Walk of Wisdom 28-7 t/m 31-7-2021 / 50 km

 

Klikker de klik voor foto’s

Met Annika spreek ik af om de Walk of Wisdom te gaan lopen, een “eigentijdse pelgrimsroute”. Het boekje heb ik aangevraagd met de route, 136 km heuvels, bossen, rivieren en oude cultuurlandschappen rondom Nijmegen. Op een middag in juni bespreken we de verblijfadressen en gebruiken daarvoor de Vrienden op de Fiets gids. De voorbereidingen zijn al leuk, we hebben er veel zin in. We besluiten om op woensdag 28 juli te vertrekken en de bedoeling is om op zondag 1 augustus weer in Nijmegen te finishen maar alles loopt anders dan verwacht…..ik word ziek en moet na een kort verblijf in het ziekenhuis mijn conditie weer helemaal opkrikken. Dat verloopt niet zonder slag of stoot maar ik zet door en uiteindelijk pak ik mijn (minimale) spullen in die ik nodig zal hebben onderweg in een kleine rugzak.

Woensdag ochtend zet Hans mij af op Rotterdam CS, vanaf daar begint mijn avontuur!  Ik reis via Utrecht om daar Annika te ontmoeten zodat we samen naar Nijmegen kunnen reizen, wel zo gezellig. Het is heerlijk wandelweer. Nog wel aan de frisse kant met af en toe een buitje maar dat mag de pret niet drukken. We beginnen eerst met een lekkere tussenstop bij bakkerij Strik, een heerlijk gebakje en bakkie koffie gaat er wel in!

En dan is het tijd om ons aan te melden bij de St.Stevenskerk. Een aardige man leidt ons naar een kamertje waar we officieel ingeschreven worden met ons pelgrims nummer, 8911 en 8912. We kunnen aan de pelgrims veter de vogel ringetjes verzamelen, die we in de 11 gemeenten waar we doorheen komen kunnen verzamelen.

Het symbool van de tocht, een zaailing, zit aan onze tas en is onze wegwijzer tijdens de tocht. Die van Annika is stuk gegaan en wordt ter plekke gerepareerd.

Het is tijd om de tocht te beginnen en volgen de aanwijzingen in ons boekje en de bewegwijzering Nijmegen uit. Vandaag zullen we vaak de skyline zien van Nijmegen. Soms is het zoeken naar de juiste weg en op sommige stukken kunnen we niet eens lopen vanwege de wateroverlast. De uiterwaarden zijn overstroomd door de overvloedige regenval in Limburg. Dat heeft ook hier effect gehad, we zien de sporen ervan terug op de wandelpaden. Gelukkig vinden we een alternatieve route over de dijk. We genieten van de omgeving, natuur en uitzichten. Op een bankje vlak voordat we langs de Bizonbaai zouden moeten lopen eten we onze meegenomen lunch op, een bakje mango, yoghurt uit een zakje en een kaas broodje. We besluiten niet langs de Bizonbaai te lopen omdat we bang zijn water tegen te komen waardoor we niet verder kunnen. Later komen we drie dames tegen die we eerder zagen. Zij hebben het wel aan gedurfd. Misschien hebben we wat gemist maar het lopen over de Ooijse Banddijk is ook mooi. Hier zijn sporen te vinden van de IJssellinie. Een verdedigingslinie in NAVO-verband tegen de Russen in de Koude Oorlog (1950-1963). In 1968 werd de IJssellinie definitief opgeheven. Het terrein van de voormalige steenfabriek Robert Jansen in de Groenlanden vormde een onderdeel van de verdedigingslinie, we lopen langs de schoorsteen van de steenfabriek.

Op een picknick bankje te midden van een boerenlandweg nemen we even een korte pauze, genietend van de stilte hier.

Bij Persingen lopen we om het kerkje heen en komen aan bij een trekpontje. Die moeten we zelf met de hand naar ons toe trekken, een hels karwei! We wisselen elkaar af met draaien aan het kabel wiel en eindelijk kunnen we naar de overkant, ook weer draaiend aan het wiel. We zijn bijna in de buurt van onze eerste logeer plek in Berg en Dal en proberen de kortste weg er naartoe te lopen. Na een flinke klim in het Bronnenbos komen we in de bewoonde wereld en ik kom water te kort. Ik bel aan bij een huis om water te vragen, de heer des huizes kijkt ons verdwaasd aan op onze vraag: mag ik wat water?  “Je bent een wandelaar of niet” zegt ie maar geeft ons toch een gevulde waterfles al ging het niet van harte!

Mijn dorst is gelest en als we even pauzeren om te kijken hoe te lopen komen we een dame tegen die dezelfde route loopt. Ze is zwaar beladen met een gigantische rugzak, ze heeft er last van zegt ze. Annika vertelt haar dat ze beter zo min mogelijk kan meenemen en de rest in een doos moet doen en naar huis moet laten sturen. Daar ging ze over nadenken, zij moest doorlopen tot Groesbeek! 

Uiteindelijk komen we aan bij het logeer adres, een half uur te vroeg. Op een stoeprand gezeten bestelt Annika een pizza via internet, dat had ze nog nooit gedaan! Om 5 over 5 melden wij ons bij Suzan. Ze laat ons de slaapplek zien, een mooie kamer met ontbijt in de andere kamer…….tijd voor ontspanning! Deze dag hebben we uiteindelijk 13 km gelopen…..het voelt als 30! Blijkbaar is mijn conditie nog niet wat het moet zijn….. de pizza arriveert zoals afgesproken en we vallen aan! 

Dag 2 begint relaxed met een heerlijk ontbijt. Suzan is al naar haar werk en we trekken de deur achter ons dicht en doen de sleutel in de brievenbus. Voordat we uiteindelijk weer op de route zitten, zijn we 2,5 km verder, de Oude Kleefse baan aflopen wat ons meerdere herinneringen oplevert aan de Vierdaagse! En Annika heeft veel jeugd herinneringen aan de Duivelsberg die wij nu vermijden, kaart 5 van het boekje slaan we over. De Oude Kleefsebaan kruist de route door een prachtig mooi natuur gebied richting Duitsland.

Het zijn wel lange, rechte einden door o.a. maisvelden heen. Hier komen we Marion tegen, de vrouw die we gisteren zagen. Ze heeft haar rugzak minder zwaar beladen en heeft inderdaad de spullen in een doos gedaan en naar huis gestuurd. Ze is dankbaar voor het advies van Annika. Op een bankje doet ze haar verhaal. Op weg naar Kranenburg komen we haar weer tegen, ze loopt sneller dan wij en loopt een stukje met ons op. We halen het vogelringetje op bij het oude treinstation in een vogelhuisje. Voor het station gaan Annika en ik even rusten, Marion besluit naar het dorpsplein te lopen, daar zit een bakkertje. Daarna hebben we haar niet meer gezien.

Op weg naar het Reichswald gaat het zachtjes regenen, en als we af moeten slaan naar het bos heuvel op gaat het harder regenen. Gelukkig komen we in een dichtbegroeid bos aan en de druppels bereiken ons niet, wat een geluk! 

