden. Hier staan een paar bankjes en we nemen nu nog eventjes de tijd voordat we op de finish af lopen. Het laatste stuk is niet echt inspirerend, door woonwijken heen. Dan doemt de finish lijn op en horen we de muziek schallen door de speakers. Wij melden ons af, krijgen een herinnering mee en kunnen dan een haring in ontvangst nemen. Ik krijg er twee omdat Hans geen haring lust. Ze zijn heerlijk! Wel jammer dat we geen bankjes vrij kunnen vinden, uiteindelijk ben ik op het podium gaan zitten van de live band die straks gaat spelen maar dan zijn wij al weg. 

En dan fietsen we weer terug naar Spijkenisse, nagenieten van deze heerlijke wandeling. Goed gepijld, en goede verzorging op het weinige water na dan. De route was heel leuk en afwisselend, weer heel anders dan vorig jaar! Oh ja, we kregen ook nog een gladiool bij de finish!

Knooppunten route Kempervennen 1-6-2023 / 15 km

Een vakantiedag gebruiken we om een stukje te wandelen. Via internet knopen we een route aan elkaar. Vanuit het huisje is het 1200 meter lopen naar het begin. We lopen lekker in de korte box en het is heel rustig hier op de heide. We lopen over De Malpie, een natuurgebied. De paden zijn over het algemeen onverhard maar goed te lopen en het is warm 🥵 Een paar bankjes rusten zijn wel nodig want we komen geen terrasje tegen. Hoewel? We lopen een stukje over de route die we de dag tevoren hadden gefietst (ook het enige verharde stukje)  en herkennen een pad dat naar een eetgelegenheid gaat, De Woeste Hoeve. Hans ziet het ook op de kaart staan van de route en even later komen we het bordje tegen. Dat is heerlijk, even bijkomen. Maar het terras zit vol, en de bediening kan het niet aan (te weinig personeel hoorden we) dus we houden het op een kopje koffie. Later eten we de meegebrachte broodjes op een bankje op. Dan is het nog maar een klein stukje terug naar ons huisje op de Kempervennen, een park van Center Parcs en ik kan mij verheugen op een bad vol schuim en een lekker koud drankje!

Klompenpad Griezeveensepad Voorthuizen 27-5-2023 / 13 km

Vandaag combineren we een bezoekje aan mijn schoonouders in Voorthuizen met een Klompenpad die daar ook start. Het belooft mooi weer te worden dus lekker in de korte box, heerlijk.

De weg er naartoe is druk, het pinksterweekend is begonnen en veel mensen gaan met dit mooie weer op pad. Dus later dan gepland komen we aan bij de start plek. 

Wij zijn in het verleden heel vaak langs dit eethuisje De Heuveltjes gereden, nooit geweten dat er een grote parkeerplaats 🅿️ achter zit!

We bekijken het Klompenpad bord, het pad heet Griezeveensepad, 14 km. Het begint erg mooi, door het Wilbrinkbos. Via de app van het Klompenpad krijg je allerlei historische informatie. Zoals een hessenweg, zo heet de net overgestoken Apeldoornse weg. Die is al ontstaan in 1200! Na een minuut of 10 worden we in de war gebracht door de bepijling. Je kan deze route namelijk ook in omgekeerde richting lopen. Na wat heen en weer gedraal vinden we de weg weer, we mogen via een leuk opstapje naar een weiland en een stukje over iemands terrein lopen. Er staan veel koeien en in de weideperiode staan zij altijd buiten, eten van vers gras, klavers en kruiden. Er mogen geen honden los lopen die het vee en wild kunnen verstoren. Gelukkig hebben wij geen hond!

Hierna lopen we over lange, rechte wegen en ook rijden er auto’s af en aan. Dat loopt erg onrustig! Sommige bestuurders nemen het niet zo nauw met de snelheid waarmee ze rijden! 

We zijn toe aan een rust en op mijn bankjes app zie ik dat we een bankje naderen, nog 500 meter wandelen over de Hunnenweg. Deze weg herkennen we omdat wij van 1997 tot 2002 een stacaravan hadden in Voorthuizen op camping de Zanderij en hebben hier veel gefietst. Uit de informatie blijkt dat hier vroeger grafheuvels lagen. Er lag een lint van zeven grafheuvels evenwijdig aan de andere weg: de Zevenbergjesweg. De grafheuvels lagen op particulier terrein en zijn allemaal leeggeroofd en geplunderd. Hierdoor is er niets bekend geworden over de structuur.

Dan kruisen we de Hogeboeschoten weg. Bekend van camping de Zanderij, hier was de hoofdingang. Boe betekent hut of kleine behuizing. Schoten betekent afgeperkte ruimte of afgeschoten stuk land. Boeschoten is een eeuwenoude landbouw enclave. Er wordt al gesproken over Ricolt van Boeschoten in 1326. In deze bossen komt de zeldzame boom marter voor. Helaas niet gezien. We zien trouwens weinig tot geen dieren! Wel horen we veel vogel geluiden. Een omgevallen boom lijkt op een bizon als je je ogen een beetje sluit……en een mooie, witte pauw achter een hek. Het is stil in de bossen en we komen weinig mensen tegen.

Met een paar ommetjes lopen we terug naar de Apeldoornseweg om die weer over te steken. We lopen een langgerekt stuk over het Kieftveen. Sommige beweren dat de naam komt door al de ruzies in de 17e eeuw over het alleenrecht om het Kieftveen als wasplaats te gebruiken. Kieft betekent kijven wat weer ruzie maken betekent. We lopen langs de heg van diverse chaletparken. Jammer want je ziet niets.

