Vierdaagse Nijmegen 21-7 t/m 24-7 / 160 km

Het is maandagochtend 20 juli.......ik word heeeeeel vroeg wakker! Eindelijk, ik mag naar Nijmegen om voor de 8ste keer de Vierdaagse te lopen! Mijn koffer heb ik al ingepakt staan, en na het ontbijt sta ik te popelen om te vertrekken, ik ben pas gerust als ik het polsbandje om krijg, als bewijs dat ik mag starten!
Hans is heel verbaasd als ik met koffer en al naar beneden kom en maakt een foto van mij.......want dat zware werk laat ik meestal aan hem over!

De vouwfiets gaat mee, alle spullen in de auto en dan kunnen we gaan! En zonder problemen komen we na goed vijf kwartier rijden aan in Nijmegen bij mijn gastgezin die me de komende vier dagen gaan vertroetelen! Annemiek en Petra begroeten ons hartelijk en na een bakkie koffie gaan Hans en ik nog even de stad in en kan ik me eindelijk aanmelden bij starthokje M!

Het is gezellig druk en we slenteren wat door de stad. Vanwege het heerlijke weer zijn de terrasjes vol maar we kunnen toch een goed plekje vinden voor een lekker broodje. Ook komen we diverse bekenden, voor mij dan, tegen in de stad.
Op de Ramblas koop ik nog een leuke sleutelhanger van een Minion voor het goede doel, het Ronald McDonaldhuis, bij Joke en Theo. Daarna keer ik terug naar mijn gastgezin voor een heerlijke avondmaaltijd. De andere dames zijn inmiddels ook gearriveerd: Yolande, Danielle en Marja en ik neem afscheid van Hans, ik zie hem op dag twee in Wijchen als hij me daar komt aanmoedigen!
Dag 1 Elst

Ik kan natuurlijk heel slecht in slaap komen, zoals gewoonlijk de eerste dag. En voordat de wekker gaat word ik al wakker met een gespannen gevoel: het gaat weer beginnen!! De dag van Elst!!! Na het ontbijt vertrekken we met zijn vieren, we hebben gelukkig allemaal dezelfde starttijd, met de fiets naar de Wedren. Het regent een beetje en ik besluit toch maar mijn poncho te gaan halen, die ligt nog boven.

Als we aankomen bij de fietsenstalling is het erg druk! De fietsenstalling is verplaatst en is enorm groot! Er kunnen wel 10.000 fietsen staan. We worden goed begeleid door de vrijwilligers van de stalling, om alles in goede banen te leiden zodat iedereen een goed plekje kan vinden. Super geregeld!!!!

We hebben "late" start en gaan om 5.50 uur in de rij staan op het Julianaplein. Als het startsein gaat om 6.00 uur bewegen we langzaam naar de scanners toe, en vijf minuten later kunnen we gaan!! Helaas is het erg druilerig maar we kunnen wel zonder poncho lopen.......
De Waalbrug over, langs al de studenten die ons aanmoedigen, dit is een heel bekend verschijnsel tijdens de start van de Nijmeegse!

Helaas start ik dit jaar alleen, omdat Leo de 30 km gaat lopen dus hij start nog veel later. We spreken een punt af waar we elkaar tegen zullen komen om vanaf dat punt samen naar de finish te gaan. Maar in Nijmegen loop je nooit echt alleen, af en toe een praatje met die of geen is ook leuk! En soms kom je een bekende tegen......

Vanaf de start op de Wedren lopen we door een haag van studenten die ons succes wensen, wij gaan lopen, zij gaan straks naar bed! Vanaf de Waalbrug lopen we niet meer over de brug naar Lent maar door een fietserstunnel en zo door naar Bemmel. Het is er al gezellig druk!

Ik zie een dame lopen, gekleed in een jurkje en een kroontje en scepter. Ze heeft een tasje in haar hand. Ik zeg dat ze er mooi uitziet en ik hoor aan haar antwoord dat ze Engelse is. Ik vraag of ik een foto mag maken, dat mag.

In Lent is het weer een feestje op de Via Begonia, voor de 20ste keer heeft dit dorpje de slingers buiten gehangen voor de wandelaars en de weg versierd met potjes begonia's.
Na ongeveer 13 km kom in aan bij de rustpost van SDW, de Dordtse wandelvereniging en besluit hier even te zitten voor een kopje koffie met een boterham erbij. Het is nog lekker vroeg en het gaat heel goed! Ik zet een leuke tekst wat op een T-shirt staat op de foto:
Haast
Ik moet niet vergeten te zwaaien als ik mezelf voorbij loop! Loesje

Leuk!!! Ze staat te wachten in een rij voor een dixie, nou dat doe ik dus niet, vind ik zonde van de tijd!

Na de Rijkerswoerdse plassen komen de 50-kilometer lopers er weer bij en wordt het nog veel drukker. En opeens hoor ik iemand roepen: "Feijenoord!!!", het is Frans waarmee ik een stukje oploop tot aan Elst. Ook kom ik ineens Arian tegen. Dus zo loop je "alleen" en zo kom je weer een paar bekenden tegen! Ik loop wat te dollen met die twee en voor ik het weet zijn we in Elst. Natuurlijk wordt er weer een foto gemaakt van een plaatsnaambord! Op de bekend wijze word ik weer vereeuwigt hahaha!!

In Elst is het enorm druk, zoals altijd stroopt het wandellegioen hier op. En ik kan het niet vervelend vinden, ik loop te genieten van al het leuks wat ik tegen kom! Ik maak nog een selfie met Frans en dan zie ik de toiletten staan waar ik traditioneel een plaspauze hou, er staat geen rij, en ik neem afscheid van de beide mannen.....

Dan zie ik een aantal gele T-shirts zitten bij een dierenwinkel, het zijn de mannen van het GGG en Annika is er ook bij. Ik vraag of ik erbij mag komen zitten. Deze pauze heb ik niet gepland maar ik vind het wel heel leuk om hen te zien. Hier vul ik mijn water weer bij.
Ik krijg een berichtje van Leo, hij is ook in Elst daarom blijf ik nog even wachten totdat hij arriveert. Samen vervolgen wij de rest van de route.

We hebben zoals ieder jaar een rust bij de oase van Eric en Carla en die is ook in Elst. Dat is wel mijn geplande rust en daar worden we weer heerlijk verwend met een kippensoepje. Hier komen we weer veel bekenden tegen. Het is erg gezellig maar dan wordt het toch weer tijd om te vertrekken, de finish is in zicht!

Eerst komen we nog door het plaatsje Valburg waar het weer ontzettend gezellig is en we worden op de foto gezet door foto Modern. Hier drinken we een glaasje vers geperste appelsap....mmmm!! Die drinken we staand op om daarna verder te gaan naar Oosterhout.
Ik ga nog eventjes naar de wc bij een gezin thuis, de moeder zegt dat haar dochter vandaag toiletjuffrouw is en zij wijst me de weg. Al kwebbelend zegt ze tegen me: "Weet je? We hebben ook een groot zwembad! En weet je? Je krijgt van mij een flesje drinken maar die mag je lenen van mij. Dan kom je morgen terug om het flesje in te leveren!" En ik ga naar een lekker fris en luxe toilet.....beter dan een dixie!
Met een flesje Extran lopen we weer verder en ik bedank het meisje uitbundig....

In de bocht naar Oosterhout koopt Leo een pakje melk voor hemzelf en een banaan voor mij, die drinken en eten we daar lekker op en zakken neer op een omgekeerde bloembak die als stoeltje dient. Hier zitten we niet erg lang want echt lekker zit het niet hahaha!

In Oosterhout houden we nog een rust vlakbij de kerk. Hier klets ik wat met een medewandelaar als Leo wat te drinken gaat halen. Heerlijk, eventjes de schaduw opzoeken want het is best warm nu!
Na deze rust maken we ons op voor het laatste stukje, over de dijk van Oosterhout. Omdat er een omleiding is vanwege een verbouwing aan de infrastructuur, lopen we niet heel de dijk af naar Lent maar maken we een klein omweggetje. Hoewel klein??
Vanaf de nieuwe brug de Oversteek lopen we naar het treinstation van Lent. Daar komen we Sabine tegen die ons zit aan te moedigen en ik pak een paar snoepjes. Die zijn erg lekker!! Maar ik ben blij als we weer de Waalbrug over mogen en helaas, op de brug is er een opstopping omdat de kant waar wij lopen ineens smaller wordt en het aantal lopers te groot is. Na de brug gaan we nog eventjes in het gras zitten om bij te komen, het is hier vandaan nog 10 minuten naar de finish. We zijn op tijd, het is pas 15.45 uur. Als Leo even gaat liggen in het gras komt er een hulpverlener aan en vraagt of het wel goed gaat met ons. Ja hoor heel goed! We krijgen een flesje water aangeboden en hij vraagt of we ORS nodig hebben. Nee hoor alles gaat prima! Toch fijn, die bezorgdheid en aandacht! Om 16.00 uur vertrekken we weer......op naar de finish!

Na de eindscan lopen we naar het nieuwe horeca gedeelte, waar voorheen de fietsenstalling was, daar is nu een leuk plekje ingericht onder de bomen voor een verfrissing. Daar komen we bekenden tegen en praten nog even gezellig na met een finish biertje!! Om daarna weer afscheid van elkaar te nemen........en fiets ik weer naar het gastgezin voor een heerlijke avondmaaltijd!

Dag 2 Wijchen

Gelukkig heb ik vannacht beter geslapen maar we hebben vandaag vroege start dus dat betekent ook vroeg op! Om 4.30 uur is het nog donker en we rijden met z'n viertjes naar de fietsenstalling. Nu staan we in rij 11 dus goed onthouden! Hoewel ik altijd vrij laat binnenkom en mijn fiets goed herkenbaar is d.m.v. bloemetjes.......
Als we aansluiten in de rij op het Julianaplein, kunnen we al na vijf minuten gescand worden, dat gaat lekker soepel dit jaar!