Hier besluiten we nogmaals van het pad af te wijken door linea recta naar Nederland te lopen, in één streep door het bos! Het is onwijs mooi en heel stil, we nemen een pauze op een bankje om op krachten te komen en genietend kijken we om ons heen. We lopen op een fietspad maar al die tijd geen fietsers te bekennen! Na ruim een uur lopen komen we aan het eind van het pad en zijn we bijna bij de slaapplek. Op een picknick bankje zit een dame met een kopje thee en een sigaret te pauzeren, we vragen of we erbij mogen zitten. Een gezellig gesprek volgt. Later zullen we haar nog een paar keer zien, ook bij het Eethuis de Diepen waar onze slaapplek is, een trekkershut.

Het is piepklein maar meer is niet nodig dan een droog en schoon bed om op te slapen. Het is wel vrij smal….de douche in een bijgebouw. De douchekop zit los, en het water is dan weer warm, dan weer koud. Uitgebreid douchen zit er even niet in! Het is het allemaal “net niet!”

In het eethuisje kunnen we een warme maaltijd gebruiken, dat dan weer wel. We hebben er 21 km op zitten.

Gebroken worden we wakker……er is geen ontbijt. Ik heb ontbijt repen in mijn tas ter vervanging. We besluiten een pauze dag in te lassen en de route op onze eigen manier te lopen. Van Milsbeek naar Plasmolen lopend over de St.Jansberg. Echt prachtig!!

In Plasmolen gaan we brunchen en na afloop een ijsje bij Clevers…..hmmmm!!!

Hier besluiten we het vierde adres af te bellen en morgen naar huis te gaan, het is mooi geweest.

Hierna gaan we een vogelringetje halen bij een restaurant en stappen op de bus naar St.Walrick. Daar kom ik er achter dat ik mijn jasje kwijt ben! Jammer maar helaas…..

Na wat koffie, cola en een hapje eten in het bekende restaurant (Vierdaagse memories!) lopen we via Google maps naar de slaapplek bij Machteld Meij, schrijfster en kunstenares. Een prachtige, idyllisch gelegen plek met een gigantische mooie tuin er omheen. Het huisje is helemaal voor onszelf! Twee kamers en een keukentje met douche tot onze beschikking. Wat een rijkdom! Ieder een eigen bed, wat zullen we heerlijk slapen! Vandaag hebben we 10 km gelopen.

Om 7.30 uur gaan we op ons gemak genieten van het heerlijke ontbijt wat voor ons klaar staat in de koeling, we nemen lekker de tijd ervoor. Na het ontbijt nemen we afscheid van Machteld en lopen we een stukje door de Hatertste vennen, ook heel erg mooi en indrukwekkend stil. Bovenop een heuvel genieten we van het uitzicht en een dame met hondje maakt een foto van ons. Hans komt ons zometeen ophalen en als we er bijna zijn zien we een boerderijtje met kersen in de verkoop. Annika stelt voor om hier wat kersen te halen en terwijl we dit doen kunnen we op Hans wachten, ik geef het adres door. Ze vraagt of we twee stoeltjes kunnen krijgen om naast het muurtje waar we uit de wind en in de zon kunnen zitten en de lieve boer komt met twee tuinstoeltjes! Erg fijn. Als de overheerlijke kersen op zijn komt Hans er aan. Het lijkt wel afgesproken werk! Als afsluiting van de week lunchen we bij Van de Valk in Breukelen en eindigen met een kopje koffie bij Annika thuis.

Wat heb ik genoten van deze dagen! Ik ben enorm moe maar ben erg onder de indruk van de natuur, de onverwachte ontmoetingen en elkaars gezelschap, dankbaar dat alles zo goed verlopen is. Wel jammer dat we niet de hele route konden lopen, maar we gaan hem zeker nog een keertje afmaken! We hebben in totaal ongeveer 50 km gelopen deze afgelopen dagen.

Alternatieve Vierdaagse 2021/ 20-7 t/m 23-7/ 4x 10 km

Meer foto’s klik hier

Net zoals vorig jaar gaat de Nijmeegse Vierdaagse niet door vanwege de COVID pandemie en kunnen we aan de Alternatieve Vierdaagse meedoen. Dat betekent dat je vanuit je eigen huis of desnoods vanuit een andere startplaats je kilometers gaat lopen. Veel wandelaars besluiten de routes te gaan lopen in Nijmegen lees ik op social media maar dat doe ik niet. Ten eerste moet ik gewoon werken en ten tweede vind ik het niet nodig.

Dinsdag, dag 1. 

Ik werk tot 12.00 uur vandaag, dat is mooi, dan kan ik gewoon in de middag wandelen. Ik besluit naar het nieuwe huis van mijn dochter te lopen in Zuidland, ruim 5 km van ons vandaan. Het is prachtig wandelweer, zelfs het zonnetje schijnt uitbundig! In Zuidland is het een en al bedrijvigheid, zoon en echtgenoot zijn druk aan het werk evenals mijn dochter. Ik pauzeer even in de stoel buiten op het terras en ga hen ook eventjes helpen met behangen.

Na dit ongebruikelijke intermezzo ga ik weer op pad richting Spijkenisse via een andere route dan ik gekomen ben. Helaas is dit rechttoe rechtaan, niet veel te beleven. Het is wel druk met fietsers, vanwege het prachtige weer natuurlijk. Allemaal pensionado's met elektrische fietsen, ze zoeven rakelings langs me heen!

Thuisgekomen sluit ik de app van de Vierdaagse af, die heeft de afstand en tijd keurig bijgehouden. De dag sluit ik af met een heerlijke douche, en ga eens nadenken of deze rugzak wel goed is, heb er behoorlijk last van op het eind van de tocht! Ik ga volgende week een pelgrimstocht lopen met mijn vriendin vandaar de test met de rugzak en ik loop het liefst met een heuptas maar ja, daar past geen bagage in voor 5 dagen! 

PS: van deze dag geen foto’s gemaakt.

Woensdag, dag 2

Vandaag weer na een halve dag werken op pad en besluit zoveel mogelijk in de parken te lopen die Spijkenisse rijk is vanwege de schaduw. Het is best warm vandaag! Het eerste parkje dichtbij huis is heel bekend omdat ik vaak hier een ommetje maak na het werk ter ontspanning. Ik maak een selfie hier en weer door. Ik besluit naar de Mac te lopen voor een bakkie leut! Heerlijk vooruitzicht! Na de oppepper ga ik het volgende park in, het Hartelpark waar ook de begraafplaats van Spijkenisse is, De Ommering.

Hier in het bos is het muisstil, ik maak even tijd voor een pauze bij een watertje en geniet van alles wat zich voor mijn neus afspeelt. 

Hierna verlaat ik het park om via de woonwijken Hoogwerf en De Hoek weer thuis aan te komen. Dit keer zonder rugtas en dat bevalt prima!

