Leiden 26-2-2022 / 14 km

We hebben dit keer gekozen voor een hotel arrangement in Leiden inclusief wandeling met een mini-break. Dus na het uitchecken laten we de auto bij het hotel staan en lopen richting centrum, zo’n 3 km verder. 

Het is prachtig weer, lekker fris met een uitbundig zonnetje, dat maakt het allemaal wat vrolijker. De route start voor ons vlakbij het treinstation, en lopen langs het museum voor volkenkunde en eigenlijk is het niet meer dan de vestinggracht rondlopen. Die bestaat uit een langgerekte route langs deze gracht. De gracht is een zes kilometer lange vesting gracht sinds 1659. Deze singels vormen een van de grootste stadverdedegingswerken in Europa en vormden tot 1896 de stadsgrens. Toevallig heb ik ook een Trage tocht uitgeprint die min of meer dezelfde route is. 

We kunnen gelukkig weer ergens op een terras neerstrijken en hebben trek in een bakkie met! Bij café De Vriend gaan we op een bankje in de zon zitten, wat een rijkdom!

Ik herken dit etablissement van een rust tijdens de RS80 wandeling vanuit Leiden! Al wandelend herken ik dingen van die wandeltocht.

De route laat ons veel verschillende bezienswaardigheden zien zoals de Morspoort, een van de twee overgebleven stadspoorten van Leiden. Morsch betekent moeras: buiten deze toegangspoort was namelijk een drassig weidegebied.

Molen De Put dankt zijn naam aan molenaar Jan Janszoon Put. De originele molen is in de 17e eeuw afgebrand en herbouwd: de Korenbloem. Deze werd in 1817 gesloopt. Pas in de jaren 80 van de vorige eeuw werd de molen herbouwd.

Op het Rembrandtplaats staat een kunstwerk van de Duitse kunstenaar Stephan Balkenhol en herinnert ons aan de schilder Rembrandt van Rijn. Hij werd geboren in het huis dat hier aan de Weddesteeg stond.

We lopen langs begraafplaats Groenesteeg. De hekken zijn “versierd” met doodshoofden! De begraafplaats is gesticht in 1813 op een van de bolwerken van Leiden, omdat Napoleon het niet meer goed vond dat er in kerken werd begraven.. Sinds 1975 wordt hier niemand meer begraven. Dankzij de inzet van verontruste burgers is de begraafplaats weer prachtig gerestaureerd.

De Meelfabriek bestaat uit 13 gebouwen en hier werd ooit voor een derde van Nederland meel geprobeerd van de verschillende soorten graan die werd aangevoerd over de aangrenzende singels. In 1988 werd de fabriek gesloten om bedrijfseconomische redenen. Er zijn plannen om het een multifunctionele bestemming te geven met onder meer appartementen, horeca, winkeltjes en kunstgalerijen. Het is een historisch herkenningspunt in de stad en maakt deel uit van het Nederlandse industriële erfgoed. Hier lopen we een heen-en-weertje omdat de fabriek “in de weg staat” van de route, we moeten iets afwijken maar uiteindelijk komen we weer terug op de route.

De Zijlpoort is de tweede nog bestaande stadspoort. Hier stroomt de Oude Rijn de stad binnen. Lang geleden werd in de poort vergaderd door de rederijkers, later kwam er een school voor arme kinderen en in de negentiende eeuw werden er stadsgoederen opgeslagen. Nu is er een horeca gelegenheid gevestigd en kun je er zelfs trouwen.

De begraafplaats Zijlpoort is een rooms-katholieke begraafplaats die in 1828 in gebruik werd genomen op het voormalige bolwerk bij de Zijlpoort. Deze begraafplaats is als enige nog steeds in gebruik in de binnenstad. De kapel in de begraafplaats is een rijksmonument.

In de verte zien we een grote hoge schoorsteen, deze is van de energiecentrale EON en is 80 meter hoog uit 1909. In de volksmond ook wel genoemd De Lichtfabriek. Het is een gasgestookte centrale die elektriciteit levert aan het hoogspanningsnet en warmte aan de Leidse stadsverwarming. Hier lopen we ook een heen-en-weertje vanwege onduidelijke aanduiding. Zo wordt de route iets langer dan de 6 km!

Molen De Valk is een markant punt in Leiden. Het is een authentieke stelling korenmolen uit 1743. Ooit waren er 19 windmolens op de wallen van Leiden. Op 3 oktober is op het grote plein ervoor elk jaar kermis. Naast de molen staat het oorlogsmonument waar jaarlijks op 4 mei een kranslegging plaats vindt.

Op het plein sta ik even stil bij een groepje jongeren die aan het dansen zijn op house muziek, ik vind het schitterend leuk om te zien! Daar kan ik erg van genieten. Het zonnetje schijnt en mensen zijn blij! Heerlijk!

Zo komen we aan het eind van de Singelpark route. Nu moeten we nog ruim 3 km afleggen om bij de auto te komen en lopen een net andere route dan op de heenweg zodat we een lekker aantal kilometers hebben gelopen! 14 km wordt weer bijgeschreven en we hebben genoten van deze leuke en afwisselende route, er is heel veel te zien. Te veel voor één keer, we gaan nog een keer terug om de Trage tocht helemaal te lopen, inclusief het extra lusje!

RS80 Woerden 19-2-2022 / 15 km

Als een vriendin vraagt: ga je mee de 15 km lopen bij RS80 wat doe je dan? Natuurlijk ga je dan mee….gezellig om na zo’n lange tijd weer samen te lopen! 

Na het gebruikelijke werk aan de starttafel kan ik er tussen uit om een rondje van onze eigen route te lopen samen met haar. 

We gaan op pad vanuit een nieuw startbureau in Woerden, Proeflokaal Bregje. Sinds jaar en dag was Brediushonk de start in Woerden maar dat kan helaas niet meer en dit is een mooi alternatief.

Vergeleken bij gisteren toen Nederland zuchtte onder orkaankracht, is het vandaag heerlijk weer. Wel winderig maar de zon schijnt dus het doet vriendelijk aan. We kletsen en kletsen want we moeten veel inhalen! Daardoor heb ik niet echt oog voor de omgeving maar Syl des te meer. Haar fototoestel maakt overuren! Ik zie de foto’s wel via Facebook 🤣

Langs de Oude Rijn is het heerlijk lopen en veel te zien. Ook langs de Cattenbroekse plas is het niet vervelend lopen er is veel te zien. Dan gaan we de A12 over en richting Linschoten, daar is de rust waar we allebei wel naar uit kijken! Het dorpje Linschoten ziet er pittoresk uit met een bakkertje een klein winkelpleintje en een viswinkel waar de gebakken vis de boventoon voert. Syl zegt wil je een visje? Eeehh….nou nee ik wil een koffie😆🤣 ik ben er echt aan toe nu!

En dan eindelijk na meer dan 10 km, het Wapen van Linschoten is de rust en wij worden gewezen op een eigen ruimte, speciaal voor wandelaars. Met speciale koffie…..in een kartonnen bekertje dat dan weer wel. De appeltaart moeten we er maar bij denken of je kan een droge gevulde koek nemen. Nee dank u…..