Ik vind het begin van dag 2, 3 en 4 altijd erg saai, door de straten van Nijmegen. De lange Heyendaalse weg af richting Hatert. In de bocht waar de "goedemorgenman" altijd zit is het stil......hij is erg ziek en komt misschien helemaal niet meer.

Na ongeveer 5 km is er een mogelijkheid om appelflappen met koffie te eten bij Tamara, maar dit keer ben ik alleen en loop verder. Ik besluit pas na 10 km lopen te stoppen in Alverna. Na de Hatertse brug gaan we niet linksaf de Wezenhof in, maar rechtdoor zo heeft de gemeente Nijmegen besloten na veel klachten van bewoners van deze wijk. Maar veel andere bewoners zijn het er niet mee eens getuige het spandoek langs de weg: bewoners van de Wezenhof buitenspel gezet!

Ik vind het ook geen goed plan want het is nu een saaie lange weg tot de eierboerderij. Helaas begin ik iets te voelen onder mijn tenen, nee toch? Ja.....er groeit een blaartje (denk ik) die me later op gaat breken, want ik heb niet mijn hoge Hanwags aan!

Als ik de RET rust zie aan de linkerkant van de weg in Alverna neem ik afscheid van een medewandelaar waar ik mee opgelopen heb want ik zie een paar bekenden zitten en het is nu ook tijd voor een rust. Mijn "marathoncollega" Jolanda is daar vrijwilliger en ik neem een bakkie koffie met "een glimlach".......lekkerrrr! Ik zie Mieke uit De Lier zitten met haar vriendinnen en ik ga er even bij zitten, gezellig!! Hier eet ik mijn boterhammen op.

Hans heeft beloofd om me aan te komen moedigen in Wijchen, hij gaat voorbij de EHBO post staan. Dat is op het 16-km punt. Als ik hem bel, zie ik hem ineens staan bij een grote kei waar ik lekker op kan zitten. Hij heeft een smoothie bij zich, dat laat ik me goed smaken!! En ik doe mijn schoenen en sokken uit om ze te laten luchten. Het blaartje valt wel mee, ik kan hem niet uitdrukken want er zit geen vocht in maar doet wel pijn! Dan maar de kiezen op elkaar en doorgaan......

Als ik Liana en Albert zie, ga ik er weer vandoor nadat ik afscheid van Hans genomen heb, ik zie hem weer in het centrum van Wijchen, maar zover is het nog lang niet! Eerst nog een saaie lus lopen. Ik klets wat met Liana en Albert, maken foto's en lopen te dollen met elkaar, ik kom Aike tegen en we kletsen wat dus zo kom ik de kilometers ongemerkt weer door.

Maar ik loop dit keer wat minder snel door en ik raak ze kwijt. Dan maar weer eventjes pauzeren, want ik word een beetje duizelig. Ik koop een flesje Aquarius en ga in de schaduw zitten, eventjes bijkomen!
Na de pauze stap ik weer op om (weer) naar Wijchen te gaan, deze dag heet tenslotte de dag van Wijchen, en daar moet ik weer nodig plassen! Maar ik heb geen zin om in de rij te staan voor een dixie. Ik vraag iemand langs de route: mag ik van uw toilet gebruik maken? Zegt de dame: "nou, dat doe ik eigenlijk nooit, verderop zijn toiletten!" Ik zeg: "Maar ik moet zo nodig en de rijen zijn zooooo lang!" En ik trek een zielig gezicht. Zegt ze: "nou vooruit dan!"

Opgelucht kan ik weer verder en ik krijg een telefoontje van Leo, hij zit te wachten in het centrum van Wijchen op een bankje tot ik er ben. In het centrum is het weer feest! En ja hoor, even later zie ik Leo zitten en gaan we samen weer verder. Hans staat verderop bij de wagen van de RET rust. We zien hem staan en ik drink de rest van de smoothie en neem een banaan mee.

In het centrum vlakbij het Kasteel is het weer voetje voor voetje lopen vanwege de drukte, deze vierdaagse moet je niet door willen lopen want dat kan vaak echt niet!! Ik vind het niet zo erg, des te langer kan ik van de omgeving en de mensen langs de route genieten, iedereen is zo enthousiast!!

Bij de oase van Eric is het weer gezellig en worden we in de watten gelegd. Dit keer met een verse pannenkoek met spek! Mmmmjammie......en ik spek ook de fooienpot hahaha!

Dan gaan we lopen richting Beuningen. De omgeving is saai, maar de mensen langs de route maken het leuk. Ook verbaas ik me over de kleding van sommige lopers, het lijkt net carnaval! De een is nog gekker uitgedost dan de ander! Soms heel origineel maar soms ook erg onpraktisch zoals iemand in een apenpak!!
Hier en daar neem ik een snoepje of een plakje komkommer aan van een kindje langs de kant, lekker en de kinderen hebben de dag van hun leven.
Soms zijn de aangeboden dingen erg lekker, zoals een flink stuk meloen, een stukje bal gehakt of een stukje pannenkoek!

We hebben trek in een soepje, het is best warm en zout moet aangevuld worden! Met een hete bak soep gaan we op zoek naar een stoeltje, die staan gelukkig naast het tentje, bij mensen die langs de kant zitten. Wat een luxe stoelen! Dat is heerlijk bijkomen en de soep is ook wel erg heet! Dit vind ik dan weer echt zo'n heerlijk vierdaagse-momentje: eten en kletsen met de bewoners en de wandelaars aan je voorbij zien trekken! Na geruime tijd is de soep op, en moeten we de weg vervolgen!

In Weurt maak ik - of eigenlijk Leo - een "paaldansfoto".......
Er is weer een routewijziging omdat er flink gewerkt wordt aan de infrastructuur en dit keer is het een leuke wijziging! We lopen door een straatje waar een tuin "versierd" is met vele standbeeldjes en ornamenten! Het staat er zo vol, dat je de ondergrond niet eens kan zien. Er worden dan ook veel foto's gemaakt, dit is echt bizar - je zal er maar naast wonen!

En dan zijn we weer terug in Nijmegen, we zien Sabine en Astrid van RWV nog even die ons vanaf de kant aanmoedigen. Ik groet hen en ik neem weer een paar lekkere zuurtjes mee voor het laatste stukje van vandaag. Het is "roze woensdag" en dat betekent één groot feest in Nijmegen, iedereen is in het roze, ook de toeschouwers. Prachtige figuren zie je langs de kant, veel travestieten geven een voorstelling en er staan zangers te blèren dat het een lieve lust is! Geweldig leuk om te zien en het verveelt nooit! Ook zie ik ineens Gerdien en Mieke staan tussen het publiek! Wat een verrassing! De Hertogstraat is omgedoopt tot Roze straat, wat een feest is het hier!!
Eindelijk komen we aan bij ons afmeldhokje en kunnen we nabieren met onze wandelvrienden Albert, Liana, Charlotte en Elly. Dit was weer een heerlijke wandeldag maar morgen doe ik mijn andere schoenen aan!!

Dag 3 Groesbeek

De dag begint al goed: als we net over de helft zijn op weg naar de fietsenstalling kom ik er achter dat ik mijn polsbandje niet om heb! Die doe ik namelijk elke dag af, omdat ik er niet mee kan slapen.....zo irritant! Meestal leg ik hem op mijn telefoon, maar hij was eraf gegleden naast mijn nachtkastje! Dus dat wordt terugfietsen! Ik ben net heuvel af gegaan, poehee......dus nu weer heuvel op! Gelukkig heb ik een sleutel meegekregen en kan ik naar boven om het bandje op te halen!

Uiteindelijk kom ik ietsje later aan op het Julianaplein, de start van 6.00 uur is net geweest, maar na 8 minuten kan ik ook weggescand worden en kan ik beginnen met slaapwandelen door de straten van Nijmegen en de Heyendaalse weg aflopen.
Ik doe lekker mijn oordopjes in, muziek maakt dat ik ongemerkt mijn kilometers kan volbrengen.......Ik heb van Marja vette watten gekregen en dat lijkt te helpen, de pijn is niet helemaal weg maar te dragen.

John de "goedemorgenman" zit vandaag wel op zijn hoekje in een scootmobiel, hij ziet er magertjes uit maar hij IS er wel en ik zie dat hij ervan geniet. Hij krijgt ook applaus als wij langs hem lopen......kippenvel. Ik raak aan de praat met een paar dames over hem, en zo komen we Nijmegen weer uit. Ook dit keer ga ik niet rusten bij Tamara maar stap ik door tot Malden waar de Eneco zit en ik bij Han een kopje koffie kan drinken. Dat is na 10 km dus een mooie gelegenheid om te stoppen!
Daar krijg ik een behandeling voor mijn kuiten en ik kan er weer tegenaan!

In Malden is gelegenheid om naar het toilet te gaan en het is er weer niet druk gelukkig. Ik zwaai daarna even naar de camera van tv Gelderland en loop door naar de volgende rust bij Gerard in de camper bij Mook. Gerard is de man van Marja die bij mij in het logeerhuis slaapt.
In Mook is de splitsing met de 30 kilometerlopers en hier ga ik heel even zitten. Dan zie ik ineens Syl en Bianca voorbij lopen en ren er achteraan om samen een stukje op te lopen tot de camper van Gerard. Altijd gezellig om hier even te rusten en als ik daar aankom zijn haar zus Yolande met Danielle er ook nog!
Hij zit op een mooie plek maar wel naast een waterpunt van de defensie en zij hebben harde muziek aan. Gezellig voor een half uurtje maar als je hier de hele dag naar moet luisteren......?

Dag drie is de dag van de heuvels, de eerste heuvel is in Milsbeek. Daar maken de 50 kilometerlopers een lusje om vlak voor de heuvel er weer bij te komen. Als ik de tent van Albron zie waar Jaap de scepter draait ga ik even gedag zeggen. Maud en Maaike zijn er, en even later zie ik ook Brechtje (die dit jaar niet loopt) Ellen en Esther. Ellen krijgt een blaarbehandeling van Brechtje en ik krijg een flesje drinken van Jaap. Hier blijf ik niet al te lang zitten want ik weet dat Leo op me wacht in Groesbeek, daar komen de 30-ers er weer bij.