Donderdag, dag 3

Omdat mijn dienst pas om 11.30 begint, ga ik het eerste stukje in de ochtend lopen. Mijn gebruikelijke rondje van 5 km als ik ga hardlopen, de polder in. Bekend terrein dus en weinig over te vertellen. Na 5 km ga ik douchen om weer fris en fruitig achter de computer plaats te nemen. Na vier uur werken ga ik op pad voor de rest van de route en loop naar de Akkers waar een ijswinkel zit die heerlijk, huisgemaakt ijs verkoopt! Daar heb ik echt zin in! Ik ga al smullend met het ijsje in de hand weer op pad! Ik loop richting de wijk Vogelenzang waar wij 18 jaar gewoond hebben en loop vervolgens via het Vogelenzangpark en de wijk De Hoek weer terug naar huis. Dit keer met rugzak en nee.....nog steeds bevalt het niet! Misschien een kleinere rugzak uitproberen die heb ik nog ergens in een doos liggen!

Vrijdag, dag 4

Besluiteloos waar te lopen ga ik op pad. Mijn idee was om naar het strand van Hoek van Holland te gaan met de metro maar het is nu niet bepaald zonnig! Heel erg bewolkt zelfs en het nodigt niet uit tot vroeg opstaan. Ik blijf nog even luieren en ga pas om 9.30 uur op pad. Als ik net op pad ben zie ik op de Westdijk Leonie en haar vader plus gezelschap. Ik herken haar van de foto's in de WSB en groet haar. Ze zijn uitbundig gekleed in de Vierdaagse kleuren en zijn druk met het fotograferen van de rondlopende kippen en haantjes die hier in grote getale rondscharrelen! 

De zin is er uit, het lijkt wel de laatste dag van de ECHTE vierdaagse! Beetje slaapwandelend loop ik rond en ga richting Hekelingen, een aangrenzend dorpje, gehucht eigenlijk. Bij de bushalte aan de Hekelingse weg ga ik even mijn krentenbol oppeuzelen die ik uit mijn kleine rugzak opdiep. Deze bevalt tot nu toe beter! Toch iets positiefs hahaha!

Na de Hekelingse weg ga ik het park Brabant is, dat nu grotendeels gesloten is wat wel jammer is, het is een mooi stukje Spijkenisse. Dan maar de Meeldijk op richting de Akkers, naar het ijswinkeltje waar ze ook koffie serveren! Met als verrassing een mini ijsje erbij! Lekkaahhh! Hazelinosmaak is mijn favoriet....jammie. Echt genieten op dit terras. Na de koffie ga ik nog even de Kruidvat in voor een boodschapje en een koud flesje water die ik in mijn bidon doe op de rand van een van de bankjes. Het plein is vernieuwd en ziet er leuk en gezellig uit.

Opgeknapt ga ik verder, de polder weer in en richting het Vogelenzangpark. Ik moet de kilometers bij elkaar sprokkelen en kijk voortdurend op mijn horloge hoe ver ik nog moet. Bij 8 km zie ik een uitnodigend bankje met tafel en maak weer een selfie terwijl een ouder echtpaar ook hier plaats neemt. We kletsen wat en ik ga weer verder, de laatste kilometers zijn echt de laatste loodjes!! En dan zie ik twee jongens op mij af komen op de fiets, de eerste lijkt recht op mij af te komen en stuurt ineens van mij weg! Ik schrik mij te pletter en roep naar hem wat een sukkel ben je toch. De andere jongen die daar achter zit, doet precies hetzelfde! Echt….wát een idioten heb je op deze aardbol rondlopen!! 

Bijkomend van de schrik loop ik met knikkende knieën weer verder! Als de teller precies 10 km aantikt, ben ik weer thuis. De kleinere rugzak is veel beter bevallen, dit gaat hem worden als ik straks de pelgrims route ga lopen. Missie geslaagd! De conditie is bijna helemaal weer terug maar dat komt vast goed. Deze afgelopen vier dagen toch maar mooi ruim 40 km gelopen, ben best trots op mezelf! 

Groene wissel Pernis 11-7-2021 / 6 km

 

Zondagochtend, het is een beetje somber buiten maar we gaan toch op pad richting Pernis voor een trainings rondje met de rugzak. Eind van de maand wil ik klaar zijn voor de pelgrimstocht van de Walk of Whisdom.

Oorspronkelijk is het idee om 10 km te lopen maar al snel heb ik het idee dat dit niet gaat lukken. Ook al is de route verrassend leuk, ik weet dat er ook een veel minder leuk stuk in de route zit die we over willen slaan. Namelijk lopen langs de A4 richting de Beneluxtunnel. We hebben dit stuk heel vaak gefietst als we naar het werk moesten dus nee…..niet echt aantrekkelijk om te lopen en vooral niet als het maar moeizaam gaat. 

In het dorp zien we veel motor rijders verzamelen op een plein. We horen van een buurt bewoonster dat dit een ode is aan een demente man die heel erg veel van Harley Davidson houdt, hij zit erbij in een zijspan motor. Kippenvel als we ze allemaal door het dorp zien rijden…..

Het stukje langs de Nieuwe Maas is ook erg leuk, je ziet veel boten af en aan varen en er is een aanlegplaats voor de watertaxi. Aan de overkant kan je de skyline zien van Rotterdam. Er zitten ook veel mannen te vissen aan de oever. Af en toe piept de zon door de wolken en het is vrij benauwd, de jas kan in de tas blijven.

Het aangrenzende park is ook mooi om er doorheen te lopen. Na bijna 4 km even rusten op een bankje, volgens mij is de tas ook veel te zwaar, straks even de inhoud kritisch bekijken.

We lopen langs een groot hertenkamp, een voormalige vuilstort plaats. Er zijn veel herten en reetjes te zien. Sommigen zijn nieuwsgierig maar anderen rennen hard weg als je te dicht bij het hek komt.

Ik pluk een mooi blauw bloemetje, thuis eens kijken via Google lens wat het is….

Het metrostation Pernis is het eindpunt, die zien we al in de verte. De betonnen palen onder het spoor zijn leuk beschilderd, ik maak er een foto van. Blij dat het erop zit, het is ook benauwend warm! We rijden via Hoogvliet naar huis, in Hoogvliet eten we nog een broodje bij het nieuw geopende Tramhuysje. Er zit een nieuwe eigenaar in.

Na de late lunch rijden we voldaan naar huis, wetende dat ik nog een paar keer moet oefenen met de rug tas maar dan minder vol!Meer foto’s

Klompenpad Appelpad en meer 30-31 juni 2021 / 9 en 8 km

Na een week halve dagen gewerkt te hebben vanwege mijn ziekenhuis opname, gaan we na nog een hele dag werken dinsdag op pad naar de Eemhof. Daar hebben we een huisje met sauna geboekt voor twee nachten om bij te komen van alle stress en om te ontspannen. Helaas zit het weer niet mee, het blijft druilerig en somber maar ach, we vermaken ons wel! Gelukkig is alles weer gewoon open en kunnen we op de Plaza een bakkie troost halen om de bui af te wachten. 

We besluiten niet al te ver te lopen vanwege mijn conditie die erg achteruit is gegaan. Op de kaart lijkt het of we aan de rand van het park het terrein kunnen verlaten maar in de praktijk blijkt dit niet zo te zijn, het hek is hermetisch afgesloten. Dan maar weer een rondje maken naar de officiële uitgang. Het park blijkt enorm in de opknap fase te zitten, veel huisjes zijn gerenoveerd! Wij zitten toevallig nog in een oud huisje, we doen het er maar mee…..