In deze omgeving schijnt de wulp of heidehutter veel voor te komen. Een grote, bruine vogel met een lange kromme snavel. Hij heeft een kenmerkend geluid dat ver kan dragen. Als je eenmaal weet hoe hij klinkt zal je dat niet snel vergeten. Er zit een geluidsopname in de app, dat is dan wel weer leuk. Maar we hebben hem vandaag niet gehoord.

We zijn bijna aan het eind van de route gekomen en zijn het ook een beetje zat. Door de warmte misschien? Mijn benen lijken wel lood en ik ben blij dat Hans voorstelt om een stukje af te steken, waardoor we sneller bij de auto zijn en naar zijn ouders kunnen rijden. Dat is ongeveer 1000 meter van de parkeerplaats vandaan! Eindelijk bijkomen in de schaduw met een groot glas water! 

Dit Klompenpad vond ik de minst leuke tot nu toe. Veel recht-toe-recht-aan en weinig te zien of te beleven. Geen aanrader dus. Maar de route is over het algemeen goed aangegeven en de app die erbij hoort erg leuk omdat je veel informatie krijgt over de route.

Westerborkpad Station Naarden-Bussum - Station Hilversum Sportpark/ 20-5-2023 / 22,5 km

Zaterdagochtend rijden Hans en ik naar station Hilversum Sportpark omdat we weer verder gaan met het Westerborkpad. Dit keer vier etappes en in totaal 24,7 km. Dat is het plan.

Het plan is ook om de trein van 09.39 uur te halen maar dat loopt net even anders! Omdat dit station geen parkeerplaatsen heeft, zoeken we een plek om de koets te parkeren en na een aantal rondjes vinden we uiteindelijk een plekje. Dit blijkt later goed uit te pakken omdat het einde van de route langs deze straat loopt maar daar komen we later pas achter! Het is maar 6 minuten lopen naar het station en de trein vertrekt vanaf spoor 2, aan de andere kant. In het zonnetje op een bankje wachten we op de trein.

We mogen een paar stations meereizen tot Naarden-Bussum waar de route verder gaat. Maar eerst nog even een bakkie koffie scoren bij de AH to go in het station. Die drinken we op naast het station op een bankje in de zon. Het is vandaag de eerste dag van het jaar zulk lekker weer dat we in een korte box kunnen, maar in de ochtend is het nog wel wat fris. Zo beginnen we later dan de bedoeling was aan de wandeling.

Stations Naarden-Bussum - Bussumerheide 5,6 km

De eerste synagoge missen we al want we moeten een ommetje maken om op de brede en lange Brediusweg te komen. Het is een lange weg met grote en statige huizen en mooie bomen met frisse jonge blaadjes, prachtig om te zien. Aan het eind van de weg lopen we langs een Joodse begraafplaats. Daarna lopen we parallel aan deze weg terug maar deze straat is een stuk drukker met allerlei winkeltjes links en rechts. Ook komen we langs het huis van de familie Polak. Dochter Fia maakte de bevrijding van Auschwitz mee, haar zus Greta bezweek in 1946 aan de gevolgen van haar gevangenschap. Fia Polak was jarenlang conservator van het Historisch Museum.

Daarna lopen we in één streep naar de Bussumerheide waar onze eerst rust is op een bankje bij een speeltuintje, de eerste etappe van 5,6 km zit erop!

Bussumerheide - Station Hilversum 5,4 km

Dan volgt een mooi stuk over de heide. Hij staat nog niet in bloei, dat komt pas in augustus, maar het blijft toch prachtig. De gele brem staat wel mooi in bloei. Het is hier heerlijk toeven en lekker rustig. Na dit mooie stuk natuur komen we weer in de bebouwde kom, en naderen station Hilversum Mediapark. Even twijfelen we hier om bij het cafetaria te gaan zitten maar het ziet er niet uitnodigend uit. Na twee kilometer zouden we in Hilversum centrum aan moeten komen, daar zal het vast wel lukken. We lopen langs het spoor naar het station. Het spoor, dat elke keer weer terugkomt in dit lange afstand pad.

Het is inmiddels lunchtijd en onze magen beginnen te knorren. Ik heb altijd wel wat te eten bij me, maar een pauze bij een leuk tentje is altijd leuk. Maar eerst nog naar een ommetje door de straten om voorbij het huis van de familie Philips te lopen. Deze familie werd op 6 juli 1946 vermoord in Sobibor. Zoon Meijer Philips stierf in het turfstekerkamp Dorohucza, nabij Sobibor. Er liggen struikelsteentjes voor hun woning.

In het centrum is het druk maar we kunnen een leuk plekje vinden bij restaurant Rex. Heerlijk gegeten daar! Het einde van deze etappe.

Station Hilversum - Loosdrecht (monument Jeugdalijah) 6,1 km

Na de lunch is het even zoeken naar het vervolg. Maar eerst nog onze flesjes vullen met vers water uit een pomp in de straat. We lopen een stukje door het centrum naar het Mauthausenmonument. Het is een stuk steen uit het concentratiekamp Mauthausen, in een bakstenen sokkel gemetseld. De steen werd door Bill Minco, een Joodse verzetsstrijder, meegenomen uit de steengroeven van Mauthausen. Hij heeft de concentratiekampen overleefd, ondanks dat zijn ter dood veroordeling omgezet werd in levenslange gevangenisstraf. In alle rust bekijken we deze steen maar een foto nemen we niet.

Na weer een ellenlange weg, passeren we een Joodse begraafplaats en lopen we op een vijver af. Hier staan bankjes en nemen even tijd voor een pauze. Het is best warm en daar moeten we nog aan wennen. Heerlijk aan het water, met zwanen, ganzen, meerkoetjes, scholeksters, gewone eksters en kauwtjes is het goed toeven hier. We zien ook een nest met een meerkoeten familie, zo schattig die kleintjes!

We zitten nu op 59 km van de totale route van 324 km dat dit pad lang is.