Dan lopen we weer richting de finish. Syl blijft foto’s nemen, van mooie huisjes en vogels in de lucht. Ik zeg oh leuk die geiten…..ehh ganzen natuurlijk 😜😂 wat zat er in die koffie Ien? 

Onderweg komen we omgevallen bomen en struiken tegen, gelukkig niet op het wandelpad. Ook huizen met omgevallen tuinhekken en afgevallen dakpannen. Orkaan Eunice heeft goed huisgehouden!

Als we bijna bij de finish zijn komt Syl een bekende tegen en maakt even een praatje om vervolgens aan te komen bij de finish. Haar bus komt er zo aan dus ze gaat er meteen weer vandoor terwijl ik plaatsneem achter de starttafel, even bijkomen! 

Ik heb genoten van de route en van de gezelligheid zo samen! 

Buitenplaatspad Leyduin 23-1-2022 / 7 km

Op weg naar huis nadat wij in Egmond gelogeerd en gewandeld hebben nemen we de afslag richting Heemstede. Daar gaan we het Buitenplaatspad lopen in het landgoed Leyduin. Dit stukje natuur is bepijld met verschillende routes dus dat is handig, gewoon de paaltjes volgen. Op de parkeerplaats is het best druk. En het is lekker fris wandelweer.

Rijke lieden uit vorige eeuwen ontvluchtten ’s zomers de stank van de stad en lieten buitenplaatsen met grote huizen bouwen in de binnenduinrand. De parken werden vaak ontworpen door tuinarchitecten van naam. Het is er prachtig!

Onderweg komen we langs een oude renbaan en vinkenbaan en er schijnen reeën rond te lopen maar helaas, vandaag niet zichtbaar. 

Het Buitenplaatsenpad is een unieke verbinding tussen historische buitenplaatsen. Al wandelend ga je terug in de tijd. Het pad voert langs eeuwenoude bomen en statige huizen, terwijl we genieten van de schitterende natuur. We bekijken het restant van de oude renbaan op Woestduin en de vinkenbaan op Vinkenduin waar ooit geen vink veilig was. Onderweg worden we vergezeld door talloze vogels. We genieten van de ruimte en de rust. Op de route zien we een berg met daarop een rond gebouwtje. Helaas komen we er niet langs maar dan merken we dat we er alweer zijn en hebben een stukje gemist. Dan maar terug en komen we alsnog op de uitkijk plek. Een mooi gebouwtje waar je in kan en omheen kan lopen.

Uiteindelijk maken we toch een mooie ronde en als we aan het einde zijn gekomen besluiten we nog een bakkie to go te halen, helaas is de gasterij gesloten ivm de Corona maatregelen. Hans haalt een bakkie terwijl ik op een bankje ervoor ga zitten. Genieten van het uitzicht en de koffie. Alles bij elkaar toch nog 7 km gelopen!

Dit was een prachtige wandeling, je kan deze combineren met andere routes die vanuit hetzelfde punt starten. We besluiten dit een keer in de zomer te doen!

Egmond aan zee 22-1-22 / 20 km

Vandaag zijn Hans en ik traditiegetrouw in Egmond aan Zee. In gewone tijden is er dan de Egmondse Tweedaagse maar helaas……het is nog niet gewoon!

Maar wij gaan elk jaar, ook als er niets is georganiseerd. Het tweede jaar op rij! 😔

Maar niet getreurd, wandelen kan altijd en dus gaan we dit keer naar Castricum lopen, over het strand richting het zuiden met de wind in de rug. Heerlijk hoor, en dan door de duinen weer terug naar Egmond. Bij camping Bakkum was het eventjes zoeken maar uiteindelijk lukte het ons weer om op de route uit te komen. Diverse wandelaars komen we tegen. Het weer is vrij zacht maar toch staat er af en toe een fris windje. Ik ben blij met mijn muts die ik over mijn oren kan trekken! 🌬

In Egmond aan Zee is het gezellig druk in de winkelstraat en wij scoren nog even een lekkere bak erwtensoep die we meenemen naar de B&B. Daar genieten we na van een heerlijke wandeling!

Groene wissel Brielle 16-1-2022 / 12,5 km

Zondagmorgen word ik wakker en ik denk ik draai mij nog een keer om! Het is zo donker nog en het weerbericht gaf ook al niet al te veel zon op vandaag…. 

En toch doen wij na het ontbijt de stoute wandelschoenen aan, op naar Brielle.

Met een groene wissel in de hand lopen we nadat we de koets bij het beginpunt hebben gezet richting het vesting stadje Brielle. De route gaat via de stadswallen richting het Kruininger Gors en weer terug, zo’n 14 km. Maar wij lopen de route niet exact zoals die gaat omdat ik ideetjes op wil doen voor een nieuwe wandeltocht voor RS80. Het zal nog een heel gepuzzel gaan worden want echt veel horeca en rustpunten vind je hier niet. Ja, in Brielle zelf is genoeg horeca maar die is nu niet open vanwege de lockdown waar we nog steeds in zitten helaas! De winkels mogen nu wel weer open maar de horeca niet!

Onderweg komen we ook niet veel wandelaars tegen, een enkele fietser zoeft voorbij. Bij de Stenen Baak rusten we even op een bankje met uitzicht op deze toren. Vanaf hier lopen we naar het Kruiniger Gors en mogen we van een leuk stukje natuur genieten. Uiteindelijk komen we het bos weer uit en dan op naar de finish. 

Bij een van de toegangsbogen tot de stad maken we een foto, en een plaatsnaambord ontbreekt ook niet. Kriskras door de stad en dan komen we weer bij de stadswallen uit. Na ruim 12 km komen we bij de auto aan om een klein half uurtje later thuis aan te komen. Een leuke route waar nog wel wat aan te sleutelen is!

Trage Tocht Plasmolen 2 / 1-1-2022 / 12 km

Dit keer lopen Hans en ik de Trage Tocht Plasmolen 2. Vanuit Hotel van der Valk in Cuijk is het vijf minuten rijden naar de start en na een uitgebreid ontbijt waarbij we ook rekening houden met de lunch gaan we op pad. Alles is gesloten vanwege de lockdown en veel mensen besluiten op deze nieuwjaarsdag te gaan wandelen. Dat zien we niet alleen aan het aantal auto’s op de parkeerplaats maar merken het ook onderweg.

Het is aangenaam wandelweer, zelfs iets te warm want mijn jas gaat uit! Wat? Midden in de winter zonder jas lopen? Tja…..15 graden en het lijkt wel lente!

Het begint al goed, het pad gaat in stijgende lijn naar boven! Op het pad komen we ook veel fietsers tegen. Gelukkig mogen we het bos weer in na een tijdje. Maar…..het is een heel erg steil pad! Voetje voor voetje gaan we naar beneden, wat spannend! Dit pad blijven we volgen en gaat over zand en gevallen blaadjes. Verharde paden zullen we bijna niet meer tegenkomen dus dat wordt bikkelen! Maar wat is het hier prachtig en mooi! We komen de markering van het Walk of Wisdom pad tegen en ook van het Pieterpad. Lopend over de Mookerhei vallen we van de ene verbazing in de andere. Zo mooi hier!