Bij de Eemhof Marina (haventje) besluiten we de dijk op te lopen en naar het Hulkesteijnse bos te gaan. Het is nog steeds miezerig weer, jammer hoor. Maar daardoor is het ook weer stil, we komen amper mensen tegen! In het bos komen we zelfs niemand tegen, maar het is best een saai bos eigenlijk. Het pad gaat over beton dus dat is wel relaxed lopen.

Als we het bos weer uitkomen blijken we weer bij de dijk te zijn. Aan het eind van de dijk wacht ons een heerlijke lunch aan de haven. Een beloning voor gedane arbeid. Gelukkig kon ik het goed volhouden, de ruim 9 km die we gelopen hebben.

De volgende dag besluiten we een Klompenpad te lopen, vlakbij Nijkerk. Een half uurtje sturen en dan komen we aan bij de startplaats van het Appelpad, 8 km. Het is nog steeds somber weer, ik heb een extra vestje aan gedaan. Het begin van het pad is leuk, langs een akkerveld met mais. Maar dan moeten we drie lange rechte stukken lopen en ook nog een stuk op een weg waar auto’s ons voorbij razen. Niet echt ontspannen lopen. Maar dan komen we weer bij een aanwijzing dat we de natuur in mogen. Vanaf dan is het echt genieten van alles. De bomen, de dieren, koeien die ons aanstaren terwijl we langs lopen van heel dichtbij, schapen en zelfs een roofvogel komt op ons pad. Het groen is fris vanwege al het vocht van de laatste tijd dus het ruikt ook nog eens heel lekker! We lopen langs mooie boerderijen en stulpjes gebouwd in “the middle of nowhere”. 

We komen op een punt waar je kan kiezen, de verkorte route of een extra lus. We kiezen voor het laatste, het gaat best goed. Hoewel ik toe ben aan een rust, we lopen al geruime tijd aan één stuk door. Een man en een kind lopen achter ons met een hond en we besluiten de “veter truc” te doen maar dan met de telefoon…….als ze passeren vraagt de man: ”appelpad?” alsof we niet weten waar we heen moeten hahaha. We zeggen ja klopt. Oké die kant moet je op! Ik kijk nog wel op de “bankjes app” of er een bankje in de buurt is en jawel, op nog geen 200 meter van ons vandaan! Heerlijk eventjes de benen van de grond……..en dan blijkt dat we bijna bij de finish zijn, nog 600 meter zegt Hans! En ja hoor, als we de bocht om zijn herken ik het maïsveld van het begin van de tocht. Heerlijk gelopen al ben ik nog wel erg moe maar het begin is er weer! Na de tocht eten we een heerlijk broodje in ‘t Koetshuis in Nijkerk. Een mooie afsluiting van een paar daagjes er tussenuit!

Groene wissel Vlietland 13-6-2021/ 11 km

Het is weer tijd voor een mooie wandeling en vandaag, zondag ochtend 13 juni rijden Hans en ik naar Vlietland, een recreatie plas bij Leidschendam. Ik wil ook mijn rugzak testen die ik gekocht heb voor de pelgrimstocht die ik samen met Annika ga lopen eind juli. Met de route van internet geplukt gaan we op pad. Het is prachtig mooi weer en we verwachten drukte onderweg maar dat valt toch reuze mee. De meeste mensen zitten aan het water met een handdoekje of met een vishengel en laten het gewandel aan ons over.

De route gaat voornamelijk door  en over graspaadjes al dan niet met hoge begroeiing waar je nauwelijks doorheen kan lopen maar het lukt wel. Er zitten ook een paar hekjes in de weg waar we overheen moeten klimmen. Dat liever dan lopen op een fietspad waar je je leven niet zeker bent door de langs razende fietsers want ook die zijn in grote getale aanwezig!!

Na zo’n vijf kilometer zien we een bankje en nemen even pauze. Ik voel wat gerommel in de darmen maar dat blijkt loos alarm......hoewel....aan het eind van de dag zal blijken dat dit niet helemaal waar is! Daar over later meer, lees maar verder!

Op het pad bij het bankje loopt ook een grote kudde schapen en die sjokken ons voorbij zonder blikken of blozen. Al etend, poepend en plassend lopen ze ons bankje voorbij, een koddig gezicht. Eentje laat zich op zijn koppie aaien.....

Dan zijn we aan de andere kant van de plas en lopen een klein beetje verkeerd maar dat is niet erg want we komen op hetzelfde punt uit...

Gelukkig laten ze de route niet over het naaktstrand gaan. Dat was vorig jaar in Almere wel anders maar dit keer kunnen we de bordjes “naaktstrand” voorbij lopen.

En dan komen we bij het gewone strandje waar het overvol is! Het grasgedeelte maar ook het zandgedeelte ligt hutje mutje alsof er helemaal geen Corona is!

Net als bij het restaurant, dat gelukkig nog een plekje in de schaduw vrij heeft. Hier geen gezondheidscheck en geen mondkapjes....We bestellen wat te eten en te drinken en genieten van het uitzicht over de plas, van het komen en gaan van bootjes, groot en klein. 

We zijn bijna aan het einde van de route hier maar mogen nog een klein stukje tot de auto lopen. Die staat geduldig te wachten in de schaduw en de parkeerplaats is inmiddels bommetje vol auto’s. Op weg naar huis genieten we na van deze zomerse wandeldag maar het venijn zit in de staart.....na het douchen voel ik mij niet goed en ga even op bed liggen. Trek in eten heb ik niet, en we moeten ook nog op visite want het Nederlands elftal speelt zijn eerste wedstrijd voor het EK. Met hangen en wurgen sleep ik mij door de avond en ik word zieker en zieker.....

Maandag ochtend na een nacht zonder slaap bel ik meteen de huisarts en kon gelijk langs komen. De dokter zag dat het goed mis was en stuurde mij door naar de SEH van het Ruwaard. Daar ging ik de medische molen in en werd aan het infuus gelegd en dan is het wachten en wachten en wachten. Tot eind van de middag bekend werd dat ik een ontsteking had aan de alvleesklier en moest opgenomen worden! Ik werd met de ambulance vervoerd naar het Maasstad ziekenhuis en werd opgenomen op de obeservatie afdeling. Daar mag je 24 uur blijven maar na 24 uur bleek dat ik verder onderzocht moest worden en kreeg medicatie voor de pijn en een nieuw infuus.

Na 24 uur moest ik naar de afdeling Maag Darm Lever en werd ik op een zaaltje van vier personen gelegd. Ik werd goed verzorgd en donderdag middag bleek na de CT-scan dat ik naar huis mocht want er was verder niets ernstigs aan de hand gelukkig! De ontsteking moet vanzelf genezen met veel rust en pijnmedicatie. Ik ben nog steeds herstellende maar het gaat de goede kant op en kan ik weer werken aan mijn conditie. Het lopen met de rugzak was wennen maar ging best goed, dus het is geen miskoop!