Loosdrecht - Station Hilversum Sportpark 7,6 km (voor ons iets korter)

Op het 61 km punt nemen we een doorsteekje door landgoed Zonnehoeve. We hebben niet zoveel zin meer in een D-tour naar het monument Jeudalijah. Volgens de foto’s in het boekje een mooi monument maar het is ook al laat in de middag en willen bijtijds weer thuis zijn en we zijn het eerlijk gezegd ook wel een beetje zat! En dit is best een mooi stukje door het groen. Weer om een ander landgoed heen, afgezet met een hek. Het laatste stuk van 5 km is mooi, door het bos en de heide maar ook een lang, recht stuk en de laatste km is afzien. We komen er achter dat de auto in de Laapersweg staat en daar moeten we doorheen om bij station Hilversum Sportpark te komen. We lopen de route dus niet helemaal volgens het boekje en komen niet bij het station aan. 

Gelukkig heb ik een waterfles in een koeltas gedaan want we zijn allebei door ons water heen. Het is al laat als we naar huis rijden waar we zonder files of andere problemen aankomen. Uiteindelijk hebben we 22,5 km gelopen van de 24,7 km dat deze 4 etappes lang was. Op een ander moment gaan we weer verder met dit pad.

Hoek van Holland-Scheveningen 13-4-2023 / 20 km

Van de week krijg ik een appje van Fred: zullen we met de metro naar hoek van Holland gaan en vanaf daar langs het strand naar Scheveningen gaan lopen? Ik heb daar wel oren naar en Hans wil ook wel mee. De afspraken staan gepland en zaterdagochtend gaan wij op pad. Eerst met de auto naar station Vijfsluizen en met de metro naar Schiedam waar we Fred treffen in de metro. Goed getimed. De terugweg verloopt iets anders maar daarover straks meer.

Het weerbericht zag er goed uit, een zonnetje met wind vanuit het noord oosten windkracht 3. Maar eerst op zoek naar een toilet! De openbare toiletten zijn dicht……zo jammer dit. Dan maar naar een strandtent maar de meesten zijn nog dicht. Eén lijkt open te zijn maar de bardame aldaar zegt dat ze nog niet open zijn….maar uiteindelijk mocht ik toch wel naar het toilet na aandringen van mijn kant. Voor nood heb ik altijd nog mijn Uixi maar als er een toilet beschikbaar is doe ik dat liever….

Dan kunnen we eindelijk aan de wandel! Het strand op. Eerst over een flinke rij betonplaten, dat loopt heerlijk! We bekijken de strandhuisjes die daar in grote getale staan, erg klein en dicht op elkaar. 

Dan zijn de betonplaten op en lopen we over het zand richting de zee. Het is hoog water dus het is voornamelijk door zacht zand. Dat is zwaar lopen! Het zand is niet mul omdat het de afgelopen nacht hard geregend heeft dus daar hebben we mazzel aan! Maar toch….

Na ongeveer 7 km zijn we bij Strandafslag Terheijden aangekomen en daar doen we een bakkie. De KNMR heeft een open dag en je kan meevaren met een reddingsboot. Een spektakel en Fred gaat foto’s nemen terwijl ik wacht in een grote, roze stoel. 

Als Fred weer terug is gaan we een bakkie doen, de heren met gebak, ik hou het bij koffie dit keer. Het is heerlijk toeven achter glas en in de zon! Even weg van die wind, zalig….

We stappen weer op na de koffie en ik doe mijn capuchon op, tegen de harde wind want mijn oren gaan pijn doen. Dat scheelt enorm maar het blijft zwaar lopen.

In de verte zien we een toren en lopen er op af, langzaam maar zeker komt hij dichterbij. Het blijkt de Argustoren te zijn, hier doen ze onderzoek naar de Zandmotor waar we nu overheen lopen.

In 2011 werd voor de kust van Kijkduin een schiereiland van 21,5 miljoen kuub zand aangelegd volgens het principe van Bouwen met de Natuur. Wind en stroming verspreiden het zand langs de kust en richting de duinen. Het doel is om de kust op de lange termijn te versterken en een dynamisch natuur- en recreatiegebied te creëren. 

De Zandmotor is een uniek experiment, omdat we mét het water werken in plaats van er tegen. Door in één keer een grote hoeveelheid zand te storten, voorkomen we herhaaldelijke verstoring van de zeebodem. De natuur legt het zand voor ons op de juiste plek.

Alsdus de website van de Zandmotor

Argus komt uit de Griekse mythologie. Daarin komt een reus voor met honderd ogen over zijn hele lichaam. Het betekent letterlijk: Argos Panoptes. Panoptes betekent ‘die alles ziet’. Deze toren heeft 8 camera’s en is daarom naar deze reus vernoemd. Een toepasselijke naam. 

In de plas zijn veel surfers en kitesurfers aan de gang en Fred vraagt zich af: komen die lijntjes nou niet in de knoop? Hij vraagt het aan een man die op de kant zit, een kite instructeur. Hij geeft aan dat er verkeersregels gelden tijdens het surfen. En hij verteld wat over de Zandmotor. Erg leuk! 

We zijn weer toe aan een rust en lopen op de gele parasols af, we zijn inmiddels in Kijkduin beland. Ook hier weer strandhuisjes maar deze zijn aanzienlijk groter. En ook weer fijn, betonplaten! Even bijkomen…..

Bij deze rust is het druk, en we krijgen een plekje in de schaduw en de wind. Maar dat is best koud. Even later zie ik mensen weggaan die in de zon zaten en we verhuizen er snel naartoe, de bestelde drankjes worden daar neer gezet. Heerlijk opwarmen in de zon en uit de wind. Hier houden we het wel een poosje uit.