Maar voordat ik in Groesbeek ben ga ik in Breedeweg nog heel even bij Han zitten, daar krijg ik een kuitbehandeling en een yoghurtje. Ook hier blijf ik weer niet lang, ik moet door naar Groesbeek! Ik krijg een telefoontje van Leo dat hij bij mensen in de tuin zit, vlakbij de Lidl. Hij heeft een geel T-shirt aan. Ik ben nu best moe en als ik iets geels zie links van de weg loop ik ernaar toe. En ja hoor, Leo zit prinsheerlijk in de schaduw bij mensen in de tuin en ze vragen of ik erbij kom zitten. Ik krijg een lekker soepje aangeboden. Daar heb ik wel oren naar, hij is heerlijk! Ik kom weer een beetje bij om me op te kunnen maken voor de heuvels! Hier mag ik ook nog even naar het toilet, wat een leuk adresje is dit, moet ik onthouden voor volgend jaar!

En dan wordt het werken om de heuvels door te komen, best zwaar hoor! Maar als ik naast een peloton kom te lopen die hard zingt: "push, push, push a little harder" en dat alsmaar herhalend loop ik in de cadans van hen mee de heuvel op. Dat gaat lekker! Maar Leo heeft er veel moeite mee en ik blijf even op hem wachten totdat ook hij weer bijgekomen is. Er volgen nog een paar kuitenbijters.....helaas is heuvel op makkelijker voor mij dan heuvel af, ik heb nu behoorlijk veel last van mijn scheenbeen!

Gelukkig hebben we nog een rust bij Eric en Carla, aan het eind van de Zevenheuvelenweg! Hier kan ik een broodje knak krijgen maar ik doe het zonder een broodje, ook lekker! Sabine is hier ook en Mar en Ann-Marie met haar beertje en het is weer heel gezellig maar helaas, de finish is nog ver! Nou ja ver, nog "maar" 8 kilometer vanaf hier......
Best wel zware kilometers worden dat, ik raak in een flinke dip!! Gelukkig haalt Leo mij daar weer uit. Vanaf Berg en Dal is het een beetje heuvel af lopen, erg fijn voor mijn scheenbeen.....not!! Het is dus eventjes afzien maar dat heb ik er wel voor over.
Voor ons lopen vier meisjes waarvan eentje ondersteund wordt door twee anderen. Hier zie je goed dat wandelaars er zijn voor elkaar, verbroedering overheerst. Ik zeg tegen haar dat het nog maar een klein stukje is maar ik weet uit ervaring dat dit nog best tegenvalt vanaf hier, ik heb er zelf ook moeit mee........

Ik zie een mooie spreuk langs de route: "Onderschat jezelf nooit. Je weet nooit hoe sterk je echt bent totdat sterk zijn je enige optie is". Een mooie overdenking om de laatste kilometers te volbrengen!

En zo komen we weer in Nijmegen aan, langs "het witte feest" waar iedereen in het wit is, en "het rode feest", iedereen dus in het rood. Moe maar voldaan stap ik op mijn afmeldhokje af en kunnen we weer met onze wandelvrienden nabieren! We proosten op een zware maar leuke wandeldag! Ze draaien hier leuke 70-er jaren muziek en het wordt nog laat vandaag! Ik ben zo moe dat ik, als ik bij Annemiek aankom, niet eens meteen ga douchen maar wacht tot na het eten!! Na de douche kom ik nog even beneden om naar tv Gelderland te kijken maar ga daarna meteen naar bed.......

Dag 4 Cuijk

Ik word ver voor de wekker wakker en ga aan de slag om mij klaar te maken voor de laatste wandeldag. Gisteravond dacht ik nog: als mijn voeten nog zoveel pijn doen als nu, dan start ik niet! Maar gelukkig, het valt allemaal heel erg mee en mijn schoenen zitten wel "vol voet" maar ik kan er aardig op lopen.

Na de vroege start ga ik weer lekker slaapwandelend door de straten van Nijmegen met mijn oordopjes in, helemaal met mijn blik op oneindig en mijn verstand op nul! Ik zie Mieke voorbij stuiven, jeetje wat een tempo heeft die meid! Ik doe geen moeite haar te roepen, ik kan haar toch niet bijbenen......

John de "goedemorgenman" zit er weer en hij krijgt wederom applaus. Wellicht de laatste keer dat ik hem zie, een kippenvelmomentje!
En dit keer ga ik wel bij Tamara koffie met een appelflap eten, ik ben er best wel een beetje klaar mee nu!! Ik ga hier zitten want ik moet nog een stukkie!
Na de Hatertse brug zie ik het groepje waar Annika bij loopt, Adri, Jan, Wil, Karina, Dirkie en Andries. Daar ben ik heel blij mee, weer even een excuus om te zitten. Adri is jarig vandaag en heeft een leuk shirt aan met voorop: "Ik ben er" en achterop: "Klaar mee". Wil zegt dat ik mijn veters iets anders moet strikken, dat haalt de druk weg van de schenen. Dat doe ik en ik voel meteen verschil.....dat had ik eerder moeten weten!

We starten weer gezamenlijk op, ik zie dat Andries een grappig kostuum meedraagt, het is net of hij op de schouders zit van een vrouwspersoon! Wat zal hij een commentaar krijgen onderweg! Bij de dixies zie ik Jan aansluiten en de rij is heel kort dus ik besluit bij hem te gaan staan, samen kletsen we tot we aan de beurt zijn. De vrijwilligers die hier werken houden de boel netjes en ik kan opgelucht weer verder. Jan is inmiddels ook vertrokken zie ik dus ik ga alleen verder.

Bij St.Walrick is een vlaaienstandje en er is ook appeltaart, met slagroom natuurlijk en hier ga ik weer eventjes zitten, die zijn zoooo lekker! Met een kopje koffie uiteraard maar omdat ik alleen ben is het lastig manoeuvreren om te gaan zitten op de houten balk naast de weg, er zijn geen stoeltjes. Als ik zit zie ik een soort tuinhuisje waar ook mensen zitten. Misschien een idee voor volgend jaar? Ineens zie ik Bert en Monique voorbij komen en Monique maakt een foto van mij, we wisselen een paar woorden en ze gaan weer verder. Wat een tempo hebben die twee......

In mijn eigen tempo ga ik weer verder, op naar Overasselt! Voordat ik de dijk opga nog even bij vriendelijke mensen langs de route naar het toilet......
Op de dijk heb ik weer muziek op en opeens hoor ik: "mogen we van links passeren, gezellig he?"
Als ik over de helft ben kom ik Fred tegen en we kletsen gezellig totdat we in Linden aankomen, daar heb ik weer een rust bij Gerard. Fred gaat soep eten in de boerderij een paar honderd meter verder.

Bij de camper zitten ook Petra, Annemiek, Gerdien en Mieke en er komen een paar dames bij zitten die we niet kennen maar het mag allemaal. Gerard vindt het wel gezellig geloof ik! We krijgen vanalles, zelfs een broodje knak behoort tot de mogelijkheden. Wat een heerlijke rust is dit toch en ik kom een beetje bij. Ik mag zelfs hier naar het toilet!
Ik krijg een telefoontje van Fred dat hij op me wacht aan het eind van het dorp Linden om samen verder te lopen. Dat vind ik wel leuk!

In Linden versieren de bewoners hun tuinen altijd volgens een thema en dit jaar is het "culinair". Erg originele voorstellingen komen voorbij zoals een lopend buffet - een tafel op benen - en de hond in de pot vinden. Bain Marie is een meisjespop in een bad met bubbels..... Ik laat een foto van mezelf maken achter een bord van "de dikke meiden" met een gat waardoor mijn hoofd kan, erg leuk istie geworden!

Als ik Linden uitloop ga ik op zoek naar Fred maar die is nergens te bekennen, ik denk dat ie doorgelopen is. Dan maar alleen verder, nog 20 km tot de finish!
Deze weg vind ik altijd enorm saai, er is geen publiek en het is erg stil. Dan maar weer muziek op en gaan. Tot ik in Beers aankom waar ik eigenlijk wil gaan zitten en ik kijk om me heen of ik bekenden zie. En ja hoor, Annika zie ik met Adri en Karina maar helaas, zij gaan alweer verder dus blijf ik niet lang zitten hier.

Vanaf hier is het nog een eind tot Cuijk! Pff.... Er lijkt geen eind aan te komen! Leo zie ik pas in Malden bij Eric maar voordat ik daar ben!!!
Eerst nog door Cuijk, heel erg gezellig maar ik ben er echt klaar mee nu. Ik neem me voor om door te stappen tot na de ponton brug om daar een flinke lange pauze te houden. Ik wil daar om 13.00 uur aankomen zodat ik ruim de tijd heb voor de Via Gladiola en warempel dat lukt nog ook! Precies om 13.00 uur zie ik in het gras langs de pontonbrug en het water Jolanda, Jan en Marcel zitten van Facebook wandelvrienden! Mitchell en Ruud zitten er ook een stukje verder. Wat gezellig en Jan vraagt hoe het gaat. Ik zeg het gaat k*t en leg uit waarom. Hij gaat spontaan ijs halen bij de EHBO op aanwijzingen van Jolanda! Wat lief en ik kom hier helemaal van bij......
Als zij vertrekken blijf ik nog even van de rust genieten, maar moet dan toch weer opstappen, de laatste 13 km komen er aan!

Ik zoek nog even het mais op voor een sanitaire stop en ga daarna weer verder naar Mook, Molenhoek en Malden. In Malden kom ik om 15.00 uur aan, mooi op tijd en ik zie Leo al zitten bij Eric in de oase. Hier nog eventjes een verwennerijtje: gehaktballetjes ! Mmmmm......
Na deze gezelligheid maken we ons op voor de laatste kilometers naar de Via Gladiola. Eigenlijk begint deze al in Mook maar oké...
Na een sanitaire stop bij de wandelbond gaan we eindelijk richting de finish.
Het wordt zwaarder en zwaarder voor Leo, hij gaat steeds schever lopen en ik ga me zorgen maken want we gaan steeds langzamer!!