Zo zie je maar........zo heb je niets en zo lig je in het ziekenhuis!  Leef bij de dag en geniet!!!

 

Groene wissel Leiden 4-6-2021

Vandaag met Hans een Groene Wissel gelopen, start in Leiden.

Eigenlijk is de start bij het trein station maar wij rijden met de auto naar een parkeerterrein bij een voetbalveld. We betalen het verschuldigde parkeergeld en gaan op pad. Heerlijk in de korte box en een T-shirtje! Voor het eerst dit jaar....

We lopen al snel de gezellige binnenstad in met schilderachtige grachten, de vele bruggetjes daarover, pittoreske straatjes en steegjes. We lopen in een straat met uitzicht op de imposante Hooglandse kerk. We gaan bij de Burcht kijken, een hoge heuvel waar je een rondje kan maken en uitzicht hebt op Leiden. Bij het Koetshuis voor de burcht gaan we op het gezellige terras wat eten en drinken.🍽

We doen de Koornmarkt aan waar het gonst van de bedrijvigheid, gelukkig is het bijna terug naar normaal. De terrassen zitten bommetje vol! In het Van der Werfpark is het heerlijk koel en lopen daarna langs het Rijksmuseum voor Volkenkunde en van Oudheden, de Hortus Botanicus en standerdmolen De Put. Langs de Beestenmarkt, een prachtig plein aan het Galgenwater met veel horeca. 🍹

Bij een ijswinkeltje 🍦zitten een moeder en dochter te genieten van een ijsje en de moeder zegt dat dit het lekkerste ijs is van Leiden! Ik bedenk mij geen moment en ga er eentje halen....lekker hoor, ze heeft niets teveel gezegd!

Na het stadsgebeuren lopen we het Leidsche Hout in, een heerlijk stukje parkbos met een theetuin en zelfs een dierentuin. 🐅 Die hebben we niet gezien. Hier hebben we even een stuurloos momentje.

Daarna lopen we het kleine landgoed Oud Poelgeest in. Bij het kasteeltje is een bruiloft aan de gang, het is er heerlijk weer voor! Over slingerende paadjes en een romantisch bruggetje kom je hier tot rust..... Na de Kikkermolen lopen we de Heemtuin in en kunnen naar eigen inzicht rondlopen. We zien een eenden moeder met kleintjes, zo schattig! 🐥Niet lang daarna komen we aan het eind van de wandeltocht, toch nog 11 km wandelplezier. Moe maar voldaan stuurt Hans ons weer naar huis om bij te komen van deze warme wandeldag! Wat een mooie en afwisselende route! Deze komt in mijn top tien!

Maarn 14-5-2021 / 25 km

Meer foto’s

Op vrijdag spreek ik af met Annika om vanuit Maarn een wandeltocht te maken. Maarn ligt aan de voet van de Utrechtse Heuvelrug en dit is sinds 2003 bekend als het Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug. Het dorp telt 4750 inwoners en doet pittoresk aan.

We gaan de route uit het boekje van de Utrechtse Heuvelrug vierdaagse lopen. We spreken af op het parkeerterrein van sporthal De Twee Marken om 9.00 uur. Ik moet daarvoor nog wel een uurtje rijden maar dat heb ik er graag voor over!

Op de afgesproken tijd treffen we elkaar en lopen door het centrum naar het treinstation. Daar is de start. We hopen hier een ijsje te scoren na de finish maar die moeten we wel eerst verdienen!

Annika doet het leeswerk en ik volg. Valt af en toe niet mee als je gewend bent om alleen maar de pijlen te volgen.

Onderweg verval ik van de ene verbazing in de andere.....wat is het hier mooi en rustig! Het frisse groen aan de bomen, de geur van het bos, de bospaadjes waar we over lopen.....en ineens zie ik een ree tussen de blaadjes. We stoppen met praten en Annika kan ook net een glimp ervan opvangen. 

Vogels die we horen maar niet zien en prachtige uitzichten over de hei en vennen. Volgens de routebeschrijving moeten we een kleine omleiding volgen in verband met werkzaamheden in het bos, Annika heeft het genoteerd op een blaadje. Het is niet helemaal duidelijk te volgen maar ondanks dat komen we weer op de officiële route. Na  10 km wordt het tijd voor een pauze en als we twee bankjes zien waarvan er een bezet is, ploffen we neer en genieten van het uitzicht op een mooi meertje. Op het bankje staat een tekst: “De stilte van de natuur heeft veel geluiden”.....mooi hè?

We zijn in het natuurgebied van Leersum. Hier is het wat drukker, we zien heel wat auto’s bij het beginpunt van de wandelroutes. Hier is ook een kabouterpad en ik moet natuurlijk weer gek doen en op de foto met een paddestoel en kabouter paaltje.

Hier komen we straks weer terug als we door het Leersumseveld gelopen hebben.

We lopen over mulle zandpaadjes en ik krijg het behoorlijk warm! Er was regen voorspeld maar daarvan is voorlopig geen sprake! Annika loopt vandaag met een grote rugzak. Niet omdat ze veel nodig heeft onderweg maar omdat zij met haar zus binnenkort een wandelpad gaat lopen, ruim 400 km in drie weken! Daar moet ze wel enigszins voor trainen, vandaar die rugzak.

Een tweede rustpunt kijkt uit over een grote vlakte waar een aantal bunkers hebben gestaan maar deze zijn afgebroken op een paar betonnen resten na. Ik ga daarbij staan voor een fotomomentje. Hier zien we wel veel wandelaars rondlopen. Het zal in augustus een prachtig gezicht zijn als de hei hier in bloei staat!

Mijn water is ook op en bij het rustpunt aan het einde van het Leersumseveld zitten wel mensen maar niets is open, zelfs geen kraan! Maar als we langs een camping lopen en een caravan midden in het bos trek ik de stoute schoenen aan en vraag aan de dame die op dit idyllische plekje zit te schilderen of ik wat water in mijn fles mag. Gelukkig zegt ze geen nee en ik krijg heerlijk koel bronwater in mijn flesje! Wat een bofkont ben ik! Het is nog een aardig stukje lopen naar de finish.

De route is goed omschreven hoewel het laatste stukje naar ons idee niet goed is maar we komen toch aan het einde van de route en na zeven uur wandelen komen we weer in het centrum van Maarn aan waar de terrassen vol zitten, het is dan ook heerlijk zonnig weer! Op een terras bij een snackbar bestellen we een ijsje. Wat is dat genieten om na gedane arbeid jezelf te verwennen met iets lekkers!

Als we vertrekken ziet Annika een (wandel)bekende en dan zie ik ook een (wandel)bekende ernaast zitten! Zij lopen deze vier dagen achter elkaar. Die luxe hebben wij niet. Na een praatje gaan we allebei op huis aan. Nog een uurtje sturen door een paar flinke regenbuien maar thuis aangekomen is het weer droog. Ik heb een heerlijke dag gehad vandaag, wat een mooie route en fijn gezelschap, wat wil je nog meer!

Groene wissel Voorschoten 9-5-2021 / 14 km

Zondagochtend rijden Hans en ik naar Voorschoten. De weersverwachting is goed, de temperatuur gaat flink omhoog vandaag. Lekker wandelweer dus. De route is uitgeprint en op de telefoon gezet, makkelijker kan niet.