Na de rust gaan we Kijkduin bekijken dat een metamorfose heeft ondergaan! Veel hoge flats en een nieuw winkel centrum is er gebouwd. Het bootje is weg, maar de oude draaimolen staat er nog wel. Verder is alles veranderd. Onherkenbaar.

We lopen verder door tot de haven van Scheveningen waar we het strand af gaan, en lopen we langs de vissershaven naar een vistentje waar we een visje gaan eten. Voor Hans zijn er kroketten, ik neem een haring en Fred kibbeling. We zijn aan het eind van de wandeling en na het eten lopen we nog een klein stukje door Scheveningen naar de tram. Die blijkt naar Holland Spoor te gaan en wij moeten naar Centraal Station Den Haag. Even vragen waar we eruit moeten en twee dames vertellen ons dat we bij Loosduinen eruit moeten om over te stappen. Dan rijden we verder naar Den Haag centraal waar we de metro naar Slinge hebben. Bij Beurs moeten wij eruit, Fred gaat er bij Melanchthon eruit en we nemen afscheid van elkaar. Wij stappen over bij Beurs naar de Akkers want die lijn komt bij Vijfsluizen. Ik moet enorm plassen en we rijden naar een afgelegen plek. Gelukkig maar, want even later blijkt dat we niet rechtstreeks naar huis kunnen, de afslag naar de snelweg is afgesloten waardoor we om moeten rijden. En daardoor komen we in de file te staan en doen we er langer over. Dan zien we dat we ook niet de afslag naar Spijkenisse kunnen nemen! Weer een stuk omrijden……via afslag Rhoon naar de Groene Kruisweg en dan maar hopen dat de brug niet open staat. Als we net de brug over zijn gaat de bel……wat een mazzel. Uiteindelijk, na 2,5 uur gereisd te hebben zijn we weer thuis. We ploffen neer op de bank. Dit was weer een gezellige maar zware wandeling, een goede training voor Nijmegen want dit leken wel 30 km in plaats van 20!Meer foto’s hier

Westerborkpad Weesp - Naarden-Bussum 29-4-2023 / 19,5 km

Van station Weesp naar station Naarden-Bussum is de planning, 4 etappes van het Westerbork pad lopen. Maar toen ik vanmorgen opstond dacht ik: dit wordt niks. Ik had zo’n kiespijn. Tot 8 uur gewacht tot ik de spoed lijn kon bellen, zit ik 10 minuten te wachten maar krijg niemand aan de lijn! Dan maar een huis middeltje geprobeerd (spoelen met water en baking soda), twee paracetamolletjes en ontbijten en dan maar op naar Naarden-Bussum.

In de auto app ik nog naar Jan, hij is vandaag jarig. Even later krijg ik bericht terug: Ik zal het doorgeven maar Jan ligt in het ziekenhuis! Dat is schrikken…..hopelijk gaat het snel beter met hem en in gedachten loopt hij straks met ons mee….

Weesp - Muiden 5,5 km

De eerste etappe begint niet zonder slag of stoot, we komen er maar niet uit waar het begin is. Na wat heen en weer geloop, toch eindelijk van start, op naar Muiden.

Het is heerlijk wandelweer, een aangename temperatuur en een zonnetje.

In de gezellige straatjes is het al druk en we lopen hier langs een synagoge en Joods monument en werd in 1840 ingewijd. Na de opheffing van de Joodse gemeente in 1947 werd de synagoge overgenomen door een garagehouder. In 1986 werd de garage gerenoveerd en in 1997 is het gebouw weer als synagoge in gebruik.

We lopen langs het fort van Weesp en lopen we een 4 km lange straat, de Lange Muiderweg. Nou, lang istie! Wel heel leuk om al die verschillende woonboten langs De Vecht te zien. Je wordt er herhaaldelijk op gewezen om hier 30 km/uur te rijden, zelfs fietsers mogen niet harder dan 20 km/uur. En met een reden, want het is op sommige stukken heel smal en onoverzichtelijk. We zien een leuk beeldje in de vorm van een slak, hij gaat op de foto.

In Muiden aangekomen gaan we lekker op een terrasje zitten, bij Ome Koos. Leuk om de bootjes voorbij te zien komen die door de sluis moeten. En een draaibrug waarvoor veel fietsers en ook auto’s staan te wachten. Het is éénrichtings verkeer, dus het dringen geblazen als de brug weer recht staat!

Na de lunch gaan we verder, we hebben er één etappe op zitten.

Muiden - Joodse begraafplaats Muiderberg 5,1 km

Bij de Ton Kootsingel maakt Hans een foto van de straatnaam want een collega heeft dezelfde naam. Hier hebben we even een stuurloos momentje maar we hebben het snel in de gaten en lopen terug. We moeten een dijk op en het eerste obstakel dient zich aan. Een houten overstapje. Nou, ik en overstapjes zijn geen goede vrienden……gelukkig ben ik niet alleen want zonder hulp zou het mij niet lukken.

We lopen dus die dijk op, die óók 4 km lang is maar hij is niet kaarsrecht dus goed te doen. Na 200 meter staan er twee koeien op ons pad. Die ene gaat al vrij snel aan de kant, die ander blijft gewoon staan de vlegel! Dan maar er omheen…..tja je moet toch wat!?

In de verte zien we Muiderslot en tegen de achtergrond van een staalblauwe lucht een plaatje. We maken een selfie met het kasteel op de achtergrond en gaan weer door. 

Onderweg zien we veel Nijlganzen met hun jonge kroost. En schaapjes en hun lammetjes, zo schattig. Kortom er is veel te zien. En nog een paar opstapjes over en dat gaat gelukkig een stuk beter nu ik weet hoe ik mijn handen moet houden. Mijn schouder is nog steeds niet op goede sterkte dus dat is een beetje schipperen.