Onderweg krijg ik een knuffel van een jongen met ADHD - hij loopt de vierdaagse volgens mij dubbel - en hij zegt:"tjonge wat ruik jij nog lekker!" Hahaha! Ik kan er weer even tegen....

Ik kom Aike tegen die er ook goed doorheen zit en we kletsen wat voor de afleiding.
De bedden met zieken langs de route doen mijn ogen waterig worden, ik krijg hier altijd kippenvel van en laat de waterlanders lopen. Deze zieke mensen zwaaien uitbundig naar ons, voor hen is dit ook een bijzondere dag!

Dan zie ik ineens Hans op de weg staan! Wat een verrassing, zie ik hem eindelijk wel bij de finish! Mede door een handige app op zijn telefoon - findmymobile - kan hij precies zien waar ik loop! We zien ook aan de linkerkant Gerdien staan met haar vrienden en we zeggen haar even gedag, Leo komt weer aangelopen, hij heeft net zijn familie gedag gezegd die langs de kant staan.
Ik neem afscheid voor even van Hans, hij gaat bij mijn afmeldhokje staan om me op te wachten. En met Leo aan de arm gaan we weer verder, nu duurt het echt niet lang meer! Helaas gaat het nu een beetje regenen maar echt nat worden we er niet van, het is wel wat somberder nu maar de toeschouwers niet minder enthousiast!

Op ongeveer 500 meter van de finish komen we Dirkie tegen en die neemt de andere arm van Leo, het gaat nu voetje voor voetje de finish over. Er is helaas geen mogelijkheid voor een finishfoto, dat doen we wel na het afmelden...
Het is gelukt! En Leo gaat zich ook afmelden, het is zijn laatste vierdaagse zegt hij nu.......

Na de finish gaat Hans een biertje voor ons halen, kunnen we even bijkomen en nagenieten van deze week. Hoewel ik veel pijn heb gehad en veel "alleen" ben geweest heb ik toch een leuke week gehad!
Ik neem daarna afscheid van Leo en langzaam aan lopen we naar de fietsenstalling. Daar kom ik Ellen en Esther tegen, zij hebben het ook gehaald.
Het fietsen naar het huis valt me zwaar maar ik weet dat ik straks lekker kan douchen voordat ik met Hans naar huis rij......

Wat een week! Het enthousiaste publiek langs de route, de kindjes met lekkers, de muziek, de leuke rusten zoals bij Eric en Gerard, het mooie weer, de leuke privé toiletjes, wat heb ik weer genoten, ondanks de pijn kijk ik terug op een geslaagde Vierdaagse! Straks lekker twee weken vakantie en weer uitkijken naar de volgende Vierdaagse, de 100ste!! - en mijn negende.......


Foto's zijn hier te zien:
klik hier

Tweedaagse Amersfoort 19-20 juni 2015 / 2 x 40 km

Zo, ik heb weer 80 kilometer in de benen!

Dag 1

De Tweedaagse van Amersfoort hoort gewoon bij de training voor de vierdaagse van Nijmegen, en het is ook nog eens een heel gezellige en goed uitgezette tocht!
Zoals gewoonlijk logeer ik ook dit keer in Voorthuizen bij mijn schoonouders in het chalet, lekker dichtbij de start aan de Gasthuislaan in Amersfoort. Daar zit het sportpark dat al jaren het startpunt is van deze tocht.

Ik ben al vroeg in Amersfoort, dan kan ik de auto lekker dichtbij de uitgang van het park zetten. Als ik me in het rijtje voeg voor de aanmelding word ik aangesproken door Andre, van Facebook vierdaagsevrienden. Hij herkende mij, leuk toch? Zo zullen er in de loop van de dag meer van dat soort ontmoetingen volgen!

En net zoals vorig jaar ben ik weer mijn startkaart vergeten. Maar na een telefoontje naar het thuisfront is dat probleem verholpen. Leve de smartphone en internet!

Nadat we aangemeld zijn is het tijd voor koffie, de anderen zitten al boven in de kantine, lekker warm! Want het is weer, ook zoals gewoonlijk, lekker fris met kans op een bui!

Om 7 uur gaan we van start en lopen met een grote groep Amersfoort weer uit om na ongeveer 9 km door de bossen aan te komen bij de eerste rustpost, de Stoeterij. Maar we lopen daaraan voorbij en gaan het militair terrein de Vlasakkers op, nadat we eerst een comtroleknipje hebben gekregen. Eigenlijk is dit gebied niet toegankelijk voor burgers maar tijdens deze tweedaagse mag het wel.

De wolken breken open en er schijnt een weliswaar waterig maar lekker zonnetje door de vele wolken. Dit gebied is lekker ruim, met brede, van beton gemaakte paden en dat loopt als een trein! We hebben dan ook een lekker tempo!
Af en toe komen we leuke bouwwerken zoals een soort van bunkertje tegen die we van dichtbij gaan bekijken en nemen daar een foto van. Het stuk over dit terrein is zes kilometer lang, dan nog 4 kilometer door de bebouwde kom tot de eerste rust, dan hebben we er 19 kilometer op zitten!

Bij sportpark Vliegdorp komen we aan om 11.45 uur, lekker snel gelopen! Daar is het druk!! Er is nauwelijks een stoel te krijgen maar ik mag op het plekje van Maike zitten.....lief!! De zus van Rob, Ingrid, woont hier om de hoek en komt even langs om ons aan te moedigen, gezellig! Ik ben nu wel toe aan een rust en we krijgen een lekker bakkie cappuccino van haar om bij te komen. Hier eet ik ook mijn drie (!) boterhammen met banaan op: ik heb honger!!! Dat gebeurd mij bijna nooit, dat ik honger heb maar ik eet ze nu met smaak op!

Helaas komt er aan dit gezellige samenzijn weer een eind want we mogen nog 21 km lopen. De buien zijn weggebleven ondanks de donkere luchten die we zien. Hoewel we af en toe vergast worden op wat hemelwater, we worden er niet echt nat van! Ingrid loopt een stukje mee met ons, tot ze weer vlakbij huis is en wij de route weer vervolgen.

Een deel van de route gaat over de voormalige vliegbasis Soesterberg.
Vliegbasis Soesterberg was een militair vliegveld nabij Soesterberg, tussen Utrecht en Amersfoort. Het vliegveld was de bakermat van de militaire luchtvaart in Nederland; in 1913 maakte de Luchtvaartafdeeling (LVA) van het leger hier haar eerste vluchten. Vanwege bezuinigingen op defensie is de basis in november 2008 gesloten en opgeheven.
Het terrein heeft primair een functie gekregen als natuurgebied, er zal slechts beperkt woningbouw plaatsvinden aan de kant van Soesterberg Noord ter financiering van het ontwikkelen van natuurgebied. Het militaire kamp in het zuidwesten van de vliegbasis, Camp New Amsterdam, blijft eigendom van Defensie. In het noordoostelijke deel van de vliegbasis zijn het Militaire Luchtvaart Museum en het voormalige in Delft gevestigde Legermuseum ondergebracht in het defensiemuseum. Dit museum opende de deuren op 13 december 2014.
Aldus Wikipedia.
Wij mogen dit keer langs het museum lopen en dat is heel leuk om te zien, er staan diverse tanks en vliegtuigen buiten.
Na dit museum nog een klein stukje door het bos lopen om dan aan te komen bij sportpark Peijnenburg. Daar is het ook best druk maar we kunnen nu makkelijk een stoeltje vinden om een lekker bakkie soep op te peuzelen. Dat gaat er wel in een beetje zout. Ook al is het niet warm, je verliest met het zweet ook veel zout dat natuurlijk weer aangevuld dient te worden! Na de soep een Breaker als toetje en we kunnen weer verder, de volgende 13 kilometer wegstampen.

Dit is een heeeeeeel lang stuk over een fietspad door de bossen, maar we lopen zo te kletsen dat die ongemerkt onder de voeten vandaan lopen. De volgende rust is alweer daar, bij Pannenkoekhuis De Kabouterhut op 34 kilometer en niet bij de Vlasakkers, de officiële rust. Er zitten nog meer wandelvrienden, even gezellig bijkletsen.

Tot aan de finish is de route niet bijzonder, een stuk bebouwde kom en een stukje bos en dan weer bebouwde kom en is weer hetzelfde als vorig jaar. Het laatste gedeelte iets anders vanwege de verbouwing langs de weg. Zonder problemen melden wij ons af door de knipkaart in te leveren en we nemen nog even een broodje haring en een colaatje om bij te komen en na kletsen. Het bleef nog lang onrustig op het sportpark......

Dag 2

Het is erg vroeg deze zaterdagmorgen als ik wakker word met het gekletter van de regen op het chalet. Oh jee! Na de gebruikelijke opstart rituelen stap ik in de auto en het is droog, dat zal het de hele dag blijven maar de temperatuur is laag voor de tijd van het jaar.
Bij het sportpark aangekomen zit er al een groep wandelvrienden aan de koffie te wachten tot het startsein. Zeven uur mogen we vertrekken.

Deze dag gaat de route richting Austerlitz en Henschotermeer. De eerste kilometers zijn erg mooi maar ook best zwaar, over onverharde zandwegen en bospaden. Maar het is genieten van de mooie natuur om ons heen.
De eerste rust is bij restaurant Bergzicht op 10 kilometer maar we zijn nog niet aan rust toe, we lopen door tot Austerlitz. Ons plan is om daar te rusten maar helaas, hij gaat pas om 10 uur open en besluiten we door te lopen naar Henschotermeer op 16 kilometer.
Ik heb honger en ben een beetje duizelig en moet erg plassen. De route gaat over steenslag paden en loopt naar beneden en dat is heel lastig lopen. Het tempo gaat drastisch naar beneden! Eindelijk komen we aan bij de rust en zoeken een plekje om te zitten. Helaas, geen stoelen dus dan maar een picknickbankje uitkiezen, er staan er genoeg. Wat ben ik blij dat ik zit en de boterhammen gaan er gretig in! De koffie smaakt ook heerlijk. We genieten van het uitzicht op het Henschotermeer, het is hier erg mooi. Rustig is het niet want er is een feest aan de gang aan de overkant, de muziek klinkt hard. Maar dat is niet erg, we zingen soms mee!