De start is bij het treinstation Voorschoten, een groot parkeerterrein ervoor. We starten nog met een jas aan maar die gaat na 10 minuten uit, wat is het warm....

Het eerste stuk van de route loopt langs een weg, maar ach aan het begin van de route dus niet erg. De ingang van De Horsten lopen we voorbij helaas, en dan het tunneltje onderdoor naar het Raadhuis De Paauw. Tijd voor een foto van de nog immer witte leeuwen die ervoor staan en ik ga er tussen staan. Natuurlijkgaat ook De Baadster op de foto, die nog altijd in de vijver achter het raadhuis staat. Veel meer foto’s worden hè niet, behalve dan van een 

brugmomentje die mag niet ontbreken tijdens een wandeltocht.

Dan door landgoed Backershagen met veel stuurloze momentjes. Dit keer is de route beschrijving niet erg duidelijk (of we lezen niet goed) want we lopen diverse keren fout.

Op het hoekje van de Menkenlaan is een bankje en daar genieten we even van een rust en de kapriolen van een meerkoeten paartje op een nest. Het is broedseizoen dus....

Met een d-tourtje door het park er naast komen we aan het einde van deze laan. Door naar de Houtlaan en de lange Raaphorstlaan. We zien veel fietsers en wandelaars op dit stuk en is vrij lang en saai. Een afwisseling is wel leuk, we mogen over een wilgenlaantje langs een watertje lopen.

Na 13 km, we zijn bijna aan het eind van de route, mogen we nog een stukje rond een vijver lopen een zogenaamd wandelpark. Hier veel honden uitlaters. 

Het laatste stukje naar het station is doorbijten, ook omdat ik geen water meer heb. Dus snel naar huis en bijtanken! Deze groene wissel komt niet in mijn top 10 helaas. Wel genoten van het mooie weer.

Groene Wissel Driebergen 3-5-2021 / 16 km

 Foto’s hier

Het is weer tijd voor een logeer partijtje gecombineerd met een wandeltocht. Hiervoor het Van de Valk hotel in Vianen geboekt voor een overnachting en dan vanuit daar naar een beginpunt te rijden van een groene wissel. Het is elke keer wel weer een puzzel om op de route te komen zonder al te veel parkeergeld te betalen! De routes starten meestal vanaf een treinstation, dit keer Driebergen-Zeist. Maar om daar te mogen parkeren betaal je de hoofdprijs dus moet je zoeken naar een alternatief. Dat is er wel maar je moet dan goed opletten waar je start. Het kaartje dat bij de route zit is niet heel erg duidelijk, weinig straatnamen maar uiteindelijk is het toch gelukt om te parkeren bij een tennisvereniging.

En dan is het nog een puzzeltje om uit te vogelen welke richting je op moet lopen maar ook dat is, na wat hindernissen, toch gelukt. Eindelijk kunnen we op pad, het is inmiddels 11.00 uur.

We staan vlakbij het Slot Zeist maar dat kunnen we pas op het eind van de route bewonderen, daarover later meer.

Eerst lopen we richting de voormalige ijsbaan van Zeist over leuke paadjes. Dan richting het treinstation Driebergen-Zeist, onder het spoor door naar landgoed Bornia. Op een heuvel staat een prieeltje en het wordt tijd voor de eerste foto van vandaag, we lopen er even naartoe om het van dichtbij te bekijken.

Na ruim 7 km komen we in een beschermd broedgebied en moeten een hekje over klimmen. Het is ons makkelijk gemaakt want je kan gewoon een trapje nemen met een soort van leuning voor je evenwicht. In dit mooie heide gebied staan volop bankjes volgens de bankjes app (handig!!) en de eerste komt snel in beeld....helaas bezet. Maar als we dichtbij komen gaat de persoon die erop zit verder en kunnen wij plaatsnemen om de meegebrachte lunch te verorberen. De terrassen mogen nu open maar deze is nog te ver en het ontbijt in het hotel was zo overvloedig dat we meer dan genoeg eten bij ons hebben!

Het waait behoorlijk en we blijven daarom niet al te lang, we mogen nog 9 km kuieren.

Het heet hier Groot Heidestein en er lopen dieren rond die je niet mag storen dus we moeten op de paden blijven. We zien inderdaad wat schapen met jonkies, erg leuk.

Bij de schaapskooi is een leuk rondje gemaakt voor kinderen.

Hierna volgen wat rechte stukken, helaas. Het pad is haast onbegaanbaar en niet aangenaam om te lopen. Maar Hans zegt dat er een leuk rustpunt aankomt, een hotel waar vast een terras open is, daar hou ik mij maar aan vast.

We lopen langs een groot gebouw maar we zien alleen de achterkant. Het is een markant geheel.....wat zou het zijn? We lopen te speculeren, zou het een school zijn, er lijkt een soort stadion gebouwd te zijn. Als we aan de voorkomt komen zien we dat het het KNVB gebouw is. Een foto momentje waard.

En dan het rustpunt bij Hotel Restaurant Oud London. Heerlijk terras en koffie met taart besteld om te vieren dat we weer op een terras kunnen zitten. Genieten hoor!

Het laatste stukje naar de auto is niet heel bijzonder maar wel het rondje om de slotgracht heen van Slot Zeist. Genieten van het mooie gebouw en de kunst die in het water staan en er omheen. Tussen de sportvelden door naar de auto en dan zien we heel veel pulletjes in het water met een aantal mannetjes eenden en de moeder eend. De eendjes hebben de grootste lol in het water, lijkt het. Leuk om te zien hoe ze door het water snellen alsof ze er over lopen.

De auto wordt bereikt na ruim 16 km stappen. Moe maar voldaan stuurt Hans ons naar huis over de drukke snelweg! Het is meivakantie, coronatijd maar toch staan we soms af en toe stil, zo druk is het! Nou ja, uiteindelijk komen we zonder kleerscheuren om 17.00 uur thuis!

Groene wissel Delft 24-4-2021 / 14 km

Meer foto's hier

Zondagochtend rijden Hans en ik naar Delft om daar een Groene Wissel te lopen. De route staat op Wandelzoekpagina en die gaat uitgeprint mee. Handig want er zit ook een kaartje bij zodat je de route goed kan volgen, deze is uiteraard niet gepijld!

Officieel start de route vanaf het station Delft maar omdat je daar niet zo makkelijk je auto kwijt kan, besluiten we ergens op de route de auto een plekje te geven. 

Vlakbij de afslag naar Ikea is een mooie plek en we zitten dan ook meteen op de route, de stad in.

Als we net onderweg zijn komen we een mini bieb tegen en ik maak een foto en kijk of er wat interessants in zit. Helaas....

De route voert ons door de binnenstad van Delft met zijn grachten en bruggetjes. Je kijkt je ogen uit! Het is wel stil, omdat het zondag is natuurlijk maar ook zijn alle restaurants en winkels gesloten. Gelukkig komen we langs een bakkertje met heerlijke koffie to-go, even een bakkie doen. Wel lopend opdrinken.....