We lopen zelfs een stukje over iemands privé terrein. Dat zou ik niet zo prettig vinden, elke keer van die wandelaars langs je tuin! Bij het plaatsnaambord Muiderberg moeten we van de dijk af en lopen een parkje in. Maar eerst natuurlijk een foto van het plaatsnaambord. Op een bankje komen we een beetje bij en in de verte zie ik vlakbij een rode parasol. Ik moet nodig naar het toilet en heb flinke dorst. Dus op naar het terras van restaurant-hotel Het Rechthuis, in het boekje wat hoort bij deze wandeling een “wandelaars welkom huis” genoemd.

In de schaduw genieten we hier van een drankje en ik maak gebruik van het toilet. Helaas is het kraanwater wat lauw maar ik vul toch mijn drink fles voor onderweg.

De Joodse begraafplaats waar we even later langs lopen is helaas dicht. En we zien de brug in de verte waar we vanmorgen met de auto onderdoor gingen. Dit is het einde van de tweede etappe.

Joodse begraafplaats Muiderberg - Gemaal ‘De machine’ 4,2 km

We gaan Muiderberg weer uit middels een fietspad en later lopen we het viaduct over de A1 en onder de spoorbrug door. Hans maakt nog een foto van deze brug omdat we hem telkens in de verte zien.

We moeten een klaphekje door vlak voor de ophaalbrug staat er in het boekje maar op dit punt klopt de beschrijving niet, want op die plek staat nu een huis. Gelukkig kunnen we de goede weg vinden door de pijlen. We mogen over een graspad (alweer!) lopen langs het Naardermeer maar helaas zien we daar weinig van door de begroeiing.

Dit is ook best wel een lang stuk en dan moeten we over een smal bruggetje……eeeeuhhh…..oké! Dat durf ik niet maar met hulp van Hans kom ik er toch overheen, weer een overwinning. Het alternatieve pad is geen optie, veels te saai!

Voordat we bijna aan het eind van het pad zijn zien we twee Schotse Hooglandsers grazen, een moeder (denk ik) en een baby. Ze laten ons zonder problemen passeren. Het bordje aan het begin van het pad zegt dat we minstens 25 meter afstand moeten houden! Hoe dan, als ze op je pad gaan lopen en staan???

We zijn aangekomen bij het gemaal ‘De Machine’ en zien een bankje wat uitkijkt op het Naardermeer……effe zitten voordat we aan de laatste etappe beginnen.

Gemaal ‘De Machine’ - Station Naarden-Bussum 4,7 km

Eigenlijk is dit het minst leuke deel van de route omdat we voornamelijk door de bebouwde kom lopen en er niets bijzonders te zien valt. Eerst komen we door Naarden, waar een plaatsnaambord momentje is, lopen door statige straten met grote huizen en dan door Bussum, eveneens een plaatsnaambord momentje. De huizen zijn dan wel groot, maar wel langs het spoor dat elke keer terugkomt op deze Lange Afstand Wandeling (LAW).

Dan zijn we weer bij het treinstation waar we bij de AH to go nog een grote fles water halen, we hebben dorst! Dan onder het station door naar de andere kant waar de auto geduldig staat te wachten. We rijden moe maar voldaan weer naar huis. We zijn om 10.45 uur gestart en om 16.45 uur zijn we klaar, ik zeg niks meer aan doen behalve nagenieten van deze dag! We hebben er weer 19,5 km op zitten.

Ik heb overigens geen erge last gehad van mijn kies.

Klik hier voor meer foto’s

Zeemansloop 22-4-2023 / 20 km

Vandaag staat de Zeemansloop op het programma, de 20e editie alweer. Al een aantal jaar vanuit de kantine van de Squash Houtrust, voorheen vanuit de vis afslag in de Scheveningse haven. Maar 20 jaar geleden was de start in de Mercuur, een schip. Volgens Fred 80 jaar geleden want zolang doet hij al mee….hij loopt vandaag ook weer gezellig met ons de 20 km die wij van plan zijn te lopen.

Mijn eerste editie was in 2008 en ik liep toen samen met Lisette de 30 km. Zij wandelt helaas niet meer. Wel heel bizar, ik kwam een foto tegen in mijn wandel archief van een Zeemansloop editie met zes personen, waarvan er vijf niet meer wandelen!!!

Onze wandeling start met een starters bakkie in de kantine en een praatje met Bertus, vrijwilliger bij de WSV Zeemansloop die de tocht organiseert. Later komt Fred aangelopen, hij gaat gezellig met ons mee hoewel hij twijfelt aan de afstand, 15 km of 20 km, dat ligt aan het weer. Er is regen voorspelt maar alleen in de middag en dan verwachten wij gefinisht te zijn. Bij de start willen we een startfoto onder de vlag, een medewandelaar is bereid om een paar foto’s te maken. Later blijkt dat hij op de “burst” knop heeft gedrukt, we hebben 100 versies van de foto! En hij is ook niet erg scherp want we moesten hem bijsnijden, er staan vuilnisbakken op….

De route start dit  keer anders dan anders, linksaf richting de straten van Den Haag. Onderweg zit een jonge ondernemer met zijn moeder koek en limonade te verkopen maar wij lopen door. Ik hoop dat hij veel klandizie krijgt vandaag.

Gelukkig is het niet allemaal bebouwde kom, en mogen we een route volgen door de Scheveningse Bosjes tot we bij Madurodam aankomen. Daar maken we een paar foto’s en dan weer verder langs het voormalige KLM gebouw dat nu leeg lijkt te zijn. Albert Plesman was directeur van de KLM en er is van hem een standbeeld gemaakt dat aan het einde van de straat staat.