Na het Henschotermeer lopen we over lange, rechte fietspaden. We moeten vaak opzij springen voor een groepje wielrenners, er is een wielertour aan de gang. Vreemd dat dit niet afgestemd is, er lopen grote groepen wandelaars op het fietspad!!!
De lange paden en bebouwde kom kan me niet bekoren, de verveling wordt verdreven door leuke kletspraatjes. En dan nog een leuk stukje winkelstraat door het dorp Woudenberg om vervolgens bij de rust bij De Valleiruiters aan te komen.
Hier is het wederom erg druk, geen stoel te bekennen. Dan maar eventjes in het gras, het is gelukkig droog. Hier eten we een lekker bakkie tomatensoep en een yoghurtje.

Na de rust vervolgen we de route langs de autoweg om vervolgens weer door een stukje bos te lopen. We steken het Valleikanaal over, dit is een lang fietspad tot aan de Leusbroekerweg. Hier kom ik weer Facebook wandelvriendin Hetty tegen met een paar vriendinnen en ik zet ze even op de foto. Voorheen zat de rust aan het eind van deze weg maar helaas, dit jaar niet en moeten we nog een stukje doorlopen tot de laatste rust. De routebouwers hebben een leuk lusje bedacht om hier te komen, over landgoed Den Boom. Erg mooi en het is weer genieten!

Onderweg komen we Fred, René en Mark tegen die met wandelmaatjes deze tocht lopen en ik klets wat met ze tot we bij restaurant De Mof aankomen. We kunnen een plekje vinden om met elkaar van deze rust te genieten, gezellig! Ik zie broodjes kroket verschijnen en het water loopt me in de mond! Jammie, die gaat er met smaak in.
Als we ons opmaken om te vertrekken kom ik Syl tegen met Gery. Zij zijn later vertrokken vanwege de OV tijden waardoor ze niet op tijd konden vertrekken, ik klets wat met ze en dan gaan we weer verder voor de eindspurt naar de finish.

Over landgoed Den Treek naar de YMCA waar nog een rust is gepland maar ik ga daar alleen even naar het toilet, het is vanaf daar nog vier kilometer naar de finish.
Door een stukje bos en zandpaden en dan nog een stukje bebouwde kom. Iets later dan gisteren komen we bij de finish aan. De fotostand staat er nog en we bekijken de foto's die we na lang zoeken toch vinden. Hij is leuk geworden!
Daarna melden we ons af en ontvang ik een nummertje. Het is de achtste keer maar omdat ik vorig jaar per abuis een 8 had ingevuld krijg ik nu een 7 voor op mijn medaille. En natuurlijk een stempeltje voor in het boekje.
We kletsen nog wat na met een lekker drankje. Helaas is de haring op!! Er is altijd muziek bij de finish en er zijn een paar wandelaars aan het dansen, het ziet er gezellig uit maar ik wil liever even zitten.....
Dan wordt het tijd om afscheid te nemen van elkaar en ik rij terug naar Voorthuizen, genietend van de terugblik op deze twee fantastisch leuke, mooie en gezellige wandeldagen. Mijn nieuwe schoenen voldoen uitstekend want ik heb nergens last van, dat is wel eens anders geweest!!!
Ik dank de organisatie voor deze twee wandeldagen, de routes waren voor een deel bekend maar er zaten ook verrassende wijzigingen in! Ik verheug me alweer op de volgende editie volgend jaar!

Kippenloop 13-6-2015 / 25 km

Vandaag 13 juni 2015 is het weer eens tijd voor de Kippenloop! Het is alweer een tijd geleden dat ik deze tocht gelopen heb! Hij wordt al jaren georganiseerd en in 2005 was de eerste editie. Dit is de geschiedenis van de Kippenloop, overgenomen van de website:

Op 17 oktober 2004 overleed Gijs van den Oever op veel te jonge leeftijd aan kanker. Ter nagedachtenis aan Gijs wilden twee kameraden een wandeltocht organiseren, een sponsorwandeltocht waarvan de totale opbrengst naar KWF Kankerbestrijding zou gaan. Gijs van den Oever had in Katwijk de bijnaam ‘Gijs de Kip’. Het idee voor de Kippenloop was geboren. Inmiddels is de Kippenloop uitgegroeid tot een groot wandelevenement dat duizenden deelnemers uit heel het land en zelfs omringende landen trekt. Ongeveer 200 vrijwilligers zetten zich in voor de Kippenloop.

Op zaterdag 21 mei 2005 vond voor de eerste maal de Kippenloop plaats. Ruim 1.700 wandelaars namen deel en liepen € 24.000 bijeen voor KWF Kankerbestrijding. Inmiddels is de Kippenloop uitgegroeid tot een groot en gezellig wandelfestijn. De tiende editie van de Kippen- en Kuikenloop vond plaats op zaterdag 14 juni 2014 en was een groot succes. Ruim 7.000 Kippen en Kuikens trokken naar de Zuid-Hollandse kust en wisten het fantastische bedrag van € 200.000 bijeen te wandelen, waarvan € 86.000 ten goede kwam aan KiKa en € 114.000 aan KWF Kankerbestrijding.

Ik ga zaterdagmorgen vroeg op pad om op de afgesproken tijd aan te komen in Katwijk. Door een paar vrijwilligers word ik naar de parkeerplaats geleid, het staat er nog niet helemaal vol gelukkig en ik kan met wat passen en meten in een parkeervak staan, wel met een beetje hulp......

Bij de koffietent zie ik Sandra van Facebook-vierdaagsevrienden staan en we maken even een praatje met haar, ze staat te wachten op haar wandelmaatjes, wij gaan na het drinken van een bekertje koffie ook op pad.

Richting het strand maar eerst nog even een ommetje door een stukje duingebied. We passeren de sluis en een monument voor verdronken zeevissers. Dan de boulevard op richting de eerste rustpost aan het eind van de boulevard. Daar gaan we het strand op en krijgen we een krentenbol aangeboden. Het is ook mogelijk een kopje koffie of thee te drinken maar dat doen we niet, we zijn net een beetje warmgelopen. Want het is fris en er staat een straffe wind!
Die hebben we pal tegen als we het strand oplopen richting Wassenaarse slag. De meeuwen schreeuwen ons tegemoet, zij hopen op een stukje krentenbol!

Na 9,2 km komen we aan bij de tweede post waar we een banaan krijgen en een flesje water. Hier kom ik Daniël tegen, hij ziet mij eerder dan ik hem. Ik zeg hem even gedag en dan halen we hier weer een bakkie met! Appeltaart natuurlijk, dat is traditie inmiddels tijdens het wandelen!! Het is een beetje gaan miezeren en de druppels op de ramen worden steeds groter! Dan maar even wat langer zitten......tot de bui over waait. Er zijn ergere dingen.......

Na een goed uur gaan we weer op pad, het is inmiddels zo goed als droog. De duinen in richting Katwijk terug lopen en dat is bepaald geen straf!
We kijken onze ogen uit en genieten van wat de natuur ons biedt. Het is een mooi jaargetijde, er staan veel bloemen en planten in bloei. Links en rechts ontwaren we wat vennetjes......prachtig!

De duinpaden zijn goeddeels onverhard maar goed te belopen en het is ook niet vlak dus de beenspieren krijgen het zwaar te verduren. We hebben er geen moeite mee en het tempo zit er lekker in, we passeren continue mensen die een langzamer tempo hebben.....
In dit duingebied ligt ook een tankwal uit de Tweede Wereldoorlog. Het wandelpad loopt erlangs en we maken er foto's van. Ook zien we een stukje van een tankversperring liggen, zogenaamde drakentanden.

Deze Duitse drakentandversperring (Höckerlinie) en anti-tank muur in de duinen was onderdeel van Stutzpunkt Gruppe Katwijk. Ook zijn er enkele bunkers in de tankversperring geïntegreerd. De tankversperring bij Katwijk wordt gezien als één van de mooiste van Europa.

Vlakvoor we bij de rust "met kip" op 19 km komen, lopen we een bruggetje op voor een Brugmomentje. Op deze brug komen we Jaap, Bas, Ellen, Esther en Brechje tegen. Bij de kippenrust, waar we in de rij gaan staan voor een kippenpootje kletsen we wat. Deze heerlijke kippenpootjes zijn traditie bij deze wandeltocht, en gaat vergezeld met een blikje appel Radler, erg lekker! We zoeken een plekje tussen de bankjes en dat lukt nog ook! Heerlijk, even genieten voordat we ons opmaken voor de laatste 6 km naar de finish.

We vervolgen de route langs een autoweg, dit is het saaiste gedeelte van de route. Maar na verloop van tijd gaan we gelukkig weer de duinen in, al worden we gezandstraald door de harde wind! Na verloop van tijd zien we de laatste rust- en stempelpost opdoemen waar men kippensoep en een banaan uitdeelt, maar wij besluiten door te lopen naar de finish.

Langs de boulevard is een nieuw pad aangelegd dat vlak langs de zee loopt, en aan het eind van dit pad lopen we zo het centrum van Katwijk in waar het erg gezellig is. Hier nemen we onze medaille in ontvangst en gaan we daarna nog even wat drinken en napraten in een strandtentje. Helaas is de finish niet waar de start is dus moeten we nog een flink stukje lopen naar de parkeerplaats maar dat is niet erg. Hier nemen we weer afscheid van elkaar. Het was een gezellige, mooie en leuke wandeldag ondanks het onstuimige weer! Goed georganiseerd en ik hoop dat er flink wat geld is opgehaald voor het KWF!!