Na een lang, modderig pad naar boven gaan we op de helft uitblazen op een bankje, we zitten op de helft van de afstand. Genietend van het uitzicht eten we de meegebrachte lunch op en zien heel wat mensen aan ons voorbij trekken. Een dame zet haar fiets neer achter ons en Hans vraagt of ze naast ons wil zitten maar nee, ze wacht even op iemand. Als we weer vertrekken zeggen we gedag en na zo’n vijf minuten horen we gefluit achter ons, de dame op de fiets. We denken dat ze ons in wil halen en gaan opzij. Maar……ze heeft mijn telefoon in haar hand en vraagt: is deze van u??? Ik had hem niet eens gemist! Wat een mazzel heb ik weer zeg!

Opgelucht lopen we verder het bos weer in. Nog steeds over stijgende en dalende paden en veel, heel veel modder! Heel eventjes worden we op het verkeerde been gezet door een aanwijzing: er ligt een boom op het pad. Maar er liggen twéé bomen op het pad, vlak na elkaar! Na wat heen en weertjes besluiten we toch verder te gaan en uiteindelijk komt het goed en zitten we weer op de route.

Nog één keer een heel steil pad op en daarna de laatste kilometer rechtdoor, maar wel een modderig pad, naar de auto. Ook hier komen we heel wat wandelaars tegen die de calorieën van de oliebollen willen verbranden. De wandeling was maar 12 km maar hij leek veel langer door de onverharde paden en de heuvels en dalen maar wel erg mooi! En goed en duidelijk uitgelegd, dat is toch altijd weer een verrassing. Nagenietend van de tocht stuurt Hans ons naar huis, we hebben echt genoten van deze wandeling, gevonden op Wandelzoekpagina.Meer foto’s

Havenkwartierpad 29-12-2021 / 11 km

Vandaag lopen Hans en ik in Deventer een rondje. Aangezien het land nog steeds is lockdown zit heb ik een route van het internet geplukt. Na een stevig ontbijt in het hotel van der Valk Deventer lukt het ons de auto op de route te zetten in het Havenkwartier en met een blik op de gps gaan we op pad. Het Havenkwartier is een karaktervol gebied waarin industrieel erfgoed, creatieve ondernemers, kunst en cultuur, horeca bouwen en wonen gecombineerd worden met een nog werkzame binnenhaven. We zien een zwarte silo dat een restaurant blijkt te bevatten maar die is nu helaas dicht….onze auto parkeren we aan de overkant ervan.

Het eerste stuk lijkt op papier wat saai maar in de praktijk toch erg leuk. Een flink stuk over een grasdijk langs de Veenoordkolk en de Teugse kolk. Dit zijn waterplassen die gegraven zijn voor de aanleg van de A1. Het werden donker en koude plassen van wel 10 tot 15 meter diep. Geen goed leefgebied voor dieren, planten en mensen.

Inmiddels is dit veranderd. Dankzij een groot gebiedsproject is de natuur weer tot leven gekomen. Het is inmiddels een grote plas geworden met een normaal rivier peil gemiddeld tussen de 2 en 4 meter diep. Hierdoor kan het licht de water bodem bereiken en komt er meer zuurstof bij de bodem. Dus kunnen er meer dieren en planten leven.

Hierna lopen we door een stukje industrie terrein met zicht op grote, markante gebouwen. Zoals een pand met gekleurde glazen die veranderen van kleur als je van richting verandert. Heel apart! Geleidelijk aan komen we weer in de buurt van waar we gestart zijn en lopen richting het centrum van Deventer.

We lopen door een aparte wijk, Knutteldorp genaamd. Dit is een stadse wijk met een dorps karakter, ontworpen door dhr W.P.C.Knuttel in de jaren 1921 - 1930. De wijk telde destijds 334 arbeiderswoningen. De belangrijkste kenmerken zijn de toegangspoorten. Vanaf de jaren 70 is het dorp grondig gerestaureerd. Vanaf 1994 zijn bijna alle huizen in Knutteldorp afgebroken en zijn er nieuwe huizen gebouwd. Wel is het oorspronkelijke stratenplan hetzelfde gebleven. Het enige bouwwerk dat is blijven staan is het poortje tussen de Almensestraat en het Bellendonkplein.

Na wat heen en weer gedrentel, we kunnen de routebeschrijving niet zo goed volgen komen we weer in het centrum van Deventer aan. Op de Brink is het wat drukker maar niet zoals je zou verwachten op een gewone zaterdag zonder lockdown. Bij Kaldi halen we een cappuccino to go en eten onze meegebrachte lunch op. Helaas geen bankjes in de buurt maar een stuk beton. Gelukkig hebben we matjes bij ons!

Na de lunch en koffie nog een klein stukje door het centrum en genieten hier van de mooie gebouwen, kerken en straatjes. Volgend jaar gaan we terug in de zomer als alles weer open mag en het zonnetje schijnt op de terrassen. Lijkt mij heel gezellig 

De wolken worden steeds donkerder en als we op weg zijn voor het laatste stukje langs de IJssel naar de auto, gaat het steeds harder regenen. Op weg naar het hotel breekt de hemel open. Wat een mazzel dat dit niet tijdens de wandeling gebeurde!

We hebben genoten van deze mooie en verrassende route van 11 km door Deventer! Echt een top tien notering! Enige minpuntje vond ik dat de beschrijving van de route verstopt zat in de beschrijving van wat we te zien kregen, dat werkte soms verwarrend, is veel leeswerk en het had soms wat heen-en-weertjes tot gevolg!

Rondje Zwartewaal 11-12-2021 / 13,5 km

Zaterdagochtend, ik heb moeite met opstaan vandaag maar we besluiten toch maar een stukje te gaan wandelen, even een frisse neus halen! Ik heb nog een route liggen die ik van Danyell heb gekregen, een wandel knooppunten rondje vanuit Zwartewaal. Dat is hier om de hoek dus spullen ingepakt en naar het beginpunt gereden. De knooppunten heb ik even in de computer gezet zodat we kunnen zien hoe het rondje eruit ziet. Wel veel polder maar ach…..het is lekker dichtbij dus vooruit maar weer.

Het begin is makkelijk te vinden want het centrum van Zwartewaal is niet groot. We lopen het dorp uit richting de Put van Heenvliet. Het is een voormalig zandwinput en is ontstaan in de 70’er en 80’er jaren van de 20e eeuw, tijdens de grootschalige zandwinning voor de aanleg van infrastructurele werken in de regio Rotterdam. Na de zandwinning was een diepe put ontstaan, waarin flora en fauna moeilijk gedijden. Daarnaast bestonden er, vanwege de diepte en de steile oevers, veiligheidsrisico’s. Het totale gebied is ongeveer 45 ha groot, waarvan 30 ha plas. De plas is op de diepste plekken ongeveer 35 meter. Er zijn plannen om de plas te hervormen voor recreatieve doeleinden. 