En dan zien we het station van Delft, wat is het hier veranderd en gemoderniseerd! Het oude stations gebouw staat er nog wel maar het treinstation is helemaal vernieuwd en het plein ervoor onherkenbaar verandert! Ik kwam hier vroeger vaak omdat mijn vader hier geboren is en wij thuis geen auto hadden dus gingen we altijd met de trein en bus op pad. Hier moesten we ook altijd overstappen op de bus naar De Lier waar mijn oma en opa woonden, de ouders van mijn moeder.

Tussen de woonboten waar we langs lopen, zien we ineens een moeder eend met heel veel pulletjes! Net uit het ei, want het zijn er veeeeeel! Zo schattig dat gedartel van die beestjes, in en uit het water en moeder eend ziet het vanuit haar nest allemaal aan.

Na nog een gedeelte door de binnenstad lopen we ongemerkt de stad weer uit richting het Delftse Hout. Een mooi natuurgebied met een recreatie plas waar we een stuk langs lopen. Hier kan je heerlijk zonnen en zwemmen met het hele gezin. Nu is het niet druk maar als straks de zon gaat schijnen loop je hier over de hoofden....

En dan hebben we een stuurloos momentje, we lopen verkeerd door een onduidelijke aanwijzing. Maar niet getreurd, de weg vinden we weer moeiteloos terug via Google maps. Leve internet!

Vlakbij de Dobbeplas komen we bij een brug die door werkzaamheden afgesloten is, we moeten van de noodbrug gebruik maken om aan de overkant te komen. Dit stond ook bij de reacties op de site, maar die was van 2019. Ik dacht dat het ondertussen wel klaar zou zijn......niet dus!

En dan nog een stukje langs de Dobbeplas en bij Klein Delfgauw zien we een leuke plek waar je in normale tijden lekker kunt eten en drinken maar waar nu een koffie-en-broodjes-to-go is. Dit is bonus dus dat doen we, eventjes op een houten opstapje zitten om de koffie op te drinken........straks als alles weer normaal is lachen we hier om!

Nog een klein stukje te gaan naar de auto. Over een drukke weg, het enige vervelende stuk om te lopen vanwege de enorme drukte van auto’s, fietsers en wandelaars die aan de verkeerde kant van de weg lopen.......maar gelukkig gaan we snel de natuur weer in. Over een schelpenpad met aan weerszijde knotwilgen. Er zijn minder leuke paadjes! Dan een stukje langs het arboretum Heempark Delft en daar staat vlakbij onze koets te wachten. 

Een half uurtje sturen en we kunnen nageniet van de tocht met een kopje thee. Ik vond het een erg leuke route, heel afwisselend en veel te zien, een combinatie groen en stedelijk gebied. Het was ook heerlijk wandelweer, niet koud met heel af en toe een zonnetje. En zo kunnen we weer 14 km bijschrijven!

Groene wissel Barendrecht 18-4-2021 / 12 km

Klik hier voor meer foto’s

Zondag, een vrije dag dus dat betekent wandelen! Ik heb een route uitgeprint van de wandelzoekpagina, de groene wissel Barendrecht, 12 km. Het is maar een klein stukje karren tot het station Barendrecht en daar is ook de start. Het parkeerterrein is bovenop het station en er is uiteraard plek genoeg.

De route begint met een stuk bovenop het dak van de uitloop van het station en dat is een heel stuk. Ze hebben het leuk aangekleed met natuurlijke elementen, zelfs een bijenhotel en vlindertuin ontbreken niet. Na een paar dijken lopen we Heerjansdam tegemoet, een klein dorpje aan de Waal. Het is erg stil hier en langs de ijsbaan en het water lopen we naar restaurant ‘t Waaltje. Als het geen Corona tijd was waren we hier neergestreken voor een bakkie, wat een leuke plek! Helaas is het stil en verlaten maar er zijn wel mogelijkheden voor een drive thru gemaakt op de parkeerplaats ernaast. 

Onder het spoor door lopen we richting Rijsoord langs een lange rechte weg er valt genoeg te zien zoals de vele schapen met hun kleintjes. Schattig om te zien. Het is ook een geliefd wielrenparcours, de fietsers suizen langs je oren!

Aan het water zien we een bankje en we zitten precies op de helft van de route, dus tijd voor wat lekkers. Hier genieten we van het uitzicht op De Waal, mooie huizen hier langs het water! 

Vanaf dit punt lopen we een heel stuk langs het water tot Rijsoord waar we terugkeren naar het beginpunt. Aan het eind van de dijk staat de Kersenmolen die Hans op de foto zet. Nadat we de brug overgestoken zijn lopen we aan de andere kant van de Waal maar nu met de huizen er tussen. Door de lintbebouwing lopen we weer terug naar de Noldijk en bij de Wevershoeve, een mooi restaurant, keren we de weg op richting industrie gebied. Een beetje saai stukje maar ja, we zijn er nu bijna. Een kilometer voor het einde ga ik nog even zitten want mijn voeten willen niet vandaag. Het station is dichtbij, nog even de tanden op elkaar. En ja hoor, na 10 minuten die een eeuwigheid lijken zien we het parkeerterrein opdoemen. Ik ben blij dat het erop zit! Na 20 minuten rijden zijn we weer thuis. Een mooie route en goed beschreven, we zijn niet een keer fout gelopen. Ik heb genoten, van het mooie weer, de route en mijn serie plaatsnaamborden zijn vandaag ook weer aangevuld.

Groene wissel Leerdam 11-4-2021 / 14 km

Klik hier voor de foto’s
Zondagmorgen rijden Hans en ik naar Leerdam om vanuit daar een Groene wissel route te lopen, zo’n 14 km. Een leuke dagbesteding voor de zondag!

Het weer is niet denderend maar het zou droog blijven volgens de weermannen maar wel sjaal en pet op want er staat een ijzig windje!

De auto parkeren we gratis bij station Leerdam en dan is het een kwestie van goed lezen hoe je de route moet lopen. Het plaatsje Leerdam is bekend van de glasblazerij en we zien dan ook verschillende decoraties van glas in het dorpje. Het is er verlaten en stil, zondagmorgen is kennelijk een uitslaapdag voor velen.

Via het leuke haventje en de stadswal lopen we Leerdam uit en dan de polder in. Op sommige stukken speelt de wind om onze oren en op sommige stukken hebben we hem in de rug. Er is niet veel te zien behalve wat bomen en knotwilgen en vooral veel gras. Niet echt mijn ding en ben dan ook blij als er afwisseling aan komt, een tunneltje de weg onderdoor en de dijk op. We mogen langs de Linge lopen! Ik loop te genieten van al het moois onderweg. Een kalkoen die zijn veren toont aan een vrouwtje dat achter het hek zit, jammer voor hem! Lammetjes, schaapjes en geiten en ook veel watervogels. Zelfs een ooievaar op een nest. Het eerste dorp dat we tegenkomen is Aqouy. Er staat een kerk die erg scheef staat en op het naast gelegen kerkhof ligt een vrouw die Pisa heet! Toeval of niet.....??