We lopen over de Waalsdorpervlakte richting de eerste rust. Het markante gebouw dat we passeren is het Internationaal Strafhof en steken de weg over richting het Rugby veld waar de rust zit, HRC. Boven gekomen kunnen we “genieten” van een bakkie koffie, die werkelijk waar niet te drinken is! Nog nooit zulke vieze koffie gehad en het was nog een “Haags bakkie” bovendien! In mijn vorige verslag van 2022 stond dat de koffie hier heerlijk was…..zeker een verkeerde afstelling geweest van het koffie apparaat?? Geen idee maar ik heb de helft laten staan. Nadat we aanstalten aan het maken zijn om verder te gaan komen we hier een collega tegen van Hans, John en zijn vrouw. Wat toevallig. Ik zie meer bekenden uit het wandel wereldje. Zoals Carlo en Nellie, en Peter de Graaf.

En dan, als we verder lopen naar de Waalsdorpervlakte is er alom verwarring gaande! De routebeschrijving is niet erg duidelijk en de bepijling ontbreekt. De één zegt we moeten deze paaltjes volgen, de ander zegt weer wat anders en trekt zijn eigen plan. 

Dan ineens hoor ik mijn naam en iemand komt op mij af. Is het mijn marathon maatje, mijn naamgenoot. Wij helpen altijd samen in Rotterdam bij de marathon start nummers. Wat leuk zeg! Zij aan het hardlopen, ik aan het wandelen. We knuffelen wat, wisselen een paar woorden en weer door!

De onduidelijkheid maakt dat we niet lekker lopen hier maar ja, het is even niet anders. Uiteindelijk lopen we toch volgens het boekje en horen we stemmen in de verte en ik ruik gebakken spek: Boerderij Meijendel! Daar is onze tweede rust en we nemen het hier lekker van. Het zonnetje schijnt (nog wel) en het is heerlijk toeven in de achtertuin van deze rust. Ik maak hier kennis met een Texels Schuumkopke, wat een lekker bier zeg! Het is pas 11 uur maar oké! We hebben het verdiend.

Na de rust is er een leuk foto momentje bij de houten aap en een route aanduiding, die we vanaf hier weer kunnen volgen. Maar dan toch in de verwarring raken dat we verkeerd lopen! Na wat heen en weertjes besluiten we gewoon door te lopen, we komen er vanzelf wel. En ja hoor, Fred herkent de verharde weg die we uiteindelijk opgaan, op naar de Watertoren! Weer een rust? Jawel hoor, we trainen op rusten vandaag! Een heerlijke banaan-aardbeien shake gaat er wel in!

Vanuit onze plek zien we de lucht donkerder worden en de eerste druppeltjes beginnen al te vallen. En ook hier weer onduidelijkheid maar Fred weet het zeker, dáár moeten we naartoe want daar is de boulevard. Oké oké, we gaan al.

Dit stukje zit er “al 80 jaar in” volgens Fred, en inderdaad, het komt me ook erg bekend voor. Uiteindelijk komen we aan op de boulevard waar het gezellig druk is. Fred haalt een portie kibbeling, ik zit nog vol van de shake van net dus ik sla over. Hans houdt niet van vis. We moeten de boulevard volgen tot aan de rotonde op het eind maar die laat nog even op zich wachten. Hier maken we nog een paar foto’s, van de kunstwerken en van het vissers vrouwtje, een gedenkbeeld voor de gevallen vissers op zee. Het ligt er vol met bloemen en ik probeer mij staande te houden voor een leuk fotootje. Het begint ook harder te regen en doe toch maar een soort van regen jasje aan. Maar het blijft bij spetteren, echt regen kan ik het niet noemen.

Uiteindelijk komen we dan bij de rotonde en daar naar links, lopen langs de havens.

En dan is het ook niet ver meer naar de finish. We hebben er precies 21,3 km op zitten als we daar aankomen, zoals de beschrijving ook aangeeft. De kantine is gezellig druk met zingende wandelaars en een shanti koor maar wij gaan op huis aan, nog eventjes langs mijn moeder en zusje, gezellig! Fred blijft nog even hangen daar en we nemen afscheid van elkaar.

Ik kijk terug op een leuke en gezellige wandeling, ondanks de onduidelijkheden toch genoten. Het was mijn 11e editie en ben weer een bootje rijker!

Meer foto’s

Westerborkpad Amsterdam Muiderpoort - station Weesp 10-4-2023 / 18 km

Tweede Paasdag gaan Hans en ik op weg naar Amsterdam om vanuit daar een paar etappes van het Westerborkpad te lopen. Wandelen in het spoor van de Jodenvervolging. Klinkt luguber maar is het totaal niet. Dit pad is in 2012 opengesteld. Jan Dokter, de bedenker van dit pad, heeft dit gemaakt ter nagedachtenis aan twaalf gedeporteerde leden van zijn familie – neefjes, nichtjes, ooms, tantes en zijn grootvader van de familie Pakkedrager. Dit pad is tot stand gekomen in samenwerking met de KWBN en Stichting Wandelnet. Wij hebben het boekje gekocht en in de derde druk is de afstand totaal 342 km verdeeld over 56 etappes.

Het pad begint in hartje Amsterdam met de zogenaamde Proloog, een route van 6 km. Daar wij die al een keer eerder gelopen hebben slaan wij dit stuk over en beginnen bij Amsterdam Muiderpoort.

 

We rijden eerst naar station Weesp met de auto om dan nog tien minuten met de trein te rijden naar Amsterdam Muiderpoort. Daar aangekomen begint voor ons de wandelpret, uitzoeken met het boekje van de route in onze hand. Het is duidelijk aangegeven met rood-witte stickers en het tekentje van Westerbork (een stukje prikkeldraad). Voorheen waren dat rood-paarse stickers die weinig opvielen maar deze stickers zie je al van verre!