We zien wat schaapjes op het grasrandje waar we langs lopen en hebben een goed gesprek en ik maak een paar foto’s. We moeten de dijk op en een stukje over het gras lopen en hier hebben we wat twijfels over de route, er staat geen duidelijke pijl. Dan lopen we Heenvliet in via een mooi parkje. Hier is het lekker rustig en zien een zwerfsteentje liggen met “Stay strong” erop. Ik laat het liggen maar maak er wel een foto van.

Als we Heenvliet uitlopen zien we in de verte het restaurant De Beren en hebben even de neiging naar binnen te lopen maar we zijn nog maar net onderweg en willen wel voor het donker terug zijn. Dus helaas, vandaag geen Berenbezoekje.

Dan gaan we de polders in. Helaas zijn dat geen wandelpaden en rijden de passerende auto’s de vouwen uit onze broek! Dit loopt niet prettig maar we vermaken ons wel door commentaar te geven op de vele boerderijtjes die we passeren. Verder valt er niet veel over te vertellen en kijken we uit naar de finish. Het begint ook al een beetje te schemeren omdat we laat op de dag begonnen zijn aan deze wandeling.

Eindelijk zien we het plaatsnaambord van Zwartewaal en maken tijd voor een foto. Geen bruggetjes gezien op deze tocht dus helaas geen brugmomentje meegemaakt. Na ruim 2,5 uur lopen stappen we in de auto en niet veel later plof ik op de bank! Best pittig tochtje zo door de polders van Voorne-Putten!  

RWV Winterserie deel 3 / 5-12-2021

 Zondagmorgen rijden Hans en ik naar Kralingen om daar de 3e Winterserie van RWV te lopen. Hans gaat de auto weg zetten en ik meld mij aan bij de tent die ook dit keer weer buiten is vanwege de Corona maatregelen. Goed geregeld met duidelijke in- en uitgang! De routebeschrijving krijgen we mee maar die gaat meteen weer in de jaszak, de pijlen zeggen genoeg. We weten hoe de route loopt omdat we deze al online gekregen hebben bij de inschrijving want ook dit keer gaat dat digitaal. Na een babbeltje met Sabine gaan we op pad.  

Over de route kunnen we kort zijn: het eerste stuk door het Kralingse bos, dan een stukje bebouwde kom door Oud Kralingen en terug weer door het Kralingse bos met zicht op de Kralingse plas en de skyline van Rotterdam. Het is heerlijk wandelweer en daardoor ook heel druk met wandelaars, hardlopers en fietsers. Onderweg nog een stop gedaan bij de Spar voor een warme kop koffie en wat lekkers die we op een bankje vlakbij metro station Voorschoterlaan opgepeuzeld hebben.

Rond 13.00 uur zijn we weer terug en haal ik nog een plaatje en stempel voor mijn boekje, bedank de vrijwilligers voor de mooie route en rijden we richting huis om bij mijn moeder nog een bakkie te gaan doen. Een heerlijke wandeling om op terug te kijken, bedankt RWV!

Oostvoorne AD wandeltocht 13-11-2021 / 10 km

Plannen gemaakt op vrijdag om naar Castricum te gaan voor een wandeltocht op zaterdag maar toen ik wakker werd hoorde ik de regen tegen het raam kletteren en draaide me nog maar een keer om….en werd het 9.00 uur! Te laat om nog naar Castricum te rijden en een alternatief gezocht. We vonden nog een oude route van het AD in de la, een rondje Oostvoorne, een half uurtje rijden hier vandaan. De spullen gepakt, de route goed bekeken en naar het startpunt gereden.

Dat was de VVV maar die is allang daar niet meer volgens de kapper er naast maar in Rockanje. Oké dat begint al goed.

De beschrijving is niet duidelijk, we lopen naar de ingang van het Mildenburgbos. 

Wandelend over de lange rechte hoofdlaan kun je niet voorstellen dat dit ooit een barok landgoed is geweest. Nu vind je hier vooral een park met zeer gevarieerde natuur met een grote variëteit aan bloemen, planten en bomen, onder ander in de stinzentuin.

Verder zijn er reeen, vleermuizen vogels, paddenstoelen en nog meer.

Erg mooi en nu helemaal. Het groen is verandert in goud en de blaadjes liggen grotendeels op de grond waardoor de paden niet goed zichtbaar meer zijn. We lopen een steile trap op, denkend dat het de goede richting is. Maar boven gekomen kunnen we niet meer naar beneden tenzij je een waaghals bent! Dan maar weer terug en zoeken met de gps op de telefoon de weg naar Hotel van Marion dat hier in de buurt moet zitten.

En ja hoor, na een paar zandduinen overgestoken te hebben komen we op de weg richting het hotel. Daar aangekomen moeten we de QR code laten scannen en bestellen een cappuccino.

De routebeschrijving vertelt dat we rode paaltjes moeten volgen, die zijn weg. Het zijn de pijltjes van de wandelknooppunten die we volgen en op hoop van zegen dat dit de goed keus is, lopen we verder. We liggen in een deuk als ik een opmerking maak over een wel heel raar gevormde boomstam…..zie foto.

En even verderop om een man die terug in zijn jeugd lijkt te zijn want hij dartelt door een diepe plas met zijn laarzen…

Iemand spreekt ons aan omdat ik de Gouden Kruisdagers badge draag op mijn tas:”zijn jullie vierdaagselopers?” Ik wel zeg ik en hij verteld dat hij in Nijmegen woont en dat hij hier naartoe is gereden omdat het in dit deel van het land droog zou blijven. Nou, dan heeft hij een aardig eindje gereden! Hij loopt weer verder en neemt een ander pad dan wij. Ik hoop dat hij net zo heeft genoten als wij van deze omgeving.

We komen uit bij de Tenellaplas en De Meidoorn, een leuk tentje voor de lunch. Hier zijn ze ook streng op de controle van de QR code.

Na de lunch ontdekken we dat we een afslag verkeerd hebben genomen en besluiten de route terug op een andere manier te lopen. Ineens wordt het donkerder en de regenjas moet aan. We komen aan in het dorp Oostvoorne en het is tijd voor een plaatsnaampaal foto. Nog een laatste stukje bebouwde kom, en een deel van het Miltenburgbos terug naar de auto.

Het was weer een heel avontuur zo zonder goede beschrijving maar we zijn gelukkig voor het donker weer terug. In de auto genieten we nog na van deze wandeling, weer 10 km bijgeschreven.

RWV Winterserie deel 1 / 7-11-2021 / 15 km

Eindelijk kunnen we weer! Wat? Nou, gewoon met een routebeschrijving en pijlen op de weg wandelen natuurlijk! Mijn eigen club, RWV, mag weer vanaf het Langepad een tocht organiseren. Echter wel op speciale wijze vanwege de nog steeds geldende Corona regels zodat alles veilig verloopt. Dus er werd een tent opgezet en digitaal ingeschreven met de keuze voor een tijdslot. Een goede manier om toch te kunnen organiseren maar toch blijft een startbureau vol met wandelaars, een praatje hier en een praatje daar toch leuker! Maar ja…….we mogen weer!

Hans en ik rijden daarom deze zondag naar Kralingen en Hans dropt mij af bij de ingang als hij de auto gaat parkeren. Die moet een eind weg parkeren vanwege een festival tent op het parkeerterrein.