Ik loop verder op een stuk over de grasdijk, Hans loopt liever over het zandpad ernaast. Na 8 km wordt het tijd voor een bammetje. We zien een betonnen brugrand waar we wel op kunnen zitten. Uit de wind gelukkig. 

Na de pauze lopen we richting het dorp Asperen, bekend van het fort. We zien ook verschillende bunkers en een sluis. Via de stadswallen van Asperen komen we bij de ingang van een wandelpad, het ijsvogelpad. Geen ijsvogels gezien helaas, wel een leuk pad om te lopen.

Na dit pad komen we weer in de bewoonde wereld en zien we in de verte de kerktoren en de molen van Leerdam. Bij de brug over de Linge naar Leerdam maakt Hans nog een foto van mij bij het plaatsnaambord. In de haven zien we een bankje en de zon schijnt lekker. Nog heel eventjes de benen laten rusten en genieten van het zonnetje en iets lekkers, helaas is de horeca nog steeds gesloten. We zitten tegenover een “beren restaurant”. Zelfs geen to-go hier.

De zon verdwijnt weer achter de wolken en wij vertrekken voor de laatste paar meters naar het station waar de koets geduldig staat te wachten.

Een leuke wandeling en het is inderdaad een goede zondagmiddag besteding geweest! Bij de McDrive in de buurt halen we nog een heerlijke cappuccino om de dag af te sluiten.

Rondje Haarzuilens 19-3-2021 / 25,5 km

Foto’s

Op vrijdag heb ik een vrije dag en ik ga die dag een wandeltochtje maken met Annika die in Maarssen woont. We spreken af om vanuit haar huis te gaan wandelen en zij verteld mij ongeveer de route. Het plan is om 12 km heen en terug te lopen. 

Het is koud vandaag, de ruiten zijn bevroren als ik wegrij maar er staat wel een vriendelijk zonnetje. Gelukkig kan je je erop kleden. 

Na een kopje thee vertrekken we, richting Kasteel Haarzuilens. Dat zit op ongeveer 5 km en Annika krijgt het warm en doet haar trui uit, de kou valt mee!

We nemen plaats aan de overkant van het kasteel op een bankje, want we hebben alle tijd. Gespreks onderwerpen hebben we genoeg, we vervelen ons geen seconde!

We vervolgen de wandeling richting het pittoreske dorpje Haarzuilens waar een serene rust heerst. We halen herinneringen op aan het hardloop evenement wat daar gehouden wordt, De Halve van de Haar. Wij liepen daar de 5 km hard en Annika liep daar 10 km. Het is raar om te zien zonder hardlopers en toeschouwers. Het restaurant aldaar heeft een to-go maar is pas open vanaf 13.00 uur.

Dan lopen we verder richting Harmelen. We genieten van de wijdse uitzichten en al de vogels en zwanen die hier in grote getale rondvliegen. Mijn maag knort en als ik een bankje zie kijken we elkaar aan.....zullen we.....? Oké, even tijd voor wat lekkers.

Met de wind in de rug en de zon is het daar goed uit te houden.

Daarna lopen we weer door, richting Woerden waarvan we het kerkje in de verte zien. Maar we lopen daar niet echt naartoe, we besluiten om ook niet het heen-en-weertje te doen, maar lopen door richting Harmelen. Annika komt uit de omgeving en weet ongeveer de weg maar weet het niet zeker. Nou ja, is ook wel eens leuk, doe eens gek!

We komen via het Jaagpad uit bij Putkop. Een buurtschap van Harmelen waar een monument staat van de treinramp uit 1962. Op 8 januari 1962 was er een botsing tussen twee reizigers treinen en er vielen 92 doden en 52 gewonden, het is daarmee de grootste treinramp uit de geschiedenis van de spoorwegen in Nederland. Het ongeluk werd aangemerkt als nationale ramp. Op 12 januari werd de dag van nationale rouw afgekondigd. 

We kijken nog naar de leeftijden....sommigen waren erg jong.

Even verderop zit een bedrijfje dat sapjes verkoopt en wij hebben daar wel trek in. Zo gezegd zo gedaan, het sapje is zo achterover geslagen, lekker!

Het pannenkoek restaurant Kortjakje ziet er verlaten uit helaas, een pannenkoek was ook wel lekker geweest maar ja.....die rot Corona is het land nog niet uit en we zitten nog steeds in de lockdown.

Annika weet de weg vanuit hier wel en we komen weer aan in Haarzuilens en bij het Kasteel. Daar gaan we voor het laatst zitten, op dezelfde plek vlak voor het kasteel. Nog even moed verzamelen voor de laatste 5 km, mijn voeten doen zeer omdat mijn schoenen versleten zijn, ik moet nodig nieuwe kopen!

Al kletsend komen we aan bij het huis van Annika en na het heerlijke eten wat zij mij voorschotelt ga ik weer op huis aan, om op tijd thuis te zijn voor de avondklok.

Ik kijk terug op een heerlijke wandeling en hebben weer lekker bijgekletst! Zo heb ik weer ruim 25 km bijgeschreven.

Gouda 25-2-2021 / 14 km

 Donderdag ochtend rijden wij naar Gouda om daar 15 km te wandelen. De RS80 route heb ik uitgeprint en op mijn telefoon de gpx gezet, deze keer ook weer een digitale tocht vanwege de Corona maatregelen.

Het is even zoeken naar een parkeerplek want het sportcomplex waar de originele start is, heeft zijn hekken gesloten. Aan de overkant bij een school zetten we de auto en dat blijkt ook nog eens op de route te liggen! 

Het is inmiddels heerlijk lente-achtig weer geworden, de jas kan al snel uit! We lopen richting de Reeuwijkse plassen, een mooi natuurgebied. Het is een doordeweekse dag maar toch moeten we vaak de berm in voor auto’s, dat wandelt niet prettig. Uiteindelijk komen we in een wat rustiger gebied waar geen auto’s rijden maar het is nu ook wel druk met wandelaars, natuurlijk vanwege het mooie weer.

Bij het Reeuwijkse Hout nemen we een pauze, een tentje staat bij de deur voor to-go-eten en drinken en verderop is een bankje waar ik vast een plekje inneem. Ook hier is het druk! Het is voorjaarsvakantie dus veel auto’s op het parkeerterrein met ouders en kinderen. Het is hier een waar speel paradijs!

Na de koffie lopen we richting de bebouwde kom van Reeuwijk. Het restaurant Mercadu doet goede zaken met een to-go, ook hier zijn alle buiten bankjes bezet. 

We lopen langs een bungalow park van Landall, en is het zwembad gesloten......

Het laatste deel van de route gaat door de woonwijken van Reeuwijk, hier is het huisjes kijken en tuintjes. Best mooi wonen hier! Als we even de route bekijken hoe nu verder, zegt een man die in zijn tuin staat: “iedereen die met een papier in de hand hier loopt, moet rechtdoor hoor!” Grappig, we zijn dus niet de enigen geweest hier!

En dan zien we de straat waar de auto staat en zijn we weer aan het eind gekomen van de wandeling. Hans stuurt ons terug naar Spijkenisse en kunnen we weer terug kijken op een paar fijne uurtjes wandelen!