Paleizentocht Baarn 2015

De Paleizentocht in Baarn heb ik nog nooit gelopen, dit komt omdat Baarn nogal uit de buurt ligt maar vandaag maak ik eens een uitzondering, ben wel nieuwsgierig naar die paleizen!
Na een goed uurtje rijden kom ik op de afgesproken tijd aan op het parkeerterrein van kasteel Groeneveld want daar zit het startbureau van de wandelvereniging SGWB die de tocht uitgezet heeft. Het belooft een mooie, zonnige dag te worden, ik heb mijn korte broek en topje aan maar toch ben ik ook blij met mijn kleine vestje, het is nog best fris in de schaduw!
We melden ons aan, de kosten zijn € 7,50 en dat is best duur maar de tocht is ook voor het goede doel dus vooruit dan maar! We krijgen een uitgebreide routebeschrijving in de vorm van een boekje maar we weten dat we die niet gaan gebruiken, er wordt meestal goed gepijld met geel/zwarte pijlen, ook bekend van de Amersfoortse Tweedaagse!
De hoge inschrijfkosten komen ten goede van KIWANIS en UNICEF voor het project stop tetanus bij moeders en pasgeborenen. Deze dodelijke ziekte eist jaarlijks het leven van 60.000 baby's en een groot aantal vrouwen. De gevolgen van de ziekte zijn ondraaglijk: pasgeborenen lijden aan terugkerende pijnlijke spierkrampen en extreme gevoeligheid voor licht en aanraking.
Ik ben blij dat ik mijn steentje aan het project kan bijdragen.

In het boekje staat de route beschreven met een aantal beschrijvingen van een bezienswaardigheid. Leuk voor later! Het boekje gebruiken we bijna niet tijdens het lopen, er is goed gepijld.

Het kasteel Groeneveld is erg mooi en een originele plek voor een startlocatie. Er is ook een leuk terras, na de tocht gaan we hier zeker nog even wat drinken!

De route gaat voornamelijk door het bos, zo ook het Baarnse Bos waar we langs een grote vijver lopen die je links of rechtsom kan passeren. Wij kiezen rechtsom en maken een paar foto's. We raken hier even aan de praat met een medewandelaarster.

Uiteindelijk komen we aan bij Paleis Soestdijk.
In 1638 liet de welgestelde burgemeester van Amsterdam, Cornelis de Graef, in Baarn een buitenhuis bouwen. Deze hofstede werd in 1674 verkocht aan 'Zijne Hoochheid den Heere Prince van Oranje'. Sindsdien bleef Soestdijk ruim drie eeuwen in eigendom van het huis van Oranje.
Van 1948 tot 1980 was het paleis de residentie van Nederland. Soestdijk was naast werkpaleis ook woonhuis. De prinsessen Beatrix, Margriet, Irene en Christina groeiden er op en gingen in Baarn naar school. De laatste koninklijke bewoners waren Prinses Juliana en Prins Bernhard. De goedgelijkende beelden in de tuin zijn ontworpen door Kees Verkade. Aldus de beschrijving in het boekje......
Zo leer je nog een stukje geschiedenis tijdens een wandeltocht!

Hier is een controlepost en we mogen als wandelaars van deze tocht door de tuin lopen van het paleis, dat laten we ons geen tweede keer zeggen! Ik heb het nog nooit van zo dichtbij gezien. Het is erg mooi weer en we maken er natuurlijk ook foto's van. We lopen langs de mooie vijver en achter het huis om naar de Orangerie waar koffie te krijgen is maar ik ga alleen even naar het toilet.

Na het paleis komen we bij een volgende controlepost waar tegen een kleine vergoeding koffie of thee te verkrijgen is maar die slaan we ook over.
In het bos rond de heidevelden van de Stulp zijn nog grafheuvels uit de prehistorie te vinden. In de Stulp werd het hoogveen dat een deel van het land bedekte, vanaf de 13e eeuw gebruikt voor de turfwinning. Op diverse plaatsen zijn nog "wijken" te zien, drie meter diepe sloten waarmee de turfstekers het hoogveen ontwaterden. Momenteel is dit gebied vooral begroeid met heide. Aldus het boekje.....
Hier gaan we wel even zitten, genieten van de rust en en de omgeving en eten we even een bammetje op.

Daarna gaat het toch weer even fout omdat we al kletsend een pijl missen, maar de fout is snel weer hersteld en we hoeven niet ver terug te lopen. We zijn niet de enigen......we komen andere wandelaars tegen die fout lopen! Net voor de laatste controle post gaat het weer -even- fout. Bij het theehuis 't Hoge Erf kunnen we koffie krijgen maar de rij is lang en de bediening is niet erg vlot dus daarom gaan we maar weer verder! Bij de finish is vast wel koffie "met" te verkrijgen!

Het laatste stuk gaat door het park rondom kasteel Groeneveld. We lopen door een mooi gedeelte, omzoomd met Rododendrons waarvan foto.
Als we bij de finish aankomen is het terras behoorlijk vol, ik zie nog net een plekje in de zon! Na het afmelden nemen we meteen daar plaats om nog even van de zon te genieten van een koffie "met", dat is natuurlijk appeltaart! Omdat het vrij laat is geworden besluiten we nog een pannenkoek te gaan eten bij De Smickel......lekker!
Ik heb weer genoten van deze wandeldag: goed georganiseerd, een heel mooie route en heerlijk weer.......wat wil een mens nog meer??

11e Schuiteman Accountants Wandelfestijn 30-5-2015 / 40 km

Vandaag staat er een wandeling op het programma van 40 km die ik meestal rond deze tijd in Voorthuizen loop. Ik ga daarom al op vrijdagavond richting Voorthuizen samen met Hans om te logeren bij zijn ouders op het chalet op het park De Vier jaargetijden. Ideaal, want dat is dichtbij het startbureau van de organisatie Schuiteman Accountants die deze tocht organiseert. Het is in een ruimte van kerkgebouw Bethabara waar een groot parkeerterrein bij zit. Als ik daar aankom op zaterdagmorgen 7.15 uur word ik dan ook door een van de 48 vrijwilligers naar een plekje gewezen.

Het inschrijven is zo gepiept en na een bakkie, een praatje met die of gene en een toiletbezoek kunnen we op pad. De weersverwachting is wel aardig, er wordt af en toe een buitje voorspeld en het is bewolkt. Heerlijk weer om te wandelen vind ik.

Als we goed en wel een minuut of tien op pad zijn, lopen we alweer verkeerd. Omdat we wandelaars voor ons hebben lopen we er automatisch achteraan maar je moet goed op de pijltjes letten die soms niet logisch hangen (als je rechts loopt, verwacht je ook rechts een pijl, deze stond links). En soms is het ook gewoon goed opletten en niet teveel kletsen zoals wij doen!!

Maar de fout is snel hersteld en na een paar straatjes door Voorthuizen komen we aan bij de ingang van het Wilbrinkbos.
Een groot bosrijk landgoed met een landhuis, houtwallen, heide en vijvers en vennetjes. Op het landgoed ligt een bewoonde dassenburcht. In het meertje komt de zeldzame kamsalamander voor. In de oude bosgedeelten leeft de boommarter en de groene specht.

We lopen door een voor mij bekend gebied omdat wij hier zeven jaar op een camping gestaan hebben toen de kinderen nog klein waren. Maar ik kom ook op plekken die ik nog nooit gezien heb want toen wandelde ik nog niet.
De rododendrons staan in dit jaargetijde mooi in bloei en de verschillende kleuren komen vandaag mooi uit in het zonnetje dat naderhand toch is gaan schijnen.

Na ruim 10 km komen we aan bij de eerste rust waar een toilet staat en al wachtend in de rij krijg ik een bakkie koffie maar het duurt niet lang voor ik aan de beurt ben dus toch maar even zitten om het op te drinken. Het is niet ons plan hier te gaan zitten omdat op 16 km weer een rust is maar staand drinken is niet zo fijn........

Na een goed kwartiertje gaan we weer op pad en dit keer hebben we geen fout gemaakt door een pijl te missen en komen we alweer snel aan bij de volgende rust met wederom een toilet, goed geregeld!! En het is tijd voor een lekkere soep, dit keer kippensoep en hij smaakt heerlijk, een beetje vettig maar dat komt de smaak ten goede! Het is altijd fijn om wat zout binnen te krijgen tijdens het wandelen vooral bij warm weer.....
Bij deze rust komen we na een lusje van 10 km weer terug.

Dit stuk parcours, de extra lus voor de 40 km-lopers is werkelijk schitterend! Over heeeel veel heuvels in het bos en zandpaden en een groot stuk over de hei. Gelukkig met de wind in de rug. Het is echt genieten en we vinden het eigenlijk jammer dat we na 10 km alweer bij de rust zijn aangekomen. Daar horen we dat we de laatsten zijn en er wordt ook al opgeruimd. Er is nog wel voldoende te krijgen, we nemen nog even een bakkie! Ook horen we dat er net twee geitjes zijn geboren en we gaan even op kraamvisite......schattig zeg! De geitjes zijn uitgeput en worden door de moeder schoongelikt.

En dan is het tijd voor de laatste 14 km. Een flink stuk langs de provinciale weg en langs een groot klimparadijs waar het gezellig druk is met klimgeiten jong en oud.
Ik loop er nog steeds fris bij en ben ook blij met mijn nieuwe schoenen die zo lekker zitten. Al snel komen we op voor mij bekend terrein, we zijn vlakbij de camping.. Helaas lopen we er net niet langs. De laatste rust moeten we even zoeken, de pijl is al weggehaald. Maar hier zijn ze echt al aan het opbreken, de vrijwilligers staan nog even na te kletsen. Wel mag ik gelukkig nog even van het toilet gebruik maken en krijgen we een flesje Extran mee voor onderweg. Op voor de laatste 4 km!