Ik meld mij aan en wat is het leuk om zo enthousiast begroet te worden: “hee Ineke!”

Onze namen staan op de lijst, afvinken en gaan. De routebeschrijving kan in de zak want uit ervaring weten we dat we die de rest van de tocht niet bekijken. Behalve om te zien waar de rust is, we gaan dit keer weer lekker voor de 15 km.

Het is best druk overal, met hardlopers en wandelaars. Wat ook opvalt zijn de vele deel scooters! Werkelijk overal zie je ze staan of erger, liggen! En ze staan ook vaak in de weg….jammer hoor. Maar het laat mijn stemming niet bederven want het is heerlijk wandelweer. Wel fris met een windje maar al lopend worden we warm en deert het ons niet. 

Dit keer is de route De Esch andersom! Ook leuk want dan zie je alles met een ander gezichtspunt en lijkt het of je een andere route loopt. Desondanks loop ik te genieten van al het moois rond de Kralingse Plas en het Oude Kralingen en de Vijverstraat met zijn monumentale woningen.

De route gaat dus richting De Esch, een watertoren gebouwd in 1875 met een reservoir van 1 miljoen liter water. De aanleg van een buizenstelsel waardoor zuiver water kon worden getransporteerd, was een belangrijk middel tegen de strijd tegen cholera en andere besmettelijke ziekten. De Rotterdamse Drinkwaterleiding, de DWL opgericht in 1874, vertrok in 1977 naar de Schaardijk naast de Van Brienenoordbrug en is inmiddels opgegaan in waterbedrijf Evides.

Sommige van de filtergebouwen hebben een woonbestemming gekregen en zijn herkenbaar aan het halfronde middendak. De toren, nu deels restaurant, de pomp huisjes en andere bijgebouwen werden in 1981 verklaard tot rijksmonument. Enige bassins worden nu gebruikt door vissers. Als wij langslopen zien we dan ook een visser langs de kant.

Hier gaan we weer terug naar het Kralingse Bos en gaan we een bakkie doen bij De Big.

De uitbaatster is in een niet best humeur en zegt dat ze geen tijd heeft om onze QR code te scannen maar wil hem wel zien…. We komen een beetje bij na 9 km stappen. 

Het is druk en de uitbaatster loopt te mopperen op iemand die de deur van de wc open laat staan en dat laat ze luidruchtig weten. 

Na de rust lopen we de rest van de route door het bos en genieten van de mooie herfstkleuren. Het is nog steeds druk met recreanten en dat verbaasd me niets, met dit mooie weer wil je buiten zijn!

Als we denken een D-tour te nemen naar de finish komen we bedrogen uit, de mega grote tent blokkeert de doorgang. Nou ja maakt niet uit. Hans gaat de auto halen en ik loop door tot de finish en meld mij af. Ze zijn de tent al aan het opruimen, het is inmiddels 13.45 uur. Ik haal mijn doppen op bij Julia (plastic doppen voor de KNGF honden, ik spaar ze nog steeds en mensen weten dat) en we rijden moe maar voldaan naar huis. Het was weer genieten met een grote G! Mooie route, goed gepijld ondanks al die herfstbladeren op de paden goed te zien. Hulde! Bedankt RWV voor een heerlijke dag buitenspelen.

Spijkenisse 2x15 km 29-10 en 31-10

Ik heb een wandeltocht uitgezet voor RS80 en deze wil ik samen met Hans controleren. Het is vrijdag lekker weer en we gaan vroeg op pad. Het eerste stuk is de 15 km die we vanuit huis starten. We lopen via onze achtertuin naar het wijkcentrum De Akkers, daar begint de eigenlijke tocht. 

Alle paden zijn goed begaanbaar tot de rust op 8 km, bij Kerels aan de Maas gaan we lekker lunchen. Hier hoef je geen QR code te laten scannen. Na de lunch lopen we richting het centrum en weer terug naar het wijkcentrum. Ook dit stuk levert geen problemen op en is goed begaanbaar, zelfs de stukjes onverhard is niet al te modderig! Na de wandeling hebben we nog de hele middag om lekker bij te komen.

Zondag gaan we de lus lopen van de 25 km. Daarvoor lopen we eerst naar de splitsing bij de kerk. Dat is ongeveer 2 km van ons huis vandaan. De route voert ons langs de sportvelden, zo door de parken van Spijkenisse. Als we een bekend hondje zien, zien we ook de eigenaren, Chris en Karin! Hans liep er zo voorbij, hij heeft moeite met mensen herkennen. Ik niet en we maken gezellig een praatje.

Daarna lopen we verder, het andere park in. Tot de rust bij de MacDonalds. Daar moeten we wel de QR code laten scannen, met ID bewijs….

De route terug levert ook geen problemen op en lopen het laatste stukje terug vanaf het punt dat al gecontroleerd is de eerste keer. Het laatste stukje voor de 25 is hetzelfde als het laatste stukje voor de 15 km

Zo…..we kunnen de wandelaars veilig de route aanbieden op zaterdag 6 november. Hopelijk hebben we mooi en droog weer!

Groene wissel Krimpen aan de Lek 17-10-2021 / 13 km

Zaterdag 16 oktober vier ik mijn verjaardag met vrienden en familie in hotel Van der Valk Ridderkerk en trakteer hen op een lunch, het was heel gezellig. Na afloop blijven wij een nachtje logeren.
Na een heerlijk ontbijt buffet rijden we voor een wandeling naar Krimpen aan de Lek. De route heb ik van internet geplukt en uitgeprint. Hans bekeek de route……”wel veel polder hoor Ien….” hij weet dat ik daar niet zo van hou. Er zit een lusje in, een vierkantje die uitkomt bij de rotonde waar we naar links moeten, het Krimpenerhout in. Die slaan we dan maar over en wordt de route uiteindelijk 13 km.