Via de Lineusstraat komen we in het Oosterpark. Daar is het druk met bezoekers van allerlei pluimage. Een man die op een bankje de duiven en kouwtjes voert en er reuze veel lol in heeft, en diverse wandelaars zoeken hier in dit rustige plekje van de stad hun vertier. Vanuit het park lopen we richting de Ringvaart en de Transvaalstraat. In de Transvaalbuurt woonden een groot aantal inwoners uit de Joodse middenklasse. Nadat de bezetter deze wijk in 1941 had aangewezen als “Judenviertel”, werden vele joodse gezinnen van buiten de wijk gedwongen zich hier te vestigen. Vanaf 1942 vonden er regelmatig “razzia’s” plaats, waarbij het Transvaalplein als verzamelplaats diende. Na de grote razzia van 20 juni 1943 waren vrijwel alle Joden uit de Transvaalbuurt weggevoerd. In de gevel op de hoek van het Transvaalplein en de Transvaalstraat is een Davidster geplaatst, ter nagedachtenis aan de Joden die uit deze buurt zijn weggevoerd. Tegenover deze ster zien we een grote buurtbibliotheek buiten staan. Ik neus nog wat tussen de boeken maar helaas, niets gevonden. Er zijn ook zogenaamde Struikelstenen (Stolpersteine) te vinden, koperen plaatjes met de naam van degene die er woonden, gebeiteld in de straat voor de woning van die personen. Er staat ook de geboortedatum en sterfdatum en -plaats op. Deze stenen zijn het initiatief van de Duitse kunstenaar Gunther Demmig die in 1997 de eerste stenen plaatste in de Berlijnse wijk Kreutzberg. Sindsdien zijn er vele stenen geplaatst in Duitsland, maar ook in Nederland.

Het is inmiddels tijd voor een bakkie en dat halen we bij The Cottage, een gezellig eetcafé op de hoek. Binnen is het al vol, maar wij kunnen lekker buiten zitten. De temperatuur is best goed, met de jas aan.

Na de koffie met een gebakje lopen we weer verder richting Station Muiderpoort. Op het stationsplein is een monument gemaakt, een lelijk ijzeren geval met letters waar je de lucht doorheen ziet, niet of slecht te lezen dus. Wel jammer. Tijdens de Jodenvervolging werden vanuit dit station ruim 11.000 (!) Joden uit Amsterdam en omgeving gedeporteerd naar het doorgangskamp Westerbork. Velen waren afkomstig uit de Hollandsche Schouwburg of werden vanaf andere verzamelplaatsen naar het station gebracht. Het monument staat op het Oosterspoorplein.

We lopen langs het Flevopark waar zich ook een Joodse begraafplaats bevindt. Hij is dicht vanwege Pesach, een Joods feest. Toevallig ook een Christelijk feest.

Dan lopen we een lang stuk, onder de Zeeburgerbrug (volgens het boekje heet dit de Noorderbrug) door en de Nesciobrug. Bij het tolhuisje maken we een paar leuke foto’s, ook eentje van het plaatsnaambord Diemen.

Hierna mogen we van een stukje natuur genieten, lopend langs een woonwijk en aan de andere kant een geluidswal, daarna een weg onderdoor en een rechte weg naar station Diemen. Hier zoeken we een lunch gelegenheid en denken die te vinden in het winkelcentrum. We maken daar een rondje, het is overdekt maar de meeste winkels zijn dicht. En ook geen cafeetje ofzo…..maar als we iets verder gekeken hadden, was 100 meter verder wel een gelegenheid. Café Cheers was open. Hier een heerlijke lunch genuttigd.

Er volgt hierna een niet-inspirerende route naar het Diemerbos, we passeren een natuurijsbaan die nu natuurlijk gesloten is, er ligt geen ijs! Gelukkig is de temperatuur mild vandaag.

In het bos komen we veel wandelaars met honden tegen en jonge gezinnetjes. 

Ook een omleiding, stond er op het paaltje onder de Westerborksticker maar wij negeren die. Is dat verstandig of niet, dat zal de tijd leren. We lopen door tot we de Gaaspermolen in de gaten krijgen, want daar moeten we linksaf. Maar we zien daar een wegafzetting staan…….dus toch?? Wij zijn brutaal en negeren het stopteken, het zal toch wel begaanbaar zijn voor voetgangers? Zo gezegd, zo gedaan. Maar aan het einde van dit pad zien we toch weer een afsluiting maar…..we kunnen er mooi omheen lopen! Wat een mazzel, en zo kunnen we toch de route uitlopen zonder terug te moeten lopen.

We verlaten dit poldergebied en het laatste stukje van de route van vandaag gaat naar de Muiderspoorbrug (de beloofde regendruppels beginnen nu langzaam op ons neer te dalen) en zo langs het spoor lopen we naar station Weesp waar onze auto weer geduldig staat te wachten. Het spoor is een onderdeel van dit Lange Afstand Wandelpad en kom je in elke etappe tegen. De volgende etappes lopen we als het zo uitkomt.

Ik vond de route van vandaag niet bijster mooi maar zo is deze LAW ook niet bedoeld. Het laatste stukje was vooral afzien omdat er ook geen noemenswaardig mooie dingen te zien viel Meer foto’s hier

30 van Zandvoort 25-3-2023 / 18 km

De wandeling van vandaag is in Zandvoort. We staan deze zaterdag heel vroeg op om op tijd te kunnen starten in Zandvoort. Daar wordt namelijk de jaarlijkse wandelhappening georganiseerd door Le Champion, de 30 van Zandvoort. Sinds een aantal jaar is daar een kortere afstand bij gekomen en Hans heeft dit keer wel zin om mee te gaan. We hebben ons ingeschreven voor 18 km en de startkaarten zijn thuis gestuurd.