Het parcours gaat nu over wegen waar ook auto's mogen rijden en dat is soms lastig want af en toe moeten we de berm inspringen om een auto te ontwijken! Er is ook een autorally aan de gang zien we, met oude auto's die naar diesel stinken!!!
We mogen weer een stukje door het Wilbrinkbos maar dan zien we ineens geen pijlen meer. Op gevoel gaan we verder en dan zien we een pijl maar die blijkt daar door lolbroeken geplaatst te zijn, dat horen we van een vrijwilliger die ons terug roept. Hij neemt ons mee om ons op de goede route te zetten......

Tegen sluitingstijd komen we aan in een mooie nieuwbouwwijk van Voorthuizen en we ruiken de finish al. Niet helemaal op tijd komen we daar aan maar we kunnen gelukkig nog een stempel en een plaatje krijgen. Ze zijn er al druk aan het poetsen en het zuigen, de dag is ten einde! Ook krijgen we nog drie doosjes eieren mee en een leuke medaille. Ik kijk terug op een heerlijke wandeldag, ik heb genoten van de volle 40 km! Volgend jaar hoop ik hier weer te lopen!

Lentefeest wandeltocht DIOS Den Hoorn 24-5-2015 / 25 km

Het belooft vandaag een prachtige lentedag te worden en mijn plan is om een tocht te gaan lopen in Den Hoorn bij de wandelvereniging DIOS. Daar heb ik nog nooit gelopen en ben benieuwd wat ik voorgeschoteld krijg. Hoewel ik wel enig idee heb want het Westland is mij niet helemaal onbekend, mijn familie woont daar grotendeels, van mijn moeders kant. Het toeval wil dat mijn neef en zijn vrouw in de organisatie zitten........

Het parkeren is ook goed geregeld, een klein stukje van de startlocatie. Maar we lopen zo te kletsen dat we de startlocatie voorbij lopen en we weer terug zijn bij de parkeerplaats. Ik dacht nog:"goh, wat een hoop mensen die allemaal tegelijk naar de start lopen" maar zij waren al begonnen met de tocht! Hihi.....dan maar een paar extra meters lopen, 25 km is toch niet veel??

Als ik de startlocatie binnenkom, een grote tent, zie ik Elly staan en ik groet haar even. Het aanmelden gaat naar mijn idee niet zo efficiënt, je moet namelijk eerst gaan betalen aan een apart "loket", dan krijg je een kaartje waar je je naam op invult, pas dan krijg je een routebeschrijving.......ik begrijp het nut daarvan niet maar oké, we kunnen op pad maar niet nadat we eerst effe een bakkie doen! Het sanitair is hier ook goed geregeld, er staat een mobiel toilet en is erg netjes.

Bij het bekijken van de routebeschrijving bekruipt mij het gevoel dat we te maken hebben met een onervaren wandelvereniging want de afstanden staan er niet bij! Dat is voor mij wel een punt, ik wil graag weten waar de rusten zitten en op hoeveel km we dan zitten zodat we een beetje de tijd kunnen indelen! Soms kunnen we een rust overslaan namelijk maar een paar medewandelaars weten dat de eerste rust op zo'n 11 km zit en de tweede op 16 km.

Het eerste stuk gaat door een stukje van Den Hoorn, langs de kerk waar ik wel eens geweest ben met mijn ouders, voor bruiloften en begrafenissen alweer een tijd geleden maar ik herkende wel de omgeving......
De route gaat langs veel kassen met planten waar het Westland bekend om is. Erg inspirerend vind ik het niet maar we hebben genoeg stof tot kletsen dus ik verveel me niet. We komen door het kleine plaatsje Schipluiden, waar mijn moeder vroeger gewerkt heeft ze komt oorspronkelijk uit De Lier en dat is vlakbij.

We lopen een stukje langs het kanaal de Gaag. De Gaag is een kanaal van ongeveer 2 km lengte tussen Schipluiden en Den Hoorn. Het deel na Den Hoorn tot Delft wordt de Buitenwatersloot genoemd. Bij Schipluiden komt de Gaag samen met de Vlaardingervaart. De Oostgaag gaat ten zuidwesten van Schipluiden verder richting Maasland en gaat verder over in de Westgaag.
In 1998 werd een aquaduct onder de Gaag geopend (Gaag-aquaduct) ten behoeve van de A4.

We komen ook leuke bruggetjes tegen die mooie brugmomentjes opleveren. En natuurlijk de plaatsnaamborden Den Hoorn en Schipluiden, die worden (sinds kort) op de bekende wijze vereeuwigd, met mij ernaast......
Het lange pad langs de Zweth is best saai maar het is prachtig weer en we praten ons er wel doorheen! Aan het eind van dit pad zit de rust weet ik, ik ben er al eens eerder geweest.

Bij paviljoen De Zweth kunnen we even de benen strekken en we trakteren onszelf op een heerlijk bakkie koffie in de zon! Wat is dit genieten........we hebben er inderdaad 11 km op zitten als ik dat vraag aan een medewandelaar die wel een goede app heeft aanstaan. Dat krijg ik als tip mee want mijn Runkeeper doet het alweer niet!

De route tot de volgende rust gaat weer langs een stukje van de Zweth en over schelpenpaadjes, dijkjes en parkjes. Mede door het mooie weer verveelt dit niet en voor we het weten zijn we alweer aangekomen bij de volgende rust bij de boerderij van de familie Kleyweg. Als ik koffie ga halen zie ik Jolanda staan achter de tafel en ik vraag of zij Jolanda "van Kees" is, en zij antwoordt met een vragende blik: "ja dat klopt en Kees staat daar!" Hij zegt dat ik onherkenbaar ben met mijn petje en bril en dan ziet hij het ook! Wat grappig dat ik ze hier tegenkom!

We gaan eventjes zitten hier in de zon. Omdat het nog ongeveer 9 km is tot de finish stappen we weer snel op nadat ik mijn fles water laat bijvullen. Het is dorstig weer!!

Na ongeveer 5 km lopen we door een leuk parkje en we besluiten hier even van de zon te genieten we hebben nog tijd zat! Op een bankje zitten, kijken naar de vogels en eenden en de mensen die op het gras zitten, dan gaat de tijd veel te snel en stappen we weer met goede moed op voor de laatste km's die door de bebouwde kom van Den Hoorn gaan. Even is er verwarring, we missen een pijl doordat we wederom te veel lopen te kletsen maar gelukkig wordt die fout snel hersteld en komen we weer op het goede pad. De bepijling is overigens uitstekend: grote duidelijke krijtpijlen dus daar ligt het niet aan!!

En ineens hoor ik harde muziek en zie de tent van waaruit wij vertrokken zijn vanmorgen aan het eind van de straat opdoemen......we zijn weer terug! We melden ons af en vragen een stempel met een plaatje en we maken nog even een praatje met de organisatie. We krijgen ook een appel mee maar dat willen we niet want daar gaan je handen zo van kleven en ik hou niet van appels. Wel lief trouwens, een appel als beloning!

We gaan nog even nakletsen buiten in de zon waar het gezellig is en er een artiest op het podium staat te zingen. Na verloop van tijd nemen we afscheid van elkaar en ik kijk terug op een heerlijke, zonnige wandeldag met veel afwisseling. Ik heb genoten!!! En de nieuwe schoenen die ik voor het eerst aan heb zitten geweldig!!

Kennedymars Hilversum 8-9 mei 2015 / 80 km

Ik ben de hele dag al best wel nerveus want ik ga vandaag van start voor mijn zesde Kennedymars in Hilversum georganiseerd door wandelvereniging de LAT. Hier heb ik nog nooit gelopen en ben best wel benieuwd hoe een en ander zal gaan.....
Spulletjes inpakken voor onderweg, en voor in mijn weekendtas met schone kleding e.d. en extra schoenen en wandel-eten (mmm pannekoeken!) en dan maar wachten tot het tijd is om te vertrekken. Ik heb met Margriet afgesproken haar op te halen bij metrostation Heemraadlaan en op de afgesproken tijd komt ze aangelopen, wij waren net een minuutje eerder.

De reis verloopt voorspoedig en ik meld me aan bij de voorinschrijving, mijn nummer is 60. Je krijgt een bonnenboekje mee, dit is voor de controle onderweg. Een mooi systeem, zo kunnen ze precies zien wie er uitgevallen is en hoeveel er nog op pad zijn op bepaalde rusten. Maar ik dacht eerst dat dit consumptiebonnen waren hahaha!!

We zijn ruim op tijd voor de start aanwezig waardoor ik nog gezellig kan kletsen met veel bekenden die hier ook lopen, zoals Diny en Bertus, en Bernard, Ilonka, Paul en Berend. De kantine is vrij klein waardoor het best krap is. En als het bijna tijd is voor de start ga ik nog even op de foto met mijn wandeldinnetjes Annika en Maike die in de verzorging zitten dit keer. En daar verheug ik me nu al op, vertroeteld worden door die twee!!
Bij de start krijgen we nog een toespraak van de organisatie en wordt het wandellegioen van 250 personen weggeschoten! Voor de organisatie een record op deze 30ste Kennedymars.

En dan gaan we op pad. We blijven nog lang in een grote groep lopen, Marijke en Peter, Alfred, Mike en Arian lopen bij mij. Maar toch is het tempo wat sneller dan ik gewend ben, en blijf bij Arian lopen, we hebben hetzelfde tempo.
Wat het weer betreft zou het bewolkt blijven met af en toe een buitje regen, en op dit moment is het nog droog maar daar zou later verandering in komen......nu is het nog zacht en best benauwd.

In het donker lopen blijf ik bijzonder vinden. We komen langs het mediapark wat overdag een kleurrijk geheel is maar wat je nu niet kunt zien.
We lopen ook door straatjes van Hilversum met op het terras zittende mensen die ons allemaal nakijken: wat zij DIE nou aan het doen? Sommigen wensen ons succes. Onderweg krijgen we een stroopwafel van de organisatie.