We starten bij het parkeerterrein naast de recreatie plas. Het zal hier in de zomer een drukte van belang zijn, het is een mooie plek voor strandgangers.
Al snel gaan we de polder in, een flink recht eind rechtdoor maar ach, het is niet koud en straks lopen we door het plaatsje Krimpen aan de Lek met uitzicht op Kinderdijk en de molens. Ik verheug me daar maar op. Daar aangekomen verbazen we ons over de staat van veel woningen, er is veel achterstallig onderhoud. Jammer hoor, het doet wat armoedig aan allemaal! Ik zie een poes zitten, die wacht op eten en er komen ineens meer poezen aangelopen. Dat wordt een lange aai sessie…de poesjes komen aandacht te kort!
Bij een plaatsnaambord wordt er een foto gemaakt en vlak daarna een foto van een 60 km bord. Ik ben afgelopen vrijdag 60 geworden en vind dit wel een leuk plaatje geworden! We passeren de watertoren, het drinkwaterbedrijf en het buitenzwembad De Schuwagt.
Op de routebeschrijving kunnen we “iets verderop” het pad naar beneden voor het vogelkijkscherm, een aanrader staat er. Maar dat iets verderop is nog een aardig stukje verder maar dan zien we een bord met “Vogelkijkscherm”. Het trappetje naar beneden is stijl maar we gaan wel even kijken. Het is er doodstil en vanuit het scherm kijk je op een zogenaamde eendenkooi. Een grote plas water vol vogels. Vroeger werden de eenden gedood en verkocht, het was een levendige handel. Dan spreek ik over eeuwen geleden, zo oud is de plas!
We gaan weer terug en vervolgen de route en lopen de polder in. Als we een bankje zien na 6 km wandelen nemen het er even van en eten ons eitje op. De lange rechte weg voert ons door de polder en over het “paddenpad” een flink stuk grasland. Uiteindelijk komen we bij de autoweg aan. Bij de rotonde links moeten we eigenlijk verder maar wij gaan nu naar rechts om het lusje te vermijden. Dat is wel even doorbijten zo langs die weg lopend maar al snel komen we bij de volgende rotonde aan en gaan links het Krimpenerhout in, een mooi natuurgebied. Het is opvallend rustig voor een zondagmiddag. We passeren wat luie koeien, het zijn aaibare koeien maar ik aai ze niet. Bij een vijvertje staat een bankje, een idyllisch plekje. We observeren twee fuutjes, het mannetje haalt eten op voor het vrouwtje, zo schattig! We genieten van de stilte hier…..
Het gebied is verbeterd met een groot strand, nieuwe voorzieningen, een speel eiland voor kinderen en de waterkwaliteit van de plas is verbeterd.
Na afloop nemen we nog een cappuccino met (piepklein) gebakje voor de hoofdprijs maar ach….je wordt maar 1x 60 jaar!!
Na afloop rijden we in een half uurtje naar huis, nagenietend van een heerlijk weekend!
Deze wandeling maakt deel uit van een serie van elf wandelingen ontwikkeld door wandel auteurs Cock Hazeu en Peter Kuiper. In de tweede helft van 2021 worden deze wandelingen uitgebracht in de wandel gids “Wandelen in Schieland en de Krimpenerwaard”

 

Groene Stadswissel Gorinchem 18-9-2021

 

Het plaatsje Gorinchem (spreekt uit Gorkem) daar zijn we nog nooit geweest en daarom rijden we daar heen om over de stadswallen te lopen daar. Het was erg leuk om dat eens mee te maken en het was ook nog eens lekker weer. In het drukke centrum hebben we geluncht. Het was een korte wandeling en weinig over te vertellen, de foto’s spreken voor zich!Klik hier voor foto’s

Sallandse Heuvelrug 2-9-2021

 Meer foto’s klik hier

Vandaag starten we op ongeveer tien minuten rijden vanaf ons hotel De Uitkijk in Hellendoorn. Gisteren zijn we in dit kleinschalige hotel aangekomen en hebben er heerlijk gegeten en geslapen. Na een ontbijt wat aan onze tafel geserveerd werd, gaan we op pad, de route is van de app Eropuit.

Vanaf het Buitencentrum met een heel groot parkeer terrein lopen we meteen op de route, we mogen de paarse pijlen volgen. Later worden dat gele en blauwe pijlen, het is goed aangegeven.

Al snel lopen we in een mooi bos en passeren een grote schaapskooi. Mooi gebouw wat onderdak biedt aan de 600 schapen die de hei bevolken. Zij grazen de ongewenste grassen uit de hei en sinds kort wordt de kudde bewaakt door Pyrenese berghonden. We zien inderdaad een paar schapen, geen 600, en ook geen berghond. Maar het is een leuk weetje.

Dan passeren we een Joods monument en werkkamp Twillaar op een open plek in het bos. De barakken die er toen stonden zijn vervangen door gras heuvels maar zo kan je de contouren zien van het kamp. Op deze plek was van 1940-1947 Rijkswerkkamp Twillaar ingericht, een arbeidsproject voor werkeloze mannen. Zij ontgonnen de woeste grond en legden de paden aan door de bossen en over de hei. In de Tweede Wereldoorlog werden er ook Joden tewerkgesteld, waarvan een groot aantal gedeporteerd werd en nooit meer terugkeerde. Laten we hen niet vergeten, vragen deze bronzen lijsten met portretten van Joodse mannen. 

En dan is het klimmen en klauteren geblazen over de stuwwal en als we op de helft van de klim zijn nemen we plaats op een bankje om van het uitzicht te genieten. En de stilte……

De Sallandse heuvelrug kent veel open plekken door de stormen in 2018 maar er werd ook bewust gekapt om de heide ruimte te geven. Dit is belangrijk voor de insecten en daar profiteren de korhoen kuikens van.

We lopen over een aantal “bergen”. De Sprengenberg, Haarlerberg, Noetselerberg, Archemerberg, Hellendoornse berg, en de Grote Koningsbelt, met 75,5 m de hoogste van allemaal. We lopen door een zee van paars, on-Nederlands mooi. En buitenlands pittig! Na een lang fietspad waar wij niet op lopen maar er naast, nemen we even rust op een bankje bij een kleine parkeerplaats en eten iets zouts om het verloren zout aan te vullen.

We gaan de Sprengenberg op, met heel smalle paadjes en veel klim- en klauter werk. We stoppen even om twee oudere heren te laten passeren, zij bedanken ons en er ontstaat een leuk gesprekje…….en we gaan weer door.

Langs het fraaie, uitgesleten pad over de Noetselerberg zie je veel grillig gevormde eiken. Uit de bast van jonge eiken werd vroeger run gewonnen, een soort looistof die gebruikt werd bij het bewerken van leer. Hellendoorn stond bekend om dit leerlooien. Als de jonge stammen zo’n 7 cm dik zijn, werden ze gekapt en ontschorst. Dat gebeurde in mei, als de sap stroom in de boom het grootst is.

De route gaat langs stokoude jeneverbesstruiken, grillige eiken en witte berken, die de vroegere bewoners aanzagen voor spookhazen, grijze veulens en witte wieven. Op een mistige dag zie je waarom.

De Sallandse Heuvelrug is ontstaan door een kilometers dikke gletsjer die de aardbodem vooruitschoof en plooide. Deze enorme stuwwal vormt de grens tussen Twente en Salland.

Na 12 km wandelen zijn we sneller dan gedacht weer terug bij de auto. We hebben genoten van deze duidelijk aangegeven route met extra informatie uit de app. Die informatie heb ik verwerkt in dit verslag, ik hoop dat u ervan genoten heeft.

Groene Stadswissel Hengelo en Enschede 2x 11 km

Enschede 

Groene wissels, ik hou ervan! Omdat wij in een hotel in Enschede verblijven heb ik de route van de wandelzoekpagina gehaald. Een groene stadswissel van Enschede, 11 km lang.

Het is even zoeken naar een goede startplek, want “officieel” start hij bij het treinstation maar daar kan je zo lastig je auto kwijt. Dus wij rijden naar een straat dichtbij de route en kunnen op pad. Het is heerlijk weer, de zon schijnt!