Het plan is om het laatste stukje van de reis met de trein te doen omdat de finish in het centrum van Zandvoort is, en de parkeer kosten € 15. Gelukkig is er nog plek genoeg op de parkeerplaats in Overveen en de trein komt er meteen aan. Om 7.15 uur stappen we uit de trein om naar het startterrein te lopen bij het circuit van Zandvoort. In de tent is het al behoorlijk druk en moeten we wachten op het startsein. Gaby en Karin zijn er al, zij spotten ons. André ook eventjes gezien en kort gesproken, hij is helaas geblesseerd. In verband met zijn komende monster tocht, 80 dagen rond Nederland voor het goede doel spieren voor spieren wil hij geen risico’s lopen dus hij doet het rustig aan.

Om 8.00 uur klinkt het startsein. Omdat wij eigenlijk pas om 9.00 uur weg mogen gaan we toch en de vrijwilliger aarzelt, maar zet er toch een op mijn kaartje. Gaby had minder geluk en trof een standvastiger persoon: zij kreeg geen stempel. Maar ze ging toch lopen…… Karin loopt de 30 km want zij traint voor de Vierdaagse 4x40 km.

Na een klein ommetje komen we op het strand aan. Het waait erg hard, windkracht 7 tot 8! Gelukkig is het nog droog. Wij kunnen kiezen om de eerste km’s via de boulevard te lopen of via het strand. Strand is veel leuker dus dat doen we. Met de wind in de rug worden we voortgestuwd over het strand, dat gaat lekker soepel. Bij de eerste stempelpost krijgen we een Snelle Jelle. Gaby gaat naar het toilet maar we zien haar niet meer terugkeren. Na even gewacht te hebben lopen we door want Karin vindt het niet erg om alleen te lopen en ze zegt dat Gaby dat ook geen probleem zal vinden. Dus lopen wij samen verder tot de volgende rust bij Parnassia. Maar we moeten een hele steile duin opgang bedwingen….hijgend en steunend komen we boven en het losse zand waait overal in en over. Ik kon kon mij moeilijk staande houden…..en dat is zonder wind al een dingetje, laat staan met harde wind. Gaby zien we hier weer terug.

Hier besluiten we “even” te rusten. Maar aangezien het loeidruk is, duurt het even voordat we de koffie krijgen. Het wachten waard want hij smaakt verrukkelijk. We zoeken het toilet op maar daar staat een gigantische rij…..even niet. Maar als we buiten zijn ziet Hans een bordje met: Toiletten, verscholen achter een duin. Drie Dixie’s waar niemand voor staat, nou ja! Er zijn erg weinig toiletten onderweg.

Na Parnassia lopen we het duingebied in en genieten we van de uitzichten. Af en toe stilstaand voor een fotootje komen we de tijd wel door, het is genieten. Er zijn ook grote waterpartijen, het Vogelmeer en ‘t Wed met zandstrand waar we langs lopen en hoewel het hard waait is het aangenaam lopen met af en toe een zonnetje. Soms komen we dieren tegen zoals de Konikpaardjes. Ze laten zich gewillig op de gevoelige plaat zetten.

De route is glooiend, zoals het in de duinen gebruikelijk is maar goed te doen. Af en toe worden we ingehaald door snelle Jelles. Op een uitkijkpunt met bankjes zien we Gaby zitten en wij wachten hier ook even. Dan zie ik ineens een paar bekenden van het wandel legioen, Linda en Trudy. Een hartelijke begroeting volgt, even wat babbelen en weer door. Bij de volgende rust, een pannenkoek huis, zien we hen weer. Wij gaan hier ook even genieten van het zonnetje. We zitten hier zo fijn, uit de wind en in de zon dat we het er lekker van nemen. 

Maar we gaan weer verder, uiteindelijk moeten we de finish zien te bereiken. Bij de officiële rust- en stempelpost worden we getrakteerd op een mandarijntje en een stukje pannenkoek. Heerlijk! En leuke 70- en 80-er jaren muziek schalt uit de boxen. Deze man staat hier elk jaar met zijn karretje. 

Het laatste stukje gaat langs een prachtig stukje van het Nationaal Park Zuid-Kennemerland met als hoogtepunt Landgoed Duinlust. Het mooie landhuis kan je vanaf een afstandje bewonderen en je mag niet over het gras lopen, dat staat op de bordjes.

Het laatste stukje van 5 km vind ik nooit zo bijzonder, lopen langs de spoorlijn. En op elke km een bordje met hoeveel km die we nog mogen lopen maar de afstanden waarop die bordjes staan kloppen nooit. De werkelijkheid is ietsje anders maar dat geeft niets, de finish komt vanzelf in het zicht. Bij de laatste “verrassingspost” krijgen we een zoute stengel maar die vind ik te droog en geef de helft aan Hans, die weet er wel raad mee.

In het dorp vind ik de binnenkomst een lauwe bedoening, er staat geen publiek en geen muziek. Pas op het eind, op het Gasthuisplein waar de finish is, klinkt muziek. En nog vals ook, beetje jammer dit. We krijgen een medaille omgehangen, geen bloem dit keer (vorig jaar ook al niet) ik haal een stempeltje en een sticker voor in mijn wandelboekje en dan zie ik Gaby zitten en drinken we er samen een drankje op, lekker in de zon. Als wij besluiten op te stappen en in de trein naar Overveen zitten, zien we nog vele wandelaars lopen langs het spoor. De spetters beginnen te vallen als we in de auto zitten en onderweg krijgen we een paar flinke hoosbuien en windstoten te verwerken. Gelukkig zitten we droog maar het is wel eng rijden.

Wij hebben genoten van de prachtige wandeling, een van de mooiste vind ik. Le Champion en vrijwilligers bedankt voor de organisatie en tot volgend jaar!

Meer foto’s klik hier