We lopen ook langs Naarden-Vesting, dat overdag al indrukwekkend moet zijn maar 's avonds met de verlichting helemaal! Naarden is een van de best bewaarde vestingsteden in Europa en vooral beroemd om zijn unieke stervorm. De vesting heeft zes bastions, een dubbele omwalling en dubbele grachtengordel. Er is goed te wandelen over de verdedigingswerken. De omvangrijke, uitstekend gerestaureerde vesting, waarvan de meeste delen uit de 17e eeuw over zijn, is voor het grootste deel vrij toegankelijk.

Het Arsenaal zit ook op de route. Wat jammer dat het zo donker is, misschien ga ik hier nog eens overdag naartoe! Het gebouw doet tegenwoordig dienst als bedrijfsruimte (woninginrichting studio Jan des Bouvrie en restaurant Het Arsenaal van Paul Fagel). In het klein Arsenaal aan de noordoostzijde zit een theater studio.

Als we inmiddels 12.7 km gelopen hebben zien we, na een flink stuk over een industrie terrein, de eerste rust opdoemen. Heerlijk even de benen van de grond en een kopje thee drinken bij Annika en Maike, de topverzorgsters van de LAT.
Maar we rusten niet lang en na ongeveer vijf minuten gaan we weer op pad, inmiddels is het clubje waar ik bij liep verder gelopen, ik blijf bij Arian.

De route leidt ons door Naarden langs het Naarderbos, de jachthaven en de golfbaan tot we in Muiderberg aankomen om daarna over lange, lange Dijkweg en Noordpolderweg aan te komen in Muiden. Het heeft af en toe gedruppeld maar niet genoeg om een regen outfit aan te trekken. Hier zien we het Muiderslot af en toe in de verte, mooi verlicht in het donker. De tweede wagenrust is op 21,5 km en dat vind ik best ver!! En ook geen toiletten aanwezig......wel weer even de voeten van de vloer en een krentenboterham plus thee gepakt. Hier vergeet ik mijn waterfles bij te vullen maar gelukkig ziet Arian onderweg een drinkwater punt zodat ik die fout kan herstellen. Nu begint het wat harder te regen, dus toch maar een poncho aan.

De binnenrust waar ik mijn tas kan krijgen zit pas op 33,7 km dat betekent nog 12 km bikkelen, mijn voeten doen zeer vanwege de nieuwe zooltjes in mijn schoenen en ik moet heel nodig naar de wc! De route door Diemen is niet spectaculair, ik vind deze stad niet erg mooi, een beetje zielloos allemaal.
Als we tegen elkaar zeggen dat de rust nu toch wel eindelijk mag verschijnen staan we ineens ongemerkt voor de deur van de Schakel, het verenigingsgebouw waar we eindelijk naar het toilet kunnen en ik mijn schoenen en sokken kan wisselen!!
Hier klets ik wat met Alfred, Mike en Jos. Bernard zit er ook al. Berend is op 22 km gestopt vanwege klachten aan zijn enkel.
Hier kom ik lekker bij met mijn voeten op een stoel en een heerlijke pannenkoek. Brood krijg ik niet weg en ik krijg van Jos uitleg hoe dat komt. Je bent nooit te oud om te leren! Ik doe een droge jas aan en we kunnen weer vertrekken, wat voelt dat goed die andere schoenen! Ze zijn weliswaar versleten, maar ze lopen zoooo lekker! Die slijtage zal me later opbreken, maar daarover later meer......

Nu is het weer 12 km tot de volgende rust....pfff ik zie er nu wel tegenop. Ook omdat het nu heeeeel hard is gaan waaien en we straks een flink lang stuk langs het Amsterdam-Rijnkanaal moeten lopen! Het Amsterdam-Rijnkanaal is een kanaal tussen Amsterdam en Tiel. Het verbindt de Amsterdamse haven met het Ruhrgebied en is het drukst bevaren kanaal van de wereld. Hij is 59 km lang. Aldus Wikipedia!
Maar het stuk langs het riviertje de Gein is ook erg lang! Toch is het best mooi met al die mooie huisjes en tuinen, we zien telkens de oevers van het kanaal in de verte en weten dat we daar straks langs moeten lopen. Maar eerst nog een rust in een boerderij dat heet "Hier is 't" en dat denk ik ook als ik hier aankom! Eindelijk weer vertroeteling door Annika en Maike en ik maak er dankbaar gebruik van, een thee en een koek laat ik me goed smaken!! Voor we vertrekken ga ik nog even "mijn neus poederen" achter een schuurtje en als ik net klaar ben komen een paar wandelaars me vragen waar de rust is! Nee...... Niet hier maar in de schuur! Pfff...net op tijd hahaha!

En dan......een flink stuk afzien in de vorm van bikkelen langs het kanaal door die keiharde wind! We worden nog net niet uit onze verschoning geblazen!! We zien in de verte een brug waar we over moeten maar het is net of die brug niet dichterbij komt. In gedachten zeg ik een mantra op: "bier, bier, ijskoud bier!". Gesprekken kunnen we bijna niet voeren, zo hard waait het! Eindelijk mogen we de brug op! Er is een vrouw bezig die trap op en neer aan het rennen, ik ben al blij als ik boven kan komen!!! Ik moet even uitblazen en geniet van het uitzicht op het kanaal.

De trap af naar beneden gaat een stuk makkelijker en de route gaat verder, een stukje terug langs het kanaal maar nu met de wind in de rug! Gelukkig gaan we niet lang daarna de polder in, richting Loenen aan de Vecht. Vanaf de laatste rust tot aan de volgende tassenrust is weer 10 km! De route is best mooi, we genieten van de mooie huizen en theehuisjes langs het water en ik ga op de foto met een plaatsnaambord, Vreeland en even later ook met het bord van Loenen aan de Vecht.
Ineens ben ik er helemaal klaar mee.....ik wil zitten! En dan zien we op de weg "rust" met een pijl, maar waar IS die rust?? We moeten een paar bochtjes om, een echt "rondje om de kerk" .......en dan is daar eindelijk het Cultureel centrum 't Web. Hier zien we Alfred weer en Mike. Marijke en Peter zijn er ook, Peter zit buiten een peukje te roken. Zij vertrekken weer als we het er uitgebreid van nemen, Marijke zegt dat je hier lekker kan eten en ik heb best trek in iets hartigs. Ik bestel een broodje kroket voor ons allebei met een colaatje......heerlijk even bijkomen, het is best zwaar!! We horen van de organisatie dat er nog 44 mensen op weg zijn naar deze rust dus we zijn nog lang niet de laatste.....

Maar lang en uitgebreid zitten, daar komt een einde aan omdat we nog een aardig eindje moeten kuieren en wel 24 km! Ik wissel mijn shirtje voor een shirtje met lange mouwen en een andere jas, ik heb het toch wel koud gekregen.
Gevoed en gelaafd gaan we weer op pad voor de volgende 9(!) km tot de volgende rust. Lopen langs de Vecht is leuk, er is vanalles te zien waardoor je lekker wat afleiding hebt. Maar na 5 km ga ik sloffen en kan ik mijn voeten niet goed meer optillen, en als we een boerderij tegenkomen met een bankje buiten gaan we even zitten. Vijf minuutjes maar, en dat is genoeg om ons weer op te laden voor de rest. Ook ga ik even "mijn neus poederen" achter een grote auto in een grasveld.........
Na een lang fietspad komen we bij de een na laatste wagenrust waar we ongeveer tien minuten rusten met een thee en een paar stukjes fruit. Van de vriendelijke verzorging krijgen we nog wat chocolade mee voor onderweg. Wat nog wel even vermeld mag worden: de verzorging is perfect!!

Zeven aanwijzingen op de routebeschrijving leiden ons naar de volgende rust dus dat betekent lange, lange wegen want we moeten nog 9 km! Gelukkig met de wind in de rug waardoor het leed verzacht wordt.....
Ik krijg een app van Hans dat hij onderweg is naar de laatste rust waar we elkaar ontmoeten. Hij zal vanaf daar een stukje mee lopen, gezellig!
Als we eindelijk bij de rust op 72,5 km aankomen, komt Hans ook aangelopen. Ik neem weer een bakkie thee die helaas naar koffie smaakt.....brrrr....
Ik zeg tegen de verzorging dat ik het zo jammer vind dat er zo weinig sanitaire voorzieningen zijn en hij brengt me spontaan naar zijn eigen huis, naar het toilet! Dat vind ik erg lief en het loopt een stuk prettiger als we ons opmaken voor het laatste stuk van 5,8 km. De finish wacht ons op 78,3 km.......

Dit laatste stuk kost me eigenlijk niet meer zoveel moeite! Hans loopt het stukje onverharde pad met ons mee en gaat dan weer terug op weg naar de auto waarna hij naar de finish rijdt om mij op te wachten.
We worden getrakteerd op een prachtig stukje parcours, door het bos en over de hei, een cadeautje! Dat maakt alles goed en ik loop volop te genieten!
We hebben dit stuk best snel gelopen want ik kom binnen op een voor mij heel snelle tijd: 17u20m heb ik er over gedaan! Moe maar heel voldaan neem ik de medaille en de felicitaties in ontvangst en ga nog even wat drinken en kletsen met andere wandelaars zoals Alfred en Mike. Nog even de dag afsluiten met een drankje.....ijskoud bier!!! Genieten dat ik het wéér gedaan heb. Helaas wel een blaar op mijn rechtervoet en ja......die schoenen zijn nu echt versleten!!! Ik moet er helaas afstand van doen.......

Hans heeft een kwark-smoothie gemaakt voor me en dat is heerlijk en goed voor het herstel, ik drink het in de auto op. Na een goed uur rijden komen we thuis, ik spring onder de douche.....nou ja springen? En val daarna meteen in slaap, ik ben versleten! Na vier uur word ik wakker, nog even wat drinken en eten en dan gaan de luikjes weer dicht.

Organisatie de LAT bedankt voor deze bijzondere Kennedymars!