Al snel lopen we de natuur in rondom Enschede en het is volop genieten! Ineens lopen we langs een koffie tentje en besluiten hier een bakkie cappuccino te drinken, we hebben er net 4 km op zitten maar vooruit! Het is er lekker rustig en de koffie is heerlijk. Ze zijn hier nog erg voorzichtig wat Corona betreft, naam invullen, alles op afstand, buiten betalen en in het toilet een ellenlange “gebruiksaanwijzing” hoe het moet….

Na de koffie weer wat parkjes door en dan is het intussen wel lunchtijd en laten we nu net in het centrum aangekomen te zijn! Het is er gezellig druk, en dat voor een doordeweekse dag! We bestellen een lekker lunch op een leuk terras en genieten we van de sfeer hier, het is erg gezellig. Met een QR code geef ik door dat we geen klachten hebben. We hebben zicht op een reuze strandstoel, leuk voor een fotootje straks.

Die foto is gemaakt na de lunch en weer door….ineens staan we op een begraafplaats midden in een wijk. De route gaat er dwars doorheen en dat is best apart. Het zijn erg oude graven en worden nauwelijks onderhouden lijkt het wel. 

De officiële benaming van deze begraafplaats is het Boerenkerkhof. Dit kerkhof werd in 1829 geopend en was vroeger de algemene begraafplaats van de voormalige gemeente Lonneker. Omdat veel mensen van het platteland hier begraven werden, kreeg het al snel de naam Boerenkerkhof. De laatste bijzetting vond plaats in 1952 en in 1954 is de begraafplaats gesloten. Sinds 1989 is de gemeente Enschede eigenaar van dit stukje grond.

Een stukje verderop zijn we aanbeland in de wijk waar op 13 mei 2000 een vuurwerk ramp plaats vond! De hele wijk is heringericht en de verwoeste huizen zijn opnieuw gebouwd. Er zijn 23 personen overleden, een gedenksteen in het parkje herinnert ons eraan. Het is een mooie wijk om doorheen te lopen.

We komen ook nog wat leuke kaboutertjes tegen in een parkje, met mini deurtjes.

Als we denken bijna bij de auto te zijn, gaat er iets verkeerd, we missen een pijl ofzo en lopen we een beetje te (ver)dwalen. Uiteindelijk komt het wel goed -leve de GPS- en vinden de auto weer waar we hem hebben achtergelaten rijden komen we aan bij ons hotel en nemen nog een lekker bakkie op het terras in de zon, en genieten we na van een heerlijke wandeling.

Hengelo

De tweede Groene Stadswissel in onze vakantie is die van Hengelo. Nadat we bij het hotel uitgecheckt zijn vertrekken we naar het begin van de route. Dat is altijd een beetje puzzelen omdat het originele startpunt meestal een treinstation is. Dit keer kunnen we bij de schaatsbaan van Hengelo parkeren, het is een groot parkeerterrein en grotendeels verlaten. Er is ook een vaccinatie locatie, die ingang is best apart met die twee zuilen links en rechts en gaat op de foto.

Het is fris voor de tijd van het jaar dus de jas gaat aan. We lopen langs Het Kristalbad waar je veel vogel spotters tegenkomt. Het Kristalbad ligt op de grens van de gemeenten Enschede en Hengelo, ten noorden van het Twentekanaal en ten zuiden van de Hengelosestraat/Enschedestraat. De spoorlijn Zutphen-Glanerbrug doorsnijdt het gebied. Het gebied is genoemd naar het vroeger hier dichtbijgelegen zwembad van die naam, tegenwoordig Camping de Zwaaikom. In tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden, biedt het nieuwe Kristalbad geen zwemgelegenheid.

We lopen door bewoond gebied en zien prachtige huizen links en rechts, je kan zien waar het geld zit hier! Het gebied mondt uit in een golfbaan waar we tussendoor lopen. Een bord waarschuwt ons voor rondvliegende golfballen…..

De route gaat door de straatjes van Hengelo, het is huisjeskijken wat de klok slaat. Het kan gebeuren dat de route niet helemaal actueel is, zo ook hier na vijf kilometer klopt de beschrijving niet meer vanwege bouw werkzaamheden in dat gebied. Uiteindelijk komen we er wel uit en lopen een stadsparkje in waar een zitgelegenheid is, Paviljoen  De Ontmoeting. Tijd voor koffie! Gelukkig zijn ze open en we kiezen een mooi plekje uit op een bankje tegenover de singel. Die staat vol met kunstwerken, een lust voor het oog.

Na de koffie lopen we het centrum van Hengelo in. Het is bijna lunchtijd en de terrassen beginnen vol te lopen. Maar wij hebben nog geen trek want we zitten nog vol van het ontbijt in het hotel en lopen door.

Het centrum lopen we uit via het treinstation van Hengelo waar de eigenlijke start is en vervolgen de route. We lopen een stukje langs de Berflobeek en een kat zit op het randje van een brug, ik moet hem (of haar) even aaien hoor, zo’n lieverd!

De beek is lang en zigzaggend lopen we er langs door de woonwijk. Ik begin een beetje flauw te worden en zie een bankje in het park. Tijd voor een gekookt eitje! Heerlijk even energie opdoen voor de rest van de tocht.

We mogen over een oud stukje spoorlijn lopen. Dit is zo te zien niet meer in gebruik en het gaat op de foto. De Schutsluis van Hengelo is groot en niet te missen, we lopen er langs en moeten dan een heel eind langs het Twentekanaal lopen tot de brug. Als we de brug over zijn zien we het stadion in de verte en weten we dat het einde van de wandeling er bijna op zit. Moe maar voldaan bereiken we de auto en rijden naar huis maar eerst even een broodje eten voordat we naar mijn schoonouders rijden voor een bezoekje. 

Dit was een leuke wandelroute en gaat in de top tien!

Meer foto’s klik hier

Soester wandelweekend 23-24 augustus/ 2x20 km

Voor het eerst sinds tijden mogen we weer een georganiseerde tocht lopen! Sinds de uitbraak van Corona vorig jaar februari zijn alle georganiseerde wandeltochten afgelast. 

Het Soester wandelweekend heb ik nog nooit gelopen en deze wordt voor de derde keer georganiseerd. We maken er gelijk een weekendje weg van en boeken een logeerplekje vlakbij de start. De start is in tijdvakken ingedeeld, wij mogen “weg” vanaf 9.20 uur een mooie tijd!

Bij aankomst worden we naar een parkeerplek geleid, allemaal perfect geregeld door Le Champion! Een heel groot grasveld hebben ze gereserveerd voor lopers die met de auto komen, het treinstation is niet ver weg dus ook het OV is een optie.

Dag 1

De vrolijke speaker “praat” ons weg en ik ben benieuwd naar wat Le Champion voor ons in petto heeft. 

De eerste kilometers verlopen vrij saai en rechttoe rechtaan. En ik moet wennen aan de drukte om mij heen. Niet dat het zo druk is als in Nijmegen maar omdat het zo lang geleden is dat ik wandelaars voor en achter me heb…..het zijn gewoon veel mensen!

Bij De Naald van Waterloo gaan we het bos in, eindelijk! In de verte zien we Paleis Soestdijk waar we straks langs mogen lopen. 

De rusten van Le Champion zijn altijd goed geregeld, ook nu weer. De bankjes staan op afstand rond een vijver en het is niet druk dankzij de spreiding van de wandelaars, er klinkt een leuk muziekje uit een soort orgel en we worden weer op de foto gezet door Wandelfotografie. Met een Snelle Jelle en een bak koffie komen we bij van de eerste 4 kilometers. De naam van de rust is De Kleine Kom.

Met een lusje komen we aan bij Paleis Soestdijk en foto’s worden gemaakt van het witte paleis. Helaas zien we niet de achtertuin die erg mooi is, dat heb ik alweer een tijd geleden gezien tijdens een andere wandeltocht. Na ongeveer 5 km komen we bij De Zeven Linden, de tweede rust. Een banaan is onze beloning en er komt net een bankje vrij als we aan komen lopen. Hier genieten we van de rust, er is geen muziek. We zien veel wandelaars in alle soorten en maten, mannen en vrouwen, jongens en meisjes, jong en oud.

Bij de derde rust, de Charlottehoeve, zitten we op 14 km ongeveer en ik herken het Sportpark Peijnenburg, van de Amersfoortse Tweedaagse. Bij deze rust speelt een man muziek, ik dacht met een accordeon. Hier is het ook gezellig druk, mensen zitten op het grasveld of op bankjes. Ook nu komt er net een bankje vrij als we in het gras willen gaan zitten. Wat een mazzel! Hier krijgen we een chocolaatje en kunnen we onze waterflessen vullen bij de kraan van een boerderij. De tocht gaat verder door de Baarnse bossen, zo heet ook deze dag. En we mogen een stukje over de heide die nu prachtig in bloei staat! Hekjes worden ook niet geschuwd onderweg, ik mag weer acrobatische toeren uithalen…….waarvan natuurlijk een foto gemaakt moet worden, charmant hoor!

Een stukje door Soest-Zuid en de laatste kilometer gaat dwars door een molen heen! Deze molen heet De Windhond en de molenwinkel is open. Dit is een verrassingspost met een mini rolletje pepermunt als “snack”. Hierna is het nog 1 kilometer naar de finish die we na 5 uur en 33 minuten bereiken. We stappen meteen in de auto, ik heb zin in mijn bad in het hotel van de Valk Amersfoort A1 waar wij een nachtje slapen. Niet lang daarna lig ik te badderen in de bubbels en kom ik heerlijk bij van het wandelen vandaag. Het weer was erg mooi en de tocht…..mmwah…..ik heb mooiere bospaden gelopen. Benieuwd wat dag 2 brengt, het weerbericht is niet best helaas…

Dag 2

Uitgerust ontbijten we in het hotel om daarna in een kwartiertje naar het startterrein te rijden. Daar worden we weer naar een plekje geleid en kunnen we meteen van start. De speaker herkent de pet van Hans…..Barcelona, en maakt er een opmerking over.

Het weerbericht is niet best en daar zijn we op gekleed, maar zoals zo vaak valt het best mee en het is zelfs warm! Maar….het venijn zit in de staart, lees maar verder.

Ook deze route begint met rechttoe rechtaan maar na een paar kilometer gaan we dan toch echt het bos in en de duinen over. Ja, het is de Soesterduinen dag en dat zullen we weten! Het is stijgen en dalen wat de klok slaat! Mooi hoor en adembenemend, letterlijk! 

Maar we worden na 4,5 km al beloond met een heerlijke rust bij restaurant De Soesterduinen met een cappuccino en appelgebak van Top, een bekende bakker in dit gebied. Hij smaakt heerlijk en het is echt genieten op het terras waar een koor staat te zingen om de sfeer te verhogen. Het is moeilijk hier weer weg te gaan maar ja, we moeten nog een aantal km lopen! Het is nu nog steeds droog…

En dan komen we langs het Nationaal Militair Museum in Soesterberg. In het museum wordt aandacht besteed aan de betekenis van de Nederlandse krijgsmacht in verleden, heden en toekomst. Het museum staat op het terrein van 45 ha op de voormalige luchtbasis Soesterberg. Ik herken sommige objecten van de Amersfoortse Tweedaagse, dan komen we hier ook langs. De tweede rust, bij restaurant ‘t Hoogt slaan we over, we lopen door tot de volgende die op 10 km zou zitten…..maar dat loopt anders!

De lucht begint nu angstvallig donker te worden, het zal toch niet….? En ja hoor, de eerste spetters vallen en wij trekken toch maar een regenjas c.q. regencape aan. We lopen verder en het begint steeds harder te regenen! Lopen we door of schuilen we? Af en toe schuilen we onder een boom, maar dat maakt uiteindelijk niet veel uit, het regent heeeeel hard! We merken weinig van de mooie omgeving waar we lopen. De paden zijn veranderd in modderpoelen en stromende beekjes waar we overheen moeten met natte voeten tot gevolg. 

Bij landgoed De Paltz begint het te onweren! Maar desondanks lopen we door tot de rust bij Villa De Paltz. Het is het nieuwe hoofdhuis van het Herman van Veen Arts Center. We lopen in het park met allerlei kunst objecten maar echt aandacht ervoor hebben we niet. Bij het tentje van de rust zitten een aantal wandelaar onder een grote parasol. Wij willen wat eten maar staand eten is niet fijn en ik besluit er een bankje bij te slepen die er omheen staan in de regen. Nu kunnen vier personen droog zitten. Wij peuzelen onze snack op, poffertjes voor mij en een patatje voor Hans. Heerlijk even bijkomen van de nattigheid en we zijn nu wel toe aan een rust!

Het lijkt droger te worden en we vertrekken weer, over 6,6 km is er weer een post. Maar helaas, we zijn nog maar net onderweg begint het NOG harder te regenen! Dit is echt afzien, we zien niets meer van de omgeving, dit is overleven. De paden zijn moeilijk begaanbaar en mijn voeten zijn daar niet blij mee. De regen loopt van mijn broek in mijn schoenen, lopen is niet fijn meer……ik wil zitten! We zien een boomstronk en pakken de matjes uit de tas. Bijkomen in de regen, het is niet anders maar het moet even.

De meeste regen is gevallen en het lijkt op te klaren. Ik doe mijn regencape uit en trek mijn jasje aan die droog is gebleven. Maar het druppelt nog wat na en doe mijn cape weer aan. In de laatste kilometers is het droog en zelfs de zon komt weer tevoorschijn. We hebben nog een stempelpost te gaan maar daar gaan we niet meer zitten, we zijn er klaar mee en het is nog maar een paar kilometer. Volgens de dame bij de post nog 3,5 km maar ik zei nee dat klopt niet, het is een kilometer minder! 

We finishen doodmoe en doornat en nemen de speld in ontvangst. Bij de auto pellen we de natte kleding uit en ruilen dit om voor droge kleding en Hans stuurt ons weer terug naar Spijkenisse. 

Ik dank Le Champion voor de mooie tweedaagse en de goede organisatie, het was fijn om weer een georganiseerde tocht te lopen! De routes vond ik enigszins tegenvallen, ik had er meer van verwacht. Of kwam het door de regen op dag 2? Aan de organisatie lag het niet, die was top!

Meer foto’s hier